Vrijdag 22 juni 2012
de 4 seizoen
wij zaten in een middeleeuwse kerk
naar vivaldi te luisteren. hij vertelde
over de vier seizoenen met klanken
als balsem voor mijn ziel. ik bad
en zong met hem en onze taal
zocht naar een god die hier al
eeuwenlang aanbeden en vervloekt
werd. zoveel zilte tranen om dood
en onbegrip kleefden aan de graven
waarop wij zaten. de winter zat
bevroren in de stenen zuilen die
die naar boven wezen in het
eindeloos niets waar ik ooit ontstond.
en juist hier begon de lente. ik dacht
aan de rust en de onrust van een avond
aan zee. aan waarden en normen die
meer vragen dan antwoorden gaven.
aan de liefde in mijn leven die
mijn zomer moest zijn die nooit
kwam. maar ik zal vivaldi in mijn
ziel laten spelen, met de woorden
van het hooglied. in wil de liefde intens
beleven tot de laatste bladzijde van
mijn beduimeld boek. tot ik het
dicht doe om eindelijk mezelf te kunnen zijn.
herman
naar vivaldi te luisteren. hij vertelde
over de vier seizoenen met klanken
als balsem voor mijn ziel. ik bad
en zong met hem en onze taal
zocht naar een god die hier al
eeuwenlang aanbeden en vervloekt
werd. zoveel zilte tranen om dood
en onbegrip kleefden aan de graven
waarop wij zaten. de winter zat
bevroren in de stenen zuilen die
die naar boven wezen in het
eindeloos niets waar ik ooit ontstond.
en juist hier begon de lente. ik dacht
aan de rust en de onrust van een avond
aan zee. aan waarden en normen die
meer vragen dan antwoorden gaven.
aan de liefde in mijn leven die
mijn zomer moest zijn die nooit
kwam. maar ik zal vivaldi in mijn
ziel laten spelen, met de woorden
van het hooglied. in wil de liefde intens
beleven tot de laatste bladzijde van
mijn beduimeld boek. tot ik het
dicht doe om eindelijk mezelf te kunnen zijn.
herman