Mooie illustratie van de DS-rangorde van belangstelling en waarden.

Het Suikerfeest: Vandaag,1 foto op de frontpagina, een reportage van een volledige pagina met 3 foto's.

Het Paasfeest: geen woord, geen letter, geen foto.

Een indrukwekkende bekering van een vroegere AVV-VVK-krant !

God, roep je nog?

Hoe kan ik het horen?

(klik op de links)

Bijlagen:
God1 001.jpg (269.6 KB)   
God2 001.jpg (140.1 KB)   

Voorzitter CM Van Gorp: 'Er zou ook een zachtere vorm moeten zijn, voor mensen die het gevoel hebben dat hun leven voltooid is." Zelfdoding vindt hij een te negatieve term. "Ik zou het eerder noemen: het leven teruggeven.'

Teruggeven? Aan wie?

 Beangstigend is ook dat Van Gorp zijn idee sterk verbindt met de (onbetaalbaar ? geachte) kost van de vergrijzing.

Heeft hij ook nagedacht over de mogelijke vloedgolf van gefaciliteerde zelfdodingen vanaf een bepaalde leeftijd? Copycatgedrag bestaat ook bij bejaarden.

Zaterdag 15 juni  (en zaterdag 29 juni) vanaf 9.30 u. tot 16.00 u. op het Kontaktcentrum van de abdij van Postel.

De Norbertijnen kregen van hun stichter Norbertus de Regel van Augustinus als leefregel. Wie was de H. Augustinus? Wat staat er centraal in Zijn kloosterregel? Welke boodschap hebben wij hieraan?

Dat zijn de vragen die behandeld worden op deze spiritualiteitsdag door Pater Nicolaas Gorts.

Bijdrage : 25 euro (inclusief middagmaal en twee koffiepauzes)

Info en inschrijving : nicolaasgorts@hotmail.com  of 0495 52 46 54

Opgelet! Rekening houdend met de beschikbaarheid van zalen in het 'Kontaktcentrum', wordt aanbevolen, indien mogelijk, te kiezen voor 15 juni, omdat dan de grote zaal ter beschikking is. Op 29 juni staat enkel de tussenzaal ter beschikking.

Inschrijven voor 8 juni.

Gelieve bij inschrijving de gekozen datum (15 juni of 29 juni)  te vermelden 

(Klik op de afbeelding)

'Hoe mateloos irritant zijn toch die betweters van woke links', schrijft Mia Doornaert in een pamflet in De Standaard.

Wordt die 'mateloze irritatie' niet overtroffen door die betweters van (extreem) rechts, waarvan barones Doornaert zich graag opwerpt als DE (hoogbejaarde ) Jeanne d' Arc?

Doornaert vergelijkt in datzelfde pamflet Camus met Sartre. De denkwereld van Camus biedt 'een verfrissend actuele les in bescheidenheid, in openheid van geest aan alle betweters over de 'juiste kant van de geschiedenis', aldus Doornaert.

Die 'les' geldt zeker ook voor betweter Doornaert.

Rik Torfs op Twitter (X)

'Zondagochtend. Vogels fluiten. Het wordt weer licht. Er gebeurt niets. Politici en cultuurdragers met briljante ideeën slapen nog, met wie moeten ze zelf weten. De wereld is prachtig'.

Het is inderdaad een mooie lentemorgen. Maar Rik Torfs brengt me in verwarring. 'Politici en cultuurdragers met briljante ideeën slapen nog', schrijft hij. Dat doet hij heel duidelijk in ontwaakte toestand.

Heb altijd gedacht dat ex-politicus Torfs een cultuurdrager met briljante ideeën was/is. Maar die slapen nog. En, helaas, Torfs is wakker.

De Duitse benedictijn Notker Wolf is overleden.

In zijn boek Waarop wachten wij. Een monnik klaagt het Avondland aan (2008) had hij scherpe kritiek op onze westerse samenleving: ‘Veel van wat wij nu vrijheid noemen, is in feite afhankelijkheid. Dat geldt volgens mij zelfs voor wat nu ‘spiritualiteit’ heet. Zo veel mensen denken in volstrekte vrijheid hun geestelijke pad te bewandelen. Ze willen zo graag vrij zijn van religieuze instituten, zijn uiterst kritisch voor vertegenwoordigers van de Kerk. Maar tegelijkertijd luisteren ze wel slaafs naar iedere goeroe of roshi. Dat verbaast me altijd zeer.’

Professor Stijn Baert schrijft op Twitter: 'Van alle niet-EU-migranten tussen de 25 en 64 jaar in België werkt slechts 51%. Geen EU-land doet slechter. Zij komen hier dan ook terecht in een systeem dat langs alle kant zegt: "werkt u niet, even goede vrienden, dan zorgt de overheid wel voor u."

Het is beschamend dat een hoogleraar dergelijk ongenuanceerd en bevooroordeeld bericht verspreidt. Baert legt de schuld voor de tewerkstellingsgraad van migranten uitsluitend bij ons sociaal systeem én bij de migranten zelf.

Natuurlijk weet hij beter maar hij verkiest stemmingmakerij. En hij speelt in de kaart van extreem-rechts.

'Rusthuizen en gevangenissen lijken verdacht veel op elkaar: ze werken niet', schrijft gerontoloog en criminoloog Peter Janssen in De Standaard. En hij geeft daarbij een hele reeks vlijmscherpe en confronterende voorbeelden.

Wel spijtig dat hij geen woord over heeft voor oplossingen.

Rik Torfs op X (Twitter): 'Als ik zie hoeveel louter door rechtvaardigheid gedreven mensen op X hun moreel onberispelijke mening formuleren, ben ik altijd een beetje verlegen. Want zelf heb ik vele gebreken. Enkel plaatsgebrek verhindert mij er hier een overzicht van te geven'.

Een raad aan Rik. Hij kan het openbaar maken van zijn gebreken ook spreiden. Eén gebrek per dag. Als je het gebrek dat Torfs in het bovenstaande bericht formuleert, nl. koketteren met zijn vele gebreken, meetelt, kan hij de lezer dit jaar nog laten kennismaken met/smullen van 282 Torfsiaanse gebreken. 

ZALIG PASEN AAN ALLE LEZERS!

De norbertijnengemeenschap van Postel nodigt iedereen uit om deel te nemen aan de vieringen van Witte Donderdag in de abdijkerk:

 Viering van het Laatste Avondmaal en Instelling van priesterschap en eucharistie

-11.30 u.Boeteviering met biechtgelegenheid

-19.30 u.Pontificale eucharistie (met aanbidding van het Allerheiligste tot 22.00 u.)

Augustijnse spiritualiteitsdag in de abdij van Postel. 

Klik op de link en lees er alles over.

Johan Van der Vloet in Tertio:

De wereld is in paasnood: ze zoekt naar wat ons werkelijk kan redden uit de wanhoop van lijden, dood, kwaad en ellende.

Christenen zijn daarom meer dan ooit geroepen om getuigen van de verrijzenis te zijn. 

Joris Van Cauter, advocaat, op Twitter:

'Over sommige onderwerpen is niet de waarheid van belang maar wel de juiste verontwaardiging. Dat is de manier waarop

@De7deDag sprekers selecteert over bv. misbruik in de Kerk. Eén advocaat van één partij die om het even wat mag zeggen zonder wederwoord. Echt niet ernstig.'

Inderdaad. Daarom moet voortdurend via de sociale media en rechtstreeks naar de VRT, geprotesteerd worden tegen die eenzijdige, bevooroordeelde, vaak leugenachtige en fanatieke benadering van alles wat geloof en Kerk maar kan schaden.

Bisschop Van Hecke: 'De Goede Week is de belangrijkste week van het jaar: in de liturgie, voor ieder van ons en zelfs voor onze wereld die lijdt.'

Een warme oproep aan alle christenen:

Laten we  met velen deelnemen aan de liturgische vieringen van deze Goede Week. 

Ook voor degenen voor wie het misschien al lang geleden is, kan deelname aan een viering, een zinvolle, verrijkende (her)ontdekking zijn!

Marc Reynebeau in DS van 20 maart:

'Discretie over het vermogen is een privilege, gereserveerd voor wie veel vermogen heeft. Armoedzaaiers moeten hun financiële schamelheid wel prijsgeven'.

Inderdaad. Dat donkerblauwe beleid kenmerkt N-VA en zijn minister Diependaele.

Paus grijpt in, Roger Vangheluwe verliest titel van priester en bisschop

Als het waar is dat premier Decroo en zijn kabinet aan het lobbyen zijn om de Europese natuurherstelwet alsnog te kelderen, blameert hij België en verdient hij geen enkele stem bij de aanstaande verkiezingen.

Europa ontgoochelt.

Europa moet niet meer uitpakken met 'Europese waarden en normen'. Europa tolereert het uitmoorden van duizenden Gazanen. Europa besteedt tegen vele miljarden het vuile werk -het meedogenloos terugdrijven van migranten- uit aan dictatoriale regimes.

Europa ontgoochelt.

Nieuwe, onafhankelijke iVox-studie - opgemaakt in heetst van boerenprotesten - is duidelijk: 82% (!) van Belgen wil meer natuurherstel. Dit blijft gelijk over politiek spectrum. Bijna 90% vindt natuur belangrijk en ziet duidelijk voordelen die natuur biedt.

Waarom Rik Torfs, voormalig rector van de Katholieke Universiteit van Leuven,  het nodig vindt, telkens opnieuw op Twitter, sociale en milieubekommernis en -beleid, in twijfel te trekken of te ridiculiseren, is me een raadsel.

Dergelijke houding is ook niet te verzoenen met evangelische waarden en kerkelijke stellingnames. Ze ondergraaft zijn geloofwaardigheid.

Rik Torfs, gewezen rector van de KUL, op X:

'Vanmorgen Jean-Marc Nollet (Ecolo) gehoord op de RTBf. Dat de PVDA een partij is waarmee zaken zijn te doen en het Vlaams Belang verontwaardigd wordt uitgesloten, vind ik onbegrijpelijk. Ofwel sluit je ze allebei uit, ofwel geen van beide. Dat laatste is het meest democratische'.

Torfs verliest uit het oog dat er nooit een cordon sanitaire tegen PVDA geweest is. Het cordon tegen het Vlaams Blok kwam er omdat het 70-puntenplan inzake immigratie van die partij in strijd werd geacht met het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens.

 Het Vlaams Belang heeft het 70-puntenplan van 1996 niet afgezworen. Ik raad iedereen aan, en zeker Rik Torfs, het eens aandachtig door te nemen. Sommige punten houden pure vreemdelingendiscriminatie en -afkeer in.

Waarom heeft Torfs daarvoor helemaal geen aandacht?

Op uitnodiging van Davidsfonds Retie, vertelt pater David over zijn geboortestreek en zijn  leven in India, én over zijn ervaringen in Kasterlee en Retie. 

Datum: 

-dinsdag 12 maart, 20 uur

-GC Den Dries, Kerkhofstraat Retie

Van harte welkom!

--------------

DF-Retie schenkt de opbrengst van deze avond volledig aan pater David voor zijn hulp aan studerende jongeren in zijn geboortestreek.

INTERVIEW KRISTIEN HEMMERECHTS EN CHRISTOPHE VEKEMAN “Denk niet dat jij het begin en het einde bent van alles. Er is méér”

Hilde Van den Eynde en Sarah Vankersschaever in De Standaard

Ooit was Kristien Hemmerechts militant antiklerikaal, nu gaat ze weer naar de mis. Ook Christophe Vekeman is gefascineerd door het geloof, dankzij de gospel van Bob Dylan. “Het sleutelwoord is voor mij: vertrouwen.”

Ze draagt, heel discreet, een zilveren kruisje om haar nek. Christophe Vekeman (51) moet zijn leesbril bovenhalen om het sieraad te zien. “Ik dacht aanvankelijk dat het een hele zoektocht zou worden om nog zo’n hangertje te vinden, ” zegt Kristien Hemmerechts (68), “maar de eerste juwelierster op de Meir had meteen een heel assortiment.”

“We leven in super-individualistische tijden. In mijn jeugd dachten mensen niet na over hun identiteit, behalve in de context van het gewetensonderzoek: Wat heb ik verkeerd gedaan? Hoe kan ik mijn gedrag verbeteren? Vandaag is dat omgekeerd. Jongeren krijgen te horen dat ze de maat van alle dingen zijn” Kristien Hemmerechts

Hemmerechts, kerkelijk grootgebracht maar als volwassene militant antiklerikaal geworden, bezoekt sinds een jaar of drie opnieuw de kerk. Waarom precies kan ze niet zeggen. “Ik weet gewoon: dit is mijn plek, hier hoor ik thuis” , schrijft ze in haar jongste boek, Van ver gekomen.

“Als ik zeg: ik geloof, of zelfs nog maar: ik overweeg dat de God van de christenen de ware God is, dan zijn er doorgaans drie manieren waarop mijn atheïstische vrienden en kennissen reageren. Of ze beginnen te schelden, of ze beginnen te schateren, of ze halen hun schouders op” Christophe Vekeman

We zitten in de ontmoetingsruimte van de Antwerpse kathedraal, De Plek geheten, naar een gedicht van Hemmerechts’ overleden man Herman de Coninck. “Die zal niet content zijn” , grijnst Vekeman, verwijzend naar De Conincks ooit legendarische papenvreterij.

“Ken je die anekdote over die docente kunstgeschiedenis? Met haar studenten staat zij bij een schilderij van de kruisiging en ze vraagt: in welke periode zouden we dit tafereel kunnen situeren? Waarop een van die studenten gokt: ‘400 voor Christus?’” Christophe Vekeman

Ook Vekeman schreef een boek, over het christendom dat hem al bijna zijn hele leven fascineert. Niet dat hij ervoor in de wieg werd gelegd. Grootvader Vekeman mocht dan koster zijn en zijn vader organist, in gezinsverband liepen de Vekemannen de deuren van de kerk Tot God, niet plat, en een bijbel was niet in huis. Als student leerde Vekeman junior de Bijbelteksten kennen via de omweg van de muziek. “Ik was, en ben nog steeds, dol op de gospelplaten van Bob Dylan. Zo heb ik de taal van het christendom meegekregen.”

De documentaire Godvergetendeed de verontwaardiging over het seksueel misbruik in de kerk weer oplaaien. In dat klimaat getuigen over een hervonden christelijk geloof, daar is moed voor nodig. Waarom heeft u dit boek geschreven?

Vekeman : “Ik liep verloren in contradicties. Onze samenleving is bijzonder moralistisch. We horen het openbaar vervoer te nemen in plaats van de auto, we mogen geen rood vlees eten, we moeten ons schuldig voelen als de schoonbroer van onze betovergrootvader ooit in de koloniën heeft gezeten. Tegelijkertijd heerst het idee dat alles eindigt met de dood. Die twee vaststellingen verwarden mij. Als mensen slechts de voertuigen zijn van hun zelfzuchtige genen, die het verder ook allemaal niet weten en blind hun eigen weg gaan met als enige doel zichzelf vermenigvuldigen, zouden we dan in een maatschappij vol moralistische regels zoals de onze leven? Nee, dan zouden we ons volslagen amoreel gedragen, als in de backstage-ruimte van Led Zeppelin anno 1975, of erger.”

“Tegelijk doen we alsof het leven betekenis heeft, dat het méér is dan een aanloop naar de dood, méér dan een voorbereiding op het grote niets. Als die betekenis effectief bestaat, kom je uit bij religie. Ik citeer in mijn boek C.S. Lewis die zei: ‘Ik geloof in het christendom, zoals ik geloof dat de zon is opgekomen: niet alleen omdat ik haar zie, maar omdat ik dankzij haar al het andere zie.’ Mochten wij, mensen, het product zijn van blinde natuurkrachten en onze rede het product van een evolutie die geen enkel doel heeft, dan zou het nog ongelooflijker zijn dan het nu al is, dat we naar de maan kunnen reizen.”

Hemmerechts: “Ik ben afgeknapt op het narcisme van onze samenleving. We leven in super-individualistische tijden. In mijn jeugd dachten mensen niet na over hun identiteit, Hemmerechts behalve in de context van het gewetensonderzoek: Wat heb ik verkeerd gedaan? Hoe kan ik mijn gedrag verbeteren? Vandaag is dat omgekeerd. Jongeren krijgen te horen dat ze de maat van alle dingen zijn. Ze moeten zichzelf ontwikkelen, aan hun uiterlijk en aan hun fysiek werken, en vervolgens op sociale media reclame maken voor het resultaat. Elk mens is een fabriekje geworden, met zijn eigen afdeling promotie en marketing. Dat wordt dan voorgesteld als de weg naar geluk.”

 “Ik geloof daar niets van. Ik zie die promotie van het ik vooral als een list om mensen aan te zetten tot consumptie. Je krijgt voortdurend tips over hoe je je neus kunt verbeteren, je borsten, je kont, je schaamlippen. Tip-tip-tip-tip-tip! Het houdt niet op. Als je wordt gedumpt door je man, zoals een vriendin van me overkwam, dan mag je daar best vijf minuten verdriet over hebben. Daarna hoor je in therapie te gaan, moet je naar de fitness, investeren in lingerie, en dan, hup, de datingsites op. Men doet of er voor alles een oplossing is. Ik denk niet dat dat zo is.”

“Want mensen zíjn niet gelukkig. Er is een gigantisch probleem van mentaal welzijn – toen ik jong was, bestond die term niet eens. Vandaag is iedereen in therapie. Als ik een student durf te berispen, dan zegt die: ik ga dat bespreken met mijn therapeut. Er is geen weerbaarheid meer. Natuurlijk is zelfzorg belangrijk, maar soms denk ik: hou eens op met alleen met jezelf bezig zijn. Jaag niet de hele tijd je eigen geluk na. Denk niet dat jij het begin en het einde bent van alles. Breek uit jezelf. Richt je tót. Er is méér.”

 De Kerk is niet zonder zonden. Ze heeft een inquisitie op haar geweten, kruistochten, heeft banden met kwalijke regimes, er zijn het seksueel misbruik en de pogingen om dat toe te dekken. Hoezeer bezwaart u dat? :

Hemmerechts: “Elke godsdienst loopt het risico besmet te worden door machtshonger – wat inderdaad ook gebeurd is met het christendom. Jezus heeft nooit de bedoeling gehad een machtsstructuur als het Vaticaan op te richten, maar die is er wel gekomen.”

“Elke religieuze overtuiging kan worden misbruikt. De islam is een rijke godsdienst, maar sommige uitingen ervan zijn destructief tegenover vrouwen, tegenover homoseksuelen, tegenover christenen. Zelfs de boeddhisten, van wie we altijd dachten dat ze de incarnatie waren van vredevolle mensen, bezondigen zich in Myanmar aan religieus geweld.”

“Maar is die oorlogszucht eigen aan religie? Ik denk eerder dat mensen van nature behoefte hebben aan groepsvorming. Vervolgens gaan ze ‘wij’ tegen ‘zij’ afzetten. Dat risico loop je met elke club. Je hebt ook destructieve vormen van feminisme, er zijn zeer agressieve vegetariërs.” :

Vekeman: “Je hebt mensen die denken dat we zonder godsdienst geen oorlog meer zouden voeren. We moesten de religie afschaffen, vinden ze, te beginnen met het christendom. Tja, vóór het christendom brak er toch ook wel eens een oorlog uit, heb ik me laten vertellen. De Vietnamoorlog had niks met godsdienst te maken. De Eerste Wereldoorlog, de Tweede Wereldoorlog, de Amerikaanse Burgeroorlog: ook Vekeman niet. Religie schrappen om oorlog te voorkomen: het is of je de liefde zou afschaffen om passiemoorden en vechtscheidingen te voorkomen.”

Religie voorziet bij uitstek in de vervulling van menselijke behoeftes als vergeving, barmhartigheid, solidariteit. Toen we in de jaren 60 godsdienst de deur uitdeden, kwam daar geen ander zingevingssysteem voor in de plaats. Wel een leegte, en een gemis? :

Hemmerechts: “Mijn generatie wilde die betuttelende kerk niet meer. We hebben haar buitengegooid. Maar we worden nog steeds van a tot z betutteld. Niet langer door de pastoors, maar door het neoliberalisme.”

Vekeman: “Eens. Maar ik zou het christendom geen zingevingssysteem noemen. Het klinkt alsof godsdienst een uitvinding is van de mens, en de mens de schepper van God is. Dat de mens om zin te verlenen aan zijn zinloze bestaan wat verhalen bij elkaar heeft geschreven die dan vervolgens de Bijbel werden.”

Hemmerechts: “He-le-maal mee eens. Hoe vaak mensen mij niet zeggen, als ze horen dat ik opnieuw een kerkganger ben geworden, dat de mis bijwonen vast een wekelijks moment van meditatie is. ‘Ik heb hetzelfde met yoga’ , zeggen ze dan.”

Wat antwoordt u dan?

Hemmerechts: “Doorgaans niets. Of mensen nu aan boeddhisme willen doen, aan yoga, op één been willen staan: prima hoor. Heel soms zeg ik: ‘Ik denk dat er toch iets méér aan de hand is.’ De ervaring van een misviering overstijgt mij, ik sta daar nederig tegenover. Ik ervaar vreugde: een mis viert de blijde boodschap van het evangelie. Ik wil de ruimte hebben om die ervaring te beleven zoals ik ze voel. Zonder dat mensen proberen haar te recupereren, te rationaliseren, kleiner te maken dan ze is.”

“Ik gebruik niet graag het woord ‘geloven’. Krijg je meteen vragen als: geloof je in een hiernamaals, geloof je dat de wijn tijdens de consecratie werkelijk verandert in bloed? Het wordt dan allemaal zo gereduceerd tot die letterlijkheid. Terwijl het sleutelwoord voor mij is: vertrouwen. Vertrouwen dat je in Gods handen bent. Het komt goed. En zelfs al komt het niet goed: er is iemand die je omhelst, die voor je zorgt. Laat je door diegene leiden. Durf, durf, durf te vertrouwen.”

Vekeman: “Het individu wordt op een piëdestal gezet, kroon erbovenop. Tegelijkertijd heerst het idee dat we een doorsnee diersoort zijn. Dat rijmt natuurlijk niet. We kunnen niet én goddelijk zijn, én zo onbetekenend als mieren. Dat ziet het christendom toch beter: de mens is superieur, omdat hij naar het beeld van God is geschapen. Tezelfdertijd zíjn wij God niet. De hele Bijbel gaat erover dat de mens zich geen God moet wanen. Dat is de unieke positie die de mens inneemt in het christendom.”

Als schrijvers zijn jullie talige mensen. De Bijbel is een talig werk. Speelt dat mee in de aantrekkingskracht van het christendom?

Vekeman: “Overschat de religieuze geletterdheid van de maatschappij niet. Ik ben een countryliefhebber. Jerry Lee Lewis, Johnny Cash: hun teksten zitten vol verwijzingen naar de Bijbel. Bob Dylan, Bono, Nick Cave, zangers die wij vereren als de goden zelf, gebruiken voortdurend Bijbelse metaforen. ‘ ’ ‘’ Were you there when they nailed Him to the cross? ‘ , zingt Cash op het album Ring of fire. Wie die ‘Hem’ is, lijken veel fans niet meer te weten.”

Hemmerechts : “De Bijbel staat vol vergeten woorden en beelden. ‘Hallelujah’ is een van Leonard Cohens populairste nummers. Hij heeft dat lied overal gezongen, fans zongen het uit hun hoofd mee. Maar ze verbinden de tekst niet meer met het christendom (het lied gaat over koning David, die Batseba, de vrouw van een van zijn soldaten inpikt, red.) Terwijl in de mis ook heel vaak halleluja wordt gezegd of gezongen. Dat verbaast mij mateloos.”

“Een jonge vrouw vroeg mij laatst in een kerk: ‘Wat doet die duif daar?’ Dat die de Heilige Geest verbeeldde, iets wat voor mijn generatie vanzelfsprekend was, wist ze niet. In citeer ik een studente die helemaal ondersteboven is van de zin ‘God is liefde’ , die ik een personage in een van mijn eerdere boeken in de mond heb gelegd. ‘Dat is zo schoon wat je daar schrijft, Kristien!’. Dan denk ik: ja, lieve schat, nu zou ik kunnen doen alsof ik dat zelf bedacht heb, maar nee. Dat God liefde is: dat is dus regel één van het christendom, maar voor haar ging een wereld open.”

Vekeman: “Het christendom is ervan beschuldigd dat het mensen dom hield. Vandaag maakt het onderwijs mensen blind. Ken je die anekdote – ik heb ze gelezen in De Standaard , dus gelogen kan het niet zijn – over die docente kunstgeschiedenis? Met haar studenten staat zij bij een schilderij van de kruisiging en ze vraagt: in welke periode zouden we dit tafereel kunnen situeren? Waarop een van die studenten gokt: ‘400 voor Christus?’

 Jullie hebben de weg naar het christendom teruggevonden. Zou dat ook zijn gelukt als jullie er niet als kind in ondergedompeld zouden zijn geweest? Maken jongere generaties überhaupt nog kans op zo’n tweede kans, gezien de religieuze ongeletterdheid van de samenleving?

Vekeman: “Ik kom wel eens in de Augustijnenkerk in Gent. Zondags om tien uur trekt de misviering daar zo’n 20, 25 kerkgangers. Maar om 11 uur wordt daar een mis in het Pools opgedragen. Die zit elke zondag weer stampvol.”

“De Kerk is niet dood. Ze groeit. In Afrika, Latijns-Amerika, India. Er zijn 33 procent zelfverklaarde christenen op aarde, tegenover 12 procent zelfverklaarde atheïsten. Dus doen alsof het atheïsme de normale manier is van tegen de dingen aankijken, is bezijden de feiten.”

Hemmerechts: “In mijn boek schrijf ik: ‘ik hoop dat wij niet de laatste christenen zijn’. Ik vraag me inderdaad wel eens af: als zuster Teresa en al die andere nonnetjes op school mij de basis niet hadden meegegeven, had ik dan kunnen terugkeren? Maar de Kerk is niet zo dood als ik had gedacht. Tussen de brokstukken van de Hemmerechts ruïnes van dat instituut, dat zich aan alle mogelijke dingen bezondigd heeft, ontkiemt iets nieuws. In Antwerpen, waar ik woon, trekt de gemeenschap van Sant’Egidio, in de Carolus Borromeuskerk, veel volk. Op de Engelstalige mis in de kathedraal, die ik bijwoon, komen veel expats én Vlamingen af, ook jongeren. Ik hoop dat de kerk, die zoveel van haar pluimen en macht verloren heeft, die ontzettend veel geld heeft moeten uitgeven ter compensatie van het seksueel misbruik, mensen blijft aanspreken die zeggen oké, laten we teruggaan naar de essentie, naar het evangelie. Laat het een nederige kerk zijn in plaats van een gloriërende.”

Hoe reageren mensen op uw outing als gelovige?

Hemmerechts: “Ik weet niet wat ze achter mijn rug vertellen. Maar in mijn gezicht zijn mensen respectvol. Nieuwsgierig.”

Vekeman: “Bij sommige mensen heeft de gedachte postgevat dat het christendom een leer is die leeghoofdigheid van zijn aanhangers vereist. Als ik zeg: ik geloof, of zelfs nog maar: ik Vekeman overweeg dat de God van de christenen de ware God is, dan zijn er doorgaans drie manieren waarop mijn atheïstische vrienden en kennissen reageren. Of ze beginnen te schelden, of ze beginnen te schateren, of ze halen hun schouders op. De conversatie zou wel wat dieper kunnen gaan, denk ik dan. Op Youtube kijk ik graag filmpjes waarin John Lennox in debat gaat met atheïsten als Richard Dawkins of Christopher Hitchens. Buitengewoon interessante gesprekken zijn dat, tussen zwaargewichten die elkaar serieus nemen, die een gebalanceerde discussie voeren die niet met een duidelijke winnaar of verliezer eindigt.”

“De zoektocht naar de waarheid interesseert mij. Daarom vind ik de Bijbel ook zo’n fantastisch boek. Mensen zeggen: ‘ja maar, het eerste scheppingsverhaal spreekt het tweede tegen En het evangelie volgens Lucas verschilt van het evangelie volgens Marcus! En hier zegt Christus dit aan het kruis (het eerste Bijbelboek Genesis begint met twee scheppingsverhalen, red.). en daar zegt hij wat anders!’Dan zeg ik: dat hebben jullie héél goed gezien, prima, gefeliciteerd. Mocht de Bijbel een boek zijn met regels en voorschriften, keurig geordend, waar niets tegenin te brengen is, dan stond die Bijbel niet in mijn kast. De hele theologie, toch een behoorlijke bibliotheek, is alleen kunnen ontstaan dankzij de tegenstrijdigheden in de Bijbel. Het is de zoektocht die het interessant maakt.”

Allebei beschrijven jullie in jullie boek een godservaring, een Paulus-moment. Dat is wel iets heel intiems om met vreemden te delen?

Hemmerechts: “In lezingen heb ik er eerder al over getuigd. Het levert vaak MeToo-reacties op – een ander soort . Best veel mensen hebben net als ik zo’n ervaring gehad, die ze angstvallig voor zichzelf houden. Ze vinden geen ruimte om daarover te praten.”

Vekeman: “Een godservaring kan nooit volledig overtuigend zijn. Ze hoort per definitie vaag te zijn, half inbeelding. Want stel je voor dat je een Vekeman alles overstijgende godservaring hebt? Ik bedoel, je staat op, komt de badkamer binnenlopen en daar staat de goede Heer, geleund tegen het verwarmingselement. Ik zou rijp zijn voor het dolhuis. Terwijl dat toch is wat atheïsten vaak vragen, hé? Als God bestaat, waarom toont hij zich dan niet?”

Ene Karen François, prof aan de VUB, is in feeststemming. In DS jubelt ze het uit: 'Als de zon in Parijs schijnt, mag ze ook in België schijnen: recht op abortus verdient ook plaats in Belgische grondwet!'.

Dat is propaganda voor een cultuur van de dood.

Recht op voortzetting van het ongeboren leven in de grondwet opnemen, dat zou pas echt humaan zijn!

'Geen blijde Vrouwendag, morgen', orakelt barones Doornaert in DS.

En dat zal er niet beter op worden, als Mia daar ook verschijnt.

Misschien blijft ze voor het welbevinden der vrouwen toch beter in haar knusse bourgeoissalonnetje en schrijft ze een volgende antiwokecolumn.

De Pontificale Academie voor het Leven in Rome bracht een verklaring uit na stemming. De academie sluit zich aan bij het standpunt van de Franse Bisschoppenconferentie van vorige week waarin stond dat abortus niet ‘uitsluitend vanuit het perspectief van de rechten van de vrouw’ kan worden gezien. De pauselijke academie benadrukte dat in het tijdperk van universele mensenrechten er geen ‘recht’ kan bestaan op het nemen van een menselijk leven.

Matthieu Rougé, bisschop van Nanterre, vroeg zich publiekelijk af of de verankering in de grondwet van abortus voortaan het recht van artsen op gewetensbezwaren uitsluit. ‘Een samenleving die de cultuur van de dood constitutionaliseert, of ze zich daar nu van bewust is of niet, verzwakt ook zichzelf’, legde hij ook uit.

Wanneer het politiek te heet wordt, komt de liberalisering van euthanasie weer boven

Rik Torfs op Twitter (X):

'Vroeger zei de kerk wat de mensen moesten denken, terwijl ze in toenemende mate iets anders dachten. Vandaag overkomt de kwaliteitskranten precies hetzelfde'.

Scherp opgemerkt en geformuleerd. De 'kwaliteitskranten' zijn de ouderwetse kerk geworden. De nieuwe, huidige Kerk gaat een veel meer open, ruimere, meer hoopgevende, positievere, constructievere richting uit.

Wat weerhoudt de positieve mensen om zich aan te sluiten bij die stroming?