Woensdag 3 augustus 2011
vrienden
voor jan en son
jan en son zijn vrienden.
heel intiem en lief elkaar
ergens tegengekomen en
het klikte wonderbaarlijk
goed. zij kenden geen
woorden. alleen warmte
en aantrekkingskracht.
de liefde wrong zich ertussen
en bleef. jan en son
vierden kermis en feest
en genoten. maar hun water
was veel te diep. ze keerden
naar hun dorp terug. met
veel liefde denken ze nog
aan elkaar en het heimwee
wordt steeds maar groter.
Herman
ik kan geloven en niet geloven ik heb geen argumenten om beiden af te wijzen of te aanvaarden ik weet niets met zekerheid. twijfel hoort nu …
ik kan geloven en niet geloven
ik heb geen argumenten om
beiden af te wijzen of te aanvaarden
ik weet niets met zekerheid.
twijfel hoort nu eenmaal
tot mijn eigenheid. ik kan niet
vatten wat niet tot mijn
wereld hoort. God is anders.
Hij leeft buiten mijn denken.
ik heb geen taal om Hem te
benoemen. mijn denkkracht
schiet hier schromelijk te kort.
Tenzij ik opnieuw geboren wordt
in een wereld waarin ik de andere
niet vermoordt maar er voor sterf.
dit is een absurde gedachte
in mijn denken. en toch formuleer
ik haar. ik ben dus in staat om
absurditeit te verwoorden en
er een andere wijze van leven
tot nieuw leven te creëren.
herman
ik zag hem denken toen hij sprak over God. hij keek naar de leegte die hij met woorden moest vullen en tegelijkertijd de honger van de godz…
ik zag hem denken toen hij sprak
over God. hij keek naar de leegte
die hij met woorden moest vullen
en tegelijkertijd de honger
van de godzoekers. ik was één
van hen. hij schilderde geen portret
van God, noemde geen plaats
en geen tijd. er was geen verhaal
dat hij kende. aanwezigheid en
aandacht, zoals Bodifée al zei,
volstonden om het onzegbare
te laten vermoeden in het denken
van mijn tochtgenoten vandaag.
en wat niet kan zal ik morgen
in letters omvatten om God
herkenbaar en voelbaar te maken.
herman
dus pillen en een probleemloze zaterdag waarin ik genoot van de bloemen in mijn tuin van de mensen die ik tegenkwam. vandaag iets minder tra…
dus pillen en een probleemloze
zaterdag waarin ik genoot
van de bloemen in mijn tuin
van de mensen die ik tegenkwam.
vandaag iets minder
trachten te nemen
en zien hoe mijn verdomde
lijf daarop reageert
en blij zijn als het zich
laat vangen. hier werken
geest en lichaam broederlijk
samen. één pil minder
en ik voel mijn lijf of voelt
mijn lijf mijn geest? hier
kom ik nooit uit. dezelfde
vraag als de kip of het ei.
herman
zaterdagmorgen en niet al te best niettegenstaande beloofde beterschap pillen of geen pillen, ik weet het niet meer. misschien wachten of mo…
zaterdagmorgen en niet al te best
niettegenstaande beloofde beterschap
pillen of geen pillen, ik weet het
niet meer. misschien wachten
of morgen geen zon-dag wordt.
wakker worden en voelen dat
je lijf niet goed zit en je gedachten
niet al te positief de dag inkijken
met een ijl hoofd dat zich niet
wil concentreren op de mooie dingen
die zouden kunnen gebeuren vandaag
is een rot gevoel dat je meesleurt
van minuut tot minuut. en toch hopen
dat het weer voorbij zal gaan.
herman
even weggeweest van hier om elders te vertoeven. soms ligt mijn dag zo overhoop dat ik vergeet mijn blog nog aan te klikken. ik vergeet dan …
even weggeweest van hier
om elders te vertoeven.
soms ligt mijn dag zo overhoop
dat ik vergeet mijn blog
nog aan te klikken. ik vergeet
dan langs te komen of heb
gewoon geen zin om
hier alleen te zijn.
het kan om vreugde gaan
of om verdriet. de beiden
gaan soms samen. iets
of iemand komt dan
binnen in mijn huis
dat open staat. de donder
en de bliksem slaan dan
binnen. en de zon straalt
al mijn muizenissen weg.
herman
er staan gedichten in de mensen hun zielen te wachten op een pen die wil schrijven wat diep binnenin zich nooit vertoont. ook bij mij kleeft…
er staan gedichten in de mensen
hun zielen te wachten op een
pen die wil schrijven wat diep
binnenin zich nooit vertoont.
ook bij mij kleeft een bolster
ergens in een plooi van mijn
ziel. ik weet van zijn bestaan
maar ga er bewust aan voorbij.
en toch zal ik ooit moeten
kijken in de spiegel voor mij
en de binnenkant zien van
mijn echte weg naar voltooiing.
Herman
hoe kan nu op één weekend je lichaam juichen en huilen bruisen en inkrimpen tot een pijnlijke grimas van wat het binnen voelt. er zijn uren …
hoe kan nu op één weekend
je lichaam juichen en huilen
bruisen en inkrimpen tot
een pijnlijke grimas van wat
het binnen voelt. er zijn uren
dat ik blaak van energie en
daarop volgen uren van ellende
ik kan dat met pillen maskeren
maar wat verandert dat aan
de bron. ik moet gewoontes
bannen, denk ik, want ik weet
dat niet; ik voel het aan
en meestal klopt dat innerlijk
gevoel van waar je pijn vertrekt.
dus deze week moet ik dag per dag
weerkeren naar de kern van wie
ik ben.
herman
de nacht bracht rust als ik neerlig en nog even buiten tijd en ruimte op zoek ga naar een God die ik herken, komen de miskleunen van de dag …
de nacht bracht rust
als ik neerlig en nog even
buiten tijd en ruimte
op zoek ga naar een God
die ik herken, komen
de miskleunen van de dag
ook in beeld. dan tracht ik
orde te brengen in de chaos
en mezelf te herkneden
in wie ik morgen zou willen
zijn. alleen al de flits van
zo te zijn als ik zou willen
brengt rust en nieuwe hoop
op een ommekeer die blijft
en geen plaats meer laat
voor wat mij zo erg stoort
en die dag zal komen ooit!
Herman
misschien dat jij die hier langs komt en soms wat leest over mijn leven dat zoals dat van jou hoogtes en laagtes kent, even stilstaat en in …
misschien dat jij die hier
langs komt en soms wat
leest over mijn leven dat
zoals dat van jou hoogtes
en laagtes kent, even stilstaat
en in je eigen leven
dieper kijkt dan anders.
dan zijn we samen in
dat eigenaardig leven
van jou en mij. we zoeken
naar de zin en het waarom
van wat gebeurt met ons
en waarom zoveel niet
gebeurt. morgen wordt
het anders. we weten
nog niet hoe. allicht
worden wij hoopvol wakker.
Herman
ik weet dat ik de laatste maanden anders leefde dan dat ik echt wou maar liet de dingen maar gebeuren waarin ik heel bewust verloren liep. i…
ik weet dat ik de laatste maanden
anders leefde dan dat ik echt wou
maar liet de dingen maar gebeuren
waarin ik heel bewust verloren liep.
ik liep dan weg waarvan ik hield
in mijn bekende wereld. de pijn
die daar begon hield ik gevangen
met met mijn ogen toe te doen.
ik wil nu verder stappen
met wie rond mij zorgzaam de
waarheid zegt en heel behoedzaam
de binnenkant naar buiten brengt.
ik zal deleten wat verkeerd woekert
al die maanden, ik zal mijzelf
herkleuren en de diepe tinten
van mijn leven kansen geven
om zichzelf te zijn en te herleven.
Herman
de reis viel heerlijk mee ik heb me goed gevoeld en genoten van elk uur drie dagen lang andere mensen en weg van de dagelijkse herkenbaarhe…
de reis viel heerlijk mee
ik heb me goed gevoeld
en genoten van elk uur
drie dagen lang
andere mensen en weg
van de dagelijkse herkenbaarheden
het ritme van de dagen verliep
trager en ongedwongen
de schoonheid van de bergen
en het brede water waarop
schepen als zwanen dreven
verzachte mijn zwalpende ziel.
geen tijd om te denken
aan wat er huist in mij
en bezig zijn met mensen
en slapen door echt moe te zijn.
ik moet onthouden wat anders
leven mij aan goed meebracht
en het verleden loslaten om
van wat nu gebeurt te genieten.
ik zal het alleszins proberen!
Herman
morgenvroeg ga ik op reis naar de boorden van de Rijn met vrienden ontspanning zoeken en schoonheid zien. ben drie dagen onderweg ik kom dus…
morgenvroeg ga ik op reis
naar de boorden van de Rijn
met vrienden ontspanning zoeken
en schoonheid zien.
ben drie dagen onderweg
ik kom dus weer op
dinsdagavond;
ik wens wie hier komt
zon in het hart.
liefs,
Herman
een korte nacht en onrustig begin van een nieuwe dag. de keuze lag voor mij: pillen en de onrust verschuiven tot later of een rotdag beleven…
een korte nacht en onrustig begin
van een nieuwe dag. de keuze
lag voor mij: pillen en de onrust
verschuiven tot later of een rotdag
beleven. ik koos voor de pillen.
misschien confereer ik deze morgen
met mijn homeopaat die dacht
mijn rust weer vorm te geven.
maar wat al maanden sluimert
en nu volop bovendrijft en mij
naar lucht doet happen plots
herstellen zou een wonder zijn.
en wondermannen lopen zelden
op het pad van wie in de mist
van zijn ziel verloren loopt.
ik zal dus mijn spiegel scherper
moeten stellen om te zien
hoe ik zelf de basis van mijn miserie
leg in zoveel domme dingen
die ik doe en beter niet kan doen.
daar moet ik dringend aan beginnen.
Herman
de druppels vallen in mijn ziel mijn lijf is moe en ook mijn geest. de zon die buiten weer verstek laat gaan blijft ook hier achter wolken s…
de druppels vallen in mijn ziel
mijn lijf is moe en ook mijn geest.
de zon die buiten weer verstek laat gaan
blijft ook hier achter wolken staan.
het is herfst in mijn tuin
en in mijn lijf.
ik voel mijn botten aan als winter
ik leef weer in een killer dal.
ik dacht de bergen in te gaan
en te genieten van wat komen ging.
misschien klim ik morgen weer
naar boven en zie de zon
in mijn leven en mijn denken
stralen.
Herman
hormonen liggen aan de basis van wat er leeft in ons aan diepere gevoelens zegt men in de hedendaadse wetenschap. ons lichaam is een ingewik…
hormonen liggen aan de basis
van wat er leeft in ons aan
diepere gevoelens zegt men
in de hedendaadse wetenschap.
ons lichaam is een ingewikkelde
machine waarvan de kleinste cellen
meedraaien in het chemische proces
dat volgens diezelfde wetenschappers
ons gevoel creëert en ons denken
reduceert tot chemische impulsen
in een paardenmolen die nooit stopt
en enkel reageert als de hormonen
draaien en liefde produceert.
zo ontstaat ons intens denken
ons grenzeloos beminnen
het diepste wezen van ons zijn.
je gelooft het niet als je die onzin
leest in heel geleerde boeken
het staat er zwart op wit en duldt
geen tegenspraak van wie toch
die nieuwe bijbel tegenspreekt.
Herman
vandaag verjaart mijn dochter één dag te laat omdat zij lang geleden één dag vroeger de Vlaamse nationale feestdag met haar komst meer kleur…
vandaag verjaart mijn dochter
één dag te laat omdat zij lang
geleden één dag vroeger de
Vlaamse nationale feestdag
met haar komst meer kleur
gegeven had en haar vader
dolblij gemaakt. nu was
ik dat ook al, maar een geboorte
houdt een belofte in. zij moest
de belofte worden van een
nieuw Vlaanderen. en sindsdien
wordt mijn vlakke land een staat
waarin mijn volk zichzelf kan zijn!
Herman
de week begint niet glunderend in het weekend dook het oude spook weer op. ik ga na de middag mijn heelmeester bezoeken. de moeheid zit diep…
de week begint niet glunderend
in het weekend dook het oude
spook weer op. ik ga na de middag
mijn heelmeester bezoeken.
de moeheid zit diep
in mijn botten. de energie
sijpelt langzaam weg in een
donker denken dat niet stopt.
morgen, denk ik dan, morgen
zal na mijn bezoek vandaag
de kleur van mijn gemoed weer
lichter worden en zal mijn
zoeken de weg naat beterschap
hervinden.
Herman
gisteravond op bezoek bij vrienden mijn beste vrienden ooit, waarvan één jarig was en in de bloemen stil genoot van heerlijke momenten. haar…
gisteravond op bezoek bij vrienden
mijn beste vrienden ooit, waarvan
één jarig was en in de bloemen
stil genoot van heerlijke momenten.
haar man waarmee ik lang en veel
doorheen mijn jeugd en mijn verleden
stapte, is nog mijn blijvende gezel
de vriend die mij niet kwalijk neemt
dat ik soms afhaak waar wij samen
mekaar vonden tussen mensen die wij
kenden en waar wij leerden, zongen
en deelden in de waarden van ons volk.
het doet deugd hem nog naast mij
te weten en met hem te kunnen praten
over alledaagse dingen, over vrienden
en over de soms minder goeie kanten
van te bestaan. hij geniet, hij wil genieten
en zwijgen over wat hem deert. de vragen
die ik lees verwoordt hij niet. hij blijft
geloven in de goede dingen van het leven.
Herman
ik kan spreken, schrijven en zingen en omschrijven hoe ik dat doe uitleggen waarom ik dat doe. alleen staat niemand hier bij stil want dat l…
ik kan spreken, schrijven en zingen
en omschrijven hoe ik dat doe
uitleggen waarom ik dat doe.
alleen staat niemand hier bij stil
want dat lijken alledaagse dingen.
ik kan creëren en componeren
schilderen en boetseren
iets uit het niets vorm en inhoud
geven. ik ken mijn lichaam
tot de kleinste vezel. mijn denken
reist grenzeloos in elke wetenschap
en wat nog niet bestaat huist er
sinds mensenheugenis. zonder
mijn lichaam kan mijn denken
niet functioneren. toch sterft het niet
als ik, mijn lijf, tot stof en as verga.
ik keert terug waaruit ik kwam
de oorsprong van elk zijn
waarin ik voltooid verder leef
buiten elke tijd en ruimte.
Herman
2 reacties op dit bericht
tja
anders bekeken toch ook wel heel fijn om te mogen koesteren.
Ze kwamen elkaar tegen en werden wakker.
Hebben de mooie emotie mogen delen, al was het water even echt te diep.
Die gevoelens kon ieder voor zich mee naar eigen huis mee nemen.
Insteken daar waar het misschien minder was geworden en om het te kunnen laten opleven.
Ik herinner mij....
He Herman