De frisse toets van rabarber

De frisse toets van rabarber
Is het een vrucht of is het een groente? Rabarber is een plant die moeilijk in een hokje onder te brengen is, maar vast staat wel dat hij karakter heeft. Deze 'barbaarse' plant doet het goed in zowel zoete als hartige bereidingen.
Rabarber stamt uit het verre Azië, meer bepaald de noordwestelijke provincies van China. Daar werd de plant al in 2700 voor onze tijdrekening gewaardeerd om zijn uiteenlopende geneeskrachtige eigenschappen, onder meer voor de behandeling van koorts, geslachtsziekten en pest. Rabarber is een lid van de plantkundige familie van de duizendknoopachtigen, waartoe ook boekweit en zuring behoren.De Latijnse naam Rheum rhaponticum verwijst naar de afkomst van rabarber. Rha is de oude Griekse naam voor de Wolga, en de plant gedijt op de oevers van die rivier. Een andere benaming, R. rhabarbarum , verwijst naar de Griekse en Romeinse gewoonte om vreemde planten als barbaars te beschouwen. Toch zouden ook deze volkeren mettertijd de geneeskrachtige, met name zuiverende en laxerende, eigenschappen van rabarber leren waarderen.
Vorstminnend
Rabarber is een winterhard gewas dat, eens geplant, jaar na jaar zal bloeien. Een goede nachtvorst is bevorderlijk voor de groei van de plant. Enkel de stelen, die tot een meter hoog kunnen groeien, zijn eetbaar. Ze variëren in kleur van roze tot donkerrrood of groen, en worden zo'n 2 tot 7 cm dik. Er is zelfs een reuzensoort met stelen zo dik als de arm van een volwassen man.
De bladeren van rabarber mogen onder geen beding geconsumeerd worden. Ze bevatten namelijk giftig oxaalzuur. Het seizoen van rabarber strekt van april tot september, maar in serres gekweekte rabarber is het hele jaar door verkrijgbaar. Rabarber is vrij vezelig en erg zuur van smaak, de plant is rauw nauwelijks eetbaar. Het is mogelijk om, net als bij witloof en asperges, rabarber onder potten te kweken of te 'forceren'. Hierdoor blijven de stelen roze van kleur en mals van structuur. Ook de smaak is dan een stuk milder, zodat deze rabarber zelfs rauw gegeten kan worden.
Geforceerde rabarber is een specialiteit van het Britse Yorkshire, waar een echte 'rabarberdriehoek' is ontstaan in de streek tussen de steden Wakefield, Leeds en Morley. Daar wordt rabarber geteeld in donkere ruimten met enkel kaarslicht als verlichting. Deze rabarber, ook wel 'champagnerabarber' genoemd, is de fijnste van allemaal en wordt erg op prijs gesteld door gastronomen en restaurateurs.Rabarber in het bord
Rabarber is bij ons een beetje in de vergetelheid geraakt. Hoewel de plant botanisch gesproken een groente is, wordt rabarber voornamelijk als vrucht behandeld. In Angelsaksische landen is rabarber populair in crumbles, roomijs, vlaaien, gelei, kwarktaart enzovoort. Voeg tijdens de bereiding niet te veel water toe, want rabarber bevat zelf tachtig procent water en kookt daardoor zeer snel tot moes. Daarom is het aan te raden rabarber kort te pocheren, te grillen of in de oven te bakken als de plant niet verder tot een compote of puree verwerkt zal worden.
De zure smaak van rabarber vraagt om een royale schep suiker (of een andere zoetstof). Rabarber combineert goed met zogenaamd 'warme' aroma's - kaneel, vanille, gember en sinaasappel - maar ook met florale aroma's, zoals hibiscus, roos, vlierbloesem. Deze laatste passen vooral bij geforceerde rabarber.
Verder kan rabarber het best vinden met aardbeien, frambozen en appels. Zuivelproducten zijn ideale partners om de sterk smakende rabarber een beetje in te tomen. Een populair Engels nagerecht is rhubarb fool , opgeklopte slagroom gemengd met gestoofde rabarber en/of vanillevla. Geitenkaas heeft een bijzondere affiniteit met rabarber: probeer eens een kwarktaart met verse geitenkaas, gepocheerde rabarber en gekonfijte gember. Verrassend en tegelijk verfijnd van smaak.
In hartige bereidingen kan rabarber ook een rol van belang spelen, vooral in combinatie met vette vlees- en vissoorten zoals makreel, varken, lam en eend. Verwerk rabarber in dit geval tot een saus, chutney of relish. De zoetzure smaak zal prachtig contrasteren met het vette van de vis of het vlees.
bron; het.gastronomen.net
























