Naar de inhoud

RASP

akke.beakke.be

Archief

XII/33

Vrijdag 18 augustus 2017

Het “Ontslapen†of de “Tenhemelopneming†van Maria

Ook in het oosten is dit een groot feest. Ziehier een heel oude patristieke overlevering. Drie dagen voor de dood van Maria zou een engel haar hebben aangekondigd dat haar aardse leven eindigt. Maria haastte zich naar de Olijfberg om te bidden en God te danken. Zij bereidde haar vertrek voor. De apostelen, die over de hele wereld verspreid waren, kwamen naar haar toe. Maria troostte hen, bad voor de vrede in de wereld, zegende de apostelen en gaf haar geest in de handen van haar Zoon. De apostelen begroeven haar in Getsemane. Drie dagen later, terwijl de apostelen de eucharistie vierden, verscheen Maria aan hen waardoor zij wisten dat Maria met ziel en lichaam in de hemel was. De oorsprong van dit feest zou kunnen liggen in de wijding van een heiligdom tussen Jeruzalem en Bethlehem, waar Maria zou gerust hebben vooraleer ze in Bethlehem haar Kind ter wereld bracht. Eind 6e eeuw werd dit feest in heel het byzantijnse rijk verspreid. Midden 7e eeuw werd het in Rome ingevoerd door paus Theodorus I, die in Jeruzalem geboren was.

Al is het dogma van de Tenhemelopneming van Maria pas in 1950 door paus Pius XII afgekondigd, het geloof in de ongeëvenaarde heiligheid van Maria was vanaf het begin diep geworteld in de christenen. Maria heeft in alles Jezus’ leven intens  gedeeld: zij heeft Hem 9 maanden gedragen en ter wereld gebracht, Hem verzorgd in Egypte en te Nazareth en Hem gevolgd in zijn onderricht, zijn lijden, sterven en zijn verheerlijking. In het Oude Verbond werd het “Heilige der Heilige†met de allergrootste verering omgeven omwille van de ‘aanwezigheid van God’.  Is dit niet een flauwe voorafbeelding van Maria die in haar schoot geen symbool maar “de volheid van de godheid†zelf in volle werkelijkheid heeft gedragen? Christenen begrepen dat zij niet anders dan ook op bijzondere wijze kon delen in het ‘met lichaam en ziel’ opgenomen worden in de heerlijkheid van haar Zoon.

Een gemiste viering

De orthodoxe kerk van Deir Atieh met zijn sympathieke (gehuwde) pastoor Paisios is toegewijd aan “het inslapen†van Maria. Daarom nodigde de pastoor ons uit voor de plechtige vespers en eucharistie van de vooravond. Ook de katholieke pastoor van Qâra abouna Georges zou met een aantal gelovigen komen. Iedereen blij. We hebben als katholieken hier een goede relatie met de orthodoxen. We respecteren wederzijds het verbod van intercommunie om geen onbezonnen stappen te zetten die de uiteindelijke eenheid meer schaden dan bevorderen. Het is in elk geval altijd een blij weerzien van elkaar. Toen de  taxichauffeur ons met zijn rammelend minibusje al in Qâra had gebracht, realiseerden we ons dat de paspoorten van de fraters nog in Damascus zijn voor de verlenging van onze verblijfsvergunning. Welnu, tussen Qâra en Deir Attieh zijn een aantal controleposten van het leger waarvoor onze paspoorten nodig zijn. Dus keerden we maar terug naar huis. Als geschenk voor abouna Paisios hadden we een hoeveelheid van onze beste peren voorzien, die juist nu geoogst worden en het is een overvloedige oogst. We hebben ze  maar als troostprijs gegeven aan de chauffeur van het rammelend minibusje. Zelf hebben we dan de plechtige vespers van het feest gezongen.

Op de avond van het feest zelf hebben de zusters (die hun paspoorten wel hadden) onze misser enigszins goed gemaakt door deel te nemen aan het groot concert met koor en orkest in het amfitheater van het cultureel centrum van Deir Atieh, verzorgd door de orthodoxe kerk van Damascus. Het amfitheater zat praktisch vol. Het concert was een mengeling van religieuze, patriottische en Arabische muziek. Af en toe applaudisseerden de aanwezigen enthousiast op het ritme van de  muziek. Traditioneel werd bij het begin een minuut stilte gehouden voor de “martelarenâ€Â  van deze oorlog, waarbij ook  de nationale hymne weerklonk. Ja, de vele eenvoudige soldaten en anderen die hun leven gegeven hebben voor hun volk worden echt geëerd. Aan het einde werd  een lied speciaal opgedragen aan de Syrische kinderen die nog niets anders dan oorlog gekend hebben. Ja, het Syrische volk lijdt, maar wel met fierheid en een zekere trots omdat zijn zware offers vruchten dragen. Het volk heeft de vernietigende plannen van een “internationale gemeenschap†kunnen trotseren, is één gebleven, heeft zijn  waarden behouden en is volop bezig aan de  religieuze, culturele, familiale en economische heropbouw van zijn land.

Het spel van de “rode lijn†ontmaskerd

Tijdens de persconferentie van 16/8/’17 te Damascus heeft de Syrische vicepresident Faiçal Mekdad onthuld dat er in de bunkers van de djihadisten chemische wapens gevonden zijn,  afkomstig van drie federale ondernemingen uit de VS en de  UK. Het gaat om verboden chemische wapens. De drie betrokken ondernemingen werken vooral voor het Israëlische leger. Washington, Londen en Tel Aviv hebben sinds 5 jaar de operatie “Timber Sycomore†opgezet, die de grootste wapenhandel uit de geschiedenis heeft georganiseerd (http://www.voltairenet.org/article197523.html).  Maria Zakharova, woordvoerster van het Russische ministerie van buitenlandse zaken protesteert heftig tegen deze opperste huichelarij van het westen. Syrië en Rusland hebben altijd gevraagd om een onafhankelijk onderzoek inzake chemische aanvallen. Deze voorstellen werden steeds systematisch geweigerd door de VS en hun bondgenoten.  En Rusland heeft zich steeds verzet tegen politieke rapporten en gemanipuleerde onderzoeken. Nu zijn de maskers gevallen.

 

Dat het de terroristen waren die chemische wapens gebruikten, wisten de meeste Syriërs vanaf het begin al. Wij vernamen al vlug van ziekenhuiszusters uit Aleppo dat zij voortdurend slachtoffers verzorgden die getroffen waren door chemische wapens van de  terroristen. Jaren geleden heeft Carla Del Ponte een eerlijk of onbewaakt moment gehad toen ze verklaarde dat rebellen chemische wapens hadden gebruikt. Omdat dit niet met het “correcte†draaiboek van de CIA overeenkwam, werd onmiddellijk in een officiële verklaring gesteld dat hiervoor niet voldoende bewijzen waren. En niemand van de hoge heren of dames heeft toen ook maar één stap gezet om dit uit te zoeken. Heel deze oorlog door heeft de internationale gemeenschap langs de terroristen met chemische wapens geprovoceerd en telkens slaagden ze er in de schuld hiervan aan Syrië te geven. De massale aanval in Ghouta (23 augustus 2013) hebben we al herhaaldelijk uit de doeken gedaan. Twee weken eerder werden in Lattakia 11 dorpen overvallen (waarover geen woord in de hele Atlantische pers kwam!) waarbij vele kinderen werden gekidnapt, die moesten als slachtoffer dienen van de  chemische aanval  in Ghouta, waar de bevolking al lang gevlucht was. De ouders uit Lattakia herkenden hun ontvoerde kinderen op de 35 Hollywood-video’s die onmiddellijk wereldwijd werden verspreid. Zonder enig onderzoek noch bewijs beschuldigden de grote wereldleiders in volkomen eensgezindheid onmiddellijk Syrië. Er is tot heden geen enkel bewijs van enige schuld van het Syrische leger, eenvoudig omdat het gedurende gans deze oorlog geen verboden chemische wapens heeft gebruikt. Dat heeft het ook niet nodig, zoals nu overduidelijk blijkt. Chemische wapens zijn trouwens te gevaarlijk voor een gewoon nationaal leger. Waarom zou het leger heel de wereld tegen zich in het harnas jagen, terwijl het met zijn gewone  middelen en de  steun van zijn bondgenoten de terroristen kan overwinnen? Dat de mediamanipulatie door de CIA formidabel sterk georganiseerd is, blijkt uit het feit dat er nu nog een massa zombies zijn die zeggen en schrijven dat Syrië met chemische wapens zijn eigen volk (!?) bestookt. Washington bevestigt dat in Syrië alle chemische wapens zijn opgeruimd maar blijft toch op onbegrijpelijke wijze Syrië bij iedere gelegenheid beschuldigen. Inmiddels kan heel de wereld de eenheid zien van het Syrische volk met zijn leger, zijn regering en zijn  president, waardoor het overwinnaar is op de terroristen en zijn westerse broodheren. Daarom moest Carla Del Ponte nog even optreden in de  Atlantische pers om luid te kraaien dat er voldoende bewijzen zijn tegen de Syrische president, terwijl er helemaal geen bewijzen zijn. Deze kwakkel stond ook maar heel even op deredactie.be en was onmiddellijk daarna verdwenen. De wel bijzonder deskundige Franse oud-ambassadeur Michel Raimbaud toont helder aan dat Carla Del Ponte perfect de onmacht, de vooroordelen en de manipulatie van het internationaal recht incarneert. Zij stelt zich aan tegelijk als betrokken partij en als rechter (mondialisation.ca 17 augustus 2017,  http://www.mondialisation.ca/demission-de-carla-del-ponte-les-propos-du-procureur-demissionnaire-carla-del-ponte-prouvent-quelle-est-juge-et-partie/5604568)

 Er stond trouwens één waarheidsgetrouwe zin bij: dat de  VN Veiligheidsraad een politiek orgaan is. Daarom werden de tientallen (wellicht honderden) bewijzen van chemische aanvallen door rebellen, die door de Syrische permanente vertegenwoordiger al jaren worden aangebracht nooit beantwoord. Het doel was immers niet de waarheid en de bescherming van de  bevolking, het doel was Syrië vals  beschuldigen om een voorwendsel te hebben om het militair binnen te vallen en te ontwrichten, in dienst  van de politieke belangen. Natuurlijk wil de VN Veiligheidsraad geen gerechtigheid in Syrië. Om de Syrische president te beschermen die ze 6  jaar lang met alle mogelijke middelen hebben trachten te  belasteren en omver te werpen? Neen, omdat ze vrezen dat Rusland sterk genoeg zal zijn om een onafhankelijk onderzoek te eisen en dan zou de echte gruwel van het westen naar boven komen. Dan zou voor allen duidelijk zijn  hoe de westerse leiders krokodillentranen weenden om de stervende  kinderen als slachtoffers van hun eigen welbewuste laffe aanslagen. (http://www.golfbrekers.be/het-is-wachten-op-een-veroordeling-en-een-onderzoek-door-de-vn/). De maskers zijn eigenlijk al gevallen en tot heden is geen enkel van de  westerse plannen in Syrië gerealiseerd: er komen geen Amerikaanse pijpleidingen in Syrië; Syrische president,  regering, leger en volk  blijven meer dan ooit één, houden stand en werken volop aan de heropbouw met bevriende naties; de bank blijft onafhankelijk; olie en gas zijn niet voor de VS maar voor het Syrische volk zelf; er komt geen verdeling van Syrië en Syrië zal blijven vechten totdat het de laatste centimeter van zijn territoriale integriteit hersteld heeft.

 

Een “heilige oorlog†tegen de “slechteriken†van de hele wereld

De cow boys van Texas  hebben hun zienswijze praktisch weten op te leggen aan de rest van de mensenfamilie. Er zijn nu eenmaal in onze wereld ‘goeie’ en ‘slechteriken’, daarom moeten de enen de anderen bestrijden. En de briljante Amerikaanse generaals vinden hier hun goddelijke roeping: “In GOD we trustâ€! Hun GOD is: Gold-Oil-Dollars. Kortom, de Noord-Amerikaanse wereldoverheersing moet in stand gehouden worden omwille van de strijd tegen « de as van het kwaad Â». Ziehier hoe Condoleezza Rice, staatssecretaris onder G.W.Bush in 2006 deze heilige missie al duidelijk omschreef: “President Busch en ik delen de overtuiging dat Amerika een kracht van het goede kan en moet zijn in de wereld. De president en ik geloven dat de VS zich moeten blijven inzetten als leider van gebeurtenissen buiten onze grenzen. Wij geloven dat omdat we geleid worden door hetzelfde principe dat geleid heeft tot het ontstaan van ons  land: de menselijke waardigheid is geen gave van een regering aan zijn  burgers, noch een gave van de mensen aan elkaar, maar een goddelijke genade voor heel de mensheid†(Jean-Yves Jézéquel, mondialisation.ca, 14 augustus 2017, http://www.mondialisation.ca/la-guerre-nucleaire-une-fiction-tout-est-fin-pret-pour-lembrasement-final/5604102). De perfecte basis voor het “aardse messianisme†van alle dictators uit de geschiedenis! Zij beschouwen zich als de heilige missionarissen Gods die het nieuwe verbond, nl hun nieuwe wereldorde aan alle naties moeten opleggen. De onderworpenheid aan God passeert langs de onderworpenheid aan hen als de  illuminati.  Zij zullen ook de engelen zijn die op het juiste ogenblik de Apocalyps ontketenen over volken die zich niet willen onderwerpen.

 “Natuurlijk hebben zij het recht aan hun kant met de kardinale waarden van “liberale democratieâ€, “mensenrechten†en â€vrije markteconomieâ€. Het is duidelijk een grove ideologie, een vals masker voor het vuilste eigenbelang, maar we moeten wel toegeven dat het werkt. Indien het niet werkte, zouden er maar weinige mensen zijn die geloven dat de VS WO II gewonnen hebben, dat het kapitalisme een goed systeem is, dat Cuba een tropische goulag is, dat Assad erger is dan Hitler en dat Noord Korea de wereld bedreigt… (Omdat de VS en hun bondgenoten het goede zelf vertegenwoordigen, hoeven ze geen enkel scrupule te hebben om met hun “heilbrengende razernij†het kwaad te bestrijden. Als de incarnatie van de beschaving zelf zijn zij immers geroepen om de barbaarsheid uit te roeien)… Daarom functioneert het huidig imperialisme als een soort universeel tribunaal dat beloningen geeft en straffen uitdeelt aan wie zij willen. Voor deze moreel hoogstaande rechtsmacht neemt de CIA de plaats in van onderzoeksrechter, het Pentagon de burgerlijke arm, de president van de  VS de hoogste rechter, een soort “deus ex machina†van goddelijke gerechtigheid, die met de bliksem alle handlangers van de “as van het kwaad†treft en meteen allen die beletten  dat de wereld rond het rijk van het goede zou draaienâ€â€¦ (Deze kruistocht tegen het kwade is uiteindelijk een dekmantel om het industrieel militair complex in zijn grenzeloze gulzigheid steeds meer te doen groeien)… Van Harry Truman tot Donald Trump langs Barack Obama, van Korea naar Syrië langs Vietnam, Indonesië, Angola, Mozambique, Salvador, Nicaragua, Chili, Zuid-Afrika, Servië, Afghanistan, Soedan,  Somalië, Irak en Libië, worden allen die zich verzetten tegen het heilbrengend  rijk van deze universele gerechtigheid de dood in gejaagd, hetzij rechtstreeks, hetzij door bemiddelaars…Om deze laaghartige bezigheden uit te kunnen voeren, hebben de  VS altijd gebruik kunnen maken van lokale helpers. Ziehier degenen die hen tot kostbare hulp waren: Franco, Hitler en Mussolini (tot 1939), Tchang Kaï-Tchek, Somoza, Syngman Rhee, Ngo Dinh Diem, Salazar, Batista, Mobutu, Marcos, Trujillo, Pik Botha, Duvalier, Suharto, Papadopoulos, Castelo Branco, Videla, Pinochet, Stroessner, Reza Chah Pahlevi, Zia Ul Haqq, Ben Laden, Uribe, koning Salmane, Netanyahou, de nazi’s van Oekraïne en de  “gematigde rebellen†van het Midden Oostenâ€.(Bruno Guigue, 11 augustus 2017 : http://www.mondialisation.ca/quil-est-beau-le-monde-libre/5603615).

 

 

En dit nog

vZiehier, weer een rijke illustratie van vorig bericht met beelden van de  Grieks-Melchitische kerk in het Heilig Land; het herstel van het Al Assad hospitaal in Deir Ezzor; het Syrische leger achter de IS linies; brand van de  IS locaties; oorlogsrapport van de Jordaanse grens; de samenwerking tussen Rusland en Syrië: 250 %; nog een oorlogsrapport; Tarpley over  “Obama, the Wall Street puppetâ€;  de zogenaamde beïnvloedingen in de  VS verkiezingen; een VS persconferentie die bevestigt dat VS en NAVO klaar zijn voor een oorlog tegen Rusland: http://www.golfbrekers.be/een-verslag-uit-syrie-zonder-poco-bril-38/

vHerman Van Rompuy blijkt  (volgens een bericht van le salon  beige, 16 augustus 2017) openlijk opgeroepen te hebben om de paus die de kerkelijke leer inzake euthanasie verdedigt, niet te volgen. Dit vraagt een krachtig protest.  In 2012 bezocht ik hem, toen hij nog de eerste Europese burger was, om te vragen de onrechtvaardige oorlog tegen het Syrische volk niet te steunen. Met een hooghartige zelfingenomenheid antwoordde hij dat Syrië een verschrikkelijke dictatuur is en zijn president een gruwelijke dictator. Toen ik hem iets vertelde van de werkelijkheid van de harmonieuze samenleving, was het alsof hij een hartinfarct kreeg. Hij bleek geen enkele kennis van of belangstelling voor het Syrische volk en zijn waardigheid te hebben. Ik zag voor mij een ordinaire agent van de CIA, bang om op de tenen te  trappen van een van de 28 staatshoofden. Deze man heeft geen enkel moreel gezag inzake menselijke waardigheid en kan zijn tekort aan inzicht aan anderen niet voorschrijven of de kerkelijke leer terzake  openlijk bestrijden.

 P. Daniel

Geschreven door Gust Adriaensen om 17:59

'En toch luwt de storm ooit'

In De Standaard van 16 augustus publiceert klinisch psycholoog Geert Hoornaert een belangrijk artikel over de euthanasieproblematiek bij psychisch lijden.

Het is een diepgravende en waardevolle bijdrage waarin iemand uit de praktijk fundamentele bedenkingen formuleert rond euthanasie bij psychisch lijden.

Terecht wijst Hoornaert op volgend onverantwoord verschil in benadering en gevolgtrekking. Wanneer een psychiatrische patiënt iemand anders verwondt of doodt, worden reserves ingeroepen betreffende de autonomie van de patiënt. Wanneer iemand vraagt om gedood te worden, is de ˜zieke 'niet langer een ˜zieke' maar een zichzelf evaluerend, rationeel en autonoom individu.

Een tweede belangrijke bedenking zit samengebald in de titel 'En toch luwt elke storm ooit'. Hoornaert wijst op de gigantische moeilijkheid en onzekerheid om te bepalen wanneer een psychiatrische patiënt 'uitbehandeld' is. Het ondraaglijk psychisch lijden is een ernstige, soms jarenlange 'verstoring van het levensgevoel', maar vaak is ze tijdelijk, aldus de auteur.

Inderdaad,hoeveel mensen lijden aan zware depressies en psychosen en geraken er met deskundige hulp toch uit.

Geschreven door Gust Adriaensen om 14:36

De helling en de afgrond

Van der Staay, Nederlandse politicus:

'Stap voor stap glijdt Nederland af richting een cultuur waarin ouderen, mensen met depressie en zwakbegaafden met een pil uit de samenleving worden verwijderd. De prangende vraag is waar de helling eindigt en de afgrond begint.' 

Hoe zit het in België?

Geschreven door Gust Adriaensen om 21:22

De agressie van Vermeersch

In De Standaard krijgt Devisch de kans om te reageren op de commentaren van De Dijn en Keuleneer bij zijn artikel over de botsing tussen Vaticaan en de RvB van de BvL-instellingen. Ook de onvermijdelijke Vermeersch wordt nog eens aangevoerd om zijn licht te laten schijnen?

Uit een vergelijking van de teksten van Devisch en Vermeersch blijkt overduidelijk dat de eerstgenoemde veel serener en genuanceerder schrijft dan de tweede. Het pleit ook voor Devisch dat hij nu erkent dat 'instellingen en de individuen die er werken, natuurlijk mogen weigeren om op het verzoek tot euthanasie in te gaan'. Het zinnetje dat hij er nog aan toevoegt : 'dat heb ik nooit betwist', is er evenwel te veel aan. Het artikel of zeker de titel ervan: 'Ook christenen moeten de wet respecteren', suggereerde op zijn minst dat een instelling euthanasie wettelijk niet mag weigeren.

Interessant is dat Vermeersch erbij blijft, -de koppigheid van de hoge leeftijd?- dat instellingen wettelijk daartoe verplicht zijn . Voor de rest kan Vermeersch ook in dit artikel niet loskomen van zijn agressie en rancunes ten aanzien van de Kerk. Daarbij hoort het eenzijdig vermelden van de misdaden in vroegere eeuwen en het verzwijgen, zelfs ontkennen (titel) van de immense zorg van de Kerk voor levenden en doden doorheen de eeuwen, tot nu toe.

Geschreven door Gust Adriaensen om 19:40

Bezondigt Devisch zich aan bewuste misleiding?

 De reactie van het Vaticaan op de visienota over euthanasie van de Raad van Bestuur van de B. v. L.-instellingen, heeft een hele polemiek in De Standaard doen losbarsten. Filosofen en juristen als Devisch,  De Dijn en Keuleneer laten zich niet onbetuigd. Terecht hebben De Dijn en Keuleneer kritiek op het artikel van Devisch.

Devisch gebruikt een valse redenering en onjuiste uitgangspunten om te suggereren dat 'christenen de wet niet respecteren'. Hij laat uitschijnen dat katholieke instellingen door de wet verplicht zijn euthanasie binnen hun muren toe te laten en te faciliteren.Dat klopt niet, zoals jurist Keuleneer nog eens duidelijk formuleert.

Een valse redenering omdat Devisch eigenlijk poneert dat de katholieke instellingen handelingen die 'in strijd zijn met de katholieke leer', willen zij in overeenstemming blijven met de wet, moeten toestaan, omdat ze de meerderheid uitmaken van bv.de psychiatrische instellingen.Van een kromme redenering gesproken! Rome plaatst zich niet buiten de huidige wet. Devisch beschuldigt anderen onterecht van wetsovertreding om zijn ideologie kracht bij te zetten.

Het staat de wetgever inderdaad vrij 'duidelijke conclusies' te trekken, zoals Devisch aangeeft. Maar welke conclusies dat wel kunnen zijn, is niet duidelijk. Denkt Devisch aan het confisqueren van de katholieke instellingen? Een soort van 21ste-eeuwse Franse Revolutie?

Het probleem met de tekst van Devisch is niet het feit dat hij pleit voor het mogelijk maken van euthanasie in de instellingen van de Broeders van Liefde. Dat is zijn goede recht en zijn ethische (en ideologische ?) benadering. Zoals het natuurlijk ook het volste recht is van andere individuen en instellingen om daartegen én tegen euthanasie tout court gekant te zijn vanuit religieuze, ethische, ideologische... overwegingen.

De kern van de tekstkritiek zit in het feit dat Devisch slordig en/of onzindelijk redeneert. Hij wil namelijk zijn pleidooi voor de visienota van de Raad van Bestuur van de BvL-instellingen én zijn beschuldiging van Rome, nog sterker maken door met de Wet te zwaaien.

Zoals al herhaaldelijk werd aangetoond, is dat onterecht. Ofwel weet Devisch dat, en dan doet hij bewust aan misleiding. Ofwel weet hij het niet of heeft hij nagelaten het nodige informatie- en opzoekwerk te doen, en dan pleit dat niet voor het intellectuele niveau en sérieux van Devisch.

Geschreven door Gust Adriaensen om 11:18

Waardenrelativisme

In De Standaard becommentarieert hoofdredacteur Karel Verhoeven de dreiging met sancties vanwege het Vaticaan, als de Raad van Bestuur van de instellingen van de Broeders van Liefde, geen afstand nemen van zijn euthanasienota.

Er wordt door de hoofdredacteur toch wel bijzonder slordig geredeneerd. Gebeurt dat bewust of uit gebrek aan kennis? Het gaat niet om de Congregatie van de Broeders van Liefde, maar om de Raad van Bestuur van haar instellingen. Die laatste heeft de zgn. visietekst laten verschijnen, niet de Congregatie.

Die instellingen dragen nog altijd het etiket 'katholiek' en van de Raad van Bestuur maken drie leden van de Congregatie deel uit. Die Raad van Bestuur heeft in die visietekst een standpunt ingenomen dat haaks staat op de katholieke leer omtrent de levensbeëindiging en dat wist die Raad van Bestuur. Hij zocht bewust de confrontatie.

Iedere instelling of vereniging zou uiteindelijk totaal ongeloofwaardig worden wanneer zij niet reageert op mensen of groepen die het etiket van de instelling of vereniging nog dragen maar standpunten innemen die totaal in tegenspraak zijn met de basiswaarden ervan. Het Vaticaan reageert terecht maar heeft alleen zeggenschap over het label en de geestelijken in de RvB.

In zijn artikel licht de hoofdredacteur één zin uit de nota van de Raad van Bestuur (en niet de nota van de Congregatie) en schijnt ermee in te stemmen: ' geen enkele waarde is absoluut en gaat voor op alle andere'.

Dergelijke 'absolute' stellingname is natuurlijk erg discutabel en verkondigt eigenlijk een 'absoluut' waardenrelativisme. Dat is gevaarlijk.

Respect voor het leven kan dus evenwaardig zijn aan het uitvoeren van de doodstraf. Pleiten voor rassengelijkheid kan je plaatsen naast het bevoordelen van het eigen ras. Bestrijden van de armoede van miljoenen gaat niet voor op het verhogen van de rijkdom van een minderheid. Het standpunt dat vrouwen dienstbaar moeten zijn aan de man is niet minder respectabel dan de gelijkwaardigheid van man en vrouw. Zich inzetten voor familie en samenleving is niet waardevoller dan uitsluitend bezig zijn met je eigen individuele verlangens en ambities.

Maar Verhoeven schiet zichzelf ook in de voet. Dergelijk waardenrelativisme is namelijk dodelijk voor een commentaarschrijver. In dit geval gaat  het bepleiten van het recht op euthanasie, wat Verhoeven doet,  niet voor op het verwerpen ervan! 

Geschreven door Gust Adriaensen om 17:44

De fratsen van Michel

smiley-cool.gif

' Hoe was het feestje van het Chinese leger op de Chinese ambassade, chou?', vroeg Claire, terwijl Laurent zijn beste uniform terug in de kast aan het hangen was.

'Geweldig, vooral omdat ik er zonder toelating van meneer Michel naartoe ben gegaan', antwoordde de prins. 'Lekkere taart en vriendelijk dat die Chinezen zijn. Daar kan onze Filip nog een voorbeeld aan nemen.'

'Jij ook', mompelde Claire. 

Maar dat drong niet door tot de prinselijke oren. Laurent broedde al op andere plannen. Het werd de hoogste tijd om Michel en heel dat primitieve regeringscircus nog eens een flinke pee te stoven.

'Schat, ik vind dat de bevolking mag weten dat ik mee zorg voor de goede betrekkingen tussen ons land en het machtige China. Dat kan niet slecht zijn voor onze economie en zeker niet voor de Waalse en Vlaamse wapenindustrie. Ik zet een paar foto's van dat feestje op Facebook.'

Claire was ongerust. 'Dan ga je toch wel weer veel ambras op je nek halen, schat'.

'Maar ook op die dikke nek van Michel en op die van onze Filip. Dat is de bedoeling', repliceerde de prins vinnig. Ik zie de titels in de gazetten al: 'Laurent haalt weer een frats uit', 'Michel moet zijn dotatie afpakken', 'Jong NVA eist dat Laurent geen cent meer krijgt'. Een hoop trammelant. Daar kan ik echt van genieten.'

Het bleef Claire ontroeren en vertederen, hoe haar Laurent de non-conformistische, progressieve jongen was gebleven, die wat graag de vermolmde, oerconservatieve gevestigde lichamen en partijen, inclusief hun bevroren jongerenafdelingen, een neus zette.

'Maar als ze ons geld afpakken, hebben we dan nog genoeg voor onze kindertjes en om fatsoenlijk te eten en kleren te kopen?'. Claire was toch wel een beetje in paniek.

De prins deed er luchtig over. 'We kunnen nog duurzamer leven', zei hij. 'En wat vaker een frietje gaan kopen aan de frituur op het Vossenplein, dat is nog goed voor onze populariteit ook.'

'Weet je waarom ik het doe, Claire? De bevolking zal nog meer afkeer krijgen van de  dames en heren politici die over elkaar zullen rollen van verontwaardiging over mijn zogenaamde fratsen. De mensen zullen direct de vergelijking maken met de voortdurende fratsen van de regering, met de politici die tegen de sterren op cumuleren, die zich overgeven aan regelrechte corruptie of al lang het verschil niet meer kennen tussen algemeen en privébelang. En nu zwijgen we erover. Willen we eens lekker samen een zakje echte Belgische frieten gaan eten, schat?'

Claire bloosde van gelukzaligheid en bewondering. 'Wat een geweldige man ben jij  toch!',  riep ze uit. Laurent zweeg. Maar in zijn melancholische ogen, verscheen er even een schittering.

Geschreven door Gust Adriaensen om 09:11

Franciscus en Trump

Zonder woorden.

Geschreven door Gust Adriaensen om 10:56

Meer van RASP

↑ Terug naar de berichten