Berichten van 1 januari 2016 tot 31 december 2016

De gebedsintentie van de paus voor de maand juni is gewijd aan de armen en ouderen.

Klik op onderstaande link.

Paus Franciscus:

'Wij zijn beheerders, geen meesters van onze aarde. Ieder van ons heeft een persoonlijke verantwoordelijkheid om zorg te dragen voor het kostbare geschenk van Gods schepping.'

Houdt minister De Croo Vlamingen én Nederlanders voor debielen? Of is hij het zelf?

De wereld doen geloven dat de overnamegesprekken tussen B-post en De Post-Nl afgesprongen zijn door een zgn. lek, getuigt van verregaande domheid of stuitende vooringenomenheid. Ik ben geneigd het tweede te geloven. De Croo zag in het 'lek' van een vroeger PS-minister een kans om nog maar eens de Parti Socialiste en bij uitbreiding de hele socialistische beweging, in een slecht daglicht te stellen.

Het is om te gieren! De Nederlanders zouden omwille van een 'lek' de onderhandelingen opgeblazen hebben! Waar haalt meneer De Croo het toch? Waarop steunt hij zich?

Het is veel eenvoudiger meneer de voogdijminister van de Post. Het gaat om de centen en B-post legde gewoonweg niet genoeg duiten op de tafel om De Post-Nl in bed te krijgen.

Wie zei het ook weer: 'It's the money stupid'?

De kiezers, lees de minst kapitaalkrachtige, begrijpen niet waarom zij alle pijn, lees de aanslag op hun financiële en sociale situatie, van de hervormingen moeten dragen, aldus journalist Sturtewagen.

Dat onbegrip is meer dan terecht. Het vloeit voort uit een scherp besef van wat onrechtvaardig is. Wanneer de staat de zwaksten aanpakt en de rijksten ongemoeid laat, wordt er een aanslag gepleegd op een breed gedragen morele vuistregel: degenen die in materieel opzicht de sterkste schouders hebben, moeten de grootste lasten dragen.

Het is tegenwoordig bon ton de vakbonden te verketteren en hun bestaansrecht in vraag te stellen. Terwijl zij in ons kapitalistisch systeem de enige macht zijn die de werknemers kan verdedigen tegen de kapitaals- en staatsmacht.

Ook voor journalisten verdient het aanbeveling eens na te gaan wat zijzelf en hun ouders en grootouders te danken hebben aan sterke werknemersverenigingen. Of wensen zij echt een sociaal bloedbad, een ongeremd , hardvochtig thatcherisme?

Goede Vrienden,

Na een bewogen vertrek kwamen we woensdag om middernacht weer veilig
thuis en werden er ook hartelijk ontvangen. En gisteren was het al
volop feest: de inkleding van een zuster en het hoogfeest van
Sacramentsdag.

De toestand in het land is er helaas niet op verbeterd, hoewel het in
onze streek veilig blijft. Nadat de Russen besloten hadden een deel
van hun interventiemacht terug te trekken, waren de vooruitzichten erg
gunstig. Het leger was in staat het bolwerk van Isis in te nemen en
het zag er naar uit dat ook de rest van het land nu gezuiverd kon
worden van terroristen.

Helaas werd onze ervaring van het begin
nogmaals bevestigd: de ”internationale gemeenschap” wil Syrië (zoals
zo vele andere landen) tot slaafse onderworpenheid dwingen en zal
alles blijven doen om hiertoe een “creatieve chaos” te veroorzaken.
Daarvoor zetten ze nieuwe groepen terroristen in, terwijl ze
ondertussen zogenaamd onderhandelen voor een politieke oplossing in
Syrië. Hiervoor worden vooral rebellengroepen gebruikt, die gesteund
worden door Saoedi-Arabië. Dit land heeft zelf nooit enige vorm van
verkiezingen gekend, maar eist wel (onder aanstoken van de
“internationale gemeenschap”) dat er in Syrië nieuwe verkiezingen
moeten komen waarbij de door het volk democratisch gekozen regering
moet uitgeschakeld worden!

Helaas zijn er nog steeds te veel vrome
burgers en gelovigen die deze “politiek correcte” lijn volgen en
steunen. Gelukkig mochten we tijdens ons verblijf in België heel veel
mensen ontmoeten die wel wakker zijn en niet meedoen met deze
vernietigende oorlogswaanzin.

P. Daniel

Bart Sturtewagen, opiniërend hoofdredacteur van De Standaard, wijdt onder de titel 'Loon zonder werk, het laatste taboe', een artikel aan de herverdeling van de gecreëerde welvaart, nu technologie een ongebreideld, wereldwijd ondernemerschap mogelijk maakt en hoe lang de deelname aan het arbeidsproces de maatstaf voor die herverdeling nog kan blijven.

Sturtewagen vraagt zich af of het verdedigbaar is dat de 10 procent rijksten misschien wel tot 90 procent moeten worden afgeroomd.

Dergelijke vraag, die eigenlijk een stellingname is, roept onvermijdelijk een andere op. En die stelt hij zich niet: is het verdedigbaar dat de 10% rijksten op aarde  88% bezitten van de wereldwijde rijkdom en dat de top 1 % rijksten op aarde 50% bezitten van de wereldwijde rijkdom.

Een andere discutabele benadering van Bart Sturtewagen is dat hij laat uitschijnen dat de (super)rijken hun materiële rijkdom helemaal te danken hebben aan hun 'verbeelding, durf en ondernemerschap'. Degenen die niks overschot hebben of nog erger, degenen die in bittere armoede moeten leven, ook in onze samenleving, ontbreekt het klaarblijkelijk aan 'verbeelding, durf en ondernemerschap'.

Sturtewagen worstelt duidelijk met een ander taboe: het fundamenteel in vraag stellen van ons kapitalistische economisch systeem. Want daaraan twijfelen, wordt in het simplistische westerse denken onmiddellijk gelijkgesteld aan communisme. En dat rode etiket wil Sturtewagen zeker niet opgekleefd krijgen. Voor hem het laatste taboe?

In De Morgen is een artikel te lezen waarin acteur Elijah Wood, bekend om zijn rol als Frodo in 'The Lord Of The Rings', zegt dat jonge acteurs in Hollywood massaal misbruikt worden door hooggeplaatste 'roofzuchtige slangen' in de filmindustrie.

In zijn maandagse column in De Standaard,  lanceert Rik Torfs, rector van de Katholieke Universiteit van Leuven, de idee om een jaar lang op vrijwillige basis niet te staken. Hij wilde over vrouwen in Finland schrijven, aldus Torfs, toen waarschijnlijk de Heilige Geest hem plots inspireerde tot een stukje over stakingsrecht.

Wat een geluk dat Torfs de Finse vrouwen links liet liggen om deze schitterende idee te presenteren: het recht om niet te staken. En om mij, eenvoudige De Standaardlezer, te doen bevallen van een al even, naar mijn bescheiden mening, schitterend voorstel: het recht om minder te verdienen.

Als al degenen die meer dan het dubbele verdienen van een cipier, een jaar lang deze meerverdienste inleverden tot spijziging van de federale, Vlaamse en gemeentelijke schatkisten, zouden dan niet vele financiële problemen meteen van de baan zijn en dus ook de oorzaken van de stakingen? En dan heb ik het nog niet eens over een efficiënte aanpak van de fiscale fraude.

Let wel, veel verdienen blijft een recht. Maar als de veelverdieners het nu eens, een jaar lang bijvoorbeeld, vrijwillig met (veel) minder doen uit solidariteit met bv. de weinigverdieners? Om de terminologie van Torfs te gebruiken: het 'ius' om schromelijk veel te verdienen blijft, de uitoefening ervan, het 'exercitium iuris', wordt opgeschort. 'Uit liefde voor het algemeen belang, waarvan we meteen het bestaan erkennen', aldus de rector.

Wat denkt Rik daarover? Kan er misschien ook gedacht worden aan een deal, bv. in dezer voege: de cipiers staken een jaar niet op voorwaarde dat de rectoren en de professoren (wel niet bepaald de riantst betaalde clubs) een jaar lang inleveren op hun wedde tot op het voorgestelde niveau? Mogelijkheden zat!

XI/20
Vrijdag 20 mei 2016

“Mijn beker is overvol” (ps. 23, 5)
Het leven is niet altijd kommer en kwel. Naar het einde toe van mijn vakantieverblijf in België mag ik met de psalmist zeggen: “mijn beker is overvol” van de goedheid van God én van de mensen. Hiervoor wil ik God en de mensen ook oprecht danken. Op vele plaatsen werd ik uitgenodigd om te getuigen van wat er werkelijk in Syrië gebeurt. Tweemaal mocht ik spreken in Antwerpen en tweemaal een avond verzorgen in Brugge, verder in Kontich en in het Europees parlement getuigen tijdens het internationaal congres over Syrië. Niet minder dan zes religieuze gemeenschappen hebben me met grote welwillendheid uitgenodigd: Gasthuiszusters, Clarissen-Collettinen, zusters van het Allerheiligste Sacrament, kanunnikessen van het Heilig Graf, Franciscanessen Missionarissen van Maria en een trappistenabdij. Ik mocht een interview geven: in het Engels (met wat haar op) voor eurorus.org en eveneens in het Engels voor de “Stichting Hand in Hand voor Syrië” , die dit interview naar Engeland stuurt. Er was een interview in het Frans (ook met wat haar op) waarvan ik nog moet vernemen waar het te vinden is. Verder in het Nederlands (ook al niet perfect) voor een jonge Vlaamse journalist en een interview voor het Katholiek Nieuwsblad, dat nog moet verschijnen. Tenslotte mocht ik vele bekenden én onbekenden ontmoeten die me zegden dat ze met instemming mijn wekelijkse schrijfsels verorberen. Vooral hoopvol is dat er jonge mensen zijn en kinderen die tegen hun hele klas of vriendenkring in getuigen van wat er echt in Syrië gebeurt. Moge Gods zegen overvloedig op hen rusten. We zijn blij en heel dankbaar om elk meeleven en iedere steun voor het Syrische volk.

Wetenschappelijk uitgewerkte leugens

De berichtgeving over Aleppo in gans de Atlantische pers is het zoveelste beschamend voorbeeld van leugen en manipulatie. Dr. Nabil Antaki uit Aleppo geeft op dit ogenblik in Parijs enkele voordrachten om dit onrecht aan te klagen en de mensen wakker te schudden. “Médecins sans frontières” (geneesheren zonder grenzen) doen ongetwijfeld veel goed werk, maar met hun gewild gemanipuleerde berichten over de gebombardeerde hospitalen in Aleppo zijn ze tegemoet gekomen aan hun broodheren en verdienen ten volle de naam van “menteurs sans frontières” (leugenaars zonder grenzen) (Brandon Turbeville, Alep: L’histoire des deux hôpiteaux, mondialisation.ca, 16 mei 2016). De bedoeling is alle schuld geven aan Syrië en Rusland zodat de echte misdaden vanuit het westen gewoon kunnen verder gaan. Daarbij wordt meteen de ware ellende toegedekt, die o.m. ook voortkomt uit de economische sancties. Heel het leven en werken van de bevolking wordt hierdoor verlamd. Zelfs de ngo’s kunnen voor hun eigen medewerkers in Syrië geen geld overmaken omwille van de sancties. De maronitische aartsbisschop van Aleppo, Joseph Tobje zegt het zo tegen de Europese politici: “als ge nog een klein beetje menselijkheid hebt, heft ge de sancties tegen Syrië op”.
Neen, het gaat niet om enkele onnauwkeurigheden in de media. Er is een wetenschappelijk uitgebouwd systeem waardoor de aartsleugenaar of de vader van de leugen wereldwijd mensen met drogredenen kan misleiden. In het Engelse ministerie van buitenlandse zaken werd in 1914 een bureau opgericht voor oorlogspropaganda (“Wellington House”). Grote schrijvers werden betaald om verzonnen misdaden van de tegenstrever te schrijven, die door kunstenaars werden uitgebeeld en door de pers verspreid. Onder president Woodrow Wilson wordt in 1917 het “Committee on Public Information” gesticht. Het is de periode van de “storytelling”: psychologen en journalisten worden aangeworven om extravagante verhalen te verzinnen. Hieruit is de moderne propaganda gegroeid die tracht een algemene opinie te vormen. Door telkens leugens te herhalen wordt een gedacht gevormd in de algemene opinie, zodat het individu geen invloed meer heeft. En Jozef Goebbels, de minister van propaganda van het nazisme wist al dat het gemakkelijker was een monsterleugen aan de massa over te brengen dan een kleine leugen. Zo konden de VS, UK, Israël, Qatar en Saoedi-Arabië destijds zelfs de inspecteurs van de UNO overtuigen dat Irak met massavernietigingswapens klaar stond om de halve wereld aan te vallen. De internationale pers nam dit gewoon over. Zo werden ook voor Libië en Syrië de nodige leugens voorbereid waardoor de openbare opinie de vernietiging van die landen blijft steunen. (Thierry Meyssan, Les techniques de la propagande militaire moderne, réseau voltaire, 16 mei 2016). Laten we dus zorgen dat we geen massamens of robot worden maar gelovigen met een persoonlijke geweten en een verantwoordelijkheid, die zich niet laten misbruiken, maar moedig weerstand bieden.

Viering van de hl Jakob de Verminkte

Nu zondag 22 mei om 12.00 u is er een eucharistieviering in de kerk van de Chaldeeuwse pastoor P. Sati (Helmondstraat 26, 2060 Antwerpen; men kan parkeren in de Onderwijsstraat), waar ook de heilige Jakob, de Verminkste (Mar Yakub) vereerd wordt. Al hebben we zelf geen relikwie van deze beroemde Perzische martelaar, we zullen wel een icoon van deze maretelaar overhandigen. Iedereen welkom

Werkverschaffing

Vrede van Christus! Vijf jaar oorlog. Vijf jaar ellende en hoop. Het klooster van Mar Yakub in Syrië helpt de plaatstelijke bevolking om terug werk te vinden. In deze brochure tonen we u de producten van ons dorp Qara. Het gaat om handgemaakte tapijten, gedroogde vijgen en abrikozen, zelfgemaakte confituur en granaatappels. Wij willen deze producten op grote schaal uitvoeren naar Europa, en daarvoor hebben we uw hulp nodig. Dank bij voorbaat!
Wij willen dat de Syriërs in Syrië blijven. Wij houden er niet van om Syriërs te zien vertrekken naar Europa om misschien te verdrinken in de Middellandse Zee. Hun land is hier, hun liefde is hier! We willen dat ze hier blijven en werken. Het Syrische Pond staat heel erg laag. Dat betekent: grote werkloosheid en erg dure invoerprijzen (naast de vele embargo’s). Wij willen de traditionele Syrische producten promoten en zo mensen aan het werk stellen. In ons dorp Qara hebben we:

Een traditioneel tapijtenfabriek:

In die fabriek  werken gehandicapten en gewone arbeiders van ons dorp. We kunnen elk tapijtenmodel creëren – alles handgemaakt.

Wij creëeren wandtapijten en grondtapijten. De grondtapijten maken we naar Syrisch-Iranees model. Op onze website maryakub.net vind u een artikel dat onze fabriek haarfijn uitlegt.
We zullen de wandtapijten maken naar oud Coptisch (Christenen uit Egypte) model. Ziehier een paar voorbeelden .

Gedroogde vijgen & abrikozen

Vijgebomen groeien heel erg goed in onze streek. Ze vragen weinig water, een viertal keren per jaar. In onze regio groeien ze bijzonder goed. De vrouwen uit deze streek hebben eeuwenoude technieken om zo de beste gedroogde vijgen te bekomen.
We hebben hier ook erg mooie abrikozenbomen. Onze gedroogde abrikozen zijn bijzonder lekker. Ze zijn biologisch en worden dus niet chemisch gekleurd. Ze halen de pit eruit en stoppen in de plaats een amandelnoot. Verrukkelijk!

Granaatappels

In onze streek hebben we enkele fruitbomen die heel erg doed werken: olijfbomen, vijgebomen en granaatappelbomen. Granaatappels blijven een hele winter vers en rijp. Het is dus heel simpel om granaatappels te plukken in oktober en ze op te sturen naar Europa.

Zelfgemaakte confituur

Zoals we eerder vermeldden hebben de vrouwen uit onze streek uitstekende eeuwenoude kooktechnieken. Ze maken een verrukkelijke vijgen-en abrikozenconfituur.
Al deze producten kunnen we op grote schaal produceren. Door onze producten te kopen kan u op een tastbare wijze de Syrische plaatselijke bevolking helpen.
Moge onze Heer Jezus Christus u rijkeljik belonen voor uw hulp met alle zegeningen in de hemel. Amen!

Klooster Mar Yakub
www.maryakub.net email: deirmaryakub@gmail.com tel. 00963 11 785 1700

Paus Franciscus:

'De rijken die de armen uitbuiten, zijn bloedzuigers.'

Uit de grote peiling blijkt dat de federale regeringspartijen (NVA, CD&V, Open VLD en MR), samen 21% achteruitgaan vergeleken met de verkiezingen van mei 2014.

Dat resulteert in een verlies van niet minder dan 18 zetels (NVA -9, CD&V -5, Open VLD +1, MR -5).

Momenteel bezet de regeringscoalitie 85 van de 150 zetels in het federale parlement. In de peiling zakken ze naar 67 zetels en hebben ze dus geen meerderheid meer.

De Grote Peiling van VTM, Het Laatste Nieuws, RTL en Le Soir geeft volgende resultaten:

XI/19
Vrijdag 13 mei 2016

Waarom de oorlog tegen Syrië blijft voortduren
Het Russische leger heeft samen met Hezbollah er voor gezorgd dat het Syrische leger een ommekeer kon bewerken en de stabiliteit steeds meer vergroten. Telkens wanneer het Syrische leger een overwinning behaalt, zorgt de westerse coalitie ervoor dat er een nieuwe stroom van terroristen en wapens Syrië binnen vloeit, terwijl e voor het oog van de wereld zogenaamd zoeken naar een politieke oplossing. Zolang deze huichelarij blijft zal de oorlog tegen Syrië verder duren. In het bevrijde Palmyra werden vele mijnen gevonden van Italiaanse makelij. Na de VS, Israël, Turkije, Saoedi-Arabië, Qatar, komt het ene NAVO-land na het andere in zicht om mee te helpen aan de “vrede” (?) in Syrië. Wie zoekt eens uit welke terroristen met Belgische wapens hun diensten aanbieden? Of wil ons land met F 16’s de vrede brengen, zoals in Libië?

Tussen de onderhandelaars die naar een politieke oplossing zoeken zijn er zelfverklaarde “hoge vertegenwoordigers” van de oppositie, gesteund door Saoedi-Arabië en westerse mogendheden, die nieuwe strijders en wapens aanvoeren om ondertussen zoveel mogelijk aanslagen te plegen en daarvoor het leger verantwoordelijk te stellen. Westerse landen blijven al-Qaïda-terreurgroepen bewapenen.
Dr. Nabil Antaki is werkzaam in W.-Aleppo, waar ¾ van de bevolking leeft, die door het leger wordt beschermd. Hij klaagt de leugens aan die de schuld willen geven aan het regeringsleger. Sinds 2012 wordt de bevolking iedere dag gebombardeerd door terroristen, gesteund door het westen. O-Aleppo, waar ¼ van de bevolking leeft wordt door Al-Nousra gecontroleerd. Alle beelden en persberichten die verspreid worden komen van O.-Aleppo. Wanneer het dramatisch bericht wordt verspreid dat “de laatste pediater” in Aleppo werd gedood, dan verzwijgen ze dat er nog meerdere pediaters zijn in W-Aleppo. Fel reageert dr. Nabil tegen de berichten over de “strijdkrachten van Assad”: “Assad heeft helemaal geen strijdkrachten, er is alleen het Syrische leger dat volk en land verdedigt en beschermt”.
De Amerikaanse industrie wordt vooral beheerst door een enorm militair industrieel complex. Voor hen brengt vrede niets op, terwijl oorlog een duizelingwekkende rijkdom oplevert.

Syrië is slachtoffer van zijn belangrijke strategische ligging voor een pijp-lijn van Qatar en Saoedi-Arabië naar de Middellandse zee. Bovendien werden in Syrië immense voorraden gas ontdekt, die nog moeten ontgonnen worden. Omdat het onafhankelijk wil blijven, streven de westerse mogendheden ernaar het land in een chaos te storten om dan onder elkaar de rijkdom en de macht te verdelen. Dat is het dubbelzinnige spel van het westen: naar buiten uit zogenaamd ijveren voor vrede in Syrië en in werkelijkheid alles doen om het land op de knieën te krijgen. Tot heden houdt Syrië stand, dank zij zijn innerlijke eenheid.
Dat een groot deel van de wereldheersers totaal niet bekommerd is aan de Syrische bevolking, blijkt uit het feit dat er nog altijd geen sprake is van het opheffen van de sancties, die het dagelijkse leven verstikken. Na de gifgasaanval van 23 augustus 2013 in Ghouta werden de sancties nog fel verzwaard. Inmiddels weten we dat deze gifgasaanval beraamd werd door de CIA met Turkije en de geheime diensten van westerse mogendheden. Heeft al iemand gezegd: Sorry voor onze huichelarij, we zullen de sancties nu opheffen?

Hassan Nasrallah, secretaris generaal van de Libanese Hezbollah (waaraan wij en de bevolking van Qalamoun voor een groot deel onze bescherming te danken hebben!) zei het vorige donderdag zo: “De VS, de Zionistische staat en het westen hebben in deze regio een probleem, nl. de weerstand”. Het is het verzet tegen hun overheersing. Zij vechten zogenaamd tegen ISIS, Jabhat al-Nusra en andere terreurgroepen (groepen die ze zelf hebben opgericht en onderhouden). In feite willen ze zich in Syrië vestigen om iedere weerstand te breken.

Brugge
Volgende woensdag 18 mei 2016 om 19.30 u zullen we nog een voordracht houden in St.-Michielslaan 35, 8200 Sint-Michiels, (op 20’ loopafstand van het station van Brugge), georganiseerd door VCD, Vlaamse Christen Democraten.

P. Daniel

Didier Pollefeyt, vicerector Onderwijs, Katholieke Universiteit Leuven:

'Ik vraag me af wat de N-VA onder katholiek verstaat. Dat lijkt voor die partij een synoniem voor anti-islam. Het is ook nooit de bedoeling geweest om de islam een prominente plaats te geven.'

Jessie De Caluwe over de verwaarlozing en de verloedering van de Nederlandse spreektaal, ook op de tv-zenders:

'Keurig Nederlands was geen topprioriteit meer. Dat deed pijn. Alles waar ik jarenlang achter gestaan heb, was ineens niet meer zo belangrijk. Iedereen spreekt nu tussenstaal. Zelf ben ik grootgebracht in het algemeen Nederlands. Het voordeel is dat ik geen ander jasje hoef aan te trekken als ik voor een microfoon of op een podium sta.'

Gerard Bodifee, scheikundige, astrofysicus, auteur:

'De katholieke school die moslims weert, kan geen katholieke school zijn. Maar als katholieke school moet zij de katholieke godsdienst verkondigen, ook aan moslims.'

De gedachte- en stijloorlog tussen de grootste rector aller tijden, Rik Torfs, en de grootste moraalfilosoof aller tijden, Etienne Vermeersch, woedt onverminderd voort.

Rik Torfs in zijn maandagse column in De Standaard, onder de titel 'Het Smalle Denken':

'En ach,  misschien zijn wij wel echt geweldig en staan wij moreel wereldwijd op eenzame hoogte, zoals Etienne Vermeersch naar aanleiding van onze euthanasiewetgeving ooit opperde.

Ik spreek me daar niet over uit. De meeste landen hebben -zoals de meeste mannen- een positief zelfbeeld, dat buitenlanders niet altijd onverkort onderschrijven.'

Een grote intellectuele inspanning of grote gedachtesprongen hoef je niet te maken om uit een en ander af te leiden dat Torfs op de keper beschouwd, de ouwe, verstarde, fundamentalistische filosoof Vermeersch tot de categorie der 'Smalle Denkers' rekent.

Ja, daar zit wel wat in.

De voorgespiegelde Grote Verandering waarmee sommige partijen hun programma lardeerden en de verkiezingen wonnen, blijkt meer en meer een antisociale én gevaarlijke verandering te zijn.

Brede lagen van de bevolking voelen de verandering alleen maar in hun dunner wordende portemonnee. Het inzicht dat deze neoliberale, rechtse regering een fundamenteel en structureel onrechtvaardig beleid voert, wint over de partijgrenzen heen, veld. Het kan samengevat worden als volgt: 'Haal de centen uit de zakken van de doorsnee-Belg. Spaar de superrijken'.

Het staatsapparaat draait vierkant. Het is nefast voor ons democratisch systeem, dat steeds vlugger tot uiting komt dat de politiediensten kwantitatief noch kwalitatief in staat zijn, diverse problemen het hoofd te bieden. Gewoonweg gevaarlijk is dat de regering dan maar vlug vlug een beroep doet op het leger.

Dankzij de Regering van de Grote Verandering, wandelt de burger, weliswaar met een plattere beurs, onbevreesd, zo wordt verondersteld,  tussen de martiale para's!

Jaar van de barmhartigheid:

'Ik was vreemdeling en jullie namen mij op.'

XI/18
Vrijdag 6 mei 2016

Eén strijd om Syrië, Europa én de wereld

Onder de titel “Syrië, verdraagzaamheid of terrorisme?” werd op maandag 2 mei in het Europees parlement te Brussel een internationaal congres gehouden, georganiseerd door de APF (Alliance for Peace and Freedom) en enkele Europarlementariërs, die Syrië bezocht hadden en de relaties van Europa met Syrië grondig willen verbeteren. APF is een nieuwe nationalistische beweging die radicaal de soevereiniteit van de landen wil verdedigen samen met de menselijke en christelijke waarden. Er waren een 50-tal deelnemers, goed gedocumenteerd over hetgeen er werkelijk in Syrië gebeurt. Onder hen meerdere Syriërs, zoals de jongen en het meisje die zopas uit Aleppo gevlucht waren. Er was een mooie brochure ter beschikking met foto’s van de “Syrische erfenis, wieg van de beschaving”. Dit is de weerslag van een fototentoonstelling. De organisatoren wilden deze tentoonstelling ook in het Europees Parlement zelf houden maar dat werd geweigerd omdat een positieve voorstelling van . “Syrië” te politiek was, naar verluid. Ik werd als bijzondere gast begroet en mocht naast de nieuwe Syrische ambassadeur, Ayman Raad, plaats nemen. Eerst werd een verslag gegeven van het bezoek van de Europarlementariërs aan Syrië, waarbij benadrukt werd dat de veiligheid toeneemt. “Ik voelde me in Damascus veiliger dan op sommige plaatsen in Berlijn”, zei een Duits parlementslid. Dan werd ik uitgenodigd om mijn ervaringen te vertellen. Hierop kwamen al onmiddellijk vragen van Duitse en andere ondernemers: hoe kunnen wij helpen? Wanneer het bedrijfsleven in Syrië heel langzaam weer op gang komt, moeten die producten nog verkocht worden en daar kunnen en willen zij mee helpen. De twee voornaamste belangstellingspunten van het congres waren: hoe het terrorisme overwinnen en wat met de vluchtelingen? Het terrorisme, ook in Europa, zo werd aangetoond, zal niet gestopt kunnen worden zolang NAVO en Turkije een zijn. Immers, Turkije steunt niet alleen het terrorisme maar neemt er ook actief aan deel. Erdogan beschouwt zich reeds als de sultan van het nieuwe Ottomaanse Rijk, en in zijn grootheidswaanzin maakt Aleppo, na Antiochië hiervan al deel uit. Hetzelfde Turkije maakt grote hoeveelheden valse paspoorten voor zogenaamde Syrische vluchtelingen om zijn terroristen in Europa binnen te loodsen. En Europa betaalt er miljarden voor. De Italiaanse voorzitter van APF, Roberto Fiore, verklaarde dat de doelstellingen van Amerika radicaal tegengesteld zijn aan de belangen van Europa. De VS willen Turkije in de Europese Unie en Rusland er buiten Wij willen, zo zei hij, Turkije buiten de EU houden en Rusland als werkelijk deel van Europa er in. Voor de strijd tegen het terrorisme en voor het probleem van de vluchtelingen werd als enige oplossingen voorgesteld: de wettige regering van Syrië erkennen en daarmee samenwerken, geen enkele medewerking verlenen aan landen die uitdrukkelijk het terrorisme steunen (zoals Turkije, Saoedi-Arabië en Qatar) en samenwerken met Rusland. De zes miljard van de EU die nu aan Turkije gegeven worden en waarmee Turkije in feite Syrië verder uitmoordt, dienen gegeven te worden aan de werkelijke vluchtelingen in Syrië zelf. De strijd in Syrië is in feite tevens een vechten om het behoud van de menselijke en christelijke waarden in Europa en uiteindelijk een strijd om het behoud van de menselijke waardigheid. Een eerste bondig foto-verslag kun je vinden op www.apfeurope.com., International Congress: ‘Syria: tolerance or terrorisme van 2 mei 2016. Uiteraard wordt deze gezonde visie door de “politiek correcte” media en door “correcte” gelovigen, in onverschilligheid en onwetendheid weggezakt, hooghartig afgewezen als “extreem rechts”.

Leugen tegen waarheid

De topjournalist Seymour Hersh, winnaar van de prestigieuze Pulitzer-prijs, onthult nu dat het Hillary Clinton was die saringas liet bezorgen aan de Syrische rebellen voor de massale gifgasaanslag in Ghouta (Damascus). Dit gebeurde met afspraken tussen Obama, Turkije, Saoedie-Arabië en Qatar. “Let wel: dit zijn dezelfde leiders die miljoenen als vluchtelingen vermomde moslims naar Europa sturen en verantwoordelijk zijn voor islamistische terreuraanslagen, niet alleen in Europa, maar ook in de VS, Rusland, Afghanistan, Pakistan, India, Nigeria et cetera.” (http://time2wakeup.me/?p=3828). Voor wie echt aan de waarheid geinteresseerd is kan nu meerdere degelijke artikels hierover vinden.
Het Nederlandse Europarlementslid Sophie van ’t Veld verklaart dat de eerste 3 miljard € van de EU, zogenaamd voor de vluchtelingen, in feite een jaargeld is voor de Turkse oorlog tegen Syrië (Qui paye les 3 milliards d’euro annuels pour la guerre turque contre la Syrie? Reseau voltaire, 2 mei 2016; http://www.voltairenet.org/article191581.html). Ondertussen schreeuwen de mensen in Aleppo om hulp. De Franciskaanse pastoor in Aleppo, pater Ibrahim Alsabagh zegt hoe rebellen de mensen, christelijke wijken en ziekenhuizen zonder ophouden bombarderen. En nu doet P. Fadi Najjar een dramatische oproep. Hij zegt dat het de verschillende “gematigde” rebellen zijn die niets anders willen dan moorden en verwoesten. Alles wordt er voor gedaan om te vermijden dat het Syrische leger Aleppo zou bevrijden. Mgr. Antoine Ando, Chaldeeuwse bisschop van Aleppo: “Deze oorlog is op het hoogste niveau goed georchestreerd door de VS en Israël omwille van de economische en strategische belangen. Ze verdedigen hun belangen door bemiddeling van Turkije, Saoedi-Arabië en Qatar”. Dat is de hele inzet van J. Kerry. Daarvoor dient ook de stroom van leugens van de hele Atlantische pers om de schuld aan het leger te geven en de aandacht af te wenden van de werkelijke tragedie. De islamisten zijn de engelen en Assad krijgt alle schuld. En zovele vrome gelovigen maken er zich met de grootste onverschilligheid aldus van af: och, we weten eigenlijk niet wat er eigenlijk gebeurt!
Het kleine Syrië zal stand houden tegen de agressie van de halve wereld in. Het prestigieuze St. Petersburg Mariinsky orkest, onder leiding van Valery Gergiev hield vorige donderdagnamiddag een concert in het Romeins theater van Palmyra, waar maanden voorheen de Isis gevangen genomen Syrische soldaten gruwelijk om het leven bracht. Het thema van het concert was: Een gebed voor Palmyra met muziek die de oude muren doet herleven!
Welkom

De tijd van mijn verblijf in België zal weer vlug voorbij zijn. Heel veel mensen zou ik willen danken om hun mee-leven, mee-bidden, mee-strijden en mee-helpen. Hiervoor wil ik een namiddag voorzien, nl. op zondag 8 mei 2016 in de parochiezaal van Postel van 14.30 u tot aan de vespers van 18.00 u. Daar kan ieder die wil dan vrij binnenlopen om met een tas koffie en een gebakje rustig van gedachten te wisselen. Iedereen welkom. (Parkeren op de grote parking voor het gasthof).
Brugge
Op woensdag 18 mei 2016 om 19.30 u zullen we nog een voordracht houden in St.-Michielslaan 35, 8200 Sint-Michiels, (op 20’ loopafstand van het station van Brugge), georganiseerd door VCD, Vlaamse Christen Democraten.

P. Daniel

Beluister en bekijk de gebedsintentie voor de maand mei van paus Franciscus.

Klik op onderstaande link.

Op 15 mei 1891 werd de encycliek 'Rerum Novarum' van paus Leo XIII, bekendgemaakt. Zij betekent het echte begin van de sociale leer van de katholieke Kerk en ze blijft een mijlpaal in de sociale geschiedenis. Ze is ontzaglijk belangrijk geweest in de emancipatie en de rechtenopbouw van de werknemers.

Op 24 november 2013 verscheen de exhortatie 'Evangelium Gaudii' (De Vreugde van het Evangelie) van paus Franciscus.

In het hoofdstuk 'Enkele actuele uitdagingen' neemt de paus geen blad voor de mond. Enkele citaten.

-Neen aan een economie van de uitsluiting

 Het menselijk wezen wordt als een consumptiegoed beschouwd, dat na gebruik wordt weggegooid. We hebben een 'wegwerpcultuur' gecreëerd, die zelfs nog in de hand wordt gewerkt.

-Neen aan de nieuwe afgoderij van het geld

 De aanbidding van het gouden kalf kreeg een nieuw en meedogenloos gezicht in het fetisjisme van het geld en de dictatuur van een economie zonder gelaat, die niet op de mens is gericht.

-Neen aan het geld dat regeert in plaats van te dienen

 De arme bevolking niet laten genieten van haar eigen goederen, is haar bestelen en haar het leven ontnemen. Het zijn niet onze goederen die wij bezitten, maar hun goederen.

-Neen aan sociale ongelijkheid die leidt tot geweld

 Zolang er sociale uitsluiting en ongelijkheid blijft bestaan in de samenleving en tussen de volkeren, wordt het geweld niet uitgeroeid. Zonder gelijke kansen zullen allerlei vormen van geweld en oorlog daarin een voedingsbodem vinden, die vroeg of laat tot uitbarsting moet komen. 

Twee dagen voordat Tommelein beëdigd wordt als minister in de Vlaamse regering en hij de beslissing kan nemen over het weigeren van subsidies voor de biogascentrale, trekken NVA en CD&V de stekker uit dat dossier.

Wat een vernedering voor Open VLD en in het bijzonder voor Tommelein!

NVA en CD&V gunden het Open VLD gewoonweg niet dat een minister uit de liberale stal die beslissing zou nemen. Waarom niet? Omdat nu kredieten kunnen vrijkomen die een herziening of een afschaffing van de turteltaks mogelijk maken en NVA en CD&V willen die pluim ook op hun hoed steken.

Bovendien maken deze partijen hun 'coalitiepartner' Open VLD keihard duidelijk dat ze helemaal niks in de pap te brokkelen heeft, quantité négligeable.

Hoe Bourgeois zich ook kronkelt, niemand kan ervan overtuigd worden dat een beslissing geen twee dagen uitstel kon verdragen tot Tommelein beëdigd zou zijn.

Een mens met ook maar een klein beetje zelfrespect, zou dergelijke behandeling niet verdragen en de ministertitel weigeren.

De onrechtvaardige energieheffing, de Turteltaks, heeft minister Turtelboom de das omgedaan. Maar de executie werd koelbloedig uitgevoerd door haar coalitiepartners in de Vlaamse regering met op kop Bourgeois. En vooral door haar 'vriendin' Rutten en haar eigen partij, de Open VLD. De liberalen hebben Turtelboom opgeofferd, opzijgeschoven, geliquideerd, gedumpt, kaltgestellt... noem maar op.

Waarom moest Turtelboom verdwijnen? Gewoonweg omwille van electorale en dus machtsoverwegingen van de partij. De turteltaks deed niet alleen Turtelboom maar de hele partij naar beneden tuimelen in de peilingen. En er was meer dan dat. De verkassing van Turtelboom enkele jaren geleden naar Antwerpen, om Open VLD in de stad van stadhouder De Wever, opnieuw wat steviger grond onder de voeten te geven, draaide uit op een totale mislukking. Exit Annemie Turtelboom dus, geslachtofferd door haar eigen blauwe sibbe, met als grootinquisiteur en -executant, haar seksegenote Gwendolyn Rutten.

En nu komt dus West-Vlaming Bart Tommelein ten tonele. Hij heeft genade gevonden in de ogen van Rutten. Hoelang? Is Tommelein beter bestand tegen de externe en vooral tegen de interne druk dan Turtelboom? Kan de West-Vlaming het opnemen tegen de machtswellustige Limburgse Gwendolyn?

Of 'Bartje al vlug zal moeten hangen', zal afhangen van de peilingen. En die zullen bepaald worden door wat er gebeurt met de hoogst onrechtvaardige energieheffing.

Als de Turteltaks niet wordt afgevoerd en de naam dus gewoonweg kan vervangen worden door TOMMELTOL, zal Tommelein al vlug het volgende lijdend voorwerp van een politieke executie zijn.

Tommelein weet dus wat hem te doen staat, wil hij als minister enige overlevingskans hebben.

XI/17
Vrijdag 29 april 2016

Twee stromingen

Syrië wordt een nieuw hoofdstuk in de geschiedenis van de mensheid. De strijd die daar nu gevoerd wordt, bereidt een nieuwe wereldorde voor. Het is niet de wereldorde van een Angelsaksische wereldoverheersing door Amerika-Israël-Engeland-Frankrijk en hun getrouwen, die hun belangen naar believen kunnen opdringen. Deze tegen alle rechtsregels in, bloeddorstig opgelegde wereldorde ligt op sterven, al is ze nog lang niet dood, laat staan begraven. In de geopolitiek breken evenwel onweerstaanbaar nieuwe verhoudingen door. Landen zoals Rusland, China, Iran zijn geen speelbal meer van “het westen”. Zij kunnen zich steeds meer als soevereine landen laten gelden. Het immense Rusland, ongeveer zo groot als China en Amerika samen, speelt hierbij een voortrekkersrol. Het kan voor Syrië steeds meer de terugkeer eisen naar de eerbied voor de soevereiniteit en het internationaal recht. En de aanleiding hiertoe is de taaie weerstand en eenheid van Syrië. Een volk dat weerstand blijft bieden tegen een militaire overmacht van Amerika, Europa, Arabië (golfstaten), is op zich een wonder. Syrië beleeft helaas de grootste humanitaire ramp sinds de Tweede Wereldoorlog. Honderdduizenden mensen werden gedood. Duizenden scholen, ziekenhuizen, kloosters, kerken, archeologische sites, moskeeën, openbare gebouwen en huizen van burgers werden verwoest. Het ondergaat hetzelfde lot als tientallen andere landen de voorbije 25 jaar, maar het zal stand houden ondanks de grootste ellende. Bovendien is er naast de materiële ook nog de morele nood. Een samenleving waarin verschillende etnische groepen en gelovigen gedurende eeuwen harmonisch in vrede samenleefden, is grondig ontwricht.

In Syrië wordt nu ook een nieuw hoofdstuk geschreven in de kerkgeschiedenis. Wereldwijd woedt er een christenvervolging zoals nooit voorheen en in Syrië is 40% van de christenen gevlucht omwille van de onveiligheid. De onverschilligheid in het westen tegenover deze uitroeiing is tragisch. We hebben geen nood aan campagnes over vluchtelingen. Christenen en alle anderen moeten geholpen worden opdat ze in hun eigen land kunnen blijven wonen. Als de wortels van het christendom (de christenen in het Midden-Oosten) worden doorgehakt, zal de hele boom sterven. Wij bidden, hopen en ijveren dat dit niet zal gebeuren, maar het gevaar blijft.
Tijdens enkele spreekbeurten die ik gedurende mijn verblijf in het Vlaamse land mocht geven, werd ik met twee stromingen geconfronteerd. De meesten weten stilaan wat er in Syrië gebeurt en doorzien de mediamanipulatie die gericht is op de verdere vernietiging van land en volk. Zij staan ondubbelzinnig aan de kant van de onschuldige slachtoffers. Vele jongeren (en sommige ouderen) zijn nog veel ijveriger dan ik om te getuigen van de waarheid en de soevereiniteit te verdedigen ten einde het Syrische volk en de christenen te beschermen. Zij blijven op verschillende wijzen contact houden met Syrië. Zij zijn het die mijn getuigenis steunen. Toch is er nog een niet onbelangrijk deel geheel ondergedompeld in de leugens van de huidige openbare opinie, dagelijks gevoed door de media en de gezaghebbende politici. Zij zijn voortdurend bezig met de zogenaamde “misdaden” van het “Syrische regime” waardoor in feite de werkelijke gruwelen door terroristische groepen, vanuit het buitenland gesteund, aangemoedigd worden. Wel wordt deze groep steeds kleiner. De beste remedie om van deze misleidingen bevrijd te worden, is zelf naar Syrië komen en kijken wat er gebeurt. De voorbije maanden zijn er meerdere groepen uit Europa naar Syrië gekomen en hebben zonder enige moeilijkheden het land kunnen bezoeken (met uitzondering van Aleppo, waar het helaas nog veel erger wordt). Ook steeds meer politici komen eindelijk Damascus bezoeken.

In de voetstappen van Paulus: The Desert of Damascus

Het oude Syrië met zijn vage en wisselende grenzen omvatte Israël, Palestina, Libanon, Noord-Turkije met Antiochië (nu Antakya), de Tigris en de Eufraat, een deel van Irak en Jordanië. Dit Syrië is de wieg van de menselijke beschaving en de bakermat van het kostbaarste dat de mensheid ontving, het joods-christelijk geloof. Vooraleer de heilige Petrus naar Rome trok, was hij zeven jaar bisschop in Antiochië, het eerste centrum van het christelijk geloof buiten Jeruzalem en de joodse wereld, een brandpunt van hellenistische cultuur. De Ottomanen hebben Antiochië ingepalmd, ze maakten er Antakya van en hebben er iedere christelijke verwijzing uitgewist. Voor de poorten van Damascus kreeg Paulus een visioen van de gestorven en verrezen Heer Jezus. Dit veranderdenzijn leven grondig en werd het begin van de wereldwijde verkondiging van het christelijk geloof.

Voordat de oorlog tegen Syrië uitbrak, werden in ons klooster vele jeugdkampen en jongerenretraites gehouden. Al is de oorlog nog niet helemaal voorbij, de fraters zullen heel graag opnieuw met dergelijke jeugdkampen beginnen. Ze kunnen zorgen voor een toeristische uitstap, bv. naar Ma’aloula, waar nog Aramees, de taal van Jezus gesproken wordt en waar de mensen na de verwoestingen van de rebellen teruggekeerd zijn. De jongeren kunnen kennis maken met de hulpverlening en eventueel nog meehelpen, ze kunnen mee-bidden, meeleven en meewerken op het grote terrein met zijn duizenden vruchtbomen (olijven, amandelen, granaatappels, vijgen, kersen, appelen, peren..., naast groenten en kruiden). Het zal deze zomer de eerste keer zijn sinds de oorlog dat we weer in veiligheid ons eigen terrein kunnen bewerken. Er kan gezorgd worden voor een tocht in de woestijn en een tijd van algehele afzondering en stilte om in te keren in zichzelf. De uiteindelijke bedoeling is dan jongeren helpen om God te ontmoet opdat ieder zijn/haar eigen roeping zou ontdekken. Dit is een vorm van roepingenpastoraal in brede zin, “in de voetstappen van Paulus” en in “the Desert of Damascus”, een universiteit van stof, stenen en storm. Wie de uitdaging aandurft zal blij verrast zijn om het resultaat. Zorg voor een visum, een ticket, strikt persoonlijke benodigdheden en wij helpen je bij de rest. Stop uw valies niet vol met klederen, wij hebben ook een wasmachine (en regelmatig elektriciteit!). Welkom.

Red Aleppo

Terwijl Aleppo dicht bij de bevrijding leek te staan, is nu de toestand nog erger geworden. Sinds het zogenaamde staakt-het-vuren (27 februari) tot 22 april zijn er 440 mensen gedood of zwaar gewond door de “gematigde” rebellen. En de laatste dagen blijken er nog meer raketten te vallen. Om de aandacht van de werkelijkheid af te wenden heeft Amnesty International zijn oude verhalen van bomvaten van het Syrische leger met getrukeerd fotomateriaal boven gehaald. Hiermee wil AI tegelijk de democratische presidentsverkiezingen, gewonnen door de partij van de president, uit de aandacht houden. Terwijl Turkije op de meest barbaarse wijze heel het Noorden van Syrië al jaren uitmoordt en verwoest, willen onze media tonen dat het allemaal de schuld is van het Syrische leger en de president. Het zijn wel degelijk terroristen die het al-Razi hospitaal hebben aangevallen. Ondertussen weten we ook hoe de VS het sztaakt het vuren schendt en al-Qaïda blijft bewapenen (Les Etats-Unis violent le cessez-le-feu en Syrie et arment Al-Qaïda, 25 april 32016, réseau voltaire). En dat de “internationale gemeenschap” Syrië verder kapot wil, blijkt uit het feit dat de verstikkende en onmenselijke sancties nog steeds niet opgeheven zijn. De noodkreet van de (Latijnse) apostolische vicaris van Aleppo, Georges Abou Khazen (en anderen) wordt helemaal niet gehoord. Erdogan krijgt alle vrijheid om verder te doen en wordt door Europa hiervoor nog met miljarden dollars beloond. Onze media blijven de andere kant op kijken. Met Aleppo staat heel Syrië, ja heel de mensheid op het spel. Red Aleppo.

Russofobie brokkelt af

Op 17 juli 2014 vloog een Maleisische Boeing 777 van Amsterdam naar Kuala Lumpur. Boven oost Oekraïne spatte deze MH 17 uiteen en alle 298 inzittenden kwamen om. Onmiddellijk werd Rusland als de schuldige aangewezen. Er bleven echter vele vragen onbeantwoord en ieder grondig onderzoek (inhoud van de zwarte dozen, ooggetuigen...) werd tot op vandaag geweigerd. Alle aandacht werd toegespitst op de vraag: hoe kunnen we Rusland nog meer straffen? De ene theorie na de andere volgde. Er werd zelfs een tekenfilmpje verzonnen en verspreid. Nu komt de BBC echter met een reportage die wil aantonen dat de misdaad beraamd is door de CIA en uitgevoerd door het Oekraïense leger met een gevechtsvliegtuig (SU-25), met het doel om de sancties tegen Rusland te verzwaren, om aan te tonen dat Rusland een barbaarse staat is en om de oorlogsvoering van de NAVO in Oekraïne te kunnen opvoeren. (Mike Rudin BBCNews, Conspiracy Files: Who shot down MH 17?) Inmiddels zijn deze doelstellingen ruimschoots gerealiseerd. Het wordt nog boeiender wanneer men vertelt dat Poetin rond die tijd daar ook gepasseerd is met zijn presidentieel vliegtuig, dat in vorm en kleur sterk gelijkt op de MH17 of dat een groot aantal aids-specialisten aan boord was, waardoor nu al hun ‘patenten’ op de geneesmiddelen tegen aids overgaan naar... de familie Rothschild, een van de allerrijkste dynastieën op onze planeet. Helaas wordt de tragedie hierdoor alleen maar groter. Zijn we werkelijk onderweg naar een post-menselijk tijdperk? Kom, Heer Jezus om definitief alle rijken van het “mensdom” te vervangen door Uw Rijk.

Een dankbare ontmoeting

De tijd van mijn verblijf in België zal weer vlug voorbij zijn. Heel veel mensen zou ik willen danken om hun mee-leven, mee-bidden, mee-strijden en mee-helpen. Hiervoor wil ik een namiddag voorzien, nl. op zondag 8 mei 2016 in de parochiezaal van Postel van 14.30 u tot aan de vespers van 18.00 u. Daar kan ieder die wil dan vrij binnenlopen om met een tas koffie en een gebakje rustig van gedachten te wisselen. Iedereen welkom. (Parkeren op de grote parking voor het gasthof).

Je mag dan al gedragsbioloog zijn en emeritus professor van de Universiteit Antwerpen, dat is geen garantie voor het vermijden van eenzijdig denken.

Neem nu Mark Nelissen. Als wetenschapper wil hij minister Homans een steuntje in de rug geven. Homans pleit er al langer op een nogal brutale manier voor dat het gedaan moet zijn met wat zij noemt 'het gepamper van de allochtonen'. Dergelijke uitspraken vallen goed bij een deel van de publieke opinie, versterken het slachtoffergevoel waarin nogal wat Vlamingen sterk zijn: 'die vreemden worden in de watten gelegd, wij zitten in de miserie ' en voeden rancune en racistische gevoelens. Het bewijs van dat gepamper wordt ook niet geleverd . De realiteit van de levensomstandigheden bij allochtonen en vluchtelingen, kan men overigens moeilijk een uiting van 'gepamper' noemen.

Nelissen treedt Homans bij: het gepamper van allochtonen is een slecht signaal. Het zit in de menselijke natuur, zegt gedragsbioloog Nelissen, om de eigen groep af te schermen en om naar een hogere status te streven. Die stevig verankerde menselijke aard mag je door gepamper niet aantasten, aldus Nelissen.

Daar kan ik nog inkomen. Maar waar ik niet meer volg is dat Homans zowel als Nelissen het vermaledijde gepamper enkel bij de allochtonen zien. Vanuit haar neoliberale en rechtse politieke visie is de eenzijdige focus op de allochtoon bij Homans te verwachten. Hoor je haar al alle mogelijke vormen van gepamper van de rijkste lagen van de Vlaamse bevolking door de overheden, aanklagen?

Maar Nelissen presenteert zich als wetenschapper, niet als een Vlaams-nationalistische politicus. En van een wetenschapper verwacht je meer nuances en minder eenzijdigheid. Met andere woorden: het schaadt Nelissens wetenschappelijke betrouwbaarheid, wanneer hij het bestaat, om een politicus te steunen, het te doen voorkomen dat 'gepamper' exclusief gebeurt bij de allochtonen.

We zullen nooit weten wat de anonieme man bij het venster die Henri De Braekeleer konterfeitte, overpeinsde.

Van Rik Torfs, rector van de Katholieke Universiteit van Leuven, komen we dat wel te weten. Dankzij de weekendeditie van De Standaard, de zelfverklaarde kwaliteitskrant van Vlaanderen. Rik laat ons gulhartig delen in zijn maatschappelijke, culturele, politieke en religieuze wijsheden. Die zijn niet gering. En ze zijn een geschikt middel, om staande bij een venster, een kil lenteweekend zonder veel averij door te komen.

Proef mee.

Over kapitalisme

'Het kapitalisme had nooit iets te vrezen van links en werd er dus ook niet door verontrust -zoals de echte kapitalist ook niet door de migratie wordt bedreigd.'

Over rechts en links in Vlaanderen

'Rechts bleef politiek lang van de macht verstoken. In een centrumlinks beleid bleef Vlaanderen lang linkser bestuurd dan het zelf was, wat ook de macht versterkte van linkse, politiek correcte intellectuelen.'

Over gevoelens en feiten

'Gevoelens zijn ook feiten. Als Jan Jambon zegt dat hij het gevoel heeft dat moslims dansen in de straten, dan is het een feit dat dit het gevoel is van Jan Jambon. Of hij dat gevoel ook moet uitspreken , is iets anders. In de humane wetenschappen hangt met feiten vaak een interpretatie samen. Maar als Jambon zegt wat zijn aanvoelen is, moet hij dat kunnen staven.'

Over de verandering van het discours

'Ik hoor van Waalse vrienden dat zij niet veel verschil zien tussen de huidige regering en de vorige. De verandering van het discours zie ik wel bij N-VA-voorzitter Bart De Wever. En daar zit wel verongelijkheid in, een kwaadheid die andere richtingen in het denken uitsluit. Niet velen zijn bereid om hem openlijk tegen te spreken. Hij is niet iemand die uitnodigt tot een breed debat.'

Vierhonderd jaar geleden, op 23 april 1616, stierven, volgens de overlevering, de wereldberoemde auteurs: de Engelsman, William Shakespeare, en de Spanjaard, Miguel de Cervantes.

(afbeelding: Shakespeare, Cervantes)

XI/16
Vrijdag 22 april 2016

Van Syrië naar Vlaanderen

Vanuit Syrië kunnen we niets schrijven vermits we voor enkele weken in België verblijven. Wel hebben we begrepen dat de recente parlementsverkiezingen in Syrië gewonnen zijn door de partij van de president. Daarmee was het te verwachten dat er vanuit het westen een nieuwe golf van valse beschuldigingen zou gelanceerd worden tegen Syrië, het leger en de president. En dat hebben we meteen gemerkt: het leger zou massaal eigen bevolking blijven bombarderen...zo schreven onze media. De mediamanipulatie draait gewoon verder. Vanuit ons klooster verneem ik dat gehandicapten van Qâra begonnen zijn met een dag in de week op bezoek te komen in het klooster, waar ze goed ontvangen werden. Het was blijkbaar een bijzonder aangename ontmoeting aan beide kanten.
De conferentie “Stand by Syria” in het Elzenveld conferentie centrum te Antw

erpen, vorige zondag bracht een 80-tal vurige verdedigers van Syrië samen rond een aantal . overtuigde sprekers. Moeder Agnes-Mariam gaf een getuigenis per skype, op een groot scherm. De voertaal was Arabisch en Engels maar ik heb gewoon Vlaams mogen praten. Vier ambassades waren vertegenwoordigd: Syrië, Rusland, Iran, Irak.
Morgen, zaterdag heb ik nog gelegenheid een voordracht te geven in de Hemelstraat, 21 te Antwerpen, om 20.00 u. Ook zal ik volgende dinsdag 26 april om 20.00 u spreken in de St. Martinuszaal (parochiezaal), Magdalenastraat te Kontich.

Vreugden en lijden van de liefde

De postysynodale exhortatie Amoris laetitia over de gezinnen (paus Franciscus, 19 maart 2016,) is geschreven in een ietwat andere stijl dan we van pausen gewoon waren. Het bevat 325 nummers met 391 voetnoten en negen hoofdstukken. Het is ruimschoots langer dan het omvangrijkste document van Johannes Paulus II, nl. Evangelium vitae. Het document wil de echtparen stimuleren om de mogelijkheden te benutten die zich in de vele verschillende situaties voordoen. Uitvoerig worden alle mogelijke omstandigheden beschreven voor verloofden, jonggehuwden, oudere echtparen. Dankzij deze heldere beschrijvingen en de vele suggesties is het document erg toegankelijk. Meerdere Bijbelteksten krijgen een uitvoerige commentaar, zoals de psalmen 127 en 128, alsook het Hooglied van de liefde in 1 Korinthiërs 13. Heel veel nadruk valt op de barmhartigheid, tederheid en zachtmoedigheid jegens allen die in onregelmatige situaties leven. Het is de bedoeling hen na een grondige onderscheiding met geduld geleidelijk weer te integreren. Vooral aan hen worden troost en hoop gegeven, naast een oproep tot bekering. Er klinkt een hartelijke sfeer doorheen de tekst.
Sommige uitspraken kunnen aanleiding geven tot enige onduidelijkheid. Wanneer “doctrinele, morele of pastorale debatten niet moeten beslist worden door uitpraken van het kerkelijk leergezag” (nr. 3), wie moet de knopen dan wel doorhakken? Of hoeft het niet? De paus wijst er op dat het de heilige Geest is die ons tenslotte naar het inzicht van de volle waarheid zal leiden. Bovendien kunnen de verschillende culturen op eenzelfde situatie een ander licht werpen. Hiermee lijkt hij zijn relativering aanvaardbaar te willen maken. Verder herhaalt hij dat de eucharistie niet bedoeld is “als de prijs voor de volmaakten maar als het geneesmiddel en voedsel voor de zakken” (voetnoot 351). Deze vluchtige uitspraak in een voetnoot kan echter onmogelijk een voldoende basis bieden om te kunnen spreken van een verandering van leer. Een kerkelijk document moet altijd in het geheel van de leer van de Kerk geïnterpreteerd worden en een verandering dient voldoende verantwoord te worden. De exhortatie geeft wel een zekere aanleiding om een (te) groot onderscheid te maken tussen leer en leven, orthodoxie en orthopraxie, wat zou kunnen leiden tot een soort dictatuur van het relativisme. Een ander gevaar is dat van de postconciliaire tijd. Het Tweede Vaticaans Concilie heeft een prachtige leer uitgewerkt op vele gebieden maar ondertussen werd een sfeer gewekt van “vroeger mocht het niet en nu mag het wel”. Dit bracht vele veranderingen mee die in feite niet verantwoord waren door het concilie zelf. Hetzelfde kan nu gebeuren. Wij willen echter het geheel positief blijven zien. De Kerk wordt voorgesteld als een veldhospitaal. We worden uitgenodigd om alle zieken, gekwetsten, gehandicapten van onze tijd met veel liefde, geduld en barmhartigheid op te vangen zonder de persoonlijke verantwoordelijkheid van ieder te verminderen. In Liefde en waarheid. Het is tevens een uitnodiging om iedere vorm van farizeïsme te vermijden en te trachten in waarachtigheid te handelen.

Leerstellig is de exhortatie een duidelijke bevestiging van de traditionele k atholieke leer. Naar de huwelijksliefde als een (totale) werderzijdse gave wordt doorheen gans het document op verschillende manieren verwezen (nr. 39, 73, 74, 80,88, 101, 125, 190, 198, 283, 298, 302, 319). Gehuwden en hun gezin zijn een beeld van de Drie-)ene God, die “gemeenschap” is. Huwelijk en gezin nemen tevens deel aan het verheven mysterie van de eenheid van Christus met zijn Kerk. Christus heeft zijn Kerk lief en heeft er zijn leven voor gegeven. Zo worden echtgenoten uitgenodigd elkaar lief te hebben en hun leven voor elkaar te geven. De noodzaak van het herontdekken van Humanae vitae (en Familiaris consortio) en het bevorderen van de natuurlijke methoden van vruchtbaarheidsbeheersing, zoals de twee gezinssynodes gevraagd hadden, worden hierbij uitdrukkelijk hernomen (nr. 68, 82, 222). Ook naar de theologie van het lichaam van Johannes Paulus II wordt verwezen (nr. 151). Johannes Paulus II heeft er voor geijverd dat de latere preutse toevoegingen in de Sixtijnse kapel zouden verwijderd worden om de schilderijen van Michelangelo in hun oorspronkelijke schoonheid te herstellen. Zo heeft hij getracht de oorspronkelijke schoonheid van de menselijke seksualiteit en lichamelijkheid naar Gods bedoeling te herstellen door zijn zogenaamde “theologie van het lichaam”. De huidige exhortatie wil op deze weg verder gaan.

De “cultuur van de dood” heeft op huwelijk en gezin in onze huidige maatschappij én Kerk nog een veel grotere invloed dan we graag aannemen. Hierbij is de “contraceptieve cultuur” nog steeds vernietigend, zowel voor de fysische als voor de geestelijke gezondheid van het volk. Deze exhortatie herinnert er ons aan dat we ruimschoots over de nodige efficiënte geneesmiddelen beschikken, die nieuwe perspectieven bieden. We moeten ze echter nog ontdekken of herontdekken. Het is de profetische geest van de encycliek Humanae vitae (1968), de wetenschappelijke methoden voor vruchtbaarheidsbeheersing die inmiddels volkomen volwassen geworden zijn en de rijke “theologie van het lichaam”. Dit pauselijk document kan in dit licht als uitvoerige handleiding gebruikt worden voor een hernieuwde en dynamische huwelijks- en gezinspastoraal.
Van harte
P. Daniel

De omstreden uitspraken van minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon (N-VA) over moslims die feest hebben gevierd na de aanslagen in Brussel, zijn zelfs in de Verenigde Staten niet onopgemerkt gebleven. Voor de krant Wall Street Journal (WSJ) is het zelfs reden genoeg om Jambon met de Republikeinse presidentskandidaat Donald Trump te vergelijken.

De krant citeert uit het interview met Jambon dat De Standaard afgelopen weekend publiceerde. ‘Een significant deel van de moslimgemeenschap danste naar aanleiding van de aanslagen’, is ook voor de WSJ de meest opmerkelijke uitspraak .

Maar dat statement moet Amerikaanse lezers bekend in de oren klinken, aldus de krant. Want Donald Trump, die momenteel over de beste papieren beschikt om de Republikeinse presidentskandidaat te worden, verwijst geregeld naar ‘duizenden mensen’ die in Jersey City ‘aan het juichen waren’ na de aanslagen op de WTC-torens in 2001. 'Kopieert de Belgische minister Donald Trump?' vraagt de krant zich dan ook af.

Die claim van Trump is herhaaldelijk tegengesproken door de Amerikaanse overheidsdiensten. Ook de uitspraken van Jambon kunnen volgens WSJ niet hard worden gemaakt.  (De Standaard)

In een interview zei minister Jambon dat een 'significant deel van de moslimgemeenschap al dansend de aanslagen vierde'. Die uitspraak verwekt heel wat commotie.

De uitspraak van Jambon is hoe dan ook niet verstandig. De twee betekenissen van 'significant', die in van Dale vermeld worden, zijn: 'veelbetekenend' en 'verantwoorde conclusies toelatend'. Omdat de minister het woord verbindt met 'deel', een kwantitatief begrip, rijst bij velen spontaan en terecht de vraag naar het aantal moslims dat al 'dansend' reageerde op de aanslagen.

Als hij daarop niet wil antwoorden of daartoe niet in staat is , omdat de geconstateerde feiten dat niet toelaten, stigmatiseert hij door dergelijke uitspraak de moslimgemeenschap in haar geheel en is zijn conclusie: 'dat is het echte probleem' ook totaal onverantwoord.

Op zondag 17 april werd in de katholieke kerk bijzondere aandacht besteed aan de roepingen.

Knack brengt online verslag uit over het bezoek van paus Franciscus aan Lesbos en over de drie Syrische moslimfamilies, die het Vaticaan in Italië onderdak geeft.

Toch wel opvallend dat nogal wat deelnemers aan het Knackforum,hun frustraties en agressieve gevoelens omtrent vluchtelingen en moslims, uiten door de paus persoonlijk aan te vallen.

En eigenlijk zegt en doet hij alleen maar wat elke christen, d.w.z. een navolger van Jezus Christus, zou moeten zeggen en doen: de barmhartigheid verkondigen en ze ook toepassen.

Onvermijdelijk komen in de verzuurde reacties ook altijd de rijkdommen van het Vaticaan ter sprake. Want de ronduit stupide en steeds maar herhaalde verwijzing naar de onmetelijke rijkdommen van de Kerk, doet het ook nog altijd. Slechts één opmerking daarbij: als de Kerk haar handen aftrok van de zorg- en onderwijsinstellingen wereldwijd, dan stortten in een groot deel van de wereld de gezondheidszorg en de onderwijsstructuren in elkaar.

Het tegelijk nonsensicale én kwaadaardige hoogtepunt van domme vooringenomenheid, vind je terug in de reactie van een dame, die ongetwijfeld een intellectueel genie moet zijn. Zij is namelijk van mening dat paus Franciscus een ' intellectueel lichtgewicht' is.

Sjonge, sjonge. Ja, wadde!!

XI/15
Vrijdag 15 april 2016

Qâra - Damascus - Beiroet - Brussel - Postel

Zondag namiddag zijn we vanuit Mar Yakub naar Damascus vertrokken om moeder Agnes-Mariam op te halen die heel veel werk heeft met regelingen betreffende de hulpverlening over geheel Syrië. Sinds de belangrijke hulp aan Aleppo willen meerdere organisaties met haar meewerken maar velen vragen ook aan haar hulp. Er zijn niet alleen veel zorgen, er zijn ook de nodige gevaren. Een echtpaar dat een van onze centra beheert, is er totaal onderdoor. Daarom werd besloten dat twee van onze zusters hen gedurende een week gaan helpen. Bovendien vertrek ik voor enkele weken naar België, zodat de kleine gemeenschap van Mar Yakub een tijdje nog kleiner zal zijn. Geen nood, in en rond de gemeenschap is er een flinke groep edelmoedige vrienden behulpzaam.
Onderweg van Qâra naar Damascus was alles rustig. Wel zijn er vele controleposten, waar men ons echter met de grootste vriendelijkheid liet passeren. Damascus zelf genoot van een soort lente- en zondagssfeer. In de parken wandelden de mensen. Alles leek rustig en veilig, tenminste op de plaatsen waar wij kwamen. We hebben nogal wat rondgereden in Damascus omdat moeder Agnes-Mariam op verschillende plaatsen moest zijn. De stad bereidt zich voor op parlementsverkiezingen, wat je merkt aan de vele foto’s met keurige personaliteiten. Uiteindelijk konden we vertrekken naar Libanon. Aan de Syrische en Libanese grens is er buiten wel een zekere drukte maar binnen zijn de meeste loketten leeg. Hier en daar zit een ambtenaar of soldaat en enkele mensen staan er bij.. Het was toch middernacht vooraleer we in ons appartement in Libanon toekwamen. De volgende dag heb ik heb nog de gelegenheid kunnen benutten om in Qleiaat de families te gaan bezoeken, waar we zo goed onthaald werden toen we daar vorig jaar verbleven. Uiteindelijk konden we zonder problemen van Beiroet naar Zaventem. We zullen een aantal weken in onze abdij van Postel verblijven.

Eindelijk... en hoopvol afwachten
Nadat we al herhaaldelijk de grove leugens van onze media hebben aangeklaagd, willen we hen nu een felicitatie sturen. Onder leiding van het Russische leger heeft een vrt-cameraploeg een bezoek gebracht aan Qaryatain, dat zopas door het Syrische leger met behulp van de Russen en Hezbollah bevrijd werd van Daesh. Vorige week hebben we het boeiend relaas al gegeven van de redding van de relikwieën van de grote martelaar Elian. Het korte verslag dat ik heb kunnen horen en zien op deredactie.be (zondagmorgen, daarna was het blijkbaar weer verdwenen) meldt de bevrijding, de terugkeer van burgers, getuigenissen van mensen die de gruwelen van de terroristen hebben trachten te overleven en het feit dat de Russen nu hulpgoederen uitdelen. Tot mijn grote verrassing allemaal positief. Deze keer niets over Assad die zogenaamd met bakken gifgas zijn eigen volk uitmoordt of over die andere zogenaamde Russische dictator die onbetrouwbaar zou zijn en gevaarlijke geheime agenda’s achter de hand houdt. Niets van dit alles. Het verslag vertelt gewoon de werkelijkheid zoals ze die daar gezien en vastgesteld hebben. Ongelooflijk. En ondertussen is er een ander verslag van de vrt-ploeg over het bezoek aan Palmyra. Ook allemaal positief. We vragen ons af hoeveel mensenlevens er in Syrië gespaard zouden gebleven zijn wanneer onze journalisten zo vanaf het begin hun beroep in eer en geweten uitgeoefend hadden. In november 2011 hebben we een 16-tal internationale journalisten in ons klooster kunnen uitnodigen om eens de werkelijke terreur te komen vaststellen die toen in Homs plaats vond. Homs moest namelijk het centrum van de revolutie worden. De meesten waren wel onafhankelijke.journalisten. De persconferentie die daarna in Libanon gehouden werd en waar we aanwezig waren, heeft toch wel enige weerklank gehad. Op ons aanbod is toen evenwel niemand van de vrt ingegaan. De uitnodiging van een klooster met een erg goedkoop verblijf vonden ze wellicht verdacht. Ze volgden toen al het opgelegde draaiboek van de CIA en onze naam was ook al gemaakt: ‘agenten van Assad”. Het bovenvermelde verslag maakt plots veel goed... tenminste als onze journalisten nu ook de ingeslagen weg willen verder gaan. Hoopvol afwachten.
De Mars voor het Leven

De inzet is groot: “draagmoederschap”, het recht tot gewetensbezwaar voor het ziekenhuispersoneel, abortus dat een “recht” genoemd wordt... Daarom is deelname aan de Mars voor Leven belangrijk op 17 april 15.00 u aan de Kunstberg in Brussel, vlak bij het centraal station (contactadres: marie@marchforlife.be, folders te bekomen bij damien@marchforlife.be Mars voor het Leven Brussel – VZW IBAN : BE02 7310 4206 5740 BIC : KREDBEBB).

Grote Syrië conferentie

Door een ongelukkige, ongewilde samenloop is er op zondag 17 april een conferentie voorzien waarop ik uitgenodigd werd. Het zal onze inzet voor het leven, ook na de mars niet verminderen. Allen naar Brussel! De overigen zijn welkom in Antwerpen, Elzenveld Conferentie Centrum, Lange Gasthuistraat 45, op zondag 17 april, 13.00 u.

.

Marc Reugebrink in 'Het geluk van de kunst':

'De economie heeft zich van al het menselijke ontdaan. We zijn aanbeland op het punt waar de economie er niet (meer) is voor ons: ze bestaat enkel nog omwille van zichzelf. Je onderwijs daarop afstemmen, betekent dat je kinderen hoogstens ziet als instrument, en dan zeg ik het nog netjes. We zijn hier in ieder geval ver verwijderd geraakt van een onderwijsideaal waarbinnen mensen tot persoonlijkheden die in staat zijn individuele keuzes te maken. Tot mensen met een 'ziel', kortom - een woord dat ook door Nussbaum (Martha Nussbaum Amerikaanse filosofe) wordt gebruikt. Zij omschrijft het als: 'het denkvermogen en de verbeeldingskracht die ons tot mens maken, en onze relaties met andere mensen tot rijke relaties inplaats van relaties waarbij we elkaar alleen maar gebruiken en manipuleren.'

Paus Franciscus:

'De Kerk moet haar gedrag afstemmen op de Zoon van God, die naar iedereen, zonder uitzondering, toeging.'

Rik Torfs, rector van de Katholieke Universiteit van Leuven:'

Een kwarteeuw geleden was de samenleving verdraagzaam, en de paus streng. Vandaag is het andersom.'

'De 21ste eeuw schreeuwt om flexibiliteit', schrijft Bart Brinckman, in een redactionele commentaar van De Standaard.

Dat zijn zo van die superveralgemenende dooddoeners, waarvan het bewijs van juistheid nooit geleverd wordt of kan worden en waarvan ik het erg op de heupen krijg.

Brinckman zou al dichter bij de waarheid zitten, als hij schreef: 'De neoliberale en kapitalistische economie, naar een kleinere schaal vertaald: de werkgevers- en aandeelhouderswereld, schreeuwt om flexibiliteit'.

De schreeuw om flexibiliteit zoals die wordt opgevat in de huidige werkgevers- en regeringskringen, heb ik vanuit de werknemers nog niet horen klinken.

Maar het overkomt ook goeie journalisten wel vaker: alles, ook een volledige eeuw, wordt gereduceerd tot wat een bepaalde soort van economisch denken en handelen, dirigeert.