ik weet dat ik haar niet ken buiten de woorden die wij spraken. goeie vrienden hebben niet meer nodig dan de suggestie van een woord, de dru…
ik weet dat ik haar niet ken
buiten de woorden die wij spraken.
goeie vrienden hebben niet meer nodig
dan de suggestie van een woord,
de druppel van een traan, het kuiltje
van een glimlach, dat blijft hangen.
haar verhaal meandert door een
landschap van hoogtes en laagtes.
haar leven is betegeld en gebakken
in de warmte van overhitte ovens
en daartussen de mensen om wie
ze geeft en de wereld die ze omploegt.
je leest haar ten diepste in de
jaarringen van het leven: zachte
rimpels geweven door zoveel
verhalen van geluk. zij bemint wie
rond haar leeft. maar toch wil ze meer,
niet wetend waarom. leven is meer
dan de einder, deint oeverloos uit
tot het stolt in het verhaal van een tegel.
tot het rust in de plooi van een rimpel
die haar siert.
herman
zij loopt met haar oma langs het strand te kijken naar de zee. tussen hemel en aarde glinstert het water tot zo ver als zij ziet. De regen v…
zij loopt met haar oma langs het strand
te kijken naar de zee. tussen hemel en
aarde glinstert het water tot zo ver
als zij ziet. De regen van pas voorbij
versmelt in het water als sneeuw
voor de zon. plots wijst ze naar de hemel
boven de zee waarin het grijsblauw
wordt doorsneden met de vage kleuren
van een regenboog. 'precies mijn pennendoos
vol kleurtjes', leert ze mij.
'waarom spannen
alle kleurtjes zich in de wolken uit?' Ik begin
aan een boeiend gesprek over rood en geel,
blauw en groen en het verschil daar tussen.
het voelt als een verfrissend bad. ik ontdek
de schoonheid en haar open kijk op de
dingen, de kleuren en de hemel.
de rust van het zand, de wind en het water
en de betovering van kato haar regenboog
weren alle stress en beloven de lente
die morgen begint. de kilheid verdrijft.
de liefde hertekent
en mij en kato omsluit.
herman
vijftienduizend bezoekers vandaag. een getal om even bij stil te staan. ik heb hier heerlijke mensen ontmoet en gedeeld in hun vreugde en ve…
vijftienduizend bezoekers vandaag.
een getal om even bij stil te staan.
ik heb hier heerlijke mensen ontmoet
en gedeeld in hun vreugde en verdriet.
ik ben innerlijk rijker geworden
door wie ik hier ontmoette.
ook blijer. ze hebben me leren
relativeren en mijn grenzen
opengetrokken. ik ben hen daar
enorm dankbaar voor. sommigen
zijn voorbijgegaan. anderen gebleven.
ik draag hen mijn hele leven mee.
zij hebben mij dichter bij het wonder gebracht.
Herman
ik word vandaag negenenzestig
dat betekent dat morgen tram zeventig
vertrekt om binnen driehonderdvijfenzestig
dagen de eindbestemming te bereiken.
oud worden is meer omzien dan vroeger
intenser genieten van wat gebeurt
alles horen kraken en verschrompelen
maar er leren mee leven, blij zijn
dat ik tot hier al mocht komen. ik ben
dankbaar voor mijn leven, ik ben dankbaar
voor al de vrienden die ik erin mocht ontmoeten,
voor al de liefdes die ik mocht beleven en
eigenlijk ben ik ook dankbaar voor de
vele ontgoochelingen. voor mijn sterktes
en zwaktes, voor de mens die ik mocht zijn.
voor mijn opstandig verdriet en de innige
vreugde om wat nooit sterft in mij.
Herman
het verhaal van een rimpel