Zin in of nood aan een half uurtje quality time?

De avonddienst in de abdij van Postel biedt u die kans.

Elke dag om 18 uur komen de norbertijnen die op dat ogenblik in de abdij verblijven samen om samen met de andere aanwezigen de vespers te bidden en te zingen.

Een hymne, psalmen, een lezing, enkele minuten stilte, het Magnificat, het Onzevader, een zegenlied, een Marialied...

30 kwaliteitsvolle en deugddoende minuten. Nog niet meegemaakt? Echt eens proberen! 

Bart De Wever heeft het in woord en geschrift al heel vaak gehad over de normen en waarden van de Verlichting.

Maar valt die Verlichting wel te rijmen met het romantisch flamingantisme, de verheerlijking van de Vlaamse (Brabantse, Loonse , Luikse?) geschiedenis, de migratie- en identiteitsobsessie, in de startnota?

Het lijkt er sterk op dat de NVA-voorzitter de Verlichting van stal haalt, als het hem politiek-tactisch goed uitkomt, of probeert de Verlichting om te vormen tot een partijcontainerbegrip waarin romantisch nationalisme, eigen en pure leidcultuur (dankzij het dogma van de canon), integratiedwang (wat 'integratie' ook precies moge betekenen), een 'Groots Verlicht Landje' zullen creëren.

Alle partijkopstukken hebben het sinds de verkiezingen naar buiten toe over niets anders gehad dan over de 'inhoud'. De inhoudelijke overeenkomsten en verschillen, beste burgers/kiesvee, daar gaat het om. Met welke partijen kan een coalitie gesmeed worden die het beste program voor het algemeen belang realiseert.

Naar buiten toe. Voor de façade. Want al die tijd waren vooral tactiek en strategie aan de orde om de eigen partijmacht te consolideren of uit te breiden, concurrerende politieke clubs in de gracht te rijden, persoonlijke carrières veilig te stellen of te claimen. Het artikel van Bart Sturtewagen in De Standaard van 12 augustus, geeft het nog eens overduidelijk aan.

De kiezer die van degenen die hij verkozen heeft, verwacht dat ze wat inhoudelijks zeggen over de komende regeerperiode, over de aanpak van de problemen waarmee die brave kiezer geconfronteerd wordt, zijn eraan voor de moeite. Politieke macht is het belangrijkste, stupid!

En die machtsstrijd, dat tactische en strategische spel, zijn ook voor de media veel interessanter!

Socioloog Ignace Glorieux:

'Zelfs gepensioneerden willen alsmaar benadrukken dat ze tijd te kort hebben. Alsof dat status geeft. Hoe anders dan in de negentiende eeuw toen mensen die het gemaakt hadden dat toonden door niks te doen. Rondslenteren met een schildpad bijvoorbeeld was het summum van rijkdom...'

De kritiek van de Italiaanse kerk op de aangekondigde monsterboetes voor ngo's tot 1 miljoen euro voor boten die migranten redden, is niet mals.

De aartsbisschop van Lucca, Paolo Giulietti, liet via sociale media een foto verspreiden met een bord in zijn hand met daarop de tekst Onmenselijkheid kan nooit wet worden. 

Festival van Vlaanderen Kempen presenteert MUSICA DIVINA - De Klank van Da Vinci.

In de abdijkerk van Postel-Mol concerteert op 22 september het duo So el ençina. 

Tickets via www.musica-divina.be. 

Opgelet!

Er zijn nog maar een twintigtal tickets beschikbaar voor het concert.

Het geleid bezoek aan de abdijbibliotheek is uitverkocht.

1. In DS van 8 augustus schrijft Bart Sturtewagen een commentaar over de penibele en machteloze situatie van CD&V in de huidige regeringsonderhandelingen. 

    

2. In augustus 2014 schreef ik al op dit blog:  'Let op uw saeck CD&V, want zoals lemmingen hollen de CD&V'ers de eigen ondergang tegemoet'.

   Die collectieve zelfvernietigingsdrang stak enkele jaren geleden de kop op met het rampzalige kartel met N-VA. Het had desastreuze gevolgen voor CD&V en betekende een electorale triomf voor N-VA. Dat kartelman Leterme zijn licht laat schijnen over CD&V, is wel wrange ironie.

   NVA zoog daarna meer en meer traditionele CD&V-kiezers van de rechtervleugel -middenstanders, Boerenbonders, vrije beroepen...- naar zich toe. In de aanloop naar de voorlaatste verkiezingen leek het er even op dat CD&V haar lesje geleerd had. Zij probeerde zich te profileren als een partij met eigen identiteit en visie, zette zich af tegen het rechtse populisme van N-VA. Even maar, inderdaad. Want de verkiezingen waren amper voorbij of CD&V klonk zich, onder impuls van 'middenstanders' Beke en Peeters, vast aan de nog machtiger geworden Vlaamse nationalisten.

   Op die manier sleurde de rechtse CD&V-top (figuren zoals De Crem doen er dan nog geregeld met plezier een populistisch-rechtse schep bovenop) de partij mee in de richting van een maatschappijvisie en een program die haaks staan op de maatschappij-opvattingen en belangen van een groot deel van het overgebleven electoraat, nl. de mensen uit de 'ACW-stal'.

   Ik geef het u op een blaadje: wanneer CD&V met N-VA regeringen vormt, zullen de christendemocratische sociale programmakernpunten zeer duidelijk en scherp, ook in het politieke personeel, aanwezig moeten zijn, ofwel verdampt CD&V zo goed als helemaal, wordt de partij verder leeggezogen, versmacht door N-VA. 

   Al veel te lang hollen de christendemocratische bobo's mee in het onchristelijke hardvochtige rechtse neoliberale verhaal omtrent sociale en individuele bescherming, milieu, migratie., van NVA en Vlaams Belang .

   Daaraan moet een einde komen. Anders kan CD&V gegarandeerd een kruis over zichzelf maken. Als ze dat kruis ondertussen al niet lang verleerd hebben.

Activist Bill McKibben schreef  in 1989 al het eerste boek over de klimaatproblematiek voor het grote publiek

Hij zegt:

'Het is nooit een gevecht om de wetenschappelijke waarheid geweest. Dat hebben we meteen gewonnen. Het as altijd een strijd om geld en macht. Het heeft jaren geduurd voor ik dat besefte. Ik kon mij niet voorstellen dat bedrijven en politici bereid waren om de planeet op het spel te zetten om hun business nog wat extra jaren te gunnen.'

'Er bestaan geen foute meningen. Enkel foute gedragingen' verkondigt een forumdeelnemer van De Standaard. 

Natuurlijk bestaan er foute meningen. Ze hebben doorheen de eeuwen tot op de dag van vandaag, geleid tot barbaarse gedragingen.

Meningen over de inferioriteit van joden, over de criminaliteit van vreemdelingen, over de waardeloosheid van zigeuners, gehandicapten, inheemse volkeren, over de verkleuring en omvolking, over de afkeer voor (boot)vluchtelingen, enz., leidden en leiden tot pogroms en holocaust, tot discriminatie, segregatie, uitmoording , lynchpartijen, tot het opsluiten, uithongeren, laten verzuipen van duizenden mensen....

Projectontwikkelaars, makelaars en bouwheren van appartementsgebouwen die in de centra van landelijke dorpen als paddenstoelen uit de grond rijzen, pakken in hun verkooppraatjes graag uit met de slogan dat in het concept bijzondere zorg is besteed aan de privacy van de toekomstige kopers van een appartement, loft, flat...

Jaja, respect voor de privacy van de kopers. Maar ook voor de privacy van de omwonenden? Nee hoor. Vanaf de verdiepingen hebben de bewoners vaak lekkere (?) inkijk in de tuinen en huizen van de buren.

Jongeren

Zijn boodschap aan de jonge generaties met betrekking tot België en Europa?

Kardinaal De Kesel • Ik zou jongeren op het hart willen drukken dat ze het verleden moeten kennen. We mogen niet vergeten wat er in Europa is gebeurd, bv wat er is gebeurd tijdens de Tweede Wereldoorlog. Jongeren moeten weten wat er in België is gebeurd tijdens de razzia’s in de Joodse gemeenschap. In Antwerpen collaboreerde de politie met de bezetter en arresteerde ze Joden in de stad. In Brussel weigerde de politie dat bevel te gehoorzamen. Jongeren moeten dat onthouden.

Ik zou jonge mensen ook vertellen hun ziel niet te verliezen.

Er is behoefte aan spiritualiteit. Wat zegt de maatschappij vandaag tegen jongeren als ze vragen wat ze met hun leven moeten doen? Ze antwoordt: Wat je maar wil! Maar wat geeft er zin aan mijn leven? Wat kan mijn leven vervullen? Waar word ik blij van? Die vragen vinden hun antwoord in spiritualiteit.

Solidariteit

Kardinaal De Kesel • En ik zou ze ook graag willen oproepen tot solidariteit. We leven in een nogal individualistische samenleving waarin het in de mode is om te zeggen dat geluk is om ‘in staat zijn te doen wat ik wil.’ Maar dat vervult een leven niet. Wat mij gelukkig maakt, is wat ik voor een ander kan betekenen. Het is een deel van mijn engagement om te vragen wat ik kan doen voor mijn gezin, voor mijn vrienden, voor de wereld.

Natuurlijk, je engageren betekent ook een beetje vrijheid verliezen. Maar het zijn die grenzen aan mijn vrijheid die ook zin geven aan mijn vrijheid. Dat is engagement. Het geeft antwoord op de vraag: Wat moet ik doen met mijn leven?

Het leven is zo mooi, maar je moet er iets mee doen. Een mensenleven zonder grenzen slaat nergens op en we moeten niet alleen voor onszelf leven. Kardinaal De Kesel

Je moet weten hoe je een deel van jezelf kunt geven. Er zijn veel vormen van engagement mogelijk voor een rechtvaardiger samenleving, voor schoonheid, voor kunst, voor het milieu ... En dat is wat echt belangrijk is in het leven.

Yuval Noah Harari in 'Homo Deus':

'De totale almacht ligt zo goed als binnen ons bereik, maar onder ons gaapt de afgrond van het absolute niets. Op praktisch niveau bestaat het moderne leven uit een constante jacht naar macht in een universum dat zinloos is geworden. De moderne cultuur is de machtigste uit de geschiedenis en ze is onophoudelijk aan het onderzoeken, uitvinden, ontdekken en groeien. Tegelijk heerst er meer levensangst dan in alle voorgaande culturen.'

Kardinaal Jozef De Kesel over de rol van de Kerk in Europa

Kardinaal Jozef De Kesel in een interview met de Europese krant 'New Europe'. © New Europe

Armoede

Kardinaal De Kesel • De grootste uitdaging in de wereld van vandaag is iets wat paus Franciscus altijd herhaalt: de armoede. Het is een wereldwijd probleem dat ook het probleem van immigratie beïnvloedt. Het kan alleen opgelost worden door solidariteit. De Kerk moet in onze moderne wereld opkomen voor het respect van een mens, voor zijn vrijheid, en de solidariteit verdedigen.

We moeten zoeken naar een balans tussen vrijheid en solidariteit. Kardinaal De Kesel

De Kerk kan zich niet terugtrekken uit de maatschappij. Wij werken met alle burgers aan een rechtvaardiger samenleving. Zoals paus Franciscus zegt, onze planeet is onze 'gemeenschappelijke thuis', waarvoor we samen verantwoordelijk zijn. We kunnen niet alles privatiseren. Als we een religieuze overtuiging hebben, zijn we tegelijkertijd burgers. We kunnen de twee niet scheiden. Dat is waar voor katholieken en voor andere religies en overtuigingen.

Natuurlijk is er een scheiding tussen Kerk en staat, maar we maken nog steeds deel uit van het maatschappelijke middenveld.

Er is geen scheiding tussen religieuze overtuiging en burgerschap. Ik ben een religieus persoon en ik heb gestemd.

Dit blijft een uitdaging omdat er extremistische tendensen in de samenleving zijn. Ook binnen onze Kerk brengt dit ons dichter bij onszelf. Het is de zending van de Kerk om samen te werken voor een menselijker en rechtvaardiger samenleving. Dat is wat we moeten realiseren en daarvoor moeten we met elkaar samenwerken.

(Kerknet)

Vele politici, vooral de nationalistische, en opiniemakers, hebben voortdurend de mond vol van 'onze normen en waarden'. Maar wat die precies zijn, hebben nog maar zeer weinigen duidelijk kunnen maken.

Als ze dat nu eens probeerden te doen, dan konden de 'gewone' burgers checken of die normen en waarden, geheel of gedeeltelijk ook de hunne zijn, of dat die politici en opiniemakers vooral denken aan 'hun' normen en waarden.

Wat de 'voertaal' betreft, kan ik ermee akkoord gaan dat een goede kennis ervan belangrijk is en dus waardevol is. Maar dan treft het weer  dat een gebrekkige beheersing van de algemene taal enkel bij migranten wordt geconstateerd en wordt aangeklaagd.

Die gebrekkige beheersing is natuurlijk niet enkel te vinden bij inwijkelingen migranten. Bij hen ligt dat overigens voor de hand. Nee, een groot deel van de Nederlandstaligen in de Vlaamse regio, is niet in staat een vlot gesprek in de algemene taal te voeren. Het Nederlands dat de Vlaamse minister-president gebruikt, is een soort veredeld Antwerps. In sommige Vlaams-nationalistische kringen is er zelfs weerstand tegen het gebruik van een soepele en accurate algemene taal en wordt met veel romantische nostalgie het dialect opgehemeld. Meestal als een alibi voor het onvermogen of de drempelvrees om de algemene taal te gebruiken.

Een en ander geeft nog eens overduidelijk aan hoe bevooroordeeld en selectief nationalistische politici en vele anderen, de migranten, zeker als ze een andere kleur hebben en (zo) arm (als een luis) zijn, benaderen.

Vincent Van Quickenborne beweegt zich soepel tussen links en rechts.

Zo'n 20 jaar geleden presenteerde hij zich als de ideoloog en toonde hij zich een grote voorstander van het zgn. links-liberalisme. Dan volgde een periode waarin rechts met alle mogelijke middelen probeerde de goegemeente wijs te maken dat links-rechts irrelevant, van nul en generlei waarde nog was.

Nu vindt Quickie dat Open VLD te links geworden is en wil hij rechtsere liberalen.

Ja , wadde...

Kardinaal Jozef De Kesel ging met New Europe in gesprek over de rol van de katholieke Kerk in het Europa van vandaag, waar pluralisme en secularisme de dynamiek tussen de Europese burgers en hun relatie met een van de oudste instellingen van het continent hebben veranderd. Wat betekent het om katholiek te zijn in Europa vandaag? Wat zijn de kernwaarden die een katholiek zou moeten vertegenwoordigen? Wat zijn de uitdagingen voor de katholieke Kerk vandaag als het gaat om haar rol in Europa? Vragen waarop de kardinaal omstandig ingaat.

Op de vraag: Wat zijn voor u, die bekend staat als een 'progressieve' of 'liberale' kardinaal, de belangrijkste punten waarop de katholieke kerk in de moderne wereld zou moeten evolueren?, antwoordt kardinaal De Kesel het volgende.

Kardinaal De Kesel • Om te beginnen, hou ik niet van etiketten. Sommigen zeggen dat ik progressief ben, anderen beweren het tegenovergestelde. Ik voel me niet op mijn gemak als me wordt verteld dat ik ‘progressief’ ben. Ik verkies het woord ‘open’. Vooruitgang, wat betekent dat? Als we bijvoorbeeld over euthanasie praten, is dat dan vooruitgang of niet? Vooruitgang is alleen een ‘vooruit gaan’ als ze geldt voor elk mens en voor de hele mensheid. Omdat we economisch kunnen evolueren, kunnen we rijk worden en tegelijkertijd geestelijk en menselijk toch heel arm zijn. De Kerk moet streven naar openheid gebaseerd op respect voor de ander.

Over de klungelige én onverantwoordelijke rol die de partijtop van de N-VA gespeeld heeft in de roemloze politieke ondergang van Kris Van Dijck, lees je merkwaardig genoeg bijna niets in de media.

'De N-VA zegt niets te hebben geweten over het geaccidenteerde privéleven van Vlaams Parlementsvoorzitter Van Dijck' en 'Diverse journalisten en politici waren er al weken van op de hoogte dat N-VA-politicus Kris Van Dijck een van de afgeperste klanten was', zijn twee citaatjes uit De Standaard.

Het is totaal onwaarschijnlijk en onvoorstelbaar lullig dat een partij met een netwerk als de N-VA, (en zeker in het Kempense Dessel is dat enorm goed vertakt) helemaal niks afwist van de affaire, terwijl 'diverse politici en journalisten' en een heleboel andere mensen, al weken wel wisten in welke kwetsbare en chanteerbare positie Van Dijck zich bevond.

Waarom heeft de N-VA-top, wetende dat er een 'lijk' in Van Dijcks kast zat, dat er elk ogenblik kon uit vallen, de trouwe VU-N-VA-soldaat generaal gemaakt?

Veel negatieve gevolgen op het plaatselijke politieke vlak, zal Kris Van Dijck niet ondervinden van zijn 1,4 promille. De Desselaars gruwen zowel van degenen die vanuit partijpolitieke overwegingen Van Dijck aan het kruis nagelen als van degenen die vanuit NVA-sympathieën, alles uit de hoek halen om het drankgedrag van de burgemeester te vergoelijken.

De nuchtere Kempense reactie is: 'Den burger had te zwaar gezopen. Stom van hem dat ie zat achter het stuur is gekropen. Ze hadden het hem moeten beletten. Maar 't was plezant in de PleXat. Nog een geluk dat er niemand gekwetst is. En zwijg er nu maar over.'

Maar hoe dan ook, zal het zatlapincident als een zware schaduw over Van Dijcks politieke carrière en functie blijven hangen. Denk maar aan politici uit zijn partij en andere partijen, die er ooit op betrapt werden te diep in het glas te hebben gekeken en bij de minste aanleiding daaraan herinnerd worden. Voor de parlementsvoorzitter zal dat nog in veel sterkere mate blijven gelden.

De zaak wordt voor de parlementsvoorzitter nog bezwarender omdat vandaag bekend raakte, dat Van Dijck 2,5 uur moest/mocht wachten vooraleer de ademtest werd uitgevoerd. De politie was nochtans bijna onmiddellijk ter plaatse.

Verklaring? Zijn eigen korps, de politiezone Mol-Dessel-Balen, deed een beroep op de collega's van Meerhout-Geel, om 'belangenvermenging' te vermijden. Dat kwam Van Dijck goed uit. Ongetwijfeld was zijn promille nog hoger geweest bij een onmiddellijke ademtest.

En zo komt de verdenking van 'belangenvermenging' toch weer op de voorgrond. 

Deel van Paus Franciscus' homilie tijdens de eucharistieviering ter gelegenheid van de 6de verjaardag van zijn bezoek aan Lampedusa:

'On this sixth anniversary of the visit to Lampedusa, my thoughts go out to those “least ones” who daily cry out to the Lord, asking to be freed from the evils that afflict them. These least ones are abandoned and cheated into dying in the desert; these least ones are tortured, abused and violated in detention camps; these least ones face the waves of an unforgiving sea; these least ones are left in reception camps too long for them to be called temporary. These are only some of the least ones who Jesus asks us to love and raise up. Unfortunately the existential peripheries of our cities are densely populated with persons who have been thrown away, marginalized, oppressed, discriminated against, abused, exploited, abandoned, poor and suffering. In the spirit of the Beatitudes we are called to comfort them in their affliction and offer them mercy; to sate their hunger and thirst for justice; to let them experience God’s caring fatherliness; to show them the way to the Kingdom of Heaven. They are persons; these are not mere social or migrant issues! “This is not just about migrants”, in the twofold sense that migrants are first of all human persons, and that they are the symbol of all those rejected by today’s globalized society.

We spontaneously return to the image of Jacob’s ladder. In Christ Jesus, the connection between earth and heaven is guaranteed and is accessible to all. Yet climbing the steps of this ladder requires commitment, effort and grace. The weakest and most vulnerable must to be helped. I like to think that we could be those angels ascending and descending, taking under our wings the little ones, the lame, the sick, those excluded: the least ones, who would otherwise stay behind and would experience only grinding poverty on earth, without glimpsing in this life anything of heaven’s brightness.

This is, brothers and sisters, a tremendous responsibility, from which no one is exempt if we wish to fulfil the mission of salvation and liberation in which the Lord himself has called us to cooperate. I know that many of you, who arrived just a few months ago, are already assisting brothers and sisters who have come even more recently. I want to thank you for this most beautiful example of humanity, gratitude and solidarity.'

Paus Franciscus pleit voor goede rechters.

Klik op onderstaande link.

Annelies Verbeke in DS 24 mei:

'Het is frappant hoe makkelijk economisch overwicht en intellectuele superioriteit met elkaar worden verward.'

1. In een reactie op de column van Paul Goossens in De Standaard van 29 juni, schrijft ene meneer F., forumdeelnemer: 'Ik weet niet of Goossens er de ironie van inziet, maar de ontvoogding tot op het niveau van het individu -één van de gevolgen van de 'I want to be free to do what I want to do!' beweging (in steno mei '68 genoemd)- ligt mee aan de basis van hetgeen waar hij zo graag tegen fulmineert. Wanneer je een onvoorbereide en amper ingelichte bevolking confronteert met fenomenen, die hen gratuit en sloganesk voorgesteld worden als existentiële problemen, wordt deze onrustig en angstig, als een kudde schapen die een wolf ruikt. Wanneer je toelaat dat deze bedreigingen niet herleid worden tot hun ware proporties, maar negeert, als onvermijdelijk voorstelt of, zelfs, de indruk geeft dat het gevaar reeds binnen heining zit, slaat de paniek toe. Niets wordt nog rustig uitgelegd. Alles moet ook een schuldige hebben. Wanneer iemand die schuldige dan externaliseert, doet het democratische proces z'n vernietigende werk. Dàt dan beklagen, is arrogant, ridicuul en impotent. Maar zo kennen we dit 'links'.

   Ik weet niet of de heer F. er de ironie van inziet maar wat hij schrijft, nl.: ‘Wanneer je een onvoorbereide en amper ingelichte bevolking confronteert met fenomenen, die hen gratuit en sloganesk voorgesteld worden als existentiële problemen, wordt deze onrustig en angstig, als een kudde schapen die een wolf ruikt. Wanneer je toelaat dat deze bedreigingen niet herleid worden tot hun ware proporties, maar negeert, als onvermijdelijk voorstelt of, zelfs, de indruk geeft dat het gevaar reeds binnen heining zit, slaat de paniek toe. Niets wordt nog rustig uitgelegd. Alles moet ook een schuldige hebben’, kan perfect toegepast worden op de rechtse partijen Vlaams Belang en NVA. En de zondebok die door de rechtse partijen werd 'geëxternaliseerd' , was inderdaad links. Maar degenen die 'een onvoorbereide en amper ingelichte bevolking' confronteerden met de opgeblazen, gratuit en sloganesk voorgestelde existentiële en gevaarlijke problemen van de migratie , waren rechts, NVA en Vl.B.

   Bram Vervliet, hoofddocent psychologie KU Leuven, schreef in een recent nummer van Kerk&Leven, met betrekking tot het succes van het Vlaams Belang: 'Bij de verkiezingen heeft de winnende partij (Vlaams Belang) maatschappelijke problemen gereduceerd tot één dreiging (migratie), die voorgesteld als ernstig en persoonlijk (jobverlies, criminaliteit, cultuurverlies...) en gekoppeld aan een concrete oplossing (migratiestop). Een beproefd recept. Het is veel moeilijker mensen te motiveren voor een complex probleem (klimaat), waarvan de ernst vaag blijft in cijfers en de dreiging weinig persoonlijk is, en wat enkel kan worden aangepakt met een brede combinatie van velerlei oplossingen.'

   Het is toch wel een apart stukje denkwerk van de heer F. om als conclusie van het 'beproefde recept', dat door extreem rechts met succes werd gebruikt, te schrijven dat het allemaal de schuld van 'links' is, dat 'arrogant','ridicuul' en 'impotent '(!) wordt genoemd.

   Nog een geluk dat hij het succes van Vl.B. 'vernietigend' noemt.

Uw ecologische voetafdruk: statussymbool of taboe?

Onder die titel schrijft Arne Danneels in De Standaard van 25 juni dat veel Vlamingen er prat op gaan dat ze milieubewust zijn, zolang ze hun gedrag maar niet moeten veranderen. Als je hen daarop wijst, begeef je je op glad ijs.

Het is goed dat Daneels erop wijst dat we echt onze levenswijze, ons 'gedrag' moeten veranderen. Maar eigenlijk durft hij ook niet vrij en vrank schrijven dat ons milieu, onze aarde maar gered kunnen worden, wanneer we afstand nemen van het huidige neoliberale kapitalisme, waarvan productie, consumptie, winstbejag de essentie vormen.

In zijn 'groene encycliek' gaf paus Franciscus het in 2015 al duidelijk aan: 1 De bedreigingen die voortvloeien uit ongelijkheid en de vernietiging van het milieu zijn met elkaar verbonden en moeten dus samen aangepakt worden 2. De natuur beschermen doe je niet enkel uit vrees voor klimaatopwarming. Het is een deugd op zich en een plicht voor christenen. De zorg voor de schepping is de basis voor ontwikkeling.  Iedereen heeft er een rol in te spelen en zelfs de kleinste bijdrage telt. 3. De aanpak van de milieuproblematiek mag zich niet beperken tot economische, wetenschappelijke of technische oplossingen. We moeten onze omgang met de natuur radicaal veranderen, en dat veronderstelt een dieper liggende motivatie. Die komt voort uit verbondenheid met de naaste (in het bijzonder de arme), met de kosmos en met de Schepper. 4. In het hart van deze integrale ecologie staat de oproep tot dialoog en een nieuwe solidariteit, waarin welzijn - en niet winst - de belangrijkste waarde is in de zoektocht naar het algemeen belang.

Ook uit het pauselijk document blijkt overduidelijk dat we  afstand moeten nemen van de huidige productie-, consumptie- en winstobsessie. Die 'bekering' houdt natuurlijk een verlies aan (westerse) materiële welvaart in.

Al herhaaldelijk heb ik, ook op dit blog, duidelijk gemaakt dat m.i. een oplossing van het klimaatprobleem of meer algemeen de (milieu)redding van onze planeet, alleen maar mogelijk zijn wanneer aan de rücksichtslose kapitalistische uitbuiting van de aarde een halt wordt toegeroepen.

Dat kan alleen maar op grote schaal gebeuren door dwingende beslissingen en maatregelen van regeringen. De 'bekering' van burgers, ook al groeit hun aantal, is belangrijk maar blijft gemorrel in de rand. Vandaar dat het essentieel is dat de politieke partijen, die tegen de materialistische haren van de door het kapitalisme geïndoctrineerde kiezers durven ingaan, bestaan en sterker worden. De 'groene encycliek' van de paus kan daarbij inspirerend werken. Ook voor niet-christenen.

Spoedarts Alain Mahjoub pleit voor onthaasting  (DS-Weekblad 22 juni):

'Onze samenleving wordt almaar abstracter. We praten niet meer met onze bakker, we doen boodschappen in de anonieme supermarkt. Onze postbode heeft geen tijd meer voor een gesprekje, hij moet zich reppen om het volgende online bestelde pakje te leveren. Onze digitale connectie staat echte verbinding in de weg.'

'Sinds de release van de iPhone in 2007 tonen statistieken een opmerkelijke verandering in de psychische gezondheid van jongeren. Er is meer sociale isolatie, meer depressie, meer suïcidaliteit. Er is zelfs een verband tussen het aantal uren schermgebruik en hoe jongeren zich voelen. Vanaf meer dan twee uur per dag ontstaan problemen.'

'De vrijemarkteconomie heeft onze psychische gesteldheid en onze maatschappij ontwricht. Psychologisch gezien staat het neoliberalisme voor de oorlog van allen tegen allen. Het is een ideologie die ons uit elkaar drijft en alles vergiftigt.'

Het is uitermate gênant dat de NVA verkiest om deel uit te maken van de Spaanse extreem-nationalistische partij Vox.

De grote verdedigers van de Catalaanse onafhankelijkheid, de idealistische asielbezorgers aan Catalaanse separatisten (voor mensen die het veel meer nodig hebben, is er minder clementie), de vurige pleitbezorgers van het Europa der regio's, kiezen voor dezelfde fractie als de fervente voorstanders van het ene en onverdeelde Spanje.

Nog gênanter was het gekronkel van nieuwbakken Europees parlementslid Kanko, om wat niet te verantwoorden is, te vergoelijken: NVA en in het bijzonder mevrouw Kanko, samen in een fractie met sujetten, die geen geheim maken van hun antifeministische, homofobe, racistische , extreemrechtse, anti-Europese opvattingen.

Bram Vervliet, hoofddocent psychologie KU Leuven, in Kerk&Leven:

'Bij de verkiezingen heeft de winnende partij (Vlaams Belang) maatscheppelijke problemen gereduceerd tot één dreiging (migratie), die voorgesteld als ernstig en persoonlijk (jobverlies, criminaliteit, cultuurverlies...) en gekoppeld aan een concrete oplossing (migratiestop)/ Een beproefd recept.

Het is veel moeilijker mensen te motiveren voor een complex probleem (klimaat), waarvan de ernst vaag blijft in cijfers en de dreiging weinig persoonlijk is, en wat enkel kan worden aangepakt met een brede combinatie van verlerlei oplossingen.'

Zij hebben groot gelijk. Het is goed dat de auteurs scherp aanduiden dat de VB-'keizers' Van Langenhove, Dewulf, Ponthier geen kleren aan hebben. En het zicht is allesbehalve fraai. Het is terecht dat de auteurs scherp stellen dat het gedweep met Hitler, het gepronk met hakenkruisen, de spot met verbrandingsovens, de verspreiding van afschuwelijke memes, kenmerkend zijn voor het neofascistische gedachtegoed, dat Europa verziekt. Het is meer dan verantwoord dat de auteurs wijzen op het gebruik van 'fake news' en 'leugenpers' als extreemrechts propagandamiddel. Het is toe te juichen dat de auteurs waarschuwen voor de haat, de onverdraagzaamheid, het creëren van vijandbeelden.

Inderdaad,: 'de pijlers van onze democratische samenleving dreigen langzaam af te brokkelen'. Verontrustend is dat de ingrediënten van antidemocratisch gedachtegoed , de verwerping van humanitaire normen en waarden van onze samenleving, doorsijpelen in het discours van meer en meer mensen.

Zin in of nood aan een half uurtje quality time?

De avonddienst in de abdij van Postel biedt u die kans.

Elke dag om 18 uur komen de norbertijnen die op dat ogenblik in de abdij verblijven samen om samen met de andere aanwezigen de vespers te bidden en te zingen.

Een hymne, psalmen, een lezing, enkele minuten stilte, het Magnificat, het Onzevader, een zegenlied, een Marialied...

30 kwaliteitsvolle en deugddoende minuten. Nog niet meegemaakt? Echt eens proberen! 

Norbertijn Daniël Maes publiceerde bij uitgeverij 'De Blauwe Tijger', een pamflet onder de titel 'De kansen van onze samenleving en het evangelie'.

----------

'Onze menselijke waardigheid bestaat dus niet in onze materiële rijkdom, ons groot of klein verstand, onze technische of muzikale vaardigheid of wat dan ook. Ze is ons voor altijd gegeven op het ogenblik dat God ons geschapen heeft, ze is voor iedereen gelijk en ze kan door niets of niemand ooit worden afgenomen of vernietigd.'

Norbertijn Daniël Maes publiceerde bij uitgeverij 'De Blauwe Tijger', een pamflet onder de titel 'De kansen van onze samenleving en het evangelie'.

----------

'Wat is de eerste pijler van een democratie? Dat iedereen die er is, er mag zijn. Met een abortuswetgeving wordt deze eerste pijler vernietigd. Juist de zwaksten van de mensenfamilie, die de meeste bescherming verdienen, worden vogelvrij verklaard en onderworpen aan de grillen van anderen.Een beschaving die voor moeders in nood geen andere oplossing kent dan het doden van het kind, is een barbaarse maatschappij geworden onder het juk van de wet van de sterkste. 

Iets gelijksoortigs geldt voor euthanasie. Een beschaving die niet in staat is met alle middelen van pijnbestrijding te omringen zodat hij op zijn tijd en wijze, zijn dood kan aanvaarden, is het niet meer waard een beschaving te heten.'

De levensstijl van priesters.

Klik op onderstaande link.

Norbertijn Daniël Maes publiceerde bij uitgeverij 'De Blauwe Tijger', een pamflet onder de titel 'De kansen van onze samenleving en het evangelie'.

----------

We dienen gevoeliger te wordentr voor de vrede. Een land gaan aanvallen dat ons nooit iets heeft misdaan en zich op duizenden kilometers van ons bevindt, is geen bijdrage aan onze nationale veiligheid. integendeel, en dit moet krachtig als misdaad aangeklaagd worden. Ook het slaafs meedoen met een dure wapenwedloop, atoomwapens in eigen land aanvaarden, ons laten wijsmaken dat Rusland ons land gaat binnenvallen, is niets minder dan hysterie steunen. Ook de NAVO, waardoor Europa verplicht is de oorlogen van de VS testeunen, dient kritisch benaderd te worden.'

In De Standaard van 14 juni schrijft columnist Paul Goossens een artikel waarin hij aanklaagt dat Vlaams Belang en de Franckenstrekking in NVA, recruteren in een 'wereld die niet maalt om mensenrechten' en waarin de 'erosie in woorden en handelen van de grondrechten van kinderen' sterker en sterker wordt.

Verwonderlijk en verontrustend is, dat er nogal wat reacties op het kranteforum zijn, waarvan de stellers niet (willen) opmerken dat Goossens terecht beschuldigend schrijft: '...die wereld maalt niet om mensenrechten' , én de erosie van onvervreemdbare rechten, de flagrante negatie van grondrechten van kinderen. Zij schrijven alleen maar smalend over de journalist Goossens, want die is voor hen alleen maar een linkse rakker.

Hoezo? Is opkomen voor de mensenrechten, de verdediging van de grondrechten van kinderen, niet de ethische opdracht van iedereen die de 'westerse normen en waarden' wil verdedigen, wil toepassen, wil propageren? Is het niet onze verdomde plicht de politici daarop te wijzen, ze aan te klagen wanneer ze door woord of daad die rechten uithollen of omzeilen? Elk vanuit zijn of haar positie of taak in de samenleving. En Paul Goossens doet dat als journalist, als columnist. Die 'rechtse rakkers' kijken opzij als 'mensenrechten' en 'grondrechten van kinderen' in het geding zijn.

Met Goossens zeg ik :'Voor dergelijk meedogenloos en barbaars Vlaanderen, bedank ik.

Ons verblijf van drie weken in de  abdij van Postel is vlug voorbij
gegaan. Ik ben dankbaar om de grote vriendschap, het begrip en de
steun die ik van velen mocht ontvangen. Sinds de  blikseminslag op de
abdij, dinsdag van vorige week, hebben we gans de  week geen internet
meer  gehad. Wel ben ik als internetbedelaar in de onmiddellijke
omgeving af en toe met open armen ontvangen zodat ik toch enkele mails
kon versturen. Woensdag morgen vlogen we van Zaventem naar Beiroet.
Vanuit het klooster was er een goede taxidienst voorzien. De chauffeur
met een Nederlands journalisten echtpaar stond ons  op te wachten.
Vermits Syrische auto’s niet op de luchthaven van Beiroet mogen komen,
had onze chauffeur een Libanese  wagen voorzien tot juist buiten de
luchthaven. Hij was blij en fier dat hij een priester met een kruis in
zijn wagen had, wat tevens de controles vergemakkelijkte. Nadat we de
Syrische grens gepasseerd waren kregen we zelfs van een Syrische
soldaat een roos als teken van welkom. ’s Avonds om half elf
arriveerden we in Qâra waar de jongens  nog een stevig avondmaal
voorzien hadden, ijverig en fier door Firaaz (de jongen die we
opvangen) opgediend.
Op zaterdagnamiddag vóór Pinksteren was er nog een laatste presentatie
geweest in de  mooie Rafaëlzaal van het gasthof de Beiaard te Postel.
De tvmol.be heeft er een opname van gemaakt en beloofde ons het
resultaat te sturen zodra het klaar is. Het geopolitiek instituut
Vlaanderen en Nederland (GIVN) had vele foto’s van hun recent bezoek
aan Syrië en aan ons  klooster op tafels uitgestald en Rohalt, de
bezieler van het  GIVN, gaf de nodige toelichting met beelden. Verder
waren er nog oude en nieuwe foto’s van het leven van de  gemeenschap
van Mar Yakub, naast souvenirs en producten. Zelf gaf ik een bondige
samenvatting van de inhoud van mijn boekje “De kansen van onze
samenleving en het evangelie”, samen met een PowerPoint. De tijd dat
we heftige reacties kregen tegen onze visie op de toestand in Syrië is
voorbij. Ondertussen gaat onze  aandacht meer naar de grote crisis van
onze  westerse beschaving zelf. We hopen ons hiervoor in de nabije
toekomst steeds meer te kunnen inzetten om een beweging van actieve en
positieve weerstand tegen een morele afbraak te steunen. Morele
afbraak maakt mensen ongelukkig en herleidt volkeren tot slaven. We
zijn geschapen naar Gods beeld om gelukkig te zijn. Om hieraan bij te
dragen willen we graag samenwerken met hen die een gelijkaardige
bezieling koesteren.
P. Daniel

Over de terugkeer van kinderen van Belgische IS-terroristen, is de laatste dagen heel wat te doen.

Bart Sturtewagen stelt in De Standaard van 14 juni: 'Waar kinderen in het geding zijn, past geen hardvochtigheid'.

Inderdaad, waar kinderen in het geding zijn, past geen hardvochtigheid.

Waar Belgische volwassenen in het geding zijn, past beleidsverantwoordelijkheid en beleidsmoed. Tot nu toe ontloopt België op een laffe manier zijn verantwoordelijkheid.

Als de Koerden of Syrië of andere landen, van mensen die de Belgische nationaliteit hebben, af willen, dan heeft België als rechtsstaat de plicht, ze op te nemen.

Dat weigeren of blijven uitstellen is een beschamend teken van onvermogen en lafheid. Onvermogen om op de gepaste manier terroristen te berechten en te controleren. Lafheid omdat ons land probeert andere landen blijvend op te zadelen met Belgen , liever dan er zelf de verantwoordelijkheid voor te nemen.

Norbertijn Daniël Maes publiceerde bij uitgeverij 'De Blauwe Tijger', een pamflet onder de titel 'De kansen van onze samenleving en het evangelie'. 

----------

'We hebben geen enkele reden om bang te zijn om uit te komen voor de waarheid en schoonheid van het christelijke geloof en anderzijds ondubbelzinnig leugen, bedrog, haat en dood af te wijzen. We hebben geen enkele reden om mee te doen met de dictatuur van het relativisme, waarbij alles gelijkwaardig zou zijn: 'Vormt geen ongelijk span met ongelovigen. Wat heeft heiligheid te maken met slechtheid? Wat heeft licht uit te staan met duisternis? Is er overeenkomst mogelijk tussen Christus en de duivel?' ( 2 Korintiërs 6, 14-15)

Norbertijn Daniël Maes publiceerde bij uitgeverij 'De Blauwe Tijger', een pamflet onder de titel 'De kansen van onze samenleving en het evangelie'. 

--------

'Nooit heeft een samenleving gemeend dat ze zichzelf als god en schepper van alles kon beschouwen. Ze erkende altijd een religieuze, hogere macht en was steeds op zoek naar een god. Het christelijke geloof heeft ons geleerd dat niet de mens tot God is opgestegen, maar dat God neergedaald is onder de mensen. Zonder geloof is er geen leven mogelijk. Als je niet gelooft dat de bouwers van uw huis goede vaklui waren, in staat om een plafond boven te houden, blijf je geen seconde meer in je kamer.'

'Het atheïsme geeft geen enkele zinvolle verklaring voor een geordend moreel leven voor het individu of voor de samenleving, voor verleden, heden of toekomst. Als er alleen maar materie is en geen enkele hogere waarde, dan is er ook geen enkele basis om het goede te doen en het kwade te laten.'

(Bart Brinckman, De Standaard, 8 juni 2019)

'In het algemeen stellen dat 'de democratisch gedragen wetten altijd het laatste woord hebben', geeft eveneens blijk van een 'totalitaire kijk' op zowel de democratie als het wettenarsenaal. Dergelijke absolute stelling gaat voorbij aan de eigenaardigheden en het vaak brute machtsspel , die zeker in sommige landen en in sommige periodes kenmerkend zijn voor het zgn. democratisch besluitvormingsproces. Het meest sprekende voorbeeld daarvan is nog altijd het aan de macht komen van de Duitse nationaalsocialisten via een zgn. democratische procedure.

Het moge duidelijk zijn dat 'wetten' niet het laatste woord kunnen hebben, wanneer fundamentele morele principes en opvattingen door de wetten in het gedrang komen.

Heel merkwaardig en m.i. antidemocratisch is Brinckmans bedenking dat de anti-abortuspropaganda ' mensen kan afschrikken die worstelen met de vraag of een zwangerschap moet afgebroken worden'. Dat is een poging om het morele comfort te laten afhangen van de wetgeving.'

Brinckman kent m.i. aan de abortuswetgeving een morele waarde toe. Alleszins verbindt hij wetgeving met ethiek. Door de zin: 'hun propaganda kan mensen afschrikken....', geeft hij aan dat de wet voldoende moet zijn om eventuele morele vragen of dilemma's te verhinderen.

En wat in democratisch opzicht vragen oproept is dat hij suggereert dat het opwerpen van morele bedenkingen het best zou stoppen omdat ze mensen in hun wettige gelijkzone kunnen verontrusten. Op die manier mix je wet en moraal of stel je dat de wet de moraal is.

Norbertijn Daniël Maes publiceerde bij uitgeverij 'De Blauwe Tijger', een pamflet onder de titel 'De kansen van onze samenleving en het evangelie'. 

--------

'De diepste oorzaak van een ontaarde samenleving ligt in het ontbreken van de harmonie met God, Vader en Schepper.'

'De mens, die zijn Schepper niet erkent, verliest als schepsel zijn identiteit, is ontworteld, vindt geen harmonie in zichzelf, ook niet met de medemens,met de aarde en de heleschepping. Als er geen God is, is er ook geen basis voor goed en kwaad, voor waarheid en leugen, geen waardigheid van de mens. Zonder respect voor God is er ook geen respect voor de schepping en voor de natuurwet. En als  niets meer heilig is, is ook niets meer veilig.'

(Bart Brinckman, De Standaard, 8 juni 2019.)

Het 'ethische besef van het individu versterken', kan er ook in bestaan het bewustzijn aan te scherpen, dat abortus, hoe dan ook, ondanks alle mogelijke eufemistische omschrijvingen, het bewust beëindigen betekent van volkomen weerloos, beginnend leven.

Het is opvallend dat er zo vaak weinig of geen aandacht is voor het ongeboren kind. Waarschijnlijk om de morele dimensie van het aborteren onder de mat te vegen, er niet mee geconfronteerd te moeten worden. Dat is eveneens een dehumaniseringstactiek. Het verabsoluteren van het zelfbeschikkingsrecht van het individu botst bij abortus frontaal met het respect voor en het recht op leven van een ander. Het morele ongemak , het morele dilemma, worden verzacht of opzijgeschoven door de 'ander', het 'ongeboren kind' te beschouwen als een 'ding' , een 'voorwerp' , waarvan men zich wenst te ontdoen. Draagt dat bij tot een grotere humaniteit?

Ik vind het dus belangrijk dat de morele vragen omtrent abortus in alle scherpte gesteld blijven worden.

Norbertijn Daniël Maes publiceerde bij uitgeverij 'De Blauwe Tijger', een pamflet onder de titel 'De kansen van onze samenleving en het evangelie'. 

--------

'Er zijn nog vele scholen en instellingen met de naam van een heilige... terwijl de christelijke en evangelische bezieling soms bijzonder klein is.'

'In de publieke opinie heeft de uitbouw van een beter economisch en sociaal leven niets met het christelijke geloof te maken. Hoe is het systeem van sociale zekerheid echter ontstaan? Met beslissingen van grote politici? Echt niet. In Vlaanderen (en elders) is de uitbouw van onze welvaartsstaat helemaal aan de Katholieke Kerk te danken. Het waren pastoors, religieuzen en authentieke gelovigen die begonnen met een parochiekas voor armen, weduwen en wezen. Zij gaven onderricht aan kinderen die niet naar school konden. Zij verzorgden de zieken en lijdenden die geen bestaansmiddelen hadden. Het werd het allereerste begin van onze welvaartsstaat, maar deze geschiedenis lijkt nu helemaal uitgewist te zijn.'

In De Standaard van 8 juni schrijft Bart Brinckman een commentaarstuk onder de titel 'Pleidooi voor keuzevrijheid', bij het artikel over de 'toenemende invloed in Europa' van wat genoemd wordt 'de oerconservatieve lobby', die ageert tegen euthansie, tegen abortus en tegen homorechten.

Er zitten nogal wat haken en ogen in het 'Pleidooi' van Brinckman.

1. 'In het kielzog van het populisme ageren religieus geïnspireerde organisaties', aldus Brinckman.  Klopt niet. Waar het verzet het hevigst is, bv. de VS, gebeurt het omgekeerde: populistische politici misbruiken het verzet , vanuit hun electoraal-machtspolitieke strategie.

2. Het is erg ongenuanceerd en misleidend, 'abortus, euthanasie en lgtb-rechten ' over één kam te scheren. Bij abortus en euthanasie gaat het over leven en dood. Komt daarbij dat abortus het bewust beëindigen, het liquideren,  betekent van volkomen weerloos maar beginnend leven.

3. 'Die wetten stellen geen morele standaard'. Dat is in de realiteit natuurlijk nonsens. Denk maar eens even door over erg 'aardse' regelgeving als verkeersreglement of fiscale wetgeving. En waarom is bv. polygamie of polyandrie bij wet verboden? Brinckman zelf verbindt overigens 'wet' met 'ethiek'. De titel van zijn commentaarstuk spreekt boekdelen: 'keuzevrijheid' is een moreel begrip dat hij tot wettelijke standaard maakt.

Norbertijn Daniël Maes publiceerde bij uitgeverij 'De Blauwe Tijger', een pamflet onder de titel 'De kansen van onze samenleving en het evangelie'. 

--------

'De christenen (in het Romeinse Rijk) beleefden waarden tegen de heersende praktijken in:absolute eerbied voor het menselijk leven vanaf de conceptie, zorg voor de zwaksten, eerbiede voor de waardigheid van vrouwen en slaven, beleving van de maagdelijkheid, trous tot in de (martel)dood.'

Filip Joos in  De Standaard van 8 juni:

'Ik geloof rotsvast  in kranten. In stukken waarin iemand een gedachte ontplooit. In de Reynebeaus van deze wereld, ze zijn met meer dan de genaamde Marc, maar ik gebruik hem buiten zijn weten om even als soortnaam. Die mensen bestaan, zijn nodig, en wees gerust, ze zitten niet alleen bij De Standaard. Wie hen leest, leert dat intelligent zelden of nooit een synoniem voor elitair is – waarom toch raakt die armoedige, niet bepaald volks­verheffende gedachte dezer dagen zo wijd verspreid?'