|
De berg
Morenen rusten uit
Met hun voeten als het ware bengelend in het water
Maar bengelen deden ze nog nooit;
Het lijkt zo
Na eeuwen weerstand bieden
Niet buigen, liever barsten en loslaten, drijvend
Op de trage stroom van tijd in jaren
Knipperend van dag in nacht, van koud naar warm
Van hoog naar laag
Meegevoerd in de gletsjer van verval
Om ten slotte te aanschouwen
Hoe de tong niet meer kan dromen
Van de zuivere sneeuw daar hoog.
21/2/2018
21-02-2018 om 00:00
geschreven door Frankie
Categorie:winter
|