Woensdag 12 mei 2010
Mechelen... die scone !
Van onze vaste gastmedewerker Karel....
Temse, 9 mei 2010, in de ochtend. Het is fris buiten en het weerbericht voorspelt veel bewolking, maar geen regen. Het licht speelt mysterieus, en over het water hangt de lucht dik van de nevel. 't Is prachtig. We kijken van op de dijk over de Schelde, zoals we al zo dikwijls hebben gedaan. Maar de natuur geeft geen 2 dagen hetzelfde beeld te zien en dus blijft het boeien.
In de verte komen 2 mensen aangestapt: het zijn onze gasten voor vandaag die speciaal wat vroeger dan afgesproken waren gekomen om ook van 't uitzicht te genieten. We kennen ze nu drie jaar, toen ze ons hun "El Verde" verkochten, hun vriendschap hebben we er bij gekregen ! Vandaag varen ze dus mee, voor 't eerst sinds wij de boot onder onze hoede hebben.
Het tij zit perfect om naar Mechelen te varen. En vermits Petra en André nog nooit op de Rupel waren geweest is dat de aangewezen bestemming.
Om 09.20u. varen we al af om tegenstroom op te tornen naar Rupelmonde. Ons bezoek geniet er zichtbaar van om nog eens op dat kleine bootje te zitten dat ooit hun hart gestolen had. Het water is vlak en de vaart verloopt rustig. De zondagochtendstilte heerst nog over 't water, maar op de steiger van Steendorp zijn toch al enkele watersporters wakker die duidelijk ook wel plannen hebben met deze dag. En verderop in Rupelmonde zijn ze ook al op en zelfs heel bedrijvig. Vanop een afstandje voelen we al dat ze daar iets van plan zijn. De "Vrouwe Nele", een mooie tweemaster uit Willebroek, ligt er aangemeerd en we steken het vaarwater over om er keurend en genietend langs te glijden. Enkele "Zodiacs" voor ons maken rondjes voor de kade. Dan zien we dat een politieboot van de partij is met veel geüniformeerd volk aan boord. De sfeer is er duidelijk erg gemoedelijk en er wordt kameraadschappelijk over en weer gezwaaid. Een prettige start van de dag dus... Als we achter het lichtschip uitkomen, merken we dat er ook op de kade veel leven is : Rupelmonde maakt zich duidelijk op voor een dag vol animo langs de waterkant !
We gaan door en draaien over stuurboord de Rupel op. Vanaf nu hebben we het getij mee en gaan een flink stuk sneller. Ik laat het toerental prompt wat zakken, dan is het ook wat stiller aan boord en ligt het verbruik nog wat lager. Ik stel de oud-schipper van de El Verde voor om zijn vroegere plaats nog eens in te nemen en dat moet ik duidelijk geen twee keer zeggen ! Het geeft mij de gelegendheid om zelf eens de toerist uit te hangen aan boord. Na precies anderhalf uur varen leggen we aan in Boom en ik moet zeggen : een bootje van 9 meter aanleggen met drie getrainde matrozen aan boord is natuurlijk een pure luxe.
In Boom strekken we de benen en de wandeling doet ons deugd. Het mocht wel wat warmer zijn terwijl we ons ogen de kost geven aan de vele art-deco huizen die we tegenkomen. We stappen in een ruime boog door de stad tot we vlak bij de gerenommeerde werf "Vennekens" uitkomen. Vandaar af tot over de dijk terug naar ons bootje en om 11.28u zetten we onze vaart naar de Maneblussers verder. De Rupel is vanaf hier op haar mooist met het summum waar ze splitst in Nete en Dijle. We houden stuurboord wal en varen de Dijle op. Dit veel smallere water is ook intens mooi en we genieten volop. Ik schakel de marifoon naar kanaal 20 - het werkkanaal - en roep benedensluis Mechelen alvast op. Maar er komt geen antwoord. Geen nood, want we moeten tenslotte het Zennegat eerst nog voorbij.
Onze gasten kijken hun ogen uit. André is altijd scheepsbevrachter geweest en kent dus elke plaats uit het hoofd (bovendien weet ie van elke beroeps die we zelfs op deze rustige ochtend passeren de naam te noemen) maar dat is nog iets anders dan het in levende lijve te zien !
Als we de toegang tot de Zennegatsluis aan stuurboord voorbij zijn gevaren roep ik de benedensluis nog eens op, maar weer zonder resultaat. We hebben tijd genoeg, dus ik maak me er geen zorgen over. In 't slechtste geval kan ik nog eens lekker ouderwets -.- blazen om toegang tot de kolk te vragen. Dat blijkt echter niet nodig want de sluiswachter heeft ons al zien aankomen en draait prompt de deuren open. Bij 't binnenvaren roept hij ons toe : waarom we niet opgeroepen hebben want dan hadden de deuren al opengestaan ? Na enig over en weer gepraat blijkt dat de sluismeester uitluistert op kanaal 10. In het boekje van W&Z staat er echter kanaal 20 aangeduid, dus mogen ze dat dan wel aanpassen in een volgende editie ! Als we ons vastmaken aan een staketsel in de sluis is het wel opletten om recht te blijven liggen. Waarom leggen ze geen balken van het ene staketsel naar het andere ? Het stoort de beroepsvaart niet maar maakt het voor jachtjes veel gemakkelijker om veilig vast te liggen. Ik neem meteen het besluit om een beoordelingsformulier in te vullen wanneer ik thuis ben. Het formulier is te vinden op www.waterrecreatie.be en je kan er een prijs mee winnen.
Maar verder niet getreurd : het gaat allemaal snel en goed - dankjewel sluismeester ! en al gauw komen we aan het hoogtepunt van deze mooie trip, het binnenvaren van Mechelen. Bijzonder pittoresk. Kort maar knap. Dit is concurrentie voor Brugge en Gent. De steigers liggen bijna vol en we vinden het laatste plaatske om aan te meren.
Het is 12.50u We halen onze pick-nick boven en laten de verse koffie goed smaken. De jachthaven ligt werkelijk in 't centrum van deze Bourgondische stad.
Als we op de kade stappen lopen we al onmiddelijk over een oud bruggetje en kijken tegen een perfect onderhouden houten gevel aan. Indrukwekkend ! We lopen over de Haverwerf en langsheen de "Lamotsite" steken het water weer over en langs de IJzeren Leen - een sfeervolle winkelstraat - naar de Markt. Die is ronduit mooi. Hier "spreekt" de geschiedenis van een zelfbewuste stad. Vele goed bewaarde oude gevels en de statige Sint-Rombautstoren. We steken de Markt over naar het paleis van Margaretha van Oostenrijk, onze vroegere landvoogdes. Een pareltje ! (dat paleis bedoel ik dan wel). Vooral de overkapping van het voetpad in de Befferstraat doet onze monden openvallen van bewondering. We lopen door tot op de zonnige Veemarkt en hebben ondertussen al opgemerkt dat ook hier in de stad wat staat te gebeuren.
Er is een gezellig geroezemoes in de straten en overal komen we tribunes tegen. Petra informeert bij een agente wat er op til is. "Oh"er is een bloemenstoet op komst; begint om 3 uur. Sta je hier geparkeerd want dat kan dan niet hoor !"
We stellen haar gerust, van onze boot zullen ze geen last hebben in de Mechelse straten !We besluiten om op deze "bloemenstoet" niet te wachten, want om 16u. moeten we alweer aan de sluis zijn. Wat een dwaasheid, denk ik 's avonds als ik de tv aanzet om naar 't nieuws te kijken. Die "bloemenstoet" was zowaar de historische Hanswijkprocessie !!! Daar had ik wel een uurtje vertraging voor over !
Maar niet getreurd : we keren terug aan boord en om 15.45u varen we af met de prettige gedachte dat Mechelen het aanbevelen waard is, zowel de stad als de haven.
Ik roep al dadelijk de sluis op, nu dus via kanaal 10, en krijg prompt antwoord. De sluisdeuren zwaaien open, als we er aankomen. Samen met nog een andere jachtje worden we versast en vangen de terugtocht aan. Het is nu net hoogtij geweest en dat geeft een nog mooier uitzicht van de stroom. De terugreis verloopt vlot en om 18.30u liggen we weer vast aan onze thuissteiger. Hoe kunnen we de dag beter afsluiten dan met een etentje bij Marianne en Michel in 't clubhuis. Een heel goeie beslissing, zo blijkt achteraf. In 't clubhuis waren vele tafels gevuld met andere leden en de sfeer zat er goed in. Het eten smaakte en we hebben weer eens een mooie dag op en rond het water gehad.
Tot slot nog een bedenking van de Oostvaarder : Beste Karel en Leon, telkens we samen iets doen, valt vooral het aangename gezelschap op. Het blijve nog lang zo........
Temse, 9 mei 2010, in de ochtend. Het is fris buiten en het weerbericht voorspelt veel bewolking, maar geen regen. Het licht speelt mysterieus, en over het water hangt de lucht dik van de nevel. 't Is prachtig. We kijken van op de dijk over de Schelde, zoals we al zo dikwijls hebben gedaan. Maar de natuur geeft geen 2 dagen hetzelfde beeld te zien en dus blijft het boeien.
In de verte komen 2 mensen aangestapt: het zijn onze gasten voor vandaag die speciaal wat vroeger dan afgesproken waren gekomen om ook van 't uitzicht te genieten. We kennen ze nu drie jaar, toen ze ons hun "El Verde" verkochten, hun vriendschap hebben we er bij gekregen ! Vandaag varen ze dus mee, voor 't eerst sinds wij de boot onder onze hoede hebben.
Het tij zit perfect om naar Mechelen te varen. En vermits Petra en André nog nooit op de Rupel waren geweest is dat de aangewezen bestemming.
Om 09.20u. varen we al af om tegenstroom op te tornen naar Rupelmonde. Ons bezoek geniet er zichtbaar van om nog eens op dat kleine bootje te zitten dat ooit hun hart gestolen had. Het water is vlak en de vaart verloopt rustig. De zondagochtendstilte heerst nog over 't water, maar op de steiger van Steendorp zijn toch al enkele watersporters wakker die duidelijk ook wel plannen hebben met deze dag. En verderop in Rupelmonde zijn ze ook al op en zelfs heel bedrijvig. Vanop een afstandje voelen we al dat ze daar iets van plan zijn. De "Vrouwe Nele", een mooie tweemaster uit Willebroek, ligt er aangemeerd en we steken het vaarwater over om er keurend en genietend langs te glijden. Enkele "Zodiacs" voor ons maken rondjes voor de kade. Dan zien we dat een politieboot van de partij is met veel geüniformeerd volk aan boord. De sfeer is er duidelijk erg gemoedelijk en er wordt kameraadschappelijk over en weer gezwaaid. Een prettige start van de dag dus... Als we achter het lichtschip uitkomen, merken we dat er ook op de kade veel leven is : Rupelmonde maakt zich duidelijk op voor een dag vol animo langs de waterkant !
We gaan door en draaien over stuurboord de Rupel op. Vanaf nu hebben we het getij mee en gaan een flink stuk sneller. Ik laat het toerental prompt wat zakken, dan is het ook wat stiller aan boord en ligt het verbruik nog wat lager. Ik stel de oud-schipper van de El Verde voor om zijn vroegere plaats nog eens in te nemen en dat moet ik duidelijk geen twee keer zeggen ! Het geeft mij de gelegendheid om zelf eens de toerist uit te hangen aan boord. Na precies anderhalf uur varen leggen we aan in Boom en ik moet zeggen : een bootje van 9 meter aanleggen met drie getrainde matrozen aan boord is natuurlijk een pure luxe.
In Boom strekken we de benen en de wandeling doet ons deugd. Het mocht wel wat warmer zijn terwijl we ons ogen de kost geven aan de vele art-deco huizen die we tegenkomen. We stappen in een ruime boog door de stad tot we vlak bij de gerenommeerde werf "Vennekens" uitkomen. Vandaar af tot over de dijk terug naar ons bootje en om 11.28u zetten we onze vaart naar de Maneblussers verder. De Rupel is vanaf hier op haar mooist met het summum waar ze splitst in Nete en Dijle. We houden stuurboord wal en varen de Dijle op. Dit veel smallere water is ook intens mooi en we genieten volop. Ik schakel de marifoon naar kanaal 20 - het werkkanaal - en roep benedensluis Mechelen alvast op. Maar er komt geen antwoord. Geen nood, want we moeten tenslotte het Zennegat eerst nog voorbij.
Onze gasten kijken hun ogen uit. André is altijd scheepsbevrachter geweest en kent dus elke plaats uit het hoofd (bovendien weet ie van elke beroeps die we zelfs op deze rustige ochtend passeren de naam te noemen) maar dat is nog iets anders dan het in levende lijve te zien !
Als we de toegang tot de Zennegatsluis aan stuurboord voorbij zijn gevaren roep ik de benedensluis nog eens op, maar weer zonder resultaat. We hebben tijd genoeg, dus ik maak me er geen zorgen over. In 't slechtste geval kan ik nog eens lekker ouderwets -.- blazen om toegang tot de kolk te vragen. Dat blijkt echter niet nodig want de sluiswachter heeft ons al zien aankomen en draait prompt de deuren open. Bij 't binnenvaren roept hij ons toe : waarom we niet opgeroepen hebben want dan hadden de deuren al opengestaan ? Na enig over en weer gepraat blijkt dat de sluismeester uitluistert op kanaal 10. In het boekje van W&Z staat er echter kanaal 20 aangeduid, dus mogen ze dat dan wel aanpassen in een volgende editie ! Als we ons vastmaken aan een staketsel in de sluis is het wel opletten om recht te blijven liggen. Waarom leggen ze geen balken van het ene staketsel naar het andere ? Het stoort de beroepsvaart niet maar maakt het voor jachtjes veel gemakkelijker om veilig vast te liggen. Ik neem meteen het besluit om een beoordelingsformulier in te vullen wanneer ik thuis ben. Het formulier is te vinden op www.waterrecreatie.be en je kan er een prijs mee winnen.
Maar verder niet getreurd : het gaat allemaal snel en goed - dankjewel sluismeester ! en al gauw komen we aan het hoogtepunt van deze mooie trip, het binnenvaren van Mechelen. Bijzonder pittoresk. Kort maar knap. Dit is concurrentie voor Brugge en Gent. De steigers liggen bijna vol en we vinden het laatste plaatske om aan te meren.
Het is 12.50u We halen onze pick-nick boven en laten de verse koffie goed smaken. De jachthaven ligt werkelijk in 't centrum van deze Bourgondische stad.
Als we op de kade stappen lopen we al onmiddelijk over een oud bruggetje en kijken tegen een perfect onderhouden houten gevel aan. Indrukwekkend ! We lopen over de Haverwerf en langsheen de "Lamotsite" steken het water weer over en langs de IJzeren Leen - een sfeervolle winkelstraat - naar de Markt. Die is ronduit mooi. Hier "spreekt" de geschiedenis van een zelfbewuste stad. Vele goed bewaarde oude gevels en de statige Sint-Rombautstoren. We steken de Markt over naar het paleis van Margaretha van Oostenrijk, onze vroegere landvoogdes. Een pareltje ! (dat paleis bedoel ik dan wel). Vooral de overkapping van het voetpad in de Befferstraat doet onze monden openvallen van bewondering. We lopen door tot op de zonnige Veemarkt en hebben ondertussen al opgemerkt dat ook hier in de stad wat staat te gebeuren.
Er is een gezellig geroezemoes in de straten en overal komen we tribunes tegen. Petra informeert bij een agente wat er op til is. "Oh"er is een bloemenstoet op komst; begint om 3 uur. Sta je hier geparkeerd want dat kan dan niet hoor !"
We stellen haar gerust, van onze boot zullen ze geen last hebben in de Mechelse straten !We besluiten om op deze "bloemenstoet" niet te wachten, want om 16u. moeten we alweer aan de sluis zijn. Wat een dwaasheid, denk ik 's avonds als ik de tv aanzet om naar 't nieuws te kijken. Die "bloemenstoet" was zowaar de historische Hanswijkprocessie !!! Daar had ik wel een uurtje vertraging voor over !
Maar niet getreurd : we keren terug aan boord en om 15.45u varen we af met de prettige gedachte dat Mechelen het aanbevelen waard is, zowel de stad als de haven.
Ik roep al dadelijk de sluis op, nu dus via kanaal 10, en krijg prompt antwoord. De sluisdeuren zwaaien open, als we er aankomen. Samen met nog een andere jachtje worden we versast en vangen de terugtocht aan. Het is nu net hoogtij geweest en dat geeft een nog mooier uitzicht van de stroom. De terugreis verloopt vlot en om 18.30u liggen we weer vast aan onze thuissteiger. Hoe kunnen we de dag beter afsluiten dan met een etentje bij Marianne en Michel in 't clubhuis. Een heel goeie beslissing, zo blijkt achteraf. In 't clubhuis waren vele tafels gevuld met andere leden en de sfeer zat er goed in. Het eten smaakte en we hebben weer eens een mooie dag op en rond het water gehad.
Tot slot nog een bedenking van de Oostvaarder : Beste Karel en Leon, telkens we samen iets doen, valt vooral het aangename gezelschap op. Het blijve nog lang zo........
Geschreven door oostvaarder om 13:56
Reageer op dit bericht
1 reactie op dit bericht
heel gezellig om in fijn gezelschap zo een uitstapje te maken, jammer helaas van het minder mooie weer, maar de temperatuurkes gaan dit weekend verdubbelen.... fingers crossed André !
Een aangename avond toegewenst vanwege Amor Fati !
De gevaarlijkste hartziekten zijn nog steeds: afgunst, haat en hebzucht.
Afgunst wordt veeleer geboren uit de onvolkomenheid van hem die haar koestert, dan uit de volkomenheid van hem die haar inboezemt