Archief

We gaan thuis de boel laten opschilderen. Living, keuken, toilet + de ganse traphal worden opnieuw geschilderd. Ijskast en vaatafwas van plaats gewisseld. Electrische leidingen + waterleidingen aangepast. Op het toilet een voorzetkast gebouwd rondom buizen, zodat deze weggestoken zitten.
In de keuken een kast opengemaakt en tussen ijskast en vaat een houten hoek gebouwd, zodat alle draden weggestoken zitten. EEN WEEK. Een week, dat je moet leven zoals een zigeuner. Alles van de muur halen, alles uit de kasten halen, computer afbreken, want alles moet midden in de living staan en zwaar met plastiek afgedekt worden tegen eventuele beschadigingen. En daar zit je dan, wanneer je iets wil zeggen hoor je je eigen tweemaal spreken en zindert het na. Alles klinkt hol. Een simpel zout of pepervat blijkt plots ergens anders te staan. Dan maar zonder zout of peper. 's Avonds blijk je ook niet naar TV te kunnen kijken, want die is al volledig afgedekt. En, o ja, last but not least, we eten ergens anders, want ons kookvuur staat niet meer op dezelfde plaats. Juist, ook afgedekt. De schilders, weet je wel !
Gelukkig duurt het slechts een week, dat ik een vreemde ben bij mij thuis.

Vannamiddag ontvangen we vrienden. Gezellig en rustig bij een kaastafeltje met een goed wijntje, meer moet dat niet zijn. Kwestie om van tijd tot tijd bij te praten, en elkaar niet te verliezen in de toch al zo jachtige wereld.Want geef toe, ook het sociale leven is door onze moderne tijd geweldig veranderd. Niet meer met een stoel \'s avonds buitenzitten en onder buren de laatste nieuwsjes vertellen. Of nog, in één of ander bruin cafeetje gezellig met vrienden en kenissen zitten \"ouwehoeren\" om het op z\'n hollands te zeggen. Of een kaartavondje thuis of bij vrienden. \'t Is allemaal gedaan en vervangen door pc, sms, mail, telefoon, enz... Is het beter dan vroeger ? Is het slechter dan vroeger en droomt iedereen weer van weleer, de goede oude tijd ? Wie zal het zeggen. Feit is dat niemand meer terugkan. Teruggaan naar het verleden, geef toe, velen dromen er van. Maar \'t is een utopie !
Snel,sneller,snelst, dat is het devies geworden van velen. Flitsende sennioren, flashy gekleed, drukdoende met gsm en pc. Daar waar ik vroeger vond van mijn vader, toen hij 60 was, en reeds oud, of althans er zich naar gedroeg, ben ik nu zelf 60, verwonderd het mij steeds, hoe ik mij nu gedraag. Meestal vergeet ik die 60 en denk aan één ding, CARPE DIEM. Ik ben een genieter geworden, ééntje dat de dingen neemt zoals ze zijn en komen. Vooral iemand die geniet van het sociale contact, van vrienden bij hem thuis, die in wederzijds respect mekaar benaderen, kortom van de vele kleine dingen des levens. En dat, lieve mensen is sociaal zijn. In een te snel veranderende wereld met teveel geweld, macht en geld, voel ik me meer en meer de éénling die droomt van een betere wereld, waar iedereen aan zijn trekken komt en waar het goed is om leven met vrienden en kenissen ! Heu...Wordt ik nu toch echt te oud ?

Eind maart en \'t is ongewoon koud buiten. Temperaturen van min zoveel zijn nog iedere dag aan de orde. En toch... en toch, vrienden, telkens het zonnetje schijnt, voelt de warmte ongelooflijk aan. Zoals vandaag, koud buiten, maar wat een schitterend zonnetje hangt er buiten. Dat geeft weer dat goede gevoel, dat alles zo mooi oogt. Enkel de natuur wacht nog een beetje. Ook op bomen en planten staat de natuur te wachten om te ontluiken. Vogels vliegen rond en wachten om.......
Juist, het schijnt dat ook de koude dat niet erg stimuleert.
En geef toe, ook wij wachten op die eerste tekenen, dat het weer beter wordt, en dat de lente eindelijk zijn intrede doet.