Archief

Voor wie het nodig heeft

Je ogen zien alleen de schaduw van de zon
je hoort de donder beter dan het ruisen van de wind
Je voelt de pijnen van de monding aan de bron
en je ruikt de uitlaatgassen als je bloemen vindt.

De wereld draait naar links, die kan niet anders,
ook de maan verandert nooit eens van planeet
en toch verspil je nutteloos je waterlanders
voor al het mooie dat je schaamteloos vergeet.

Kom uit je put want echt, die is er niet,
en overschouw de lente van je jonge leven.
Snuif de kleuren van je dromen en geniet
van wat je kreeg en nog zal mogen geven

4/7/2011

1922 of 1982/84

Wat is er te verkiezen:
dat je kind bent of dat je er eentje hebt
Wat is er te verliezen
als de een de ander niet verdragen kan ?

Waarnaar moet je streven
naar eerlijkheid of hypocrisie van weleer ?
Wat is 't fraaist in 't leven:
vlijen of het ondersteunen van de nood?

Hoe kan ik me verklaren
als ik harten breek die niet bij me horen,
terwijl dit fijner is:
de rest is echt en gaat niet verloren.

30/6/2011

Zomerochtend acht

De zon verklapt de dag
dat het donker is gevlucht
naar het wilde westen.
De dag ontwaakt
en kwelt de dauw
die dampt tot zwoele nevel.

Een merel minder
in het nest, een bezorgde moeder
en een eenzame dochter,
die niets verklappen kan
of wil.

Ik wil de dag lang
zonnen in ontdauwde zoden,
die mijn oren strelen
met hun wilde aren.


Ik vind de zwarte vogel
in mijn kelder oude wijn
en spreek de taal van licht
en overtuig de jonge vleugels
te vliegen naar de zon.

30/5/2011

Voorbij

De grens voorbij
in je vaderland gekomen,
zoek ik naar het dorpje van je jeugd
met alle dingen die je lief zijn.

De kerk voorbij
in de boomgaardstraat gekomen
oogst ik kersen van je hoogste bomen
met wat kippen die van leg zijn.

De deur voorbij
in je trappenhal gekomen
mis ik de geur van vrouwenkleren
met de warmte van je charmes

De trap voorbij
waar ik wel eerder ben gekomen
hoor ik de stilte van je woning
met de stilgevallen wandklok.

De deur voorbij
zoals ik vaker ben gekomen
vind ik de vers gestreken lakens
met geen spoor van je aanwezigheid.

De dag voorbij
in de schemering gekomen
zoek ik naar wat vreugde van mijn jeugd
met nog wat mensen die me lief zijn.

Hemel

Ergens is de hemel
bijna zo mooi als dit
bijna zo vol voldoening
bijna dichtbij als jij

Nergens is het einddoel
zo duidelijk als dit
zo wonderlijk volledig
bereikbaar zoals jij

Hier is dus essentie
de kern van mijn atoom
magnetisch bipolair
uniek, en niet te missen

Tegenslag

Zwaar als hitte op de grens van Zweden
vallen woorden zonder liefde op het hart
dan vervaagt de roes vanuit de tuin van Eden
in de kater na 't verdrinken van de smart.

Diep als kraters in het dal der zeeën
is de pijn van ondank na het afscheid,
als men jarenlang de offers en de weeën
heeft gedragen in geluk en schoonheid.

Koel, als regen op de bloesems in de zomer,
was je blik toen het nieuws viel als een bom
en zelfs ik, je weet, de onverbeterlijke dromer
viel bijna van 't schrikken domweg achterom

Avontuur in stad dertien

Je bedwelmt me in een flits van lijnen en van geuren,
tikkend met je hakken op de drukke wervelstoep
in een ongeziene menigte van modekleuren,
jachtig mikkend in de schijnbaar wild gerichte troep

Je verdwijnt en weer een nieuwe charme trekt mijn aandacht;
zwevend uit het grijs van mensen die de stad misbruiken
om te gokken, streven naar illusie die ons toelacht
best in staat om al 't gedoofde vuur te doen ontluiken

Je doet me denken aan de wilde rozen die verwelken
in de kruidrand van het monotoon vergroeide bos
waar de nevel aarzelt, eer ze neerdaalt in de aronskelken
er de lont aansteekt en kreunt met moeite: laat de duivels los !

Kalender

Vandaag, zei vader toen hij thuiskwam van zijn werk, is 't zomer
Je ziet het niet, je voelt het niet, je wordt het zeker niet gewaar,
zei moeder tegen vader, Man, wie dat zegt is gewoon een dromer.
We zeggen dat de lente stopt op eenentwintig juni van elk jaar

Maar zomer, liefde, trouw, geduld, geloof en twijfel zijn begrippen
met de eigenschappen die traditie deze termen heeft geschonken,
en telkens deze klankengroepen weer gevormd zijn door twee lippen
valt de inhoud tegen in contrast met hoe die woorden eertijds klonken

Wanneer men zegt dat poëzie de saus moet zijn van 't mensenleven
is dat even dom als eisen dat de zomer elke dag moet branden op het land
en dat gedichten lezen rijkdom is, alsof de zon ons geen geluk kan geven
en dat kijken naar de wandkalender een gebrek is aan gezond verstand

Eeuwigheid

Indien kalenders klokken waren
met wijzers vol van heimwee
smachtend naar de tijd van toen
kerend naar de vroege ochtend
suf ontwakend uit de roes
van een bruisend nieuwjaarsfeest,

Indien het gist'ren altijd Kerstmis was
en vandaag altijd de dag erna,
dan waren jaren overbodig,
dan telden wij met nul en één:
Na tik komt tak en dan weer tik
en zo bleef jij altijd bij mij