Het etablissement heet niet toevallig Smoke Havanas. De eigenaar, de Fransman Dominique Alderweireld, is een amateur-sigarenroker. Het stoorde hem dat er nergens een plek is waar hij gezellig van zijn sigaren kan genieten en tegelijk kan tafelen. Dus begon hij zijn eigen zaak, met Frans-Italiaanse keuken, maar volledig ingericht in Cubaanse stijl.
Klanten die het wensen, kunnen in zijn restaurant uit een assortiment van Cubaanse sigaren kiezen die op de tafels worden uitgestald. 'De prijzen? Daarvoor moet u dan maar eens langskomen', klinkt het.
Alderweireld is ervan overtuigd dat zijn smoking restaurant het rookverbod niet overtreedt. Naar eigen zeggen bestudeerde hij de wetgeving van begin tot eind en stootte hij op twee gaten waarmee hij het rookverbod, dat sinds 1 januari 2007 in alle restaurants van kracht is, kan omzeilen.
Zo is zijn zaak in de eerste plaats een privéclub voor een rokersvereniging die ook 'de diensten van een restaurantbedrijf' aanbiedt. De tabakswet geldt niet voor privéclubs. Klanten die in Smoke Havanas willen tafelen, moeten lid zijn. Ze betalen eenmalig drie euro en krijgen een lidkaart.
Voorts rooit het restaurant het zonder personeelsleden. Volgens de wet mogen werknemers niet in de rook werken, omdat dat hun gezondheid kan schaden. Dat omzeilt Alderweireld door zonder personeel te werken.
De Fransman heeft slechts één vennoot. Het koken wordt uitbesteed. Voor de rest helpen de klanten zelf hun bord en glas wijn te serveren.
Het ministerie van Volksgezondheid is niet overtuigd door de uitleg van de eigenaar en zal binnenkort inspecteurs van het Federaal Voedselagentschap (FAVV) naar het etablissement sturen.
De overheid is van mening dat het restaurant niet echt een privéclub is en dat het zou concurreren met zaken in de regio die de rookwetgeving wel respecteren.
bron;destandaard.be
Rolmops en kalfskop uit de kunst

Le fou est belge
Rolmops en kalfskop uit de kunst
Daniel Van Lint behoort tot de culinaire elite van ons land
(Michelinster en 17/20 in GaultMillau) kookt allesbehalve elitair.
De chef van restaurant Le fou est belge doet al jaren ongestoord
zijn ding en laat alle trends rustig aan zich voorbijgaan.
Het geheim van de superieur smakende garnaalkroketten krijgen we niet echt te horen. Van Lint is nochtans makkelijk bereikbaar in zijn open keuken waar hij met een assistent op zijn dooie gemak de bonnen afwerkt. Hij laat zich door niets of niemand opjagen. Uit huiver voor smaakverliezende mise-en-place-keuken werkt hij liefst alles zoveel mogelijk op het moment zelf af. Regelmatig verdwijnt hij uit de keuken om in zijn tuintje kruiden fris te plukken. De frisse aroma's en heerlijke krokante beet doen de rest. Dat je daarvoor al eens langer op een gerecht moet wachten, moet je er dan maar bijpakken.
Voor de extreem hoge kwaliteit vraagt Daniel Van Lint overigens zeer schappelijke prijzen. Zijn geheim? Weinig personeel. Wat hij daaraan uitspaart, investeert hij in de aankoop van topproducten. Bij het aperitief serveert hij reuzenkreukels als statement. Perfect gekookt en elegant gekruid. In sommige Brusselse brasseries durven ze voor dezelfde lekkernij 16 euro vragen. Hier krijg je die handel gratis. Tweede hapje is een stukje zeebrasem geserveerd als een 'petite friture'-visje uit de volkse keuken in Bourgogne. Met licht tempurabeslag en gevriesdroogd paneermeel tilt de chef ook deze eenvoudige bereiding tot extreem hoog niveau.
Van Lint heeft naast garnaalkroketten die massaal gevuld zijn, lekker lopen en met een beetje saus op basis van garnalen (85%) en kreeft (15%) geserveerd worden, ook andere evergreens tot signatuurgerecht verheven. Nog minder voor de hand liggend is zijn rolmops. Gemaakt van stevige, jonge haring verrijkt hij het visje met onder meer gemarineerde selder, linzen, groene boontjes, bieslook en verse dragon. Van Lint toont zich met dit gerecht al jaren als een meesterlijke productkok.
Verward door allerlei nieuwe keukentoepassingen en additieven die beide uit de voedingsindustrie komen, vertonen momenteel heel wat chefs de neiging om terug naar de basis te keren. Deze chef heeft zich nooit laten meeslepen door trends maar is zich blijven concentreren om op natuurlijke wijze smaken uit te puren.
Zijn keukenvisie krijgt eveneens vorm in andere traditionele gerechten die als ijkpunt van goede smaak gelden. Paling in het groen smaakte zelden meer verfrissend en ook voor zijn bereiding van gepekelde en minutieus gepocheerde kalfskop past alleen een diepe buiging. Het frivole gerecht smaakt rijk geschakeerd, wordt compact en homogeen bereid en krijgt extra prikkels door fijn gesneden bieslook en kort gebakken cantharellen.
De meesterlijke pickles ontbraken deze keer want de chef was net terug uit vakantie. Een leuke trouvaille is het zijdelings geserveerd hapje van gepaneerde hersentjes. Zoals over alle gerechten - probeer zeker ook de bloedpens met ganzenlever - is ook hierover iets langer dan gewoonlijk nagedacht. (Willem Asaert)
Le fou est belge
Route de Givet 24, 5377 Heure-en-Famenne
086/32.28.12
www.lefouestbelge.be





















