Kostbare gezondheid !

Toen ik nog klein was, waren de winteravonden lang. Er was geen televisie, alleen de radio met "bonte avonden" werden gretig door zowat iedereen gevolgd. Qua amusement waren de mogelijkheden nul in vergelijk met nu. Nu = een tijd waar er soms teveel is, en de appreciatie daarom veel minder is dan vroeger. Ik herinner me dan ook levendig toen ik met nonkel Fons rond de leuvense stoof zat. De pot roodgloeiend en buiten vriezen dat het kraakte met prachtige bloemen op de ruiten. Die tijd vond ik enig. Toen konden mensen nog vertellen, en wij met open mond luisterden aandachtig. Mijn nonkel vertelde ook dikwijls over de oorlog en wat die allemaal teweegbracht in een groot dorp zoals Lokeren. Omdat ze een groot huis bezaten werden er tijdens de oorlog drie soldaten ingekwartierd, zoals dat heet. Twee onder hen waren van van goede komaf, zoals mijn nonkel zei en de andere was een boerenzoon.
Een van die mensen was ingenieur en bijzonder geïnteresseerd in de zaken die in Peenemunde later het daglicht zouden zien. Raketten, met andere woorden. De andere was een beenhouwerszoon uit Heidelberg en stierf later aan het oostfront, bij Stalingrad. Ook de boerezoon overleefde de oorlog niet en stierf in Rusland. De boerezoon Helmut kwam uit het oosten van duitsland en bracht naar Lokeren zijn persoonlijke kerstboom, kerstballen en een pin voor bovenop de boom mee. Het was er echt mee geladen, omdat de verpakking groter was dan het materiaal zelf. Alles was toen nog breekbaar. Niemand had dit toen bij ons al gezien. Met kerstavond was het feest voor de drie, ver van huiszijnde soldaten. Met prachtige kerstliederen in het duits werd de ganse familie waar men inwoonde ook uitgenodigd. Ze hadden vlees mee uit duitsland. Dat alles was vreemd voor de drie kinderen : mijn nonkel Fons, mijn moeder en mijn meter en hun vader. Met tranen in de ogen luisterden ze naar de songs die de drie in koor zongen. Er werd veel geweend, want ook de drie duitsers misten hun heimat.
Lang na de oorlog kwam de zuster van één van de soldaten nog ieder jaar naar Lokeren, Marianne heette ze. Ze was de zuster van de raketingenieur en hield staande toen er raketten in Baïkonoer werden gelanceerd, zij op één van de beelden haar broer herkende. Ze heeft lange tijd gelooft dat haar broer door de russen gepakt werd toen hij in Pëenemunde werkte aan de V1 en V2's en later in het programma gedropt werd door de russen in Baïkonoer. Vreemd verhaal, maar in deze tijd op z'n plaats. Zoveel jonge mensen die zinloos stierven voor idealen die er geen bleken te zijn.
Aan alle bloggers wens ik dan ook een prachtig en vooral vredige en gezonde kerst en nieuwjaar. Het ga jullie allemaal goed, vrienden !

Gezondheid is iets wat men niet kan uitdrukken in geld. Het feit dat ik onlangs in een kliniek terechtkwam om er een operatie te ondergaan drukte me nog maar eens met de neus op de feiten. Jong en oud, lelijk en mooi, rijk en arm, alles ligt hier door elkaar en ondergaat dezelfde miseries en verdrietjes. Mensen die uit een jaguar stappen wenen evenzeer als kwamen ze uit deux chevauxtje.Verdriet kent geen grenzen en wordt nu éénmaal niet afgemeten aan geld. Na een operatie komt ook het puur menselijke boven. Gesprekken tussen mensen met kamerjas en vastgelinkt aan een rijdend paaltje met infuus, verbaasden me mateloos. De boer praat er met een manager en de bediende met een poetsvrouw. Alles is hier gelijk. Daartussen glijden verpleegsters in verblindend wit geruisloos door de gangen. Altijd glimlachend en altijd behulpzaam. En ook al lopen er altijd kankeraars tussen de tijdelijke bewoners van een hospitaal, voor wie niets goed is qua eten of verzorging, het merendeel van de bewoners heeft alle respect voor de meisjes in het wit. Voor mij was het slechts vier dagen, maar genoeg om al deze kleinmenselijke dingen te observeren. 't Is nu éénmaal beter thuis dan in een kliniek, dat weet je, maar het respect dat ik voor verpleegsters had is nog gegroeid. 's Nachts en in de week-end dikwijls onderbemand in een soms ronduit gevaarlijke situatie, veel vers geopereerden, mensen die labiel of agressief zijn, of gewoon kankeraars die denken dat het belletje dat boven hen hangt, dient om verpleegsters om de haverklap bij hen te roepen om iets nutteloos te doen.Gegroet, verplegers en verpleegsters, bedankt voor de goede zorgen, ook in naam van alle kankeraars. 

                                                   WILLY BRIJS

Om je direct een bootje aan te schaffen zou je best misschien wachten, en eerst, zoals je zegt proeven, of er ééntje huren of met iemand meevaren die een boot heeft. Vanaf nu tot en met maart komen de meeste occasies of zoals de nederlanders het zeggen occasions op de markt. Privaat kopen is altijd voordeligst. Bij een broker kopen is altijd duurder, omdat de goede man er ook aan moet verdienen. De broker verdient door zijn tussenkomst ca. € 10.000,- bij een goede occassion. Dat geld kun je best zelf proberen in je zakken te houden. Eerst zou je moeten weten welke boot je eigenlijk wil en wat je er mee wil doen. Is het voor te spelevaren met kinderen of kleinkinderen in de buurt, dan hoef je geen dure aankoop te doen. Weet, wat je ook koopt, je geen boot koopt om er 's zondags een doos met gebakjes op te eten in het gezelschap van vrienden en/of familie. Dan koop je beter een caravan.
Indien het is om in de toekomst van watersport je hobby te maken, moet je partner dit ook graag delen. Velen doen na één of twee jaar hun bootje weg omdat moeder de vrouw zaagt. Gaan we nu WEER varen ? Tja, dit is een keuze.
Maaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaar !!!!!!!!!!!!!!!!!!
Indien dit allemaal lulkoek is wat ik hier vertel, en zowel jij als je partner aan je bootje verslingert raken, weet dan dat je de mooiste hobby te pakken hebt die je kunt dromen. Nooit meer files, overal plaats, rustige momenten en traag varen langs idyllische plekjes. Zelfs na jaren te hebben gevaren in België, Frankijk en Nederland komen wij nog altijd op plaatsen waar van alles te beleven valt. Meer en meer bouwt men in België verder aan waterwegeninfrastructuur zodat men overal langsheen rivieren en kanalen overnachtingsplaatsen en clubs bijkomen met allerhande faciliteiten. Een bijzonder goede site is www.marktplaats.nl daarna ga je verder naar "motorboten". Hier staan duizenden boten in allerlei maten en materialen. Heel voornaam is de motor, het hart van uw schip. Wanneer je zelf geen "mekanieker" bent neem je best iemand mee met verstand van motoren. Ook het materiaal waarin de boot gemaakt is, is belangrijk : staal of polyester. Elk materiaal heeft voor- en nadelen. Staal kan roesten en polyester kan osmose hebben, een verrottingsproces dat van binnen naar buiten gaat. 
En dan is er het financiële plaatje, niet onbelangrijk. Weet dat je niet je ganse budget spendeert aan je boot. Want nadien komen er taks, verzekering,  ligplaats, tanken, en eventuele veranderingen door je zelf doorgevoerd. Best is altijd om wat geld achter de hand te houden.
Een bootje moet je behandelen zoals een vrouw. Toon haar het nodige respect en ze geeft je het honderdvoudige terug. Indien je nog mocht twijfelen over andere aspecten van "bootje varen", mag je gerust altijd vragen stellen. Bij mij kost dat niets !

't Is weer zo ver, ons bootje begint terug aan zijn winterslaap. Volgende week komt de mecanieker aan boord om alles in orde te brengen voor de overwintering. Ook wordt hij volgende week volledig afgetankt, kwestie van zo weinig mogelijk lucht in de fueltank te laten om het vocht te weren. Terug nieuwe filters en olie vervangen. Antivries in het water op de motor en de watertank en de boiler ledig.En dan, slaap bootje slaap tot in de lente wanneer het terug begint te kriebelen.