Goedheid

Als je ’s morgens naar de avond snakt

en je benen traag zijn en opstandig,

Als ook de moed nog naar beneden zakt

en je kleedt je bovendien onhandig,

Als de regen elke glimp van hoop komt doven,

en de bus weer klem zit in de rij,

Als je kinderen hoort roepen boven

en je gaat er dan maar zuchtend bij,

Als dan ook je wagen niet wil starten

en je dan je boekentas niet vindt,

Blijft het ongeluk je verder tarten

Langs het hoesten van je kind,

Dan word je meer dan ooit gewaar

Hoe waardeloos vermoeidheid is

Perfect beheersbaar en verwaarloosbaar

Naast alles wat de goedheid is

14/7/2012

0kkernoten voor 2028

 

 

Beter kan ik niet genieten van de zon

dan onder mijn oude notenboom

geplant toen jij geboren was

gegroeid synchroon

met alle gunsten en tegenslagen

uit je onbezonnen adolescentenleven

dat me terugwierp in de eeuw van toen

toen ik nog nooit noten had zien hangen

en kokosvruchten mij alleen konden boeien

als ze me de zon maar konden doen proeven

me wurgend en verzadigend met natte witte zoetigheid.

Nu weet ik wel al te goed dat er geen zon schijnt

onder een notenboom.

13/7/2012

Geheugendreun

 

De bouwkraan kijkt neer op mijn zondag

en aarzelt tot morgen om te zwiepen met de wind.

Welk deel van mijn geheugen zal gewist worden

wanneer de handlangers hun voorbereidend werk hebben voltooid ?

De winkel met de wafeltjes

opgevuld met zachte kandij,

Het zandpad langsheen de witte stulp

in de bocht van hei en veld,

het beluik dat deed dromen

van Congo en van natte kasseien,

waar ik overal mensen zag die verdwenen zijn

onder 't puin van mijn ijle souvenirs.

Of die ergens, God weet waar, staren zoals ik,

naar een kraanarm die hun geheugen ondermijnt

tot niets nieuws nog al dat oude wil vervangen. 

8/7/2012

Oud behang

 

Soms vallen opeens de bloemen van het behang

en schrik ik van mijn spiegelbeeld.

Dan vraag ik me af waarom ik mijn tijd verloren heb

met zappen naar nieuwe vrienden

Andere grenzen

snellere antwoorden.

Maar dan weet ik dat het voor elke klok te laat is

Wanneer de feiten zijn voorbijgetikt.

Dan kan je de wijzers omkopen

Of het althans proberen

Net zoals je de regen niet terugblaast in de wolken

Maar gewoon de bloemen opraapt

En keurig voor de spiegel  schikt

In een vaas

6/7/2012

Regenboog

　

　

Wie je schoonheid wil zien,

moet zijn hart openen en zijn ogen sluiten,

Wie je stem wil horen,
moet doof zijn voor alle geroezemoes en gedaver
van stad en verkeer, van vogels en sopranen.

Wie je zoetheid wil proeven,

moet zijn papillen en maag negeren
en leren snoepen van een ogenblik
dat men van mij met jou mag delen.

Wie je charmes wil voelen,

schakelt zijn zintuigen uit
heeft lamme handen en klamme vingers
versteende lippen en een stramme tong
meet de temperatuur niet van de dampkring

Wie je schatten wil zien,

keert de zon zijn rug toe,
kijkt de regen in de ogen,
trotseert elke storm
en ruikt zijn leven lang je regenboog.

26/62012

Dag nacht

 

Morgen dag

Maandag dag

Lieverd dag

en ik mag

en ik lach

als jij lacht

En ik dacht

heel zacht

dat ik wacht

als jij wacht

Deze nacht

elke nacht

nooit gedacht

wat een pracht,

als jij lacht.

24/6/2012

 

Dit blog ligt voor het ogenblik even lam wegens nog geen nieuwe pc. Mijn excuses.
Dank voor je trouw bezoekje

De oudste laptop doet nog even zijn laatste stuiptrekkingen




Jij bent net als een wolk




Mee met de wind

 

 

 

Zweef niet weg van mij,

steeds hoger naar de zon

Alsof je niet weet dat een wolk daarginds gaat krimpen

en uiteindelijk vergast

 

Bied meer weerstand

als de wind je stuwt

en meevoert waar die andere wolken samen troepen

als klonen van een zeepbel

 

Je bent zo broos en licht

en hebt niets weg te schenken

Je vindt jezelf te knap om de wereld te veranderen

of eeuwig gemist  te worden

 

 

Op de saaie achtergrond

van een blauwe hemel

sta je mooier dan dampend tussen zwalpend wrakhout.

Daar houdt het voor je op

17/6/2012

Adieu


Je tranen volgen mijn sporen
Maar ik zie ze niet
Al ken ik ze door ontkenning
De echo van je smeken
Striemt door je hart
En galmt in mijn geheugen
Zo virtueel
Dat jij alleen eronder lijdt.
Ik stap sneller
Niet om alle geluid te dempen
Maar om het lied van de nachtegaal
Stervend onder volle maan
te begeleiden
met het knipperen van mijn ogen
En niemand anders





3/6/2012

Op 4 juni ontvingen we hier de 

ZOZO 140 al gezien?

Sorry, maar door een hapering in de computer werden de laatste verzen van de meimaand (opus 368) gewist en verwijderd.