Zaterdag 24 december 2011
de dag van Kerstavond met gezin en vrienden naar de geboorte gaan en toekomst zien. nele en roele brengen hun kerstekindje mee. als voor haa…
de dag van Kerstavond
met gezin en vrienden
naar de geboorte gaan
en toekomst zien.
nele en roele brengen
hun kerstekindje mee.
als voor haar het leven
openbreekt doe ik mijn
boek toe. uitgelezen en
genoten, verdriet en pijn
aan de kribbe neergelegd
en de ster zien staan.
ik wens wie hier komt
vrede en liefde en geloof
in zichzelf en in wie meegaat
op dezelfde weg naar
eeuwige geborgenheid
in wie wij God noemen.
artrose is langzaam binnengeslopen hij verkrampt mijn nek en mijn hoofd de pijn omzwachtelt mijn schedel de toekomst kleurt nooit meer roos.…
artrose is langzaam binnengeslopen
hij verkrampt mijn nek en mijn hoofd
de pijn omzwachtelt mijn schedel
de toekomst kleurt nooit meer roos.
dus pillen worden mijn leven en
hopen dat niets meer vergroot.
leven als vriend met artrose
de ongewenste genode. ik zal
tegen hem blijven praten. hem
verzorgen in het kleinste detail.
mijn lichaam laten gewennen
aan hem en zijn signalen van
pijn uitvlooien als een woordenboek
dat verklaart hoe ik hem heel achteraan
een plaats kan geven waar hij rustig
kan slapen en mij niet dagelijks stoort.
Herman
Woensdag 21 december 2011
kerstmis nadert met gemengde gevoelens. ik mis de sfeer van vroeger en huiver om de drukte. ik wil kerstmis ervaren als een rustpunt van sti…
kerstmis nadert
met gemengde gevoelens.
ik mis de sfeer van vroeger
en huiver om de drukte.
ik wil kerstmis ervaren
als een rustpunt van stilte
om de schoonheid, de vrede,
de waarheid en de liefde
intens te ervaren. toen ik
vroeger naar de nachtmis
stapte en alleen aan geboorte
dacht diep in mijn zijn,
verlichtte de kerstster
mijn donkerste denken.
ik kwam herboren thuis
met zoveel beloften
voor de zoveelste keer.
Herman
ik ben wie ik ben en wie ik wil zijn heb ik zelf in handen. ik wil mij bewust worden van wat ik heb. zoveel om blij mee te zijn. wat ik niet…
ik ben wie ik ben
en wie ik wil zijn
heb ik zelf in handen.
ik wil mij bewust worden
van wat ik heb. zoveel
om blij mee te zijn. wat
ik niet heb of als pijn
te veel heb draag ik mee
in een glimlach die morgen
de regenboog wil zien na
een regenbui want na regen
schijnt altijd de zon
en daarin wil ik mij warmen.
Herman