ik heb van de chaos genoten gisteravond in moderne jazz ik zag de harmonie in dissonanten en er doorheen mijn eigenheid. de ongerijmdheid va…
ik heb van de chaos genoten
gisteravond in moderne jazz
ik zag de harmonie in dissonanten
en er doorheen mijn eigenheid.
de ongerijmdheid van mijn
denken en mijn doen en hoe
ik doelbewust de foute weg
verkoos boven de waarheid
die ik vluchtte. hier stopt het.
ik herbegin. ik wil mezelf
herkennen in de verrijzenis
die nu begint. ik juich doorheen
mijn vloeken om mezelf en wil
de warmte voelen van verlies.
de dissonanten zullen sterker
dan voorheen de harmonie
doen klinken. morgen al als
ik ontwaak in het besef van
wie ik ben. de waarheid kan
in al haar kleuren herbeginnen.
ik wil het wonder dat ik ken
zoals ik ben vergroten!
Herman
Zaterdag 10 december 2011
oud worden is leren omgaan met verlies. is pijn ombuigen tot leefbare dagen die toch de warmte van de zomer behouden. oud worden is gelukkig…
oud worden is leren omgaan
met verlies. is pijn ombuigen
tot leefbare dagen die toch
de warmte van de zomer behouden.
oud worden is gelukkig zijn
om de doodgewoonste dingen
om de kanarie die fluit, om de
buurman die je genegen is.
oud worden is intenser het
verlangen naar geborgenheid
beleven. dromen van wat niet
is maar kan. vrienden koesteren
en niet bang zijn om al lachend
pijn en verdriet toonbaar in
woorden als stapgenoten zacht
toe te spreken en niet meer
dagelijks te vragen waarom.
Herman
Donderdag 8 december 2011
de zon vandaag bijt de winter stuk. ik weet niet hoe lang de zon schijnt. wel hoe lang de winter duurt. ik ril al bij het denken aan de kou.…
de zon vandaag bijt de winter
stuk. ik weet niet hoe lang de
zon schijnt. wel hoe lang de
winter duurt. ik ril al bij het
denken aan de kou. ik wil
een zonnekind zijn ergens
op een eiland met een
eindeloos strand en in
de warme wind van
lieflijke dromen. een
palmboom en een
zomerhuis met schaduw.
schrijven, lezen en beminnen
en slapen in de zon. mij
koesteren in in een zorgenloos
land waarin ik kan zijn
wie ik ben
of graag zou zijn.
Herman
regen en wind en donker en koud en geen zon en wakker worden omdat het moet. langzaam dromen en slaap weg spoelen onder water dat masseert e…
regen en wind en donker
en koud en geen zon en
wakker worden omdat
het moet. langzaam
dromen en slaap weg
spoelen onder water
dat masseert en alle
nieuws in de krant bij
het ontbijt verkeerd begrijpen.
niet weten waarom
donkere wolken in je
hoofd kruipen en zich
nestelen. een morgen om
niet vast te houden. de donkere
dagen van december
worden korter en gaan vlugger
voorbij. kerstmis is al de belofte
van een ander leven, dat begint
met de hoop die ik al in mijn
tikkende vingers naar letters
voel zoeken om anders
te herbeginnen.
de komst van janne vroeg bij mij opnieuw naar de oorsprong van denken en zijn. wie komt verzamelt wat vroeger bestond in zoveel generaties v…
de komst van janne
vroeg bij mij opnieuw
naar de oorsprong
van denken en zijn.
wie komt verzamelt
wat vroeger bestond
in zoveel generaties
voorheen. de eigenheid
voegt zicht toe en ook
de dood. is nieuw leven
alleen een begin en een
geweten einde met allles
wat daar tussen ligt.
of huist er meer eeuwigheid
in de zichtbare tijdelijkheid
van wie wij zijn. is dit dan
het wonder dat zich telkens
vernieuwt en vegroot?
Herman