Blik

Terug Haiku


Van zon naar regen,
heimwee naar ander water,
Middellandse Zee...

Kinderloos koppel
loopt ons achteloos voorbij. 
Zij aaien hun hond.

Een man en een vrouw
samen wandelend praten
door een telefoon.

Holiday Blues


Scheepjes aan de kim, 
schelpen achteloos in 't zand,
de zon gaat onder.

Kus-haiku

Kus in de duinen
plaatselijke opklaring
zand in mijn schoenen

Strand-haiku

Laatste zandkasteel,
branding luider dan gejoel.
Vergeefse arbeid

Duistere haiku

Zonder je schaduw

besef ik goed wat ik mis:

elektriciteit

Seks-haiku

Seks is het einde;

wie daarvan overtuigd is,

begint wel opnieuw.

Tenzij

Tenzij je me belt,
zal ik eenzaam voor de televisie treuren
Tenzij je me schrijft,
zal ik morgen de post negeren
Tenzij je me roept,
zal er heden nog maar weinig gebeuren
Tenzij je me zoekt,
zal ik herinneringen aan jou eren.

Tenzij je me vindt,
moet ik me elders gaan verstoppen
Tenzij je me grijpt,
vlucht ik weg in mijn gedachten
Tenzij je me bindt,
kom ik aan je voordeur kloppen
Tenzij je me kust,
droom ik verder van zwoele nachten


3/8/2011

 



Voor Amy

Ontsnapt aan de adem van de anderen,
de zweetlucht van het kwijlend publiek,
de bliksems die je niet kan veranderen,
je onnavolgbaar vluchtige muziek,

verlost van de glurende lenzen die je vingen,
de kopieën die je in hun spiegels branden,
de micro's, vragenlijsten, en de dingen
door jou gewurgd met eigen handen.

29/7/2011

Heftig

Heftig smachten naar die ene blik,
dat nieuw gevoel van jij en ik,
dat hunkeren naar samenzijn
dat streven ondanks diepe pijn.

een heftig zoeken naar geluk
dat men eigenlijk gevonden heeft
dat enig essentieel geluk
dat stevig aan de ribben kleeft.





***

een heftig zoeken zonder doel,
erg instinctmatig ongestuurd
erg ondoordacht en door 't gevoel
tot stommiteiten aangevuurd

Nadorst

De wereld draait om me heen
en ik grijp vertwijfeld naast de fles,
als mijn ogen een weg zoeken
naar de luchter, op het snijpunt
van de onzekerste diagonalen,
met de grilligste banen
doorheen de kamer van nieuwe geuren
vreemde kleuren en hol geluid.
Ik proef het vocht niet
dat me naar de sterren tilde
maar nu verneveld lijkt
in de kleverige hemel
daar achter het raam
waar de smaak van houtvuren
me tevergeefs verlokken wil,
wijl de aarde me borrelend opzuigt.

Zeezucht

Jodium vult mijn longen
en de horizon ligt weer wat verderop,
alleen de wind kan me ooit nog verder stuwen
zodra de rode wolken mijn blik ontwijken.

Ik hunker weer naar stiekem vluchten
naar het schuimen op het strand,
naar het deinen zonder einde,
naar het bruisen onverwacht,
naar de grens van lucht en water,
waar mijn adem niet meer stokt.

Epitaaf

Je laarsjes liggen ergens in de schaduw van het gras
en al je kleren zijn verzameld in een houten kist;
een foto op de muur vertelt met moeite hoe je was,
doordat zo vele dingen zelfs die foto nog niet wist.

Je geuren op het kussen vind ik moeilijker terug,
omdat de dagen al die dingen langzaam doen vervagen,
zelfs je lieflijk groeten in de gang vergeet ik vlug
en ik kan of wil niets zeggen, zelfs niet klagen

De leegte die je achterlaat is voor niemand echt te vatten,
want je vulde 't leven van elk wezen op je levensweg;
er waren mensen bij die zich gedroegen zoals ratten,
maar ook voor hen is jou verliezen brute pech

Ik proef je lippen op mijn handen en mijn wangen
vind je sterkte in de vele dingen die ik toch blijf doen
omdat 't geluk dat wij eens van mekaar mochten ontvangen
zo eindeloos veel liever en intiemer is dan elke zoen

Routine na zessen

Om dertien over zes komt hij bij mijn deur;
hij draagt een paraplu, een slappe boekentas,
zijn stompje sigaret verspreidt een warme geur,
de rookwolk zit verankerd, diep doorheen zijn jas.

Om dertien over zes sta ik op de straat,
en kijk verschrikt op naar een bange zwarte kat,
bedenk ineens: half zeven is wel veel te laat,
tenzij de trein vandaag erg veel vertraging had.

Om dertien over zes blijf ik nu binnen,
want de paraplu buigt niet opzij voor mij,
dus moet ik gauw 'n routine gaan verzinnen,
ja, 't houvast van elke avond is voorbij.

Geen tijd

Doe de groetjes aan je moeder,
aan je broers en aan je zus,
aan je poes en aan de bloemen,
geef ze allemaal een dikke kus.

Drink een glas op mijn gezondheid
op succes en ook om te vergeten,
blijf nog even voor de gezelligheid
morgen wil je 't niet meer weten.

Verlies mij toch niet uit het oog,
ik zal je schrijven of eens bellen,
na die mooie dagen samen
wil ik jou nog veel vertellen

Sorry, dat ben ik totaal vergeten
want ik vond waarachtig niet de tijd
een and're uitvlucht te bedenken
dus doe ik maar alsof 't me spijt

Toch beter

Twee is beter dan één,
dat is wat de mensen vaak zeggen,
dat is wat de meesten beweren
als het maar niet om problemen gaat.

Rijk zijn is beter dan arm;
dat wil niemand ontkennen,
een doel dat men heeft in het leven
al is het ten koste van 't echte geluk.

Verliefd zijn lijkt beter dan alles
want alles is saai als het blijft,
de kriebels zijn minder vluchtig
dan de schaterlach die wel eens volgt

Je bent het niet

Je bent het niet als je kan lopen
naar je moeder die lief lacht,
naar de tafel vol met lekkers
of het speelgoed dat je mist

Je wordt het niet door hard te groeien
groter dan je vader toentertijd
groter dan de vriendjes op de school
of de juf die och weer kleintje noemt

Je bent het niet als je trots durft zeggen
dat je eerste keer voorbij is
dat je denkt: ik zit nu aan de top
dat je vreest, ach God, hier houdt het op

Je wordt het niet door rijk te worden
sterk gespierd of heel beroemd
fiere vader, trotse moeder, kerngezond
ondanks roken, fuiven en veel drank

Je bent het niet wanneer je struikelt
over wat je zelf hebt opgebouwd,
en ook niet als je rouwvol afbreekt
wat je hindert als je verder wilt

Je wordt het nooit met hulp van anderen
noch met diep verlangen naar de dood,
niet door lachen met wat moeilijk lijkt
of door werken tot je laatste snik.

Je bent het niet wanneer je eigen ogen
nooit die van een ander kunnen zijn,
of wanneer de lijn van al je denken
steeds van A naar B blijft lopen