Met verwondering achterom kijkend, zeventienhonderd dagen verder, het is me wat ! Wanneer we de teller aanzetten zijn het niet enkel de duizend zevenhonderd dagen sinds 30 november 2005, maar daarbij nog eens zeshonderd drieënvijftig artikels verlucht met vijfhonderd zesentwintig foto's. Nooit verwacht dat zulks zo'n omvang zou nemen. Het blogje werd bijna veertigduizend maal bekeken, met de laatste periode een gemiddeld bezoekersaantal van 30 à 35 mensen per dag. Duizelingwekkend en toch wel een beetje fier dat ik het kon. Meestal over bootjes en alles wat er mee verband kan houden, er waren ook een paar "gevoelsstukjes" bij over familie en vrienden. Gelukkig maar, zou ik zeggen, elke mens pleegt af en toe een traantje om dingen die in zijn leven niet liepen zoals was voorzien. Dit is waarschijnlijk het laatste stukje dat ik schrijf voor 't verlof, met terug grote verwachtingen voor dat onbekende dat ons wacht. Hopend op het huidige weer met een draagbaar temperatuurtje van 20/23°, af en toe een buitje mag, want ook de natuur heeft zijn rechten. Een beetje zon, één tot drie beaufort en weg zijn we naar die verre onbekende horizon, daar achter de kim, waar misschien een beter leven wacht tot op de dag dat de plicht ons terugroept. Een terugkeer naar de realiteit van elke dag, met een plicht tot werken en af en toe eens een beetje.... genieten. Vragen we te veel ???
Ons bootje is klaar voor de reis. Oliepeil werd nagezien, de wierfilter volledig schoongemaakt en het vet extra aangedraaid. Motor liep als een naaimachientje. Ook de bemanning wacht met spanning en houd zich gereed om donderdag of vrijdag te vertrekken. Nog eens extra 150 liter brandstof getankt met vooraf een toegevoegde bus die de verbranding verbeterd en de roetafzetting verminderd. Ook de uitstoot is veel properder dan vroeger. Kortom alles werd gedaan om onze vaarvakantie in optimale condities aan te vatten. Gedurende de vorige dagen werden ook de fietsen aan boord gezet, bandjes opgepompt zodat niets in de weg zit om eventueel een geslaagd fietstochtje ergens te doen en nieuwe dingen te ontdekken. Nu we thuis zitten gedurende het weekend, doen we nog snel wat boodschappen en winnen info op internet in om alle bezienswaardigheden te noteren op onze route. Onze buurman houd een oogje in 't zeil en komt dagelijks de bloemetjes water geven, de brievenbus ledigen. Zo'n buurman verdient de hemel. Onze Maurice is er zo één. Nooit teveel, altijd bereid. Van zijn slag zijn er te weinig. Alvast bedankt, vriend !
Zondag met Fons & Marie Louise naar 't Sas geweest, apero genomen en een stukje eten, onder een schitterend zonnetje terug gevaren tot aan de Overledebrug en Wachtebeke om te eindigen op onze ligplaats. Schitterend hoe mensen die geen water gewoon zijn, genieten van een bootje op 't water. Met honderden vragen en verwondering over de antwoorden. Geweldig, zou den Eddy zeggen. Gezelligheid was weer troef, en wij hadden weer eens met ons bootje gevaren.
Op negen meter diepte zijn de resten van een 18e eeuws schip gevonden onder de WTC toren op Ground Zero. Omdat er altijd voortgewerkt wordt op de site zullen onderzoekers niet al te veel tijd krijgen om de resten te onderzoeken. De resten zijn ongeveer tien meter lang, ook werd een anker van +/- 45 kgs op dezelfde plaats aangetroffen. De resten van het schip hebben waarschijnlijk gediend als ophogings-materiaal voor de aanleg van het eiland Manhattan. Resten van het hout werden naar een labo overgebracht om de juiste ouderdom te bepalen.
Er ligt een andere wereld op 't water, zoveel is zeker. Voor niet varenden dan ook misschien nuttig om een detail te krijgen welke richtingen we overal uitgaan, waar we verblijven en wat onze interesses zijn. Eind deze maand vertrekken we. Dondernamiddag and there we go ! (hopen we). Twee uurtjes naar Terneuzen, mochten we nog iets vergeten zijn, hebben we rechtover onze ligplaats het nieuwe shopping centra waar alles en nog wat te krijgen is. Op de laatste dag van de maand en ons beider verjaardag crossen we zowel de Wester- als Oosterschelde en doen onze eerste twee sluizen aan, de Oostsluis in Terneuzen en de sluis in Hansweert. Overnachten doen we in Stavenisse aan de Keeten. Via het Mastgat en het Zijpe komen we 's anderendaags op het Hollands Diep en gaan net voorbij Moerdijk in de Lage Zwaluwe binnen. Nog een dag erbij en we varen via de Amer en een stukje Bergse Maas naar Den Bosch, ('s Hertogenbosch). Een dagje shoppen, bootje onderhouden en lekker tafelen in Noord-Brabant staan op ons prgramma. We zitten nu op het verst in ons vaar-programma en keren terug langs andere interessante vaarwegen. Via het kanaal van St. Andries komen we op de Waal en de Boven-Merwede en gaan via de Biesboschsluis het **Nationale Park "De Biesbosch" (zie onderaan) in. We blijven hier vermoedelijk twee dagen, dit is de droom van iedere watersporter. We zitten al halverwege ons verlof en varen vanuit de Biesbosch naar Port Zélande in de verste hoek van het Grevelingenmeer. Met bijna 75 km. onze verste vaart. Een luxueuze jachthaven met alles en nog wat er rond gebouwd. Vlak erachter ligt Brouwersdam en het stadje Renesse, waar we de volgende dag verblijven. Renesse kun je vergelijken met Sluis. Winkeltjes, cafeetjes en restaurants. We varen nu stilaan terug naar Zeeuwse wateren met als bestemming Colijnsplaat, net tegen de Zeelandbrug aan de Oosterschelde. 's Anderendaags varen we Kats voorbij en komen via de Zandkreeksluis op het Veerse Meer, bij Vlamingen ongemeen populair. We gaan het meer af en via de Koninginnestad Veere en het kanaal door Walcheren naar Middelburg. We blijven er ook een dagje, want Middelburg is een oergezellige stad. Het einde van onze reis komt in zicht en de daarop volgende dag gaan we naar Sas van Gent, waar Petra onze boodschappen regelmatig doet, om onze stocks aan te vullen. De voorlaatste dag gaan we naar Gent, Portus Ganda. Ook hier trekken we een dagje rust uit. Immers, volgende week is het voor Petra terug werken geblazen. Halfweg augustus maken we onze laatste korte trip van Gent naar Spanjeveer. We zijn nu terug thuis. Waar we maanden naar uitkeken, is zo weer voorbij ! Volgend jaar doen we er een weekje bij en gaan drie weken varen. Onze doelen zullen dan iets verder en grootser zijn. Wait and see, zei de Engelsman.
Duizend zevenhonderd dagen.
