Zaterdag 14 januari 2012
onwarschijnlijk normaal eindigend verhaal
zij heeft gezegd zegt zij
dat zij gezegd heeft
dat zij het hem eens zal zeggen.
hun gast deugt niet en haar
dochter staat te veel open en
laat haar man zijn liederlijk
leven maar uitspatten in
bruine kroegen waarna hij
in de vroege morgen zijn
huis niet meer terugvindt.
de gast slaapt terwijl bij
zijn vrouw waar hij
drank en verdiet dooreen
mengt en tenslotte met
de vrouw haar man doodt.
dan verschijnt de moeder
van in het begin terug om
te zeggen dat ze gezegd heeft
dat het niet deugt. dus als slot
niemand gelukkig .
dit onderging ik gisteren
in het cultuurcentrum van
mijn stad. modern toneel
noemen ze dat. de ergernis
gierde door elke vezel van
mijn opstandig lijf en mijn
logisch denken dreef me de
zaal uit. maar ik bleef zitten
en ergerde mij nog meer omdat
ik drie keer dacht dat het spel
eindigde, maar dat niet deed.
het applaus daarna vertelde mij
dat ik niet meer eigentijds dacht.
dus, lieve lezer, als je je niet aan
deze tekst hebt geërgerd behoor
je nog altijd bij de blinde kudde
die domheid en boersheid als
kunst op de planken zet!!!
maar ik ben er zeker van:
daar behoor jij niet bij, alleen
al omdat je hier bent, bij mij!
Herman
dat zij gezegd heeft
dat zij het hem eens zal zeggen.
hun gast deugt niet en haar
dochter staat te veel open en
laat haar man zijn liederlijk
leven maar uitspatten in
bruine kroegen waarna hij
in de vroege morgen zijn
huis niet meer terugvindt.
de gast slaapt terwijl bij
zijn vrouw waar hij
drank en verdiet dooreen
mengt en tenslotte met
de vrouw haar man doodt.
dan verschijnt de moeder
van in het begin terug om
te zeggen dat ze gezegd heeft
dat het niet deugt. dus als slot
niemand gelukkig .
dit onderging ik gisteren
in het cultuurcentrum van
mijn stad. modern toneel
noemen ze dat. de ergernis
gierde door elke vezel van
mijn opstandig lijf en mijn
logisch denken dreef me de
zaal uit. maar ik bleef zitten
en ergerde mij nog meer omdat
ik drie keer dacht dat het spel
eindigde, maar dat niet deed.
het applaus daarna vertelde mij
dat ik niet meer eigentijds dacht.
dus, lieve lezer, als je je niet aan
deze tekst hebt geërgerd behoor
je nog altijd bij de blinde kudde
die domheid en boersheid als
kunst op de planken zet!!!
maar ik ben er zeker van:
daar behoor jij niet bij, alleen
al omdat je hier bent, bij mij!
Herman