NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • 278. de trage wereld
  • 277. een dag met zon
  • 276. Linus van Pelt
  • 275. bang
  • 274. een gast
  • 273. Koen Geens
  • 272. valentijn als puber
  • 271. Stella Bergsma
  • 270. een half hartje
  • 269. Jan Hautekiet
  • 268. valentijnskaart
  • 267. kattig
  • 266. trefzekerheid
  • 265. getekend
  • 264. station romantiek
  • 263. twee liefdes
  • 262. duizendpoot II/II
  • 261. Arthur Japin
  • 260. duizendpoot I/II
  • 259. Annick Ruyts
  • 258. dienaangaande
  • 257. John Crombez
  • 256. schoofzakken
  • 255. Imke Courtois
  • 254. supermaan
  • 253. dunderklumpen
  • 252. oudste uitvinding
  • 251. in die kringen
  • 250. vrucht = fruit
  • 249. zinvol doel zijn
  • 248. één jaar later
  • 247. Lieve Joris
  • 246. tegen de lamp
  • 245. Geert Bourgeois
  • 244. rijk zonder geld
  • 243. T. Beeckman
  • 242. kinderschommel
  • 241. Koen Wauters
  • 240. kindje zoek
  • 239. hond >< hond
  • 238. azerty >< qwerty
  • 237. Dorrestijn II/II
  • 236. Dorrestijn I/II
  • 235. zeker is zeker
  • 234. duivengeld
  • 233. Maggie De Block
  • 232. ogen beschermen
  • 231. Bernard Dewulf
  • 230. schreeuwers
  • 229. Dolores Bouckaert
  • 228. schoeisel
  • 227. Sven Nys
  • 226. de stem als wapen
  • 225. nattigheid
  • 224. over persiflage
  • 223. van uit het raam
  • 222. oren voor Dino
  • 221. een mail
  • 220. gewrichtsbanden
  • 219. F. Van Groningen
  • 218. werkethiek India
  • 217. Jaak Van Assche
  • 216. een elektrische
  • 215. Sarah Vandeursen
  • 214. te hoog gegrepen
  • 213. Wim Oosterlinck
  • 212. over vooruitgang
  • 211. in Zwitserland
  • 210. hulp of pulp?
  • 209. glas is leeg
  • 208. cenosillicafobie
  • 207. de Peel
  • 205. A. Graviilakis
  • 206. danskriebels
  • 204. geen zwerfvuil
  • 203. Bert Bultinck
  • 202. girlpower
  • 201. Vincent Byloo
  • 200. abrik. & pistache
  • 199. Els Dottermans
  • 198. het reciteren
  • 197. na de feesten
  • ------ geen verbinding
  • 196. standpunt
  • 195. op eieren lopen
  • ------ wees een wonder
  • 194. gezinsplanning
  • 193. uit Stockholm
  • ------ straatnieuws
  • 192. de start van 2019
  • 191. Lennert Coorevits
  • ------ toversoep
  • 190. RMT ...
  • 189. Frieda Van Wijck
  • ------ winterdip
  • 188. temariballen
  • 187. de loodjeslijst
  • ------ verleden
  • 186. houten kop
  • 185. aan tafel
  • ------ mensen in winter
  • 184. glimspieren 2019
  • 183. vuurwerk
  • ------ ochtendstond
  • 182. decembergedoe
  • 181. brand ?
  • ------ woordje troost
  • 180. de lijstjes II/II
  • 179. de lijstjes I/II
  • ------ otters got talent
  • 178. kalender
  • 177. Joke Emmers
  • ------ het woord papa
  • 176. kennis vh Engels
  • 175. Thomas Huyghe
  • ------ minimalistisch
  • 174. de tokèh vertelt
  • 173. wintergeuren
  • ------- een kerstboom
  • 172. mijn vaccin
  • 171. nieuwjaarsbrieven
  • ------ gelijk = gelijk?
  • 170. vintage Disney
  • 169. die brief van-
  • 168. het ezeltje
  • 167. decemberstress
  • 166. kribbig
  • 165. extreem dankbaar
  • 164. oprecht dankbaar
  • 163. Jasmien Naciri
  • 162. de inkt was weg
  • 161. W. Vermandere
  • 160. krijgsgevangene
  • 159. Bas Birker
  • 158. LED-kaarsen
  • 157. Lieven Van Gils
  • 155. turnen II / II
  • 156. charmant
  • 154. turnen I / II
  • 153. in de wachtzaal
  • 152. pap & poëzie
  • 151. over vergiffenis
  • 150. parkeerperikelen
  • 149. sféér !
  • 148. maandenlang
  • 147. Midas Dekkers
  • 146. Java & Brasil
  • 145. Soe Nsuki
  • 144. een winterscène
  • 143. S van Herreweghe
  • 142. twee croissants
  • 141. trouwen II / II
  • 140. de kleinste boom
  • 139. trouwen I / II
  • 138. nog 13 x slapen
  • 137. nep-doventolk
  • 136. dat rood vestje
  • 135. Luc Appermont
  • 134. desserts
  • 133. Lara Taveirne
  • 132. de bijsluiters
  • 131. A. Raemdonck
  • 130. desillusie
  • 129. Ella Leyers
  • 128. Mme Zwarte Piet
  • 127. koe & peren
  • 126. sinterklaas
  • 125. in de bloemetjes
  • 124. vallende sneeuw
  • 123. Ik zag de Sint !
  • 122b AAAHH - ellende!
  • 122. een spiegel
  • 121. één stap per keer
  • 120. Toton Laurent
  • 119. Stefan Brijs
  • 118. kopen op kompas
  • 117b noodlotsymfonie
  • 117. Tiny Bertels
  • 116. een musculus
  • 115. Clement Peerens
  • 113. leren wachten
  • 114. met de hond
  • 112. inslapen
  • 111. het huis ‘91-‘92
  • 110. gelijk waar
  • 109. overslapen!
  • 108. haar groéit
  • 107. Wim Lybaert
  • 106. papieren zakjes
  • 105. Tsar B
  • 104. V-L-V !
  • 103. John Porter
  • 102. het bedje
  • 101. Pedro Elias
  • 100. broccoli
  • 099. tredkraan Brugge
  • 098. ruggegraat
  • 097. liefde II / II
  • 096. liefde I / II
  • 095. lumineus
    'een heel jaar maart?'
    schrijfvloer 02
    10-12-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.142. twee croissants

    gevouwen handjes ~ 1990

    Toen de tweede zoon van Laura en D twee jaar oud was kon hij zelf in zijn stoel klimmen.
    Dat deed hij met de vaart en de souplesse van een gedrilde F-16 piloot.
    Daarop piekte dan mijn bloeddruk waarschijnlijk want
    ik zag de kleine al met stoel en al door het raam achter hem tuimelen.
    Het was een ouderwetse zware beukenhouten stoel met een zeer brede basis,
    de kleine liep absoluut geen gevaar,
    maar daar moest Laura me eerst op wijzen want uit mezelf had ik dat niet door.

    Ze ging vóór hem zitten, plaatste een tuimelbeker op het tablet en legde een croissant erbij.
    Steven vouwde zijn handjes, hield ze tegen zijn lijfje en boog zich voorover.
    - Leert gij de kinderen bidden voor het eten? vroeg ik tamelijk verbaasd.
    - Nee, hij  'contempleert', zei Laura, een croissant vindt hij mooi en dan bekijkt hij die een tijdje. In stilte.
    Waarop wijzelf ook zwegen.
    Ik keek naar de oudste, die had zijn croissant al half op.
    Niks mooi of stille contemplatie, gewoon lekker, gewoon hier-met-de-koek!
    Er was nog werk aan de oudste.


    Maar Steven had al helemaal de aard van zijn vader wat eterij betreft, hij kéék naar zijn koek.
    Met de gevouwen handjes tegen zijn morsdoekje.
    Alsof hij dankbaar was voor zoveel moois in deze wereld.
    En hij zuchtte diep.
               Jessica M Dalrymple   Afbeeldingsresultaat voor croissant painting

    Dat was voor Laura het signaal dat ze de croissant in hapklare stukjes mocht scheuren.

    Elk stukje nam hij met zuinige vingertjes en bracht het zorgvuldig naar zijn mond.
    Met eten wordt niet gemorst.
    Nog maar twee jaar oud en hij had al helemaal de filosofie van zijn vader. Kan dat?

    Ik zie dat silhouetje nog in tegenlicht, een beetje voorover leunend, de handjes in mekaar gevouwen.
    Als dankbaar voor iets moois. En lekker.
    Dat ook natuurlijk. Lekker ook.

    m – HiH-12/2016, bijgewerkt -

    10-12-2018 om 02:06 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.141. trouwen II / II

    trouwen is kat in bakkie
    kat in ’t bakkie = ’t komt in orde

    Een gelijkaardig verhaal als dat van Matt Murphy en Michael O’Sullivan in 2017 (tekst 139)
    heb ik acht jaar tevoren weten vertellen in het ziekenhuis, in 2009.

    In het bed naast het mijne lag een mevrouw die van haar oncoloog te horen gekregen had
    dat haar tijd zeer beperkt was en dat had hij haar niet op een tactvolle manier meegedeeld.
    Het ging zo:

    - Hoeveel jaren of maanden heb ik nog dokter? had ze gevraagd.
    - Máánden? Zeg maar wéken!

    En zijn toon was schamper.
    Alsof hij tegen een twijfelend assistentje sprak, alsof hij over haar sprak zonder dat ze erbij was
    terwijl ze toch recht over hem zat. Op die toon sprak dat wonder van sociale vaardigheid.

            Dat had anders gemogen. Dat scherpe had hij achterwege moeten laten.
            “Mevrouw, we hebben het over weken” had ook gekund, een neutrale mededeling
            zonder honend te doen over de hoop en de verwachtingen van de cliënt.
            Gespecialiseerde artsen zijn al niet bepaald gekend om hun inlevingsvermogen
            en 't was er ene van achter de meet. Die gaan gemakkelijk over de schreef.
            Waarschijnlijk vond hij tumoren interessanter materiaal dan de mens die er rond zit.

    - Gelukkig zijn we intijds getrouwd, mijn vriendin en ik, zei ze.

    En traag vertelde ze verder.
    Ze waren geen koppel. Ze waren wel al jaren bevriend.
    En toen raakte de vriendin in een lelijk soort scheiding.
    Haar kinderen waren goddank al volwassen, zij hadden hun eigen gezin.

            Regelmatig onderbrak Vera haar verhaal, omdat ze moest rusten. Dan soesde ze weg.
            Daarna las ze een beetje in haar boek.
            En dan volgden weer enkele zinnen van haar verhaal.


    Door een paar linke zetten in de scheidingsprocedure raakte de vriendin het huis kwijt.
    Daar stond ze dan, met een minimum pensioen als inkomen en zonder onderkomen.

    Ze is bij Vera ingetrokken. Tijdelijk, in afwachting van een oplossing.
    En toen werd Vera ziek.
    De vriendin nam de huishouding op zich, hield het agenda bij,
    reed haar naar alle verschrikkelijke afspraken en zorgde voor de twee katten.

            Het boek dat Vera tussendoor las was 'Kat in Bakkie' van Jos Brink.

    En met haar eindigheid voor ogen zag ze dat de vriendin en de katten

    moesten kunnen blijven waar ze waren: thuis, in haar huisje.
    Maar zelfs op een bescheiden rijtjeshuis worden erflasten gerekend en die waren te zwaar.
    Toen stelde ze voor om te trouwen. Het was geen aanzoek, het was een voorstel.

    - We zijn misschien geen koppel, zei ze, maar trouwen is wel voor ’t leven hé,
    zei de vrouw wier leven danig aan het korten was.
    Terwijl ze het zei streek ze zachtjes met één hand de rand van het laken een beetje glad.
    Zoals ze voor de vriendin een paar plooien glad gestreken had.

    m – blog-12/2018 - https://nl.wikipedia.org/wiki/Jos_Brink , https://nl.wikipedia.org/wiki/Homohuwelijk_in_Belgi%C3%AB , kat in 't bakkie = 't komt in orde

    10-12-2018 om 02:05 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    09-12-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.140. de kleinste boom

    het boompje van Nottingham (UK)

    Nu de Sint weer voor een jaar naar huis is en hopelijk alle gelul over zijn Pieten meegenomen heeft,
    mogen we denken aan kerstbomen. Bij de buren werd al ene geleverd. Een mastodont.
    Die werd tot na 6 december ondergebracht in de tuin van de andere buren,
    kwestie van de kleinkinderen niet in de war te brengen.

    Op het Net circuleren bomen in alle maten & modellen, van allerlei makelij, banale, mooie, grappige.
    De kleinste tot nu toe is enkel tweedimensionaal te zien, is gemaakt van 42 waterstofatomen
    en heeft een wijdte van 10 nanometer, 10 miljoensten van een mm.

    Een nanometer is een miljardste van een meter ofte 0,000 000 001 m.
    Een nanometer is een miljoenste van een millimeter ofte 0,000 001 mm.
    En ik heb al problemen om een draad door een naald te halen.

    Hier is de nano-boom :

                                                           World's smallest Christmas tree
                                                
    Of de dure apparatuur van het onderzoekscentrum kan of mag gebruikt worden voor spelerij laat ik in het midden.
    Misschien noemen ze het in Nottingham een project, en dan kan het wel ?
    Voor wie écht de werkwijze wil weten, de jongen met de kerstmuts legt het uit.

                                                           Afbeeldingsresultaat voor https://www.youtube.com/watch?v=gRF9hM_eFPU                                      

    Dat is Professor Moriarity van de universiteit van Nottingham.
    De vorm en de kleur van zijn hoofddeksel zijn bewust gekozen volgens mij,
    de witte pompon staat voor een waterstofatoom,
    de donkere puntige muts staat voor een silicone-atoom.

    De lichtende puntjes verschijnen telkens waar een waterstofatoom (de witte pompon)
    weggenomen werd van het silicone-atoom (een grijs pinneding).
    Om op die manier een decemberboompje te tekenen
    neemt men de waterstofatomen weg volgens de contouren van een kerstboom.
    Tenminste, dat is wat ik ervan begrepen heb en ... de lichtjes hangen er nog in!

    klank aanzetten, desgewenst ondertitels activeren, ze zijn in ‘t Engels
    https://www.youtube.com/watch?v=gRF9hM_eFPU 
    08min15, voor wie tijd en zin heeft, nu of straks.

    m – HiH-12/2016, bijgewerkt - https://nl.wikipedia.org/wiki/Nanometer , https://news.softpedia.com/news/Worlds-Smallest-Christmas-Tree-Is-Made-from-42-Atoms-Video-468326.shtml#sgal_0 

    09-12-2018 om 00:17 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.139. trouwen I / II

    trouwen om de overheid een loer te draaien, 2017

    De beste vrienden zijn het. De 83-jarige Matt Murphy en zijn 25 jaar jongere verzorger Michael O’Sullivan.
    De twee Ieren hebben zelfs zo’n sterke band dat Matt na zijn dood zijn woning wil nalaten aan Michael.
    Toen ze ontdekten dat zo’n schenking zou leiden tot een belastingfactuur van 50.000 euro,
    besloten de twee heteromannen om de overheid de loef af te steken door met elkaar te trouwen.
    Gevolg: nu is de schenking gratis.


    Matt Murphy  Afbeeldingsresultaat voor matt murphy michael o'sullivan  Michael O’Sullivan

    “Ik ken Matty al zo’n dertig jaar. We werden goede vrienden nadat mijn tweede relatie op de klippen liep”,
    zegt O’Sullivan, een vader van drie. “Ik breng Matt met mijn wagen naar allerlei feestjes en dat soort zaken.
    Hij werd goede vrienden met al mijn vrienden. Ze houden allemaal van hem.”

    Beide mannen zijn in de loop der jaren door moeilijke periodes gegaan.
    O’Sullivan werd op een bepaald moment dakloos en Murphy lijdt aan ‘reuzencelarteriitis’,
    een ziekte die onder meer zijn oogzenuw aantast. “Op een gegeven moment vroeg hij me waarom ik niet vast bij hem introk.
    Hoewel ik vaker langere periodes bij hem verbleven ben, heb ik dat nooit gedaan”,
    aldus O’Sullivan die steeds meer voor zijn goede vriend begon te zorgen.
    “Hij kon me daar niet voor betalen, zei hij me. De enige manier waarop hij iets kon terugdoen
    was me zijn huis nalaten. Zodat ik een thuis had na zijn dood.”

    O’Sullivan was enorm dankbaar voor de geste van zijn vriend, maar wist ook dat de schenking gepaard zou gaan
    met een enorme belastingfactuur. Eén van 50.000 euro om precies te zijn. Omdat hij dat niet kan betalen,
    zou hij genoodzaakt zijn het huis meteen te verkopen. “Matt was een vriendin er wat lacherig over aan het vertellen
    toen zij plots opmerkte dat we dan maar moesten trouwen. Want dan zouden we niets moeten betalen.
    Een tijdje later draaide hij zich plots om naar mij om te zeggen dat we dat misschien ook echt moesten doen.
    En van het een kwam het andere...”

    De twee mannen gaven elkaar het jawoord in een voormalig ziekenhuis in de Grand Canal Street in Dublin
    en gingen erna iets lekkers eten met vrienden in een naburige bar.

    Voor O’Sullivan was het zijn tweede huwelijk (zijn eerste was met een vrouw),
    voor Murphy was het de eerste keer dat hij in het huwelijksbootje trad.
    “We zien elkaar graag”, luidde het na de dienst. “Als vrienden.”

    Met een gelijkaardige situatie heb ik zijdeling kennisgemaakt in mei 2009.
    Daarover morgen meer.

    m, blog-12/2018, van mtm, http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20171223_03259616  

    09-12-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    08-12-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.138. nog 13 x slapen

    Eergisteren is die kleine jongen van zeven zijn hondje gaan halen en
    heeft het naar huis gebracht. Ik vraag me af wat er op zo’n moment
    rondtolt van glans en glorie en contentement in die kleine mens.
    Wat een Sinterklaasdag was dat!
    Wat is de wereld een mooie plek wanneer men zeven is en een hondje krijgt.

    Tot zover de zesde december voor kinderen.
    Wat hebben wij groten om naar uit te kijken. Eens denken.
    Iets grandioos. Iets dat een hondje kan evenaren …
    'k Zou niet weten wat.

    Dat op 21 december de dagen beginnen lengen misschien?
    Niet direct merkbaar, maar wel echt. Het is nog 13 keer slapen.
    Kan dat op tegen een hondje? Niet echt hé.
    We zullen het maar zo laten. Zes december is voor de kinderen.

    m – naar een gegeven van MML - HiH-12/2016, bijgewerkt 

    08-12-2018 om 04:09 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.137. nep-doventolk

    05/12/2013 - Nelson Mandela, voormalig president van Zuid-Afrika, anti-Apartheidsstrijder,
    politiek gevangene en Nobelprijswinnaar is overleden. Hij werd 95 jaar.
    Kijk, voor mij had hij dus niet moeten sterven,
    in zijn geval had een simpele tenhemelopneming volstaan.
     
    herdenking Mandela 13 december 2013

    klank aanzetten, 01min03 : https://www.youtube.com/watch?v=C_OK1T7bn74 


    Obama, toen president USA  'Nep-doventolk van Mandela's herdenking betrokken bij moord' de nep-doventolk,Thamsanqa Jantjie

    Dat zo'n creatuur aan die opdracht geraakt is, geeft te denken over de grondigheid waarmee de
    Zuid-Afrikaanse veiligheidsdiensten te werk gaan hé. Hoe heeft die man het tot op dat podium gebracht?

    'k Vond het verschrikkelijk, beledigend ook, hoe hij er zich achteraf probeerde uit te kwebbelen.
    Met het grootste sérieux dan nog. Er van uitgaand dat de wereld na zijn groteske opvoering
    het vervolg van zijn komedie ook nog wel zou slikken. Arrogantie heet zoiets. 

    En een dag of wat later kwam plots zijn gerechtelijk verleden aan het licht. 
    Dat zo iemand door alle screenings geraakt (als er al screenings geweest zijn)
    zegt veel over de methodes van de Zuid-Afrikaanse veiligheidsdiensten.

    (…)
    In 1994 werd Thamsanqa Jantjie ook al beschuldigd van verkrachting, waarvoor hij werd vrijgesproken,
    en diefstal, waarvoor hij in 1995 werd veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf.
    In 1997 en 1998 kwamen er nog beschuldigingen van huisvredebreuk
    en opzettelijke schade aan andermans eigendommen bij, maar die zouden zijn ingetrokken omdat
    hij mentaal niet in staat zou zijn geweest om deze rechtszaken bij te wonen.
    Het is niet duidelijk of de man ooit tijd in de gevangenis heeft doorgebracht.
    (…)
    De man verdedigde zich in de Zuid-Afrikaanse krant The Star
    door te beweren dat hij aan schizofrenie lijdt en hallucineerde.
    'Ik kon niets doen, ik was alleen in een heel lastige situatie', zei de man.
    'Ik probeerde mezelf te controleren en niet aan de wereld te tonen wat me overkwam. Het spijt me heel erg.'
    (…)

    http://www.knack.be/nieuws/mensen/valse-doventolk-nu-ook-beschuldigd-van-moord/article-normal-119848.html?nb-handled=true&utm_source=Newsletter-13/12/2013&utm_medium=Email&utm_campaign=Newsletter-RNBAVUKN

           1994 verkrachting (vrijgesproken, ja natuurlijk ... in de context van daar en toen)
           1995 diefstal (veroordeeld)
           1997 inbraak / huisvredebreuk (ingetrokken om mentale redenen)
           1998 opzettelijke schade en ernstige aan andermans eigendommen (idem)
           2003 beschuldigd van moord, poging tot moord en ontvoering

           schizofrenie (eigen zeggen ~ een smoes?)
           hallucineerde (eigen zeggen ~ een smoes?) 

    En de Zuid-Afrikaanse veiligheidsdiensten laten zo'n risicopersoon tot op een armlengte van staatshoofden komen …

    Later kwam naar buiten dat de man ook de Engelse taal niet machtig zou zijn en daarom het vertalen ook moeilijk vond.
    Jantjie spreekt voornamelijk de taal Xhosa, Engels was dus moeilijk te vertalen, waardoor het tolken niet lukte.
    Zo liet de Zuid-Afrikaanse minister Hendrietta Bogopane-Zulu weten aan de BBC.
    Volgens Bogopane-Zulu (minister voor Vrouwen, Kinderen en Mensen met een handicap) 'is er iets fout gegaan'
    toen de organisatie een doventolk wilde inhuren. De leiding van het bedrijf dat Jantjie naar de ceremonie stuurde,
    SA Interpreters, is volgens de minister 'spoorloos verdwenen'.

    Als hier iemand solliciteert als chauffeur van de schoolbus of als surveillant op de speelplaats
    of als klusjesman/tuinier bij de schoolvan onze (klein)kinderen, worden er vragen gesteld. 

    Niet zo in de tip van Afrika, een risicopersoon kan er rustig mee het podium op en daar eventueel
    schizofrene dingen uithalen die achteraf zwaar internationaal onevenwicht veroorzaken.

    deze en ongeveer alle andere kranten : https://www.ad.nl/buitenland/doventolk-beschuldigd-van-moord-en-verkrachting~ac429386/ 

    Over  elke keer dat LM en ik in Z-A met een tanker gingen lossen of
    met een bulkcarrier gingen laden, kan ik een hoofdstuk schrijven. 
    En al dat, al die beschrijvingen zouden tendentieus overkomen,
    zelfs al hield ik me louter aan de feiten, dus zonder eigen interpretaties. 

    In 2013 was ik ongeveer opgelucht dat eindelijk iemand als Thamsanqa Jantjie in het nieuws kwam.
    Zo krijgt men eindelijk efkes een kijk op de manier van werken ginder. 

    Wat wij hier horen over Z-A komt meestal van gegoede Belgen die vooral politiek correct willen zijn
    om een aantal redenen die te maken hebben met hun verblijf ginder of met hun inkomen ginder. 
    Maar die paar wijngaarden en die paar B&B's in natuur- of safariparken
    zijn absoluut niet de dagelijkse realiteit in andere regionen van de maatschappij aldaar : het is er geklungel alom.
    Maar dat mag niet gezegd worden want 'Africa is beautiful'. 

    m – EZW-12/2013 – voor FIV

    08-12-2018 om 04:08 geschreven door maart


    >> Reageer (1)
    07-12-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.136. dat rood vestje

    Hij kwam van bij de oogarts, het zicht wazig van de druppels.

    - Dan moet ge te voet komen hé, Marcel, had ze gezegd. Die twee straten kunt ge wel te voet.
      Ofwel vraagt ge uw zoon voor vervoer, maar na de druppels kunt ge niet meer zelf rijden.

    Hij was gepikeerd dat zo'n jong doktoorke hem commandeerde.
    Ze moest nog vijftig worden. En zijn zoon liet hij niet rijden. Geen sprake van!

    De druppels.
    Het branderig gevoel was na een halfuurtje al weg.
    Maar wat ze gezegd had over wazig, dat was waar, hij zag alles onscherp.
    Een beetje maar.
    Op zijn horloge kon hij niet lezen hoe laat het was, maar daarstraks bij het betalen
    had hij nog wel het verschil gezien tussen een biljet van twintig en een van vijftig hoor!

    - Die blauwe zijn twintigers, Marcel, had ze gezegd.

    Alsof hij dat niet wist!
    Chot, wat kon dat mens bazig doen met haar stomme druppels …

    Het was zonnig en bijna kerstmis
    en omdat hij misschien toch te troebel zag om op het scherm te lezen en het klavier te zien,
    dacht hij erover een pintje te gaan pakken.
    Een pint zou hij nog wel zien staan zeker? Maar misschien was het toch wat vroeg.

    En wie zag hij daar aankomen? Chantal !
    Chantal met haar rood vestje.
    De verpleegster die maandenlang aan huis geweest was voor zijn vrouw.
    Chantal de kleine bezige bij, het zonnetje.

    - Chantal, mijnen engel ! zei hij blij.

    Hij nam haar bij de schoudertjes en drukte enthousiast een kus op haar voorhoofd.
    En een tweede, om te laten zien hoe blij hij was haar te zien.

    - Monsieur! zei ze grimmig, mijn naam iezz niet Chantal.

    Ze trok zich los en ging achteruit staan.
    Marcel hoorde en voelde dat hij zich vergist had.
    Hij had een vreemde gekust. Zomaar. Op straat.
    Een wildvreemde. Aanranding en zo.
    Hij probeerde haar gelaat scherper te zien,
    hij tuurde en deed een stap vooruit.
    Zij deed een stap achteruit.
    Hij wou uitleggen dat hij niet zo'n vieze ouwe vent was
    en dat de druppels
    en dat Chantal toch maanden …
    En dan dat rood vestje van ribfluweel.
    Hij wou nog eens voelen aan dat rood vestje,
    en weer deed ze een stap achteruit.

    - Excusez-moi Madame, mompelde hij en ging opzij staan.

    Hij knikte maar wat en ze rende weg.
    Hij keek haar na, met dat rood vestje en zwart krulhaar.
    Hij zou gezworen hebben ...
    Verdomme die druppels.

    Als er maar niks van komt, dacht hij.
    Er staat veel in de krant tegenwoordig, gelijk dat van toen dat jaar, in Keulen en zo.
    Thuis was er niemand nog aan wie hij dit kon vertellen.
    Met twee zouden ze er misschien wat om gelachen hebben.
    En als Chantal er was met drie.

    Plots rillerig en stram stapte hij naar het café.

    m – HiH-12/2016, bijgewerkt - 

    07-12-2018 om 05:13 geschreven door maart


    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.135. Luc Appermont

    te gast bij Wim Helsen, Luc Appermont met een fragment uit De Profeet van Kahlil Gibran

           Je kinderen zijn je kinderen niet.
           Zij zijn de zonen en dochters van 's levens hunkering naar zichzelf.

           Zij komen door je, maar zijn niet van je,
           en hoewel ze bij je zijn, behoren ze je niet toe.

           Je mag hen je liefde geven, maar niet je gedachten,
           want zij hebben hun eigen gedachten.

           Je mag hun lichamen huisvesten, maar niet hun zielen,
           want hun zielen toeven in het huis van morgen,
           dat je niet bezoeken kunt, zelfs niet in je dromen.

           Je mag proberen gelijk hun te worden,
           maar tracht niet hen aan jou gelijk te maken.

      Luc appermont-1506946034.jpg

    De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.
    Appermont in gesprek met Helsen,
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/4/winteruur-s4a22/ 
    09min05 

    Over Luc Appermont : https://nl.wikipedia.org/wiki/Luc_Appermont, brief : http://www.standaard.be/cnt/dmf20120718_113 
    Over Kahlil Gibran : https://nl.wikipedia.org/wiki/Khalil_Gibran, http://www.bananapook.com/2015/03/Khalil-Gibran-Paintings.html 

    "De Profeet is het meest bekende (door hem in het Engels geschreven) en wereldberoemde boek van de Libanese dichter en schilder Kahlil Gibran.
    Het is een onvergankelijk en onvervangbaar werk geworden. Door de jaren heen heeft het nog niets van zijn schoonheid verloren.
    Ook bij ons, waar het sinds 1927 een immer groeiende lezerskring vond, waar er bij doop en huwelijk, bij geboorte en dood,
    bij feestelijke en minder feestelijke gelegenheden passende woorden aan ontleend worden of om bijzondere emoties onder woorden te brengen,
    door mensen van allerlei overtuiging en afkomst, door gelovigen en ongelovigen, door dominees en pastoors, door jongeren en ouderen, door armen en rijken.
    Het literaire werk van Gibran is in meer dan 20 talen vertaald.
    Zijn tekeningen en schilderijen werden tentoongesteld in grote wereldsteden en Auguste Rodin vergeleek ze met die van William Blake." C.Verhulst

    07-12-2018 om 05:12 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    06-12-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.134. desserts

    Tijdens mijn actieve jaren aan boord heb ik  
    van dichtbij gezien met hoeveel koolhydraten en suikers desserts gemaakt worden.

    Die desserts heb ik dag in dag uit geserveerd en ik heb gezien wat al die toegevoegde suikers
    op een paar weken tijd doen met een mens. Ook met jonge mensen, de junior-officieren,
    die door de aard van hun job toch voldoende lichaamsbeweging hadden. 
    Over sommige senior-officieren zwijg ik best.

    Zelf had ik lichaamsbeweging genoeg, de hele dag, want wij hadden geen enkel zittend jobke.
    Maar ik prijs me nog altijd gelukkig dat ik toen al geen zoetekauw meer was.

    Dat onze lever de snelle suikers opslaat en omzet naar de stapelvorm ‘vetten’ wist ik al,
    maar ik heb het aan boord ook herhaaldelijk voor mijn ogen zien gebeuren.
    In een paar weken tijd kregen fitte jongens een gezet figuur. 
    Lag het aan die jongens?
    Nee, het lag aan het typisch CMB menu, het menu van Prado,
    die man was toen bij de rederij het opperhoofd van het keukendepartement.
    Twee keer per week gebak als dessert had kunnen volstaan, elke avond is overdreven.
    De andere vijf dagen had een stuk vers fruit gemogen, zoals ’s middags na de lunch.

    Maar 5 dagen op 7 twee stuks vers fruit per persoon is duurder dan wat bloem en suiker.
    Vandaar 7 dagen op 7 ’s avonds gebak of andere zoetigheid.
    Het reden was de dagprijs per persoon.

    m - EZW-12/2013, herwerkt

    06-12-2018 om 00:55 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.133. Lara Taveirne

    te gast bij Wim Helsen, Lara Taveirne met Iep van Joke Van Leeuwen

           De ochtend na dat feestelijke etentje was Viegeltje vertrokken.
           Door het open raam de wijde lucht in. Naar het zuiden. 
           Tine en Warre zochten onder de tafel, op de servieskast, onder het bed. 
           'Ze is weg,' zei Warre toen. 'Naar het zuiden, hè,' zei Tine.
           Ze wilde ook wel naar het zuiden. Maar ze hoorde bij het noorden.
           En in het noorden kon het best warm zijn, soms, als het niet koud was. 
           'Misschien komt ze een keer terug,' zei Tine. 
           Warre liep naar buiten en tuurde naar de lucht boven het landschap. 
           Even dacht hij dat hij Viegeltje nog zag. Maar het was een vlekje op de verrekijker.

      Gerelateerde afbeelding

    De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.
    Taveirne in gesprek met Helsen,
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/4/winteruur-s4a21/ 
    12min24

    Over Lara Taveirne : https://nl.wikipedia.org/wiki/Lara_Taveirne, interessant : https://www.charliemag.be/mensen/lara-taveirne/#0, blijven scrollen
    Over Joke van Leeuwen : https://nl.wikipedia.org/wiki/Joke_van_Leeuwen , https://nl.wikipedia.org/wiki/Iep! 

    06-12-2018 om 00:55 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    05-12-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.132. de bijsluiters

    als u begrijpt wat ik bedoel ~ door Rocor, 12/2009 

    Het medicijn doet meer kwaad dan goed.
    Hebt ge de bijsluiter al eens gelezen als ge iets mankeert?
    Eerst staat er waarvoor het dient, in één zin! Ge moet het ook gans uw leven innemen, anders gaat ge te vroeg dood.
    Dan staat er een epistel lang waar ge voor moet oppassen als ge het neemt want :
    het zou kunnen dat uw maag het medicijn niet verdraagt - niet meer innemen en naar de dokter gaan!
    als ge problemen hebt met de lever - niet aan beginnen,
    bij hart stoornissen – niet meer innemen en naar de arts gaan,
    als uw evenwicht uit evenwicht is - niet meer innemen,
    bij tandbloedingen zijn - naar de apotheker of arts.
    En zeker oppassen bij het autorijden!

    ‘Ja man!’, denk ik dan, als dat geen indekken is. 

    “Had u de nevenverschijnselen op de bijsluiter niet gelezen?” vragen ze als ge er aan doodgaat.
    Maar het voordeel van de twijfel is er toch ook nog? Stel dat ge het niet neemt en evengoed te vroeg doodgaat.

    Ach ja, dit stond er ook nog: “Het zou kunnen dat u impotent wordt”.
    Wel, dan denk ik hé, dat veel mannen toch liever
    10 jaar met opgeheven hoofd door het leven gaan dan 12 jaar met hangende pootjes. Als ge begrijpt wat ik bedoel.

    door Rocor, 12/2009 - http://blog.seniorennet.be/rocor/archief.php?startdatum=1259622000&stopdatum=1262300400  

    05-12-2018 om 03:18 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.131. A. Raemdonck

    te gast bij Wim Helsen, Adriaan Raemdonck
    met een tekst van Jan Cox, schilder.

           Mijn eerste lezing van de Ilias gaat terug tot mijn veertiende jaar
           toen ik Grieks leerde op het Barleaus Gymnasium in Amsterdam.
           Toen ik nu de Ilias herlas, en dit van het eerste tot het laatste vers,
           overweldigde de monsterachtigheid en schoonheid van de oorlog mij. [...]
           Het duurde dertig jaar voor ik iets van de wreedheid en de wanhoop
           die ik in de oorlog heb meegemaakt visueel kon uitdrukken.
           Men treft er de ergste ijdelheid en de ergste onwaardigheid aan.
           Ik werd verbaasd door de grootsheid van de mensen,
           maar anderzijds evenzeer geschokt door hun boosaardigheid.
           Ik was getuige van de meest verbazende daden van zelfopoffering en de walgelijkste
           daden van perversiteit en wreedheid. [...]
           Er was solidariteit en wederzijdse hulp tussen vreemden en verraad binnen dezelfde familie.
           Nooit waren lelijkheid en schoonheid zo benadrukt.
           Liefde en haat waren één woord.

              Jan Cox, 1975

       Gerelateerde afbeelding

    De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.
    Raemdonck in gesprek met Helsen,
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/4/winteruur-s4a20/ 
    13min04

    Over Adriaan Raemdonck : https://nl.wikipedia.org/wiki/Adriaan_Raemdonck
    Over Galerie Zwarte Panter : https://nl.wikipedia.org/wiki/De_Zwarte_Panter

    Over Jan Cox : http://www.dezwartepanter.com/cox-j.html , Afbeeldingen van jan cox ilias 

    05-12-2018 om 03:17 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    04-12-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.130. desillusie

    In 2002 was ik tijdens een contract aan boord 50 geworden.
    Hoe en of dat gevierd geworden is weet ik zelfs niet meer en dat is goed zo,
    't zal zeker iets simpel geweest zijn.
    Toen we einde contact in België kwamen was ik dat hele verjaren al vergeten,
    er stonden anderen dingen op het programma.

    Nadat we de jetlag eruit geslapen hadden en de bagage weggewerkt was
    voelde het appartement weer bewoond aan.
    We konden beginnen aan een aantal familiale verplichtingen en bezoeken.

    We hadden LM's kant van de familie afgewerkt met een gezamelijke drink in een taverne.
    Aan mijn kant van de familie hadden we een avond getater van Tina doorstaan.
    Diezelfde week hadden we de deprimerende stiltes bij mijn ouders uitgezeten.
    En eindelijk, eindelijk! konden we naar Laura en D,
    naar een namiddag rustige gezelligheid met kabbelend gebabbel.

    Toen LM en ik toekwamen vroeg Laura bijna onmiddellijk
    of we die week al bij Tina geweest waren en of we onze ouders al een bezoek gebracht hadden.
    Jaja, dat is afgehandeld, antwoordde ik.
    'k Wou er nog aan toevoegen dat LM en ik die twee bezoeken zelfs al te boven gekomen waren
    maar iets maakte dat ik dat niet luidop zei.

    Even later zag ik dat de tafel gedekt stond voor een flink aantal mensen.
    Tiens, dacht ik, ze verwacht volk, nuja, we zullen wel inpassen bij dat gezelschap zeker?
    Anders had ze ons niet gevraagd. En is was er tamelijk gerust in.
    Tot de bel ging en Tina zich binnen taterde. Iets later kwamen ook onze ouders toe.
    Daar ging de rustige namiddag waarop ik me zo verheugd had.

    Na het aperitief bleek dat ik aan het hoofd van de tafel moest plaatsnemen.
    Aan het hoofd van de tafel? Aan de tafel van een ander?
    Tussen de glazen lag gouden strooisel met daarin het getal 50 vrijgemaakt.

    Ik staarde naar het tafelkleed en vroeg : van wie komt dit idee?
    Van ons Ma en van Tina, zei Laura.
    En mijn hart zonk nog dieper.
    Ge had ze moeten stoppen Laura, ge kent mij toch beter dan dat.
    Maar dat zei ik niet.
    Ik was zo teleurgesteld dat mijn keel dichtsnoerde en dat ik tranen moest wegslikken.
    Kenden ze mij dan écht zo weinig? Kende zelfs Laura mij dan zo weinig?

    Dat tranen wegslikken lijkt overdreven, maar Laura & D zijn zeer druk bezette mensen,
    en voor toen die ene keer dat ze écht tijd hadden voor LM en mij,
    werd onze tijd gekaapt door het duo doe-goeders, Tina en Ma.
    En Laura had dat laten gebeuren. Erger, ze had hun plan in praktijk gebracht, die feestmaaltijd.
    Die namiddag besefte ik dat zelfs Laura mij niet meer kende. Anders had ze zoiets nooit laten doorgaan.

    Moet men dankbaar zijn voor iets waar men niet om gevraagd heeft?
    Voor iets dat zelfs liever helemaal niet had zien gebeuren of moeten meemaken?
    Nee.

    Tijdens de moeilijke momenten aan boord had ik me opgetrokken aan bepaalde plannen,
    aan het ontwerpen van momenten aan de wal.
    Een gewone namiddag met Laura & D was een idee waaraan ik me kon recht houden, en dan dit …
    Nee, men moet niet dankbaar zijn voor iets waar men niet om gevraagd heeft.

    Er was een enorm gevoel van verlorenheid die namiddag bij die pompeuze feestmaaltijd en de nep-opgewektheid.
    Laura had zich laten overtoeteren door Tina en Ma en ik besefte
    dat zij en ik de voeling kwijt waren.


    m – HiH-11/2016, bijgewerkt - 

    04-12-2018 om 03:35 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.129. Ella Leyers

    te gast bij Wim Helsen, Ella Leyers
    met ‘A Moveable Feast’ van Ernest Hemingway

    - "And then we'll walk down by the river and along the quais."
    - "Let's walk down the rue de Seine and look in all the galleries and in the windows of the shops."
    - "Sure. We can walk anywhere and we can stop at some new café where we don't know anyone and nobody knows us and have a drink".
    - "We can have two drinks."
    - "We'll come home and eat here and we'll have a lovely meal and 
       drink Beaune from the co-operative you can see right out of the window there with the price of the Beaune on the window."
    - "And we're going to have all the books in the world to read en when we go on trips we can take them."
    - "Would that be honest"?
    - "Sure".
    - "My," she said. "We're lucky that you found the place."
    - "We're always lucky," I said
    and like a fool I did not knock on wood. There was wood everywhere in that appartement to knock on too.

         

    De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.
    Leyers in gesprek met Helsen,
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/4/winteruur-s4a19/ 
    11min27     

    Over Ella Leyers : https://nl.wikipedia.org/wiki/Ella_Leyers + google & de boekskes
    Over Ernest Hemingway : https://nl.wikipedia.org/wiki/Ernest_Hemingway
    Over A Moveable Feast : https://nl.wikipedia.org/wiki/A_Moveable_Feast

    04-12-2018 om 03:20 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    03-12-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.128. Mme Zwarte Piet

    Verene wie?
    Afbeeldingen van verene shepherd Afbeeldingsresultaat voor verene shepherd                  

    "Wie was toch die Jamaicaanse vrouw die namens de Verenigde Naties kritiek had op Zwarte Piet ?
    Verene Shepherd leek uit het niets te komen, maar haar opmerkingen veroorzaakten in Nederland grote ophef. 
    Shepherd is een van de vele onafhankelijke deskundigen die namens de Verenigde Naties
    onderzoek doen naar mensenrechtenschendingen.
    Deze deskundigen worden niet betaald en werken vanuit hun eigen land.

    Specialisatie

    Ze spreken niet rechtstreeks namens de VN, maar mogen binnen hun specialisatie wel onderzoek doen namens de VN.
    In het geval van Shepherd is dat racisme tegen mensen van Afrikaanse afkomst.
    Deze onafhankelijke deskundigen kunnen zelf besluiten waar ze onderzoek naar doen,
    meestal op basis van een ingediende klacht.
    Dan verzamelen ze een klein aantal andere deskundigen om zich heen
    en doen gezamenlijk onderzoek.
    Als ze het nodig vinden, dienen ze ook een rapport in bij de VN-Mensenrechtenraad in Genève.
    Er zijn op dit moment 51 van deze commissies
    binnen de mensenrechtenafdeling van de VN, de OHCHR,
    met 72 deskundigen die een mandaat van de VN hebben gekregen.

    Klachten

    In het geval van Zwarte Piet kwam er in 2012 een klacht binnen bij Shepherd, waar zij op reageerde.
    Drie onderzoekers sloten zich aan en samen schreven ze in januari (2013)een brief naar de Nederlandse regering.
    Die reageerde in juli.

    In de Belgische krant Het Laatste Nieuws zegt Marc Jacobs, de Belgische vertegenwoordiger van UNESCO,
    dat Shepherd en haar commissie weinig voorstellen.
    "Zij zijn een soort consultants die een vooronderzoekje voor eigen gebruik doen,
    maar dan wel quasi-officieel vragen stellen aan de Nederlandse Staat."

    Maar volgens Ravina Shamdasani, woordvoerster van de OHCHR, OFFICE HIGH COMMISSIONER HUMAN RIGHTS
    hebben onafhankelijke deskundigen als zij wel degelijk invloed.
    "Net als andere VN-organen worden hun rapporten
    via de officiële kanalen van de VN gepubliceerd en serieus genomen." 

    Sociaal historicus

    Shepherd is een sociaal historicus en doceert sinds 1988 aan de Universiteit van West-Indië op Jamaica.
    Ook is ze hoofd van universitair instituut Gender en Ontwikkeling.
    Ze studeerde af aan de Cambridge Universiteit in Groot-Brittannië
    over slavernij en uitbuiting van mensen van Afrikaanse afkomst.
    Ze publiceerde diverse boeken over slavernij."

    Ivm het Sint-&-Piet onderwerp vrees ik dat haastig-verontwaardigde ijver
    met Mevr Shepherd op de loop ging én dat haar opleiding als geschiedkundige haar danig in de steek liet. 

    Was ze op zoek naar naambekendheid? Had ze behoefte aan zelfprofilering? Dat zou kunnen.

    Wie een beetje zoekt vindt al gauw op het Net dat het zwart van Zwarte Piet roet uit de schouwen is,
    dat het personage is, geen Afrikaan. Maar Mevr Shepherd is de geschiedkundige?
    Duur onderzoek, Mevrouw, voor iets dat wij hier al eeuwen weten.
    En dure propagandareizen voor een zaak die naast de kwestie is.

    Jip & Janneke zijn ook zwart ... wat nu?

    In het verlengde van wat de Jamaicaanse historica,
    professor Verene Shepherd meende te hebben ontsluierd :  

                               Afbeeldingsresultaat voor Jip en Janneke zijn zwart

    over het silhouet-tekenen, Fiep Westendorp zelf aan het woord :
    https://www.dbnl.org/tekst/vroo012ikte01_01/vroo012ikte01_01_0001.php
    tekst van Truusje Vrooland-Löb

    m – EZW-10/2013, bijgewerkt & 11/2013, bijgewerkt – https://nos.nl/artikel/566398-wie-is-verene-shepherd.html , OHCHR = OFFICE HIGH COMMISSIONER HUMAN RIGHTS

    03-12-2018 om 01:24 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.127. koe & peren

    ‘als de goesting terugkeert vallen de oplossingen als rijpe peren uit de boom’ van P²

    Om die rijpe peren op te vangen staat hier een mandje gereed,
    en voor mezelf ligt er een helm naast. Een gele.
    Nu is het wachten op de goesting.

    Efkes afstand nemen van een onderwerp of een probleem kan helpen, misschien komt er opnieuw goesting.
    In het achterhoofd komen dan celletjes in actie die de dingen herschikken en ordenen
    en daarna ziet het probleem er ineens hanteerbaar uit.
    Komt tijd, komt raad. Dat is het cliché. Want tijd doét niks natuurlijk,
    we moeten het wel degelijk zelf allemaal bedenken en beredderen. Dank zij die hernieuwde goesting.

    De overdenking is een waarheid als een koe.
    Zou een koe weten dat zij symbool staat voor rake waarheden?
    Zoja, dan stoort die status het dier hoegenaamd niet,
    terwijl het toch een verpletterende verantwoordelijkheid is, symbool staan voor waarheden.
    Persoonlijk zou ik het niet kunnen,
    erkend zinnebeeld zijnde wat rustig gaan liggen herkauwen. Toch niet onder een perelaar.

    m – HiH-12/2016, amper bijgewerkt want er zit een lijn in de redenering

    03-12-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    02-12-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.126. sinterklaas

    Wat Sinterklaas heel lang gebracht heeft was een speculaas, wat chocolade en mandarijntjes.
    Of misschien waren het clementinnekes, ik kan die twee niet uit elkaar houden. 

    17j of 18j, op een dag had ik tijdens de les een hongertje en ik nam een zo'n oranje ding uit mijn boekentas.
    Ik had nog geen partje gegeten of de leraar Nederlands stond al naast mijn stoel.
    'k Had er niet aan gedacht dat het aroma van de schil zeer ver draagt,
    dus hij had tot vooraan geroken dat iemand achterin efkes vitamines ging nuttigen.
    Het mandarijntje moest op de hoek van de lessenaar blijven liggen tot het einde van het lesuur.

    Ook toen we niet meer thuis woonden vond mijn moeder het nodig om ons in de eerste week van december
    dit soort mondvoorraad te bezorgen, want wij kinderen leefden in de Wijde Wereld en het was Winter.
    Daarom kregen we zo'n pakje speculoos in blinkend, knisperend cellofaan met een strikje rond
    en een mandje oranje vitaminen. 

    Ma was een mier die voor haar krekels zorgde.

    m – HiH-12/2015, bijgewerkt -

    02-12-2018 om 12:58 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.125. in de bloemetjes

    Graag zou ik in de bloemetjes zetten: (het zijn er een paar)

    De kapper van onze hoogbejaarde buurvrouw Marieke.
    Om de twee weken komt hij onze buurvrouw halen met de wagen.
    Marieke staat dan beneden te wachten in de gang.
    De kapper is stipt op tijd,
    dus lang moet Marieke daar beneden niet blijven rechtstaan.

    Wanneer Marieke zijn wagen ziet voorrijden verheldert haar gelaat.
    De man mag nog zo stipt zijn, Marieke staat al beneden,
    zozeer kijkt ze uit naar het ritje en het bezoek aan haar kapper.

    De kapper stapt uit, loopt de voortuin door, duwt onze zware voordeur open voor Marieke,
    helpt Marieke het dorpeltje af, luistert samen met haar of de deur wel in het slot klikt,
    biedt haar zijn arm aan, stapt met haar de voortuin uit, opent het portier van de wagen,
    helpt Marieke instappen en rijdt dan behoedzaam weg met zijn broze passagierster.

    De Kapper vertelde ons dat Marieke al klant is bij hen sinds de tijd van zijn vader.
    Marieke heeft Deze Kapper (nu zelf opa) weten geboren worden.
    En zijn kinderen en kleinkinderen dus ook.
    "Dan is Marieke de mascotte van de zaak?" vroeg ik.
    'Mascotte' vond hij een tamelijk oneerbiedig woord.
    "Marieke is zoals familie" verbeterde hij.

    Kapper brengt Marieke ook terug thuis, en dan zien wij opnieuw, in omgekeerde volgorde,
    datzelfde hoffelijk ritueel, Marieke wordt geëscorteerd tot aan de lift.

    De echtgenote van De Kapper krijgt geen bloemetje.
    Wanneer zíj Marieke komt afhalen,
    blijft ze gewoon achter het stuur zitten wachten tot Marieke
    op een of andere manier erin slaagt alle hindernissen te nemen tot ze
    zonder ongelukken in de passagiersstoel geraakt is.
    En of Marieke na de kapbeurt veilig de voordeur bereikt wacht zij zelfs niet af.
    Géén bloemetje dus voor mevrouw, enkel voor Meneer.

    (We zijn streng-zuinig vandaag, zowel met bloemen als met hoofdletters.)
    ____

    Verder: een bloemetje voor Elza, de bazin van café H.W.P in Antwerpen-Stad.

    Elza brengt elke avond een kom vers gemaakte soep en twee boterhammen naar een overbuurvrouw.
    Regen, wind of vriesweer, rond 17h45 steekt Elza de drukke straat over
    om de soep en de boterhammen te bezorgen op de tweede verdieping aan de overkant.
    De buurvrouw 'leeft en denkt' in de jaren zestig, toen een liter soep nog 6fr koste.
    Elza ontvangt dus al jaren 3fr voor de dagelijkse kom soep. En een dankbare "merci kind".
    Sinds we overgeschakeld zijn naar euro ontvangt Elza 10 cent.
    Elza krijgt dus ook een boeket bloemen van mij. Alhoewel,
    misschien heeft Elza liever een bussel prei. Of selderij. Of allebei.

    Wordt voor gezorgd Elza!
    ____

    Verder: een bloemetje voor De Man die me de weg wees in de grote kliniek.

    Hij was zo vriendelijk met me mee te lopen tot ik op de afdeling materniteit was.
    Daar ging ik mijn nichtje en haar fiere echtgenoot gelukwensen met hun nieuweling op deze planeet.
    "Hebt u hier een dochter, Meneer, of een schoondochter?" vroeg ik aan die vriendelijke man.
    "Een dochter van 24, Mevrouw."
    "Proficiat, Meneer, haar eerste kind?"
    "Mijn dochter ligt op oncologie Mevrouw."
    "Excuseer, Meneer, ik dacht..."
    "Graag gedaan" zei hij, en keerde terug naar de lift.

    Ik keek hem na... Dappere Vader.
    Zijn dochter zo jong, zo ziek, en toch had hij me naar de afdeling 'nieuw leven' begeleid?
    Als ik het kon zou ik voor hen bidden, bloemen zijn niet voldoende.
    ____

    Verder: Aan alle mensen die me de afgelopen jaren hielpen,
    ik had U toen-en-dan duidelijker moeten zeggen : "DANK U".

    Duidelijk 'dank u' zeggen, niet zomaar iets mompelen van bedankt, dat was toen een voornemen
    en ik heb me daar sindsdien zo goed mogelijk aan gehouden, hoop ik.
    In alle talen die ik ken, inclusief lichaamstaal.
    Het is een grondmotief geworden: snel door intonatie, blik en glimlach
    laten horen dat ik het meen.
    Soms snel, omdat de situatie dat vraagt.

    En sinds 2009 let ik er nóg beter op. De holle, formele beleefdheidsformules die we zo
    vaak horen (én lezen) probeer ik bewust te vermijden.
    Omdat een gemeend 'dank u' zoveel belangrijker is in de wisselwerking tussen mensen
    dan
    het hol, formeel bedankje.

    m – EZW-02/2004, HiH-04/2015, 12/2016- bijgewerkt

    02-12-2018 om 12:57 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    01-12-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.124. vallende sneeuw

    Gobikamelen in wintervacht : niet echt aaibare knuffeldieren maar hun wol is wel topmateriaal.


                                                        Afbeeldingsresultaat voor gobi camels in snow

           
    In de winter van 2002 hebben LM en ik onszelf een Gobi dekbed cadeau gedaan.
    Zo’n dekbed is gevuld met Gobiwol van de langharige Gobikamelen uit de Gobiwoestijn in Mongobië Mongolië,
    vlak onder Siberië.
    Die dieren verdragen in de winter temperaturen tot -40°C.
    In de zomer hebben ze hun winterwol niet nodig. Daar maken de mensen van Mongolië dan nuttige dingen mee
    zoals dekbedden voor koukleumen over de hele wereld en in Ekeren.

    Het dekbed is een lap van 2m60 breed. Groot genoeg om met twee de nacht onder door te brengen.
    Toen we het pas hadden wou ik weten of het waar was, dat van die wol.
    LM was wakker en stond op, en ik bleef liggen want ik wou die Gobi uitproberen.
    Het was hier geen -40° natuurlijk, maar ik wou toch dat hij de terrasdeur open zette. Wijd open.
    Ik zou blijven liggen onder de Gobi om te testen wat en hoe, want het sneeuwde.
    Dat leek me koud genoeg.
    Ik nam een boek, draaide me op mijn buik en trok de Gobi over mijn hoofd.
    LM verliet de kamer en had hoorbaar bedenkingen bij mijn test.

    Het werd stil. Het werd kouder in de kamer. Dat voelde ik aan mijn neus.
    Ik trok de Gobi nog wat verder over mijn hoofd, tot hij afhing als een capuchon.
    Mijn neus bleef fris, maar werd niet koud. Verder bleef ik gewoon warm.
    Tenen, vingers, oren, alles oké onder de Gobi-tent.

    Het was zo stil dat ik af en toe eens keek of het nog sneeuwde.
    Jawel, in alle stilte sneeuwde het feestelijk verder. Veel.
    En na een tijdje rook ik het.
    De geur van sneeuw.
    Heel fijn, heel subtiel, maar wel aanwezig.
    Ik stopte met lezen want die geur was een openbaring.
    Ik schoof het boek opzij en legde mijn hoofd op het kussen.
    Zo'n frêle geur, daar moet men van genieten wanneer die zich aandient.
    En ik viel weer in slaap van pure gelukzaligheid.

    De prozaïsche ziel vroeg achteraf of het rook als water, want sneeuw is toch maar wat bevroren water?
    Neje! Vallende sneeuw ruikt als vallende sneeuw.

    -----

    Met Oudejaar lag er 's avonds een doosje naast mijn bord,
    L'Eau d'Issey van Miyake, een heel subtiel parfum. Mijn hart smolt.
    Het is niet de geur van vallende sneeuw,
    maar het is de beste benadering die een neus kan bedenken.

    Veel later las ik de ontstaansgeschiedenis van dat parfum.
    Iets met calone, watermeloenen. Dat heb ik hem niet verteld.
    Als watermeloenen uit de lucht zouden vallen
    dan is dat geen milde witte bui maar een rood bombardement.
    Dat beeld klopte niet met al het voorgaande.

    m – HiH-12/2016 - bijgewerkt

    01-12-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.123. Ik zag de Sint !

    Gisterenvoormiddag zaten LM en ik hier in het bureautje te palaveren en
    in de verte, in de straat die we vroeger niet konden zien omdat er ooit bomen stonden,
    zag ik de Sint lopen. Met achter hem Zwarte Piet. Nog een echte ZwP.

    - Kijk! de Sint! riep ik.
    Toen LM zich omdraaide om uit het raam te kijken
    waren de heilige man en zijn assistent uit het zicht verdwenen.
    LM vindt het kind in mij nog af en toe charmant, maar niet zomaar tijdens
    zijn monoloog over zijn treurnis omdat in de Formule 1 zijn favoriet gestopt is als piloot.

    - En toch liepen ze daar! Kijk! Nu weer!

    De Sint was blijkbaar iets in de auto vergeten en samen met Piet stonden ze daar iets aan te doen.

    - Blijf kijken! dwong ik LM.

    Want een favoriet in de autokoers of niet, dit hier ging over
    de goedheilige man Nicolaas. En die is van een gans Andere Orde.

    ZwP nam uit de auto wat nog nodig was en de Sint volgde hem weer naar het adres van zojuist.
    Toen ik hem van hier uit tussen twee geparkeerde wagens zag langslopen
    zag ik weer die flits van wit-en-rood in het lang. Dat liegt toch niet? En dan die mijter.
    Eerlijk gezegd, 'k denk dat LM een beetje sjaloes is dat ik als eerste de Sint gezien heb en niet hij.

    m – HiH-12/2016, herzien – nog zes keer slapen

    01-12-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)




    E-mail

    klik op knop om me te mailen


    Zoeken in blog


    Archief per maand
  • 02-2019
  • 01-2019
  • 12-2018
  • 11-2018
  • 10-2018


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!