dus pillen en een probleemloze zaterdag waarin ik genoot van de bloemen in mijn tuin van de mensen die ik tegenkwam. vandaag iets minder tra…
dus pillen en een probleemloze
zaterdag waarin ik genoot
van de bloemen in mijn tuin
van de mensen die ik tegenkwam.
vandaag iets minder
trachten te nemen
en zien hoe mijn verdomde
lijf daarop reageert
en blij zijn als het zich
laat vangen. hier werken
geest en lichaam broederlijk
samen. één pil minder
en ik voel mijn lijf of voelt
mijn lijf mijn geest? hier
kom ik nooit uit. dezelfde
vraag als de kip of het ei.
herman
zaterdagmorgen en niet al te best niettegenstaande beloofde beterschap pillen of geen pillen, ik weet het niet meer. misschien wachten of mo…
zaterdagmorgen en niet al te best
niettegenstaande beloofde beterschap
pillen of geen pillen, ik weet het
niet meer. misschien wachten
of morgen geen zon-dag wordt.
wakker worden en voelen dat
je lijf niet goed zit en je gedachten
niet al te positief de dag inkijken
met een ijl hoofd dat zich niet
wil concentreren op de mooie dingen
die zouden kunnen gebeuren vandaag
is een rot gevoel dat je meesleurt
van minuut tot minuut. en toch hopen
dat het weer voorbij zal gaan.
herman
even weggeweest van hier om elders te vertoeven. soms ligt mijn dag zo overhoop dat ik vergeet mijn blog nog aan te klikken. ik vergeet dan …
even weggeweest van hier
om elders te vertoeven.
soms ligt mijn dag zo overhoop
dat ik vergeet mijn blog
nog aan te klikken. ik vergeet
dan langs te komen of heb
gewoon geen zin om
hier alleen te zijn.
het kan om vreugde gaan
of om verdriet. de beiden
gaan soms samen. iets
of iemand komt dan
binnen in mijn huis
dat open staat. de donder
en de bliksem slaan dan
binnen. en de zon straalt
al mijn muizenissen weg.
herman
er staan gedichten in de mensen hun zielen te wachten op een pen die wil schrijven wat diep binnenin zich nooit vertoont. ook bij mij kleeft…
er staan gedichten in de mensen
hun zielen te wachten op een
pen die wil schrijven wat diep
binnenin zich nooit vertoont.
ook bij mij kleeft een bolster
ergens in een plooi van mijn
ziel. ik weet van zijn bestaan
maar ga er bewust aan voorbij.
en toch zal ik ooit moeten
kijken in de spiegel voor mij
en de binnenkant zien van
mijn echte weg naar voltooiing.
Herman
hoe kan nu op één weekend je lichaam juichen en huilen bruisen en inkrimpen tot een pijnlijke grimas van wat het binnen voelt. er zijn uren …
hoe kan nu op één weekend
je lichaam juichen en huilen
bruisen en inkrimpen tot
een pijnlijke grimas van wat
het binnen voelt. er zijn uren
dat ik blaak van energie en
daarop volgen uren van ellende
ik kan dat met pillen maskeren
maar wat verandert dat aan
de bron. ik moet gewoontes
bannen, denk ik, want ik weet
dat niet; ik voel het aan
en meestal klopt dat innerlijk
gevoel van waar je pijn vertrekt.
dus deze week moet ik dag per dag
weerkeren naar de kern van wie
ik ben.
herman
de kip of het ei