Wedergeboorte nummer vier

Waarom loop je voorbij

zonder op te kijken

Hoe voel je je op het eiland

tussen je beide oren

Wat hoor je als men fluistert

dat je veel ijdel bent

Wie laat je binnen

in de maskerade van je dromen

Wanneer bloei je open

en begint het concert van je leven

Hoe open ik de oester

Of kom je zelf uit je valse schelp

Waar bewaar je je parels

Of blijven ze gewoon zonder waarde

24/7/2012

Room verkeerd

Ik zal nooit de kamer zien

waar jij ooit dacht me te kunnen treffen

en te vertellen over de kunstjes die je je hond hebt geleerd.

Ik zal nooit de honing proeven

van het brood dat je voor me bakte

met meel uit de tuin die je voor mij hebt onderhouden.

Ik zal nooit de de foto strelen

Die je op je hoofdkussen legt 's avonds laat

Terwijl je vingers ver van je mond het ritme volgen.

Ik zal nooit door het raam kijken

Als het laatste feuilleton is afgelopen

En het beeld vervaagt door vermoeide batterijen.

Nooit zal ik deze verzen schrijven

Zonder te hopen dat een week met extra dagen

Mij geholpen had tijd te maken voor een koffietje met room.

23/7/2012

Dagje stappen

Vanavond alleen

na een dag van avonturen

Reizen naar geheim gebleven plekjes

in de geest van boeiende ontmoetingen

Toevallig als bepaald door wat anderen hebben besloten,

En dan even verpozen in de schaduw van emotie

Verblind door de bliksems van versleten stormen,

Versuft door te veel te vaak te snel,

Geëngageerd met overschot aan eergevoel

En uitgedoofd in desillusie

Behalve als de hoop op lenteflarden

Mijn stijve nek doet zinken in vergetelheid,

Alsof de ochtend pas is aangebroken

En de horizon verlaten lijkt,

Paars en niet alleen door mijn aanwezigheid.

22/7/2012

De steengroeve

Minder frequent dan zeventien hertz

dreunt de knal van dynamiet door de Corbières

Om weer eens ruimte te creëren voor kapitaal

dat grenzenloos de Languedoc overspoelt

Met al wat het vermag.

Minder krachtig dan timide scherts

deint de dreun van frustratie door mijn affaires

Om nooit meer de plaats te herveroveren in mijn verhaal

Dat ongeremd mijn teleurstelling doorspoelt

Ondanks je lieve lach.

20/7/2012

Taboe

In een koffer met verloren dromen

vond ik je hart nog warm vol vuur,

'k Wachtte bevend af wat nu zou komen

als in een kleine auto zonder stuur.

Ik wreef er zachtjes over met mijn mouw

als wou ik het verleden stiekem wissen,

Even werden alle wolken helder blauw,

Een beeld dat ik zo lang moest missen.

In een koffer vol verboden dromen

Zag ik je schaduw smelten in de zon,

Ik voelde druppels transpiratie stromen

Waarvan ik nu niet meer genieten kon.

19/7/2012

Goedheid

Als je ’s morgens naar de avond snakt

en je benen traag zijn en opstandig,

Als ook de moed nog naar beneden zakt

en je kleedt je bovendien onhandig,

Als de regen elke glimp van hoop komt doven,

en de bus weer klem zit in de rij,

Als je kinderen hoort roepen boven

en je gaat er dan maar zuchtend bij,

Als dan ook je wagen niet wil starten

en je dan je boekentas niet vindt,

Blijft het ongeluk je verder tarten

Langs het hoesten van je kind,

Dan word je meer dan ooit gewaar

Hoe waardeloos vermoeidheid is

Perfect beheersbaar en verwaarloosbaar

Naast alles wat de goedheid is

14/7/2012

0kkernoten voor 2028

Beter kan ik niet genieten van de zon

dan onder mijn oude notenboom

geplant toen jij geboren was

gegroeid synchroon

met alle gunsten en tegenslagen

uit je onbezonnen adolescentenleven

dat me terugwierp in de eeuw van toen

toen ik nog nooit noten had zien hangen

en kokosvruchten mij alleen konden boeien

als ze me de zon maar konden doen proeven

me wurgend en verzadigend met natte witte zoetigheid.

Nu weet ik wel al te goed dat er geen zon schijnt

onder een notenboom.

13/7/2012

Geheugendreun

De bouwkraan kijkt neer op mijn zondag

en aarzelt tot morgen om te zwiepen met de wind.

Welk deel van mijn geheugen zal gewist worden

wanneer de handlangers hun voorbereidend werk hebben voltooid ?

De winkel met de wafeltjes

opgevuld met zachte kandij,

Het zandpad langsheen de witte stulp

in de bocht van hei en veld,

het beluik dat deed dromen

van Congo en van natte kasseien,

waar ik overal mensen zag die verdwenen zijn

onder 't puin van mijn ijle souvenirs.

Of die ergens, God weet waar, staren zoals ik,

naar een kraanarm die hun geheugen ondermijnt

tot niets nieuws nog al dat oude wil vervangen. 

8/7/2012

Oud behang

Soms vallen opeens de bloemen van het behang

en schrik ik van mijn spiegelbeeld.

Dan vraag ik me af waarom ik mijn tijd verloren heb

met zappen naar nieuwe vrienden

Andere grenzen

snellere antwoorden.

Maar dan weet ik dat het voor elke klok te laat is

Wanneer de feiten zijn voorbijgetikt.

Dan kan je de wijzers omkopen

Of het althans proberen

Net zoals je de regen niet terugblaast in de wolken

Maar gewoon de bloemen opraapt

En keurig voor de spiegel  schikt

In een vaas

6/7/2012

Regenboog

Wie je schoonheid wil zien,

moet zijn hart openen en zijn ogen sluiten,

Wie je stem wil horen,
moet doof zijn voor alle geroezemoes en gedaver
van stad en verkeer, van vogels en sopranen.

Wie je zoetheid wil proeven,

moet zijn papillen en maag negeren
en leren snoepen van een ogenblik
dat men van mij met jou mag delen.

Wie je charmes wil voelen,

schakelt zijn zintuigen uit
heeft lamme handen en klamme vingers
versteende lippen en een stramme tong
meet de temperatuur niet van de dampkring

Wie je schatten wil zien,

keert de zon zijn rug toe,
kijkt de regen in de ogen,
trotseert elke storm
en ruikt zijn leven lang je regenboog.

26/62012

Dag nacht

Morgen dag

Maandag dag

Lieverd dag

en ik mag

en ik lach

als jij lacht

En ik dacht

heel zacht

dat ik wacht

als jij wacht

Deze nacht

elke nacht

nooit gedacht

wat een pracht,

als jij lacht.

24/6/2012

Dit blog ligt voor het ogenblik even lam wegens nog geen nieuwe pc. Mijn excuses.
Dank voor je trouw bezoekje

De oudste laptop doet nog even zijn laatste stuiptrekkingen




Jij bent net als een wolk




Mee met de wind

Zweef niet weg van mij,

steeds hoger naar de zon

Alsof je niet weet dat een wolk daarginds gaat krimpen

en uiteindelijk vergast

Bied meer weerstand

als de wind je stuwt

en meevoert waar die andere wolken samen troepen

als klonen van een zeepbel

Je bent zo broos en licht

en hebt niets weg te schenken

Je vindt jezelf te knap om de wereld te veranderen

of eeuwig gemist  te worden

Op de saaie achtergrond

van een blauwe hemel

sta je mooier dan dampend tussen zwalpend wrakhout.

Daar houdt het voor je op

17/6/2012

Adieu


Je tranen volgen mijn sporen
Maar ik zie ze niet
Al ken ik ze door ontkenning
De echo van je smeken
Striemt door je hart
En galmt in mijn geheugen
Zo virtueel
Dat jij alleen eronder lijdt.
Ik stap sneller
Niet om alle geluid te dempen
Maar om het lied van de nachtegaal
Stervend onder volle maan
te begeleiden
met het knipperen van mijn ogen
En niemand anders





3/6/2012