Archief

Donderdag 18 juni 2009 - 41 km - geen sluizen - vaaruren 3u48'

Ik zou dit stukje de titel willen toekennen : "De Verschrikking van Petra". Men voorspelde wisselvallig weer vandaag, maar na enkele weerberichten werd ik niets wijzer, integendeel ! Kans op een regenbui, zonnige perioden, bewolkt en een stevige wind. André Van Duyn zou daarover zeggen : "Wat mot een mens ermee. Laten we zeggen dat Petra het deed om mij te plezieren, maar van harte was het zeker niet.
We hadden twee dagen in de Lage Zwaluwe gelegen, onze boegschroef was hersteld en ons bootje was als nieuw. We voeren uit rondom de klok van 09.00u. De schilder wuifde ons na en wenste ons alle goeds toe. Ik was blij met de goeie service, onthaal en ligplaats.Eerst de Amer op en vervolgens het Hollands Diep. De golfjes waren nijdig, maar niet om te zeggen, we keren om. Petra was stil. Een blinde kon zien aan haar lichaamstaal, dat dit niet haar ding was.
In de verte doken de Moerdijkbruggen op. Hier was het uitkijken voor het beroeps-verkeer dat richting sluis of Dortse Kil ging. Wijzelf volgden diegenen die naar de sluis liepen, en bij de laatste boei voeren we naar de andere kant en namen de beboeing van het Haringvliet.
Het weer werd temperamentvol, dat was het minste dat je kon zeggen. Korte nijdige golven sloegen over de boeg tot tegen de ruiten van de besturing.Ons bootje onderging een serieuze test en bleek alles met glans te doorstaan. Petra leidde me feilloos door iedere boei voorbij het eiland "Tiengemeten" met Stad aan het Haringvliet er net voor en Middelharnis in de verte.Om half één lagen we vast. De boot werd eerst onderhanden genomen om het zout er af te spoelen en korte tijd later merkten we van de woelige overtocht niets meer.
Middelharnis lokte ons met winkels waar 50% en meer korting gegeven werden. Bij Petra was de grimmige overtocht snel vergeten. Ik kocht een paar bootschoenen en Petra twee paar zomerschoenen, alles aan minder dan de helft van de originele prijs. In een kledingwinkel elk een zomerbroek om te dragen op de boot. We waren weinig geld kwijt en hadden de dingen gekocht die we echt nodig hadden.
Proviand voor de volgende dagen werd ingeslagen, daarna doken we op de terugweg in een pannekoekenhuisje en smulden heerlijk van deze lekkernij. 's Avonds genoten van een prachtige zonsondergang, weliswaar met een te fel windje. Hier bleven we het ganse week-end. Gelukkig dat we redelijk vroeg in het toegangskanaal lagen, want na een uur kwamen vele schepen binnen en moesten dubbel liggen. Gelukkig hadden we een goed plaatsje uitgekozen, waar we 's avonds vermoeid, maar zeer tevreden over de tocht en ons bootje insliepen.

Omdat we in Weesp hadden vastgesteld dat de boegschroef het niet meer deed, had ik in Weesp zelf eens nagekeken wat de oorzaak kon zijn. De accu bleek 10j oud en dat is fors. Ofwel moest die vervangen worden ofwel was er iets in de boegschroef zelf.
Na de zware vaardag van gisteren hadden we geslapen als rozen. Het was dan ook na half acht eer we uit de veren waren. Toen we, na het ontbijt, de winkel binnenkwamen, verbaasde ons weer, hoe groot het aanbod hier wel was. De winkel behoord tot de keten "Nauticring". Petra trakteerde me op een nieuwe set van "Swobbit" een luxe steel met afneembare zwabber en borstel. Nog wat inox vijzen en een karabijnhaak en we waren € 200,- armer. Maar we hadden wel degelijk materiaal gekocht. De mecanicien verwittigde ons dat het rond twee uur zou worden, voor hij langskwam.
Ik hield me bezig aan boord en Petra verkende het dorp Lage Zwaluwe. Ze kwam terug met één van de beste "maatjes" die ik al gegeten heb. De boterhammetjes met daarna een taartje met aardbeien en onze dag kon niet meer stuk.
Net voor twee uur kwam de mecanicien aan boord en vertelde me op voorhand dat hij één euro rekende per minuut. Ik had alles reeds uitgebroken en opengelegd zodat hij direkt kon beginnen. Ik had ook het boek er bij van boeg- en hekschroef van Vetus met reserve breekpennen. Toen hij vroeg om te draaien en de accu had doorgemeten, bleek de buitenste breekpen gebroken te zitten. Gelukkig, want de binnenste, daarvoor moest mijn bootje uit 't water. Na 25 min was de klus geklaard en ik betaalde € 25. Goeie afspraak, vond ik.
De boegschroef die op de tunnel zit ontdeden we van het huis en de roterende kop die vrijkwam, daar zaten drie gaatjes. Met een doorslag klopte hij in één van de drie gaatjes en de pen kwam in 2 stukken er uit. Met een imbussleutel de kop terug opgeschroeft, het huis er op en klaar was het.
Die namiddag lagen we lui te niksen, 'k was blij dat het bootje terug ok was, want morgen ging het naar het Haringvliet, al was de weersvoorspelling niet zo best.

Woensdag 17 en Donderdag 18 juni 2009 - 92,6 km - 4 sluizen - draaiuren 10u

Men voorspelt vandaag schitterend weer en 't is nog waar ook. Hemelsblauwe lucht en temperaturen van om en bij de 22°. We verlaten rond 09.05u het haventje van Weesp na weer 2 heerlijke dagen verblijf in Muiden en Weesp. In ons notaboekje enkele dingen genoteerd om te bezoeken, misschien volgend jaar. Onder het bruggetje door, het Amsterdam-Rijnkanaal op, tot de Zuidersluis en de Merwede is precies 3 uur varen. Dat weten we uit het verleden. Een kwartier vroeger dan anders komen we aan de Zuidersluis. De sasmeester laat me de sluis binnen, maar vraagt te wachten. Er zijn nog andere mensen op komst. We worden in een mum van tijd geschut samen met vier andere jachten. Beroepsvaart op de Merwede is sterk gedaald in de loop der jaren, merk ik. Maar die plaats is ingenomen door jachten, zoveel is duidelijk. Eéntje haakt af onderweg om te middagmalen, en twee andere nemen een vaarweg voor bootjes met 2,6m doorvaarthoogte. Mijn boot meet 4,25m boven het water, volledig (met radarbeugel en kap), en 4m met de radarbeugel naar beneden. De kap kan ook naar beneden, maar dat werkje wil ik thuis eens precies nameten. Ik vaar richting Gorinchem of Gorkum zoals iedereen zegt.
Met de hoge brug te nemen en de daaropvolgende sluis komen we op de Nieuw Merwede. 't Is al na vijf uur, de zon begint laag te zitten, dus zonnebrilletje op,want de schittering op 't water doet ons de traantjes in de ogen krijgen. Ik ga richting Lage Zwaluwe omdat daar technische hulp voorhanden is en ik de boegschroef kan laten nakijken. Bij jachwerf Crezée kan ik dan ook nog eens in de winkel rondneuzen. We liggen vast om vijf over zeven, en hebben precies tien uur gedraaid. De technieker komt morgen heeft hij beloofd, dus dat loopt. Eventueel vervangt hij ook de accu.
Uit de voorraadschuur van Albert Heyn eten we lekkere hamburgers die we de vorige dag in Weesp kochten. We nemen daarna nog een wijntje en genieten van het schitterende weer op het achterdek, met wat muziek op de achtergrond. We hebben uit de winkel wat leesvoer over nieuwe producten voor pleziervaart meegekregen en lezen die van A tot Z.
Rond tienen gaat de lichten uit op de Enya na een zware vaardag.

Weesp is een stadje onder de rook van Amsterdam, zeg maar en werd in de 11e eeuw reeds vernoemd als Wisene. Het ligt in de provincie Noord-Holland en telt een kleine 18.000 inwoners. De Hervormde St. Laurenskerk (1462),  het monumentale Stadhuis (1772) en het St. Bartholomeusgasthuis (1632) zijn de drie meest imposante gebouwen. Met haar ligging tussen de Vecht aan de ene kant en het Amsterdam-Rijnkanaal aan de andere kant alsook de Gaasp en de Smal Weesp lijkt het wel ingesloten door water.
Wisten jullie trouwens dat Weesp als eerste in Nederland de porselein-industrie naar het vaste land brachten ? Van het ondertussen verdwenen Weesper porselein worden prachtige staaltjes getoond in het Stadhuis.
Aan de Smal-Weesp, zoals vroeger reeds genoemd de prachtige wipkorenmolen " 't Haantje". Verder is de historische stadskern beschermd.
Om kwart over acht staan we op. Vandaag hoeft niets, alles mag. Petra gaat shoppen in Weesp en ik neem ons bootje onderhanden en maak alles in orde voor het vervolg van onze tocht morgen.
Winkelen bij Albert Heyn, daarna in de speciaalzaak kersen en aardbeien kopen, want die waren on-aards lekker en twee sleutels laten bijmaken voor de boot.
De ganse voormiddag een zonnetje met een fris windje, waarvan deze jongen gebruik maakt om in ontbloot bovenlijf  (wees gerust, krijgen jullie niet te zien) zijn bootje eens flink onder handen zal nemen.
Petra komt terug van boodschappen te doen en ik loop haar tegemoet om te helpen dragen. 't Zal makkelijker zijn wanneer we onze fietsen hebben, die in bestelling zijn.Alles behalve de sleutels, dit zijn genummerde sleutels van een deur en een contact-slot. Namaken kan niet. Ik bel met Lars er over, hij heeft ze vergeten meegeven, dus geen probleem.
's Namiddags is het zonnig maar toch altijd met een te frisse wind. Ik lees een boek van Pieter Aspe, dat Petra kreeg op haar dagelijkse treinrit naar 't werk. Petra komt naar 't dek in volledige uitgangs-kledij, en ik monster haar goedkeurend. "k' Ben klaar, want 'k heb honger" zegt ze. Dat betekent klaarmaken, zoveel is duidelijk. We zakken af naar de Slijkstraat en Restaurant Selene. 't Is kwart voor zes en we zijn de eersten. 'k Dacht dat het altijd vol was, hier, zegt ze ongelovig naar mij kijkend. Wacht maar, repliceer ik, en warempel een halfuurt later is de zaak vol.
Petra neemt een Pizza Margarita en ik hetzelfde als vorige week een "filetto Giorgio", een steak met ui, champignons en roomsaus, broccoli en gegratineerde aardappeltjes in taartjesvorm. In gezelschap van een schitterend flesje Montepulciano, neem ik als dessert verse aardbeien met ijsje. We zijn toch Bourgondiërs, nietwaar ! We wandelen hand in hand langs de mooie Vecht en de schitterende molen 't Haantje naar ons bootje en voelen ons de gelukkigste mensen ter wereld. Men zou het voor minder !

Maandag 15 en Dinsdag 16 juni 2009 - 33,4 km - 1 sluis - vaaruren 3u42'

Nog gauw kwam de havenmeester langs om het havengeld te innen. 't Is overtrokken, maar droog deze ochtend, zegt de weerman. Vermits een weerman nooit liegt ! Lichtjes ruimt de ochtendnevel over het gladde Eemmeer. De zichtbaarheid is goed en we varen om 07.50 u weg. We zullen voor de middag via de sluis van het historische Muiden op de Vecht belanden en langs de Smal Weesp naar Weesp varen. Maar zo ver zijn we nog niet. Immers na het Eemmeer volgt nog het laatste van de Randmeren, het Gooimeer. Petra heeft op de kaart een kortere geul ontdekt tot Muiden, midden van ondiepe plaatsen.We gaan die bevaren, maar 't blijft uitkijken. In de verte zien we reeds het kasteel van Muiden. Over dit kasteel vertelde ik reeds eerder een prachtig verhaal.
Traag lopen we richting sluis, want die zit vol aan de andere kant. Wanneer deze leeglopen, is het onze beurt en we nemen de stuurboord-sluis. De man komt langs en incasseert de € 7,00 sluisgeld. Bij het uitlopen van de sluis komen we op de Vecht, passeren de taverne Floris V en dan volgen er nog eens 3 bruggen (€ 3,00 bruggeld) en tenslotte een spoorwegbrug, die ik niet onder kan vanwege mijn hoogte, tenzij ik mijn radarbeugel laat zakken. Ik moet slechts twee knoppen losmaken en het ganse geval zakt, maar ik ben er te lui voor. We leggen ons op de remming en er komt een prachtige botter naast ons liggen. Twee senioren-families, allemaal universitairen op rust, liggen naast ons en slaan een praatje terwijl ze koffie en lekkers snoepen. Ze feliciteren ons met onze koop en vinden de boot prachtig. We vertellen van waar we komen en zij beginnen aan hun verlof. Voor we het beseffen moeten we afscheid nemen van onze "Nederlandse buren" want de spoorwegman die de brug draait maant ons aan tot spoed. Eens door de brug laat de botter de hoorn gaan tot afscheid. Hij gaat een stuk Vecht doen (stremming van 2 bruggen gedurende 2 dagen) en daarna verder. Ik ga stuurboord uit en kom op de Smal Weesp. We passeren een gigantisch mooie molen en komen op een klein meertje dat de jachthaven herbergt. Wanneer we de molen passeren, zie je ook een stukje van het leuke stadje Weesp. Petra is in haar nopjes, immers hier stoppen we een dag, en gaan dan pas verder. Zonder verdere problemen leggen we aan.
Na het eten en de siësta, duiken we het stadje in. We kopen lekkere kersen en aardbeien en stappen een Blokker binnen en kopen er wat klein gereedschap voor de boot. Ook hier valt het ons op, hoeveel goedkoper de prijzen in Nederland zijn in vergelijk met België (10 à 15% zeker). We besluiten om vanavond aan boord te eten, en morgen uit eten te gaan bij de Italiaan "Selene", waar ik de vorige week samen met Brigitte en Ludo was.We betalen hier € 25,- voor twee dagen met 2 personen, electra en water en douche inbegrepen. 's Avonds na het eten nemen we een douche en spoel ik de boot nog effen om het zout en de groene aanslag van algen te verwijderen. Na een glaasje wijn en wat babbelen op het achterdek, krasselen we op en vervoegen onze kooien. We slapen de slaap der zaligen !