Ik ben gvdn, en gebruik soms ook wel de schuilnaam gabrielle.
Ik ben een vrouw en woon in antwerpen () en mijn beroep is gelukkig gepensioneerd.
Ik ben geboren op 25/08/1943 en ben nu dus 81 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: lezen schilderen schrijven.
naar de franse chansons gaat mijn voorkeur, poalo conte en rocco granata voor het italiaanse genre, amalia rodigues ea brengt mij in beroering met de fado, de klanken van cesaria evrora brengen mij rust. wereld muziek kan mij ook boeien ...
mijn laarzen staan er maar zielig bij, deze tekst wou ik erbij zetten ...
10u deze morgen nat... natter
wat kan je anders zeggen, zitten we hier allemaal te wachten op wat zon en lekkere temperaturen, en wat krijgt een mens te zien bij het opentrekken van de gordijnen ? enkel de tranen van een ontroostbaar verdriet hierboven... maar was is er toch mis ? wat hebben we verkeerd gedaan ????
sinds weken zijn de ijverige huisvrouwen hun huisjes binnenste buiten aan het keren ... zo kunnen de zonnestralen rustig neerstrijken op de geboende meubeltjes.... t gras is gemaaid.. het onkruid en verdorde takken liggen bij de compost... aan ons zal het niet liggen...
ijverig hebben we onze winterkleren op rust gestuurd... om ze nu terug te roepen.... de verwarmingsketel mag 's avonds wat overuren doen...
och waarom zit ik dat hier allemaal te vertellen... wel uit pure frustratie...
nu de vrije tijd ons toelacht, we naar buiten zouden kunnen en doelloos genieten... welnee we mogen een vervolg breien aan onze winter.... maar trop is teveel en teveel is trop ....
wel nu neem ik mijn paraplu, regenmantel , botten en ga ik "10min doorstappen" iedere plas kan zich verwachten aan een lekkere "pletsbeurt"....
jullie moeten mij toch gelijk geven, ik heb niet de beste periode gekozen om te beginnen... ja ik hou vol.
maar ik zou ik niet zijn moest ik het nuttige niet aan het aangename verbinden... en aangezien ik een "lange tong heb" en graag een babbeltje sla ben ik mijn netwerk hier beneden aan het uitwerken.
maar mijn praatjes beperken zich niet tot "goede morgen" alles goed"... daar ik ook nog grote oren heb, ben ik nogal eens " dikwijls" een klantbord... kan goed luisteren zeker ?....
mijn wederhelft verwacht mij na mijn kwartiertje stappen terug boven..., liefst zou hij mij met een overlevingspakket en alarmsignalen naar beneden sturen...
en ja zaterdagmorgen liep de sessie toch serieus uit...de dame had het hard te verduren, wel was ik zo slim geweest zo te gaan staan dat ik vanop ons terras te "ontdekken" was... dus geen reden om ongerust te zijn daarboven....
dat is de boodschap die ik steeds weer, vriendelijk, maar met aandrang, van mijn geliefden te horen krijg als ik mijn kaduke knieen aanhaal om met hen niet mee te gaan stappen ....
die versleten lichaamsdelen komen mij eigenlijk goed uit, zoals mijn behandelende dokter mij gisteren op de neus drukte, en ze heeft nog gelijk ook...
kan ik niet naar hartenlust lezen, teksten schrijven, schilderen, informatie opzoeken, mailen... ben wel verplicht, ocharme... want mijn knieen !!!!
heb nu de opdracht gekregen dagelijks 10 min. te gaan doorstappen... om zo sterkere spieren te ontwikkelen...
gisteren met volle moed gestart, ik liep op wolkjes, oh, dat gaat hier als een fluitje van een cent zei ik bij mezelf... maar deze morgen was het serieus op de tanden bijten.. maar toch heb ik vol gehouden...