Naar de inhoud

dwaallicht

het is beter het raadsel te vergroten
akke.beakke.be

Berichten van 25 juni 2012 tot 1 juli 2012

tekens

je kan geloven en niet geloven
je kan je openstellen of afsluiten
je kan jezelf met zorgen omringen
en je kan ook naar anderen gaan.

je kan geloven in tekens
je kan toveren in de magie
van het verleden die 'vandaag' maakt,
en toch de essentie opzoeken.

je kan op zoek gaan naar je zielsverwant
je kan haar plots ontmoeten in een vrouw
die in alles anders lijkt. het voelt als
thuiskomen. je komt tot rust en geniet.

de zee wordt dieper, de zon warmt op
als je het koud hebt. grijs krijgt kleur
en vriendschap verschuift naar graag
zien zonder vragen en eisen. telkens

terugkeren naar de eerste klik. herboren
worden in echt leven. gewoon zijn
in echte vriendschap die hecht.
en een glimlach voelen tintelen

in elke porie van je opnieuw ademende huid.



herman
2 reacties Reageer op dit bericht

de weg naar huis

zij weet dat hij klaar staat om naar huis te komen.
het vliegtuig aarzelt, start niet. hij moet wachten.
haar hart knijpt dicht. de chaos in haar hoofd
gaat op de loop. de voorbije jaren krimpen tot

ondraaglijke spanning naar vandaag. een dag
heeft nooit zo lang geduurd. zij wil hem in haar
armen sluiten. een haven zijn waarin hij landt
en van daaruit naar zijn beminden snelt.

zijn kind knijpt in haar handen. haar man lijkt
onbewogen maar leeft zo zwijgzaam naar dit
intense ogenblik van samen zijn. familie is nog
nooit zo hecht geweest. zo voelbaar kijkend naar

de lege lucht waarin hij straks de altijd lege plaats
weer vult. zij wacht hem op. de angst en het verlangen
gieren onbeheerst dooreen. de tijd blijft leeg. wie zal
haar zeggen dat wachten de weg naar liefde

zo pijnlijk maakt. en toch gaan haar ogen en haar handen
open. de regenboog zal staks weer haar en hem verbinden.



herman
2 reacties Reageer op dit bericht

bezit

mensen die zich moeien met anderen
en op alles commentaar hebben
belasten mijn leven en maken me ziek.
en als je daar om de lieve vrede

toch ruimte moet aan geven leef je
in een permanente stress situatie waar
je na lange tijd de oorsprong niet
meer van herkent. dan wordt het erg.

komen partners die al eeuwen samenwonen
daar uitendelijk uit? en hoe los je dat op?
selectief doof worden? of je weg zwijgzaam
alleen bewandelen langs de zijkant?

is het dan zo moeilijk de eigenheid
van je partner te onderkennen en hem
alle vrijheid te geven die te beleven?
wij verschrompelen toch niet tot het

onvoorwaardelijk bezit van de andere?



herman


3 reacties Reageer op dit bericht

Meer van dwaallicht

↑ Terug naar de berichten