Is er een koeienparadijs?

Is er een koeienparadijs?
Felix Wilbrink
Als kind zat ik vaak achterop de brommer van een oom, een boerenbezoeker. Dat waren mannen die boerderijen afgingen, meestal in opdracht van een veevoederbedrijf, om daar de nieuwste stand van zaken uit te leggen. En natuurlijk om veel veevoer te verkopen.
Er kon toen niet genoeg melk worden geproduceerd. Eigenlijk verkondigde die goede man precies waar ik later zo op tegen zou worden, namelijk het uiterste uit een beest halen, een kalf en honderdduizenden liters melk per jaar en dan vetmesten om ze ook nog als slachtvee te kunnen verkopen. Bijkomstigheid was dat ik door al die bezoeken de boerenkeuken en echte eerlijke smaken leerde kennen.
En omdat ik nu ook weet wat ik eet, was ik een paar dagen bij vriendje Frans van het Voorste Huis (waar je echte en ouderwetse kookworkshops kunt doen) om samen weer eens flink te koken. Hij kwam met een grand veneur, een schitterende saus bij een prachtig stuk Nieuw-Zeelands hert.
De dagen, die voornamelijk bestaan uit het kijken over de weilanden, het bestuderen van de wolken en een bezoekje aan de kaasboerderij in de buurt, worden dagelijks verstoord door een bezoekje van een koppel koeien op het weiland naast zijn erf. Minstens tien kalveren, bonkig, totaal uitgemolken, sommige nog met volle uierspanning, die nog wat moeten grazen om nog iets op te leveren bij de slacht.
Er zit er één bij waarmee ik bijzonder medelijden heb, mager tot op het bot, nooit eerder de stal uit geweest en totaal vergroeid. Dat zo’n dier überhaupt naar de slacht mag. Daar moet toch ergens een koeienparadijs voor zijn? Ik heb wel eens twee boerenboterproducenten gesproken die hun koeien juist niet tot het uiterste melken omdat ze anders de kwaliteit ervan niet goed meer vinden, maar zij zullen uitzonderingen zijn, vrees ik.
Een lezer schreef me dat het juist dit soort vee is waar het stuntgehakt van de supers vandaan komt.
Er loopt ook nog een stiertje rond dat zo de weg kwijt is dat het probeert bij die scharminkels te drinken. Soms staan ze dat toe en kijken ze dromerig voor zich uit. Ik kom er niet uit, is dit eigenlijk heel leuk voor die koeien of laat het zien hoe genadeloos wij zijn? Frans, haal nog eens een biertje...!
bron; telegraaf.nl


















