Ben 4 dagen in Normandie, in Deauville met de organistatie golf.be om golf te spelen. We spelen 3 keer, op 3 verschillende tereinen. Er was competitie over 3 dagen. Deauville is een chique stad. Elk groot merk heeft er zijn boetiek. Het loopt er vol 'dure' mensen. en het staat vol huizen in de typische Normandische stijl. We logeren met 50 golfers in zo een typisch 'Normandisch' hotel. Het eten is er heerlijk. De kamers zijn klein en mogen geupdate, maar 'hoe begin je er aan' zou ik me zo als hoteleigenaar afvragen. Ik deel een kamer met een waalse dame die ik leerde kennen in Henri Chapelle in de Ardennen. Ze heet Nadine en was in een vroeger leven lerares LO, zoals ik. Ze is 62 en heel dynamisch. Nu houdt ze zich bezig met kinesiologie. Ik kende dat niet, maar dat wil zeggen dat ze inwerkt op de geest en het lichaam van mensen met stress. Dat kan vanalles zijn, van managers tot ongehuwde moeders, tot kinderen met eetstoornissen... Interessante dame. En een leuke! Afgezein van het feit dat we goed overeenkomen, spelen we ook allebei uitstekend. ze heeft handicap 14. Dat wil wat zeggen hoor! Zij is derdes en ik ben eerstes in de georganiseerde 'compet' (zoals Nadine zegt). Het leven is mooi! Nu ik hier toch ben, ga ik effe, na de laatste speeldag, een detour maken van een 120 km om naar het tapijt van Bayeux te gaan kijken. Dat was zo gepland. Maar eerst moet ik ergens in de buurt van Bayeux kunnen slapen. Ik heb daar thuis wel 10 couchsurfers moeten voor aanschrijven om dan uiteindelijk van 5 mensen een antwoord te krijgen: 'Kom maar af'. De eerste die antwoordt is Elly. Dus wordt het Elly uit Ouistreham. Uit wat ze schrijft merk je al dat het een lief mens is. En dat is ze ook! Een echte schat. Ze heeft me gewoon opgewacht met champagne (omdat ze verjaart die dag) met bouillabaisse en met tarte au saumon (zelfgemaakt). Ze heeft als aperitiefhapje, schattige ijskoude meloenbolletjes voorzien en gezouten amandelen. Djeezes, het smaakt me al zo goed als in het hotel. Het is al donker als we nog een wandeling langs het strand maken, we hoeven daar niet ver voor te gaan. Ze woont op de Avenue Maritime, dat is gewoon ...aan het strand. In wat zijzelf 'un petit imeuble' noemt. Tja, onze franse medemensen leven niet groot hé. Moet ook niet. We zijn bijna even oud (zij =52). We zijn allebei single. En kunnen ons bijgevolg amuseren met het vertellen van 'mannen-avonturen'. En lachen! Elly is heel romantisch. Ze wil geen vrijblijvende vreier. Ze wil er eentje voor altijd. (alhoewel ze al 2 keer getrouwd is). Vrijdag heeft ze in dat verband un 'rendez-vous galant', in Deauville, dan nog. Moet ik onthouden. 'Rendez-vous galant' wat een leuke expressie. Morgenvroeg naar Bayeux (120 km). Bayeux is een mooie stad met oude Normandische gebouwen, een katedraal en veel Amerikaanse intelectuelen die in Normandie naar de slagvelden van WOII komen kijken. Het 'tapijt' is indrukwekkend. 100 meter lang, 70 cm hoog. Zit achter een glaswand en is goed verlicht. In feite is het geen tapijt zoals wij die kennen uit bijvoorbeeld, Brussel, maar een effen lang stuk linnen met borduursel. Dat borduursel vertelt de strijd van Willem van Normandie en de slag bij Hastings in Engeland (1066), met de 'avant' strijd en de 'apres' strijd. In zeer geestig stripverhaal-vorm. Jammer dat je niet lang bij de 'prentjes' kan blijven staan. Je moet voort aan de snelheid van de 'ecouteur', want je bent natuurlijk niet de enige toerist die dat wil zien. Ik ben blij dat ik het gezien heb. Het is mooi. De makers hebben zelfs expresie in de gezichten van de protagonisten gelegd. Ik zie het mij nog niet doen, met naald en draad. Het ontroert me ook te weten dat het ding al bijna 1000 jaar oud is (gemaakt in 1068). Ik ga dringend wat lezen van die Willem van Normandie. Voor een bastaardzoon heeft hij het ver gebracht. Er is een indrukwekkende museumshop. Waar iedereen wat koopt. Slim gezien! Hadden ze mijn maat gehad ik had wat meegbracht. Nu nog in Bayeux wat rondslenteren en dan naar huis. Ik moet 513 km terug. Niet niks hé en het is ineens zeer warm (27 graden) Ik eet mijn baguette op op een romantisch pleintje. Een diner kon er niet af. En waarom niet? Omdat ik me een handtas kocht.... dada Jelle
|