vrijdag 20 augustus: Ely en het tapijt met stripverhaal in Bayeux
Ben 4 dagen in Normandie, in Deauville met de organistatie golf.be om golf te spelen. We spelen 3 keer, op 3 verschillende tereinen. Er was competitie over 3 dagen. Deauville is een chique stad. Elk groot merk heeft er zijn boetiek. Het loopt er vol 'dure' mensen. en het staat vol huizen in de typische Normandische stijl. We logeren met 50 golfers in zo een typisch 'Normandisch' hotel. Het eten is er heerlijk. De kamers zijn klein en mogen geupdate, maar 'hoe begin je er aan' zou ik me zo als hoteleigenaar afvragen. Ik deel een kamer met een waalse dame die ik leerde kennen in Henri Chapelle in de Ardennen. Ze heet Nadine en was in een vroeger leven lerares LO, zoals ik. Ze is 62 en heel dynamisch. Nu houdt ze zich bezig met kinesiologie. Ik kende dat niet, maar dat wil zeggen dat ze inwerkt op de geest en het lichaam van mensen met stress. Dat kan vanalles zijn, van managers tot ongehuwde moeders, tot kinderen met eetstoornissen... Interessante dame. En een leuke! Afgezein van het feit dat we goed overeenkomen, spelen we ook allebei uitstekend. ze heeft handicap 14. Dat wil wat zeggen hoor! Zij is derdes en ik ben eerstes in de georganiseerde 'compet' (zoals Nadine zegt). Het leven is mooi! Nu ik hier toch ben, ga ik effe, na de laatste speeldag, een detour maken van een 120 km om naar het tapijt van Bayeux te gaan kijken. Dat was zo gepland. Maar eerst moet ik ergens in de buurt van Bayeux kunnen slapen. Ik heb daar thuis wel 10 couchsurfers moeten voor aanschrijven om dan uiteindelijk van 5 mensen een antwoord te krijgen: 'Kom maar af'. De eerste die antwoordt is Elly. Dus wordt het Elly uit Ouistreham. Uit wat ze schrijft merk je al dat het een lief mens is. En dat is ze ook! Een echte schat. Ze heeft me gewoon opgewacht met champagne (omdat ze verjaart die dag) met bouillabaisse en met tarte au saumon (zelfgemaakt). Ze heeft als aperitiefhapje, schattige ijskoude meloenbolletjes voorzien en gezouten amandelen. Djeezes, het smaakt me al zo goed als in het hotel. Het is al donker als we nog een wandeling langs het strand maken, we hoeven daar niet ver voor te gaan. Ze woont op de Avenue Maritime, dat is gewoon ...aan het strand. In wat zijzelf 'un petit imeuble' noemt. Tja, onze franse medemensen leven niet groot hé. Moet ook niet. We zijn bijna even oud (zij =52). We zijn allebei single. En kunnen ons bijgevolg amuseren met het vertellen van 'mannen-avonturen'. En lachen! Elly is heel romantisch. Ze wil geen vrijblijvende vreier. Ze wil er eentje voor altijd. (alhoewel ze al 2 keer getrouwd is). Vrijdag heeft ze in dat verband un 'rendez-vous galant', in Deauville, dan nog. Moet ik onthouden. 'Rendez-vous galant' wat een leuke expressie. Morgenvroeg naar Bayeux (120 km). Bayeux is een mooie stad met oude Normandische gebouwen, een katedraal en veel Amerikaanse intelectuelen die in Normandie naar de slagvelden van WOII komen kijken. Het 'tapijt' is indrukwekkend. 100 meter lang, 70 cm hoog. Zit achter een glaswand en is goed verlicht. In feite is het geen tapijt zoals wij die kennen uit bijvoorbeeld, Brussel, maar een effen lang stuk linnen met borduursel. Dat borduursel vertelt de strijd van Willem van Normandie en de slag bij Hastings in Engeland (1066), met de 'avant' strijd en de 'apres' strijd. In zeer geestig stripverhaal-vorm. Jammer dat je niet lang bij de 'prentjes' kan blijven staan. Je moet voort aan de snelheid van de 'ecouteur', want je bent natuurlijk niet de enige toerist die dat wil zien. Ik ben blij dat ik het gezien heb. Het is mooi. De makers hebben zelfs expresie in de gezichten van de protagonisten gelegd. Ik zie het mij nog niet doen, met naald en draad. Het ontroert me ook te weten dat het ding al bijna 1000 jaar oud is (gemaakt in 1068). Ik ga dringend wat lezen van die Willem van Normandie. Voor een bastaardzoon heeft hij het ver gebracht. Er is een indrukwekkende museumshop. Waar iedereen wat koopt. Slim gezien! Hadden ze mijn maat gehad ik had wat meegbracht. Nu nog in Bayeux wat rondslenteren en dan naar huis. Ik moet 513 km terug. Niet niks hé en het is ineens zeer warm (27 graden) Ik eet mijn baguette op op een romantisch pleintje. Een diner kon er niet af. En waarom niet? Omdat ik me een handtas kocht.... dada Jelle
Waar was ik alweer couchsurfgewijs het laatst? Ik bedoel na het bezoek van Scott en Jenny? Wel, ik was op 12 juli in Eupen, bij Dieter. Een jongeman 'op zoek naar zichzelf, zoals dat zo heet...Maar een hele lieve jongen. Draagt zo een beetje zijn kruis mee uit het verleden, maar ja wie niet? We dragen allemaal onze trauma's, frustratie en gevoeligheden mee...en dan nog wel gans ons leven door, zoals een slak het huisje op de rug. Ze gaan nooit weg, je leert enkel mechamismen om er mee te leven. En dat heeft de ene rapper door dan de andere.... Maar met deze jongen komt het zeker goed! We hadden een gezellige en toch ook wel diepzinnige (voor zo ver dat met mij mogelijk is) babbel op de markt van Eupen... Onder 2 donkere biertje....Tot middernacht....Over het 'leven'. Mijn 'couch' was een matras op de grond. Effe wennen, want 'grondslapen' is geleden van mijn studententijd. Gaf niks: de matras was uitstekend en de nachtrust navenant. Waarom was ik daar in Eupen? Omdat ik de volgende dag een golftornooi had in Henri Chapelle op 11 km daar vandaan.. Heeeerlijk terein, prachtige landschap, super warme dag. En...een golfster gevonden om mee te gaan op trip naar Deauville, zo rond de 15e augustus. Maar er niet veel van gebakken (het golfen): veeeeeel te moeilijk terrein. Zelfde scenario: voor de wedstrijd van 12 augustus in Spa, even verbleven in Polleur bij Yves en Johanne en hun schattig dochtertje van net 1 jaar. Polleur is een klein dorpje in de Ardennen. Heel lieflijk gelegen in een vallei. Yves en Johanne zijn super hartelijke jonge mensen. De fles wijn die ik als kado mee heb maken we meteen soldaat. Ze zijn hun huis, ginder in Polleur met veel smaak aan het verbouwen. Ze zijn verstandig, Yves is grappig. Het hondje heet Plato, vertelt hij, niet zonder lach... Het zijn mensen met 'een verhaal'. Ze hebben een wereldreis ondernomen bijvoorbeeld. Ze werken alletwee met probleemjongeren in Verviers. En ik vergeet te zeggen dat Johanne een echte schoonheid is. Wat heb ik toch al tof volk ontmoet met couchsurf! 's morgens als deze mensen naar hun werk vertrekken, vertrek ik naar Spa, een beetje sightseeing voor de wedstrijd. Zou ik koopverslaafd zijn? Ik koop me 3 pulletjes: een zwart, een beige en een petrolblauw. Excuus: ze zijn mooi en ik heb in het totaal maar om 32 euro!!! Spa heeft een casino, dat aan restauratie toe is, een mooi park met een Art Nouveau overdekte wandelgalerie en de oude thermen. Spa heeft ook nieuwe Thermen, niet in het stadsscentrum, maar op de heuvels en daar ligt ook de weg naar de golf. De heuvelregio heet 'Balmoral' en je vindt er prachtige villa's van de jaren 1870- 1900 (en ook nieuwe, natuurlijk), met waanzinnig grote tuinen en met prachtig zichten over de vallei. De Koninklijke villa moet daar ook ergens staan, maar ik heb ze niet gevonden. De wedstrijd valt best mee. Mijn compagnons heten Bernadette en Myriam: simpathieke madammen. Nog wel, want soms tref je al eens een 'beuzaksken' of een 'tricheurken'. Het weer was alweer eens uitstekend om te golfen. I love this game!!!!!! Volgend bericht, na mijn couchsurf in Ouistreham in frankrijk, Normandie. dada Jelle
Ik ben populair! Ik heb alweer bezoek, couchsurfers uit West-Virginia. Een koppel van rond de 45, allebei leraar. Ze trekken per fiets in 14 dagen van Brussel naar Amsterdam, alwaar ze vrienden bezoeken. In Amsterdam weer het vliegtuig op naar huis. Zelfde verhaal als Li Eun: 'we kennen het fenomeen Couchsurf niet, en we willen het wel eens uitproberen...'Word ik zo een beetje de meter van de 'onervarene'? Mij niet gelaten. Ze blijven maar 1 nachtje. Van 18u tot 10u 's anderendaags. Ze hebben mij feitelijk in 't stad geïnviteerd als compensatie voor de aangeboden overnachting, maar ik kook liever zelf iets voor hen. Het worden balletjes in tomatensaus. Ik leg hen uit dat dat niet typisch Belgisch is, maar wel razend populair bij 'de klein mannen'. Frieten aten ze gisteren al, dus wordt het blé en rijst. Ze zien er heel gezond uit, en absoluut niet dik. (Sorry, maar ik heb niet zo veel op met 'gezette mensen', zoals je er in de USA, bij bosjes vindt). Ik laat ze een Karmeliet proeven en een Kasteelbier. Zegt Scott, 'zeg Danielle, gisteren dronk ik nu toch iets lekkers: Duvel, hmmmm' Ikke: ja, mijn lievelingsdrank! Het Weens bezoek was ook al zo opgetogen over Duvel. Goed hé. We krijgen echt een internationale reputatie als 'bierland'... én een reputatie dat we veel talen spreken...én dat we zo vriendelijk zijn! Na het eten, even Aalst tonen: de markt en de (halve) Sint Martinuskerk.. Als ze op een ander een kerk niet af krijgen, blijft het steken bij de toren (zie Mechelen). In Aalst, stopten ze halverwege bij het schip ;-)))). Het moet gezegd, iedereen vindt onze Markt mooi: het belfort, goed verlicht, de Borse van Amsterdam, het stadhuis, de 'zwette maan', de vele café's met drukbeklante terrassen, het graspleintje met de rode 'picknick-ringen' (populair bij de 'jeugd'). We drinken allemaal een biertje dat we nog niet kennen. En waar praten leraars zo over? Over de school (maar dan wel breed gezien: opvoeding, scholing, gezond eten, beweging, psychologie) Leraars doen in Amerika elke dag 7u30. Wanneer bereiden jullie je lessen dan voor? Awel, 's avonds of in het week-end. Of in de 1u30 (van die 7u30), dat we dagelijks geen les geven, maar wel aanwezig zijn op school. En werkt dat goed? Ba neen gij! Het zou veel beter kunnen... Het zijn best schattige mensen. In feite zijn ze op 20-jarig huwelijksreis. Tof hé en dat per velo! Met een tentje. Morgenavond zullen ze op de camping van de Blaarmeersen in Gent overnachten. Ze weten al op voorhand dat het best 'loud' kan worden, want die camping is nu niet specifiek een overnachtingsplaats voor rustige campeerders. Ik hoop maar dat ze hun dure plooifietsen daar een veilig plekje kunnen geven. Ik heb overal op hun kaart van Gent kruisjes gezet, waar ze op fotogenieke plaatsen iets kunnen drinken. Ze krijgen een ontbijt met Belgische dingen: speculoos, peperkoek, speculoospasta, choco, kaas in schellekes en gekookte hesp. Ze zijn heel dankbaar. Of ik niet eens afkom? Ba neen, ik heb 'fear of flying' especially, 'when it goes over an ocean'. Daar moeten we alle drie stevig om lachen. Maar ons Griet misschien, die zou haar hart wel ophalen in die mooie bergen van jullie. Slukes, de groeten in West Virginia!
Vanmorgen heb ik Ji Eun afgezet in aan de opera in Gent. Maar eerst thuis een Gents stratenplan afgedrukt en kruisje gezet van 'things to see'. We hebben vanavond afspraak om 19u op dezelfde spot waar ik haar afzette. Het plan is dat we dan samen met 'den Toni', een studiegenooot van mij iets gaan eten in het mooie Gent. Ik ben wegens verkeersdrukte te laat op mijn afspraak. Maar 'den Toni' heeft zich al over Ji Eun ontfermd. Ik tref ze beiden aan achter een Tripel van Westmalle op het terras van een café achter het Justititepaleis. Ze heeft zich uitstekend vermaakt. Vindt Gent een mooie stad, bezocht alle aangeraadde spots én het Lam Gods. Voor een christelijk meisje als zij, een hele belevenis. We besluiten in de Sala Thai iets te gaan eten. To start, als aperitief dus, of course, a Duvel! To continue: white wine...En ondertussen maar zeveren over het leven, geloof, liefdes.....Heeeeel plezant. Laat naar huis, en voorzichtigskes...Ik moet er geen tekeningske bijmaken, hé
Vanmorgen mag Ji Eun mee naar de klas. Er moesten nog 2 mensen examen doen. Daarna enkele formaliteiten vervullen in Lokeren. 'Nice buildings'. Daarna naar de markt van Dendermonde, grand café het Vaderland. We gaan allebei voor een Duvel. Ik weet niet of ze er bij Moortgat van bewust zijn, maar als 'vreemde' horen dat Duvel eigenlijk 'devil' wil zeggen, willen ze dat allemaal eens proeven. Ze zit daar te smikken en te smakken van dat bier, dat het een plezier is om zien. Ze zegt dat Koranen veel drinken. Sterke drank: shorgu of zo iets (een soort jenever). Ze zegt dat mensen in Parijs en London, absoluut niet vriendelijk zijn. Hier in vlaanderen, wel, super vriendelijk zelfs. En ze zegt dat zelfs onze loketbedienden in een station, engels spreken. In Barcelona en Madrid willen ze wel praten, maar enkel de jongere mensen kunnen zich in het engels verstaanbaar maken. De ouderen...no way. Ze was al in India en in de emiraten, waar ze van kop tot teen in verhullende kledij, zo onopvallend rondliep als mogelijk. Om toch voortdurend door mannen aangesproken te worden. De gefrustreerde geilaards!!!!! We zijn het er over eens dat er iets mis is met de mannen ginder. Als een centimeter bloot, je er al aan herinnert dat er 'sex' bestaat, en blijkbaar je normaal functioneren belemmert, dan ben je wel in je kopje niet juist, lijkt het ons zo..... Ik maak vanmiddag rap iets klaar: asperges met gerookte zalm als voorgerecht. Tomate crevette met friet als hoofdgerecht. Het restant van een chocoladecake, die een cursiste heeft gebakken, als nagerecht. Ik toon haar hoe asperges er in het echt uitzien. Wegens tijdsgebrek komen de mijne uit een glazen pot...Zonder het te weten, heb ik 2 typisch vlaamse zaken gemaakt: tomaat garnaal en de asperges. Ze vind alles super. Degusteert alsof het om een godenmaal gaat en dankt zeer veel keren!!! ze krijgt 5 pralines van mij. Ze vraagt wat pralines kosten, awel, deze hier, wegens artisanaal gemaakt 33 euro de kilo. Ze valt bijna van haar stoeltje!! Wat moet ze nu nog eten wat typisch vlaams is? Mosselen, maar daar is het nu het seizoen niet voor en stoverij. Dat komt nog in orde! Morgen zet ik haar 's morgens af in Gent en kom haar daar 's avonds halen. We zullen dan iets gaan eten. Zo een jong ding, die met weinig middelen zo veel mogelijk wil zien en beleven, tracteer ik graag. Als je ziet hoe dankbaar dat ze daar voor is.... dada Jelle
Voila zie, ik ben na 10 dagen opnieuw gastvrouw. Ditmaal geen Oostenrijks, maar een Koreaans bezoek. Hoe is het met het Oostenrijks bezoek van 4 en 5 juni afgelopen? Niet zo goed. Zelfs tussen Oostenrijk en België, toch niet geografisch zo ver uit elkaar, en allebei in de 'christelijke' traditie, blijken er al 'culturele verschillen' te bestaan, vooral waar het op 'trouwfeesten' aankomt.... Het is te lang om uit te leggen. Ik ben 24 uur in shock geweest en heb de dochter en de zuster meer dan nodig gehad als plaatsvervangend psychiaters, maar bon, ik ben alweer 'Alive and kicking'. Anders en beter!!!! Gisteren, maandag, had ik ineens het verzoek in mijn mail, van een zuid Koreaanse studente, 22 jaar oud 'of ze mocht komen couchsurfen'. Ba ja kind, kom maar af. Ze heeft nog nooit gecouchsurfed, alhoewel ze al een jaar en een half op wereldreis is. Ik stel me zo voor dat ze, als jonge studente niet graag bij single mannen verblijft. Ze speelt liever safe: een madam, bijna zo oud als haar moeder en die het beroep heeft (lerares) waar zij voor studeert... IKKE dus Op foto heeft ze een heel vriendelijk gezichtje en ze heeft zo een heerlijk naief profiel op couchsurf: de wereld verbeteren, met gehandicapte kindjes bezig zijn, al de volkeren van de wereld leren kennen... Welnu in het echt is ze dat ook: vriendelijk, altijd giechelen en lachen. Ze is gedienstig. Ze is zeer nieuwsgierig naar eten en drinken, alles proeven, aan alles ruiken. Is gek op bier en chocolade en dat is (volgens haar) de reden waarom ze hier, in België, is. Ze spreekt een soort baby-engels, nogal rudimentair. Daar heb ik alle begrip voor. Als je Engels wil leren in haar geval, moet je al eerst beginnen met een totaal andere schrijftaal/ alfabet. Stel je voor dat wij Arabisch zouden moeten lezen, spreken en schrijven!!!! Voor de rest is ze typisch 'chinees', te korte benen, die een beetje krom zijn (no offence!) en luid smakken aan de tafel (dat hoort daar zo). Gisteravond trof ik haar aan, onder de hoede van een bezorgde Belg ', die me opbelde met zijn eigen gsm volgens het nummer dat zij hem opgaf) 'Ik heb hier een chinese die uw adres zoekt...'De man sprak zeer slecht engels, waarvoor hij zich uitgebreid verontschuldigde. Zo zijn de vlamingen hé! Vriendelijk en altijd bereid talen te spreken. En dan nog 'geambeteerd' als het met de talen niet zo goed wil vlotten. Deze Bezorgde Medemens had de goedheid haar van het Aalsters station naar mijn straatje te willen brengen. Forget it! Mijn straatje is niet te vinden. Niet met gps en niet met alle verstand van de wereld. Het is te klein (6 huizen) en te goed weggestoken!!! We hebben gisteravond nog een biertje gedronken. Hoegaarden Grand Cru. Ze heeft nog een bad gepakt. Ik heb haar verteld wat ik wel en niet met haar kan bezoeken. Het arme kind is zo dankbaar dat ze hier safe kan verblijven! Een hostel kost in Europa al gauw 25 euro, ontbijt inbegrepen. Lijkt me niet goedkoop zo een wereldreis! Veel kan ik met haar niet rond hotsen. Ik moet woensdag nog werken en donderdag heb ik een golfwedstrijd. Vrijdag moet ik met ons mama naar Gent en zaterdag heb ik een verhuis te doen. Maar morgenvroeg neem ik haar mee naar Dendermonde, naar mijn werk. We zullen op de mooie markt iets drinken en daarna zal ik ietvan eten voor haar klaarmaken.
Wat hebben we vanmorgen nog gedaan? Laat opgestaan. Badje gepakt. De fameuse sandalen die al 3 dagen mijn ogen uitsteken, gaan kopen. In het inernetcafe het laatste bericht gaan typen over de dag van gisteren. Busje op, naar de luchthaven van Budapest. Ik heb om 15u een zeer stipte en voorspoedige vlucht Budapest - Charleroi . Ben om 17u in Charleroi, waar iemand de vriendelijkheid heeft om me op te halen. Thuis om 19u. Ik moet er absoluut aan denken om aan de organisatie van Couchsurfing te laten weten dat ze afwezige gastheren/vrouwen een document laten schrijven, waarin ze verklaren dat iemand hun huis bewoont tijdens hun afwezigheid. Zeer belangrijk, op die manier kan je niet voor hebben wat ik voorhad: met kompleet ongeloof en een pak achterdocht bekeken worden, alsof je verdachte nummer 1 bent, of illegaal in het land..... Ik heb al bij al een fijne reis gehad en heb heel veel gezien. Voor de liefhebbers: Budapest is een goedkope reisbestemming. Als je bedenkt dat je voor 22 euro met 2 man een maaltijd kan hebben, drank inbegrepen. Thermale baden en massage: 23 euro. Operaticket: 4 euro. De behuizing is doorgaans schamel. Veel mensen spreken een mondje Engels, maar, laat ons zeggen 2 op 10 begrijpen enkel Hongaars. Hongaars is een moeilijke taal, het staat volledig op zichzelf en is met geen enkele andere europese taal te vergelijken. In Budapest liggen de bezienswaardigheden ver uit elkaar. Wenen is bijvoorbeeld veel overzichtelijker, alles wat mooi is, ligt binnen of op de Ring, en makkelijk te voet te doen. Men heeft nog heel wat restauratiewerk voor de boeg in Budapest. Men zou een opkuisploeg voor de trottoirs moeten organiseren. Iemand zou de winkeltjes moeten tonen dat er zo iets bestaat als 'een aantrekkelijke vitrine'. Kledij is er duur en volgens mijn persoonlijke smaak, behoorlijk lelijk. Je moet er hard werken voor schamel loon. Je vind redelijk wat daklozen in portieken en metrostations. Ik ben blij dat ik thuis ben in ons verwend Belgenland. We weten pas hoe goed we het hier hebben als je vergelijkt met 'elders'! Grtz Jelle
Gisteren, zondag was een heel drukke dag. Daarom vandaag, maandag, even wat rustiger. Ik zal mij vandaag in de Shezenyi baden met een massage laten verwennen. En ik ga ook nog het mooiste deel van de Andrassy Ut bezoeken, het stukje van Oktogon naar het Heldenplein. Remember, 'de baden' liggen achter dat Heldenplein in het Park. Jammer dat de zon niet schijnt, de baden hebben namelijk naaktterassen voor mensen die graag bruin worden zonder strepen ;-). Te voet zijn de baden 40 minuten van waar ik woon. Regenfrakje aan, hoedje op, 40 heerlijke wandelminuten: eerst een winkelstraat door, maar niet de chiekste, dan rechtsaf, het prachtig stuk van de Andrassy Ut tot aan het Heldenplein. Wat een prachtige gebouwen! Fin de siecle. Ik begin foto's te nemen, maar dat is een beetje hopeloos, want zo kan je wel ELK gebouw dat op deze avenue staat fotograferen. Geen wonder dat dit Unesco beschermgoed is! Onverwachts kom ik de Lukacs patisserie tegen op de avenue. Ik had er al foto's van gezien op het net, dus best eens met eigen ogen bekijken. Heerlijk! Charmant! Chique! Goud en zilver. Prachtige lusters, witte faux marbre zuilen en grote spiegels. Ik kies mij een gebakje uit aan de toog, bestel een Earl Grey en kan uitgebreid foto's nemen, want ik ben er helemaal alleen. Het is nochtans 'pateekes-tijd', 15 u. Maar ja, aan de prijzen dat je hier een pateeken eet, is het voor niet veel Hongaren weggelegd, denk ik zo. Naar Belgische normen is het nochtans goedkoop: 7,50 euro. Daar zou je bij Wittamer op de Zavel in Brussel niet veel voor hebben. Om 16u30 ben ik ontkleed en wel in het badkomplex. Waaawww. Maar eerst een massage. Ik vraag aan de kinesist/masseur, nadat hij 1 been heeft onderhanden genomen of het niet wat harder kan. Djeezes, dat had ik eigenlijk beter niet gedaan. Het andere been krijgt nog dezelfde behandeling, maar dan begint hij aan de rug.... Hij wrijft konstant tegen de pijngrens aan ... en af en toe erover. Maar nu dat ik het zelf gevraagd heb, val ik nog liever dood, dan luid te kreunen, natuurlijk. Hij doet het wel supergoed. Hij voelt precies aan waar het zwak punt van de rug ligt: onderaan het linkerschouderblad. Blijft alles in de buurt daar rollen en kneden tot ik bijna sterretjes zie. En nu naar de sauna. Daar moet je de lucht even gewoon worden, want die is zwavelig. Het is de heetste sauna waar ik ooit in zat. Mijn knieen branden er haast af! Iedereen draagt slippers omdat de vloer gewoon te heet is om blootvoets op te lopen. De banken zijn in hout en de de installatie waaruit die superhete lucht komt is overdekt met hetzelfde hout, maar al de rest is steen, en er zijn vensters. Voor een claustrofoob als ik goed meegenomen. Je bent verondersteld van je met ijs in te wrijven, dat uit een charmante barokke schelpvormige 'fontein' komt of in het rond ijskoud bad te gaan zitten om af te koelen. Ik heb nog nooit zo veel 'bloemen' op mijn benen gehad, van het contrast warm-koud ( die bloemen blijven op mijn dijen staan tot 21u30, ik zweer het). Ok, en dan nu in het buitenzwembad en in de jacuzzi avant la lettre. Zaaaalig, Het water is warm, maar geen 40 graden zoals ik eerst schreef. Heerlijk, zo een barok zwembad, en mooi. Als je wil zou je je handdoek 'in bewaring' kunnen geven aan de beelden rond het zwembad: naakte meisjes en jongens spelend met dolfijnen. Ik speel even met deze gedachte, maar laat dat dan varen, niemand doet het. Nu naar de binnenbaden, bassins van 10 op 5 met dorische zuilen in bruin graniet. Hier hangt iedereen wel zijn handdoek over de granieten amforen rond het bassin: geestig zicht. Je hebt er geen idee van hoe ik hiervan geniet. Water, schoonheid en historiek, mijn perfecte kombinatie. Rond de zevenen ben ik daar buiten. Nu nog te voet naar Arpad. Onderweg passeer ik voor de vijfde keer de sandalen die al gans de tijd mijn ogen uit steken. Must have! Zal die morgen kopen. Altijd plezant als je thuis iets kunt aandoen 'van elders'. Ik was eigenlijk van gedacht van met Arpad in Dio iets te gaan eten: Dio is een design restuarant op Sas Utca. Arpad vind dat we daar te veel gaan betalen voor wat het is. Hij kent ondertussen mijn voorliefde voor veeeel groenten en meent dat we beter te voet naar het Radkoszi Grillhaz gaan. Daar neem je buffetgewijs wat je wil, je kan ook kiezen uit kant en klaar bereid vlees of zelf je stuk nemen uit 'vlees in olie', dat de grillmesster dan voor je bakt. Het regent pijpestelen als we buitenkomen. Arpad heeft een paraplu en biedt me galant zijn arm, samen onder de paraplu.... Ik loop eigenlijk liever niet onder die paraplu, maar bon, ik wil niet onbeleefd zijn... We eten van dat buffet, drinken elk een pint en een glas wijn en een glas water en betalen 6000 florint, dat is ongeveer 21 euro, VOOR 2 PERSONEN!!!! toch niet te geloven. Budapest is echt goedkoop. Thuis nog een slibovitsch-achtige digestief, een glas wijn en dan naar bed. dada Jelle
Ik heb mijn tweede nacht in het Hostel heel goed geslapen. De "roofgebeurtenis" is ondertussen godzijdank verwaterd tot een lacherige anecdote. Ik besluit daarom deze nacht en ook de volgende (laatste nacht) opnieuw bij Arpad in te trekken. Kan ik ook anders? Hij gaat vandaag met mij overal rondrijden: "zet kruisjes op de map van de dingen die je nog wil zien, Danielle, ik breng je er dan naar toe". Dat moet je mij maar 1 keer zeggen! Om 10u is hij er, bekijkt de map, voor de meest logische weg en up we go! We beginnen aan het stadspark, dat is achter het Heldenplein, en dat is het plein waar de Andrassy Ut (=De Budapestse 'Avenue Louise') eindigt. Het stadspark, de zoo en het pretpark zijn overblijfselen van de 1000-jaar Hongarije feesten in 1907. Het park is in Engelse landschapstijl, zoals in 1907 in de mode, nogal 'wild' dus, zeer tot mijn goesting! De wereldberoemde Szechenyi baden zijn er gevestigd. Een ovaal complex rond buitenbaden (3). De achterzijde gebouwen zijn beige en barok en mooi gerestaureerd. De voorzijde gebouwen zijn in Habsburgs 'Sissigeel', zoals Schőnbrun in Wenen. Ik zal me er morgen laten masseren en ik zal er ook baden. De buitentemperatuur speelt geen rol. Het water is 40 graden warm. Hier wordt trouwens heel het jaar door gebaad, zelfs in de winter. Men is open van 6u 's morgens tot 8u 's avonds. Als je in een thermale stad bent zoals Budapest, moet je er van profiteren, denk ik zo, Trouwens een massage kost maar12 euro voor 20 minuten, dus voor het geld moet je het niet laten ;-))) Wat staat er nog in dat park? Een zeer eigenaardig kasteel. Het bevat replika's van beroemde gebouwen uit omringende steden in het Hongaarse rijk. Daarom een alegaartje van gotiek, barok, romaans, zelfs Palazo-Italiaans. En het vloekt niet, in tegendeel. Volksverheffende kunst in het kader van die milleniumfeesten van 1907. En omwille van zijn populariteit goed onderhouden tot op deze dag. Nu naar de dierentuin uit hetzelfde jaar in hetzelfde park. Mooie Art Nouveu ingang met stenen olifanten. Maar daar gaan we niet binnen, anders krijgen we ons programma niet af. Waarheen nu? Ik weet dat er zich hier ergens een paardemolen bevindt van alweer het jaar 1907. En daar wil ik op. Gans mijn jeugd heb ik paardemolens met koetsen en paarden gemeden als de pest, wegens 'onozel'. Maar hier wil ik op! Ik zeg aan Arpad, dat ik iets moet goedmaken uit mijn jeugd. Doe maar Danielle, ik zal je uitgebreid fotograferen. En dan zoals tegen de kleine kinderen: "kies maar uit" ;-) (er zijn witte en zwarte glitterpaarden, witte koetsen met schattige putti's en bazuinende engels, donkerblauwe gondels...). For the record: de paardenmolen is overdekt wegens te kostbaar, en je draait rondjes begeleid met het authentiek orgel. Even nog de schaatspiste van vroeger (1907) bekijken: men is die aan het afbreken. Geen schaatsen meer, het water is er uit. Het is een surrealistisch zicht: metershoge metalen spinnekoppen op hun kop met duizend poten, waarmee het water vroeger ijsgekoeld werd. Zeer komiek. En nu de auto in: voorbij het Blindeninstituut -Art Nouveau met Moorse inslag, niet mijn tand. Voorbij het ambassade kwartier, prachtige gebouwen! Uitstappen aan het Geologisch Museum, fantastisch gebouw van Lechner, de Hongaarse Gaudi. Nu naar het Museum voor Toegepaste kunst, ook al van Lechner, en van binnen van absolute schoonheid. In de musea voor toegepaste kunst loopt nooit veel volk. Bestekken, vazen, glazen, horloges, tapijten, meubels bekijken interesseert de modale toerist niet zo, maar mij juist wel. Een Tiffany vaas of glas, ik kan er mijn ogen niet af houden....Wij drinken trouwens een verrukelijke capuccino in de 'suikertaarten' hal van het museum, komt goed van pas, ik zie haast sterretjes van honger en dorst. Ik ben vergeten zeggen dat we ook het kerkhof bezocht hebben. Super! Te lang om te beschrijven, beter bekijken op de fotoblog, maar het ziet er absoluut niet uit zoals kerkhoven van bij ons. Eerder zoals de kerkhoven in amerikaanse film over 'dure mensen'. Heel wijds, versneden door straten en mausoleums op de kruispunten. Zeer groen. Je moet trouwens goede papieren hebben om hier te liggen: beroemd of rijk of een voorouder hebben die er ligt..... En nu gaan eten. Arpad trakteert. Daarvoor gaan we per auto naar het heuvelachtig 2e district van de stad, rozenheuvel geheten. Duidelijk een residentieel stukje stad. Het is een gewoon restaurant bovenop de heuvel, in de bossen. We nemen schnitzel met een serieuze portie sla. Heerlijk, en zonder een greintje vet! Het is al na de vieren, nu rap naar huis, want om 6 uur gaan we naar de opera en we moeten ons daarvoor uiteraard omkleden. Het is een wonder hoe zo een smaakvol geklede mens als Arpad, kan wonen in zo een onsmaakvol appartement. Hij draagt een kostuum met ondervest. Zal ik een das dragen, Danielle? Yes please. Er is veel volk in de opera, maar precies niet te veel Hongaren. Achter een 1u30 houden we het voor bekeken, het eerste bedrijf kijken we uit. Waarom niet langer? De stemmen stijgen te weinig boven het orkest uit, de man die de oudste rol speelt (baron Ochs) is spijtig genoeg precies de jongste van de hoop, de hoofdvertolkster heeft een stem waar we niet van houden...Wat zijn we in Belgie toch verwend, denk ik zo, We gaan een taartje eten boven de boekhandel Alexandra op de Andrassy Ut en je gaat het niet geloven, maar het plafond van dat cafe is al zo mooi beschilderd als de opera waar we net vandaan komen. Nu per auto langs 'modern' Budapest: het Nieuw Nationaal Theater en de nieuwe Concerthal. Die nieuwe concerthal is overdag een rechthoekig saai gebouw, maar 's avonds en de hele nacht wordt het afwisselend Led-verlicht is wel 7 verschillende kleuren. Je staat er naar te kijken als een kind naar vuurwerk, benieuwd naar de volgende kleur. Het Nationaal theater is van de hand van een vrouwelijke architekte, het heeft veel kritiek gekregen, maar ik vind het prachtig! Nu nog de auto in voor een bezoek aan Budapest by night. De heuvels op, maar niet dezelfde van van middag. Het zijn die van district 11, boven het Gellert hotel. Aan het vrijheidsbeeld. Wie hier al postkaarten van zag en weet dat het mooi is, valt algelijk met zijn mond open, de werkelijkheid overtreft alles. Waaaaaaaawwww x3 Een sprookje!!!! Ik herken alles wat ik vandaag en de vorige dagen zag. Lichtjes, lichtjes, lichtjes. De 7 bruggen over de Donau, schitterend verlicht. Ik bedank Arpad uitgebreid en benadruk dat ik zo een dag zoals vandaag nooit op eigen kracht zou kunnen doen. Arpad heeft zeker 40 km met mij rond gereden, gids gespeeld, fotograaf gespeeld, galante cavalier gespeeld...Hij heeft zitten zingen in de auto, meezingen met de liedje op zijn cd's. Hij heeft een nogal dramatische muzieksmaak. Frans, Grieks, Engels, hij zingt het allemaal mee en niet lelijk ook nog. Heeft 3 jaar op Cyprus gewoond, vandaar die kennis van het Grieks. Hij verstaat al mijn Duits volledig, kan zelfs antwoorden als het moet, spreekt goed engels, kent genoeg frans om galant te zijn en een mondvol Italiaans kan er ook nog af. Vreemde man, beetje gespannen, alsof hij ergens een geheim meedraagt. Niet nodig, beste man, voor dat geheim van jou draaien ze in Belgie hun hand niet meer om.... slukes en tot morgen Jelle
Herinner je: vannacht sliep ik in een Hostel, in een kamer met alles er op en er aan voor 20 euro. Ik kreeg die kamer extra goedkoop, omdat de zoon van Arpad bevriend is met de eigenaar en allicht omdat hij het verhaal van de "roof" extra heeft aangedikt om indruk te maken. Heb ik goed geslapen? Neen, want ik was eigenlijk behoorlijk van mijn stuk van de gebeurtenissen. Wat heb ik vandaag, zaterdag gedaan? Ik bezocht het koninklijk paleis, de Matiaskerk, gans Buda (het heuvelig gedeelte van Budapest) om dan uiteindelijk, na kilometrs lopen bij Gellert aan te belanden. Gellert is een Art Nouveau hotel met gerestaureerde authentieke baden. Ik ben uitgehongerd en neem eerst een middagmaal (om 15u15) in het prachtig restaurant van het hotel. En daarna gaat het badwaarts: ik laat me masseren en lig daarna bijna een vol uur en een half in het solferwater van de baden. Het water is warm: 37 graden. Het is zaaalig en het is mooi en precies zoals ik het me voorgesteld had. De Fransen zouden zeggen: ca vaut le voyage! Ik ben vergeten zeggen dat van deze kant van de Donau het zicht op het wereldberoemde parlementsgebouw sprookjesachtig is. Het gebouw is 271 breed. volledig symetrisch, klontjes-suiker-wit en van ver precies een kantwerk. Super!!!!! Ik heb afgesproken met Arpad, dat hij me om 18u30 aan het Gellert komt halen. Hij brengt me terug naar mijn hostel en is een beetje teleurgesteld dat ik niet op zijn apartement blijf deze nacht, ja sorry, jongen, maar ik moet nog wat bekomen, maar morgen, dan wel,,,Hij zal me morgen, zondag komen halen en me overal naar toe brengen waar ik nog moet zijn,. Joepie! Budapest is mooi, maar de bezienswaardigheden liggen te ver uit elkaar voor een kompleet bus-tram-metro-achterlijk mens als ik. Ik verheug me op mijn sympathiek chauffeur, ga nog een ontbijtkoek kopen voor morgen, bekijk het Station-West (van de Eifelgroep) en val om 22u30 kompleet moe en voldaan in slaap. dada Jelle
Mannekes toch! Weet je wat er nu is gebeurd? Terwijl k dus gisteren in dat internetcafe het vorige blogbericht zat te typen is er ingebroken in het appartement waar ik logeer! Ik had net mijn laatste zin getypt en ik krijg telefoon van Arpad (die op zakenreis is tot zaterdag 18 u): "Danielle, waar ben je voor het moment? Ik krijg net bericht van de buren dat de ruit van mijn apartement ingeslagen is. Kun je eens gaan checken en mij berichten hoe de toestand is. Ik heb de politie verwittigd en ook mjn zoon, die op komst is". Djeezes! Denk ik zo, er is blijkbaar een dievenmarkt voor vooroorlogse spullen ...of zouden ze het eerder op de naoorlogse spullen van de gast gemunt heben?? Je kan wel denken dat ik nu niet precies sta te springen om poolshoogte te nemen. Stel je voor: 3 uur geleden zat ik nog in het bad in dat apartement. Nog wel dat ze dan niet binnengevallen zijn: ik zie de kop in de krant al staan "Blote toeriste beroofd" ;-))). Maar ik ben natuurlijk nieuwsgierig naar wat ze me hebben achtergelaten... Awel, het valt mee, het valt zelfs heel goed mee: er is nameljks niks gestolen. Behalve vensterraambreuk is alles nog even communistisch als toen ik de flat verliet. Mijn hart slaat wel honderd, maar omdat er niks weg is, kan ik bijna om de situatie lachen. Groen weliswaar en bangelijk. Ik vraag aan Arpad hoe zijn zoon er uit ziet. Zie dat ik de verkeerde binnenlaat. Bijvoorbeeld de mislukte dief van een uur geleden? Hij beschrijft zijn zoon als: "Kort" "zijn naam is Arpad" En inderdaad, na een uur komt Arpad junior binnen, gevolgd door een dame, die ik voor zijn vrouw houd, maar die achteraf zijn moeder blijkt te zijn. De ex-vrouw van Arpad. Junior is behoorlijk pissed off. Hij bekijkt me nauwelijks. Als ik vriendelijk vraag of hij zijn pa aan de foon wil spreken, zegt hij kortaf "Ik spreek niet met hem". Hallo, ben ik in een familievete beland? Ja dus! Mevrouw wenst ook al niet met haar ex te spreken. Arpad bewoont het apartement, dat eigenlijk van hen drie is. Ze betalen lijfrente (heel gebruikelijk in Oostenrijk en blijkbaar ook in Hongarije) aan een oudere eigenares, maar volgens hun verhaal, is Arpad senior dus de enige die er de vruchten van plukt, woonsgewijs dus. Hij zou zijn zoon hebben buitengepest. De zoon neemt overal foto's van. Mevrouw zucht bijna verliefd dat ze daar toch zo graag woonde (goesting is koop). En dan komt de politie toe. 2 Potige politiemannen die geen woord Engels spreken en aan wie ik direct mijn pas moet afgeven. Ze schrijven onze drie passen op. Arpad Junior is tolk. En nu wordt het moeilijk, de politie tegen Arpad junior: wat doet die madam hier? In een huis waar de eigenaar niet thuis is? Is ze hier wel legaal? Is ze hier via het internet? Wat is dat voor een website? Hoe meer vragen ze stellen aan Arpad Junior, hoe banger ik word. Ja seg, als er over jou, boven je hoofd gesproken wordt in een taal waar je geen knop van begrijpt, door 2 politiemensen met strenge blikken, dan gaat er wat in je om hoor! Ik put al gans mijn leven voordeel uit mijn looks (wat dat dan ook moge zijn) en uit het feit dat ik het goed kan uitleggen, maar op dit moment werkt het eerste precies tegen mij en van het tweede heb ik geen hulp, want Hongaars ben ik niet machtig. Enfin, er wordt getelefoneerd , ik moet de website opschrijven 'cochsurfing.org, / make a better world' (het lijkt ineens een onwelvoegelijke boodschap, door hun politie-ogen gezien). En nu om een lang verhaal kort te maken: om middernacht zet Junior en zijn ma me af aan een hostel, waar ik een zeer goedkope kamer krijg, met alles er op en er aan, het lijkt wel een studio, je kan er koken enz. Ze zijn bevriend met de eigenaar. Ik bevindt me nu langs een volledige andere kant van de stad, maar bon, die kant wou ik toch al bezoeken. Vanavond neemt de doodbeschaamde Arpad Senior contact op. Tja, wie gooit er nu graag familievetes te grabbel? En wie zei ook met nadruk dat de flat zo safe was als wat? Of ik nog terugkeer naar de flat. Toch vanavond niet. In zijn flat logeer ik vanavond niet meer, de schrik zit er goed in. Misschien heeft hij ter compensatie wel de goedheid van me overal naar toe te voeren, ik bevind me nu mmers aan de verkeerde kant van de stad. Of trek in nog naar een ander hotel? Ik heb vannacht nauwelijks geslapen, het ene worst case scenario na het andere speelde zich af. De professor (die ik opgebeld heb) vraagt aan de foon voorzichtig of ik nog in Budapest wens te blijven, maar doorreizen naar Wenen en dan weer terug om het vliegtuig te nemen, is te omslachtig. Hij geeft me alvast nog een waarschuwing mee: "Morgen zijn er verkiezingen in Hongarije. De uiterst rechtse partij zal 25% van de stemmen halen. Hou je ver weg van marcherende zwarthemden." Dat belooft, tot morgen. dada Jelle
Om 9u30 ben ik al op de baan voor mijn eerste dag sightseeing. Ik begin met de Andrassy Ut, dat is de Louizalaan van Budapest, unesco beschermd. Ik loop die af tot aan de Donau, sla af naar rechts en bezoek de Istvan kerk. Prachtig! Een koepel laat voldoende licht binnen om van het mooi interieur te genieten. Je kan een lift nemen en rond die dakkoepel wandelen, waar je een mooi uitzicht hebt op de stad met zijn beide Donauoevers, Buda en Pest, en in het midden het Margiteiland. Daarna naar 2 beroemde Art Nouveau gebouwen: Gresham Building en de Postspaarbank. Gresham was vroeger een verzekeringskantoor, nu is het een 5 sterrenhotel. Het ligt aan de voet van de wereldberoemde hangbrug. Op een pleintje iets gedronken en dan naar Vaci Utca, dat is een Art Nouveau handelsstraat. Bij Gerbeaud (een Art Nouveau patisserie) een taartje gekozen om op hun prachtig terras op te eten. Hoe dat taartje heette weet ik niet meer, het was in elk geval een echt kunststukje. Er lagen zelfs goudschilfertjes op! Kostte dat veel? ba neen, 3,50 euro ofte 900 florint. Ik bestelde er ook een waterke bij, wat niet hoefde, want dat krijg je gratis. De zon scheen heerlijk. Vandaar naar de opera op de Andrassy Ut, waar ik een ticket voor een rondleiding koop. Iedereen wil blijkbaar dat beroemde operagebouw zien: ze geven rondleidingen in 6 talen. Terecht. Het gebouw is magnifiek. En zeggen dat ik hier zondag een voorstelling mag bijwonen.... Maar het mooiste wat ik vandaag zag was het Lisztconservatorium. Wat een interieur!!!! Van zulke staaltjes van Art Nouveau val ik nu bijna flauw zie. Heerlijk mooie 'rechtendoor' Wiener Sezession, niks geen 'krullen' zoal onze Brusselse Art Nouveau. Zo zie ik hem het liefste. Floris Korb, de architekt, heeft er een fan bij..... Nu nog iets gaan eten op goed vallend uit. Fresco, heet het restaurant. Wie hiervan de binnenhuisarchitekt is verdient een pluim. Ik drink een mochito, een thee, een pint en ik eet een wokschotel. Het valt mee. De thee is de beste die ik al ooit dronk. De mochito is excellent. En een pint is een pint hé. Nu naar het appartement een badje pakken. Jelle
Hallo Dit is een bericht van uit een internetcafe rechtover de deur van mijn verblijf. De computer van de gastheer is in herstel en zal pas maandag terug zijn. Wat heb ik ondertussen allemaal beleefd? Gisteravond, na mijn aankomst in Budapest, ben ik gaan eten samen met Arpy, de gastheer, in het prachtige New York Hotel. Dit is een vijfsterrenhotel met verbluffend rococo interieur. Het is ook een kavehaz (Koffiehuis) en restaurant. Ook bedoeld voor niet hotelgasten, dus. Was dat 5-sterren eten lekker? Niet bepaald. Ganzenlever (vers, gegrild) op een bedje van bospaddestoelen in een roomsaus. De ganzelever was ok. De combinatie met de bospaddestoelen helaas niet. Ganzelever smeekt, mijn gedacht, naar een combinatie met iets zoetzuurs, een gebakken appelschijfje met wat honing bijvoorbeeld....Maar het geeft niet, het is Ok en ik, ben hier voornamelijk om van het prachtig interieur te genieten. Arpy at gans. Het goede nieuws was echter dat ze zich vergist hadden in de bestelde Tokay-wijn. We kregen per vergissing extreme dure...die schitterend smaakte. En waarvoor we de prijs van de goedkope betaalden ;-). Na het eten een paar fotootjes genomen in dat verbluffend interieur. Een blokje rondgelopen om me te tonen waar ik geld kan wisselen, waar ik de tram kan nemen, waar ik brood kan kopen, een paar biertjes gekocht ... en dan naar huis. Arpy woont in een appartement op de tweede verdieping van een woningblok, die er van buiten uit heel antrekkelijk uitziet. De appartementsblokken zijn volgens Weens model: vierkantbouw rond een binnenkoer. Helaas zijn die binnenkoeren hier binnenKOERTJES, het zonlicht dringt er nauwelijks door. Om bijvoorbeeld te weten welk weer het is moet je aan de voordeur van de gehele blok gaan kijken of vanuit je nek zo steil vertikaal naar boven kijken, dat je een nekverrekking riskeert.... Het appartement zelf is een toonbeeld van communistische mistroostigheid. Ik geloof mijn ogen niet: hier is sinds wereldoorlog II niks aan veranderd: de meubels, het behang, de chauffages, de bulex, het keukentje. Djeezes!!! Hier zou zich zo de Hongaarse versie van Lily en Marleen kunnen afspelen. Ook de draperieen hebben de oorlog meegemaakt, geloof ik. Langswaar komt het zonlicht binnen, vraag ik me af. Langs nergens, stel ik vast. Je komt in een piepklein halletje binnen waarop 4 deuren uitgeven: zijn kamer, mijn kamer, een toilet en een badkamer. Vanuit mijn kamer kom je in een keukentje waar je aan plastieken terrasstoeltjes aan een minitafeltje zit en uitkijkt op de meest lelijke keukenblok ooit gezien. Dit keukentje heeft zelfs geen dampkap! anno 2010???? Wat zijn wij Belgen toch verwend op gebied van huisvesting! Gelukkig is mijn bed prima en ruikt het lekker naar verse lakens. We vertellen nog het 't een en het ander in dat keukentje: dat hij protestant is en dat zijn ouders allebei leraars waren, dat die wegens hun voorbeeldfunctie in de communistische periode behoorlijk in het oog gehouden werden, met als gevolg dat ze bijvoorbeeld geen kerstboom mochten zetten (godsdienst was immers verboden). Voor zijn kerstboom moest Arpy in zijn jeugd naar de grootouders, die op het platteland woonden, waar er minder controle was....Heeft hij er een trauma aan over gehouden? Ik geloof het niet, maar vrolijk is hij er nu ook niet bepaald van geworden. Tegen 24 u neemt hij afscheid. Morgen moet hij voor zijn werk 2 dagen weg. Hij staat in voor het de organisatie en het toezicht op taalexamens, die hier overal te lande worden afgenomen. Wie als student of als werknemer aan die examens deelneemt verdient daarmee bonuspunten, welke staan voor een betere wedde of extra studiepunten. Goed systeem, vind ik. Arpy wordt betaald door de univ van Budapest. Hij doet zijn job graag. Ik krijg nog de sleutel van het appartement. Morgenvroeg moet hij er immers vroeg uit, terwijl ik rustig kan uitslapen. Mijn kamertje wordt nog wat verwarmd. Ook broodnodig. Weet je nog: 'de flat waar het zonlicht niet meer scheen...' (het liedje van John Terra, of hoe heet die man? ;-) Ik slaap heerlijk. Tegen dat ik wakker word, is hij (Arpad) inderdaad al weg. De koffie smaakt heerlijk, het brood is wit en 'spongy' en in geen enkel van die deprimerende keukenkastjes blijkt confituur, gelei, chocolade of choko voorhanden te zijn. Ik stel vast, volgens de inhoud van de kastjes, dat hier nooit gekookt wordt. Wat een contrast met Michael uit Bad Homburg, of de professor uit Wenen. Die jongens blaakten trouwens van gezondheid. In Arpy maak ik me wat zorgen, hij heeft, met permissie gezegd, precies zo een beetje de 'geelheid' van een maaglijder. Maar dat kan ik me natuurlijk ook inbeelden... Tot morgen, dan laat ik jullie weten wat ik allemaal bezocht heb. Ik heb een serieus programma en ik doe wegens tram-metro-bus-achterlijkheid (van mij, niet van Budapest!) alles te voet. dada Jelle
Gisteren weeral tot laat zitten babbelen. Het was weeral 2u 's nachts. Ik moet er om 9u uit. Ik laat Raf en Aska maar slapen. Ze zagen er gisteren zo moe uit en hebben vandaag toch 700 km voor de boeg. Uiteindelijk staan ze om 10 op, nemen een douche, sluiten om 10u30 aan het ontbijt aan. Aska maakt zelf oorbellen en heeft een ganse doos mee. Ze laat me voor mijzelf en Griet een stelletje kiezen. Wat een lief kind is ze toch. Als ik haar oorbellen de hemel in prijs, wegens de originaliteit van het idee, glimlacht ze een beetje verlegen. 'Ja, ik verkoop ze in Berlijn in een shop..." Ik kan natuurlijk niet vragen wat die dingen kosten. Allemaal handwerk, ik hoop dat ze er iets aan verdient.... We nemen afscheid. Ze vragen of ik naar Zurich kom. Om hen te plagen zeg ik dat Zurich me een beetje 'langweilig' (vervelend) lijkt, Krakow daarentegen (daar woont Aska soms, want ze is van daar afkomstig)..... Ja, ja, kom maar af. Bedankt nog eens voor alles. Kus, kus, knuffel, knuffel en uitzwaaien Jelle
Ik mocht naar een toneelstuk gaan vanavond (amateurtoneel) in De Pinte/Sint MartensLatem. Mijn vriendin Monique Baeke, die van ginder is, speelt namelijk in deze komedie 'Ladies day' de hoofdrol. Ik weet dat, als Monique de hoofdrol speelt, dat het dan zeker de moeite is om effe 35 km te rijden. Monique speelt namelijk subliem toneel. Een echte actrice! En met wat voor een 'naturel'! Ik heb een paar keer zeer hard moeten lachen en voor de rest constant geglimlacht, wegens de herkenbaarheid van de situaties. Ik zat er ook stevig trots te wezen op Monique. Plezant gevoel, trots zijn. Bij mijn thuiskomst bleek het ganse huis verlicht. Alweer plezant: alle kamers vol licht! Raffael is namelijk net thuis gekomen met Aska, zijn poolse vriendin, die hij heeft afgehaald aan Brussel Zuid. Ik wist al dat Aska een mooi meisje is, maar nu stel ik vast dat ze ook vriendelijk is, spontaan, verstandig, charmant. Ze is 26 jaar en thesisstudente psychologie. Ze legt me op 40 minuten uit wat de Bronnikov methode eigenlijk inhoudt, goed geillustreerd met life voorbeelden. Tja, nu begint bij mij ook het licht te branden. Moet ik zeker leren, die methode. Het contrast met de zwijgzame Raf kan eigenlijk niet groter zijn. De man verbleekt 'persoonlijkheidsgewijs' in het 'licht harer aanschijns' ;-). Zou die relatie blijven duren? Raf wil met haar een Bronnikov centrum openen in Zurich, heeft hij mij verteld. Daar kan ik wel inkomen. Ik vermoed dat ze als therapeute of leerkracht een waar talent is. Als ze praat, stel ik mij zo voor, zie je met een beetje fantasie, wolken vrolijke vlinders rond haar dwarrelen...;-) Aanstekelijk meisje! We zitten alweer tot 2u 's nachts te babbelen in een mengeling van frans (zij, hij en ik), engels (zij, hij en ik), duits (hij en ik ). Wisselen van taal is plezierig. Weeral zo een 'couchsurf gimmick': je doet dat niet om te stoefen, maar soms, als je naar een woord zoekt, komt het je eerst op, in een andere taal dan die die je aan het spreken bent. Bijvoorbeeld: je bent in het engels bezig en vraagt je af wat het woord voor 'vlinder' in het engels nu weeral is. Je denkt: Papillon... Djeezes, nee, dat is Frans...Als de engelse versie van 'Papillon' dan niet direct verschijnt, en als je weet dat je toehoorders ook frans kennen, doe je maar gewoon in 't frans voort. We amuseren ons: interessante dingen vertellen in TaalCarnaval. Leuk! De Raf laat ook een niet schoon kantje van zijn karakter zien. Hij kan het eigenlijk niet hebben als hij 'tegen gesproken wordt' (ha! en dan nog door 2 vrouwen tegelijk) En dat voor iemand die zijn jeugd (van 10 tot 18 jaar) in een commune heeft doorgebracht...live moves in mysterious ways...... dada Jelle
Raffael had me gisteren gevraagd om eens naar zijn speciale 'ecoboxen' te gaan luisteren in dat seminarie hier een 700 meter verder. Ik daar na de les naar toe. Ik werd door een heel strenge dame ontvangen, die vroeg of ik een afspraak had. Nee dus. Ik vertel haar dat ik geinteresseerd ben in de methode, want dat Raf me vertelde dat je ze kan gebruiken als pijnbestrijding. En dat zou voor iemand die me zeer lief is, wel eens nuttig kunnen zijn. Ze beweert direct dat dat niet het geval is. Als ik iets wil weten moet ik een afspraak maken. Verder zegt ze dat ze de Raf gaat onder zijn voeten geven, dat hij zulke kwakkels verspreidt. 'Wij zijn een serieus instituut, Mevrouw'. Hoe? Is pijnbestrijding niks serieus misschien? Hier moet het om spraakverwarring gaan, maar ik heb geen zin de zaken recht te trekken en deze vreselijk antipathieke cheffin heeft duidelijk geen tijd! Ze zal me contacteren via mail. Die boxen, waarvoor ik kwam, heb ik dus niet gehoord! Vanavond komt de mooie vriendin van Raffael, dat had ik van hem vernomen aan het ontbijt. Raf zal haar gaan halen in Brussel. Ze blijft hier ook slapen. Zondag blijven ze ook nog en maandagochtend rijden ze samen terug. Ik ben benieuwd. Of hebben ze beiden dezelfde fotograaf? ;-) dada
Raffael moet 2 maal naar een seminarie, 's morgens en 's avonds. Om 21u30 is hij thuis. Ik heb zo veel mogelijk groenten gekookt: prinsessen, linzen, ratatouille, knolselder. Wortelsoep. Hij vind alles heerlijk. We bevinden ons weer op de verteltrein. Maar echt leuk is het niet. Je mag niks opnoemen of je wordt geconfronteerd met de 'ecovariant' ervan. Bijvoorbeeld je kachel (bij mij aardgas). 'Weet je dat je 'spekstenen' kan op je kachel leggen, Dannielle? Die slorpen de warmte op en geven die na uitzetten van de warmtebron langzaam af. Weet je dat je muurpanelen kan zetten, Danielle, die dienen als kachel, maar werken met stralingwarmte....enzovoort enzoverder. Hij verkoopt al die systemen. Ja hallo! Ik ben helemaal ge'verecood' als ik om 1u30 ga slapen. Ik heb zo iets van: 'Ja maar ik koop niks aan de deur', ken je dat gevoel? Hij skypt nog met zijn vriendin. Net zoals gisteren, 1 uur lang. Hij probeert haar te overtuigen van met de trein naar hier te komen. Ze is studente psychologie in Zurich en heeft ook al een paar Bronnikov seminaries gevolgd. Vandaar.
Vanmorgen had ik een bericht in mijn mailbox van een Zwitser, genaamd Raffaell: of ik gastvrouw kan zijn voor 4 dagen/nachten? Ja, natuurlijk kan ik dat zijn, graag zelfs, en in dit geval dit geval nog veel liever. Wie verleent nu niet graag gastvrijheid aan God? Zo ziet de man er - mijn gedacht - uit op zijn couchsurfprofiel: uitzonderlijk aantrekkelijk. Een Zwitser, 35 jaar oud, een salsa danser. Hij houdt zich beroepshalve bezig met alles wat 'ecotoestanden' zijn: alternatieve verwarming, zonnepanelen, 'natuurlijke' isoleermaterialen, biologische verven....en ook met 'ecotoestand' van de geest: hoe benut ik mijn hersenpotentieel maximaal. Over dat laatste komt hij een seminarie volgen in Aalst op 700 m van mijn deur. Hij komt zich verder bekwamen in de De Bronnikov-methode. Een methode van lichaamsoefeningen en geestesoefeningen met de bedoeling ook dat deel van je hersenen aan te spreken, dat je enkel gebruikt bij dromen, namelijk in REMslaap. ???? Denk nu niet meteen aan oplichters en charlatans. Die bewuste heer Bronnikov (een Rus) heeft goede papieren. Hij is prof aan de univ van St .Petersburg, is lid van de Internationale Academie van Informatisering, doctor in de wijsbegeerte, voorzitter van de Internationale Academie van de ontwikkeling van de mens, grondlegger van "Cosmobiologie" en auteur van de methode "het Vormen van de alternatieve zicht bij de mens".
Hij heeft een methode ontwikkelt die mensen in staat stelt om zichzelf te genezen, zichzelf energiek en vitaal te voelen en om informatie te verwerken op een snellere en effectieve manier. Hij bereikt hele goede resultaten met slechtziende, slechthorenden, met kinderen met spasmen... en ook met gezonden. Hilary Clinton, heeft zijn centrum bezocht in St Petersburg in 1999. Ok, onze jongen arriveert om 23u., per auto. Hij is klein, niet zo veel groter als ikzelf. En blijkbaar beschikt hij over een zeer getalenteerd fotograaf. (Allen daarheen!). Mijn zoon Hannes is hier gelijktijdig toegekomen met de man en vraagt een beetje plagerig, omdat hij geen enkel 'presentje voor de gastvrouw ' ziet, 'of ze in Zwitserland nog altijd zulke goede chocolade maken' ;-) We babbelen tot ongeveer 1u30. Best leuk. Hij probeert me uit te leggen waarvoor 'Bronnikov' staat. Heel moeizaam. Hij is namelijk niet zo een prater. En, heb ik de indruk, bijlange niet zo verstandig als de andere couchsurfers, tot hier toe gezien. Hij is vegetarier. Is tegen het gebruik van een microgolfoven en eet maar 2 keer per dag. Geen alcohol, geen koffie, geen sigarettten. Is gescheiden, heeft een hele mooie poolse vriendin, 2 schattige kinderen van 13 en van 8. tot morgen
Ik ben om 11u15 vertrokken. We hebben mekaar ten afscheid eens geknuffeld. Zo een lieve jongen! En wat een voornaamheid.... Ik ben en om 15u15 thuis. Een succes! Want het is uiteindelijk toch 465 km. Tja in Duitsland mag je aan ongelimiteerde snelheid op de autostrades rijden, en dat doe ik ook, met plezier! Ik rijd 150. Mijn autootje doet dat voorstreffelijk. Wat was er nu markant aan dit verblijf? De hartelijkheid van Anna, het mooie van de Mathildenhöhe, de ervaring in het Jugendstilzwembad, de 'aandoenlijkheid' van Michael, de absolute schoonheid van de baden in Bad Nauheim, het keizerlijke van Bad Homburg. Ik ben een gelukkig mens en alweer een ervaring rijker. Ik heb vertrouwen in het mensdom en ik weet: 'de wereld is NIET zoals je hem op televisie ziet': vol mistrouwen, slechtheid en sex. En wat heb ik van mezelf geleerd? Ik ben een sociale roker. Ik rook met de gastheren/dames mee. Thuis rook ik gewoon niet. Maar op 'een ander' rook ik. Precies zo veel als de gastheren/dames. Ik noem dat de 'vredessigaret'. Het is gezellig, het is sociaal en dat het ongezond is, neem ik er bij. Rookt de gastheer/dame niet, dan ik ook niet. Verder stel ik vast, dat ik met mannen een beter contact heb dan met vrouwen. Met de gastheren Martin (Koblenz) , Peter (Wenen), Gerhard (Wenen) en Michael (Bad Homburg) is er ogenblikkelijk zo een groot vertrouwen ontstaan... wat wij aan elkaar vertellen, daar betaal je een therapeut 40 euro per uur voor. ;-) En weet je wat ik nu nog moet vertellen? Ik had al eens gelezen dat sommige (uitzonderlijk) mensen niet met 1 oog kunnen knipogen. Michael kan dat dus niet. Hij knipoogt met 2 ogen tegelijk! Grappig hé. Mijn geschiedenis gaat hij in als 'de man die niet kan kan knipogen' Vermoedelijk weet hij het niet. Bij gelegenheid vertel ik het hem eens. dada Jelle