ik draag een handvol woorden uit mijn ziel naar hier. verstrooi ze in de nacht en laat ze sterren worden. of water dat mij laaft. ik wil mij…
ik draag een handvol woorden
uit mijn ziel naar hier. verstrooi
ze in de nacht en laat ze sterren
worden. of water dat mij laaft.
ik wil mijn denken in mijn geest
herkennen. ik wil weten wie ik ben.
mijn adem lucht zien worden en
mijn bewustzijn in materie zien
ontspringen. ik wil luisteren
naar wat de andere zegt, ik wil
zijn denken in zijn woorden
kunnen kneden en het eten,
proeven, smaken. ik wil in
iedereen mezelf zien leven,
herleven door de dood en als
het kan: mijn geest nog sterker
dan mijn lichaam in mijn leven zien!
Herman
Donderdag 26 januari 2012
vanavond ga ik met vragen naar het theater. moderne bewerking van een oud stuk over een gevangene die vrij komt en verdwaalt in de vrijheid …
vanavond ga ik met vragen
naar het theater. moderne
bewerking van een oud stuk
over een gevangene die vrij komt
en verdwaalt in de vrijheid
die hij niet meer kent.
telkens met verwachting
ga ik de tekst tegemoet.
en meestal kom in ontgoocheld
buiten. theatermakers denken
blijkbaar anders en creëren
mensen die ik nooit tegenkom.
ik geniet wel van de sfeer
in de zaal en de toneelfanaten.
zij komen ook naar onbekende
woorden luisteren om hun honger
naar schoonheid te stillen. als het
doek valt zie je een scala aan emoties,
verwerkt of niet verwerkt, boos
of enthousiast om wat zij hoorden.
theater is zoals het leven, het doek
gaat open en het doek gaat toe.
daartussen ligt ontgoocheling
en vreugde, pijn en verdriet
en melancholie om wat zou kunnen zijn:
de liefde die ongrijpbaar lijkt!
Herman
als je de blogs bezoekt en leest wat zoveel zoekers schrijven over verlangen naar liefde en vriendschap en warmte dan relativeer je het eige…
als je de blogs bezoekt en leest
wat zoveel zoekers schrijven
over verlangen naar liefde
en vriendschap en warmte
dan relativeer je het eigen
gemis. je dwaalt hier door
melancholie en verdriet
en herkent dat intens verlangen
naar te kunnen zijn wie je bent.
jammer dat elke zoeker in zijn
blog alleen blijft schrijven en
de andere niet voelbaar kan
omarmen!
Herman
in mijn tuin rook ik 's avonds een kleine havanna terwijl ik naar de sterren kijk en de dingen die mij bezig houden. iedereen slaapt al, den…
in mijn tuin rook ik 's avonds
een kleine havanna terwijl ik
naar de sterren kijk en de dingen
die mij bezig houden. iedereen
slaapt al, denk ik. duizenden
werelden in duizenden bedden
met duizenden dromen rond mij.
ik wil vergeten en herinneren.
de wind jaagt door de wolken
de schimmen van vandaag vooruit,
ik zal ze morgen weeral tegenkomen.
en straks ook slapen mijn zaligste uur
zonder pijn. ik wil meer dan ik kan.
ik wil schoonheid en tederheid
vinden en daarin verdrinken deze
nacht. ik wil morgen anders zijn
en mijn hoofd neerleggen in de liefde
in een warme schoot, in handen die
mijn pijn omvatten en alles vergeten
in armen die omarmen. ik weet niet
of ik dat nog vragen mag.
ik vraag het toch
in het donker van mijn tuin
deze nacht.
Herman
een handvol woorden