Daags voordat we allebei verjaren is onze geplande vertekdatum om het vaarverlof aan te vangen. Op 30 juli vertrekken we richting Terneuzen. Indien de weergoden ons gunstig gezind zijn (niet teveel wind) overnachten we in Terneuzen en varen op onze verjaardag naar Stavenisse. We hebben gekozen om een kortere trip op deze dag om in Stavenisse eens lekker te eten en een goed glas wijn te drinken op ons beider verjaardag. 's Anderendaags plannen we qua afstand en aantal sluizen ongeveer dezelfde indeling. Het gaat dan voorbij Moerdijk op het Hollands Diep naar de Lage Zwaluwe. We zijn er bekend. Op maandag 2 augustus varen we naar 's Hertogenbosch, waar we 's anderendaags een snipperdag nemen om de stad te bezoeken. We laten de drukte van de stad achter ons en varen naar het Nationale Park "De Biesbosch", een waar paradijs voor watersporters. De daarop volgende dag is er een korte trip voorzien van maximum 16 km, maar liefst minder om een vrij aanlegsteigertje te vinden waar we een dagje kunnen verblijven, één met de natuur. Ook de dag daarop verblijven we in de Biesbosch. Wandelen, fietsen en zwemmen staan op het programma. Op zaterdag vertrekken we richting Grevelingenmeer met als doel Port Zélande, een fantastische jachthaven waar ik vroeger was met de speedboot "Napo IV", samen met den Dress, nu ook varend met een bootje. De tijd van de NAPO'S, ongelofelijke tijd. We waren toen al zot van boten. Waar is iedereen gebleven ? Wordt het geen tijd voor een reunie ? Misschien wel, al zijn er al wel een paar verdwenen. Marcel, Jan. Net zoals toen gaan we de dag daarop naar Renesse. Net over Brouwersdam, een soort stadje zoals Sluis, met veel winkeltjes, caféetjes en eetgelegendheden. De dag van de Biesbosch naar Port Zélande is onze verste vaardag (ca.74 km.) De drukte voorbij, terug tijd om op adem te komen. Colijnsplaat wordt onze volgende halte. We komen terug in Zeeuwse wateren en varen de volgende dag naar Middelburg. Een mooi stadje, tijd om Petra te laten shoppen. We gaan naar het slot van ons vaarverlof, steken de Westerschelde over en doen Breskens aan, of zoals ze ginder zeggen "Bresjes". Tenminste wanneer er plaats is met de komende Visserijfeesten. Anders gaat het richting Sas van Gent, en nadien Gent alvorens Spanjeveer aan te doen. Vijfhonderd kilometer gevaren met veertien of zestien sluizen. Met drie à vier rustdagen lijkt dit meer dan genoeg. Hoe het precies wordt, horen jullie later, want kiezen is daarom nog niets definitief. Het weer en "last minute dicissions" kunnen altijd.
We hadden voor vrijdag, zaterdag en zondag een mini cruise in gedachte. Maar het weer besliste er anders over. Drukkend warm, met temperaturen van boven de 30°. Voor mij net iets te warm. We kozen voor het lommerrijke Maldegem op het afleidingskanaal van de Leie. Donderdagavond aan boord. Een drukkende warmte, te veel drankgebruik (cola en spa), en toch maar alles aan boord gestouwd. Vrijdagmorgen iets over negen, motor gestart en weg er mee ! Overal aan 't water zagen we een forse daling van het peil. De natuur schreeuwt om water. In Evergem aan de sluis was het bakvol. We waren de laatsten die er bij konden. Ook bij sluisdiensten geldt het motto dat alle schuttingen zoveel mogelijk vol moeten zijn, om het water te besparen. Onderweg de "Hannibal" nog gezien, ze waren allebei aan 't schilderen, net buiten 't sas. Eens uit het sas zwaaide de Patrick van de "Meetjesland". 'k Was precies terug aan 't werk. Maar 'k moet nie zeveren, 'k vind het gewoon fijn als al die mannen nog eens goeien dag zeggen. Onder een drukkende zon op het kanaal van Gent naar Oostende. Na een uurtje komen we aan de kruising afleidingskanaal / kanaal. We draaien stuurboord voor de sluis om naar Maldegem/Eeklo te varen. 't Is de gewone sasmeester niet en we vernemen dat de man uit Heist werd gehaald om hier het sas te komen bedienen. Uitgerust met een defecte gsm en defecte marifoon moet hij het stellen om de mensen te bedienen. Gemakkelijk is anders. De man vloekt om zoveel onbegrip van staatswege. Een kwartiertje later tuffen we uit de sluis. Ik had me reeds voorgemeld bij Robert, de voorzitter van de watersportvereniging uit Maldegem. Er was plaats en de voorzitter helpt me bij het vastleggen. De hand geschut en met Robert wat gebabbeld over onze watersportclubs. Zij komen bij ons en wij bij hen. Wanneer de grootste warmte afneemt bestellen we ons een tafeltje buiten in het restaurant "Stadhuis van Raverschoot". Voor Petra een "Salade Niçoise" en voor mij een potje mosselen met friet. Het zijn de beste mosselen die ik in jaren at. Smakelijk en groot. Petra heeft spijt dat ze ook niet koos om mosselen te eten. Volgende keer, zegt ze. Op zaterdag gaan we fietsen richting Eeklo, en komen terecht in den Brazza op de Markt waar we vorig jaar ook waren. De patron herkent ons zowaar, en begroet ons met "ha de mannen van den boot". We worden er stil van. Wanneer we terugrijden maken we langs de overkant van het kanaal nog wat foto's van ons bootje. We zijn der allebei des te gekker van. 's Avonds aan boord bij één van onze vrienden van Maldegem uitgenodigd om nog iets te komen drinken. Wat bijgebabbeld over alles en nog wat. Een drankje en een knabbeltje. Als later Pol, de secretaris arriveert met "Chinees" stappen we op. We kijken aan boord naar het voetbal Duitsland-Uruguay. Al hebben we allebei gesupportert voor de Zuid-Amerikanen, het is de Mannschaft die het haalt. Ook goed. We kruipen onder de wol (figuurlijk)natuurlijk, want we liggen bijna naakt te zweten. 's Morgens maak ik schoonschip en ondertussen maakt Petra alles gereed om te vertrekken, touwen, marifoon, telefoon en langs bakboordkant de fenders ingehaald. We kunnen eten, het smaakt zoals altijd overheerlijk. De warmte begint langzaam door te dringen en we besluiten om te vertrekken. Snel al de afwas naar beneden, afgewassen en in de kast. Motor gestart, de touwen los, afscheid van de vrienden genomen en tot volgende keer gezwaaid. Van Maldegem tot aan de sluis is het een kleine 10 km. Om vijf over negen zijn we weg. Onze verwondering is groot, wanneer onze vrienden uit Maldegem de sluis al zelf gedraaid hebben wanneer we aankomen. Echt tof is da, ongelofelijk. Ze nemen onze touwen aan en doen nog een babbeltje. Tien minuutjes verder draaien we uit de sluis richting Gent. We zwaaien onze vrienden nogmaals uit. Ze springen op de fiets en keren terug. 't Is bloedheet op 't kanaal. Na een dik uur tuffen we voorbij Lovendegem en roepen de sluis van Evergem al op. Net op tijd, want de sluismeester was van plan eerst twee jachtjes binnen te nemen in de opvaart. Wij schutten eerst. Over de marifoon hoor ik zeggen : "der is nog éne die eerst mag en voorrang krijgt, wij moeten wachten." Nochtans had de sluismeester duidelijk over de marifoon gezegd : "eerst de afvaart, daarna de opvaart". Dat hebbek nie gehoord zegt mijn buurman. We verlaten de sluis en de twee jachten er in. Achter de bocht komt er nog een derde aangetuft. Ik roep direct de sluis op en verwittig de sasmeester dat er nog een derde op komst is. Net op tijd. We draaien Gent-Terneuzen op en het verfrist. Normale zondagse rust, ook op 't kanaal. Aan de Moervaart stuurboord er in en om kwart over twaalf meren we aan, op onze vertrouwde stek. Iets meer dan drie uur met twee sluizen er bij. Zowaar een rekord.
Vissers en jagers, een uitzonderlijk ras. Beiden hebben blijkbaar van afmetingen weinig of geen kaas gegeten. Toen Robert, na een weekendje Lokeren met de boot mij vertelde dat quasi gans zijn visgerief kapot was door een enorme vis die hij gevangen had, fronste ik de wenkbrauwen. Opmerkelijk, want Robert is nu niet direct iemand die durft te overdrijven. Toen hij mij met beide handen de afmetingen wees, was mijn nieuwsgierigheid gewekt, maar het geloof in het verhaal gedaald. Zoooooooooooooooooooooooooo Grooooooooooooooooot, zei hij en zijn handen gingen fors uit elkaar. De groeven in het voorhoofd van ondergetekende werden nog dieper. Ja,ja, mannen ging hij verder en allemaal mijn visgerief, mijn lijn en mijn schepnet, allemaal naar de kl.....ten, u weet wel de naam van het vliegveld van Zurich. Ik stelde hem direct voor de vis aan de wereld te tonen en hem daarna direct klaar te maken. Het bleek een goudbrasem. En 't strafste was.... het was allemaal nog waar ook. Eerlijk is eerlijk, mijn geloof in jagers en vissers is weer wat gestegen !
Een zonnig weekend voorspeld, tijd dus om ons bootje terug de wijde horizonten tegemoet te laten dobberen. Een mini-cruise of zo iets. Vrijdag Spanjeveer/Maldegem bij onze vrienden ginder, zaterdag Maldegem/Portus Ganda en zondag terug naar onze thuishaven. Fietsjes mee, want de eerste dag kunnen we naar Eeklo of Zomergem fietsen. Tweede dag wordt het shoppen in Gent en de derde dag kan het zijn dat er vrienden uit Lokeren meekomen die via Gent Dampoort aan boord raken. De terugreis met onze gasten wordt weer iets speciaal. Zelfs met in het achterhoofd een mogelijk buitje (onweer) of iets dergelijks, drukt onze pret niet. Effen kijken wanneer de spoorbrug in Gent draait. Want die jongen werkt niet altijd mee. Afwachten dus ! Onder tussen kijken we allebei uit naar onze verjaardag (31/7), niet omwille van de dag, maar de verrassingen ???
't Was goed, wanneer je een bootje verkoopt aan mensen die voor je 't goed weet goeie vrienden worden. Ik durf het wel zeggen goeie vrienden, want ze waren het echt. Karel en Leon, allebei een speciale plaats in ons hart, ook deels omdat ze die andere hartendief van ons gekocht hadden. Het eerste bootje van Petra en André, wat zoveel betekent heeft voor hun, werd verkocht. De "El Verde" werd verkocht aan mensen uit Izegem en zou terug "Griffioen" gaan heten zoals hij oorspronkelijk heette toen wij hem kochten in het verre Akkrum. We wensen de "Griffioen" en zijn nieuwe eigenaars alle geluk toe. Mogen zij op hun bootje even verliefd worden als wij dat deden. Karel en Leon, geef de droom niet op, wordt weer verliefd op een ander bootje, zodat we jullie weer ontmoeten op het water, gedroomde plek om vrienden te ontmoeten Maar daar vertel ik niets nieuws mee, 't ga jullie goed mensen. Wij pinken nog snel een traantje weg en hopen dat we de Griffioen ergens in het Izegemse tegenkomen. Vaart wel, Griffioen, ad multos anos !
Na ons boeltje aan de kant te hebben gezet, de afwas te hebben gedaan is het weer genieten. De avond is nog jong en warm. En allebei zijn we toe aan rust aan boord. In gezelschap van een goed glas wijn overlopen we onze dag. Tevreden kijken we van ons terras uit op een mooi stukje natuur. Wie dit niet mooi vind, kunnen we ons nauwelijks indenken.
We gaan bakboord uit en komen terug op de Moervaart. Eens voorbij Cargill en Xhanks en net voor onze collega's van VVW Mendonk en de Zeevissers Mendonk, wordt de Moervaart terug wat het altijd geweest is. Een rustig kanaaltje met ingeslapen dorpjes. De beelden spreken voor zich. Voor ons een "narrow boat" m/s Vector, sinds kort bij ons te gast voor twee maanden op Spanjeveer. Alistair heet hij en met vriendin Sabine is hij op korte tijd een vriend geworden. De Vector is 18m lang en slechts 2,10m breed, motor is een Gardner. Zijn Nederlands met Engels accent is sappig en zijn vriendin, die Zoerselse is, zingt op z'n Limburgs. Mooi toch.
Juli = vakantiemaand.
