Naar de inhoud

Wol en gember

Zoektochten naar authenticiteit en schoonheid
seniorennet.beseniorennet.be

Springend hart

 

Onverwacht

 

Een stem als zoete kussen

en warme bliksemschichten

verrassend in een blauwe lucht

Woorden als snelle duiven

met zilveren vleugels

in scherende vlucht

Zinnen die me grepen

en mij gewillig meenamen

als een traag mes in zacht biscuit

Ik keek of jij keek

ik voelde of jij voelde

en genoot ongeremd van

een lik van zoet slagroom

Ik wist het weer

ik heb een hart dat springen kan

zoals een vrucht in moeders schoot

En soms dan springt het ook

zoals vandaag toen even maar

de tijd stil stond en die trein

nooit had moeten stoppen

 

Floreanne

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door floreanne om 22:34 Reageer op dit bericht

4 reacties op dit bericht

joris17 juni 2007 om 19:22

Duwtje

Altijd een duwtje in de rug, die gedichtjes van jou!
merel16 juni 2007 om 14:14

ik zie . . .

de trein al voor me, groetjes Merel (begrijphetnietje)
Fokke Mus14 juni 2007 om 13:37

Treinvlugge vlinders

De trein moet niet stoppen maar moet wel op de rails blijven en vliegende passagiers toelaten...
Tatanka Yotanka14 juni 2007 om 09:10

Nu wordt

het duidelijk waarom je met je gedachten 'ergens anders' zat en welke 'mooie dingen' er aan het gebeuren zijn. De buikvlinders zijn blijkbaar aan een serieus offensief begonnen! :o)
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

een kruisje moeder?

Je ogen zijn

weer groter

dan je mond

zei de moeder

en in het liedje

was de deur

veel groter

dan het huis

de avond sloeg

een kruisje

op haar voorhoofd

het antwoord kwam

al stil en zacht

maar niemand

die het hoorde

voor ze het wist

was het al nacht

 

Floreanne

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door floreanne om 21:49 1 reactie Reageer op dit bericht

Als een vis

Nog zoveel tranen

als ijs achter mijn ogen

Nog zoveel kussen

die niet hebben gediend

Nog zoveel woorden

alsof ze zijn gelogen

Nog zoveel liefde

Wie heeft dat zo verdiend?

 

En als dan toch

de zon weer schijnt

een lach zich laat verteren

en fouten roemloos zijn vergeven

Is het alsof

mijn ziel verdwijnt

in duizend diepe meren

waarin geen vis kan overleven


Floreanne 

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 13:41 3 reacties Reageer op dit bericht

'Knufs'

Ik ben toe

aan iets lichts

dus wil ik

aan jou denken

Zo zonder meer

kan ik het voelen

Een snelle knipoog

vang ik op

Als een warm vlammetje

komt het me tegemoet

Dan zie ik weer

dat vriendelijk lachje

een korte flits

hapjes liefs

dat kleine moment

een positieve glimp

mijn fakkeltje in het bos

kusje!

 

Floreanne

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door floreanne om 00:30 1 reactie Reageer op dit bericht

Foute spiegels?

Wat als mensen menen je een spiegel te moeten voorhouden en je in die spiegel een totaal verwrongen beeld ziet verschijnen van wat verondersteld wordt jezelf te moeten voorstellen? Het beeld van een persoon die je volkomen vreemd is, met onbekende trekken en een persoonlijkheid die je helemaal niet bent en zelfs nooit wil zijn?
Wat als zij beweren dat het spiegelbeeld wel degelijk klopt met de realiteit? Hoe zal je bewijzen dat het iemand anders is die ze zien? Hoe kunnen ze weten dat wat ze zien eerder stukken zijn van zichzelf, dat de blinde vlekken overheersen en dat wat zij menen te zien enkel het resultaat is van hun subjectieve blik of vooroordeel? Het is vreemd te worden beoordeeld op iets dat je niet bent, niet gedacht, niet bedoeld of niet gedaan hebt.
Maar wat 'niet is' of 'niet geweest is' kan je nooit bewijzen! Dus moet je leven met die verkeerde inschatting en het proberen naast je neer te leggen. Want proberen blinde ogen en dove oren te overtuigen, is als een stofzuiger verkopen aan mensen die in de verste verte geen stofzuiger nodig hebben, een transactie gedoemd om te mislukken.

Pinksteren... Een Heilige Geest zou moeten neerdalen als vurige tongen. De verlichtende wijsheid, de open blik, de hernieuwde kracht waarmee je alles aankan en elke plankenkoorts overwint. Laat die genade maar even aards worden... Het zou welkom zijn.
Maar de wonderen van vroeger zijn nog niet geactualiseerd. Of is deze tijd te zakelijk geworden om nog wonderen toe te laten? Wat te denken van ...
Een heel klein wondertje??? Please!

Ik heb de vrouw in mij
steeds zachtjes laten leven
Ik ben niet op de markt gaan staan
Ik heb met stukken 
slechts mezelf gegeven
en hoopte zo authentiek
te blijven bestaan
Kijk rustig naar mijn daden
en luister naar mijn mond
voeg niets toe en laat niets weg
combineer het vooral niet
in nieuwe of verkorte vormen
Kijk en voel gewoon
en laat zoals het is
Je hoeft niets te veranderen
Het is zoals het is

Floreanne

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 16:32 3 reacties Reageer op dit bericht

Lieve tante,

Gisteren heb ik na de werkuren de hoge ligusterhaag geknipt. Vandaag na een dag Brussel het gras gemaaid en anti-mos gestrooid... in het weekend gaat het regenen dus moest ik mijn tuinagenda flexibel aanpassen. Maar is er iets opwekkender dan bezig zijn in de tuin? Alleszins de beste herstelremedie na lange vergaderingen, stil zitten en computertaken.
Morgen zal ook nog goed gevuld zijn en dan komt een langer weekend... we raken er nog aan gewend.

Maar op deze doodgewone weekdag is mijn oud tanteke gestorven. Ze was al bijna tien jaar bedlegerig, praatte niet meer, leefde als een teer plantje van de ene zit- en lighouding in de andere. Zonder meer. Het was niet te achterhalen of ze nog enig besef had en indien ja welk. Ik kan alleen vragen hebben bij zo'n situatie, geen antwoorden.

Lieve tante,

Ben je nu eindelijk verlost?
Wat was de zin van dit lijden
Wat heb je ons al die jaren willen zeggen
en hebben we niet begrepen
Wat ging er door je heen
en kon je nooit uiten
Waarom huilde je niet
Waarom gilde je niet
Hoe kwam het dat je met zo weinig
toch overleefde
Je bent een deel mijn vlees en bloed
de zuster van mijn moeder
een goed hart waar we altijd welkom waren
een mooi mens met een bewogen verleden
een vrouw die te vroeg geboren is
en te veel te vaak met eenzaamheid moest kampen
nu ben je gestorven alleen
zomaar op een mooie warme lentedag
stilletjes heengegaan
Wat laat je ons na
aan wijsheid
en filosofische erfenis
Wat wilde je ons
zonder woorden
toch vertellen?

Floreanne

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door floreanne om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Gedeelde rust

Het is stil in en om het huis, heel stil. Af en toe slechts rijdt een bijna geruisloze wagen langs mijn bureauvenster voorbij. Verder beweegt er niets, enkel mijn vingers op het klavier. Heel wat taken liggen nochtans als plichten op mij te wachten. De zin om er aan te beginnen ontbreekt bijna gewild. Ik zou de tijd willen stil leggen en even wachten tot ik opnieuw mijn startknop wil aanzetten. Rust, laat me betijen bij het lichtvoetige gebrek aan moed. Laat me minstens genieten van deze stressloze leegte. Ik wil ze niet invullen. Waarom voelt het toch aan als onwennig, een licht verbitterde eenzame gelatenheid en niet als een moment van mildheid? Ik wil niets doen, inert blijven, enkel voelen hoe mijn lichaam doorleeft. Ik snak tegelijk naar iets, naar een soort aanwezigheid van iemand die alleen luistert, die er is, kijkt en zachtjes praat of zelfs zwijgt en enkel hoort en voelt wat in de lucht hangt. En ik wacht in de hoop dat er niets anders overblijft dan het zuiver verlangen. Hopend op een concreet beeld van een gedeelde rust.

 

 

Roekeloos speel ik

met de leegte van nu

en denk alle verlangen weg

Maar je dringt je op

verraderlijk gemoed

als doem van plicht en schuld

Je kruipt in mijn gevoel

houdt me ongewild

wakker en alert

Laat me laat me

Ga en verdwijn

Laat me eerlijk achter

zonder dwang en pijn

zonder oud venijn

Nestel je niet verder

in mijn gedachten

Ik wil alleen en helder zijn

 

Floreanne

 

Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Geschreven door floreanne om 14:36 3 reacties Reageer op dit bericht

Klaasje

Twee kleine voetjes

met rode teentjes tien

twee even handjes

de vingertjes om te zien

twee felle oogjes

met blauwe iris kijken

en zachte wenkbrauwboogjes

die schuin de haartjes strijken

zo ook het mondje wekt

met lipjes hel en rood

een kleine grimas gestrekt

een eerste geeuw zo groot!

Floreanne

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door floreanne om 19:22 3 reacties Reageer op dit bericht

Een oude jas

Een oude jas

aan de kapstok

en een stel geruite

herenzakdoeken

was wat ons bond

De oude jas

hing er nog steeds

de zakdoeken

gewassen en gestreken

ik keek er naar

met regelmaat

De oude jas

rook nog naar jou

de zakdoeken

dienden

bij werken in de tuin

Ik dacht aan jou

aan resten

van een onaffe geschiedenis

Ze bleven

feitelijk aanwezig

in gedachten verbonden

te laat

te ver weg

te verdrietig

 

Floreanne

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 16:06 2 reacties Reageer op dit bericht

Gelijk

Je hebt gelijk

van niet te wachten

niet meer

op wat niet is

tijd is vluchtig

kort en oneigenlijk

gebruikt

dus ben ik maar

hier en met mij

met jou als je wilt

Je hebt gelijk

er valt niets mee

niet meer

de tijd is op

al lang geleefd

dus hoop ik slechts

voor jou en mij

dat ik zal zijn

als jij het wilt

 

Floreanne

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 00:15 3 reacties Reageer op dit bericht

561

Vandaag ging ik eens neuzen in de statistieken en vond dit blog in de ranglijst terug op nummer 561. Wat betekent dat nu? Dat er toch wel meer bezoekers komen lezen dan ikzelf besef? Dat er hier in seniorenland 560 blogs zijn die nog meer bezoekers krijgen dan ik. Dat ik ..... maakt niet uit ik ben hier blijkbaar graag want ik kom dagelijks terug een kijkje nemen. Een beetje thuis komen tussen mensen waarvan ik vriendschappelijke aandacht krijgt. Dat voelt goed aan. En of dat dan op nummer 7 of op nummer 561 is maakt niet zoveel uit. Het is wel een lange rij zo tot in de duizendtallen....

Flierefloentje telde zachtjes
een en twee en drie en vier
Flierefloentje had een hoedje
van gekleurd en licht papier
Flierefloentje gaf een zoentje
aan het mannetje van plezier
Flierefloentje is mijn vriendje
kom maar snel weer terug naar hier

Floreanne .... naar Annie M.G. Schmidt voor mijn kleuterboek

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 23:58 3 reacties Reageer op dit bericht

Volle dagen

Er zijn zo van die volle dagen dat alles achter elkaar blijft doorlopen. Dagen waarin ik aan het werk blijf zonder stop. Dan is er geen tijd om te schrijven en rustig te worden in mijn hoofd. Nu, dus even wel, kom ik zitten en terug wat hopen op eigen gevoelens en woorden die me deugd willen doen.

Ik schrijf ze
aan mezelf
lieve woorden
die troosten
want voor me
vliegen beelden
vlug heen
niets blijft
niemand wacht
enkel ikzelf
hier stil
en adem
nog wat na

Floreanne


Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Tijd?

Met al die woorden
begrijp ik

dat liefde niet

met deze taal

te noemen valt

en slechts

in beeld te vangen

als eten en verlangen

zoet en zacht

als bomen en vruchten

rond en rood

Zo is ze vaak omschreven

als jonge dieren

zich bewegend

over bergen en

glooiende heuvels

met lichaamsdelen

als straten en steunen

als edelstenen

goud en zilver

versierd met geuren

van bloemen

aroma’s van oliën en mirre

Liefde die zich niet

laat maken of vatten

zelfs niet in muziek

is bij gebrek

een pijnlijk gemis

Als de nacht

toch donker blijft

en de lakens

koud en hard

als de honingpot stilaan

zijn laatste hap laat nemen

is het dan tijd

om heen te gaan


Floreanne 

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door floreanne om 18:37 1 reactie Reageer op dit bericht

Een kaart van Lien

liev tant flo

 

ik zit nu  bij juf miet ik lees en oe fen met mijn klik klak boek ik tel tot tien strak ga ik naar juf leen  het is niet zo slim maar ik kan het wel goed een dik  kus van

 

LIEN

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 14:47 1 reactie Reageer op dit bericht

Mag ik even snuffelen?

Geuren en de woorden ervoor... inderdaad dit is niet evident. Ik ben naar aanleiding van het gedicht van Hanny Michaelis op het blog van Tatanka op zoek gegaan. Wel ik denk dat de reuk het 'oudste' zintuig is en ruiken de 'primitiefste' waarnemingsvorm is. Het is volgens mij zo vroeg in onze evolutie ontstaan dat het ook in onze primitiefste hersenen gelokaliseerd zit. Ik ben geen neuroloog maar ik heb zo het idee dat het verwerken van geuren in onze hersenen ook op plaatsen gebeurt die ver weg liggen van de taalzones en de zones die kennis bewust verwerken en opslaan. Er zijn mijn idee dan ook inderdaad weinig specifieke 'woorden' die geuren 'vangen'. Een uitdaging om daar eens meer op te letten en naar te zoeken....  Geuren worden wel bijvoeglijk bepaald zoals een scherpe geur, een zoete geur, een zure geur... Deze bijvoeglijke naamwoorden doen me dan eerder aan smaken denken. Of je krijgt een omschrijving of verwijzing naar het ding dat die bepaalde geur verspreidt zoals de geur van soep, citroengeur, bloemengeur, uiengeur... De enige geurnaam die in me opkwam was 'zerp'.

 

‘Geur’-woorden die ik in het woordenboek vond zijn:

  • Zilt: zoals van zeewater
  • Muf: zoals van een bedompte kamer die niet ontlucht is in tegenstelling tot fris
  • Fris: zoals in de zuivere open lucht
  • Duf: zoals van een schimmelachtige kelder of een vochtige stal waar oud hooi in gestapeld is
  • Zerp: zuur, scherp, wrang… zoals van iemand die zich lange tijd niet gewassen heeft of zoals van slecht geworden dierlijk vet.

Verder weet ik dat waarneming iets zeer subjectief is. Wat we ervaren via onze zintuigen bewerken we met onze hersenen zo dat het voor ons ‘een persoonlijke betekenis’ krijgt. Illustratief het volgende: wetenschappelijk onderzoek toont aan dat ‘kaas’ pas als onprettig ruikend wordt ervaren als de geur gepaard gaat met prikkels die iets negatief suggereren. Laat een proefpersoon de geur van kaas waarnemen en toon hem tegelijk een bordje met daarop de tekst ‘kaas’ of ‘lekker’ en de geur wordt als prettig ervaren. Toon hem daarentegen tegelijk met de geur een tekst als ‘stank’ of ‘onaangenaam’ en de kaasgeur wordt meteen als ‘stinkkaas’ ervaren. Met andere woorden, prettig of onaangenaam hangt niet af van de fysieke geurprikkels op zich, maar van de context waarin de waarnemer die geur plaatst en zijn beoordeling daarvan. De betekenis die ons geheugen aan een geur hangt, zorgt ervoor dat we dingen gaan herinneren en die herinnering is prettig of onprettig. Parfumfabrikanten weten dit al heel lang en je ziet dan ook nooit parfum in een eenvoudige verpakking.

Als we iemand graag hebben dan kicken we op zijn of haar geur… Iemand die we niet graag hebben ‘kunnen we niet rieken’!

Dat alles helpt natuurlijk ook allemaal om aan geuren geen vaste bewoordingen te kunnen geven…. Want we komen niet vaak tot een geuren vergelijk!

 

Een toetje!....

Op zoek naar de vader

Geuren vormen belangrijke codes in het sociale leven van dieren. Geuren hebben een invloed op de onderlinge herkenning en de koppelvorming. Bij de mens zijn die codes moeilijk te ontcijferen, maar we kunnen onze dierlijke kant toch niet loochenen. Enkele jaren geleden reeds hebben onderzoekers aangetoond dat, onafhankelijk van affectieve beschouwingen, vrouwen de voorkeur gaven aan de geur van het T-shirt van een man die HLA-genen had waarvan de genetische sequentie geleek op die van de vader van de vrouw. Met andere woorden, vrouwen vertonen wat de geur betreft een voorkeur voor de genetische sequenties van de HLA-genen die ze van hun vader hebben overgeërfd.

Ruik je als mijn vader…dan trouw ik met je mijn liefje!

 

 

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door floreanne om 20:30 2 reacties Reageer op dit bericht

Verfrissend water

Zo hunkerend naar licht

opent zich mijn tuin

ongegeneerd naar de zon

Ongerept ontplooien zich

freel groen perfect generfd

ontelbaar nieuwe blaadjes

kwetsbaar gestrekt

naar het zuiden

Wat drijft me dan

naar gedachten aan de dood

als alles ‘leven’ roept?

Nu hortensia en beuk

in hun knoppen

staan te springen

hopend op de eerste regen

en de liguster weelderig

in zijn scheuten schiet

Het gras praat niet

maar vertelt in vele monden

Noemen duizend bloemen niet mijn naam?

Waarom is het doffe stervenswil

en niet bevrijdend water

dat me overgiet?

 

Floreanne

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door floreanne om 13:12 2 reacties Reageer op dit bericht

Klimop

Het zijn verlies en pijnen

die belegen als klimop

tussen de takken blijven

Angst houdt niet tegen

dit rusteloos zoeken naar

vruchtbare uitwegen

Het onkruid blijft stevig

stopt nooit met groeien

verhardt en nestelt zich

Al is de grond nog droog en stil

de zon werkt hard en harteloos

schitterend doch kil

Het genadeloos vuur

dat roept en gloeit en rusteloos

mijn hart op strepen trekt

in eenzaamheid uur voor uur

Floreanne

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door floreanne om 15:55 2 reacties Reageer op dit bericht

On the road again

De zware vracht is afgelegd

alles staat gestapeld

De weg is vrij

Licht en zon wenken

nieuwe horizonten

 

Je hebt me nieuws ontzegd

en liet me afgewimpeld

Je stond in mijn weg

als donder en bliksem

oude domme wonden

 

De rouw is voorbij

niets houdt me in jouw macht

Het wordt licht en lichter

mijn hoofd alert

mijn hart erbij

En ik denk alleen aan zacht

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Gesloten deuren

Laat je koesteren

zoek het gevoel

verbonden met liefde

in gedachten bij ons

 

Verlaat me nog niet

houd me veilig

heropen de deuren

van gesloten armen

 

Stuur me niet terug

vertaal heilig

ideeën die spreken

op gedempte wijze

 

Floreanne

 
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 10:47 3 reacties Reageer op dit bericht

Ranonkelcatharsis

Het is hier de tijd van de huis- tuin- en keukenkarweitjes. Opruimen in de tuin, de garage, de zolder… poetsen en vegen,… rijden naar het containerpark om je te ontdoen van oude rommel versleten spullen…  Het zonnetje helpt om er vlotjes door de vliegen. Een catharsis voor rouw en wintermoeheid. Als tegengewicht bij het verlies, moet er ook iets nieuws in de plaats komen. Bloemen! In mijn voortuin heb ik ranonkels geplant. Sterke kleuren, bloemige bloemen. Het fleurt mijn wat saai geworden tuintje, maar ook mijn gemoed geweldig op!

 

Ranonkel, mooie

vergeten bloem

vol blad in

hevige kleuren

Geel oranje

laat je zien

in al je pracht

om wild me

op te fleuren

Geef nieuwe elan

en zachte gloed

lok zonnig licht

om op te beuren

tot zomerse overmoed

 

Floreanne

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 10:38 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van Wol en gember

↑ Terug naar de berichten