passiebloemen en rozen neigen als laatste groet naar een verloren zomer die ik niet meer moet. nog even zonnestralen nog eens een luie stoel…
passiebloemen en rozen
neigen als laatste groet
naar een verloren zomer
die ik niet meer moet.
nog even zonnestralen
nog eens een luie stoel
de merels gaan nu komen
om mijn verleden toe te doen.
de winter zal mij strelen
bedekken wat verging
een nieuwe leegte scheppen
voor een nieuw begin.
Herman
ik heb mijn leven omgedraaid en herken mezelf niet meer. het puin van mijn verleden dient nog opgeruimd. de sporen blijven diepe wonden die …
ik heb mijn leven omgedraaid
en herken mezelf niet meer.
het puin van mijn verleden
dient nog opgeruimd. de
sporen blijven diepe wonden
die maar langzaam zullen helen.
juichen en huilen flitst dooreen
maar het duister verzacht al
tot schemer waar ik licht in zie.
Herman
ik heb ooit woorden weggestopt die ik nooit wou spreken. maar ze waren er en ik bleef het weten. ze voelden aan als sintels vuur in een vulk…
ik heb ooit woorden weggestopt
die ik nooit wou spreken. maar
ze waren er en ik bleef het weten.
ze voelden aan als sintels vuur
in een vulkaan die even rustte.
ze zijn gesproken nu omdat
mijn lijf en ziel geen keuze lieten.
mijn hel is toegedekt, opengelegd
aan degene die er dichtst bij
leefde en zich schroeide aan
het ongewilde vuur. de weg terug
ligt nu weer open. we stappen
traag met heel wat vragen
naar elkaar. niemand wijst
iemand af en we herkennen
wat we zolang voor elkaar
verzwegen.
Herman
Donderdag 13 oktober 2011
ik zoek mijn eigen denken in mijn ontspoorde ziel ik zie mijn morgen wenken die uit mijn leven viel mijn leugen wordt steeds groter de herfs…
ik zoek mijn eigen denken
in mijn ontspoorde ziel
ik zie mijn morgen wenken
die uit mijn leven viel
mijn leugen wordt steeds groter
de herfst verdiept mijn pijn
de nachten worden roder
de liefde een refrein
ik blijf de morgen zoeken
in mijn verward verhaal
ik lees wel duizend boeken
en vind wel duizend maal
de waarheid van mijn leven
in een verdoken woord
maar vlucht langs alle wegen
uit dit bedreigend oord.
Herman
Donderdag 13 oktober 2011
om vijf uur wakker worden me slecht voelen en opstaan de stilte horen en dwalen door de huiskamer en de keuken. medicatie zoeken die helpt e…
om vijf uur wakker worden
me slecht voelen en opstaan
de stilte horen en dwalen
door de huiskamer en de keuken.
medicatie zoeken die helpt
en telkens wachten op wat
toch niet kwam in het voorbije
jaar: me beter voelen en weer
zin krijgen om actief te zijn.
vandaag rebelleert mijn maag
gisteren gierde de hoofdpijn
eergisteren voelde ik mij
eerder mottig in mijn hele
lijf. dat blijft dus duren
en geen dokter die mij helpen
kan. al maanden zoek ik zelf
naar diagnoses. ik zoek ze
in alle mogelijke en onmogelijke
redenen: achteraf lijkt er geen
enkele te kloppen. ken ik mezelf
nog wel? ik wroet in mijn eigen
leven alles overhoop. mijn verleden
en mijn heden schuiven door elkaar,
het worden gangen van een doolhof
waarin ik hopeloos verloren loop.
misschien moet ik mijn leven
herbeginnen. alleen en midden
in de nacht een morgen zoeken
die alles achterlaat en herbegint.
Herman
als ik zoek naar het waarom van wat er mis gaat in mijn lijf en ziel kom ik meestal bij mezelf terug. dat is al jaren zo. pas nu ervaar ik m…
als ik zoek naar het waarom
van wat er mis gaat in mijn
lijf en ziel kom ik meestal
bij mezelf terug. dat is al
jaren zo. pas nu ervaar ik
meer dan toen wat ik moet
doen en laten. het ligt in mij
om niet meer weg te vluchten.
waar ik niet weg van kon en
wist wat het vernielde bleef
ik maar zoeken en welkom
heten. en wat mij helen kon
bleef onbeantwoord aan de
rand van mijn bestaan.
die rollen heb ik omgedraaid.
ik zal er ook naar leven.
het zal heel moeilijk
maar bevrijdend zijn!
Herman
dag michelly, ik vind jouw reacties subliem. alleen ben ik de naam van je blog kwijt. kan je mij die eens bezorgen??? ik heb me hier al suf …
dag michelly,
ik vind jouw reacties subliem. alleen ben ik de naam van je blog kwijt. kan je mij die eens bezorgen??? ik heb me hier al suf gezocht, maar ik vind hem niet terug
mijn vriend verjaart grijs vandaag zijn zomer waaiert naar herfst terwijl zijn woorden mij raken. hij zingt en studeert en computert en zoek…
mijn vriend verjaart grijs vandaag
zijn zomer waaiert naar herfst
terwijl zijn woorden mij raken.
hij zingt en studeert en computert
en zoekt nog de vriendschap op
in cultuur en verenigingsleven.
zijn blik is trouw en warm
en zijn zorg om mij diep gemeend.
het voelt goed zijn leven te delen
vanuit mijn jeugd tot vandaag.
onuitgesproken vragen vinden
hun antwoord in ons beider
verhaal waarin wij geven
en delen. ons leven kleurt
samen wat goed was en soms
moeilijk om dragen. wij
stappen moedig naar de winter.
Herman
' je moet met geluk blij zijn' zei M. geluk is heel gewoon. die woorden dringen langzaam door. ik zoek geluk waar het niet is. geluk zit in …
' je moet met geluk blij zijn'
zei M. geluk is heel gewoon.
die woorden dringen langzaam
door. ik zoek geluk waar het
niet is. geluk zit in mezelf.
M. heeft gelijk. geluk moet
je niet zoeken. geluk is thuis.
ik interpreteer het verkeerd.
ik moet stoppen met geluk
na te jagen. althans wat ik
geluk noem. dat is alleen
verlangen, verlangen naar
wat buiten mij ligt. begeerte
allicht naar onbereikbaarheid.
en daarna de kater omdat
er niets overblijft. alleen
onvrede met mezelf en onrust
omdat ik verloren loop. mijn
thuis en mijn vrienden, mijn
boeken en mijn muziek.
geen leegte meer creëren
maar wat ik heb koesteren
en er blij mee zijn. mezelf
niets meer wijsmaken maar
weten dat ik verkeerd keek
en alles wegsnijden wat onecht
is en mij ziek maakt. ik begin
de eenvoud van geluk te zien.
ik voel er de kracht in om te genezen!
Herman
nieuw begin