Naar de inhoud

RASP

akke.beakke.be

Archief

Vrijheid van onderwijs in het gedrang?

Lieven Boeve, de topman van het Katholiek Onderwijs, heeft zowel in een weekendinterview als in een opinie-artikel haarscherp geformuleerd waar het de politieke overheid en in het bijzonder de machtspartij bij uitstek, de NVA, om te doen is: de vrijheid van het Katholiek Onderwijs inperken en het naar zijn eigen politieke hand zetten.

Daarbij aarzelen de Vlaamse nationalisten niet om de populistische toer op te gaan. Bewust herleiden ze de zgn. 'katholieke dialoogschool' tot een pro-islaminstelling. Zij werpen zich op als de verdedigers van het 'echte katholieke onderwijs' terwijl ze tegelijkertijd de macht van de katholieke onderwijskoepel proberen te breken.

De brute machtsstrijd van NVA tegen de katholieke onderwijskoepel is een onderdeel -en ook daarop wijst Boeve- van het streven van deze politieke partij om het 'middenveld' te liquideren. Boeve erkent voluit de rol van de overheid inzake eindtermen en erkenningsvoorwaarden, maar verwerpt terecht 'verregaande ideologische overheidssturing' . Kortom: Boeve verdedigt de vrijheid van onderwijs.

In dit conflict tussen een politieke partij en het Katholiek Onderwijs, weerklinkt ook weer de roep om gedaan te maken met het Katholiek Onderwijs en te komen tot één net.

Deze mensen en partijen beseffen klaarblijkelijk niet (of doen alsof) dat er naast de pedagogische en didactische inhoud van het onderwijs en de organisatie ervan, ook nog zo-iets is als de accommodatie, gebouwen en terreinen. Dat juridisch vastgelegde eigendomsrecht overstijgt vele malen de omvang van de subsidiëring door de overheid.

Willen degenen die pleiten voor één net - daarmee pleiten ze ook voor het schrappen van een grondwettelijk recht, nl. de vrijheid van onderwijs-, ook zeggen dat de staat maar moet zorgen voor een miljardenaankoop van de katholieke schoolgebouwen? Of zijn zij voorstander van een soort van 21ste-eeuwse Franse Revolutie, waarbij de eigendommen van het Kathoiiele Onderwijs geconfisqueerd worden, kortom door, in dit geval de NVA-staat aangeslagen worden?

Nou, dan zijn ze wel voorstander van een dictatoriale ingreep, die het neoliberale discours van vooral NVA helemaal op zijn kop zet en helemaal haaks staat op de liberale invulling van wat 'eigendomsrecht' in rechte en feite betekent.

Geschreven door Gust Adriaensen om 08:51

'Wat gij zegt, zijt ge zelf'

Lieven Boeve, de topman van het katholiek onderwijs, poneerde in een interview dat de politiek het onderwijs dicht zou betonneren (DS 26 augustus) . Dat er geen ruimte meer zou zijn voor de school om zelf inhoud aan te brengen en dat leraars enkel nog maar een boekje mogen aframmelen.

NVA-parlementslid en onderwijspedagoog Koen Daniëls voelt zich geroepen om Boeve van antwoord te dienen, in een artikel getiteld 'Boeve betonneert zelf'.

'Wat gij zegt, zijt ge zelf!'. Zo richt Daniëlss zich tot Boeve. Die repliek gebruikten velen toen ze kind waren en in een discussie het onderspit dreigden te delven.

Wanneer je de teksten van Boeve en Daniëls naast mekaar legt, dan wordt het duidelijk waarom de NVA'er niet zozeer als onderwijspedagoog maar wel als partijsoldaat reageert.

Boeve zegt een aantal zaken die, gelet op de opstelling van de Vlaamse nationalisten in onderwijsdossiers, hard moeten aankomen bij De Wever en co. Ik som er enkele op.

1.'Wij pleiten voor een dialoog in onze scholen, niet voor polarisering. In onze samenleving wordt er te sterk vanuit de uitersten gewerkt.'

2 'Wat bijzonder opvalt, is dat er nog weinig vertrouwen is van de overheid in het onderwijs.'

3.'We hebben politieke partijen die vanuit hun eigen ideologie het onderwijs willen sturen.'

4.'Er zijn politieke partijen die een fundamenteel wantrouwen tegenover het middenveld hebben.'

Daardoor voelt de NVA'er in Daniëls zich duidelijk aangesproken.

Geschreven door Gust Adriaensen om 22:41

Catalonië roepen, Vlaanderen denken

Waarom staan er hier bij ons telkens weer fervente voorstanders van sommige regionale onafhankelijkheidsbewegingen in het buitenland op?.

Die steun is meestal niet erg consequent en permanent. Het onafhankelijkheidsstreven in de voormalige kolonies kon op weinig sympathie rekenen. Of Schotland al dan niet helemaal autonoom wordt? Who cares. De belangstelling voor de onafhankelijkheid van Baskenland is helemaal verdampt. Catalonië ligt nu in de bovenste schuif. Maar hoe zit het met Aragon, Castilië, Andalusië? Wat met Sicilië, Zuid-Tirol, Toscane? Hoe moet het verder met Bretagne, Bourgondië, Frans-Vlaanderen? Is onafhankelijkheid geen interessante denkpiste voor Antwerpen en omgeving, het Brugse Ommeland (minder transfers naar de Westhoek), de Kortrijkse regio? enz.

Wellicht projecteren nogal wat mensen hun eigen 'Vlaamse Utopia' nu op Catalonië. Ze vergeten dat er binnen de regio Vlaanderen,lekkere en minder lekkere subregio's bestaan.Wat denken zij bv. over Antwerpse onafhankelijkheid?

Geschreven door Gust Adriaensen om 13:54

Separatist Maddens

Politicoloog Maddens misbruikt in een krantenartikel de Barcelonese en Brusselse drama's om vooral zijn Vlaams-separatistisch ei te leggen.

De verheerlijking van het Catalaanse separatisme is een erg doorzichtige dekmantel voor Maddens' politieke agenda: het Vlaamse separatisme. Voorstander zijn van dat Vlaamse separatisme is zijn goede recht. Maar hij zou zich als politicoloog, verbonden aan de KU-Leuven, verplicht moeten voelen, argumenten voor zijn Vlaamse separatisme te putten uit de Belgische situatie.

Het is duidelijk dat hij een fervente voorstander is van het Vlaamse separatisme. Waarom gaat hij daarbij zo sluiks tewerk? De heiligverklaring van het Catalaanse separatisme,de diabolisering van de Spaanse eenheidsstaat, de tirade tegen de 'sentimentele' Cees Nooteboom (wat heb ik genoten van de literaire schoonheid van zijn bijdrage), zijn zovele bewijzen van Maddens' eenzijdige benadering van het Spaanse nationaliteitenvraagstuk én van zijn onrechtstreeks pleidooi voor Vlaamse onafhankelijkheid.

Van misbruik en recuperatie gesproken.

Geschreven door Gust Adriaensen om 07:39

'Met verengelsing kweek je een nieuw soort franskiljon'

De verengelsing van het universitair onderwijs is doorgeslagen in Nederland, stelt de Nederlandse  cultuurhistoricus en columnist Thomas von der Dunk vast. Als het land niet ingrijpt, zal het straks met zijn belastinggeld Engelstalige universiteiten met Engelstalige docenten voor Engelstalige studenten in stand houden.

In Nederland woedt op de opiniepagina's van de belangrijkste kranten een debat over de verengelsing van het wetenschappelijk onderwijs, aldus von der Dunk. Dat debat keert geregeld terug. In vermoedelijk geen ander Europees land is die verengelsing namelijk zover voortgeschreden als in Nederland. Aan sommige universiteiten worden zelfs hele cursussen alleen nog maar in het Engels gegeven, niet alleen in de exacte wetenschappen, maar ook op het terrein van de taal­gevoelige humaniora. En dat hoewel uitdrukkelijk in de wet vastgelegd is dat Nederlands in beginsel de voertaal is, alle studies in het Nederlands beschikbaar moeten blijven en daarvan alleen om specifieke redenen afgeweken mag worden.

Aan de Nederlandstalige universiteiten in Vlaanderen doet zich hetzelfde fenomeen voor.

Professor Hendrik Vos van de UGent, luidde een tijd geleden de alarmklok over het oprukkende Engels aan de universiteit en het 'collateral damage' daarvan. Vos beklemtoonde sterk dat de verengelsing veel middelen opslorpt en dat het onderwijs 'schrieler wordt, zeker in opleidingen waar taal meer is dan bijeengeharkt jargon'. Bovendien heeft de verengelsing ook sociale gevolgen. Het is opvallend dat in Engelstalige opleidingen het aantal beursstudenten ondervertegenwoordigd. Verengelsing gaat in realiteit ten koste van democratisering.

Von der Dunk en Vos hebben het bij het rechte eind. Het toenemende gebruik van het Engels aan de universiteiten leidt onvermijdelijk tot een verschraling en 'verengelsing' van het Nederlands. Het toppunt van onverschilligheid of misprijzen voor de eigen taal wordt wel bereikt wanneer Nederlandstalige hoogleraars in het Engels lesgeven aan Nederlandstalige studenten.

Bovendien is het aan de universiteiten gebruikte Engels vaak van een bedenkelijke kwaliteit. Nog bedenkelijker dan het Nederlands dat nogal wat (Vlaamse) professoren hanteren. Het is wrang om vast te stellen dat de generaties die enorme inspanningen hebben geleverd om het Nederlands tot officiële taal te maken en om een vlot en accuraat Nederlands op alle niveaus en in alle sectoren mondgemeen te maken, eraan zijn voor de moeite.

Op grote schaal verloochenen Vlamingen en Nederlanders hun eigen taal. Kardinaal Mercier kreeg ooit de banbliksems van taalbewuste Vlamingen over zich heen, toen hij zei dat het Nederlands - eigenlijk bedoelde hij de Vlaamse dialecten- niet geschikt was als academische taal. En dus was er in zijn opvattingen en beleid geen plaats voor universitair onderwijs in het Nederlands, dat moest in het Frans gebeuren.

Het Vlaanderen van nu -met nationalisten aan het bewind!-, en Nederland geven hem gelijk. Met dien verstande dat het Frans nu vervangen wordt door het Engels.

Geschreven door Gust Adriaensen om 19:54

'Maatschappelijke relevantie van het christendom aantonen'

Emmanuel Van Lierde, nieuwe hoofdredacteur van het christelijk opinieweekblad Tertio:

'Ik blijf overtuigd van de waarde van het christendom voor onze samenleving. Op een eigen en onvervangbare manier kan de christelijke inspiratie bijdragen aan de humanisering van de wereld. De Blijde Boodschap heeft maatschappelijke relevantie. Die overtuiging vandaag laten klinken, is een uitdagende opgave, want steeds meer wordt religie naar de privésfeer verbannen en monddood gemaakt in de publieke ruimte. Daar verzet Tertio zich tegen en het laat bewust een ander geluid horen.'

(Kerknet)

Geschreven door Gust Adriaensen om 08:58

'Gooi die invulboeken in de prullenmand'

oeder van twee tieners, docente aan de Hogeschool UCL, wil dat de invulboeken in de prullenmand verdwijnen.

Invulboeken dwingen leerlingen en leraren tot slaafse gehoorzaamheid. Bovendien maken ze het onderwijs voor veel ouders te duur, aldus Geerinck.

Wie ook maar een beetje vertrouwd is met onderwijs, vorming en leerprocessen, zal mevrouw Geerinck niet tegenspreken.

Maar hoe komt het dat deze invulboeken een aantal jaren geleden aan hun vooralsnog onstuitbare veroveringstocht begonnen zijn? Ongetwijfeld hebben commerciële en financiële overwegingen van samenstellers en uitgeverijen een belangrijke rol gespeeld. En bovendien maakten deze invulboeken het de leerkracht gemakkelijker. Bereide en in plakjes gesneden leerkoek. Overzichtelijk en vlot te corrigeren.

Maar als men pleit voor het grotendeels bannen van de invulboeken in lager en secundair onderwijs, dan moet ook het multiplechoicesysteem in het hoger en universitair onderwijs veel kritischer benaderd en veel beperkter toegepast worden .

Geschreven door Gust Adriaensen om 09:57

Duits lekenoverleg kritisch voor Belgische euthanasiepraktijk

De Belgische euthanasiepraktijk is volgens het Zentralkomitee der deutschen Katholiken strijdig met de basisprincipes van de menswaardigheid.

Het Zentralkomitee der deutschen Katholiken (ZdK), het overleg- en adviesorgaan van leken binnen de rooms-katholieke Kerk in Duitsland, spreekt zijn bezorgdheid uit over de Belgische euthanasiewetgeving. Wij moeten een duidelijk onderscheid maken tussen menswaardige stervensbegeleiding en actieve hulp bij zelfdoding, die tegen de menselijke waardigheid ingaat, stelt ZdK-voorzitter Thomas Sternberg.

Actieve euthanasie, zoals in België, is en blijft onverenigbaar met de katholieke leer. Thomas Sternberg

De voormalige christendemocratische politicus mengt zich in het Belgische euthanasiedebat en de controverse over de visietekst voor de 15 psychiatrische instellingen van de Broeders van Liefde. Die richtlijn sluit euthanasie voor psychiatrische patiënten niet uit wanneer geen alternatieve behandeling beschikbaar is. De congregatie en haar instellingen werden door het Vaticaan en paus Franciscus opgeroepen om zich opnieuw aan te sluiten bij de kerkelijke leer over het levenseinde.

Sternberg pleit voor een versterking van de palliatieve zorg en noemt het onbegrijpelijk dat een katholieke congregatie zelfs na een pauselijke terechtwijzing, vast blijft houden aan de plannen voor actieve euthanasie. De zorg in ziekenhuizen en palliatieve zorg is intussen zo sterk verder ontwikkeld dat alle patiënten vandaag veilige en gelijke toegang hebben tot de verschillende vormen van begeleiding en verzorging. Als christenen achten wij het recht op zelfbeschikking groot. Maar wij verzetten ons tegen het organiseren van het levenseinde.

Bron: ZdK - Kerknet

Geschreven door Gust Adriaensen om 14:20

Meer van RASP

↑ Terug naar de berichten