Vrijdag 2 december 2011
Jelle 3
vreemd maar heerlijk!!
Berichten van 28 november 2011 tot 4 december 2011
Donderdag 1 december 2011
janne 1
ik zie iets heel klein
het leven beginnen.
dat leven van janne
dringt bij mij binnen
als een regenboog over
een nieuwe aarde. geluk
kijkt mij vreemd aan. ik
hoop dat het in die kleine
oogjes huist en in dat
zachte tere lijfje woont.
wij moeten nog wennen
aan elkaar. haar wereld
tekent zijn grenzen en
zijn mogelijkheden nu
open. de mijne verzamelt
de brokken en hoopt
op een late avondzon.
herman
het leven beginnen.
dat leven van janne
dringt bij mij binnen
als een regenboog over
een nieuwe aarde. geluk
kijkt mij vreemd aan. ik
hoop dat het in die kleine
oogjes huist en in dat
zachte tere lijfje woont.
wij moeten nog wennen
aan elkaar. haar wereld
tekent zijn grenzen en
zijn mogelijkheden nu
open. de mijne verzamelt
de brokken en hoopt
op een late avondzon.
herman
Woensdag 30 november 2011
Er is een kindeke geboren op aard
De liefste moeders
maakten de liefste dochter
en noemden haar Janne.
Janne schittert als een ster
in ons hart. Wij wensen
haar en de mama’s
een warm nest waarin
liefde en aandacht
als dagelijkse kost
op de open tafel staat.
Herman
Dinsdag 29 november 2011
verjaardag
morgen verjaart mijn zoon.
hij wordt drieendertig. ik ga
terug in de tijd. ik ben vijfendertig
als klaas geboren wordt. om
kwart na één in de morgen. je
kan ook 's nachts zeggen. die keuze
is aan jou. twee uur later hing ik
onze leeuwenvlag aan een tien
meter hoge tv-piloon in onze tuin.
zo zagen de buren het goede nieuws.
ondertussen wordt hij volwassen en
geletterd en ik stokoud. de dood
is al op weg. ik ben zijn eindstation.
hoe lang duurt de rit nog? je zou aan
de noodrem moeten kunnen trekken.
even stoppen en naar de liefde kijken
die langs de sporen meeglijdt. als je
rijdt schuift ze razendsenel voorbij
maar als je even stopt en het raam
opent stroomt ze gulzig binnen.
dan adem ik diep en zuig elke ader
boordevol liefde. en als de trein
weer rijdt, op weg naar mijn dood,
proef ik de liefde op het puntje
van mijn stamelende tong. hoe
meer liefde ik proef hoe sneller
mijn trein zijn bestemming bereikt.
wie zal mij zoenen daar in het
wonder van de eeuwigheid.
Herman
hij wordt drieendertig. ik ga
terug in de tijd. ik ben vijfendertig
als klaas geboren wordt. om
kwart na één in de morgen. je
kan ook 's nachts zeggen. die keuze
is aan jou. twee uur later hing ik
onze leeuwenvlag aan een tien
meter hoge tv-piloon in onze tuin.
zo zagen de buren het goede nieuws.
ondertussen wordt hij volwassen en
geletterd en ik stokoud. de dood
is al op weg. ik ben zijn eindstation.
hoe lang duurt de rit nog? je zou aan
de noodrem moeten kunnen trekken.
even stoppen en naar de liefde kijken
die langs de sporen meeglijdt. als je
rijdt schuift ze razendsenel voorbij
maar als je even stopt en het raam
opent stroomt ze gulzig binnen.
dan adem ik diep en zuig elke ader
boordevol liefde. en als de trein
weer rijdt, op weg naar mijn dood,
proef ik de liefde op het puntje
van mijn stamelende tong. hoe
meer liefde ik proef hoe sneller
mijn trein zijn bestemming bereikt.
wie zal mij zoenen daar in het
wonder van de eeuwigheid.
Herman
Maandag 28 november 2011
kestboom
ik kocht vandaag een kerstboom.
nagemaakt, maar toch de sfeer
van vroeger dagen. de kilheid
van de laatste jaren glijdt van
binnenuit naar buiten in mijn
denken en mijn wonen nu. de
verwondering om wat schoonheid
neerlegt in mijn ziel komt nu
terug. ik koester wie rond mij
leeft in mijn genegen vriendschap.
het kwaad in mij brandt langzaam
op. de onrust van mijn vagevuur
leg ik met de winterwende
aan de kribbe neer;
Herman
nagemaakt, maar toch de sfeer
van vroeger dagen. de kilheid
van de laatste jaren glijdt van
binnenuit naar buiten in mijn
denken en mijn wonen nu. de
verwondering om wat schoonheid
neerlegt in mijn ziel komt nu
terug. ik koester wie rond mij
leeft in mijn genegen vriendschap.
het kwaad in mij brandt langzaam
op. de onrust van mijn vagevuur
leg ik met de winterwende
aan de kribbe neer;
Herman