Woensdag 21 oktober 2009
Dinsdag 14 juli 2009 - Merelbeke/Avelgem (Kerkhove)
met toelating van de auteur Karel Hoet
De zon trekt ons naar buiten en we ontbijten op de oever. Een rijk gevulde fruitschaal siert onze picknicktafel en als daar nu niet die knellende astma-crisis was geweest zou ik het leven weeral volmaakt hebben gevonden. Steeds weer als ik de tafel en stoeltjes - die van de vorige eigenaars op de boot gebleven zijn - bovenhaal moet ik aan hen denken. En dan welt een gevoel van dankbaarheid op. Omdat ze ons bootje zo goed verzorgd hebben, omdat ze me mee wegwijs gemaakt hebben op het water. Ik begin dan te filosoferen... ik zie mezelf dan staan in de rij eigenaren van de El Verde (ik geloof dat ik de 5e ben) die allemaal heel hard hebben genoten van datzelfde bootje dat Jachtwerf Oost zo mooi en stevig gebouwd heeft en die er ook allemaal hun beste zorgen aan hebben besteed. En wie zal het na mij zijn ? Dan overvalt me een gevoel van broederschap en ben ik blij en dankbaar er deel van te mogen uitmaken. Er zijn er die het met minder moeten doen ! En dan kijk ik naar 'mijn' ligplaats. Die was gisteren voor iemand anders die er hopelijk even hard van genoot,en wie zal hier vanavond liggen ? Dan ben ik de club die deze steigers beheert weer dankbaar voor hun goede zorgen die maken dat wij er zo vlot gebruik van kunnen maken. Alweer een broederschap... Geen diepzinnige gedachten... om 10.15u varen we uit, steken de Ringvaart over en draaien de Schelde op. Dit stukje hebben we 2 jaar geleden al gedaan, maar het is daarom niet minder mooi. Om 11.50u komen we bij de sluis Asper, we roepen hen op en mogen even later binnen samen met nog een ander jachtje. De sluiswachter vertelt ons dat ze gemiddeld 45 schepen per dag verzetten. Dat is niet mis !
Om 12.07u zijn we weer op weg over onze prachtige rivier. Ze blijft toch echt wel mooi. De Schelde is hier helemaal anders dan het stuk dat we gisteren deden, minder wild misschien, maar nog altijd intens mooi : soms waan ik me van de wereld af, of stel ik me voor dat de Amazone er net zo uit ziet (alleen véél breder), of dat we op de Finse Meren varen. (Enfin, aan verbeeldingskracht ontbreekt het me niet vandaag). Maar het geeft wel een idee hoe mooi het hier nog altijd is. Om 12.30u hebben we zin om te eten en leggen ons in Zingem aan een minuscuul steigertje aan de brug van de 3e Jagers te voet. Ik geloof vast dat we nu in het Paradijs zijn aangekomen.
Na het eten gaan we nog een stapje zetten en ontdekken er enkele mooie stokoude hoeven die het bekijken meer dan waard zijn. De mooie Zwalmstreek maakt haar reputatie er echt wel waar. Om 14u trekken we weer verder om rond 15u sluis Oudenaarde te passeren. Ik meer eerst nog af aan bakboordzijde voor een bezoek aan de hisorische site van Nederame, maar mijn scheepsmaatje verkeert in de nog zaliger oorden van het middagslaapje en wordt zelfs van het aanleggen en afleggen van de motor niet wakker, dus zal dit uitstapje voor een andere keer zijn.
Als we de sluis door zijn maakt het water een drukte van jewelste: voor ons bevindt zich het in-staat-van-ontbinding- verkerende vrachtschp warmee we versast zijn en dat ons in de sluis het leven behoorlijk had zuur gemaakt met z'n brute bewegingen; aan stuurboord is er een ander vrachtschip dat zich vooraan aan de wal heeft vastgemaakt en de kont aan de oever houd met schroef en roer; en tenslotte is er in de vaargeul aan bakboordzijde een schip dat ook woelwater maakt maar waarvan we niet begrijpen wat het doet. Op de marifoon horen we dat de schipper achteruit vaart om in de toegang van de jachthaven te keren. Mij lijkt het een onmogelijke opgave met zo'n lang schip en acheraf horen we ook dat er best wel wat problemen zijn bij dit maneuver. Maar goed, we moeten zelf niet in het aanbevelingswaardige jachthaventje zijn (we waren er vorige keer al en willen nu Kloron eens zien) en we mogen de onfortuinlijke keerder eerst voorbij. De brug van Oudenaarde wordt voor ons opengedaan en de bullebak-kapitein van het aftandse vrachtschip voor ons zet in een ruk volle kracht voouit zodat we alle kanten van Oudenaarde zien passeren door de deining die dit veroorzaakt. Gelukkig is hij snel weg en wordt alles weer rustig. Hopelijk komen we dat schip niet meer tegen !! Opwaarts Oudenaarde speelt de rivier haar charmes kwijt door de combinatie van kanalisering en industrie, maar na enkele kilometers herstelt zich dit euvel weer en zijn we terug helemaal in onze nopjes. Een beetje later zien we de heuvels van Kluisbergen en de Vlaamse Ardennen opduiken op de rechteroever. Dat wil zeggen dat we ons doel voor vandaag bereiken : net voor de sluis Berchem-Kerkhove draaien we stuurboord een oude arm van de Schelde op waarin jachthaven Kloron zich verschanst heeft. Om16.45u nemen we het voorlaatste plaatsje in aan de bezoekerssteiger. Het is een mooie locatie op het einde van deze rivierarm. In de cafétaria gaan we ons aanmelden en voor € 7,00 krijgen we een ligplaats en beschikking over douce en wc. Het ziet er allemaal mooi uit. Voor € 2 meer krijgen we ook electriciteit, dat bedrag lijkt me wel ruim voldoende. Het enige negatieve punt dat ik weet te vinden is de staat van de steiger : die is bevloerd met plastic latten en ik vrees voor gliberrigheid als dat bedauwd geraakt.
De zon trekt ons naar buiten en we ontbijten op de oever. Een rijk gevulde fruitschaal siert onze picknicktafel en als daar nu niet die knellende astma-crisis was geweest zou ik het leven weeral volmaakt hebben gevonden. Steeds weer als ik de tafel en stoeltjes - die van de vorige eigenaars op de boot gebleven zijn - bovenhaal moet ik aan hen denken. En dan welt een gevoel van dankbaarheid op. Omdat ze ons bootje zo goed verzorgd hebben, omdat ze me mee wegwijs gemaakt hebben op het water. Ik begin dan te filosoferen... ik zie mezelf dan staan in de rij eigenaren van de El Verde (ik geloof dat ik de 5e ben) die allemaal heel hard hebben genoten van datzelfde bootje dat Jachtwerf Oost zo mooi en stevig gebouwd heeft en die er ook allemaal hun beste zorgen aan hebben besteed. En wie zal het na mij zijn ? Dan overvalt me een gevoel van broederschap en ben ik blij en dankbaar er deel van te mogen uitmaken. Er zijn er die het met minder moeten doen ! En dan kijk ik naar 'mijn' ligplaats. Die was gisteren voor iemand anders die er hopelijk even hard van genoot,en wie zal hier vanavond liggen ? Dan ben ik de club die deze steigers beheert weer dankbaar voor hun goede zorgen die maken dat wij er zo vlot gebruik van kunnen maken. Alweer een broederschap... Geen diepzinnige gedachten... om 10.15u varen we uit, steken de Ringvaart over en draaien de Schelde op. Dit stukje hebben we 2 jaar geleden al gedaan, maar het is daarom niet minder mooi. Om 11.50u komen we bij de sluis Asper, we roepen hen op en mogen even later binnen samen met nog een ander jachtje. De sluiswachter vertelt ons dat ze gemiddeld 45 schepen per dag verzetten. Dat is niet mis !
Om 12.07u zijn we weer op weg over onze prachtige rivier. Ze blijft toch echt wel mooi. De Schelde is hier helemaal anders dan het stuk dat we gisteren deden, minder wild misschien, maar nog altijd intens mooi : soms waan ik me van de wereld af, of stel ik me voor dat de Amazone er net zo uit ziet (alleen véél breder), of dat we op de Finse Meren varen. (Enfin, aan verbeeldingskracht ontbreekt het me niet vandaag). Maar het geeft wel een idee hoe mooi het hier nog altijd is. Om 12.30u hebben we zin om te eten en leggen ons in Zingem aan een minuscuul steigertje aan de brug van de 3e Jagers te voet. Ik geloof vast dat we nu in het Paradijs zijn aangekomen.
Na het eten gaan we nog een stapje zetten en ontdekken er enkele mooie stokoude hoeven die het bekijken meer dan waard zijn. De mooie Zwalmstreek maakt haar reputatie er echt wel waar. Om 14u trekken we weer verder om rond 15u sluis Oudenaarde te passeren. Ik meer eerst nog af aan bakboordzijde voor een bezoek aan de hisorische site van Nederame, maar mijn scheepsmaatje verkeert in de nog zaliger oorden van het middagslaapje en wordt zelfs van het aanleggen en afleggen van de motor niet wakker, dus zal dit uitstapje voor een andere keer zijn.
Als we de sluis door zijn maakt het water een drukte van jewelste: voor ons bevindt zich het in-staat-van-ontbinding- verkerende vrachtschp warmee we versast zijn en dat ons in de sluis het leven behoorlijk had zuur gemaakt met z'n brute bewegingen; aan stuurboord is er een ander vrachtschip dat zich vooraan aan de wal heeft vastgemaakt en de kont aan de oever houd met schroef en roer; en tenslotte is er in de vaargeul aan bakboordzijde een schip dat ook woelwater maakt maar waarvan we niet begrijpen wat het doet. Op de marifoon horen we dat de schipper achteruit vaart om in de toegang van de jachthaven te keren. Mij lijkt het een onmogelijke opgave met zo'n lang schip en acheraf horen we ook dat er best wel wat problemen zijn bij dit maneuver. Maar goed, we moeten zelf niet in het aanbevelingswaardige jachthaventje zijn (we waren er vorige keer al en willen nu Kloron eens zien) en we mogen de onfortuinlijke keerder eerst voorbij. De brug van Oudenaarde wordt voor ons opengedaan en de bullebak-kapitein van het aftandse vrachtschip voor ons zet in een ruk volle kracht voouit zodat we alle kanten van Oudenaarde zien passeren door de deining die dit veroorzaakt. Gelukkig is hij snel weg en wordt alles weer rustig. Hopelijk komen we dat schip niet meer tegen !! Opwaarts Oudenaarde speelt de rivier haar charmes kwijt door de combinatie van kanalisering en industrie, maar na enkele kilometers herstelt zich dit euvel weer en zijn we terug helemaal in onze nopjes. Een beetje later zien we de heuvels van Kluisbergen en de Vlaamse Ardennen opduiken op de rechteroever. Dat wil zeggen dat we ons doel voor vandaag bereiken : net voor de sluis Berchem-Kerkhove draaien we stuurboord een oude arm van de Schelde op waarin jachthaven Kloron zich verschanst heeft. Om16.45u nemen we het voorlaatste plaatsje in aan de bezoekerssteiger. Het is een mooie locatie op het einde van deze rivierarm. In de cafétaria gaan we ons aanmelden en voor € 7,00 krijgen we een ligplaats en beschikking over douce en wc. Het ziet er allemaal mooi uit. Voor € 2 meer krijgen we ook electriciteit, dat bedrag lijkt me wel ruim voldoende. Het enige negatieve punt dat ik weet te vinden is de staat van de steiger : die is bevloerd met plastic latten en ik vrees voor gliberrigheid als dat bedauwd geraakt.
Geschreven door oostvaarder om 10:37
Reageer op dit bericht
