Naar de inhoud

RASP

akke.beakke.be

Berichten van 1 januari 2021 tot 31 december 2021

Schrijfster Kristien Hemmerechts (her)ontdekt het geloof

Kristien Hemmerechts. © Brecht Van Maele

Schrijfster Kristien Hemmerechts (66) gaat sinds begin dit jaar elke zondag naar de mis in de Antwerpse Sint-Carolus Borromeuskerk en op woensdag naar een gebedsviering van de Gemeenschap van Sant'Egidio. Dat vertelt ze aan het weekblad Knack: ‘Ik voel me er thuis. Daar ben ik in Gods handen.’

Hemmerechts’ terugkeer naar de kerk kwam er na contact met de Gemeenschap van Sant’Egidio. Ze meldde zich in Antwerpen als vrijwilliger om mee te helpen aan het kerstdiner voor daklozen. ‘Langzaam drong tot mij door dat het toch heel wonderlijk is wat die leken doen en hoe het evangelie voor hen een heel belangrijke inspiratiebron is.’

Ook de borstkanker die ze overwon, speelde een rol, vertelt ze. ‘Ik was in paniek, tot ik op een nacht in bed lag en me omhelsd voelde, gekoesterd door iets wat het menselijke overstijgt en wat ook weleens God wordt genoemd. Die veiligheid en geborgenheid brachten mij zo veel rust en vrede.’


Bevrijdend

Het werk bij Saint’Egidio noemt Hemmerechts ‘bevrijdend’. ‘Mensen plaatsen zichzelf op een voetstuk, dat is een van de kwalen van onze tijd. Iedereen wil fantastisch zijn, olie zijn die bovendrijft. Ik zeg niet dat dat altijd slecht is, wel dat het niet dé weg is naar innerlijke vrede en geluk. (...)

Ik vind het net heel bevrijdend om niet met mezelf bezig te zijn.

Bij Sant’Egidio gaat het niet over jezelf of over het ik, maar over wij of zij, de anderen die ze willen helpen.’

(Kerknet)

Geschreven door Gust Adriaensen om 19:49

'Ik heb God gezocht vanaf mijn jeugd...'

Op 24 augustus 2021 stierf priester Maurits De Bauw ( 'Dienaar Gods' staat op het overlijdensbericht) in Wolvertem. Daar werd hij op 11 juli 1921 geboren. Heel lang geleden was hij mijn retoricaleraar aan het Sint-Jan Berchmanscollege van Mol. 

De tekst, die hij zelf schreef, op het gedachtenisprentje, maakt grote indruk op mij door zijn schoonheid en diepgang.

'Ik heb God gezocht vanaf mijn jeugd. Het was niet mijn verdienste.

Hij heeft mij geleid langs vele paden en mij de wonderen van zijn Schepping laten ontdekken. Ik zag de schittering van zijn Heerlijkheid

weerkaatst in de kleurenpracht van zijn bloemen. Ik mocht het Mysterie ontwaren op de achtergrond van het Leven. Ik werd vooral gegrepen 

door het Mysterie van de mens, geschapen naar zijn beeld en gelijkenis. Voor dit alles ben ik uitzinnig dankbaar.

Mijn grootste geluk was U nabij te voelen, God, en nu zie ik uit naar de klare onthulling van het Mysterie van Licht en Liefde,

waarin Gij U verbergt.'

Maurits

Geschreven door Gust Adriaensen om 11:09

Doornaert: 'Laat schoolkinderen varen met Magellaan'

Mia Doornaert in De Standaard van 2 september: 'Laat schoolkinderen varen met Magellaan'

smiley-laughing.gif

Van op het luxe 4-sterren MS 'Douro Cruiser' (een weekje genieten voor slechts 3 maanden mediumpensioen), onderhield barones Doornaert op een hoogst aangename én erudiete manier haar eveneens exquisiete reisgenoten.

Vertrekkend van Magellaan, die ze zich vaag herinnerde van in haar lagereschooltijd in het Kortrijks schooltje van haar vader, had zij nog wat andere gegoogelde ontdekkingsweetjes verzameld, die ze met intens genoegen over de Dourovaarders uitstrooide. Het westerse culturele manna deed de ontvankelijke Dourocruisers duidelijk zeer veel deugd.

De barones wist dat de combinatie van deugd/trots met angst/misprijzen, erg geschikt is om te gaan woekeren in geest en hart, zeker in die van ouderen. Zonder ook maar enige vorm van onderzoek of bewijs, oreerde zij streng dat er in de scholen van nu geen plaats meer was voor Magellaan en co., wel voor BLM en co. O tempora, o mores! En dat was de schuld van al die diabolische wokeleraars!!

Kreetjes van afschuw weerklonken op het dek . Gelukkig wachtte het glaasje port.

Geschreven door Gust Adriaensen om 08:27

Scheuren in de tijd. Scheuren in Devisch?

In zijn column in De Standaard van 31 augustus onder de titel 'Scheuren in de tijd', schrijft filosoof en ethicus Ignaas Devisch zijn bewondering uit voor de Franse filosoof Nancy, omdat zijn stellingen een reactie zijn tegen ideologische verblinding of ethische grootspraak en omdat Devisch het ermee eens is dat binnen het wijsgerige terrein een blijvende zelfreflectie nodig is over bv. de verhouding tussen kennis en twijfel.

Nu Devisch directeur geworden is van de denktank Itinera, rijst de vraag of die job niet frontaal botst met de filosofie die hij in dit artikel bewondert.

De financiering van Itinera komt vooral van ondernemers en critici trekken de onafhankelijkheid in twijfel. In 2011 zag politiek filosoof Thomas Decreus er 'een neoliberale lobbygroep in met politieke ambities'. Sp.a (nu Vooruit)- kamerlid Dirk Van der Maelen stelde dat de organisatie lang geweigerd heeft te onhullen wie haar financiert en verklaarde dat dit overwegend gebeurt door kopstukken uit het bedrijfsleven gelieerd aan Open VLD.

Het is m.i. weinig waarschijnlijk dat Devisch in de toekomst een filosoof à la Nancy kan zijn én een directeur van Itinera.

Geschreven door Gust Adriaensen om 07:25

Pontificale viering vandaag 28 augustus: H. Augustinus

Klik op de afbeelding om de link te volgen

Vandaag, zaterdag 28 augustus, is er om 11.30 uur een pontificale hoogmis in de abdijkerk van Postel, ter gelegenheid van het hoogfeest van de H. Augustinus, regelvader van de norbertijnen.

Augustinus werd geboren op 13 november 354 en stierf op 28 augustus 430. Zijn invloed als theoloog en denker binnen het christendom, in het bijzonder het kloosterwezen, en binnen de geschiedenis van het westerse denken, kan moeilijk onderschat worden.

Augustinus was een bijzonder productief schrijver. Zijn bekendste werk is 'Confessiones' of 'Belijdenissen'. Daaruit komt het beroemdste citaat van Sint-Augustinus: 'Gij hebt ons gemaakt voor u en onrustig is ons hart totdat het rust vindt in u'

Geschreven door Gust Adriaensen om 10:12

Bedrijfsscholen

Maak van scholen sociale ondernemingen, schrijft Hans Maertens, gedelegeerd bestuurder Vlaams netwerk van ondernemingen Voka, in De Standaard van 25 augustus.

De heer Maertens heeft zijn middelbare studies en ook zijn universitaire studies gedaan in onderwijssystemen die ongetwijfeld kenmerken vertoonden die hij in zijn opinieartikel aanklaagt. Dat heeft hem niet verhinderd de top te bereiken van de werkgeversorganisatie.
Het spijtige is evenwel dat hij zich gaan inbeelden is dat de ondernemerswereld DE wereld is en dat het ook voor het onderwijs het beste is dat het zich helemaal conformeert aan kenmerken en functionering van de bedrijven.
De ultieme droom van de VOKA-baas is klaarblijkelijk de creatie van bedrijfsscholen en het kneden en afleveren van jonge mensen die direct en efficiënt kunnen ingeschakeld worden in de verschillende ondernemingen.
In dit opinieartikel manifesteert zich een enge en verstikkend-utilitaire visie op onderwijs en leerling, die ook aangeeft hoe totalitair de heer Maertens vanuit zijn VOKA-bestuurszetel denkt: alles en iedereen ten dienste van de Heilige Onderneming.
Geschreven door Gust Adriaensen om 22:20

Het christendom staat niet te koop

Het christendom staat niet te koop

Bisschop van Antwerpen

--------

Kerkgebouwen kun je niet zomaar voor eender wat gebruiken, zegt bisschop Johan Bonny, in De Standaard van 18 augustus. Een kerk verdient een respectvolle plaats en heeft een belangrijke betekenis in onze maatschappij.

-----------

Onze bisschop slaat spijkers met koppen in dat opiniestuk. Het is overduidelijk dat het ‘Programma Toekomst Parochiekerken’ van de Vlaamse regering, bedacht en geschreven is vanuit een neoliberale markteconomische benadering, waarin geen plaats is voor spirituele en religieuze waarden, des te meer voor de vastgoedwaarde en de commerciële mogelijkheden.

  1. Dat staat in schril contrast met het georakel over het belang en de verdediging van de christelijke normen en waarden, van ons christelijk erfgoed, dat geregeld weerklinkt vanuit bepaalde politieke machtsbastions, die het voor het zeggen hebben in de Vlaamse regering. Opvallend is ook dat de christendemocraten  klaarblijkelijk geen bezwaar hebben tegen de uitverkoop van onze kerken. Bisschop Bonny heeft overschot van gelijk wanneer hij zich krachtdadig verzet tegen dat 'Programma'. Het is inderdaad godgeklaagd (!) dat deze Vlaamse regering, waarvan de christen(?)democraten deel uitmaken, klaarblijkelijk niet meer weet (wenst te weten) wat de (nog altijd) eerste functie van een kerkgebouw is.

    Terecht wijst bisschop Bonny erop, dat bij het nadenken over de toekomst van de kerken, een Pastoraal Plan het richtinggevend criterium moet zijn, en niet een veronachtzaamd aanhangsel., zoals in het Programma gebeurt. Op die manier manifesteren de Vlaamse politici zich als religieus-culturele barbaren, die geen aandacht willen hebben voor hun en ons religieus-culturele verleden, waarmee ze in andere omstandigheden zo graag lopen te pronken, én voor de honderdduizenden pratikerende Vlamingen.

    Nog maar pas is het moeizame proces van het opstellen der Kerkenplannen, achter de rug. Daarin werd door zeer veel mensen heel veel tijd en energie gestoken. Het is een belediging voor al die mensen dat de Vlaamse regering nu voor de dag komt met de opdracht om al dat werk eigenlijk nog eens over te doen : er moet voor elke kerk een herbestemmingsprofiel opgesteld worden.Veel respect blijken deze liberaalnationalistischechristendemocratische dames en heren van de Vlaamse regering niet te hebben.

    Scherp kant de bisschop zich tegen de commerciële herbestemming van kerken, waarvoor het Programma meer ruimte wil creëren. Daarmee toont deze Vlaamse regering nog het duidelijkst haar ware aard: de politieke wegbereider zijn van de vastgoedbaronnen en de projectontwikkelaars. Zij zitten te vinken op al die prachtig gelegen sites en zien de miljoenenwinsten al voor het oprapen liggen.

    Bisschop Bonny sluit in sommige gevallen een commerciële herbestemming niet uit. Maar selectiviteit is daarbij prioritair en de bisschop geeft daarbij al enkele treffende voorbeelden: het sociale boven het private, non-profit boven profit, het gemeenschappelijk boven het particulier belang.

    Deze Vlaamse regering blijkt met dit 'Programma Toekomst Parochiekerken', de primitief-mercantiele toer op te gaan, zonder oog voor de religieuze, spirituele, culturele, planologische roots, zonder voeling en respect voor de religieuze beleving en waarden, maar wel verblind door de euro's.

Geschreven door Gust Adriaensen om 12:59

'Niet alleen in de sport wordt zo over vrouwen gesproken'

De Standaard, 9 augustus

Niet alleen in de sport wordt zo over vrouwen gesproken

Gaea Schoeters

Is schrijfster en journaliste.

Maandag 9 augustus 2021 om 3.25 uur

De VRT zet journalist Eddy Demarez op non-actief na ongepaste uitspraken, maar wat verandert dat ten gronde, vraagt Gaea Schoeters zich af.

----------

 

Gaea Schoeters slaat de spijker op de kop. Mensen zeggen (en schrijven) 'ongepaste' dingen over andere mensen. Dat is 'een alomtegenwoordig maatschappelijk fenomeen'.

Dat in casu het kot te klein is voor de 'ongepaste uitspraken' van een talentrijke journalist, over talentrijke lgbti-sportmensen, legt heel wat hypocrisie bloot. Ook Schoeters kan zich daar, spijtig genoeg, niet helemaal aan onttrekken. Zij heeft het uitsluitend over vrouwen als slachtoffer. Zouden er in 'vrouwenclubs' geen 'ongepaste uitspraken' over mannen gedaan worden? En hoe wordt er backstage in lgbti-kringen gesproken over hetero's?

Maar er rijzen nog andere vragen. Geregeld hoor en lees je weinig fraaie, bewust beledigende, denigrerende, spottende dingen over christenen, moslims, joden, Walen, migranten, werklozen.

Zelden of nooit kunnen die rekenen op institutionele en mediaveroordeling zoals nu het geval is. Duidelijk twee maten en twee gewichten. Waarom?

 

Geschreven door Gust Adriaensen om 10:50

De profeet van de 'ontmythologisering' overleden

Klik op de afbeelding om de link te volgen

Op 6 augustus 2021 overleed de jezuïet Roger Lenaers op 96-jarige leeftijd.

Roger Lenaers verwierf een zekere bekendheid met een aantal boeken en essays,  waarin hij een poging onderneemt het christendom en de Kerk te ontdoen van alle 'mythes'. Ontmythologisering heet dat.

 Lenaers wilde inderdaad afrekenen met de traditionele christelijke voorstellingswereld, die hij ‘heteronoom’ noemt. Dat is voorwaar niet niks. In ‘De droom van Nebukadzenar’ is hij zich daarvan terdege bewust. Hij schrijft: ‘Wie als christen van dit axioma (de heteronome voorstellingswereld) wil blijven uitgaan, is overigens in zeer goed gezelschap: heel het Oude en Nieuwe Testament, heel de patristiek, heel de scholastiek, alle concilies, de hele liturgie, alle dogma’s en de uitwerking ervan in de theologie gaan ervan uit. En Jezus zelf en de ‘apostelen en profeten’ waarop onze belijdenis steunt, dachten puur heteronoom.’ De Vlaamse jezuïet Roger Lenaers wilde van al die dingen dus niets meer weten. Veel blijft er dan niet over van wat al meer dan twee millennia beleden wordt en vorm gekregen heeft in de katholieke Kerk.

De ideeën van Lenaers zijn ongetwijfeld voor hemzelf en voor een aantal christenen een boeiende persoonlijke intellectuele uitdaging en oefening. Maar of zij geloof en Kerk kunnen verzoenen met de ‘moderniteit’ en een geloofs- en Kerkgemeenschap op gang kunnen brengen, is zeer de vraag. Wat meer is, Lenaers’ theorieën slaan bij miljoenen christenen, de fundamenten en de belevingselementen van het geloof en het Kerk-zijn weg.

Roger Lenaers besefte dat zelf ook wel. In een interview in het christelijk opinieweekblad 'Tertio', in 2015, zegde hij met enige koketterie en ijdelheid dat het hem verbaasde dat het Vaticaan nog geen sancties tegen hem genomen had. 

Geschreven door Gust Adriaensen om 21:24

Paus: ‘Betrek boerenfamilies bij voedselbeleid’

image
Een boer verzorgt zijn gewassen op Haïti. Foto: CNS Photo - Eduardo Munoz, Reuters

Regeringen zouden kleine boeren en boerenfamilies moeten betrekken bij hun beleid dat gericht is op voldoende voedsel voor alle mensen wereldwijd. Dat zei paus Franciscus deze week in een boodschap aan de VN-bijeenkomst over voedselzekerheid.

Geschreven door Gust Adriaensen om 19:48

Doornaert doet bewust aan indoctrinatie

Bij een column van Mia Doornaert in DS van 29 juli.

  1. Het is meer dan verantwoord nog eens dieper in te gaan op de verwerpelijke methode die barones Doornaert herhaaldelijk in haar columns gebruikt.

    Zij smeert een feit(je) uit heden of (ver) verleden breed en gekleurd, geframed, uit en hangt daaraan wereldomvattende en zwaarwichtige conclusies van harentwege  vast, die haar vooroordelen, maatschappij-, mens- en politieke visies bevestigen.

    Het beperken van de Tridentijnse ritus betekent voor haar het verwerpen en de teloorgang van de Europese cultuur. Het feit dat paus Franciscus in 2016 drie moslimfamilies uit Lesbos weghaalde, is voor de barones een bewijs dat de paus een islamknuffelaar is en geeft haar de kans in te spelen op de angst voor de zgn. islamisering. Ze gaat ook hier uiterst selectief te werk. Ze heeft geen letter over voor de Vaticaanse en kerkelijke initiatieven om (christelijke) vluchtelingen op te vangen, die al vroeger dan 2016 een aanvang hadden genomen en die nog altijd verder lopen.

    Zo komt de columniste tot een conclusie die werkelijk alles slaat. Omdat de paus beperkingen oplegt aan de Tridentijnse ritus en omdat hij enkele moslimfamilies weghaalt van Lesbos, houdt hij niet van Europa. Dergelijke tenenkrullende, bizarre, anti-intellectuele en onlogische mening, kan alleen maar komen van iemand die zichzelf totaal vastgereden heeft in een verstikkende conservatief alt-right culturele obsessie. Vanuit die potdichte koker stuurt zij enormiteiten de wereld in als: de beperking van de Tridentijnse ritus betekent een fundamentele aantasting van de Europese cultuur, de bevrijding van moslims uit de hel van Lesbos, is een teken aan de wand wat de islamisering betreft. En paus Franciscus is daarvan de grote schuldige.

    Het is duidelijk dat de columniste al lange tijd op een selectieve en gekleurde manier sommige feiten uitvergroot om ze te doen passen in haar ideologisch kraam. Klaarblijkelijk wil zij op die manier, aangezien ze een forum heeft, bewust aan indoctrinatie doen.

Geschreven door Gust Adriaensen om 11:50

Politieke hardvochtigheid

Opvallend is dat er in het commentaarstuk van Lieven Sioen in De Standaard van 20 juli weinig of geen empathie en begrip te vinden zijn voor de dramatische situatie waarin deze wanhopige mensen zich bevinden.

Hij herleidt ze tot pionnen in een cynisch spel van machtsverwerving en electoraal opbod. Ook al hebben de actievoerders hun eis afgezwakt tot de vraag om objectieve criteria en een onafhankelijke commissie voor individuele regularisaties, dus geen globale regularisatie mmer, toch kunnen ze ook vanwege Sioen op weinig steun rekenen.

Wat meer is , hij verschuift de verantwoordelijkheid naar de hongerstakers zelf, ook al gebruikt hij het ondertussen gekende trucje om de entourage van de actievoerders de schuld te geven.

Het is duidelijk, men durft niet te schrijven waar het in essentie om gaat: machteloze, weerloze mensen worden in de steek gelaten. Dat een christendemocraat in dat ontmenselijkingsproces de stoere jongen uithangt, de onverbiddelijke sheriff moet zijn, dreigt het laatste greintje geloofwaardigheid van CD&V weg te vegen.

Geschreven door Gust Adriaensen om 09:14

Kapelletjesfietstocht Postel

Ter gelegenheid van 900 jaar norbertijnen, werkten de Abdij van Postel en de Molse Gidsenkring een kapelletjesfietstocht in Postel en omgeving uit.

De brochure met de fietsroute is te verkrijgen in Huize Colibrant binnen de abdijmuren.

Geschreven door Gust Adriaensen om 20:56

Obscene ongelijkheid

Paul Goossens in De Standaard van 17 juli:

'In 2019 hadden de drie rijkste Amerikanen – Jeff Bezos, Bill Gates en Warren Buffett – samen evenveel vermogen als de onderste helft van de Amerikaanse bevolking, 117 miljoen Amerikanen. En toen moest corona nog komen, wat die vermogens verder heeft doen aangroeien. In de periode 1950-1980 had de één procent ongeveer 12 procent van het globale inkomen, de onderste helft zo’n 20 procent. Vandaag zijn die cijfers gewoon omgekeerd. Hier past maar een woord: obsceen.’

Geschreven door Gust Adriaensen om 16:18

Avonddienst abdij Postel

Elke avond om 18 uur heeft in de abdijkerk van Postel (Mol), de avonddienst plaats. Iedereen is er welkom.


 

 
afbeelding
 
 
Het is een rustgevende gebedsdienst, die een half uur duurt. Hij bestaat uit een opeenvolging van hymnes, psalmen, een lezing en gebeden, stiltemomenten.
 
Samen met de norbertijnengemeenschap van Postel, de Vespers, zoals de gebedsdienst ook genoemd wordt, beleven, is een waardevolle ervaring.
Geschreven door Gust Adriaensen om 08:41

'Dialoog en Mededogen'

Kardinaal De Kesel roept op tot dialoog en mededogen

In de Begijnhofkerk in Brussel en aan de ULB en de VUB zijn honderden mensen al zeven weken in hongerstaking. Allen bevinden zich in een irreguliere situatie. Hun toestand wordt kritiek. Elke dag zonder oplossing brengt hen dichter bij de dood. De situatie is dramatisch.  

Zoals de Union des Sans-Papiers pour la Régularisation (USPR) is ook kardinaal Jozef De Kesel tevreden over de vooruitgang die intussen is geboekt in de gesprekken met de overheid om na te gaan of bepaalde hindernissen voor de toekenning van een verblijfsvergunning niet kunnen weggenomen worden en of uitzonderlijke omstandigheden niet kunnen ingeroepen worden.

Kardinaal De Kesel heeft begrip voor de moeilijke situatie waarin de politieke verantwoordelijken zich bevinden. Toch wil hij vooral eraan herinneren dat, hoe onwettig mensen in ons land ook mogen verblijven, het om mensen gaat: mensen in nood, mensen die een beroep doen op ons begrip en op ons mededogen.

IPID – Brussel, vrijdag 9 juli 2021

Kerknet

Geschreven door Gust Adriaensen om 15:09

Ook de abdij van Postel viert '900 jaar Norbertijnen': Met God bij de mensen. Met de mensen bij God.

Klik op onderstaande link voor een overzicht van de verschillende activiteiten.

Bijlagen:
flyer abdij Postel Definitieve versie.pdf (4 MB)   


Geschreven door Gust Adriaensen om 16:23

Abdijkring Postel

De Abdijkring van Postel bestaat uit mensen die verbonden willen leven met de Abdijgemeenschap en zich verder willen verdiepen in de norbertijner spiritualiteit. Die verbondenheid krijgt gestalte in : twee ontmoetingsdagen per jaar rond een geestelijk thema, deelname aan de liturgische vieringen, meeleven met de feestelijke momenten van de abdij, en vrijwilligerswerk.

Voor meer informatie:

    • Pater Nicolaas Gorts, moderator Abdijkring
    • Abdijlaan 16
    • 2400 Mol-Postel

Geschreven door Gust Adriaensen om 07:57

'Creatief omgaan met de wet: ook een keer voor mensen zonder papieren?'

'Creatief omgaan met de wet: ook een keer voor mensen zonder papieren?', is de titel van een lezersbrief in De Standaard.

 Vlijmscherp legt Jef Schoenaerts de leugenachtige en populistische methodes bloot die de regering gebruikt om de hongerstakers en met hen alle migranten te criminaliseren.

Terecht wijst hij erop dat in heel wat maatschappelijke dossiers het beleid akkoord gaat met minnelijke schikkingen, zeker als de tegenpartij over voldoende kennis en middelen beschikt om 'juridische creativiteit en spitsvondigheid' in het overleg te brengen. Het is niet toevallig dat 'milieuvraagstukken' vermeld worden. Maar ook collectieve regulariseringen worden geregeld door regeringen doorgevoerd. Denk maar aan de fiscaliteit of aan stedenbouw.

Het beleid is vaak tegemoetkomend ten aanzien van het 'eigen volk', het is onbarmhartig en verwerpend voor machteloze mensen 'uit den vreemde'.

En de politieke verantwoordelijken stellen zich zo op omdat ze zich gesteund weten door een belangrijk deel van de bevolking. Dat is beschamend. Want dergelijk beleid is een miskenning van de waarden waarop we ons graag beroemen

Geschreven door Gust Adriaensen om 10:18

Migranten zijn geen criminelen

'Het gaat om mensen die op zoek zijn naar een betere toekomst. Dat is een recht, geen misdaad', schrijft Bart Brinckman in DS van 30 juni, over de hongerstakers in Brussel.

Inderdaad. Die zoektocht naar een betere toekomst is een humanitair basisrecht. Dat kan in botsing komen met nationale regelgeving die erop gericht is (economisch oninteressante) migranten buiten het land te houden of ze eruit te krijgen.

Een land dat (ongewenste) vluchtelingen en migranten als misdadigers beschouwt, maakt zich schuldig aan dehumanisering en bestempelt ook de talloze landgenoten die ooit op zoek waren naar een betere toekomst in het buitenland als criminelen.

Geschreven door Gust Adriaensen om 07:39

Belastingontduiking en -ontwijking

  1. België loopt jaarlijks 30,4 miljard euro aan inkomsten mis door belastingontduiking. Dit is ongeveer gelijk aan 93% van het totale budget voor de gezondheidszorg.

    En minstens 172 miljard euro vloeit vanuit België naar belastingparadijzen ..

    Sinds 2010 moeten bedrijven moeten betalingen van meer dan 100.000 euro aangeven, als die gaan naar landen met extreem lage belastingen. Zowat 800 Belgische bedrijven deden in 2019 zo'n aangifte, voor alles samen 172 miljard euro. Maar niet alle bedrijven houden zich aan die verplichting. Dat geld ging vooral naar de Verenigde Arabische Emiraten, gevolgd door Oezbekistan, de Kaaimaneilanden, Bermuda en Turkmenistan. Het zijn vooral de banken en de diamantsector (naar de Verenigde Arabische Emiraten) die geld naar die belastingparadijzen sluizen.

    Het klopt dat een groot deel van dat geldverkeer legitiem is binnen de bestaande regelgeving. Maar bij een belangrijk procent is er fraude in het spel. De huidige legitimiteit neemt de fundamentele ethische en rechtvaardigheidsbezwaren niet weg. België heeft de kans om die belastingparadijzen droog te leggen maar doet het niet. Binnen de Oeso (de organisatie van rijke industrielanden) zijn er nu volop onderhandelingen bezig over maatregelen om op te treden tegen belastingontwijking. Maar volgens Johan Langerock van Oxfam neemt België neemt daar een heel zwakke positie in, bijvoorbeeld in het debat over de minimumbelasting.

Geschreven door Gust Adriaensen om 07:34

900 jaar Norbertijnen

Ook de abdij van Postel viert '900 jaar Norbertijnen': Met God bij de mensen. Met de mensen bij God.

Klik op onderstaande link voor een overzicht van de verschillende activiteiten.

Bijlagen:
flyer abdij Postel Definitieve versie.pdf (4 MB)   

Geschreven door Gust Adriaensen om 22:29

Postelkaas Postelkruiden

 
Postelkaas en Postelkruiden: twee topproducten die binnen de muren van de norbertijnenabdij van Postel geproduceerd worden.

Ze zijn te koop in het abdijwinkeltje. Maar voor de kruidenproducten is er een bijkomende mogelijkheid tot aanschaf: een heuse webwinkel.

Via de website van de abdij (www.abdijpostel.be) is de webwinkel te bereiken.
Geschreven door Gust Adriaensen om 10:13

Franse filosoof Edgar Morin: 100

'De mens is niet alleen­ een homo faber, een technicus die werktuigen uitvindt: hij kan niet overleven zonder mythen, geloof en reli­gie. Hij wordt evenmin uitsluitend gedreven door economische belangen, hij is niet alleen maar een homo economicus: hij schat ook het plezier van dingen­ naar waarde.’

Je kunt slechts voluit jezelf worden als je in een gemeenschap leeft – van de liefde, je gezin­, je vrienden, je volk. ‘Het ik en het wij vullen elkaar aan. Tegenwoordig worden we echter geconfronteerd met een uit zijn voegen gebarsten ik, dat elke­ vorm van solidariteit aantast: van familie over dorp en buren tot de straat.’ Morin stelt de tragische gevolgen van de verdwijnende samenhorigheid aan de kaak, hij pleit voor de terugkeer van de menselijke relaties en beklemtoont het nut om iedereen, vooral onbekenden, goedendag te zeggen.'

Geschreven door Gust Adriaensen om 19:37

Gastenkwartier abdij Postel terug open

Enkele foto's van het gastenkwartier van de abdij van Postel, dat enkele jaren geleden grondig gerenoveerd werd.



2409726-3eed925b0d65db952c6cb810562c845f.jpg

2409726-9810ef71cf8ee45b3c6638a40f7ff4a0.jpg

2409726-e1d1200353f6c0e257bb95d2e649cff9.jpg
Geschreven door Gust Adriaensen om 19:33

Gastenkwartier abdij Postel terug open

Het gastenkwartier

Het gastenkwartier van de abdij van Postel (Kontaktcentrum) is een plaats waar mensen in contact kunnen komen met de abdijgemeenschap, met elkaar als gasten en ook met de gastheer zelf: Christus..

Het gastenkwartier telt 28 kamers, waarvan 11 tweepersoonskamers. Daardoor is er plaats voor maximum 39 gasten. Er is het nodige sanitair, voorzien van enkele doucheruimtes. Er is ook een eigen sanitaire ruimte voor rolstoelgebruikers. Het gastenkwartier is trouwens helemaal rolstoeltoegankelijk.

Het gastenkwartier beschikt over de erkenning ‘Toerisme voor Allen’ van de Vlaamse overheid.

Er zijn 3 conferentiezalen voor ontvangst van groepen. Beamer en scherm, alsook internetaansluiting zijn beschikbaar.

In de recreatiezaal kan men gezellig samenzijn en genieten van het Postelse abdijbier.

Bij het gastenkwartier is er een kapel die gebruikt kan worden voor persoonlijk gebed of voor vieringen in groepsverband.

Zowel enkelingen als groepen die komen voor een tijd van bezinning en gebed zijn van harte welkom. In beide gevallen kan men een eigen programma volgen met eigen begeleiding, of men kan een beroep doen op een lid van de abdijgemeenschap voor een conferentie of gesprek (via de gastenpater), of men kan aansluiten bij de initiatieven die georganiseerd worden door de abdijgemeenschap.

Iedereen is welkom: studenten, gezinnen met kinderen, pelgrims… We verlangen wel van onze gasten dat ze dagelijks deelnemen aan één van de gebedsdiensten van de abdijgemeenschap.

Ook daggroepen kunnen gebruik maken van het gastenkwartier van de abdij voor vergaderingen, conferenties en bezinningen.

Voor verdere informatie en aanvragen voor verblijf op het gastenkwartier van de abdij kan men terecht bij:

Geschreven door Gust Adriaensen om 18:50

Avonddienst in abdijkerk Postel hervat

Elke avond om 18 uur heeft in de abdijkerk van Postel (Mol), de avonddienst plaats. Iedereen is er welkom.


 

 
afbeelding
 
 
Het is een rustgevende gebedsdienst, die een half uur duurt. Hij bestaat uit een opeenvolging van hymnes, psalmen, een lezing en gebeden, stiltemomenten.
 
Samen met de norbertijnengemeenschap van Postel de Vespers, zoals de gebedsdienst ook genoemd wordt, beleven, is een waardevolle ervaring.
Geschreven door Gust Adriaensen om 20:26

Politicoloog Maddens: een populist?

'De opkomstplicht is een zinloze vrijheidsberoving', orakelt politicoloog Bart Maddens (KU-Leuven) in De Standaard van 16 juni.

Het is een beschamend, populistisch pamflet, een academicus onwaardig.

Kan iemand die de verplichte stembusgang een 'zinloze vrijheidsberoving' en de afschaffing 'het feest van de herwonnen vrijheid noemt, want dan kan je de hele dag in bed blijven liggen, joepie!!, wel een politicoloog genoemd worden? Foei driewerf foei voor die verfoeide overheid, want die verhindert dat de Vlaamse gemeentenaar na een nachtje stappen de hele dag, enz.

Kan iemand die boudweg stelt dat een opkomst van 90 of 70 %, geen enkel politiek gevolg heeft, wel een academische politicoloog genoemd worden?

Heeft Maddens gelijk wanneer hij schrijft dat het om een ideologische keuze gaat? Ideologisch, ja. Maar niet in de betekenis die Maddens eraan geeft: de groteske uitvergroting van enkele uren 'ongemak' tot een uiterst krachtige aanval en aantasting van de individuele vrijheid.

Bij Maddens gaat het om partijpolitieke ideologie verweven met electorale berekeningen. Hij hoopt dat zijn partij profiteert van de afschaffing van de opkomstplicht.

Geschreven door Gust Adriaensen om 07:27

Foei, CD&V!

Haarscherp verwoordt Bieke Verlinden in De Standaard van 14 juni, de effecten van het privatiseringsdecreet dat de Vlaamse regering voorbereidt.

Het geeft enorm veel macht van de privé-investeerders over de publieke zorg en over het belastinggeld -geld van ons allemaal- dat naar de zorg gaat. Onvermijdelijk zal met dergelijk decreet de zorgsector evolueren naar en uiteindelijk gerund worden als een bedrijf waarbij de winstmarge en de omvang ervan essentieel zullen zijn, met alle gevolgen vandien voor de kosten van de zorgbehoevende en de kwaliteit van de dienstverlening.

Terecht concludeert de auteur dat het voorgestelde decreet alles in zich heeft om het algemeen belang ondergeschikt te maken aan de privéwinst.

Dat neoliberale partijen als de N-VA en Open VLD, dergelijke privatisering willen realiseren, is niet verwonderlijk. Dat de CD&V -de christendemocraten- , daarin meestapt is onbegrijpelijk en schandalig. De kwetsbare, weerloze mens overlaten aan de markt, is een aanfluiting van 'iedere mens telt'.

Geschreven door Gust Adriaensen om 07:15

Paus weigert ontslag Duitse kardinaal Marx

Lieber Bruder,

vor allem: Danke für Deinen Mut. Es ist ein christlicher Mut, der sich nicht vor dem Kreuz fürchtet, und der keine Angst davor hat, sich angesichts der schrecklichen Wirklichkeit der Sünde zu erniedrigen. So hat es der Herr getan (Phil 2, 5-8). Es ist eine Gnade, die der Herr Dir geschenkt hat, und ich sehe, dass Du sie annehmen und bewahren willst, damit sie Frucht bringt. Danke.

Du sagst mir, dass Du einen Augenblick der Krise durchmachst, und nicht nur Du, sondern auch die Kirche in Deutschland. Die gesamte Kirche ist in der Krise wegen des Missbrauchs; ja mehr noch, die Kirche kann jetzt keinen Schritt nach vorn tun, ohne diese Krise anzunehmen. Die Vogel-Strauß-Politik hilft nicht weiter, und die Krise muss von unserem österlichen Glauben her angenommen werden. Soziologismen und Psychologismen helfen da nicht. Die Krise anzunehmen, als einzelner und als Gemeinschaft, das ist der einzige fruchtbringend Weg; denn aus einer Krise kommt man nur in Gemeinschaft heraus, und außerdem müssen wir uns klar machen, dass man aus der Krise als ein besserer oder als ein schlechterer Mensch hervorkommt, aber niemals unverändert.[1]

Du sagst mir, dass Du seit letztem Jahr am Nachdenken bist: Du hast Dich auf den Weg gemacht, den Willen Gottes zu suchen, und bist entschieden, ihn anzunehmen, was immer er sei. Ich stimme Dir zu, dass wir es mit einer Katastrophe zu tun haben: der traurigen Geschichte des sexuellen Missbrauchs und der Weise, wie die Kirche damit bis vor Kurzem umgegangen ist. Sich der Heuchelei in der Art, den Glauben zu leben, bewusst zu werden, ist eine Gnade und ein erster Schritt, den wir gehen müssen. Wir müssen für die Geschichte Verantwortung übernehmen, sowohl als einzelner als auch in Gemeinschaft. Angesichts dieses Verbrechens können wir nicht gleichgültig bleiben. Das anzunehmen bedeutet, sich der Krise auszusetzen.

Nicht alle wollen diese Tatsache annehmen, aber es ist der einzige Weg. Denn „Vorsätze“ zur Änderung des Lebens zu machen, ohne „das Fleisch auf den Grill zu legen“, führt zu nichts. Die persönliche, soziale und geschichtliche Realität ist Konkret. Es genügt nicht, sie nur mithilfe von Ideen anzunehmen. Denn über Ideen wird diskutiert (zu Recht). Aber die Wirklichkeit muss immer angenommen werden und braucht Unterscheidung. Es stimmt, dass die geschichtlichen Vorkommnisse mit der Hermeneutik jener Zeit bewertet werden müssen, in der sie geschehen sind. Das befreit uns aber nicht von der Aufgabe, Verantwortung zu übernehmen und diese Vorkommnisse anzunehmen als die Geschichte der „Sünde, die uns bedrängt“. Deswegen glaube ich, jeder Bischof der Kirche muss sie annehmen und sich fragen: Was muss ich angesichts dieser Katastrophe tun?

Das „mea culpa“ angesichts so vieler Fehler in der Vergangenheit haben wir schon mehr als einmal ausgesprochen, in vielen Situationen, auch wenn wir persönlich an dieser historischen Phase nicht beteiligt waren. Und genau dieses Verhalten wird von uns auch heute verlangt. Man verlangt von uns eine Reform, die – in diesem Fall – nicht in Worten besteht, sondern in Verhaltensweisen, die den Mut haben, sich dieser Krise auszusetzen, die Realität anzunehmen, wohin auch immer das führen wird. Und jede Reform beginnt bei sich selbst. Die Reform in der Kirche haben Männer und Frauen bewirkt, die keine Angst hatten, sich der Krise auszusetzen und sich selbst vom Herrn reformieren zu lassen. Das ist der einzige Weg; andernfalls wären wir nur „Ideologen der Reformen“, ohne das eigene Fleisch aufs Spiel zu setzen.

Der Herr hat sich niemals auf eine „Reformation“ (ich bitte um Erlaubnis für diese Formulierung) eingelassen: weder auf das Projekt der Pharisäer, noch auf das der Sadduzäer, der Zeloten oder der Essener. Sondern er hat sie mit seinem Leben bewirkt, mit seiner Geschichte, mit seinem Fleisch, am Kreuz. Und das ist der Weg, den auch Du, lieber Bruder, annimmst, indem Du Deinen Amtsverzicht anbietest.

Du sagst in Deinem Brief zu Recht, dass es uns nichts hilft, die Vergangenheit zu begraben. Das Schweigen, die Unterlassungen, das übertriebene Gewicht, das dem Ansehen der Institutionen eingeräumt wurde – all das führt nur zum persönlichen und geschichtlichen Fiasko; es führt uns dazu, dass wir mit der Last leben, - wie die Redewendung sagt – „Skelette im Schrank zu haben“.

Es ist wichtig, die Realität des Missbrauchs und der Weise, wie die Kirche damit umgegangen ist, zu „ventilieren“ und zuzulassen, dass der Geist uns in die Wüste der Trostlosigkeit führt, zum Kreuz und zur Auferstehung. Es ist der Weg des Geistes, dem wir folgen müssen, und der Ausganspunkt ist das demütige Bekenntnis: Wir haben Fehler gemacht, wir haben gesündigt. Es sind nicht die Untersuchungen, die uns retten werden, und auch nicht die Macht der Institutionen. Uns wird nicht das Prestige unserer Kirche retten, die dazu neigt, ihre Sünden zu verheimliche. Uns wird nicht die Macht des Geldes retten und auch nicht die Meinung der Medien (oft sind wir von ihnen allzu abhängig). Was uns retten wird, ist: die Tür zu öffnen für den Einen, der allein uns retten kann, und unsere Nacktheit zu bekennen: „ich habe gesündigt“, „wir haben gesündigt“ – und zu weinen, und zu stammeln, so gut wir können: „Geh weg von mir, denn ich bin ein Sünder“, ein Vermächtnis, das der erste Papst den Päpsten und Bischöfen der Kirche hinterlassen hat. Dann werden wir jene heilsame Scham empfinden, die die Türen öffnen wird zu jenem Mitleid und jener Zärtlichkeit des Herrn, die uns immer nah sind. Als Kirche müssen wir um die Gnade der Scham bitten, damit der Herr uns davor bewahrt, die schamlose Dirne aus Ezechiel 16 zu sein.

Es gefällt mir, wie Du den Brief beendest: „Ich bin weiterhin gerne Priester und Bischof dieser Kirche und werde mich weiter pastoral engagieren, wo immer Sie es für sinnvoll und gut erachten. Die nächsten Jahre meines Dienstes würde ich gerne verstärkt der Seelsorge widmen und mich einsetzen für eine geistliche Erneuerung der Kirche, wie Sie es ja auch unermüdlich anmahnen“.

Und genau das ist meine Antwort, lieber Bruder. Mach weiter, so wie Du es vorschlägst, aber als Erzbischof von München und Freising. Und wenn Du versucht bist, zu denken dass dieser Bischof von Rom (Dein Bruder, der Dich liebt), indem er Deine Sendung bestätigt und Deinen Rücktritt nicht annimmt, Dich nicht versteht, dann denk an das, was Petrus im Angesicht des Herrn hörte, als er ihm auf seine Weise seinen Verzicht anbot: „Geh weg von mir, denn ich bin ein Sünder“ – und die Antwort hörte „Weide meine Schafe“.

Mit brüderlicher Zuneigung

Franciscus

Geschreven door Gust Adriaensen om 07:52

Morrelen aan het verkiezingssysteem

(Marc Reynebeau, De Standaard, 9 juni 2021)

Reynebeau geeft een aantal pertinente gevolgen aan van het 'rommelen aan het verkiezingssysteem', in het bijzonder het pleiten voor een meerderheidssysteem en het afschaffen van de opkomstplicht.

Een meerderheidssysteem walst de kleine partijen weg terwijl een evenredige vertegenwoordiging meer kansen biedt om door overleg tot een oplossing te komen. Het is de keuze voor het 'conflictmodel' boven het overlegmodel. Het afschaffen van de opkomstplicht zal vooral lager opgeleiden weghouden van de stembus en vrij spel geven aan de financieel geprivilegieerden, zowel de individuele politici als de partijen.

Ik ben het met Reynebeau eens dat dit systemen zijn die de politiek en de samenleving minder democratisch maken. Het is niet verwonderlijk dat rechtse politici en partijen die momenteel goed in de markt liggen en rijk zijn, er voorstander van zijn.

Niet democratische bekommernissen maar pure electorale overwegingen brengen De Wever en co. ertoe, te gaan morrelen aan het verkiezingssysteem.

Geschreven door Gust Adriaensen om 07:36

A.L. Snijders 1937-2021

'Verdrongen Verleden',
zijn laatste zkv

in DS-Letteren van zaterdag.
Daarin een opsteltitel
van 56 jaar geleden:
'Ontsnapping aan de dood'.

Dat is hem die ochtend in juni
niet gelukt.

Zijn Zeer Kort Verhaal
was langer dan gewoonlijk.

Bijlagen
Geschreven door Gust Adriaensen om 11:44

Sociaal-economische breuklijnen

Professor D'Hooghe stelt in De Standaard van 7 juni, dat de sociaal-economische en levensbeschouwelijke breuklijnen in grote mate zijn weggeveegd, en zijn vervangen door meer specifieke thema’s zoals klimaat, identiteit en migratie'.

Ik ben het daarmee niet eens. Wanneer je het levensbeschouwelijke reduceert tot religie, is het wel zo dat, althans in onze samenleving, het religieuze voor minder mensen dan vroeger een erg belangrijke rol speelt maar er zijn nog honderdduizenden mensen die vasthouden aan hun religie en er sterkte en zingeving in vinden.

De sociaal-economische breuklijnen blijven evenwel sterk aanwezig. De specifieke thema's, waarover D'Hooghe het heeft, versterken de sociaal-economische breuklijnen. De economisch en sociaal zwaksten zijn de grootste slachtoffers van de klimaatverandering, hebben geen boodschap aan de identiteitsobsessie of worden er politiek voor gebruikt en maken het overgrote deel uit van de migranten, die de westerse regeringen liever kwijt dan rijk zijn en ook navenant worden behandeld.

Geschreven door Gust Adriaensen om 21:20

Moeten wetenschappers soms zwijgen?

'Soms kunnen wetenschappers beter zwijgen', schrijft filosoof Tineke Beeckman in De Standaard van 3 juni.

Erg duidelijk verwoordt Beeckman evenwel niet wat zij dan wel van de wetenschappers verwacht. Mogen zij alleen maar cijfers , rekenmodellen en prognoses naar voren brengen? Ze moeten 'een verbindende rol over politieke verschillen heen' spelen, aldus Beeckamn. Hoe kunnen zij dat doen? Is dat mogelijk zonder het afgebakende technisch-wetenschappelijke veld te verlaten ? Want nemen ze dan niet een maatschappelijke rol op zich, die hoe dan ook algemeen-politiek of partij-politiek ingekleurd zal worden?

Eigenlijk bepleit Beeckman een strikte scheiding tussen de (beroeps)politici en de burger én absolute prioriteit voor de geïnstitutionaliseerde politiek. Zij sluit zich op die manier aan bij conservatieve stromingen en partijen, die een afkeer hebben voor het zgn. middenveld dat maatschappijvisies en -bekommernissen naar voren brengt maar ook voor de individuele burger die bewust een rol wil spelen in het democratische spel.

Beeckman zelf beweegt zich in haar columns toch ook niet altijd binnen een strikt filosofische afbakening!

Geschreven door Gust Adriaensen om 09:58

De hoofddoeksoap

In de 'hoofddoekdiscussie' wordt 'neutraliteit van de overheid' altijd opnieuw als argument contra aangevoerd. Maar het is opvallend dat 'neutraliteit van de overheid 'verengd wordt tot het al of niet dragen van religieuze symbolen.

De argumenten die aangevoerd worden om 'religieuze symbolen' te verbieden, kunnen evenwel in hoofde van de burger evenzeer gebruikt worden met betrekking tot andere 'symbolen'. Een aantal voorbeelden. Kan een burger zich niet geïntimideerd of geïrriteerd voelen door de kledij of opsmuk van de (top)ambtenaar: uniform; chique, sjofel, slordig; duur horloge, opzichtige juwelen...? Hoe zit het met de taal van de ambtenaar: dialect, algemeen Nederlands, gebrekkig...? Schrikken de overheidsgebouwen de burger niet af? Zijn zij niet de materiële uitdrukking van een maatschappijvisie, een ideologie?

Kortom, wat is 'neutraliteit' precies? Waarom wordt 'neutraliteit' steevast gereduceerd tot hoofddoek, kruis en (heel, heel soms) keppeltje? Vooringenomenheid?

Geschreven door Gust Adriaensen om 15:42

'Chinees denken', een boek van Roel Sterckx

Luister naar een gesprek met de auteur van 'Chinees denken', een boek over de belangrijkste denkers en tradities van China,  Roel Sterckx, professor in Cambridge.

Lees een interview met de auteur in 'Trouw'.

Klik op onderstaande links.

Bijlagen:
https://radio1.be/luister/select/de-ochtend/hoe-ziet-china-haar-rol-in-de-wereld-als-je-macht-wil-uitstralen-doe-je-dat-best-onzichtbaar   

Bijlagen
Geschreven door Gust Adriaensen om 00:00

Het negativisme van de media

(Karel Verhoeven: De Standaard, 29 mei)

Collega-forumdeelnemer Marc B. raakt een onderwerp aan, dat al lang en tot nu toe veel te weinig aandacht krijgt. Welke rol spelen de media, en in het bijzonder de kranten en tijdschriften, in het oproepen en in stand houden, van onbehagen en mistevredenheid in brede lagen van de bevolking, van wantrouwen ten aanzien van de verschillende beleidsniveaus, van afwijzing en soms regelrechte haat voor experts?

Er kan niet naast gekeken worden: de media hebben vooral interesse voor het negatieve, het destructieve , het polariserende, het angstaanjagende, het onrustzaaiende, het sensationele. Klaarblijkelijk zijn zij van oordeel dat berichtgeving en duiding die daarin passen, de grootste belangstelling bij het publiek trekken en dus kunnen zorgen voor de grootste omzet.

Zouden de onbehaaglijke sfeer en de agressieve actie, waarover al lang uitgebreid bericht wordt, er ook zijn, wanneer de aandacht voor het positieve, het opbouwende nog maar even groot was als de interesse voor het negatieve?

Geschreven door Gust Adriaensen om 10:38

'De goede Vlaming is toch een Belg'

  1. Marc Reynebeau: 'De goede Vlaming is toch een Belg', De Standaard 26 mei 2021.

  2. Het uitgangspunt van Reynebeaus analyse is De Stemming waaruit blijkt dat het Vlaamse separatisme slechts tussen 7 en 12 procent scoort, wat ook al aangetoond werd in vroegere peilingen. Wat meer is, een groot aantal Vlamingen wil zelfs herfederaliseren.
  3. Het is duidelijk dat er vooral bij de nationalistische partijen N-VA en Vlaams Belang, een enorme kloof gaapt tussen wat deze partijen als het fundament en het politieke streefdoel beschouwen, nl. de onafhankelijkheid van Vlaanderen, én hun kiezers.
  4. De N-VA is er zich al jaren van bewust dat duidelijk uitkomen voor separatisme, electoraal nefast zou zijn en zij wilde haar leidende rol in de federale en Vlaamse regeringen van de laatste jaren niet verkwanselen. Daarom heeft de partij een mistgordijn opgetrokken rond die onafhankelijkheid, een flou politique, en zet ze veel meer in op thema's, die lonender zijn bij bepaalde segmenten van de bevolking, bv. een rechts-liberaal sociaal-economisch beleid, nog dieper blauw dan de Open VLD.

    Het Vlaams Belang kan het zich als oppositiepartij wel veroorloven die Vlaamse onafhankelijkheid geregeld in de verf te zetten, maar de partijtop weet ook wel, dat de overgrote meerderheid van de Vlamingen  zich geen bal aantrekt van die voorgespiegelde Vlaamse republiek, integendeel. Dus combineert de partij die onafhankelijkheidsretoriek met een Vlaams paradijs, mocht het separatisme er komen, en appelleert zij vooral aan buik- en angstgevoelens : de angst en afkeer voor anderen dan 'het eigen volk' (wat dat 'eigen volk' ook precies moge inhouden), de migratieproblematiek, de angst voor jobverlies, voor aantasting van welvaart en welzijn, enz.

    Hoe goed de peiling ook uitvalt voor de nationalistische partijen, ik ben er zeker van dat de afwijzing van, de onverschilligheid voor een onafhankelijk Vlaanderen én de keuze voor herfederalisering, op de N-VA- en Vl.B.-hoofdkwartieren, voor veel stress en onzekerheid zorgen. Hun onafhankelijkheidsstreven zullen ze nog minder echt promoten.

Geschreven door Gust Adriaensen om 10:10

Antwoorden aan Dikke Freddy

Aan Ben Weyts, minister van Dierenwelzijn en van Ervaringsdeskundigen in de armoede

Geachte Heer,

Ik schrijf u in naam van Aleidis Da Silva, mijn onderbuurvrouw. U kent haar ongetwijfeld, want zij heeft u het voorbije jaar reeds vier keer aangeschreven en u hebt haar vier keer uitermate vriendelijk een antwoord toegestuurd.

Hoewel zij u vier verschillende brieven heeft gestuurd, waren alle antwoorden die ze van u ontving tot op de letter hetzelfde. U moet over een straf geheugen beschikken om elke keer, woord voor woord, hetzelfde antwoord te formuleren. Mijn felicitaties daarvoor.

Graag bezorg ik u, om het dossier volledig te maken, nog wat extra informatie over Aleidis Da Silva. Haar wettige echtgenoot, tevens vader van haar drie kinderen, is jaren geleden met de noorderzon vertrokken. Al wat hij heeft achtergelaten, is een schuldenberg die hoger is dan de Mont Blanc. Dienten­gevolge krijgt Aleidis van haar schuld­bemiddelaar elke week 96 euro, waarmee ze voor haar hele huishouden eten, drinken, was, plas, schoolgerief en oplaadkaarten voor de gsm’s moet kopen. Het is een van de redenen dat we geen licht meer hebben op het gemeenschappelijke toilet dat zich op de gang bevindt. De goedkoopste lamp kost toch al snel meer dan een gesneden brood plus een pot choco en dan is voor mij en voor al mijn buren de keuze vlug gemaakt: wij zoeken ons toiletpapier in de lichtbundel van onze gsm.

Door de coronamaatregelen is de ­miserie van Aleidis nog groter geworden. Ze moest een computer kopen omdat haar oudste anders geen lessen kon volgen, in de winkels is alles duurder ­geworden, het café waar ze de afwas deed, is voorgoed gesloten, en zo zijn er nog enkele kleinigheden te vermelden.

Desalniettemin is Aleidis niet bij de pakken blijven zitten. Ze heeft zich bij de VDAB een traject laten voorschrijven. Dat hield in dat ze een opleiding zou gaan volgen om gediplomeerd ervaringsdeskundige in de armoede te worden en vervolgens zou ze een job kunnen krijgen die haar in staat zou stellen om probleemloos lampen en dergelijke meer te kunnen kopen.

Er waren wel enkele voorwaarden waaraan voldaan moest worden om aan de opleiding te beginnen. Ten eerste moest ze al lang genoeg in armoe leven om voor de opleiding in aanmerking te komen. In die proef is Aleidis met de grootste onderscheiding geslaagd: ze is 32 jaar en ze heeft nooit in haar leven een splinter hout gehad om pijlen van te maken, laat staan een nagel om haar gat te krabben. Vervolgens moest ze een voorbereidend leerjaar volgen. Daar is ze in september vorig jaar vol goede moed aan begonnen.

Ik kan u zeggen dat ze al veel geleerd heeft. Zo heeft ze bijvoorbeeld van één oud hemd van mij voor alle drie haar kinderen een volledige pyjama gemaakt. Toen haar oudste jarig was, had ze geen rotte eurocent om voor het kind iets te kopen. Wel, ze heeft dat kind ­gelukkig kunnen maken met een fleurig getekende bon om vijf keer de tafel niet te hoeven afruimen. Het zijn allemaal truken die Aleidis in het voor­bereidende jaar – van haar mede­studenten dan nog – geleerd heeft.

De miserie is dat haar traject nu ­abrupt beëindigd wordt omdat u besloten hebt de opleiding voor ervaringsdeskundigen in de armoe tegelijk met de nertsfokkerijen af te schaffen. Naar verluidt vindt u dat de opleiding te lang duurt, terwijl u zelf niet onder stoelen of banken steekt dat u er negen jaar over gedaan hebt om licentiaat in de politieke wetenschappen te worden. ­Bovendien denkt u dat er geen werk is voor ervaringsdeskundigen in de ­armoede, terwijl er op uw kabinet nog altijd geen is. Ik denk bijvoorbeeld dat Aleidis u allerhande adviezen kan geven om goedkopere afkoelende sportkledij voor onze olympische atleten te vinden dan de frivole frulletjes waar nu kolossaal veel centen naartoe gaan. De ­besparingen die op dat vlak te maken zijn, leveren gegarandeerd meer dan ­genoeg op om de opleidingen voor ervaringsdeskundigen in de armoede te ­laten voortbestaan. En dat zou ook voor mij een oplossing betekenen, want een lamp in ons gemeenschappelijke toilet lijkt me een niet versmaden ­gemak.

Ik kijk uit naar uw vriendelijke antwoord (ik heb een weddenschap lopen dat u deze keer toch niet allemaal ­dezelfde woorden zult gebruiken als in de vier brieven die u naar Aleidis Da ­Silva stuurde) en ik groet u met de meeste Hoogachting,

Frederik De Meester,

(u kent mij uit eerdere briefwisseling als ‘Dikke Freddy’)

Brieven van Dikke Freddy is een column van schrijver Erik Vlaminck. Thuisbasis van de column is het webplatform Sociaal.net

---------------------

Beste Dikke Freddy,

Eerst moet me dit van het hart. Ik vind het maar niks dat gij precies ook op weg zijt naar een andere naam. Ge wilt de rooi of de bruin toch niet nadoen zeker? En kom niet af met : de geel hebben dat ook gedaan. Bij ons lag dat anders. Wij moesten afstand nemen van die halfgare spiritisten. En twee. Die Aleidis da Silva doet me wel sterk denken aan die Debora van Rousseau.

Eigenlijk zit ge toch wel nogal sterk in rood vaarwater. Maar ik neem u dat niet erg kwalijk. Van mensen die altijd maar klagen dat ze geen nagel hebben om aan hun gat te krabben, kan ik dat wel snappen maar niet goedkeuren.

Maar nu terzake. Ik snap niet dat gij wel centen hebt om een gsm te kopen maar niet voor een toiletlamp. 't Is uw keus natuurlijk en misschien helpt het eraan te denken dat zowel uw als mijn grootouders altijd in het donker naar het huisken in den hof moesten.

Ge geeft zelf al aan wat de echte oplossing is: de persoonlijke creativiteit verhogen, zoals Aleidis doet.

Groet,

Ben.

Geschreven door Gust Adriaensen om 19:42

Een zwalpend schip

De coronacrisis maakt het nog scherper duidelijk: de N-VA is een zwalpend schip.

In deze coronacrisis wordt het beleidswerk geleverd en de politieke show gestolen door de federale regering. De Vlaamse regering speelt een tweederangsrol en als minister-president Jambon al eens op het voorplan treedt, zijn (communicatie)flaters nooit ver weg. Nog een geluk voor de partij dat Weyts én het onderwijs er zijn.

De onzekerheid /onzichtbaarheid van N-VA , wordt m.i. mede veroorzaakt door de onzichtbaarheid van de voorzitter-voor-het-leven Bart De Wever. Ik krijg sterker en sterker de indruk dat Bart zijn voorzitterschap kotsbeu is en dat hij zich veel liever helemaal zou terugtrekken binnen de grenzen van zijn baronie en de barokke zalen van het Schoon Verdiep.

De flaters die Jambon keer op keer begaat, moeten hem erg zwaar vallen. Het feit dat hij met zijn politieke talenten, tot nu toe geen uitvoerend mandaat op het hoogste niveau kon bekleden, waar hij zijn staatsmancapaciteiten echt zou kunnen ontplooien, moet hem op den duur toch erg frustreren.

Geschreven door Gust Adriaensen om 09:28

Vlaanderen snoert betrokken burgers de mond:

Vlaanderen snoert betrokken burgers de mond: milieubeweging trekt naar het Grondwettelijk Hof

Vandaag koos het Vlaams parlement ervoor om de rechten van burgers die opkomen voor leefmilieu en natuur stevig aan banden te leggen. In een petitie hadden ruim 21.850 burgers zich tot de leden van het Vlaams parlement gericht om dit voorstel alsnog tegen te houden. De milieubeweging trekt nu naar het Grondwettelijk Hof, want de beslissing druist in tegen het grondwettelijk recht op de bescherming van een gezonde leefomgeving. 

Via een vrije bijdrage in Knack reageerde de coalitie van milieuorganisaties eveneens op de eerdere fake news-reactie van minister Demir (N-VA). 

Geschreven door Gust Adriaensen om 08:59

Bisschop Bonny in de Afspraak

In De Afspraak van 17 mei, had bisschop Bonny het samen met Groen-voorzitster Meyrem Almaci en journalist Deborsu, o.a. over het Israëlisch-Palestijns conflict en de herbestemming van kerken.

Klik op onderstaande link.

Bijlagen
Geschreven door Gust Adriaensen om 10:29

Vaccinatie verplichten?

Politici en journalisten verkondigen de stelling dat een algemene verplichting tot vaccinatie tegen covid te ver gaat.

Er is evenwel nog altijd de verplichte vaccinatie tegen polio. Als een verplichting een inbreuk op de integriteit betekent, dan kan ook de inenting tegen polio niet langer wettelijk verplicht blijven. Overigens bestaan er nog andere verplichte inentingen in specifieke gevallen. Bovendien zijn er een reeks vaccinaties bij baby's en kinderen, die door allerlei instanties en zorgverstrekkers al tientallen jaren sterk aanbevolen worden, zodanig dat de ouders ze beschouwen als een vanzelfsprekende, positieve verplichting.

De omvang en de ernst van deze pandemie verantwoorden zeer sterk de wettelijke verplichting van vaccinatie. Het naar voren schuiven van de 'integriteit' als bepalende factor voor de niet-verplichting, doet de wenkbrauwen fronsen. Bij de wettelijke verplichtingen en verboden om deze crisis te overwinnen, zijn er talloze maatregelen die de persoonlijke integriteit ook aantasten.

Geschreven door Gust Adriaensen om 18:16

'Struikel niet over de vrijheid'

In De Standaard van woensdag 12  mei, lees je eens te meer een scherpe analyse van Marc Reynebeau onder de titel 'Struikel niet over de vrijheid'.

Met een aantal feiten maakt hij duidelijk dat 'vrijheid' verengd wordt tot individuele consumptiedrang en de inwilliging daarvan. Dat grote groepen in de samenleving daarvan uitgesloten worden of daaraan niet kunnen deelnemen, is van geen tel. Dat zij daarvan ernstig nadeel kunnen ondervinden, legt weinig of geen gewicht in de schaal in de politieke besluitvorming.

De media werken op een ongeziene manier mee aan de hype van het 'terrassen', precies alsof de mens en de mensheid (in Vlaanderen dan toch) door de terrasonthouding op de rand van de complete crash stonden.

Het is kenmerkend voor een bepaald soort liberalisme dat vernauwd werd tot een geïndividualiseerde economische vrijheid. In dergelijke reductie is er geen plaats voor 'zinvolle vrijheid', want zoals Reynebeau schrijft: 'Vrijheid is maar zinvol als ze er is voor iede­reen, anders biedt ze slechts extra voorrechten voor een kleine groep geprivilegieerden'.

Geschreven door Gust Adriaensen om 14:26

Meer van RASP

↑ Terug naar de berichten