Ik ben Vlaming, en daar ben ik fier op !

Duizend of 1.000 of M - dit aantal bereik ik vandaag of morgen met mijn blog - nooit gedacht dat zoveel mensen geïnteresseerd zouden zijn in een blog over varen. Al verwonderd het mij langs de andere kant niet. Ik weet nog, dat ik als kleine jongen, langsheen de toen nog bevaarbare Durme stond, en wegdroomde van verre bestemmingen en tropische stranden met palmbomen. Niet wetende dat de schepen enkel naar Gent en Antwerpen of Nederland voeren. Toen reeds, had ik mij voorgenomen dat ik later een boot zou hebben. Maar zolang ik thuis was, kwam er van een boot niets in huis. Tot mijn 20 jaar heb ik lange tijd bij vele booteigenaars langs de waterkant gestaan. Ik moest en zou alles te weten komen hoe het werkte. Wanneer ik dan eens mocht meevaren met één van hun, was ik de koning te rijk.
Meer dan dertig jaar terug had ik reeds mijn bootje en noemde het naar mijn dochter : \"Sophie\". Sindsdien ben ik aan mijn zevende boot bezig. Altijd maar beter, ne mens wordt kieskeurig.
Nu heb ik mijn Oostvaarder, een originele spitsgatkotter uit Noord-Nederland. Vaartechnisch zeer goed, met veel plaats voor een schip van 9,15m lang bij een breedte van 3m. Zowel grote waters als kleine riviertjes kan men bereiken. Alles is bereikbaar, dankzij een lage doorvaarthoogte en een gering diepgang. Met ouder worden komt er ook een grotere voldaanheid.
Tenslotte, beloof ik de volgende jaren interessante avonturen en weetjes her en der.
Aan iedereen die mijn blog bezocht, dank je en tot de volgende keer !
(Oostvaarder Petra & André)

                                   Je hebt iemand nodig,

                                   stil en oprecht.

                                   Die, als het er op aankomt,

                                   voor je bidt en voor je vecht.

                                   Pas als die iemand,

                                       met je lacht en met je grient.

                                       Dan pas kun je zeggen.........

                                       \"Ik heb een vriend\".

Zaterdag 4 maart 2006 is er, naar jaarlijkse gewoonte, de algemene vergadering van onze club. Er wordt dan, benevens de inwendige mens die versterkt wordt, ook de programmatie voor dit vaarjaar uitgestippeld. Dit jaar werd er voorgesteld om naar Brugge te varen tijdens onze jaarlijkse vaartour. Altijd een plezante bedoening, goed voor drie dagen amusement. En in een stad, zoals Brugge, die scone, is wel altijd iets te beleven. Verder zullen het grotendeels festiviteiten zijn, die de rest van de kalender vullen. De vier kantinediensten, die we jaarlijks als lid moeten vervullen, zijn reeds gekend. Gelukkig zitten er geen lange week-ends tussen, want dan varen we liever met ons bootje. Hetgeen we zeker gaan doen dit jaar, is ons logboek aanpassen op onze blog, zodat jullie allemaal meer deel kunnen nemen in onze avonturen op het water. Het mag geen sombere opsomming meer worden van sluizen en bruggen die werden gepasseerd, maar ook de steden en dorpen die we voorbij varen of de wateren die we bevaren zullen geschiedkundig en aardrijkskundig doorgelicht worden en opgenomen worden in onze blog. Met de nodige foto\'s erbij zullen jullie vanuit je luie zetel het \"leven aan boord\" als het ware kunnen mee beleven. Dat is althans onze vaste bedoeling. Lezers van dit blog, die interessante en bevaarbare rivieren of kanalen weten in hun buurt met iets bezienswaardig, vernemen we graag via dit blog.
In het verleden vernamen jullie al wat onze plannen zijn met winterverlof. Ook daar vernemen jullie iets van, samen met de nodige foto\'s. Kortom willen we met dit blog iets bieden wat het lezen waard is en tegelijkertijd, iets waarvan we allemaal iets kunnen opsteken.Na het komende skiverlof begint de tijd waarop we onze boot moeten beginnen klaarmaken voor het komende seizoen. Ook in de nodige verbouwingen willen we u deelachtig maken. Het wordt beslist terug een spannend jaar, waarin van alles zal en kan gebeuren.
Laat het positief en gezond blijven, dan staan er nog vele mooie uurtjes te wachten !
Het ga jullie allemaal goed, en tot de volgende.
Petra & André

Met veel poeha wordt er over Europa gesproken. Het wordt als een zaligmakend iets verkondigd. Maar veel mensen glippen tussen de mazen van het net. Alles gebeurd onpersoonlijk, zonder gevoel, koud als een sectie van een mens op een koude marmeren steen na een moord. Wat de verdiensten ook zijn, wat de winst in het verleden ook geweest is voor de firma, alles wordt met één pennetrek en een C4 vereenvoudigd en in koelen bloede afgemaakt. Het wordt zoals de oorlogen in Afghanistan en Irak, propere oorlogen. De puinhoop die men achterlaat, de gewonden en doden sterven op een propere manier. Een vriend van mij is onlangs ontslagen. Bij het afscheid zei men : "Alles wordt geregeld, alles wordt wettelijk betaald, alsof er geen vuiltje aan de lucht is. Het menselijke drama dat achter ieder ontslag schuil gaat, daar wordt niet over geredetwist. Het wordt geminimaliseerd en tot niets herleid. De man of de vrouw zit ondertussen aan de grond. Ze bevinden zich in de schemerzone tussen 40 en 50, en hebben weinig alternatief. Ze zijn voor de rest van hun leven aangewezen op een andere, dikwijls minderwaardige job, of de werkloosheid in. "Gelukkig" zo moet ik zeggen behoor ik tot de zestigjarigen die nog werken, en heb met nog enkele jaren voor de boeg de geruststelling dat het "mijnen tijd" nog wel zal duren. Maar de manier waarop, vrees ik voor mijn kinderen en kleinkind. De manier waarop zij op de aerbeidsmarkt zullen moeten beantwoorden aan de zogenaamde "flexibiliteit" en uitdagingen, daarvoor hoop ik op het beste voor hen.
We hebben nu "het europa" waar iedereen zo vol lof over is. Maar wanneer het een Europa wordt, dat meer weg heeft van een sociaal slagveld, geef mij dan maar terug het Vlaanderen, een Vlaanderen waar iedereen, iedereen kent, en waar het goed is om leven, waar mensen nog bekommert zijn om andere mensen en waar geld niet alles betekent. 
Tot de volgende.

In het vooruitzicht van volgend vaarseizoen, ben ik reeds volop bezig met de planning van dit seizoen. Eerst en vooral moet het onderhoud gebeuren. Een afspraak werd gemaakt met de mekanieker om na het wintersportverlof, eind maart, langs te komen. Dan wordt de watertank en de boiler terug gevuld met water. Tevens worden alle voorhanden zijnde filters vervangen. Zowel de voorfilter, als oliefilter. De batterijen worden goed nagekeken en de olie wordt ververst. Ook de brandstoffilter gaat er uit en wordt vervangen. Tevens wordt de schroefas voorzien van nieuw vet.
En dan gaan we proefdraaien. Een eindje de Moervaart op en af, mocht er dan iets gebeuren, is hulp altijd in de buurt. Ook zal er een nieuwe ijskast komen. Indien deze iets groter zou zijn, dan de vorige, wordt het houten paneel van de keuken ineens ook vervangen en komt er ook een nieuwe, kleinere spoelbak. Dit jaar of volgend jaar, volgens de financiën het toelaten, komt er dan ook nog een nieuw gasvuur, zodat het hele kombuis vernieuwd is. Voor de ijskast wordt er uitgekeken naar een model met ook een klein gedeelte vrieskastje bovenaan. Dit geeft vooral de mogelijkheid om vlees of vis enkele dagen te bewaren, indien er niet direct winkels in de buurt zijn. De kleinere spoelbak koop ik vooral om wat ruimte in het kombuis te winnen, zodat Petra wat makkelijker kan koken en afwassen.
Ok, ok, \'k hoor de vrouwen al bezig. Ik help WEL bij de afwas en het koken. De moderne huisman ben ik wel niet, dat geef ik toe. Maar de intentie tot... is er wel !
Wanneer ik een volgende keer aan boord ben, misschien dit week-end, trek ik wel eens een foto van de motor, zodat \"de mensen van de wal\" ook eens een scheepsmotortje kunnen zien. Dit is een Peugeot Indenor motor van 50 pk, 36 jaar oud en met circa 4.415 draaiuren. Het is een traagloper.
Verbruikt ongeveer tussen drie à vier liter diesel per uur, naar gelang het toerental.
b.v. bij 2.000/2.200 toeren draait hij het mooist en meest geruisloos. Dan schommelt de snelheid rond de 10/11 km/uur. Maximaal draai ik 2.350 toeren, dan wordt ca. 14 km/uur gehaald.
\'k Hoor al de vraag, bestaat er dan ook een snelloper. Jawel, mijn vorige was een snelle jongen. Die haalde gladjes tussen de 5.000 tot 5.500 toeren met een snelheid van boven de 70 km/uur. Er hing ook een prijskaartje aan. Een verbruik van ca 30/40 liter per uur.
Die tijd is voorbij. Ik heb op het water genoeg aan snelheid gedaan. Vanaf nu wat trager. Dit is mijn zevende boot. De eerste zes waren allemaal snelle. Zou het verstand dan toch met de jaren komen ?
Tot de volgende.

hieronder enkele foto's van mijn thuishaven "Spanjeveer"

Seefeld, het hartje van Oostenrijks Tirol, geniet zoals steeds onze voorkeur om te gaan skieën.
Reeds meer dan twintig jaar mijn voorkeur om er mijn skiverlof door te brengen. WAAROM ?
Hier, in Seefeld, is alles mogelijk. De verschillende skipistes kunnen zwart, blauw of rood zijn. In Seefeld waren er destijds Olympische Spelen.
Twee prachtige springschansen en een Olympische schaatspiste staan ter beschikking.
Men heeft prachtige wandelingen in de buurt, alsook een 180 km loipes (langlaufpistes).
Afstand tot Seefeld : ca 975 km. Snelwegen tot op 20 km van Seefeld.
Pas op : in Oostenrijk verplicht om sneeuwkettingen mee te hebben.
Het stadje zelf is een provinciestadje met de shopmogelijkheden, alsook ontspanning op horeca-gebied. Op familiegebied is Seefeld zeer sterk in matige prijzen voor gezinsvakanties.
Onze skilatten werden reeds gewaxed en liggen klaar voor \'t vertrek.
De nacht van 10/11 maart 2006 vertrekken we \'s nachts rond 03.30 uur. Normaal staan we 10 uur later in Seefeld. Sneeuwhoogte op dit moment : 23.02 - dal 1,75m - boven 2,25m
En nu maar aftellen : 15d -  14d - 13d......
U hoort er later van.

'k Zal je altijd blijven missen, als je niet bij mij bent. Gelijk waar je bent, gelijk wat je bezielt, opa denkt altijd aan zijnen "beste vriend", zo gaat dat nu éénmaal met opa's !

kleinzoon, maar al zo snel groot - aan mijnen beste vriend wout !

't Is 20 februari - buiten is het st...weer ! Regen, wind en dergelijke plezante weersomstandigheden houden ons meestal binnen. Maar plannen, ja daar zijn we volop mee bezig. Het wordt Nederland. Nu hoor ik vele mensen al zeggen : "ocharme" maar toch. Alhoewel we vele dingen hebben die ons scheiden, toch hebben we ook vele dingen die ons binden.
1. de taal : altijd makkelijk wanneer je in je eigen taal terecht kunt.
2. op gebied van watersport is Nederland het Mekka. Overal aan bruggen, sluizen en jachthavens is men gewillig om te helpen, en, dat dient gezegd, overal is men beleefd. Dit in tegenstelling van ons eigenste Belgenland, waar beleefdheid iets is, wat men wel eens vergeet.
3. Toen ik verleden jaar twee maal naar het noorden ben gevaren, is het mij opgevallen hoe de horeca er ook op vooruitgegaan is. En wat merkwaardig is, bijna iedereen die ik tegenkwam in de betere restaurants, had gestudeerd in België, meestal Spermalie in Brugge. Dus ook op dat gebied is er vooruitgang.
De tocht is berekend op drie weken. Er wordt weer vertrokken vanaf de Moervaart en langs Terneuzen op de Westerschelde naar Vlissingen gevaren, daarna het kanaal van Middelburg om naar het Veerse  Meer te varen. Daar willen we ca 2 dagen blijven, omdat niet alleen het Veerse Meer zeer mooi is met stadjes zoals Veere en Middelburg, maar ook om de dam aan de Oosterschelde te bezoeken, een gigantisch waterbouwwerk. Vanuit het Veerse Meer richting Oosterschelde, met daarna het Grevelingenmeer om daarna richting Rotterdam te varen via de Spui, de Oude Maas en de Noord.
We gaan dan naar Gouda, waar we zeker een bezoekje gaan doen, daarna volgt naar Alphen a/d Rijn. Via de universiteitsstad Leiden gaat het altijd maar noordelijker naar Haarlem, Alkmaar en Schagen. We zitten nu echt in het noorden. De bedoeling is dan om via Kolhorn naar Medemblik te gaan en, indien de weersomstandigheden het toelaten het IJsselmeer over te steken.
De oversteek naar Stavoren langs de smalste kant is toch nog altijd 28 km.
Indien er niet teveel wind is op dit immens grote meer, doen we zeker deze oversteek. De reden waarom dit meer zo gevaarlijk is, is de diepte van het meer. Ca. 125 km lang en op sommige stukken ruim 40 km breed, is het slechts 4,5m diep. Dat geeft een geweldige korte golfslag. Bij wind is dit zeer gevaarlijk. Er vergaan dan ook jaarlijks meerdere schepen, zowel pleziervaart als beroepsvaart.
We zullen dan ook blij zijn, indien we het Vrouwtje van Staveren in de verte zien staan ! We komen dan in Friesland en dat is bekend gebied voor ons. Bij goed weer blijven we op het IJsselmeer tot Urk en gaan dan naar het Ketelmeer en Zwarte Meer om via het Zwarte Water naar de IJssel af te zakken, met steden zoals Zwolle, Deventer en Arnhem. Via een stukje Nederrijn en Waal gaan we richting Nijmegen. Dan varen we de Maas op naar de Bergse Maas en komen voorbij de Biesbos op de Amer, Drimmelen voorbij naar het Hollands Diep, Oosterschelde en Kanaal door Zuid-Beveland naar de Westerschelde.
Dan zoeken we terug Terneuzen op en hopen via kanaal Gent-Terneuzen terug naar onze stek te varen.
Met deze gegevens ga ik via de computer een berekening maken om de haalbaarheid na te gaan. Hoeveel sluizen ? Hoeveel bruggen ? Hoeveel km ? Eens dat in kaart, beginnen we dan aan de dagindelingen, uitstappen hier en daar, waar we dokumentatie moeten aanvragen, enz...
Ge ziet, niet simpel, en nog veel werk voor de boeg ! Maar goed, ne mens moet zijn week-ends met iets gevuld krijgen. Eerst nog op wintersport gaan, van 11/3 t/m 18/3.
In een volgend bericht heb ik het daar over, eens iets anders, tenslotte is sneeuw ook water.

Wout in z\'n element, in \'t bos

We vertrekken rond 07.15 u. Dit wordt een dagje om met een slakkengangetje achter de beroepsvaart aan te tuffen. Aangezien de beroepsvaart altijd eerst in de sluis moeten, duurde het redelijk lang voor ons.Onderweg, begon de motor op bepaalde momenten zijn toeren te verliezen, en dit was voor ons geen gezellig geluid.
Aangezien we reeds hetzelfde hadden gehoord toen we het bootje gingen afhalen in Akkrum, maakte ik mij toch niet al te veel zorgen.
Net boven de sluis Grand Carré (Lille) viel de motor plotseling stil.
Na wat pogingen om hem terug aan de praat te krijgen, lukte dat en heeft de motor zich verder koest gehouden. Rond 17.30 u voeren we net voorbij de oude fabrieken van Noyelles Godault. Ik herinnerde mij uit mijn varend verleden dat er net voorbij een rustig jachthaventje was. Ik had vroeger zelf gespeeld met het idee om met de spits daar eens in te varen.Zo gezegd, zo gedaan met de El Verde voeren we in het jachthaventje en meerden af op een prachtig steigertje. Samen met nog een paar jachten lagen we op deze prachtige plaats. Een overnachting in het haventje kostte € 9,- incl. water en electra alsook gratis douchen. Hebben \'s avonds lekker ons eigen potje gekookt na wat gebabbeld te hebben met de mensen van de andere jachtjes. Aangezien onze tocht lang en vermoeiend was geweest, kropen we snel nadien onder de wol.
\'s Anderendaags (05.08.05) worden we wakker onder een regenachtige hemel rond 06.00 u en beslissen om op te staan en vandaag een mooie trip te doen tot bijna aan de tunnel op het kanaal St. Quentin. Een redelijke afstand, ook met oog om morgen gelijk met de \"TOUEUR\"*door de tunnel getrokken te worden.
Op het moment dat ik de sleutel wil omdraaien om de motor te starten, blijkt die geen kik te geven. Ik had \'s avonds de batterijlader aangesloten, zodat de batterijen voldoende stroom zouden moeten hebben. Na wat gevloek en het zoeken van een verklaring, komt er hulp van een buurman. Die meent dat er één van de accu\'s kapot is.
Hebben dan maar, na wat gesleutel, de batterij losgekoppeld en verder gewerkt op één batterij. De behulpzame schipper van de \"CLOCHARD\", onthou die naam want die komt later nog terug, was diegene die ons zo snel terhulp kwam. Na alles gestart te hebben, zijn we vanuit Courcelles rond 10.00 u gaan varen op zoek ook naar een nieuwe batterij. Van vroeger wisten we nog dat er in Douai, enige scheepswinkels waren en dat was ons doel. We komen aan in Douai, maar wat blijkt, alle scheepswinkels zijn verdwenen, zelfs het scheepswerfje boven de sluis van Couchelettes kan ons geen acuu aan de hand doen. Wat nu ! Wel had ik ondertussen een tip gekregen, alsdat er in de jachthaven van Cambrai alle nutvoorzieningen voorhanden waren, om enig reparatiewerk te doen.
Dan maar naar Cambrai, maar onderweg nog meer problemen. Bij het indraaien van het Canal de St. Quentin valt de heleboel stil en daar drijven we dan ! Een geluk dat we met onze boegschroef ons naar de wal konden opduwen en eens aan een boompje vastgemaakt, dit, met de nodige nondes en miljaars, voorlopig gered waren.
Motor toch terug aan de praat gekregen, niet zo evident, want er moest alles gebeuren op één accu.
Na 5 sluizen = 5 keer stilvallen, komen we rond 18.00 u in het jachthaventje van Cambrai aan, waar een zeer gewillige havenmeester het nodige doet om ons \'s anderendaags via een verkoper van auto-onderdelen, ons van een nieuwe batterij te voorzien. Dit was me wel het dagje ! Ik heb nu wel een terrasje verdiend, en dat gunnen we ons ook. Nadien wordt er rustig aan boord gegeten. Op hoop van zegen, voor morgen. 
Dit was me wel het dagje.miljaars en nondes, toch terug de motor  aan de praat hebben gekregen. Dit ondanks we moesten opstarten aan één accu. Na vijf sluizen, vijf maal te hebben stilgevallen komen we rond 18.00 u in de jachthaven aan van Cambrai, waar een gewillige havenmeester ons een mooie ligplaats bezorgd. Ook geeft hij ons de naam van een verkopen van auto-onderdelen die ons \'s anderendaags in de voormiddag een nieuwe batterij kan bezorgen. Het was me wel het dagje, maar na een verdiend terrasje, eten we \'s avonds aan boord.

* TOUEUR = machine, die je verplicht bent te nemen en te betalen, bij het doorvaren van tunnels op kanalen in Frankrijk.

Beste Wout, we staan nu ook samen op het internet.
Formidabel, geweldig, wie zei dat ook weer !
groetjes van den opa !

Mijn enige kleinzoon, Wout, een wissel op de toekomst !
groetjes van je opa !

Rond halfnegen worden we door de havenmeester gewekt die ons komt vertellen dat de mensen met de nieuwe batterij er aankomen.Carina kleed zich vlug, vertsteld van zoveel Franse ijver.
Op 10 minuten was de zaak beklonken, de nieuwe accu geplaatst, tot we.... de sleutel omdraaide en alles muisstil bleef. Enkel een klik van de relais. De reparateur melde dat dit geen probleem vormde en hij een nieuwe relais ging halen.
Ondertussen was Carina naar de markt van Cambrai gegaan, kwam terug met een lekker stukje kaas met baguette om 's middags op te eten. Rond 15.00 u niets gehoord van de man, dan maar bellen, de man meldde droogweg dat hij geen zelfde relais had en dat was het.
Ik ben toen even in een"Franse collère" geschoten en heb hem verteld dat de boel moest draaien, hoe dan ook. Rond 18.30 u was dit euvel opgelost en konden we terug starten.
's Avonds met 't vrouwtje rustig restaurantje gedaan.
We zetten op 7 augustus, na een rustige nacht onze tocht verder naar de Somme. Na 2 uur varen begint de motor opnieuw te sputteren. We hebben ons vastgemaakt in de omgeving van Masnières en terug aan 't sleutelen. Leidingen los, reinigen, uitblazen en terug vastgesleuteld.
't Probleem bleek maar niet op te lossen, want de motor bleef sputteren en viel op bepaalde momenten stil. We beslissen dan maar om terug naar het haventje van Cambrai te varen en krijgen van de havenmeester ons plaatsje terug. Omstreeks 14.00 u was ons dagje weer voorbij.
Op 08/08 is in Cambrai alles gesloten en hebben we ons beziggehouden met reinigen van het bootje. 's Namiddags komt er een kennis van ons, de "CLOCHARD" het haventje binnengevaren. Hij komt ons direct goedendag zeggen. Hij raad ons aan om er een specialist bij te roepen en alles eens na te kijken.
Bezoeken samen een Marokkaans restaurant, maar zelfs 's anderendaags blijken onze haren nog pijn te doen van de zware Marokkaanse wijn. We bellen op 09.08 rond 09.00 u met de firma Intertec. Deze mensen zijn een halfuurtje later reeds aan boord. Zij vinden het probleem vrij snel. De eerste voorfilter en de slang die van de tank naar deze filter loopt, zitten vol gruis afkomstig uit de tank.
Rond 11.00 u draait het motortje als een naaimachientje. 's Avonds komen Petra en André aan boord om de reeds gemaakte kosten te vergoeden en af te spreken hoe het nu verder moet.
Onze plannen voor de Somme worden spijtig genoeg definitief opgeborgen. Wij spreken af in Courcelles elkaar de boot over te dragen en met mijn wagen naar ginder te komen. We eten 's avonds samen gezellig. Onze laatste vaardag 10.08. varen we richting het haventje van Courcelles. We vertrekken in Cambrai rond 10.00 u en komen in de namiddag rond 16.00 u in Courcelles aan.
En wil je eens wat weten..... de motor draait nog altijd als een naaimachientje.
11 augustus is onze laatste dag aan boord. Na een goede nachtrust worden we wakker gemaakt door de hongerige eendjes. We beginnen met tegenzin onze koffers te maken.'s Middags komen Petra en André toe met onze auto, zodat we alles kunnen overladen en naar huis rijden. Na de middag drinken we rustig samen nog iets en verlaten onze vrienden, die met de El Verde terug naar België zullen komen, en hun vacantie verder te zetten.

* bedenking van André : ik vond het spijtig wat Carina en Ludo overkwam. ik heb mijn bootje uitgeleend in de veronderstelling dat deze perfekt in orde was. Men mag aannemen, dat na één maand werf, zulke dingen, normaal NIET mogen voorkomen Pittig detail is wel dat alle andere filters werden vernieuwd, net die ene niet. Op mijn vraag waarom, bleef de werf het antwoord schuldig ! Jammer.