We hebben ongelofelijk geslapen in het superstille Hoeven. Een zacht voorbijvarend vrachtschip maakt ons wakker door de lichte deining. We ontbijten lang, want in zo'n omgeving staat de tijd stil ! Na het eten zetten we de fietsen buiten. We gebruiken de sleutel om het hek te openen, gaan rechts uit en terug rechts, de brug over de Dintel. ik kan het niet laten om enkele foto's te nemen van deze schitterende rivier met onze jachthaven er bij. Over de brug liggen er velden links en rechts en zien we in de verte kerktorens die een dorp veraden. Na 3 km. een pijltje dat richting Centrum aangeeft met nog 1 km te gaan. We hadden het dorp kleiner ingeschat. Horeca zaken en winkeltjes wisselen elkaar af. We besluiten er 's middags te eten op het marktplein, waar onze fietsjes gestald zijn. In de lokale Brasserie genieten we van een perfekte maaltijd aan een degelijke prijs. Terug is de rit minder aangenaam. Met een goed gevulde buik, tegenwind en een licht regen, zijn we blij terug aan de jachthaven te zijn. De fietsjes afgekuist en terug binnen gezet. Morgen gaat de vaart immers verder naar een volgende ontdekking.
We vertrekken met een zonnig weertje en prachtig zicht op de Grevelingen, voorbij de eilanden, richting Grevelingensluis. We zijn vroeg vertrokken om zo snel mogelijk in deze sluis te zitten, omdat het er van 11.00/11.30 uur een drukte van belang wordt.Voor tien uur zitten we in de sluis en tien minuutjes later er weer uit. Met de vergroting van de jachthaven in Bruinisse is het nog drukker geworden in de veel te kleine sluis. Mij zullen ze hier niet veel meer zien. Te druk ! We gaan rustiger oorden opzoeken, rivieren en kanalen die we nog nooit aandeden. Rond de middag zijn de temperaturen opgelopen tot 23/24°. We koesteren ons in 't zonnetje en naderen de volgende sluis : de Krammer. Op kanaal 22 aangemeld en direct kunnen we er in. Pure luxe ! We varen nu richting de Volkeraksluis, die we vandaag links laten liggen en stuurboord uitgaan naar Dintelsas. Eénmaal op de Dintel heb je aan stuurboord en grote jachthaven, net voor de inloop van de sluis. De Mandersluis blijkt een rustige te zijn. Wat een verschil met het hectische gedoe van de Grevelingen. Eén hindernis, de Prinselandsebrug, slechts 2,80m moet gedraaid worden. Vlot komt de brug in beweging en we kijken met grote ogen naar de mooie, rustige, soms kronkelende Dintel, afgezoomd met een mooie rietkraag en voorzien van kleine nautische haltes. Alles keurig onderhouden. Zo zijn we't gewoon in Nederland. 't Verschil met onze verloederde en slecht onderhouden vaarwegen is groot, om te niet zeggen imens. Zacht spint onze motor door dit goddelijke landschap. We genieten allebei. Op aanraden van vriend Patrick kozen we jachthaven 't Lamgat, want 100m ervoor ligt een andere jachthaven : Nolleke Sas. Sorry voor de namen, maar ze heten zo ! Monique, de havenmeesteres wijst ons een plaats langsheen de steiger en sluit onze electriciteit aan. Met de code van het hek en een sleutel, liggen we hier voor 2 dagen. Om de niet varenden wat wegwijs te maken. We liggen op de Dintel, net voorbij de Roode Vaart. Deze vaart was de verbinding tussen de Dintel en het Hollands Diep. Langs de Hollands Diepkant ligt het havencomplex Moerdijk en langs de Roode Vaartkant ligt Zevenbergen. We besluiten om morgen naar Zevenbergen te fietsen. Vandaag houden we het op een mooie wandeling, tussen een overvloedige natuur, na het eten. Hier heerst rust ! Op ons achterdek eet ik nog wat fruit, want kersen en aardbeien zijn bijzonder lekker dit jaar. Geen krant te krijgen, dan pak ik maar mijn boek en lees verder. Petra zont in de gouden avondwarmte. Om acht uur kijken we naar het nieuws, onze préformateur met het rode strikje is nog geen cm. verder. Afwachten, dus ! Na de TV met een lekker wijntje, kruipen we rond 22.30u in ons bed en slapen in alle stilte in. Zaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaalig !
's Morgens op de fiets naar Scharendijke, wat een weelde, die nieuwe fietsen aan boord. Onmisbaar op onze tochten. Er moesten wat inkopen gedaan worden en gepakt met een rugzakje allebei, en hop daar gingen we. Fruit, brood, zeeuwse mosselen en bovendien vonden we een Vlaamse krant. We reden het dorpje rond en kwamen terug aan boord. "Di Rupo geen stap verder met Madame Non," want iedereen bleek een weekje verlof te hebben. Enkel onze Waalse Italiaan en Vlaamse Bart waren in de buurt. Onzen "Albert" bleef op post, kwestie om zijn jobke niet te verliezen. De Walen waren iets buigzamer geworden, schreef de krant. 't Zal tijd worden na 180 jaar profitariaat ! Zou Vlaanderen eindelijk financieel zijn eigen boontjes mogen doppen, en daarmee de oude Volksunie-droom in vervulling zien gaan ? 'k Durf het bijna niet geloven, want dikwijls hebben onze Franstalige vrienden op 't laatst roet in het eten gegooid. We gingen naar de watersportwinkel in de jachthaven. Er werden diverse koopjes aangeboden. Ik kon aan de verleiding niet weerstaan en kocht een officieel logboek, om al onze uitstappen bij te houden. We mochten wat rond kijken en in de hal achterin stonden twee "occassions" van Linssen. Op de vraag of we aan boord mochten kijken, vertelde de dame dat ze iemand ging sturen. Na tien minuten kwam mijnheer Jonkers zelf om beide schepen te omschrijven Een dertigvoet (29.9) uit 2008 en een Sturdy 380 van 2002. Na een bezoek van een uur troonde hij ons mee naar zijn bureau en kregen we een pak documentatie over de werf Linssen en het gamma van de schepen die ze bouwden. Ik vroeg hem ook uitleg over een eventuele winterstalling in de verwarmde hall voor mijn boot. Hij vroeg € 38,00 per m², inclusief kraankosten bij het in- en uitnemen, op de bok zetten en afspuiten. Niet overdreven ! 's Avonds aan boord aten we lekker mosseltjes met brood. Na het lezen van de krant en mijn boek kropen we in onze kooien, want morgen wachtte een nieuwe vaardag !
Scharendijke, een liefelijk klein dorpje aan het Grevelingenmeer, waar alles naar de watersport ruikt. We gingen er twee dagen verblijven, want er stond ook een fietsuitstap gepland naar Renesse, de andere kant van Brouwersdam. Een echt shopping-paradijs, zo had ik het Petra voorgehouden. Het liggeld scheelde € 11,00 per nacht tegenover Bruinisse. Now,Now, zei de Hollander ! Scharendijke ligt ongeveer twee uur verder varen op het Grevelingenmeer. Het werd een makkie, die dag, en snel lagen we in de voor ons bestemde box. Zondag zijn natuurlijk de winkels gesloten, want er was in de jachthaven ook een winkel die mij geweldig interesseerde. Alle watersportbenodigheden kon men er krijgen. Het was een dealer van Linssen Yachts uit Maasbracht, de firma Jonkers. We namen onze fietsen van boord en verkenden Scharendijke, één winkelstraat met een paar horeca zaken en een paar supermarkten, een bloemenwinkel, een boekenwinkel van Gruna, een bakker en een beenhouwer en een dokter. Meer heeft de Scharendijker niet nodig, zo bleek. Het weer was prachtig en zonnig. 4 km. gaf men als fietsafstand naar Renesse. Door de velden, mooi breed fietspad gescheiden van de rijweg. Net wat anders dan bij ons. In Renesse kon je over de koppen lopen. Het "Rotterdamse Volk" was in grote getale afgezakt om te shoppen. Ruige havenbonkers met gespierde en getatoueerde armen en benen, vergezeld door voor hun ouderdom veel te kortgerokte vrouwen en twee of drie stadskinderen die je soms het bloed van onder de nagels haalden. Kortom mensen uit de Rotterdamse volkswijken, maar uit ervaring weet ik dat het gasten zijn waar je kunt op rekenen en dikwijls mannen met een hart van koekebrood. Bovendien was ook "den bouw" met verlof, en dat merk je ook. Op de terrassen werd behalve over de haven, ook over den bouw verteld in geuren en kleuren. Petra flaneerde van het ene naar het andere winkeltje en rond vier uur hadden we het gehad. Moe van al dat slenteren ploften we neer op een terrasstoel, die ik nooit meer wou verlaten. Ik bestelde een pannenkoek met spek. Nou, jochies, dat was er ééntje. Groot, dik, smakelijk en het spek was er niet ingeschoten met de balpijp ! Petra nam een koffietje en schudde meewarig het hoofd over zoveel gulzigheid. "Voila, ik heb gegeten voor vandaag" zei ik. Als dessert nog een pintje en ik was klaar om met de minifiets de Tourmalet en de Aubisque na elkaar te doen, en daarbij Vandenbroeck het nakijken te geven. Hm, iets minder, maar het voelde goed. Langs een andere weg, door het bos, reden we huiswaarts. Het bleek een km. korter. Aan boord gekomen at ik nog wat fruit (kersen, aalbessen en aarbeien), en keken we televisie. Rond tienen las ik nog aan mijn boek in bed en draaide tevreden een halfuurtje later het lichtje uit. Petra lag ondertussen reeds een halfuur in de armen van Orpheus.
Zondag 1 augustus 2010 - Jgh Bruinisse - Jgh Scharendijke 20,48 km, geen sluizen
31 juli, het blijft een magische dag. We verjaren allebei en vertrekken met verlof. Het weer bleef maar kwakkelen, maar wanneer we op de zon zouden wachten, duurde het misschien tot december. Feitelijk hadden we ons verlof vroeger gepland, maar in een bestuur van een vereniging zitten brengt nu éénmaal verplichtingen met zich mee. Een vaarplan hadden we in ons hoofdje, zoals vroeger beschreven, maar dat durft door omstandigheden nog al eens anders lopen. We vertrokken van onze ligplaats rond kwart over acht, richting Terneuzen en meteen ook onze eerste sluis. Niet zo'n makkelijke sluis, omdat je, behalve het versassen, ook de scheiding krijgt van zoet en zout waterwerking binnen de sluis. We melden ons op kanaal 18 en krijgen als antwoord : "Wacht maar even af en zoek maar een plaatsje langs de kant." Dat leek een slechte start te worden. Bovendien begon het lichtjes te regenen en kregen we een slechter zicht. Hoewel temperatuur en wind goed waren, begonnen we te twijfelen over de overtocht van Wester- en Oosterschelde. We konden in de sluis rond 11.30u en begonnen aan de Westerschelde, richting Hansweert. Het werd een makkelijke overtocht en bij de laatste groene boei voor Hansweert hoorden we dat de sluis vol liep. We melden ons direkt en vlogen ??? aan 13,7 km/u de sluis in. Iedereen wachtte op ons, om de sluis af te sluiten. Oef, éénmaal binnen en de deuren gingen dicht. De verbinding tussen de Wester- en Oosterschelde noemt men het kanaal door Zuid-Beveland en komt in de Oosterschelde in Wemeldinge. Bij vele Vlamingen, liefhebbers van het duiken, ruim bekend. Onze bestemming was Stavenisse, maar was veranderd omdat het getij met de opgelopen wachttijd voor de sluis in Terneuzen, niet meer haalbaar was. De vervangende bestemming werd Bruinisse. Altijd een heel drukke sluis, en dat werd nu niet anders. Het lijkt daar altijd als een sardienendoos. Na wat moeilijkheden in de nieuwe haven van Bruinisse, de eerste aangeduide twee boxen, bleken bezet. Dan maar weer naar het havenbureel. En uiteindelijk bleek de derde keer, goede keer. € 26,60 + € 1,00 elektriciteit + € 1,00 water = € 28,60. Nu kan ik begrijpen waar ze het geld vandaan halen om 800 ligplaatsen en een nieuwe haven te bouwen. Het zal niet meer met m'n centen zijn, want ik vond het schandalig veel. Ik schreef 's avonds in mijn logboek dan ook : TE MIJDEN. We lieten onze verjaardag echter niet vergallen, want morgen gingen we ergens anders. Na een verkwikkende wasbeurt, uitgangstenue aangetrokken en we kwamen in de overvolle havenrestaurant. Geweldig leuke plaats, goede bediening en lekker eten aan een degelijke prijs. Een meevaller over de ganse lijn, die Sailors Inn. Na een lekker dineetje waren we rond tien uur aan boord. De kaarten uitgehaald en de weg uitgestippeld die we morgen gingen doen. Na een zware dag zoals vandaag, zouden we het morgen wat rustiger aandoen. Het was immers verlof ! Zaterdag 31 juli 2010 - jgh Spanjeveer - jgh Bruinisse. 81,76 km. met 3 sluizen.
Aan Jules en Philomène - Benny en Rita - Patrick en Christine - Wim en Christine - Geert, Lawrence en Valérie - Ludo en Brigitte - Willy en Nadia - Katrien - Frankie en Annie - François en Mieke - Joël en Rose - Pater Dirven en de Jezuietengemeenschap v/d Graanmarkt in Antwerpen - en mocht ik er vergeten hebben aan iedereen die aan ons dacht die 31ste juli toen we aan het varen waren en verjaarden. We hadden niet altijd de tijd om te antwoorden en jullie te bedanken. Telkens er weer een berichtje kwam, moesten we in een sluis of eruit - stonden we voor en brug of waren er net door - kortom, we konden jullie niet op een juiste manier danken om zoveel liefde en genegendheid. Vandaar, lieve mensen....
Rustdag in jgh 't Lamgat in Hoeven (4/8/10)
