woorden ploegen het rulle zand om waarin mijn hersens naar de hemel kijken. mijn bloed vloeit duister naar de zee en drinkt het zout om eeuw…
woorden ploegen het rulle zand om
waarin mijn hersens naar de hemel kijken.
mijn bloed vloeit duister naar de zee en
drinkt het zout om eeuwig van te leven.
ik zie stukken van mijn leven op de golven
dwalen. sommige in helle zon, andere in
ondoordringbaar duister. het uitspansel
wijst naar een God die ik omarmen wil.
tussen water en hemel krimpt mijn huid
steeds strakker rond mijn korter leven.
wat overblijft zoekt naar wat mij steeds
ontglipt: de naaktheid van de liefde.
ik kan haar raadsel nooit vergroten.
herman
het is koud en kil op straat de mensen duiken in hun winterjassen om vlug wat boodschappen te doen voor dat de regen valt . ik krijg een her…
het is koud en kil op straat
de mensen duiken in hun
winterjassen om vlug wat
boodschappen te doen
voor dat de regen valt .
ik krijg een herfstgevoel in het
groen van mijn tuin dat niet
meer groeien wil. de vogels
hebben hun gefluit van maart
maar opgeborgen tot zij de zon
weer zien. alles wacht en rilt.
verlangen is mooier dan bezitten
maar ik verlang nu toch naar
zonnewarmte op mijn huid,
naar groen en licht en hoop
een lentelied te zingen
voor janne die naar buiten wil.
herman
ik verstond er geen snars van als ik het las! ken jij dat woord?: 'pc app'. ik dacht aan de woorden van mijn vader zoveel tijd geleden: 'man…
ik verstond er geen snars van als ik het las!
ken jij dat woord?: 'pc app'. ik dacht aan de
woorden van mijn vader zoveel tijd geleden:
'manneke, ik versta veel woorden niet meer
in 'mijn standaard' (zijn krant die hij van a
tot z las, van boven naar onder en van voor
naar achter en soms ook omgekeerd). 'hij
staat vol engelse woorden die ze momenteel
uitvinden. ik zou er een woordenboek moeten
bijhalen'. dus dat gevoel had ik ook als ik
regelmatig het woord 'app' ontmoette in allerlei
teksten over computers en hun randapparatuur.
dus nu ben ik er. ik gebruik het woord 'apparatuur'
in mijn gewone nederlandse taal. wel blijkbaar
hebben ze dat vertaald in computertaal, want
nu zijn dat 'applicaties' geworden. natuurlijk,
taal leeft en de mens zijn creatief vermogen ook.
allicht speelt mijn leeftijd daar ook een rol in.
want het valt mij nu op dat ik even oud ben
als mijn vader toen. de applicaties van mijn brein
zijn daar nog niet op ingesteld. maar ik geef mij
niet over!! nieuwsgierig blijf ik alles napluizen.
en als ik ooit honderd word zal ik mijn kleinkinderen
uitleggen hoe je elk raadsel moet ontrafelen.
en dat ze best 'hét raadsel' blijven vergroten!
herman
hij zong op een boomtak een lentelied maar de lente kwam nog niet. er hing ijs aan de bloemen en ik zag het jonge groen treuren om de kou de…
hij zong op een boomtak een lentelied
maar de lente kwam nog niet. er hing
ijs aan de bloemen en ik zag het jonge
groen treuren om de kou deze nacht.
mijn merels zijn kameraden geworden
de mezen en vinken ook dikke vrienden
die in het vogelhuis twisten om het eten
dat ik dagelijks strooi. en drinken en
wassen allen dooreen, maar zelfs
twintig vogels maken de lente niet.
de zon weerkaatst op het groen en
lokt mij naar buiten. maar zij liegt
met schijnbare warmte die kilte op
mijn schouders legt. de grillen
van april vieren hoogtij. de haard
ligt vol brandend hout om mijn
ziel en mijn lijf te verwarmen.
Herman