Deze morgen ben ik uit mijne warme nest gedonderd door vreemde geluiden, en ik moet u zeggen dat da niet zo plezant is hoor. Zeker als ge zo schoon ligt te slapen met uw ogen half toe en half open, en ge ligt daar te dromen van een schaap die aan 't bleiten is.
Verleden week heb ik mij een schaapdonsdeken gekocht aan halve prijs, en omdat het tegenwoordig in ons klein Belgenlandje de temperaturen toch met meer dan drie graden op en neer gaan, kunt ge dan ook beter nu al beginnen met een warm donsdeken op uw beddeke te leggen hé.Want tegenwoordig weet ge nimeer welk seizoen het is, en lopen de mensen vandaag rond in T-shirt en morgen met dikke warme pelsmantel. Ik heb mij ne keer laten wijsmaken dat een schaapdonsdekeken veel meer warmte geeft dan een flanellen donsdeken.
Ik kom daar in nen donswinkel terecht waar ze van alle soorten donsdekens verkopen zoals: Donspantoffels om uwe koede voeten ook wat warmte te geven van dat donsgevoel.
Er lagen daar zelfs donspanty's en donsbeha's, maar ook donsslipkes en donsnachtjaponnen. Waarschijnlijk voor vrouwen die het ganse jaar door het erg koud hebben en die lichaam een warm gevoel willen geven. In diene donswinkel hebben ze mij wel gezegd, dat da schaapdonsdeken wel gemaakt is van twee verschillende soorten schapen. Een oud schaap dat al jaren op pensioen was, en een jong schaap die gene thuis meer had en het niet meer zag zitten om alleen en achtergelaten door 't leven te stappen.
Awel mannekes, ge gaat me waarschijnlijk niet geloven als ik u zeg, dat ik eventjes moest denken aan al de mensen die alleen en eenzaam door 't leven gaan. Ik heb dat schaapdonsdeken uitgepakt en op mijn donsbeddeke gelegd, om toch maar zeker te zijn dat het echt warmte geeft tegen de koude dagen op ons afkomen.
En ik moet u zeggen dat da een heel ander zicht is, want die jutten strobalen lagen daar zeker al meer dan twintig jaar op en waren tot op de bodem versleten. Ja mannekes, ge moet u af en toe ne keer vernieuwen, wilt ge zeker meegaan met de moderne tijd hé.
Ik legde dat schaapdonsdeken op mijn beddeke, en ging ik de keuken om mijn eten klaar te maken. Want ne mens krijgt daar honger van hé, van al dat rondslenteren.
Ineens hoor ik daar toch wel rare geluiden zeker, 't waren precies twee schapengeluiden van schapen die tegen elkaar aan 't roepen waren. 't Is verschietachtig hoor, zeker als ge bezig zijt met uwen diepgevroren rolsmops aan de wasdraad te hangen, om hem te laten ontdooien.
Want nen hard gevroren rolmops naar binnen spelen is slecht voor uw gepolijsterde valse tanden, en ge zou daar ook veel te lang aan bezig zijn hé.
Mij keukenvenster open getrokken om te kijken als er geen schapen op straat liepen die per ongeluk verdwaald waren, want tegenwoordig gaan die beesten ook graag gaan op stap hé.
Maar nergens waren er schapen te zien of te bespeuren en uit paniek trok ik al mijn leegstaande keukenkasten open, om te zien als er daar nergens een shaap in verscholen zat, die op zoek was naar een verblijfplaats. Want tegenwoordig moeten die beesten ook een geldige verblijfplaats bebben en ingeschreven zijn, anders zijn dat migrante beesten en hebben ze nergens recht op.
Ja mannekes, de buren dachten dat ik een schaap aan 't slachten was voor de komende rammadam die nog komen moet. 's Avonds toen mijn piepkleine oogskes bijna toe vielen en mijn platte oorkens begonnen te tuiten van al dat schapenlawaai, ben ik dan maar naar mijn kamer gegaan.
Potverdikke zeg,'t was toch wel mijn schaapdonsdeken die aan 't bleiten was zeker.
Een jong gebleit met een klein piepstemmeke en een oud gebleit met een dorre stem van een schaap die een valling had.
Als er mensen zijn die nog geen donsdeken hebben en ze zouden er graag één willen, laat het mij weten en ik stuur ze gratis en voor niks op. Maar dan wel met de nodige maiskorrels erbij en ik kan u wel verzekeren dat het wel wreed warm is, zo'n schaapdonsdeken van schapewol.
Awel mannekes, omdat ik toch geen geheimen heb of bezit, ga ik u toch mijn bedgeheimen vertellen, maar ge moet mij wel beloven om ze niet verder te vertellen hé. Want als ge mijn bedgeheimen verder vertelt, dan ben ik verplicht van naar andere bedgeheimen te zoeken en dat kan potverdikke nen lange zoektocht worden hoor.
Ik moet u wel zeggen dat ik dat niet graag doe, maar ge weet maar nooit wat nen mens nog kan leren hé. Mijn moeder zei in den tijd altijd tegen mij, manneke: Ge zijt nooit te oud om te leren en ze heeft nog gelijk ook. En ik moet u zeggen, dat ik nog elke dag bijleer. Hier gaan we dan, met flipper de flip's zijn alledaagse bedgeheimen.
's Avonds voor ik in mijne nest kruip was ik altijd eerst mijn platvoeten,om ze wat proper te maken en ze een gevoel te geven dat ze ook volwassen zijn,net als ik volwassen ben als ik gewassen ben. Potverdikke zeg, azo nen uitleg dat ik u moet geven vooralleer ik in mijne nest kan duiken. Maar ja, als ge nen rustige nacht wilt hebben, dan moet ge ook uw voorzorgen nenmen hé. Ik pak mij altijd eerst nen aanloop van twintig decimeter, om te zien als mijne nest wel sterk genoeg is om nen ganse nacht het gewicht van mijn slanke lijf te kunnen dragen. Wanneer ik in mijne nest gesprongen ben, doe ik mijne veiligheidsgordel om. Verleden jaar ben ik tijdens mijne diepe slaap en met draaien en keren uit mijne nest gevallen, en ik kan u verzekeren dat da geen prettig gevoel is. Zeker als ge hoogtevrees hebt en ge valt van vijftig centimeter hoog naar beneden, plat om uwen buik en ge hebt 's avonds u volgepropt met vetloze chips zonder vet.
Verleden week ben ik zo'n nen keer in mijne nest gesprongen met een vol maag, want ik had den avond daarvoor graatloze platvis gegeten en twee flessen plat water uitgedronken. Potverdikke zeg, diene graatloze platvis lag daar toch wel te zwemmen zeker en ik verzekerd u, als ge dan uwe veiligheidsgordel niet aan hebt, dan is da 't één en ander hoor. Ik heb dat toch rap kunnen oplossen hoor, want 'k heb diene graatloze platvis direct een slaappilleke gegeven en hij heeft nen ganse nacht liggen slapen als een slaaproos die diep in zijnen droom was weggezakt. En ik moet u wel zeggen: Als ge zo schoon ligt te slapen, dat uw hersenen u nog een beetje wakker houden. Zeker wanneer uwe hartslag om de twee minuten tegen honderdtachtig slaat, omdat ge diene graatloze platvis zijn hartslag ook nog slaat. En dan ligt ge daar nen ganse nacht naar te luisteren en half wakker van, om nog maar te zwijgen van uwe valse tanden die hun draai ni vinden. Ja mannekes, 't is soms moeilijk om nen ganse nacht te kunnen genieten van ne rustige nacht, en 's anderdaags uw ogen open te houden en ervoor te zorgen dat ze open blijven. Als ik weet dat mijn ogen overdag gaan toevallen, dan steek ik daar twee stokskes onder en dan kunnen ze ni toevallen hé. Ik moet u ook zeggen dat ik af en toe eens van plaats veranderd, want als ge altijd op dezelfde plaats slaap, dat is er ook maar één plaats die versleten raakt hé. Af en toe slaap ik onder mijn bed, maar dat is maar een koud en hard gevoel hoor. Maar meestal is dat in mijne warme donsnest en is dat dan niet op mijn kopkussen, dan is het op mijn voeteinde. Is het niet op mijn rechterzij, dan maar op mijn linkerzij. Maar één ding weet ik zeker, dat ge in een goed bed met een stevig matras erop, altijd van een heerlijke nachtrust kan genieten.
Als dat nu werkelijk flipper de flip zijn bedgeheimen zijn dat laat ik denk ik niet, maar ik kan je wel zeggen dat het toch met een bed te maken heeft.
Awel mannekes, ik ga u ne keer een verhaaltje vertellen over nen boek, maar de vraag is: Wat kan flipper de flip u zoal vertellen over nen boek?.
In feite niveel hé, en toch is er heel wat over te vertellen en zeker als ge hem gelezen hebt. Want als ge nen boek leest, dan komt ge ook veel te weten hé. Ik moet u wel zeggen dat ik af en toe wel nen boek leest, om te weten waarover het gaat en wat er zoal in staat. Maar als ge nen boek leest moogt ge zeker niet te rap lezen, want anders is hij veel te rap uitgelezen en weet ge nimeer over wat ge gelezen hebt. En dan moet ge hem opnieuw lezen, om te weten wat er in staat en waarover het gaat.
Awel mannekes, ik ben onlangs ne keer naar een bibliotheek geweest achter een paar boeken, om te weten wat er zoal in staat en waarover het gaat. Toen ik thuis kwam en nen boek wilde lezen, waren die letters toch wel verdwenen zeker. Maar ik moet u wel zeggen dat het buiten wreed hard aan 't waaien was, en dat al die letters eruit gewaaid waren. Ofwel was diene lijm aan 't smelten was door teveel te lezen, ofwel waren die letters veel te zwaar. Want als ge teveel leest, dan kan diene goeie kopen lijm verhitten en al die letters loskomen hé.
Ik peis dat diene drukker gene lijm genoeg had om al die letters vast te plakken, ofwel was diene wind veel te hard aan blazen. Als ik nog ne keer naar de bibliotheek achter boeken ga om te lezen, dan ga ik zeker mijne lijmpot meenemen om die loshangende letters wat vaster te plakken. Nu zit ik hier met al mijn boeken waar er geen letters op staan, en moet ik zelf mijn eigen letters opschrijven om te weten wat er in staat. Maar weet ge dat ook elke mens een gesloten of een open boek is?. Hoe meer ge met dezelfde mens praat, hoe meer ge te weten komt. En met een beetje mensenkennis weet ge rap of diene persoon waarmee ge praat nen open of nen gesloten boek is.
Nen plezante boek waar ge de tranen van in de ogen krijgt van 't lachen, of nen droevige boek waar ge zelf droevig van wordt.Nen triller waar gans uw lijf van trilt, of nen roman waar ge van begint te zweven. Nen boek die ge wilt uitlezen, om te weten wat er in staat of nen boek waar ge achter de letterkes moet gaan zoeken.
Maar weet ge wa, 't is toch plezant om af en toe nen boek te lezen. Of om af en toe nen keer onder de mensen te komen, dan weet ge na nen tijd of dat nen open of nen sloten boek is.
't Is maar om u te zeggen dat ieder van u ne boek met zich meedraagt, maar welke boek het is.....??.
Awel mannekes, op mijne geboortedag, dat was den dag dat ik geboren ben en voor mijne allereerste keer naar buiten mocht komen en tezelvertijd het ook mijnen allereerste verjaardag was, omdat ik blijkbaar op diene dag verjaarde, die nu elk jaar opnieuw gevierd wordt,zei mijn moeder tegen mij: Flipper de flip, ge zijt nen schat.
Awel mannekes, 'k heb daar dan vier weken lang met rode kaken (wangen) rond gelopen en de buurman kwam aan mijn moeder vragen waar diene schat verborgen lag. Ze hebben dan gans onze hof omgespit, maar niks gevonden, want ze wisten niet dat ik diene schat was. Ze waren daar zeker met nen man of twintig aan 't spitten, want in dienen tijd was da nog allemaal handenarbeid en werdt dan ook nog alles met de blote hand gedaan hé. Dat was omdat er in dienen tijd nog vijfenveertig uren moest gewerkt worden, en om de tijd wat te rekken.
Amai mannekes, wat was daar ne warboel zeg. Ze hadden zelfs al die fruitbomen uit onzen boomgaard omgekapt, en de peren en appels vielen als kokosnoten op de grond. En de overige kersen die nog op de kerselaar stonden, omdat de meeste kersen werden opgepeuzelt door de rondvliegende vogels die honger hadden, werden door de werkende mannen platgetrapt en tot grondappelmoes gestampt. Maar 't schoonste van al was dat die mannen daar overal ondergrondse kelders aan het graven waren, terwijl wij al nen ondergrondse kelder hadden. Na drie maanden graven hadden ze nog niks gevonden, buiten enkele beenderen die onzen waf waf verstopt had onder de grond. En ne valse tand van ons ma, die nen keer uit één van die fruitbomen is gevallen. Maar voor de rest hebben niks gevonden, en zijn ze al zweten en vloeken al die puttekes beginnen vullen. Awel mannekes, ge gaat me misschien niet geloven, als ik u zeg dat dienen mens van colere nooit ne meer tegen ons gesproken heeft. Ook in dienen tijd was jaloezie al aanwezig, maar met minder mate. Zo is onze gebuur dan ook nooit teweten gekomen, wat mijn moeder in den tijd bedoelde met: Flipper de flip, ge zijt nen schat. En af en toe wordt ik door mijn lieve moeder nog zo genoemd, en werdt haar geheim nooit onthuld.
Met dit kort humoristich verhaaltje bedoel ik, dat we onze lieve moeder altijd moeten eren, zolang we leven.
Awel mannekes, terwijl het buiten grijs, koud en nat is, zal flipper de flip u een fantasie verhaaltje vertellen. Wel een ongewoon verhaaltje, maar tocht de moeite om het te lezen hoor.
Nee nee, het was gene gewone fietstocht, maar wel nen fietstocht door het heelal. Want ik heb me ooit ne keer laten wijsmaken, dat daar ook schone fiets en wandelpaden zijn. En zoals bij elke meerdaagse fietstocht, hoort daar ook een voorbereideing bij.
Normaal gezien neem ik af toe nen rugzak mee, maar nu was ik wel verplicht van een paar valiezen vol te proppen en mee te nemen hé. De vraag was natuurlijk, wie al die volgepropte valiezen gaan dragen hé.
Awel mannekes, ik heb ne keer gebeld naar de Zoo van Antwerpen, om te vragen of ze mij geen paar ooievaarts kunnen opsturen voor een paar dagen. Dat is geen probleem zeiden ze, want ze waren wreed kontent dat die beesten voor een paar dagen op coungé mochten.
Ik heb mee een rapke nog twee valiezen volgepropt met eten voor die beesten, zodat ze bij hun terugkeer een paar kilo's zwaarder wogen. Mijn koersveloke nog wat opgeklonken met boenwas en een paar extra's kilo lucht in mijn dunne bandekes gepompt, om zeker te zijn dat ik met mijn korte beentjes een trapke minder ging moeten duwen.
Ondertussen waren die vier ooievaarts met op hunne rug een portebagage gebonden ook al geland aan mijn voordeur.
- Riiiiiiing.....riiiiiiiing......triiiiiing.....triiiiiing. - Ja ja,ik kom al.
Ik deed de deur open en daar staan vier uit de kluiten gewassen ooievaart klaar met op hunne platgestreken rug elk een portebagage, precies of ze vlogen naar 't zuiden op kamp.
- Is dat hier dat flipper de flip woont, en al die valiezen moeten komen opladen?. - Ja, maar ik heb maar dertien valiezen hoor.
- Awel flipper de flip, ge moogt ze al op onze portebagage leggen, dan vliegen we weer weg naar de plaats waar ge moet zijn. - Jamaar, ge weet nog niet waar ik naartoe fiets en waar ik ga overnachten. - Maakt u maar geen zorgen, we hebben onze ruimtekaart bij en we weten ook waar we precies moeten zijn.
Awel merci zeg, die beesten zijn slimmer dan ik dacht en hadden ze nu nog een spraakvermogen ook, dan zou de dierenwereld er beslist heel anders uit zien. Ik heb al die valiezen opgeladen en weg waren ze, en ik kon aan mijne ongewone fietstocht beginnen.
Potverdikke, ik was nog maar juist vertrokken en er was al een file achter ons. Ik keek even om, om te zien wat er eigenlijk gebeurd was.
Amai zeg, zo'n ne rook dat ik zag en de oorzaak was, dat mijne achterband aan 't slepen was en de maccadam aan 't verbranden was, door de wrijving zeker. Op één, twee, drie waren de pompiers daar en begonnen te blussen met schuimwater, terwijl de metselaar van de gemeente flink bezig was met al die puttekes op te vullen met kouwgomcement.
Na een klein uurke fietsen begon het bergop te lopen en kwam ik in de wolken terecht, waardoor de plastieken glazen van mijne zonnebril werden aangetast door de naamloze waterdamp van dat laaghangend wolkendek.
Ja mannekes, ik moet u wel zeggen: Als ge met uwe fiets in een laaghangende wolkendek terechtkomt, dat ge plots voor een mistig wolkenmuur staat. Plots kwam er nen auto voorbijgesnelt en ineens was dat mistig wolkendek opgeklaart, zodat ik verder kon rijden. En hoe hoger ik reed, hoe mooier en leuker het werd.
Ik was daar wreed aan t afzien en zweten gelijk een beek die aan 't overlopen was, terwijl er juist boven mijne kale kletskop een vliegtuig vloog. Waarschijnlijk had diene piloot hem vergist van route en met het zien van mijne kale kletskop had diene waarschijnlijk gedacht dat de landingsbaan in 't zicht was hé.
Op een gegeven ogenblik kom ik daar toch wel aan een luchtspoorweg die in de lucht aan onzichtbare luchtkabels waren vastgemaakt zeker. Daar kwam nen luchttrein in volle vaart afgevlogen en dan nog in zijnen achteruit.
Ondertussen had ik op mijne gsm een gsm-berichtje gekregen van één van die ooievaarts, om mij te zeggen dat mijn valiezen in mijn hotel waren aangekomen. Opeens zie ik daar een verkeersbord staan die in één van die stilhangende wolken was vastgeplant, met daarop geschreven in grote koeieletters: Hotel: De luchtkoker, hoog maar droog.
Potverdikke zeg, ik kom daar toch wel in twee aaneengeplakte luchtwolken terecht, die waarschijnlijk tijdens hun vlucht in de dikke mist op mekaar gebotst zijn en blijven plakken zijn zeker. Die ooievaarts lagen daar al goed te ronken en te snurken op zo nen luchtwolk, want die vliegende beesten waren totaal uitgeput, waarschijnlijk van de lange vliegende reis zeker.
Maar één van die vliegende ooievaart had zijne dunne steltpoot verstuikt, want hij was toch wel over één van mijn kartonnen valiezen gestruikeld zeker. Maar het merkwaartigste was toch wel in de luchtkeuken, daar hadden ze nen hele hoop van die luchtwolken liggen, om er het luchteten van te maken. En hoe meer ik van die luchtwolken at, hoe mager ik werd.
De dag nadien wou ik nog ik nog wat verder rijden naar mijn volgende bestemming, maar was noodgedwongen om terug te keren. Midden in de nacht waren daar tocht wel een paar luchtwolken tegen mekaar gebotst zeker, en kort daarop was er al een luchtaardbeving geweest in de lucht.
Alles was daar afgezet door de luchtpolitie, en luchtwolken waren aan 't branden. 't Was precies het vagevuur die in brand stond, en de luchttreinen die waren tegen de luchtvliegtuigen gereden. Ondertussen zijn die vliegende ooievaarts van 't verschieten ook wakker geschoten, en kwamen kijken naar het luchtspectakel die zich in de lucht had voorgedaan.
Ja mannekes, zo een luchtspectakel in de lucht is niet elke dag te zien, en trekt dan ook heel wat kijklustigen aan. Met tegenzin was flipper de flip verplicht om rechtsom te keren en huiswaarts te rijden en in volle vaart daalde wij af, zodat af en toe mijn korte beetjes konden uitrusten. Maar ik had het geluk dat de luchtpolitie in de lucht 't verkeer aan 't regelen was, zodat ik minder file had onderweg.
Potverdikke zeg, ik was nog geen vijfhonderd meter aan 't dalen, als daar plots nen ondergrondse blinde luchtmol uit één van die luchtwolken kwam gekropen en mij een aalmoeske vroeg.
Maar ja, ne euro wordt daar in de lucht niet aanvaard hé, daar wordt nog altijd betaald met luchtroepis of met luchtbellen. Opeens werd ik van 't verschieten uit mijne diepe slaap gewekt door het geroep van de voorbij vliegende meeuwen, en ik moet u zeggen dat het mij enige tijd heeft gekost om te weten waar ik was.
't Is toch raar hé, dat ne mens tijdens zijne diepe rustige slaap zo kan wegzakken en in nen mooie droom kan belanden. Al is het maar ne droom, toch ben ik blij dat ik nog altijd met mijn beide voeten op de grond sta en rustig kan en mag rondlopen.
Met dit verhaaltje wil ik u allen de goeie raad meegeven, blijf met beide voeten op de grond en begint vooral niet te zweven. Want eens men begint te zweven, dan blijft ge zweven. En wat gebeurt er dan?.
Ik wens ieder van u veel leesplezier met dit humoristisch droomverhaal van flipper de flip.
Ja mannekes, ik weet het wel dat het nog wat te vroeg is om aan Pasen te denken, maar voor ge het weet is diene Pasen voorbij en hebt ge nog geen Paaseieren kunnen rapen, om als cadeau af te geven voor uwe verjaardag die nog komen moet of al gepasseerd is of voor aan de Kerstboom te hangen.
Diene flipper de flip, dat is ook nen kastaar hoor, hij is nu al ferm bezig met het samenstellen van de Paasmis, tegen dat het echte Pasen is.'t Is ni omdat ikzelf de Paasmis ga opdragen, want daarom is mijn huizeke veel te klein voor. Maar om de mensen te laten meegenieten van mijn zelf geschreven Paasverhaal of Paasmis. In feite moet ge daar vroeg mee beginnen, wilt ge zeker zijn dat ge gedaan gaat krijgen tegen dat de Paasklokken komen overgewaaid naar hier hé. Ja mannekes, naar 't schijnt is het de moeite waard hoor, om te weten wat hij nu allemaal uit zijnen dikke duim heeft gezogen.
Maandag om 19u.
H.mis van de Paters van Meirendonck, die allen een Paasei hebben gevonden in de zee en nog onder water ook.
Dinsdag om 18u30.
Voetbalwetrijd tussen de Paters van het H.Verloor en de Bisschoppen van de Justitie.
Woensdag om 17u.
Ommegang rond de kerktoren, en dit ter gedachtenis aan allen die er aan deelnemen.
Woensdag om 19u.
H.mis voor de overlevenden die bij een kaarting zijn omgekomen in de Shahara Woestijn, en die nadien zijn aangehouden door de Britsche politie wegens het vals spelen.
Woensdag om 23u.
Algemene bijeenkomst vanachter in het portaal, om de plechtige bedevaard mee te lopen rond de kerk.
Woensdag om 24u.
Nachtmis ter gedachtenis voor klein duimpje die morgen om 9u 's ochtens zal boksen tegen de grote reus van het Reuzenland.
Donderdag is er geen mis bij gebrek aan toeschouwers, en krijgt iedereen een onbetaalde verlofdag.
Vrijdag om 19u.
Kaartavond vanachter in het portaal, en kunstschieting midden in de kerk.
Vrijdag om 21u45.
Autowetstrijd rond de kerk van al de auto's die in de loop van de week zijn vernield.
Zaterdag om 18u.
H.mis voor Jantje Zonneboek, die bij het lezen van een politieroman een kogel door zijn driehoekige hoofd kreeg.
Zaterdag om 20u.
Inwijding van de aanvliegende Paasklokken die geland zijn op Zaveltem, maar wegens motorpech terug zijn opgestegen.
Zaterdag om 23u.
Eerste kommunie van Meneer den Uil die gisteren 65 jaar is geworden, en eergisteren een schoonheidswetstrijd van kapotte sokken heeft gewonnen.
Zondag om 9u30.
Opening van het festival van Oewahamma, kunstrijden achter zware motoren met stilstaande start va een half uur.
Zondag om 11u.
Bekendmaking van de lauriaten van het onderwerp: Vliegen zonder vleugels.
Zondag om 15u.
Voetbalwetstrijd in de kerk tussen het nonnenkoor en de oude van dagen.
Zondag om 20u30.
Koffietafel vooraan in de kerk, met als hoofdschotel: Paaseieren aan 't spit en op grootmoeders wijze.
Zondag om 24u.
H.mis voor al degene die niet meer roken, met na de mis de sportuitslagen en de terugkeer van de reserve Paasklokken die onderweg werden opgehouden door een voorbij waaiende wervelwind.
En om te eindigen krijgt ge nog een Paaskalkei mee naar huis, als aandenken aan deze speciale Paasweek, die is samengesteld door flipper de flip.
Ik wens ieder van u nog veel leesplezier en een Zalig Pasen.
Amai zeg, wat een hondenweer was dat vandaag, ne dag om gauw te vergeten of achter ons te laten. Men zegt vaak, 't is geen weer om nen hond door te jagen,en gelijk hebben ze.
En toch hebben vandaag heel wat fietsers de kou en de regen getrotseerd, en zijn ze met velen naar buiten gekomen.
't Was precies nen bijennest die aan 't verhuizen was, of fietsende duiven die aan hun jaarlijkse trektocht begonnen. Kou en regen zijn natuurelementen van deze tijd, en daar kunde gij niveel aan veranderen.
Ook onze flipper de flip is vandaag gaan fietsen,om te zien welk weer het elders was.
En ik moet u zeggen, dat het ginder even koud en nat was dan toen hij deze morgen vertrokken was van bij hem thuis in Gent.
Amai zeg, da klein manneke heeft afgezien van diene Noordenwind die uit 't Noorden ons klein Belgenlandje is binnen gekomen, zonder tol te betalen. En nat dat hij was, 't was precies een nat kieken die een bad genomen had met nat water.
Maar morgen ga flipper de flip zijn warm schaapdonsdeken meedoen, van een gepensioneerd schaap die teveel dons had. En voor alle zekerheid ga flipper de flip zijnen wekker meedoen, want dat hij op zijnen koersvélo in slaap moest vallen, dan kan hij eerst diene wekker zetten hé. Om de regen tegen te houden ga flipper de flip nen grote parasol op zijnen halve kletskop zetten, en ruitenwissers op zijne zwarte leesbril plasseren. Maar allé, dat gaat hij morgen dan wel zien hé.
Regenplassen.
Ja mannekes, 't is hier in ons klein Belgenlandje de laatste tijd maar een triestig weerke hé, zeker als ge er door moet. Grijs, regen en kou trotseren ons klein Belgenlandje en de velden en weilanden zijn omgetoverd in modderpoelen.
De koeien die nu nog in de wei staan hebben hun botten (laarzen) aangetrokken, en sommigen van hun hebben zelfs een zwempak aangedaan. De vogels vliegen in 't rond met nen paraplu boven hunne kop, omdat ze niet zouden thuiskomen met een nat pak. Eenden en ganzen hebben nen regenfrak aangetrokken, om de andere pluimvee te zeggen dat 't water nat is.
En de boeren zijn nu bezig met de wielen van hun tractoren op te krikken om er een paar stelten onder te zetten, om zo weinig mogelijk sporen achter te laten van die dikke bodybanden op hun akkers. Zelfs de ondergrondse blinde mollen die onder de grond hun schuilplaats hebben, zijn nu druk aan 't verhuizen. En de hardwerkende bever is verplicht van overuren te kloppen, wil hij gedaan krijgen met al zijn dammen te bouwen tegen dat de echte zomer begint.
De otter trek hem dat allemaal niet zo erg aan, want hij kan zwemmen gelijk nen levende vis en is dan ook dagelijks kletsnat. En de zwemmende vissen zwemmen uit hun oevers, gelijk de overstromende beken en rivieren overlopen.
Maar alles heeft zijn voor en nadelen, vooral voor degene die nog moeten leren zwemmen.
Die kunnen gratis en voor niks gaan zwemmen in de overgelopen weilanden, waar er overvloedig water in overvloed is.
Ik wens ieder van u veel leesgenot met deze twee korte verhaaltjes.
Toen ik deze morgen uit mijne warme nest werdt gesnurkt door mijne gebuur en de gordijnen opentrok, lag er een wit besneeuwd tapijt op straat. Ook de daken lagen vol met een dun laagske witte poeder, en één voor één dwarrelden de sneeuwvlokjes naar beneden om zich te vestigen op de koude ondergrond. Het zijn in feite regendruppels die tijdens hun val naar beneden veranderen in sneeuwvlokjes, om ons landschap voor even om te toveren en in een ander kleurke te steken.
Ook het groene gras is bedekt met een wit laagske sneeuwpoeder, en die dieren die nog in de wei staan vragen hun af welke maand het is want ze zijn eventjes het noorden kwijt.
En de dieren die onder de grond leven, die zitten nu hun vet te lachen in ondergrondse kelder, terwijl we ons buiten mogen verwarmen met ne dikke wollen pull-over en een warme donsvest rond ons lijf. Ne mens zou om den duur toch beginnen twijfelen aan die seizoenen hé.
Vroeger waren December, Januari en Februari de koudste wintermaanden, en nu staat alles in bloei en zijn het Meimaanden geworden. Maar ja, de dag van vandaag schuift alles op hé.
En voor de kinderen is het een luxe om weer eens in de sneeuw te kunnen spelen, en met zelfgemaakte sneeuwballen te mogen gooien naar hun vriendjes.
Hier en daar zie je nen bevende sneeuwman staan, die te bibberen van de kou en die triestig staat te denken aan den tijd van vroeger.
Ja mannekes, velen onder ons denken nog wel eens terug aan den goeie ouwe tijd van toen, toen het nog echte winters en zomers waren.
Maar helaas zijn die tijden allang vervlogen, en af en toe komen ze nog ne keer terug om ons nog ne keer te doen terugdenken aan die vervlogen tijden van toen. Maar als die sneeuw dan ook ga blijven liggen, dat is een andere vraag hé. Want naar 't schijnt zal het maar van korte duur zijn, zoals er zovele van korte duur is.
Dus, voor degene die nu nog nen sneeuwman wil ineen steken en deze een paar dagen wil houden, dan zal flipper de flip u nen heeeele goeie tip geven. Maak vier kleine sneeuwmannekes en ge zet ze in uwe diepvriezer, dan gaan ze zeker en vast een paar dagen mee gaan.
En als ge thuis nen heeeeeele grote diepvrijzer hebt, dan maakt ge nen heeeeele grote sneeuwman, maar ge moet hum wel versterken met ijzerdraad, wilt ge diene houden voor onder uwe kerstboom te zetten.
Ja mannekes, ik heb dit kort sneeuwverhaaltje als titel gegeven: Een wit sneeuwtapijt, want moest het plots beginnen te dooien, dan is dat een grijs brastapijt.
Awel mannekes, de storm is nog maar een paar weken weggeraast, en de vogelgriep doet weer zijn intrede. Ik denk dat die verschillende virussen op wereldtournéé gaan, om te zien in welk land de meeste dieren leven.
In feite is dat niet moeilijk, want iedereen kan hier binnen en buiten wanneer hij of zij wil hé. Van mij mogen ze gerust aan ieder grenspost een paar douanen meer zetten, om die zieke dieren terug te sturen naar hun land.
Ook in de lucht zouden er beter vliegende douanes rond vliegen, om dat vliegend stuifmeel weg te jagen. Binnenkort gaan ze weer vogelgriepeieren verkopen, om nen mens nog wat meer banger te maken dan hij of zij al is. Het zou toch beter zijn, dat ieder dier dat ons klein Belgenlandje binnenkomt een plakaat op zijne of hare rug moest hebben hé.
Of dat elk dier eerst bij den dokter gaat, om zeker te zijn dat het nog gezond is. Dan weet ge direct of dat beest ziek is of niet, en als het hier wel welkom is hé.
Awel mannekes, tijdens mijne fietstocht langs die prachtige boerendorpkes in de omstreken van Geraardsbergen liep er op twee meter van mij een wit kieken te hoesten en bibberen dat het deed. Ik dacht eerst dat het een longontsteking had opgedaan van diene storm of een nachtje heeft buiten geslapen, omdat hij zijn huishuur niet kon betalen.
Toen ik dat bleek wit kieken voorbij reed keek ik even om, en er hing een klein papierke aan zijne nek met grote zwarte letters erop.
Awel mannekes, ge gaat mij niet geloven, maar 't was een bleek wit kieken die reklame aan het maken was, om ons te zeggen dat diene vogelgriep op komst is,en dat ge nu al moogt beginnen met al uw pluimvee op te hokken. Maar ge moet niet beginnen mee te panikeren, want hij is nog altijd op wereltournéé. Dus, als hij op wereldtournéé is, dan gaat hij hier niet lang blijven, denk ik.
Om nog maar te zwijgen over de koeieziekte, waarvan die beesten zo ziek van waren dat ze niet meer wisten wat ze deden, en op vervroegd pensioen werden gestuurd of door de krijgsraads ter dood werden veroordeeld.
En dan die vreselijke varkensziekte, waarvan de varkenskoteletten en het varkensbiefstuk in de rekken bleven liggen, omdat ze besmet waren. Die varkens werden zodanig ziek, dat ze er zo moe van werden om nog verder door 't leven te gaan als ziekelijke varkens. Want als zo een beest vreselijk ziek is, dan kan het niet trekken van de ziekekast hé.
Wat is nu eigenlijk antiek, die al antiek is?. En wat is nog geen antiek, maar kan nog altijd antiek worden?.
Awel mannekes, flipper de flip zal u dat ne keer uitleggen.
Mijne pa die zei vroeger altijd tegen mij: Al die voorpwerpen die ge hier ziet liggen, is nog geen echt antiek, omdat ze nog te vers zijn, maar ze kunnen wel antiek worden, als ze oud genoeg zullen zijn. Als klein snotter begreep ik daar niet al teveel van, omdat ik nog niet volwassen genoeg was. Wat wilt ge,als ge u vroeger maar éne keer in de week proper moogt wassen, dan kan je ook maar moeilijk spreken over volwassen zijn hé.
't Is maar op latere leeftijd, als ik volwassen begon te worden, dat ik het gezegde van mijne pa beter begon te begrijpen. Daarom werd er vroeger bij ons dan ook niks weggesmeten of verloren gegaan, en werd alles bewaard in kartonnen dozen in onze ondergrondse kelder bewaard. In de éne doos zaten voorwerpen in die ik als kleine snotter dagelijks gebruikte en mee speelde, zoals:
- Mijne rubberen tutter waar ik af en toe op knabbelde en die om de twee dagen moest vervangen worden, omdat er een gat was ingebeten. - Ik moet u wel zeggen, dat ik toen nog geen echte of valse tanden had, maar af en toe nam ik weleens de valse tanden mijn ons ma om daar in te bijten hé. - Mijn plastieken papfles die af en toe aan 't smelten was van de warmte van het vuur, want mijn moeder zette die altijd op onze leuvense stoof om rapper warm te worden. - Mijne rammelaar waarmee ik iedere morgen de buren mee wakker rammelde, en die dan kwaad waren op onze Indische haan die uit Egypte werd overgesmokkeld door nen Chinees.
- Mijn houten blokkedoos waar ik af en toe nen wolkenkrabber mee bouwde van twintig centimeter hoog, en bij het genies van mijn broer weer afgebroken werd. - Om nog maar te zwijgen over mijn gespijkerde sloefkes die ik 's avonds aan mijn kleine voetjes deed, waar ik regelmatig gaatjes in ons tapijt trapte. - En mijn klein vierwielerke waar ik elke dag mee achter de koeien zat, die schoon lagen te slapen en genieten van hun heerlijk koeieleven.
Ik heb altijd wreed zot geweest van antiek, maar als flipper de flip dan ook nen antiekwinkel zal opstarten, dat is een andere vraag hoor. Want als ge nen antiekwinkel opstart, dan moet ge ook uw marchandise kunnen verkopen hé. Gelijk nen politieker zijn politieke ambisties aan de mensen probeerd te verkopen, waar ze niets van verstaan. Af en toe gaat flipper de flip ne keer gaan kijken naar zo'n ne rommelmarkt, om te zien wat ge daar zoal kan kopen.
Awel mannekes, wat ze daar allemaal verkopen, 't is precies hetzelfde als op nen rommelmarkt. En ge moogt daar gratis en voor niks rondlopen ook, en zolang ge maar wilt. Maar als ge koopt of niet, ge kan altijd toch tenminste tegen uw vrouw of lief zeggen dat ge naar de rommelmarkt geweest zijt hé.
Dan kan dat mens op haar gemakske 't eten klaarmaken, en moet ze zich geen zorgen maken voor het avond-eten. En mocht ge ietske langer in de file staan dan normaal, dan belt ge naar huis om te zeggen dat ge in een stilstaande file staat en dat ge wat later naar huis ga komen dan normaal.
PS: Ik wens ieder van u veel leesplezier, met dit gek verhaaltje.
Awel mannekes, flipper de flip ga u een verhaaltje vertellen over de solden, die elk jaar op 3 Januari van start gaan. Dan is dat ne echte soldenoorlog zonder bommen en granaten, doden of gewonden.
Ik had de dag daarvoor al 't één en 't ander op een schoon wit papierke geschreven van wat ik zoal moet meebrengen, om toch maar te kunnen bewijzen dat ik ook ne keer naar die jaarlijkse solden geweest ben. Mijn 32 oude versleten lege valiezen gereed gezet, om met gevulde valiezen naar huis te komen.
Ge moet wel weten, als flipper de flip van plan is om veel boodschappen te gaan doen en veel mee te brengen naar huis, dan maakt hij daar ook zijn werk van. Ondertussen heb ik al ne keer gebeld achter nen verhuiswagen, om te zijn of die mannen ook aan solden prijzen mijn oude versleten legen valiezen willen vervoeren, om met volle willen terug keren. En ik had geluk dat ook daar de solden zijn intrede heeft gedaan heeft, want zowel diene chauffeur en diene verhuiswagen kon ik huren aan soldenprijzen.
In feite was dat nen soldenchauffeur die reed met nen soldenverhuiswagen rijd, en aan soldenprijzen betaald wordt. Allé, ik heb dan maar al die 32 oude verslete lege valiezen in diene soldenverhuiswagen gesmeten, en aan diene soldenchauffeur een Belgiche landkaard meegegeven. Want als ge in Gent rijd en ge weet niet goed waar ge moet zijn, dan is het altijd beter van een planneke bij te hebben hé.
Flipper de flip woont al meer dan 30 jaar in Gent, en den dienen heeft ook altijd een planneke bij. Nu heb ik een soldenplanneke bij, waar dan al die winkels opstaan die geen solden geven. 't Is altijd gemakkelijk, dan weet ge tenminste in welke ge moet binnen gaan hé.
Met nen soldentram ben ik naar de soldelstad gereden, waar al die soldenmensen hun inkopen gaan doen in de soldenwinkel.
Amai zeg, ik kom daar in de Veldstraat, waar het wreed zwart van 't volk zag dat ge in nen dikke soldelmist terecht gekomen was. Plots beginnen daar toch wel mijn linker en rechter been te draaien zeker, van mijne gsm die aan 't rinkelen was.
De mensen denken dan direct dat die solden afgeblozen worden, en slaan van paniek weg hé. 't Was toch wel diene soldenchauffeur zeker, om mij te zeggen dat hij in Brussel is aangekomen waar ook solden zijn.
Op de winkelramen hangen er overal een papierke me 40%-50%-60%-70%, en ik dacht zo bij mij eigen: Amai zeg, de winkels staan hier goedkoop. Met al die solden denk ne mens direct dat alles aan soldenprijzen is, en aan soldenprijzen verkocht wordt hé.
Ik ga binnen in diene soldenwinkel en vraag aan dat schoon madammeke:
- Dag madammeke, diene soldenwinkel wordt den diene ook verkocht aan soldenprijzen?.
Da schoon madammeke bekijk mij daar ne keer goed, en zeg tegen mij:
- Diene winkel is niet te koop, maar 't geen dat er in de rekken ligt wel en ze staan in solden afgeprijst.
Ja mannekes, als nen mens ni gewoon is van naar de solden te gaan, dat kan hij dat maar moeilijk weten hé.
Ik heb daar zeker twee uur rond gewandeld, maar niets gekocht hoor. Alles wat daar in die rekken ligt, zijn kleren met gaten in.
Allé mannekes, er lagen daar flanellen en zijden broeken bij met korte en lange broekspijpen, en onderaan hebben ze daar twee grote gaten ingemaakt om uw voeten in te steken.
Ook in die katoenen pullovers hebben ze gaten in gemaakt, twee voor uw armen in te steken en één groot gat voor uwe kop door te steken. Er lagen daar zelfs olifanten en nijlpaarden broeksriemen bij, waar ze overal van die kleine gaatjes hebben ingeboord.
Om nog maar te zwijgen van al die verlakte overhemden, met al die ingesneden knoopgaten.
Er lag daar zelfs een berevest in, van nen beer die nog niet dood was. Buiten was daar een oud vrouwke aan 't wandelen met een kangoeroesacouche aan haar twee handen, om die kangoeroe in bedwang te houden want hij leefde nog een beetje.
En lawaai dat den diene kon maken, want dat oud vrouwke had haren koptelefoon op haar hoofd. Waarschijnlijk was dat éne uit de solden, want dat papierke hing er nog aan, solden 2005 stond er op.
Ja mannekes,'t is ongelooflijk wat ze allemaal durven verkopen met die solden hé. In feite maakt het toch niet zoveel uit, want de solden duren tot 31 Januari en ga ik morgen misschien weer.
Awel mannekes, nu we met zijn allen het oude jaar hebben uitgewuift en achter ons hebben gelaten omdat we moesten, zijn we met zijn we vol verwachtingen het nieuwe jaar binnengestapt.
Om een nieuw jaar binnen te stappen moet ge wel 364 dagen wachten, en als er nog nen dag extra bij komt omdat het een schrikkeljaar is, dan moet ge nog nen dag langer wachten. Maar ik stel me soms de vraag, waarom een schrikkeljaar "schrikkeljaar " genoemd wordt?.
Ik peis dat ze diene naam hebben gekozen, omdat er in den tijd van Napoleon éne was die wreed verschoten was omdat hij in Februari nen dag langer de wacht moest houden aan het huis van Bon Van Tremelo.
Maar het heef wel één groot voordeel, dat degene die op 29 Februari geboren wordt, maar om de vier jaar verjaard en minder cadeau's moet geven op zijne verjaardag. Maar als hij dan ook nog langer gaat leven, dat is een ander paar mouwen hé.
Alhoewel ik mijne Nieuwjaarsavond moederziel alleen hebt gevierd, omdat mij niemand heeft uitgenodigd,,was het toch heel lekker hoor.
Ik moet u wel zeggen dat ik in feite niet helemaal alleen thuis was, want mijn onzichtbaar spiegelbeeld was bij mij. Maar af en toe zie ik mijn eigen spiegelbeeld weleens, en daar doe ik dan af en toe een klapke mee. Want alleen is maar alleen, en als ge af en toe ne keer kan babbelen met uw eigen spiegelbeeld, dan doe dat toch deugd hé.
Na het lekker eten op oudejaarsavond met mijn eigen spiegelbeeld en wat gekaart, ben ik van vermoeidheid met een volle kalkoen en kreeftemaag in mijne voorwarwarmde donsnest gekropen.
Potverdikke zeg, diene kalkoen en diene kreeft hebben mij toch wel den ganse nacht wakker gehouden zeker. Of was het diene patrijs die de ganse nacht liggen kwaken heeft, in mijn volle kalkoen en kreeftemaag?.
Ja mannekes, als ge 's avonds een volle maag hebt van 't eten, dan zijt ge beter van die eerst een beetje leeg te pompen voor ge in uwen nest kruipt. Want als ge uw maag volledig leegpomp, dan hebt ge de kans dat al uw darmen gaan meegezogen worden, en al de rest ook. Dan zijt ge verplicht om midden in de nacht op te staan met een lege maag, waar er niets meer in zit.
Deze morgen ben ik dan maar opgestaan, omdat de rest nog sliep. Eerst een tas warme chocomelk opgewarmd in mijne bakoven, en die zes ingevroren boterkoeken die ik den avond daarvoor in mijn halfvol bad heb gelegd om te weken, naar binnen gespeeld om wat op krachten te komen voor het grote werk die stond te wachten.
Mij een beetje gewassen met warm water van eergisteren, en mijne stoppelbaard van drie weken oud geschoren met een electrische beitel op legbatterijen. Mijn witte valse tanden opgeblonken met boenwas, en mijn naar voren hangende wimpers naar achter gekampd en ze vastgeplakt met kauwgom die niet plakt.
De vuile potten en aangebrande pannen in zestien kartonnen dozen gestoken, en er mee naar de wasserij gegaan om ze te wassen op 90 graden. Na vijf uurkes wachten waren ze eindelijk proper, omdat die machien af en toe tilt sloeg. Daarna heb ik zeker nog vier uren moeten wachten eer ze droog waren, want ze zaten in een droogtrommel die maar op halve kracht werkte.
Ja mannekes, als ge van plan zijt om dezelfde potten en pannen te gebruiken voor het volgende eindejaarsavondmaal in klaar te maken, dan moet ge daar ook vroeg mee beginnen, wilt ge zeker zijn dat ge op tijd gaat klaar zijn hé.
Deze morgen werdt ik uit mijne warme nest gebeld door mijne gebuur, om mij te zeggen dat er iemand aan mijn voordeur stond te bibberen en te beven van de kou.
Ik moet u wel zeggen dat mijne gebuur den laatsten tijd wreed over mij waakt, want mijne waakhond heeft verleden jaar van colére zijne poot afgebeten tot aan zijne rug.
Waarschijnlijk van de honger zeker, maar de dokter stelde vast dat hij is gestorven aan leukemie tot in de vierde graad.
Met één oog open en 't ander oog toe, omdat het nog sliep en niet wakker was, ben ik uit nieuwsgierigheid toch maar opgestaan.
- Riiiiiiiing, riiiiing,riiiiing.......... ja 't es al goe, ik kom. - Riiiiiiiiing, riiiiiiiing,riiiiiing....... ja, ik kom. - Haaaaaalo, met wie spreek ik?. - Haaaa, ge zijt toch al wakker. - Awel flipper de flip, 't is om u te zeggen dat er iemand aan uw voordeur staat te bellen, en dat hij daar staat te bibberen en te beven van de kou. - Merci Cesar, ik zal ne keer gaan kijken, om te zien wie het is.
Ik loop naar beneden en wie staat er aan mijn voordeur?. Diene kalkoen die verleden jaar met Kerstmis uit mijn pan was gesprongen, omdat zijn poten aan 't verbranden waren.
Ik heb hem direct binnen gelaten, want hij stond daar op zijn poten te bibberen en te beven van de kou en helemaal poedelnaakt hé.
Waarschijnlijk heeft hij al zijn pluimen aan nen dakloze mens gegeven als cadeau, omdat diene dakloze mens het ook te koud heeft. Ik heb diene koude kalkoen direct mijn opgewarmt donsdeken gegeven, en hem voor stoof gezet.
Awel mannekes, diene koude kalkoen is daar toch vier uur blijven zitten hoor, en hij viel nog in slaap ook. 't Was precies of hij had een gans jaar niet geslapen, en ronken dat hij deed.
Mijn twee diepgevroren patrijzen die in mijne diepvries lagen die waren van 't verschieten wakker geworden, en mijne kalkoen die ik gisteren gekocht heb tegen soldenprijzen die nog moeten beginnen, de diene is wreed kontent dat hij nen coléga bijgekregen heeft.
Ik ben wreed kontent dat diene verloren gelopen kalkoen terug is, van zijne pelgrimstocht naar Mekka.
Maar nu stel ik me de vraag, wat moet ik nu doen met die twee kalkoenen en die twee patrijzen?.
Awel mannekes, omdat flipper de flip met oudejaarsavond toch maar alleen is, zal ik straks ne keer nen oproep doen om te zeggen dat ze bij flipper de flip achter nen kalkoen en een patrijs moegen komen, om een lekker en smakelijk menu op tafel te brengen voor al de daklozen.
Maar flipper de flip heeft ook nog voor ieder van u nen Nieuwjaarswens in petto, en den dienen luid als volgt:
Mijn Nieuwjaarswensen.
Mijne grootste wens voor ieder mens op deze wereld is vrede en geluk. Maar spijtig genoeg is de terannie, de honger en de armoede nog altijd de heerser op deze wereldbol. Vrede op aarde voor iedereen, en in de mensen een welbehagen zingen we elk jaar hetzelfde lied. Terwijl op andere plaatsen de raketten, bommen en kogels onschuldige mensen en kinderen doden. Duizenden onschuldige mensen en kinderen sterven per jaar veel te vroeg, en worden van hun dierberen weggerukt. Dat zij die gesneuveld zijn, in vrede en harmonie mogen verder leven in 't licht van God. En dat wij mogen leren wie we zijn, en de weg moeten bewandelen van liefde, vrede en rust. Want niemand weet zijn uur van gaan en tijd, maar één ding is zeker: Het licht zal ons ooit veroordelen of bevrijden.
PS: Ik wens ieder van u een hoopvol eindejaar, en een leerzaam Gelukkig Nieuwjaar.
Awel mannekes, nu de kerstkalkoen en de kerstkreefkes zijn opgefret (opgegeten), maar die nog wreed liggen te spartelen in onze zwemmende maag, kunnen we op ons gemakske aftellen naar het einde van een wreedzaam en bewogen jaar die stilaan zijn boeken zal sluiten.
Maar eerst wil ik nog even terug blikken op het feest dat net is afgesloten:
Kertmis, en de terugreis van onze Laplandse vriend de Kerstman naar het verre Lapland.
Ja mannekes, voordat ik aan tafel ging, moest ik nog ne keer terug denken aan de kerstavand van verleden jaar. Toen is mijne Kerstkalkoen die aan het opwarmen was uit schrik gaan lopen, en mijne Kerstkreeft van 't verschieten uit die pan gesprongen omdat zijn twee nijptanden aan 't verbranden waren.
En mijne viskablijauw had waarschijnlijk veel te lang op 't vuur gestaan, want zijn graten vielen als sneeuwvlokken uit elkaar. Mijne warme koffie was ook al niet te drinken, want ik had vergeten van dat bruin poeder in te doen.
En mijn 28 boterkoeken die ik had gekocht tegen soldenprijzen waren ook al niet te fretten (gegeten), omdat de datum al 9 maanden verstreken was. Maar gelukkig heb ik daar iets op gevonden, en kan ik nu rustig genieten van mijne Kerstmaaltijd.
Maar wat mijn oudejaarsavond zal worden, dat moet ik nog even afwachten.
Eén ding weet ik zeker, dat ik in 't vervolg diene kalkoen aan de ketting zal leggen, en die kreeft nen blinddoek voor zijn ogen zal doen. En wat diene viskabliijauw betreft, awel de diene zal ik op nen spits zal steken, dan ben ik zeker van dat hij niet uitéén gaat vallen hé.
Zoals bij mijn kerstverhaaltje een kerstgedichtje werd neergepent, zo hoort ook een Nieuwjaarsgedichtje bij dit verhaaltje. 't Is maar om de stemming erin te houden hé.
Mijn Nieuwjaarsgedicht.
Langzaam tikken de uren weg, naar het einde van het jaar. Ik zet nog even even alle gebeurtenissen, op een rijtje achter elkaar. Als ik daarover heel goed na denk, dan schrik ik toch wel even. En ga ik dan na denken over, de zin van het leven. Al die verschrikkelijke oorlogen, die zoveel onschuldige en zinloze slachtoffers maken. Een verschrikkelijke brand, een bom die alles verwoest. En dan denk ik eens, aan al dat nutteloze dierenleed. Maar ook aan al dat zinloos geweld, die onnodig werd gepleegd. En al die moorden om een mensenleven, dan stel ik me de vraag: geven sommige mensen dan echt niet om elkaar?. Dan sluit ik mijn ogen en droom, dat alle mensen wat meer respect hadden voor elkaar. Dat er vrede is en dat, iedereen heel lief is voor elkaar. Maar ik ben bang dat mijn ogen open zullen gaan, en dan weer in deze keiharde wereld zal staan. Laten we lief zijn voor elkaar,maar de vraag is: wie doet er met mij mee ??. Daarom vraag ik ieder van u, sla de handen in elkaar en doe met me mee. Misschien wordt het dan wel een, fantantisch en een spetterend 2007.
PS: Ik wens ieder van u een vreugdevol eindejaar en een hoopvol 2007.
Awel mannekes, ik ben al drie weken op zoek naar nen nieuwe kerstboom, omdat de vorige zodanig gekrompen is dat ik hem niet meer zag liggen op mijne ondergrondse zolder.
Maar gisteren kreeg ik van de facteur (postbode) een pakske met een wreed schoon strikske rond. Ik dacht eerst dat het een paar spikspinternieuwe schoenen waren, want mijn ander paar oude versleten schoenen waren achter gebleven bij mijn boswandeling die ik verleden heb gewandeld.
Ge gaat nij niet geloven, maar in die doos zat er een klein Kerstboomke in met een papierke bij waar opstond dat ik elke dag dat klein Kerstboomke toch zeker veertig liter water moet geven.
Maar ik zat met twee vragen: Als dat water warm of koud moest zijn, nat of droog?. Mijn ouders hebben mij altijd wijsgemaakt dat ge groeiende planten en bloemen altijd nat en koud water moet geven, want als ge ze warm water geeft dan verbranden die en van droog water drogen ze uit.
Ja mannekes, er bestaat ook nog geen zonnecreme voor verbrande planten en bloemen hé.
En als ze uitgedroogd zijn, dan is dat wreed moeilijk om hun hartmassage te geven hé. Verleden jaar was mijne gebuur zijne donkergrijze kelkplant die in zijne hof staat, verstikt aan de malaria-turberculoze van een Franse wesp die kwam overgevlogen met haar zweetvoeten.
Awel mannekes, hij heeft dan hare kelk moeten open trekken voor mond op mond beademing te kunnen doen. Zijne plastron (das) is dan blijven hangen in die kelk, en nu groeien er allemaal plastrons aan diene struik. Awel mannekes, ik heb dat klein Kerstboomke dan maar bij mijne gebuur in zijne vijver geplant, omdat daar veel nat en koud water in staat.
En ik moet u zeggen dat het nu wreed gegroeid is, maar 't schoonste van al is dat er geen water meer in diene vijver staat. In feite is ne kerstboom die niet versierd is toch maar niks hé?.
Dus ben ik gisteren begonnen aan mijn kerstversiering,maar de vraag is:
Wat heb ik zoal nodig voor diene kerstboom te versieren, en te doen gelijken op nen echte versierde kerstboom?.
Awel mannekes, ik heb daar een paar oude zaklampen en een paar nieuwe rozekransen in ingehangen, want nen nieuwe Kerstboom met allemaal oude spullen erin, dat trekt op niet veel hé.
In mijne ondergrondse kelder stonden er nog 24 oude antieke versleten verfpotten, en 36 lege kartonnen dozen waar de bodem waren opgefret door een hongerige oude rat die geen thuis vond en bij mij is komen logeren, gratis en voor niks.
Ik moet u wel zeggen dat het maar tijdelijk is, tot ze en een onderkomen hebben gevonden bij de stad Gent om in de vuilnisbelt te te wroeten. Ik heb er ook nog een paar beroeste potten en pannen in diene Kerstboom gehangen, omdat hij anders er zo leeg bij staat.
En daarboven heb ik nen oude koperen koerswiel met blutsen aangenageld, om toch maar te tonen aan de voorbijgangers dat het ten huize van flipper de flip ook Kerstmis gevierd wordt.
Ik heb nog een paar oude kranten van 17 jaar geleden liggen in mijne ondergrondse zolder, en die zal ik onder diene Kerstboom leggen met een schoon zilver strikske er rond als cadeau's.
En die lege kartonnen dozen zal ik rond diene Kerstboom stellen, om de afvallende potten en pannen op te vangen. Deze morgen hebben de pompiers diene lege liggende vijver opgespoten met witte schuimpesta, om toch maar een idee te geven dat het gesneeuwd heeft.
Awel mannekes, ik moet u zeggen dat het mijne schoonste Kerst zal zijn sinds jaren.
Ja mannekes,normaal doe ik die Kerstwensen ieder jaar voor mijn eigen of voor mijn familie, maar dit jaar ga ik mijn Kerstwensen wat uitgebreider doen. En hoe kan ik dat doen?.
Awel, door ze u gewoon te vertellen hé.
Maar als ze ook echt gaan gaan uitkomen, dat is een andere vraag hoor.
Awel mannekes, omdat het binnenkort toch Kerstmis is en we met zijn allen onder of rond de Kerstboom zitten te wachten om de cadeau's open te maken, ga ik deze keer geen verhaaltje vertellen maar wel een Kerstgedicht schrijven dat echt bij Kerstmis hoort.
Wachtent op vrede, want zonder vrede is het maar triestig hoor.
Flipper de flip zijn kerstwensen.
Ik heb ne Kerstwens voor iedereen, een mooie Kerst met lieve mensen om je heen. Mensen die van je houden,ook al wie je bent, in wie je misschien een beetje van jezelf herkent. Laat merken dat je om de mensen geeft, dat je samen met hun iets mooist beleeft.
Geniet van de warmte die dat alles brengen kan, geniet van alles.......liefde tussen ouders,kinderen......man en vrouw. Geniet van dit alles,maar niet alleen met de Kerstdagen,maar voor altijd. Het zou alle jaren zo moeten zijn, of je nu hier woont of in een ander land.
Veroordeeld ben je als je erin beland, of je nu ziek bent of gezond. Of je nu slank bent of juist tonneke rond, of je nu volwassen bent of nog kind, en wel of niet iemand bemind.
Of je nu rijk bent of juist arm, want Kerstmis is toch voor iedereen even warm. Zo hoort het ook te zijn, helaas is de werkelijkheid iets minder fijn.
Maar laat ons nu die twee dagen per jaar, eens gewoon lief zijn voor elkaar. Lieve mensen,ik wens jullie allen en hun die jullie omringen, veel geluk in grote en kleine dingen.
Maar bovenal,gelukkig met elkaar, als aanloop naar een schitterend nieuwjaar. De belletjes die dansen in de champagne, waarmee we straks weer gaan toasten op elkaar.
Stap boordevol vertrouwen in het spinternieuwe jaar, en maakt het elke dag een beetje bijzonder. Voor ieder van ons het beste......het mooiste wat er is, en telkens weer een ander prachtig wonder.
Ik wens dan ook aan ieder van u, fijne feestdagen en natuurlijk ook alle goeds, gezondheid, geluk en liefde en voorspoed voor het komende nieuwe jaar.
Ik hoop dan ook dat mijn Kerstwensen bij ieder van u dan ook in vervullen mag gaan en het nieuwe jaar mag starten met vrede, behulpzaamheid en respect voor onze medemens.
PS: Flipper de flip wens ieder van u een Zalig en een Gelukkig Nieuwjaar.
Ja mannekes,ik weet het wel dat er heel wat mensen zijn die het moeilijk hebben,en flipper de flip dacht in zijn eigen,we gaan daar ne keer iets aan doen om de mensen wat op te vrolijken. Nee,niet door een verhaaltje te vertellen,maar wel om een passend gedicht te schrijven. Af en toe zit ik ne keer diep na te denken,zodanig diep dat mijne kop ervan onrploft en dan komt er dit gedichtje te voorschijn.
Ik ben wel géne dichter,maar speciaal voor de mensen die echt wel een steuntje kunnen gebruiken heb ik mij toch eens gewaagd van een gedicht voor hun te schrijven.
Geloof in jezelf en in de kracht die je hebt. De kracht die jou door het leven zal leiden, door goede en door slechte tijden.
Geloof in de verborgen kwaliteiten die iedereen bezit en die je de juiste weg zullen wijzen.
Geloof in morgen en in wat die dag je zal brengen en probeer alles van de zonnige kant te bekijken, want met een positieve kijk op het leven is er geen grens aan jouw mogelijkheden.
Ja mannekes,als ge dit gedicht meer dan ééns leest,dan zal u bemerken dat voor ieder van u nog ne toekomst is weggelegd. Nen mooie toekomst of nen slechte toekomst,wie zal het zeggen.
Maar één ding weet ik zeker,als ge maar geloof in jezelf is er altijd wel iets weggelegd die je zal leiden naar een beter bestaan.
PS: Ik wens ieder van u nog veel leesgenot,en wie weet........
Ja mannekes, de Sint is nog maar pas vertrokken naar Spanje met zijne Sintmobiel en daar komt al de Kerstman aangereden met zijn Kerstslee, die voortgetrokken wordt door zeventien rendieren.
Ik moet u wel zeggen dat diene Kerstman dan ook van ne heel eind verder moet komen, dan diene Sint. De Kerstman heeft altijd een paar reserve rendieren bij, in geval éne zijne poot moest breken of onderweg plots ziek wordt.
Vroeger werd die Kerstslee voortgetrokken door Laplandse hazewinden (honden), omdat die beesten wreed goed kunnen lopen. Maar ja, diene mens is moet overschakelen op Laplandse herten hé.
Zoals de mens soms verplicht wordt van ne keer over te schakelen, van 't éne jaar naar 't ander jaar.
Naar 't schijnt maakte die Laplandse hazewinden veel te veel lawaai, want af en toe was diene Kerstman potdoof. En nu dat hij is overgeschakeld op Laplandse herten, is zijn gehoor weer normaal en kan hij tijdens zijne lange trektocht af en toe wat slapen of de Kerstkrant lezen zonder gestoord te worden.
Als de mensen vroeger diene Kerstman met zijn Laplandse hazewinden van verre hoorden afkomen, sloegen die op de vlucht. Ze dachten dat diene Noordenwind door de geluidsmuur aan 't vliegen was, en dat diene geluidsmuur naar beneden ging storten.
Maar ik moet u wel zeggen dat diene Kerstman af en toe ne keer moest stoppen onderweg, om zijn longen bij te tanken met nieuwe zuursof.
En dat hij af en toe wreed buiten adem was, maar ook zijn Laplandse hazewinden verloren af en toe het noorden, zodat ze niet meer wisten in welke richting ze moesten lopen.
Naar 't schijnt heeft de Kerstman dit jaar nen hartslagmeter rond zijne nek hangen, om zijne polsslag te meten.
Maar ook zijn Laplandse herten gaan dit jaar nen hartslagmeter rond hun bolvormig lijf hebben, dan weten die beesten tenmiste hoe rap ze mogen lopen hé.
Verleden jaar is er in mijn straat een wreed accident gebeurd, tussen den Sint en de Kerstman.
Ik moet u wel zeggen dat het een straat is waar ge maar langs éne kant moogt rijden, dus een éénrichtingsverkeer. Diene Sint vliegt daar toch wel met zijne spiksplinternieuwe Sintmobiel toch wel tegen de Kerstman zijn Kersrslede zeker.
Al die rendieren lagen daar te bleiten van de pijn, en diene Sint zijne staf was toch wel in twee gebroken zeker. En in de mijter van de Sint waren er vier grote blutsen, om nog maar te zwijgen van zijne spiksplinternieuwe Sintmobiel die zijn vier wielen gestolen waren.
Ook de Kerstman had zware schade opgelopen, want diene heilige man verloor zijne witte baard. En een paar van zijn rendieren waren hun gewei kwijt, en twee rendieren verloren zelfs hun tanden. Ook zijn Kerstslede was zwaar beschadigd, want één slede was zodanig in elkaar gedrukt dat het precies nen accordeon was waar de Kermisklanten opspeelden.
En zijn tweede slede was zo bot geworden, dat diene voor een onbepaalde tijd onbruikbaar was en naar de dichtsbijgelegen smidse moest.
Ja mannekes, Kerstmis is altijd iets speciaals hé.
De mensen stellen dan nen Kerstboom in huis en versieren hem, of stellen nen Kerststal op de kast waar het kindje Jezus warm gehouden wordt door de adem van den ezel en den os.
Terwijl Jozef en Maria fier staan te wachten op de komst van de drie wijzen die uit het oosten kwamen, en begeleid werden door een glinsterende ster.
PS: Ik wens ieder van u prettige feestdagen, en veel leesgenot met dit Kerstverhaaltje.