dwaallicht

Zaterdag 5 november 2011

begin

ik liep vandaag verloren
in wat ik wou en niet deed
in wat ik deed en niet wou
maar nu de nacht zich opent

zie ik de morgen waarin
ik mezelf herken als in
een spiegel die niets verbergt.
ik wil genezen van wie ik was.

morgen zal ik iemand anders
zijn.

Herman

1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 4 november 2011

dijkwandeling in november 2011

wij wandelen op de Scheldedijken
naar Vlassenbroek. de zon kleurt
het water rood. de meeuwen strijken
rakelings de oever die naar bloemen geurt.

het kerkje ligt rustig te dromen
tussen de graven, die bedekt met bloemen
en onder ontbladerde bomen
zacht de doden hun namen noemen.

wij drinken in het namiddaguur
en praten over wat ons bindt,
in de schaduw van een oude muur
in de warmte van een luwe wind.

wij weten wat niet werd gezegd
in het vertrouwde verleden.
verlangen hebben we neergelegd
in zoveel vragen rond het heden

die voor ons zijn weggelegd.

Herman

2 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 2 november 2011

transcendentie

ik denk meer na over transcendentie.
een werkelijkheid die buiten tijd
en ruimte ligt en ons toch raakt,
altijd aanwezig en niet zichtbaar.

wij zijn er uit geboren en keren
er naar terug. met taal kunnen wij
haar niet benoemen. met woorden
niet vatten. stilte en schoonheid

komen dicht in buurt. liefde nog
meer. wij leven er in als blinden
die willen zien met open ogen
naar het bestaan van onze ziel.

maar ik blijf hier met lege handen,
voorlopig.

Herman

3 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 1 november 2011

allerheiligen

allerheiligen en allerzielen
voor sommigen nietszeggend
voor anderen terugdenken
en even stilstaan bij vandaag

ik zag gisteren mensen praten
over hun bijna doodservaring.
langgeleden las ik daar over
en schilderde mijn eigen hemel.

tot de dag dat ik God buitensloot
omdat niet gebeurde waar ik
jarenlang voor bad en smeekte
en mij naakt en alleen begroef

in een leven zonder god, zonder
hemel. eigenlijk ook zonder mezelf.
en plots zaten daar die man en vrouw
te vertellen over grenzeloos licht

heel rustig in de laatste show.
het licht in hun ogen druppelde
traag in mijn ziel. mijn geloof
in transcendentie stroomde

ongeremd naar binnen. misschien
ben ik verdwaald geraakt. hun
verhaal wegwijzerde de verwarring
van het laatste jaar naar anders

kijken naar wat gebeurt, vooral
naar wat niet gebeurt. ik zal
nog zwalpen maar de oever zien
en ooit misschien

de tijdeloze ruimteloze zee.

Herman

1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 31 oktober 2011

passanten

soms als ik hier naar woorden
zoek om wat van binnen leeft
hier neer te schrijven vraag ik
mij af waarom. de naamloze

passanten ken ik niet. zij lezen
en zij gaan en nemen woorden
mee. en tussen ons blijft alles
leeg. het ongezegde van de

bezoeker die niets vraagt en
niets vertelt lijkt als een straat
waar honderden voorbijgaan
en iedereen verdwijnt zonder

een poging tot ontmoeting.
de zeldzamen die spreken
raken mij en leven in mij
voort als pelgrims op dezelfde

weg met zoveel vragen
over een waarom.
of antwoorden die blijven.
wij raken als een zucht elkaar.

Herman