ik droomde vannacht wat ik nu niet vertel omdat ik niet durf herhalen wat ik zag ik droom nooit waarom dus nu? geeft minder pillen het ontst…
ik droomde vannacht
wat ik nu niet vertel
omdat ik niet durf
herhalen wat ik zag
ik droom nooit
waarom dus nu?
geeft minder pillen
het ontstaan van dromen?
hoe kan mijn lijf
zo diep in mijn denken dringen
of is het omgekeerd?
ik ben het noorden kwijt
van mijn eigen wereld.
misschien hoeft beterschap
door een moeras te gaan
om vaste grond te krijgen.
misschien voel ik een beetje zon
op deze zondagmorgen en hoor
en lees ik vrienden van nabij
en hoop dat zij, zo net als ik
met zoveel jaren leren leven.
herman
Ik sliep acht uur vannacht niet te geloven! en de onrust dook niet op nog minder te geloven! ik kijk nu accuraat naar wat vandaag gebeurt in…
Ik sliep acht uur vannacht
niet te geloven!
en de onrust dook niet op
nog minder te geloven!
ik kijk nu accuraat
naar wat vandaag gebeurt
in mij en wat ik neem
of niet neem en hoe
mijn lijf er tegenaan loopt.
het leven blijft altijd
op een of andere dag
mij mateloos verbazen.
ik heb het leven lief
maar het moet teder zijn
en lief.
Herman
de onrust sluipt onmerkbaar binnen ik voel hem in mijn botten en mijn denken woelen en vroeten en alles wat ik kan om hem te weren is meer p…
de onrust sluipt onmerkbaar binnen
ik voel hem in mijn botten en mijn denken
woelen en vroeten en alles wat ik kan
om hem te weren is meer pillen slikken.
Dat lost niets op, de tijd brengt alles weer.
Ik weet niet waar mijn rusteloosheid
ooit begon. Mijn lichaam protesteert.
Ik weet niet waarom maar leef er mee.
Ik zoek in alle hoeken van mijn geest,
ik graaf mijn ziel langs alle kanten open
en vind in de leegte van mijn leven
zoveel vragen over liefde die nooit begon.
Ik wil nu slapen en mijn denken laten rusten
in vergetelheid. Misschien komt morgen
als ik wakker word een goed gevoel terug
dat vrede brengt in mijn verhakkeld lijf.
Herman
is het dan vreemd dat ik terugga naar waar ik ooit geweest ben en praten kon. ik zoek heling van mijn ziel, en evenwicht in mijn ontredderd …
is het dan vreemd dat ik terugga
naar waar ik ooit geweest ben
en praten kon. ik zoek heling
van mijn ziel, en evenwicht
in mijn ontredderd denken.
Zij wil dat niet, omdat zij zoals altijd
gelooft in wat zij ziet. zielspijn
is haar vreemd. wie daarover praat
vertelt heel domme dingen.
Haar grenzen zijn zo klein
en laten weinig toe wat daarbinnen
niet als herkenbaar wordt gezien.
ik zal blijven zoeken
zoals altijd, heel alleen.
Herman
er is niemand om te praten over de vragen in mijn ziel ik wil haar zoveel vragen maar ze luistert niet haar zus zit dieper in haar genen haa…
er is niemand om te praten
over de vragen in mijn ziel
ik wil haar zoveel vragen
maar ze luistert niet
haar zus zit dieper in haar genen
haar hart kijkt daar naar uit
wij hebben veel te lang gezwegen
en komen er niet meer uit
wij zoeken naar een beter leven
in hetzelfde huis maar vinden niet
de kamer waar wij woonden
de liefde die er hoorde
de droom die ooit begon
de zorg die zoveel tranen droeg.
wij lopen op een andere weg
naar dezelfde onbekende einder
maar voelen niet de vreugde
niet het verdriet dat groeit
en god zal het misschien weten
wie wie nog boeit.
Herman
ik weet niet wat er nu gebeurt
mijn lichaam scheurt. mijn maag
rebelleert en maakt me zo slecht
dat ik van niets meer geniet
ik vind geen oorzaak, geen begin
een tas youghourt met wat suiker en
mijn buik werd hard, mijn geest verward.
hoe meer ik het niet wou, hou meer de pijn
mijn lichaam teisterde. ik rook nu af en toe
drie sigaartjes per dag, dat brengt rust,
mijn afkicken deed meer pijn dan ooit
dacht ik want nu weet ik het niet meer.
Studeren heb ik ook gestopt, faalangst
en stress dacht ik. mijn lichaam
reageerde fel en deed intens pijn
met wangen die als koorts aanvoelden.
ik studeerde dus niet meer
ik begon weer te roken
en nu mijn apéritief nog weg
en toch blijft alles overhoop
liggen. ik ga vandaag alles weglaten
en zien en horen wat ik voel
of zit het enkel en alleen tussen mijn oren
maar ik voel het wel en hoe!!
en ik stapel de pillen zachtjes op
voor de maag en de pijn
en meer dan mij lief is al jaren zolang
pilletjes om rustig te denken.
die hebben zich o zo zachtjes genesteld
in de gewoonten van mijn lijf en gedachten
dat ik ze broodnodig heb en niet meer
los kan laten. maar ik huiver
als ik er meer zou moeten nemen, want
je weet nooit waar zoiets stopt.
misschien raak ik er allemaal wel door
en valt alles voor de grote zomer op zijn plooi!
Herman
Dit gedicht las ik deze morgen in de poëziekalender. Het klonk raar in het begin, maar na herlezen vond ik er een heel rijke inhoud in. Otde…
Dit gedicht las ik deze morgen in de poëziekalender. Het klonk raar in het begin, maar na herlezen vond ik er een heel rijke inhoud in. Otdek hem maar! en je zou me enorm plezieren als je je bedenkingen op mijn blog zou neerpennen ( maar daar hoef je je helemaal niet verplicht toe voelen). Geniet nu maar.
Spaceshuttle
Willen we de rompslomp langzaam kwijtraken, dan
moeten we ons zijn in glijvlucht brengen op een hoogte
waar de luchtdichtheid en de weerstand gering zijn.
Het lichaam moet een zeer lang traject door de rampkring
afleggen alvorens de verrukkingsvaart te kunnen minderen,
ter vermijding dat de ijle lucht de huid overmatig zou verhitten.
Om echter op grotere hoogten te zinderen moeten onze gedachten
en gedragingen met machtiger vleugels opveren, en dit werpt
natuurlijk weer verscheidene moeilijkheden op. Met weidse
vleugels op de hoogste trap, zouden de stabilisatievinnen
op de laagste trap eveneens aanzienlijker moeten zijn,
maar dat vraagt meer brandstof, oorlof voor de lusthof.
Kwestie is te kiezen tussen vreugdsels met een lager huid-
temperatuur en meer sobere met een opgewekt temperament.
Als men de daad heeft, zal men het kluwen wel vinden.
Ter geruststelling: eens blijven we daar.
Mark Van Tongele
uit: 'Lichtspraak'
Atlas, Amsterdam, 2008
Dinsdag 14 juni 2011
ik kan niet meer tegen de leegte zonder God. Ik weet dat het raadsel vergroten geen antwoord geeft op zoveel vragen die mijn denken omwoelen…
ik kan niet meer tegen de leegte
zonder God. Ik weet dat het raadsel
vergroten geen antwoord geeft
op zoveel vragen die mijn denken
omwoelen en licht en donker
ondraaglijk maken tot een
onherkenbare tijd van onwennigheid
die alleen mijn onrust vergroot
ik praat tegen Hem en zeg Hem
dat hij onbekend en tog geliefd is
en dat mijn verstand wellicht
te klein is om Hem te vatten
maar dat ik Hem zal zoeken
buiten tijd en ruimte
in de kamers van mijn
onvoorspelbaar denken.
Herman
ik maak me nu klaar voor de nacht omdat morgen een andere dag wacht en als ik jou daarin, al was het maar even, ontmoet komt met jou, komt m…
ik maak me nu klaar voor de nacht
omdat morgen een andere dag wacht
en als ik jou daarin, al was het maar even, ontmoet
komt met jou, komt met mij, alles ooit goed.
slaapwel.
Herman
