Naar de inhoud

Wol en gember

Zoektochten naar authenticiteit en schoonheid
seniorennet.beseniorennet.be

Gedeelde rust

Het is stil in en om het huis, heel stil. Af en toe slechts rijdt een bijna geruisloze wagen langs mijn bureauvenster voorbij. Verder beweegt er niets, enkel mijn vingers op het klavier. Heel wat taken liggen nochtans als plichten op mij te wachten. De zin om er aan te beginnen ontbreekt bijna gewild. Ik zou de tijd willen stil leggen en even wachten tot ik opnieuw mijn startknop wil aanzetten. Rust, laat me betijen bij het lichtvoetige gebrek aan moed. Laat me minstens genieten van deze stressloze leegte. Ik wil ze niet invullen. Waarom voelt het toch aan als onwennig, een licht verbitterde eenzame gelatenheid en niet als een moment van mildheid? Ik wil niets doen, inert blijven, enkel voelen hoe mijn lichaam doorleeft. Ik snak tegelijk naar iets, naar een soort aanwezigheid van iemand die alleen luistert, die er is, kijkt en zachtjes praat of zelfs zwijgt en enkel hoort en voelt wat in de lucht hangt. En ik wacht in de hoop dat er niets anders overblijft dan het zuiver verlangen. Hopend op een concreet beeld van een gedeelde rust.

 

 

Roekeloos speel ik

met de leegte van nu

en denk alle verlangen weg

Maar je dringt je op

verraderlijk gemoed

als doem van plicht en schuld

Je kruipt in mijn gevoel

houdt me ongewild

wakker en alert

Laat me laat me

Ga en verdwijn

Laat me eerlijk achter

zonder dwang en pijn

zonder oud venijn

Nestel je niet verder

in mijn gedachten

Ik wil alleen en helder zijn

 

Floreanne

 

Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Geschreven door floreanne om 14:36 Reageer op dit bericht

3 reacties op dit bericht

Fadista20 mei 2007 om 16:21

Inderdaad... zeer herkenbaar...

klik hier en dan kom je op mijn blogje…

met een lieve groet...
Tatanka Yotanka20 mei 2007 om 16:08

Ik deel

die zo herkenbare rust met je... Jij verwoordt het zo treffend en mooi... Warme knuf over de provinciegrens heen...

P.S. Dank je wel voor je héérlijke en rake reacties op de pikanterietjes; ik geniet er elke keer weer van!
Michelly20 mei 2007 om 14:39

///

Mooi!
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Klaasje

Twee kleine voetjes

met rode teentjes tien

twee even handjes

de vingertjes om te zien

twee felle oogjes

met blauwe iris kijken

en zachte wenkbrauwboogjes

die schuin de haartjes strijken

zo ook het mondje wekt

met lipjes hel en rood

een kleine grimas gestrekt

een eerste geeuw zo groot!

Floreanne

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door floreanne om 19:22 3 reacties Reageer op dit bericht

Een oude jas

Een oude jas

aan de kapstok

en een stel geruite

herenzakdoeken

was wat ons bond

De oude jas

hing er nog steeds

de zakdoeken

gewassen en gestreken

ik keek er naar

met regelmaat

De oude jas

rook nog naar jou

de zakdoeken

dienden

bij werken in de tuin

Ik dacht aan jou

aan resten

van een onaffe geschiedenis

Ze bleven

feitelijk aanwezig

in gedachten verbonden

te laat

te ver weg

te verdrietig

 

Floreanne

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 16:06 2 reacties Reageer op dit bericht

Gelijk

Je hebt gelijk

van niet te wachten

niet meer

op wat niet is

tijd is vluchtig

kort en oneigenlijk

gebruikt

dus ben ik maar

hier en met mij

met jou als je wilt

Je hebt gelijk

er valt niets mee

niet meer

de tijd is op

al lang geleefd

dus hoop ik slechts

voor jou en mij

dat ik zal zijn

als jij het wilt

 

Floreanne

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 00:15 3 reacties Reageer op dit bericht

561

Vandaag ging ik eens neuzen in de statistieken en vond dit blog in de ranglijst terug op nummer 561. Wat betekent dat nu? Dat er toch wel meer bezoekers komen lezen dan ikzelf besef? Dat er hier in seniorenland 560 blogs zijn die nog meer bezoekers krijgen dan ik. Dat ik ..... maakt niet uit ik ben hier blijkbaar graag want ik kom dagelijks terug een kijkje nemen. Een beetje thuis komen tussen mensen waarvan ik vriendschappelijke aandacht krijgt. Dat voelt goed aan. En of dat dan op nummer 7 of op nummer 561 is maakt niet zoveel uit. Het is wel een lange rij zo tot in de duizendtallen....

Flierefloentje telde zachtjes
een en twee en drie en vier
Flierefloentje had een hoedje
van gekleurd en licht papier
Flierefloentje gaf een zoentje
aan het mannetje van plezier
Flierefloentje is mijn vriendje
kom maar snel weer terug naar hier

Floreanne .... naar Annie M.G. Schmidt voor mijn kleuterboek

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 23:58 3 reacties Reageer op dit bericht

Volle dagen

Er zijn zo van die volle dagen dat alles achter elkaar blijft doorlopen. Dagen waarin ik aan het werk blijf zonder stop. Dan is er geen tijd om te schrijven en rustig te worden in mijn hoofd. Nu, dus even wel, kom ik zitten en terug wat hopen op eigen gevoelens en woorden die me deugd willen doen.

Ik schrijf ze
aan mezelf
lieve woorden
die troosten
want voor me
vliegen beelden
vlug heen
niets blijft
niemand wacht
enkel ikzelf
hier stil
en adem
nog wat na

Floreanne


Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Tijd?

Met al die woorden
begrijp ik

dat liefde niet

met deze taal

te noemen valt

en slechts

in beeld te vangen

als eten en verlangen

zoet en zacht

als bomen en vruchten

rond en rood

Zo is ze vaak omschreven

als jonge dieren

zich bewegend

over bergen en

glooiende heuvels

met lichaamsdelen

als straten en steunen

als edelstenen

goud en zilver

versierd met geuren

van bloemen

aroma’s van oliën en mirre

Liefde die zich niet

laat maken of vatten

zelfs niet in muziek

is bij gebrek

een pijnlijk gemis

Als de nacht

toch donker blijft

en de lakens

koud en hard

als de honingpot stilaan

zijn laatste hap laat nemen

is het dan tijd

om heen te gaan


Floreanne 

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door floreanne om 18:37 1 reactie Reageer op dit bericht

Een kaart van Lien

liev tant flo

 

ik zit nu  bij juf miet ik lees en oe fen met mijn klik klak boek ik tel tot tien strak ga ik naar juf leen  het is niet zo slim maar ik kan het wel goed een dik  kus van

 

LIEN

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 14:47 1 reactie Reageer op dit bericht

Mag ik even snuffelen?

Geuren en de woorden ervoor... inderdaad dit is niet evident. Ik ben naar aanleiding van het gedicht van Hanny Michaelis op het blog van Tatanka op zoek gegaan. Wel ik denk dat de reuk het 'oudste' zintuig is en ruiken de 'primitiefste' waarnemingsvorm is. Het is volgens mij zo vroeg in onze evolutie ontstaan dat het ook in onze primitiefste hersenen gelokaliseerd zit. Ik ben geen neuroloog maar ik heb zo het idee dat het verwerken van geuren in onze hersenen ook op plaatsen gebeurt die ver weg liggen van de taalzones en de zones die kennis bewust verwerken en opslaan. Er zijn mijn idee dan ook inderdaad weinig specifieke 'woorden' die geuren 'vangen'. Een uitdaging om daar eens meer op te letten en naar te zoeken....  Geuren worden wel bijvoeglijk bepaald zoals een scherpe geur, een zoete geur, een zure geur... Deze bijvoeglijke naamwoorden doen me dan eerder aan smaken denken. Of je krijgt een omschrijving of verwijzing naar het ding dat die bepaalde geur verspreidt zoals de geur van soep, citroengeur, bloemengeur, uiengeur... De enige geurnaam die in me opkwam was 'zerp'.

 

‘Geur’-woorden die ik in het woordenboek vond zijn:

  • Zilt: zoals van zeewater
  • Muf: zoals van een bedompte kamer die niet ontlucht is in tegenstelling tot fris
  • Fris: zoals in de zuivere open lucht
  • Duf: zoals van een schimmelachtige kelder of een vochtige stal waar oud hooi in gestapeld is
  • Zerp: zuur, scherp, wrang… zoals van iemand die zich lange tijd niet gewassen heeft of zoals van slecht geworden dierlijk vet.

Verder weet ik dat waarneming iets zeer subjectief is. Wat we ervaren via onze zintuigen bewerken we met onze hersenen zo dat het voor ons ‘een persoonlijke betekenis’ krijgt. Illustratief het volgende: wetenschappelijk onderzoek toont aan dat ‘kaas’ pas als onprettig ruikend wordt ervaren als de geur gepaard gaat met prikkels die iets negatief suggereren. Laat een proefpersoon de geur van kaas waarnemen en toon hem tegelijk een bordje met daarop de tekst ‘kaas’ of ‘lekker’ en de geur wordt als prettig ervaren. Toon hem daarentegen tegelijk met de geur een tekst als ‘stank’ of ‘onaangenaam’ en de kaasgeur wordt meteen als ‘stinkkaas’ ervaren. Met andere woorden, prettig of onaangenaam hangt niet af van de fysieke geurprikkels op zich, maar van de context waarin de waarnemer die geur plaatst en zijn beoordeling daarvan. De betekenis die ons geheugen aan een geur hangt, zorgt ervoor dat we dingen gaan herinneren en die herinnering is prettig of onprettig. Parfumfabrikanten weten dit al heel lang en je ziet dan ook nooit parfum in een eenvoudige verpakking.

Als we iemand graag hebben dan kicken we op zijn of haar geur… Iemand die we niet graag hebben ‘kunnen we niet rieken’!

Dat alles helpt natuurlijk ook allemaal om aan geuren geen vaste bewoordingen te kunnen geven…. Want we komen niet vaak tot een geuren vergelijk!

 

Een toetje!....

Op zoek naar de vader

Geuren vormen belangrijke codes in het sociale leven van dieren. Geuren hebben een invloed op de onderlinge herkenning en de koppelvorming. Bij de mens zijn die codes moeilijk te ontcijferen, maar we kunnen onze dierlijke kant toch niet loochenen. Enkele jaren geleden reeds hebben onderzoekers aangetoond dat, onafhankelijk van affectieve beschouwingen, vrouwen de voorkeur gaven aan de geur van het T-shirt van een man die HLA-genen had waarvan de genetische sequentie geleek op die van de vader van de vrouw. Met andere woorden, vrouwen vertonen wat de geur betreft een voorkeur voor de genetische sequenties van de HLA-genen die ze van hun vader hebben overgeërfd.

Ruik je als mijn vader…dan trouw ik met je mijn liefje!

 

 

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door floreanne om 20:30 2 reacties Reageer op dit bericht

Verfrissend water

Zo hunkerend naar licht

opent zich mijn tuin

ongegeneerd naar de zon

Ongerept ontplooien zich

freel groen perfect generfd

ontelbaar nieuwe blaadjes

kwetsbaar gestrekt

naar het zuiden

Wat drijft me dan

naar gedachten aan de dood

als alles ‘leven’ roept?

Nu hortensia en beuk

in hun knoppen

staan te springen

hopend op de eerste regen

en de liguster weelderig

in zijn scheuten schiet

Het gras praat niet

maar vertelt in vele monden

Noemen duizend bloemen niet mijn naam?

Waarom is het doffe stervenswil

en niet bevrijdend water

dat me overgiet?

 

Floreanne

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door floreanne om 13:12 2 reacties Reageer op dit bericht

Klimop

Het zijn verlies en pijnen

die belegen als klimop

tussen de takken blijven

Angst houdt niet tegen

dit rusteloos zoeken naar

vruchtbare uitwegen

Het onkruid blijft stevig

stopt nooit met groeien

verhardt en nestelt zich

Al is de grond nog droog en stil

de zon werkt hard en harteloos

schitterend doch kil

Het genadeloos vuur

dat roept en gloeit en rusteloos

mijn hart op strepen trekt

in eenzaamheid uur voor uur

Floreanne

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door floreanne om 15:55 2 reacties Reageer op dit bericht

On the road again

De zware vracht is afgelegd

alles staat gestapeld

De weg is vrij

Licht en zon wenken

nieuwe horizonten

 

Je hebt me nieuws ontzegd

en liet me afgewimpeld

Je stond in mijn weg

als donder en bliksem

oude domme wonden

 

De rouw is voorbij

niets houdt me in jouw macht

Het wordt licht en lichter

mijn hoofd alert

mijn hart erbij

En ik denk alleen aan zacht

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Gesloten deuren

Laat je koesteren

zoek het gevoel

verbonden met liefde

in gedachten bij ons

 

Verlaat me nog niet

houd me veilig

heropen de deuren

van gesloten armen

 

Stuur me niet terug

vertaal heilig

ideeën die spreken

op gedempte wijze

 

Floreanne

 
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 10:47 3 reacties Reageer op dit bericht

Ranonkelcatharsis

Het is hier de tijd van de huis- tuin- en keukenkarweitjes. Opruimen in de tuin, de garage, de zolder… poetsen en vegen,… rijden naar het containerpark om je te ontdoen van oude rommel versleten spullen…  Het zonnetje helpt om er vlotjes door de vliegen. Een catharsis voor rouw en wintermoeheid. Als tegengewicht bij het verlies, moet er ook iets nieuws in de plaats komen. Bloemen! In mijn voortuin heb ik ranonkels geplant. Sterke kleuren, bloemige bloemen. Het fleurt mijn wat saai geworden tuintje, maar ook mijn gemoed geweldig op!

 

Ranonkel, mooie

vergeten bloem

vol blad in

hevige kleuren

Geel oranje

laat je zien

in al je pracht

om wild me

op te fleuren

Geef nieuwe elan

en zachte gloed

lok zonnig licht

om op te beuren

tot zomerse overmoed

 

Floreanne

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 10:38 1 reactie Reageer op dit bericht

Beloofd

Ze hebben ons hier vandaag het beloofde zonnetje niet gegund. Het is al heel de dag overtrokken grijs. Niet zo goed voor mijn paaselan dat namiddag weer twee stappen achteruit hinkelde, zoals een processie van Echternach. Nefast dus voor mijn energie die goed begon maar door de grijste opgezogen werd. Morgen zingen we een mooie paasviering. Dat zal verkwikken. Pasen is de tijd voor alleluia's en hosanna's dat scheelt wat in de muziek, vooral in het ritme en de emotie. Na de Johannes passie van gisteren mag het gestaag vrolijker worden. Want Pasen is vrolijk en zalig. Vrolijk op de kaartjes en zalig bij de Paus. Morgen moet ik mijn best doen met koken, mijn moeder komt. Ik ben nog aan het uitdenken wat ik ga maken. Ik heb in mijn aankopen ruimte gelaten voor keuze. Vis, kip, vleesfarce, … kwestie van nog te beslissen en dan op zijn best te combineren met … gemengde groenten, bloemkool, krieken… en gekookte aardappeltjes, frietjes of aardappelpuré. Kiezen! Soms ben ik het moe om die veelheid aan kleine weerkerende verantwoordelijkheden op te nemen. Het is iets van niets op zich maar altijd opnieuw moeten kiezen kan onnozel vermoeiend zijn. Maar ik geef onmiddellijk toe … ook oh, zo’n luxeprobleem. Ik heb teveel… ik ben moe van tussen mijn ‘tevelen’ te kiezen. Ik wil minder te doen hebben en minder te kiezen hebben en minder afleiding en minder appel en minder drukte en minder aanbod… mag het weer even wat minder zijn? Krijg ik tijd en ruimte om een poosje mijn onthecht kluizenaarschap op bot te vieren? En als ik nu eens begon met iedereen een 'heel rustige Pasen' te wensen?


Floreanne

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 17:59 4 reacties Reageer op dit bericht

Serendipiteit

Ik kan wel hopen op mijn serendipiteit, om te vinden wat ik niet zoek.

Maar of ik dat talent heb en of het lot me daarbij ook gunstig is, is de vraag. Misschien is dat ook een beetje te veel van het toeval afhankelijk. Dus kies ik liever voor het in eigen handen nemen van mijn leven en de toekomst. Maar ik besef maar al te goed dat ook dat totaal geen garanties oplevert. Want het leven is gebaseerd op één grote toevalstreffer en is daarna een opeenvolging van massa’s geluk en de bemoeienissen van een heel leger engelbewaarders. Dus laten we nederig blijven en deemoedig open staan voor wat het leven met zich brengt. Ik hoop nu toch ook een beetje (tegen beter weten in) op de serendipiteit van anderen en dat ik en mijn werk misschien toch nog eens gevonden worden. Al was het maar omdat ik het een mooi woord vind.


Floreanne

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 23:14 2 reacties Reageer op dit bericht

Arme notelaar

Het gras is gemaaid. De bieslook staat bijzonder fris. De nieuwe peterselie is geplant op vier te testen plaatsen. Het zonnetje schijnt over het land en de haag staat groen te pronken. Het acht uren durend gevecht, nodig om de notelaar te snoeien is geleverd. Onder het afdakje ligt een stapeltje hout voor een komende winter. Laat de paasklokken nu maar komen.

 

Nu staat hij

daar ontdaan

in ‘t kaal verlies

van schoonheid en

van brede takken

als een man

uit zijn doen

die pas geknipt

het werk ziet

van zijn wilde kapper

Ik geef het toe

ik kan slechts stil

een beetje treuren

Maar ja, ‘t ging

om de wil

van strikte buren

Ze zullen

hoop ik dan

tenslotte

niet meer zeuren.

 

Floreanne

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 17:14 1 reactie Reageer op dit bericht

Innige tederheid

Innigheid zonder lust, je wordt er gek van als het bestáát!

 

Deze zin pik ik van Hugo Camps, vandaag in de morgen. Dat deze quote van Hugo komt verblijdt me. Hij verzacht en kijkt blijkbaar verder dan vroeger, niet meer alleen vanaf de cafétoog naar mannen en sport, maar ook naar moeders. Fijn om dat te weten…

 

Het is waar, echter… Ik ben er naar op zoek en ik word dáár gek van. Ik weet dat het bestaat, maar ontmoet het slechts in zijn meest vluchtige vorm, met kleine iele hapjes, als een verdampend gas. Als een luchtig geparfumeerd aroma in de smog van het luchtvervuilde leven. Er is nog te veel stikstof, zwavel en fijn stof aanwezig in mijn onmiddellijke buurt en ik snak zo naar zuurstof, … die zich hopelijk nooit omzet in koolstofmonoxide…

 

Floreanne

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 15:15 2 reacties Reageer op dit bericht

Huiveren

Ik huiverde bij het lezen van zijn koele antwoord op mijn brief.

Alsof een ijzige poolwind over mijn ruggengraat rimpelde.

Hoe kon ik houden van deze man met zoveel bevroren emoties?

Een zwart gat in een verloren ziel was het,

een zoomlens die te kort kwam maar waarin je niet kon kijken,

een spiegelende zonnebril waarin reflecterend enkel je eigen beeld weerkaatste.

Mocht ik raken aan deze kwetsbare maar schitterende zeepbel?

Hoe kon ik oogcontact krijgen met deze zacht aanvoelende kikker?

Wanneer zou hij veranderen in een prins?

Kussen hielp niet meer…. !

Floreanne

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door floreanne om 12:33 2 reacties Reageer op dit bericht

Fotograaf

Ik zag vandaag een fotoreportage over een reis van vrienden naar een vakantiebestemming. Het viel me op hoe de persoon achter de camera zichzelf liet kennen in de beelden die hij schoot en monteerde.

Uit het afgewerkt product blijkt wat hij belangrijk vindt en wat niet. De manier waarop voorwerpen, kunst, bloemen, gebeurtenissen, landschappen en tuinen, gebouwen en personen in beeld komen, vertelt een verhaal. Nog meer valt op waar de voorkeur van de fotograaf naartoe gaat en waar niet. De confrontatie met een realiteit, waarbij de emoties van de fotograaf duidelijk spreken.... 

De foto's waren een mediator voor de roerselen van je ziel.  Ik herkende je onmiddellijk zoals je bent en denkt over de dingen en de personen die in de aandacht gebracht werden. Ik zag wie close-up kwam, wie lachte en huilde, wie er mooi op stond en wie niet. Het was duidelijk hoe je voelde over de aanwezigen en over zij die nergens in beeld kwamen... ik merkte waar je liefde wel en vooral niet was.

Floreanne

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Wol en gember

↑ Terug naar de berichten