Naar de inhoud

Angeltjes

247184344.jpg
akke.beakke.be

Eerste keer op ons blogje?
Graag eerst dit lezen, waarvoor dank.

Berichten van 1 februari 2007 tot 28 februari 2007

Thomas Jefferson - Theorie en Praktijk

Deze derde Amerikaanse President tussen 1801 en 1809 verwierf wereldreputatie en erkenning omwille van de fameuze passage die hij schreef in de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring van 4 juli 1776 : alle mensen hebben recht op leven, vrijheid, streven naar geluk en vrijheid zich te uiten. 

Niet mis voor deze periode in de menselijke geschiedenis. Jefferson en zijn medestanders hadden de uitgesproken drang zich af te zetten tegen het geestelijke suffen aan de toenmalige Britse en Franse koningshoven.  Na 1789 kwam er weliswaar een burgerregime aan de macht in Parijs dat vlug na een bloedige aanloop vastliep in geestelijke en bestuurlijke  verstarring. De jonge Amerikanen genoten de voordelen van een nieuwe start  in ongerept gebied met companen die vaak zwaar verbitterd hun vaderland hadden geruild voor het onbekende avontuur.  Bovendien wisten of beseften vele migranten  in het uitgestrekte en toen nog versnipperde Amerika niet wat er allemaal aan de revolutionaire hand was in de salons van Boston of Philadelphia. 

De geschiedenis wordt vaak geweld aangedaan, desnoods gemanipuleerd en het opsporen van de waarheid  of het situeren van feiten wordt bij sommige heldhaftige  iconen beschouwd als heiligschennis.  Je m'enfous.

De stelling van Jefferson was revolutionair zonder meer en is een memorabel feit uit de geschiedenis der Moderne Tijden, waar een ganse natie op gebouwd werd en die de zogenaamde Vrije Wereld tot op vandaag bezighoudt.  In theorie. Zoals het ook beperkt bleef tot theorie voor Jefferson zelf.

 De man bezat een katoenplantage in Virginia met een tweehondertal slaven.  Die werkten voor hem en voor zijn libido, want hij had menig kind bij de jonge "verplicht tewerkgestelden".  Mooie idealen, mooie zwarte slavinnetjes en hopelijk mooie mestiezenkindjes in het mooie Amerika van de mooie teksten op papier.

Het was gebruikelijk dat de slaven na de dood van de meester per testament de vrijheid geschonken werd.  De eerste president, George Washington had dit gedaan met zijn lijfeigenen.  Thomas deed het enkel voor 3 van zijn kinderen tijdens zijn leven en per testament voor de vijf overigen die hij verwekt had bij de zwarte vrouw met wie hij lang samenleefde.

De vrijheden waar het om gaat in de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring en Grondwet zijn niet minder waardevol omdat de auteur ervan ze zelf niet toepaste.  Ik word enkel onpasselijk als ik vaststel hoe sommigen die de vrijheid van meningsuiting interpreteren als een toelating om anderen te beschimpen , te beliegen en te vernederen -vaak anoniem- zich beroepend op  Jefferson zonder te beseffen dat die man zélf een aanfluiting was van de begrippen die hij lanceerde.

Ray



Op het gastenpodium : Zio Giuseppe
Sgraffiti

Afbeelding:XL Cauchie sgraffite 1900.JPG



Sgraffiti tref je vooral aan op gevels van woningen uit het begin van vorige eeuw en geconcentreerd in de grote steden, hoewel ook soms op huizen van de notabelen in de kleinere gemeentes.

 Het is een techniek zoals schilderen en tekenen maar waarbij tijdens het
 vervaardigen in de verse plaaster, die op een harde ondergrond werd
 aangebracht, een tekening werd gekrast en ingekleurd volgens de "frescotechniek".

Deze kunstvorm werd vooral toegepast in Brussel, tijdens de art-nouveau periode in het kader van "kunst in de straat", maar stamt uit de Italiaanse renaissance ter versiering van Florentijnse paleizen.
Deze aparte techniek werd herontdekt door Brusselse kunstenaars die er
dankbaar en veelvuldig de gevels van honderden huizen mee hebben
opgesmukt.

Natuurlijk zijn deze kunstwerkjes veel gevoeliger aan de weersomstandigheden dan tegeltjes en mozaïek. Nochtans zijn na honderd jaar nog tal van deze juweeltjes bewaard gebleven. Een van de doelstellingen van de art-nouveau was zovelen als mogelijk van de "nieuwe kunst" te laten meegenieten.  Kunst in de straat voor mensen van de straat, als het ware. De prachtige huizen, meubelen, beelden....schoten
hun doel voorbij wegens veel te duur, maar vele met sgraffiti georneerde gevels zijn nog steeds te bewonderen.


Maison Cauchie-huis | Brussel | Bruxelles | Brussels


De sgraffiti-kunst werd beoefend door een aantal kunstenaars die ik hierna
(beperkt) opsom en door één architect: nl. Paul Cauchie. Hij alleen al stond in voor de versiering van zo'n 200 gevels, waaronder zijn eigen woning in de Frankenstraat  5
in Brussel. Ik vertel er onmiddellijk bij dat de huidige eigenaar de gevel en een groot deel van het interieur met enorme inspanningen, terug in de oorspronkelijke vorm en staat heeft hersteld. Een pareltje van sgraffitikunst in de art-nouveau stijl. De gevel van het huis is opgebouwd in de geometrische stijl, ontleend aan de stijl van Rennie Mackintosh, met wie Cauchie waarschijnlijk contact moet gehad hebben. Het huis is te
bezichtigen elke eerste zondag van de maand onder leiding van een Nederlandstalige gids.  Zo'n bezoek is beslist een aanrader!



Niet alleen Cauchie beoefende deze kunst, ook Adolphe Crespin was een meester in deze kunstvorm. Zijn vaardigheid is in de hoofdstad op tal van gevels te bewonderen. Ik som er enkele op voor het geval u er ooit een wandeling zou voor over hebben. (eventueel gekoppeld aan de tal van art-nouveau huizen)

 

Ik begin met huis van architect Hankar in de Defacqstraat 71 te Sint Gillis.

Fotozaak   "Huis Hanssens", Parmastraat 26 een realisatie in samenwerking met architect Hankar en Crespin in de  Ducpectiauxlaan 47 te Brussel.

Hotel Ciamberlani | Brussel | Bruxelles | Brussels


Het huis van de schilder Ciamberlani eveneens een realisatie van het duo
Hankar-Crespin : een monumentale uitvoering op een twaalf meterbrede gevel.

Tot zover A. Crespin, want er zijn nog anderen die het bespreken waard zijn, zoals: Jean Baes, die een staaltje van zijn kunnen weggeeft op zijn eigen woning in de Van Moerstraat 12 te Brussel. Deze kunstenaar stond eveneens in voor de restauratie van de neoclassicistische kerk te Ukkel en het interieur van het Vlaams Theater.
Daarnaast vernoem ik graag zijn broer Henri Baes, die een pareltje afleverde in de school "art décoratif".
Tevens werkt hij nogal goed samen met een andere kunstenaar Ernest Acker
en de architect Van Rijselberghe (broer van de schilder). Zijn minder
bekende werken zijn de grote panelen van de "Cercle artistique" in den
Haag en de versiering in de fabrieken van Solvay in Frankrijk.

Wie zeker een vermelding verdient is de kunstenaar Privat Livemont die
een meesterwerk naliet in de school "Athénée Saint André" Capucijnenstraat 58, samen met de architect Henri Jacobs. Op bepaalde dagen is het gebouw, in groep en na afspraak, te bezichtigen. Hij is de kunstenaar die vooral symbolistisch werkt door middel van menselijke figuren. Wat zijn enorme vaardigheid bewijst, want zoals reeds gezegd, diende men zeer vlug te werk te gaan omdat de plaaster snel droogde.

Livemont is de kunstenaar die zich toelegde op de affichekunst in de stijl van de wereldberoemde Alphonse Mucha en voor wie hij volgens mij niet moet onderdoen (een beetje chauvinisme mag wel nietwaar). In enkele werken die ik hier opsom is te zien hoe vaardig deze kunstenaar was: ·huis van de schilder Albert Ruytinx, Voglerstraat te Schaarbeek Weldoenersplein 6 eveneens in Schaarbeek
De gevel van de kindertuin, Locquesghienstraat te Brussel.
De gevel van het huis van architect Roosenboom, Faiderstraat 83 in Elsene.

Ten slotte bespreek ik hier nog graag de kunstenaar: Gabriel Dievoet die zijn talent toont in het huis "Les hiboux- De Uilen" in samenwerking met architect Pelseneer Brugmannlaan 55 te Sint Gillis en de villa "Ricardo" Visélaan te Watermaal-Bosvoorde. Hij werkt eveneens zoals Privat Livemont in de symbolistische stijl.

Deze opsomming is zeer beperkt en de beschrijving van de kunstwerken
ontoereikend. Dit bescheiden artikeltje heeft enkel tot doel uw aandacht te vestigen op
het bestaan van deze kunstvorm en de meestal onopgemerkte aanwezigheid van deze prachtig versierde huizen in onze hoofdstad.
Voor mij is Brussel ook de hoofdstad van de art-nouveau en er valt over
deze periode nog veel meer te vertellen dan het onderdeel Sgraffiti ivm
"kunst in de straat". Dat is voor een volgende gelegenheid.

 

Zio Giuseppe.

SP-A leden vervolgd en gediscrimineerd !

"Mijn rechtvaardig hart klopt zwaar, als ik een eurobriefje ontwaar". Die slogan kan best gebruikt worden door de socialistische partij met daarboven het portret van den dikke De Batselier of de ascetische kop van de grijnzende Baard, u weet intussen waar hij woont, juist Palermo, etc.

Het wil niet zeggen omdat er op sommige cynische, verwerpelijke en onfatsoenlijke internetsites en blogs lacherig gewezen wordt op de geldzucht van de socialisten dat die mensen geen verdediging behoeven als ze ten onrechte aangepakt worden door het regime. 

Dit is zulk een blog : schelden, lachen, dubbelzinnige mopjes, onbehoorlijke klap (kijkt u hieronder naar die onwelvoeglijke spreuk na het vrijddaggebed) maar als er onrecht in de lucht hangt, veren we recht, springen op onze velo, grabbelen een paar ijzeren staven mee en hopsakee : waar moet er een genadeslag uitgedeeld worden ?

Een juwelier, een middenstander zeg maar,  met handelswaar voor de beter-gesitueerde medeburger of voor de armeluis die enkele euro's gespaard heeft, biedt korting aan via het ledenblad van de SP-A aan de rode kameraden als ze hem hun lidkaart tonen of de eerste strofe van de Internationale kunnen zingen.  In het Frans is ook goed, dus ik zeg "chapeau" dat is een handelaar die gewiekst zaken wil doen.

Maar, vrienden, holala, op het ministerie van Economische
Zaken wordt niet gedut : honderden ambtenaren pieren daar elke dag elk druksel uit dat in dit land verschijnt, op zoek naar onregelmatigheden, naar gedrukte ontduikingen van de wettelijkheden des lands !  U kan zich voorstellen, welke verantwoordelijkheid zoiets met zich brengt, met welke van stress bibberende benen die mensen zich huiswaarts slepen  ?  Dank u.

Dus ze ontdekken daar ook die aankondiging in het ledenblad van de SP-A en onmiddellijk wordt  een brigade opgetrommeld met overvalwagens, sirenes, waterkanonnen, een peloton Speciale Diensten met bivakmutsen en smerige truken,  allen op naar de onverlaat in Eeklo, om de wet manu militari te laten respecteren, godverdomme, die smerige socialistische profiteurs met hun kortingen.

Deze discriminatie moet aangeklaagd, bestraft en betuchtigd worden : een boete van een paar miljoen, want  juweliers zijn stinkend rijke zwetsers, zijn vrouw en dochters kaal scheren en  hij voor een aantal jaren achter de tralies.  En daar is het niet plezant met al die hitsige kerels die naar maagdenvlees snakken.

U begrijpt nu waarom wij de SP-A steunen, want dergelijke ingreep van het regime tegen die arme socialisten kunnen wij niet accepteren.  Dit gaat te ver !

Alleen, en dat had u al door, het gaat niet om de SP-A maar om het Vlaams Belang en de NV-A, want die juwelier beloofde korting aan Vlaams-nationalisten.  Als het om andere ideologieën had gegaan, had er geen haan naar gekraaid.  Elke dag haat ik dit land wat meer !

Ray

Politie: weg ermee!

Neen, dat is niet ’t onderlijfke dat ik nahink – wat heel aannemelijk zou zijn geweest, heu… in uw gedachtekronkels hieromtrent -  maar in de virtuele GOTV las ik het volgende:

 

“Twee Franse agenten worden vervolgd in verband met de dood van de twee tieners die twee jaar geleden werden geëlektrocuteerd toen ze zich op hun vlucht voor de politie in een transformatorhuisje verstopten.

De agenten wordt ten laste gelegd dat ze hebben verzuimd personen die in gevaar verkeerden te helpen. De dood van de tieners, op 27 oktober 2005, vormde de aanleiding tot wekenlange rellen in de arme Franse voorsteden, de banlieues. Het geweld liep destijds zo uit de hand dat de regering de noodtoestand uitriep. (novum
)”

 

En: voor zij die het NU nog niet snappen: de GOTV, een ander woord gebruik ik er niet voor, dat is het WC-papier die ieder van ons, tenzij wegens constipatie, dagelijks gebruikt: Gescheten Om Te Vergeten.

 

Maar, tenzij ik weer eens niet goed heb opgelet, eigenaardig genoeg is het de GOTV die dit bericht als enige brengt. De GOTV waar ik van walg maar niet op spuw: ik ben nu eenmaal geen sos die alles wat hem/haar niet zint in blinde haat beschijt.

 

Ik heb geen enkele binding met politie, in het algemeen noch ten persoonlijken titel noch met Rene – vaste gast bij Bart Debie – of  enig ander maatschappelijk fenomeen.

In tegendeel: ik ben bij de eersten om die flikken uit te kafferen omdat “ze” mij pakken omdat ik om 5 uur ’s morgens geflitst word aan 70km/uur daar waar ik slechts 50km/uur mocht/mag doen. Al moet ik, tot rust gekomen, ootmoedig erkennen dat niet zij maar de poco’s hiervan de schuldigen zijn die ervoor zorgen dat mijn “milde bijdrage” vooral in La Grande Pipolonië over de balk wordt gegooid.

 

Natuurlijk heb ik niet alleen geen enkele binding maar een uitgesproken afkeer voor het canaille van de richel.

Dit gespuis is er dus niet te beroerd voor om agenten, die hun job doen, aan te klagen.

 

Dat is dus blijkbaar de toekomst van politiekcorrect Europa.

 

In Vlaanderen wordt u als slachtoffer aangeklaagd als u zich verdedigt.

In Nederland wordt de job van inbreker/overvaller officieel erkend zodat hij zijn wapens en materiaal kan inbrengen als beroepsonkosten.

In Antwerpen hebben ze een burgemeester die onomwonden zegt – weliswaar met andere woorden – dat de flikken de pot op kunnen.

 

Erik 

 

Vuurwerk voor onze Grote Dictator !

Een tussendoortje uit de stad van A(llah).

Het was te verwachten dat de spanningen binnen de meerderheid vroeg of laat zouden uitlekken in de pers. De karakteriële ongeschiktheid van Janssens om met mensen om te gaan, verantwoordelijkheden te delegeren, afstand te nemen van zijn eigen grote gelijk is inmiddels doorgedrongen tot aan de toog van elk café.  De euforie na de (gemanipuleerde ?) verkiezingsuitslag is al lang verdwenen. Business as usual zeggen ze op het stadhuis : gedwee gehoorzamen aan de gelispelde bevelen van de onaantrekkelijke burgemeester.  Waar hebben we het aan verdiend ? Aan de computers van Digipolis.

Het klassieke oudejaarsavond vuurwerk werd afgelast wegens de storm.  Jammer maar wijs.

 In  de meerderheidshersenen op de Grote Markt leeft een niet weg te branden opvatting, dat de inrichting van publieke manifestaties "Programmapunt Nummer Een" moet zijn.  Zoals bij de Romeinen : Spelen en Brood, dat is wat het volk wil. 

U herinnert zich de Olifant, de Sultan en de Prinses-die-pipi-deed-op-de-Meir en de stress die dergelijke manifestatie veroorzaakte bij onze beleidsmakers ?  Janssens liep rond in hemd met das !  Echt waar.  Toen hij enkele weken later Beatrix en Albert ontving op mijn stadhuis stond hij in onderlijf (singlet) op het bordes met een zuur bakkes.

Eigenlijk verkiezen wij geen schepencollege om de stad te beheren, openbare werken uit te voeren, te zorgen dat onze jeugd degelijk onderwijs krijgt, dat de begroting in evenwicht is, dat de illegalen niet de stad gaan overnemen en de veiligheid overdragen aan de bendes, neen burgemeester en schepenen denken dat ze stuk voor stuk Voorzitters zijn van Feestcomités of carnavalsverenigingen.  Dat is plezant, dat doen ze graag.  En zoals echte voorzitters  maken ze ook ruzie, ze vechten voor de gunst van het volk...

Het uitgestelde vuurwerk zal doorgaan op 29 juni, de laatste schooldag.  Janssens heeft dat beslist.  Heylen die normaliter verantwoordelijk is voor feestelijkheden, durft niets zeggen, de liberaal Bungeneers is razend, hij wil de centen niet geven en wijst op de milieugevolgen van vuurwerk tijdens een zomeravond.   

Het is wel een vreemde datum.  Waarom niet op 9 juni, de dag voor de verkiezingen ?  Dan kan Hugo en Veerle Claus al vooraf beginnen met een zatte bende te klinken op de overwinning. Alleen van wie is nog onduidelijk. Alhoewel op Digipolis weten ze het al.


Ray 

Nieuwe Naam - Zelfde ambras

Het is al van dattum bij de VLD voor de nieuwe naam bekend wordt gemaakt.  Ambras.

Het doet mij denken aan de CVP met voorzitter Vanhecke die stond te gillen op een podium "Le nouveau CVP est arrivé ..." en die enige tijd later langs de brandladder van zijn partijkantoor de pers ontvluchtte als een betrapte dief in de nacht. Er was brand ontstaan in zijn gemoed en de partij duldde dat niet van haar voorzitter. Is er trouwens verschil tussen de huidige CD&V en de CVP, behalve de ampersant, die fantastsiche uitvinding waar Stefaan Clerckx van in zwijm viel ? Passionele uitschuivers  worden nu oogluikend genegeerd maar de politieke onbetrouwbaarheid, machtshonger en leugenachtigheid is dezelfde. 

Bij de VLD gaat het niet over zoiets futiels als passie en seks. Voor de liberalen is dat zoals  het openbaar vervoer van  Hasselt, gratis op en af voor iedereen.

De ruzies en de wrevel  betreffen  de plaatsjes bovenaan de lijsten.  Het systeem van kieskringen dat de wijze politici zelf opgesteld hebben, veroorzaakt nu al heroïsche ambras in Oost-Vlaanderen tussen De Cromagnon dwerg en de Grootste Diplomaat ter Wereld, Karel Klucht. Ze eisen alle twee de eerste plaats op, op basis van hun respectieve kwaliteiten en adoratie door hun kiesvee. Gelukkig is er nog een vrouw in het spel betrokken en dat  maakt veel goed.

Job had gelijk in een van zijn gewaardeerde reacties  : de naamswijziging van de VLD is niet belangrijk, laten we ze gewoon de PVV blijven noemen, de Pest voor Vlaanderen. En nog veel ambras gedurende lange jaren oprecht toegewenst !

Ray

Mijn Vlaanderen heb ik hartelijk lief

Het doet aan het Zangfeest denken deze titel, het is niet hip, en voor sommige nieuwlichters zal het best belachelijk klinken.  Ze mogen wel weten, die nieuwlichters dat ze dwalen.

Natuurlijk is "Mijn Vlaanderen heb ik hartelijk lief" vooral bedoeld als metafoor.  Op de webstek van het Vlaams Belang staat vandaag een stellingname in verband met de kennis en het gebruik van onze taal, tot nader order nog steeds het Nederlands (en zoals in mijn geval en door sommige intellectuelen onder u al vastgesteld, doorspekt met Antwerpse snedige "smeten" en grepen ; en dan heeft u mij nog niet beluisterd).

Terecht zegt deze partij dat wij het Nederlands in het onderwijs opnieuw moeten invoeren als een basisconcept , als een kennisvak voor  de opvoeding en opleiding van jonge mensen.  Communicatie is essentieel in een samenleving, taal kleurt de persoonlijkheid van het individu, het bakent de grenzen af van een behoorlijk sociale omgang, taal is de klik-klak die ons aan het lachen brengt, de rijke klanken van onze taal versieren de woorden die wij in de mond nemen om onze geliefde te overtuigen dat we wel zouden willen maar niet kunnen al die sterren voor haar  plukken ... en als ze het niet gelooft, nemen we haar mee de slaapkamer in om het te proberen vanuit het open venster.

Frank Van het Vlaams Onderwijs, die dikke Mevrouw  Vanhecke van het Vrij Onderwijs, de schepenen van de 308 Vlaamse gemeenten en de 19 randgemeenten met allen hun inspecteurs, directeurs, leraars, onderwijzers zouden de oproep van het VB moeten lezen, hun politieke vooroordelen terzijde schuiven en nadenken over de waarheden die verkondigd worden. 

Wie de eigen taal minacht of onbelangrijk vindt,  snijdt zich af van de eigen gemeenschap.

Ray

Mijnheer Erik op Blitzbezoek in Dubai

Rusteloos op zoek naar gunstige zakendeals landde Mijnheer Erik deze week met zijn privé-jet in de modelstaat Qatar.  Onmiddellijk werd hij door de plaatselijke televisiezender geïnterviewd voor het felgesmaakte programma "Ne-Zweepslag-veur-ne-vodka". De schminker van dienst had weinig werk met onze Mijnheer Erik, zoals geweten  een heftig voorstander van diversiteit. Vooral in de portemonnee.


clip_1357.jpg

Het walgeljk verhaal uit Amsterdam deel II

Op 1 februari schreven we over dat onvoorstelbare idee om tijdens de Jeannettenparade op de Amsterdamse grachten een boot met kinderen te laten meevaren.  Ik schrijf speciaal denigrerend want ik heb geen goed woord over voor dat ziekelijke gedoe.  En ik ben voldoende op de hoogte om het verschil te kennen tussen homoseksuelen en pedofielen.  Hier gaat het dus over pedofielen die zich optrekken aan de emancipatie van de homo's om hun vieze spelletjes te rechtvaardigen.  Heel die Gay Parade mogen ze voor mijn part afschaffen en zeker als de kinderverlokkers mee de dans inspringen.

Als aan de kindjes opgedrongen wordt om verkeersregels te volgen, of te leren wie Piet Hein was, kunnen we ze ook aanporren om te leren wat ze leuk vinden aan seks.  Liefst met een vieze vent die geilt op jonge jongetjes.  Dat voorstel kwam nota bene van een docent aan de Vrije Universiteit Amsterdam maar burgemeester Cohen, de linkse schijtpil, zag het niet helemaal zitten.  Stel dat de boot zou zinken...

Inmiddels is het onwaarschijnlijke toch gebeurd : Cohen is overstag gegaan en heeft officieel verklaard dat een kinderboot kan meevaren.  Enkele fraaie exemplaren van ouders haddenen geprotesteerd bij de burgemeester en hem gewaarborgd dat zij zullen aanwezig zijn op  die boot om een oogje in het zeil te houden.  De kindjes zullen tussen 11 en 16 zijn.  Rijkelijk oud als u mij vraagt, want échte viespeuken hebben ze graag jonger.   

Je zal maar zulke ouders hebben ... en zulke zieke  docenten aan  de unief en een onbenul van een  burgemeester.  Cohen, mag ik even op je komen braken, man ?  Jij bent toch zo tolerant.

Ray

De Kamer : het lachpaleis

Villa Politica op woens- en donderdagnamiddag, de rechtstreekse verslaggeving uit het Vlaams Parlement en de Kamer, is dikwijls een bron van vermaak, alhoewel de producers niet tot de afdeling amusement behoren.  Met de verkiezingen voor de boeg zal het alleen maar grappiger worden. Een goede raad voor het stelletje gebuisde acteurs die in de politiek hun weg zoeken  : probeer niet te overdrijven, want de camera is genadeloos.

Opmerkelijk vond ik tijdens de uitzending van zonet de invloed van de artikels van Mijnheer Erik op het parlementaire gedrag van de Heren Annemans en Decrem, twee degelijke en getalenteerde oppositieleiders. Deze morgen schrijft Mijnheer Erik over de verbazing en verontwaardiging in het bedrijfsleven (een sector waarin hij rondzwemt als een dikke vis in ongezond water vol kapitalistische haaien) over een nieuwe wet die bedreigend is voor de werkgelegenheid en voor de bedrijven  en enkele uren later staat Guynokkio met spijkers in zijn mond de Kamer blazen wijs te maken en alles te ontkennen ... Guynokkio zal nog eindigen met zijn eigen bestaan af te zweren.

Voor de rest komt het Kamergebeuren  bij mij vooral over als een schertsvertoning waarin allerlei figuren mekaar constant zitten uit te lachen.  Dat is jammer voor de democratie maar het is een rechtstreeks gevolg van de particratie ! 

  Iemand spreekt de vergadering toe en dan toont de regisseur beelden van anderen, die geacht worden te luisteren, maar die doen niet anders dan smalend lachen.  Het is alsof iedereen dezelfde cursus heeft gevolgd "Lachend de waarheid ontkennen". Anderen tokkelen op hun schootcomputer, lezen de krant, staren omhoog of keuvelen met de tegenpartij.  Maar de meesten lachen. Dat zal een hele cultuurschok teweeg brengen bij de arbeiders die binnenkort zullen verkozen worden bij de partij van den Baard : die mensen zijn dat niet gewoon om op hun werk te schateren.

Anderzijds ziet de aandachtige toeschouwer dat diegenen die doodgezwegen of geridiculiseerd worden door de gestroomlijnde media wel degelijk mensen zijn die iets in hun mars hebben, die hun job met talent vervullen en die vooral goed zijn in het "zeggen wat wij denken" .  Zoals Gerolf Annemans.  Hij moet wel in het vervolg citeren uit de"Angeltjes"  in plaats van  de saaie Financiële Economische Tijd.  Juist hé, Mijnheer Erik ?

Ray

Over vier maanden is het zover ...

Als  er verkiezingen naderen,  word ik nerveus.  Wat zal het ditmaal worden ? 

De socialisten met den Baard bekoren mij zeer, want ze worden ondermeer geadviseerd door,   hou u vast,  Mijnheer Gène Bervoets, u welbekend als de sympathieke kok van een VRT-programma waarvan de naam mij ontschiet.  Zoals de Gène look versnippert over ongewassen en ongepelde tomaten ...daar zit een hele visie achter. En Mevrouw Caroline-sans-Gêne  met haar hagelblanke boezem en zwoele stem van "heb ik daar even een orgasme beleefd" ... wie is daar niet ondersteboven van ? Met de sossen valt er te smossen.

Leterme is ook een vent naar mijn hart.  Zijn mobiel telefoonnummer ken ik niet alhoewel hij het eens op tv publiek heeft gemaakt (ik zou trouwens niet weten wat hem te zeggen buiten "Hallouw ?") maar hij reist veel door Wallonië om de mensen aldaar gerust te stellen, dat wij zullen blijven werken en wroeten om de Walen te onderhouden.  Het is zoals in een huwelijk, zegt den Yves met een schalkse knipoog, omdat ge niet graag meer bij uw vrouw slaapt, moet ge nog wel haar rekeningen betalen.  In het Frans zoiets zeggen tegen een zaal vol overspelige Walen, ze breken het kot af. 

Een mindere kanshebber, maar toch, ik ben een geboren twijfelaar, is Vera Dua van Groen met een uitroepteken (!). Persoonlijk vind ik (aangezien ik van politiek weinig begrijp) dat mensen die er uitzien als vetgemeste pygmeeën met een blond Hitlerpruikje minder geschikt zijn om met enige allure van op de Kamertribune de natie toe te spreken.  Bij Groen met een uitroepteken (!) zijn reclame-adviseurs in dienst die net het tegengestelde beweren en vanzelfsprekend professioneler zijn dan de liefhebber die ik ben. Dua, Aelvoet, Vogels, het zal niet makkelijk zijn mij over te halen maar het charisma van Tavernier kan mij zeker bekoren.  Groen  ? (met een vraagteken ditmaal)  Ze pakken direct naar uw poen.

Waar ik reikhalzend (en ook een beetje  kokhalzend)  met nauw bedwongen ongeduld zit naar uit te kijken : wat gaan mijn vrienden van de VLD met hun nieuwe naam doen ?  Wordt het pro-VLD, anti-VLD , open-VLD, gesloten-VLD, ik weersta vele verleidingen om mijn duit in hun naamzakje te doen.  Het zal alleszins iets moois worden, zoals te verwachten van een prachtmens als Nojel Schlangen.  Over de inhoud maak ik me geen zorgen : dat is baarlijke nonsens uit het Leugenpaleis. 

Zo, beste vrienden.  Iets vergeten ?  Ik kom er op terug.

Ray

Werkloosheid is mijn zorg niet

Stelt u zich eens voor:

 

U werkt met een honderdtal collega’s in een bedrijf dat wordt veroordeeld door de rechtbank voor een of ander misdrijf.

Uw bazen, hardleerse smerige kapitalisten zoals ze zijn, laten het niet aan hun hart komen en wandelen lustig voort langs de dunne grens van het toelaatbare om er zo nu en dan toch wel weer eens over te stappen.

 

Stom natuurlijk, vooral als er binnen het bedrijf een alerte roodgroene “delegee”  als de kippen bij is, niet om stommiteiten te vermijden maar om de “zaak” te gaan verklikken.

 

U, als naarstige werknemer, weet van niets.

Nochtans hangt U een zware straf boven het hoofd.

 

Madam Konkeldinges heeft het namelijk in haar kop gehaald om bedrijven, die een tweede keer worden veroordeeld, te sluiten van 1 tot 10 jaar.

 

Niet alleen de verantwoordelijken worden gestraft, met recht en reden, maar u als werknemer staat op straat.

 

Op vraag, door onze reporter ter plaatste, wat Madame Konkeldinges vond van onze stelling volgend antwoord: “Maach meneechgrr, dat ies tok keen problème, de flaamingken kaan dat keld wel opoesten”

 
Erik

Bijbelneuken schaadt de gezondheid

In Vlaanderen kennen wij ze nauwelijks, de strenge protestanten : dankzij de grondige ingrepen van sympathieke figuren als Alva, de Farnèse en andere zonnige geloofsopruimers werden de afvalligen van de Roomse waarheid verdreven naar het Noorden.  Behalve de pechvogels die zich wederdopers of anabaptisten noemden en die gretig vastgegrepen werden en genadeloos overgeleverd aan het vuur.  

Die protestanten konden zich meestal  behoorlijk herinrichten, vooral in Duitsland en Nederland maar door hun gestrenge leefregels werden ze soms  gedwongen opnieuw te vluchten of kozen ze zelf voor een exit.  In de VS en Canada beleven zij tot op de dag van heden hun anachronistische bestaan met vaak tirannieke trekjes. Dit is geen kritiek enkel een vaststelling en als ze fout is, spijt het me.

Politiek gegroepeerd  in Europa zijn momenteel de Nederlandse christen-unionisten vrij succesvol.  Deze zwartekousenkerkgangers van wie je verwacht dat ze maatschappelijk aan de behoudende kant staan, vallen op door politiek-correcte  standpunten.  Nu ze tot de meerderheid zullen toetreden worden er extra inspanningen gedaan om au serieux genomen te worden. Binnenkort lopen de vrouwen met netkousen of brandnetelslips.

Is het naïveteit, wereldvreemdheid, onwetendheid, het is niet te behappen voor het moment maar de christen-unionistische bijbelneukers stellen voor om in de nieuwe regering een islamitische minister op te nemen. Zelf hebben ze geen kandidaat in hun rangen maar de anderen moeten er voor zorgen. 

Eigenlijk is het een mengeling van pose en  naïveteit, denk ik.  De stemmers voor deze partij bevinden zich bijna uitsluitend in landelijke gemeentes (Staphorst e.a.) waar de gekleurde, moslimachtige medemens beslist niet gaat wonen.  Zij zijn niet op de hoogte van de problemen die in de grootsteden veroorzaakt worden door het onaagepaste gedrag van vreemden die er zelfs niet over peinzen om zich aan te passen.  Net zoals bij ons trouwens.

Het worden spannende tijden over de grens : bijbellezers, bijbelneukers en bijbelontkenners gaan samen voor een generaal pardon voor alle illegalen, dan nog wat andere toegevingen aan de multicul en het probleem van de AOW is zo van de baan, want de centen  zullen op zijn.
 
Doei !

Ray 

Waar zijn mijn brandnetelsokken, nondedju ?

Hoe zou het zijn het met de geesteshygiëne aan onze universiteiten ?  Als de ochtend begint met dergelijke overpeinzingen, moet ik best niet te veel koffie drinken voor de zenuwen, anders haal ik de avond niet.

Aan de universiteit van Cambridge met een  terechte reputatie wordt het  bewijs geleverd dat genialiteit en waanzin aan mekaar grenzen.  Onderzoekers aldaar zijn tot enkele verrassende en wetenschappelijk hopelijk goed onderbouwde conclusies gekomen die zij uiteraard graag delen met het wereldgeweten, zijnde u, ik en nog een kleine zes miljard onwetenden.  Die studies zijn er vaak ook op gericht om ons een dik schuldcomplex aan te praten. 

De invloed van onze kleding op het milieu !  Ik had er nooit bij stilgestaan, want ik ben constant bezig met het sorteren en hersorteren van het huisvuil. Bekommernis voor het milieu in het dagelijkse harde bestaan, daar gaat het om.  Mijn brave buurman Rachid lacht mij uit met mijn obsessief gedrag : "Allemaal samen in een grote zak, Mijnheere Ree ondere de lantaarnpaale aan den overkant". 

Er is vastgesteld in Cambridge dat mode milieu-onvriendelijk is.  Een zeer pijnlijke vaststelling voor iemand die samenwoont onder eenzelfde  grijze hemel met  de Zes van Antwerpen : de koningen (en een koningin) van de theatrale outfits en soms ook elegante mode.  Maar er valt over te praten, zeggen de Britse geleerden, gelukkig maar. 

Als onze kleren vuil zijn, moeten we ze wassen op een lage temperatuur, ze niet drogen, noch strijken.  Met andere woorden : er slonzig en voddig bijlopen is goed voor het milieu.  Bij sommige adepten van links, groen-links, rood-links merk je trouwens dat zij al lang die stijl genegen zijn. Ook wat betreft het gebruik van zeep.

De oplossing voor onze kleding bevindt zich in de productie en fabricatie van nieuwe stoffen om ons te beschermen tegen de elementen en niet naakt door het leven te gaan : algen zijn zeer geschikt, evenals sojavezels, maïs en brandnetels.  Het voordeel is als er een hongertje opkomt, je kan je  eigen sokken of onderlijfje opvreten. 

Ray

Exit Crystal Serenity

We hebben de Crystal Serenity die op wereldcruise is gedurende een week kunnen volgen via hun webcam. Dit was vanzelfsprekend geen productie van National Geographic maar leverde wel ongebruikelijke beelden op.
Tot afscheid: een foto van het onderbesneeuwde dek.



63-8b8dbaeed182485237f425ca120130c9.jpg

Stijlvol en toch vuilgebekt . Zo willen wij het

Han Renard en Ann Peuteman of Peutemie van Knack publiceren een interview met Bruno Valkeniers, gemeente- & provincieraadslid voor het Belang van Vlaanderen.  En vermoedelijk binnenkort kamerlid of senator.  Hij is welgekomen, Bruno, een intelligente vent, aangename présence, vlotte babbel, een aanwinst.

De vragen handelen over de heikele punten : Morel de Rel, de radiojongen met strepen en streken en dan de nodige tendentieuze stellingen en insinuaties die voorgelegd worden met een azijngrimlach in de hoop op een nieuwe uitschuiver die gretig kan uitgebeend worden door de wildplassers van Knack, Hanneke en Anneke, gretig gevolgd door de frisse figuranten van  de Morgen en de rode kameraden op de overige redacties.

Valkeniers weerstaat prima de vragenstellers, die zich echter tegenover hun lezers schriftelijk onmiddellijk in de juiste hoek situeren als zij de voornaam van Dewinter schrijven als Philippe.  Zodat iedereen beseffe, dat zij het niet over hun rode gemoed krijgen om de man te benoemen zoals hij datzelf verkiest : Filip.  Dat is zo petieterig kleinzielig dat het mijn medelijden opwekt.  Geef Hanneke en Janneke een bolleke. Bruno Valkeniers is echter slim en ervaren genoeg om zonder die kinderachtige orthografie gefocust te hebben, de vragenstellers-neuspeuteraars te catalogiseren als schrijffrutselaars met een compleet manco aan neutraliteit.

 In het  élan van zijn pleidooi draait Bruno  de gashandgreep  iets té ver open.  "Wij moeten stijlvol zijn" zegt hij en iets later "in de oppositie mag je wel vuilgebekt zijn".  "Knip !"  zegt Peutemie tegen Renard : "Het is niet veel maar we hebben toch iets, hoe kan je nu stijlvol en vuilgebekt combineren met mekaar ?"  "Just", zegt Renard, "we hebben onze titel !  Philippe zal het niet leuk vinden".  En dat is wat zij willen bereiken : tweedracht zaaien bij de vermeende fascisten, hun reputatie bezwadderen, hun ideologie beschimpen en in een vals daglicht stellen.

 In al  hun overmoedige driftigheid vergeten Hanneke en Anneke iets essentieels : velen zitten  vergenoegd  te wachten tot Bruno inderdaad met enkele goedgemikte vuilbekkerijen het unitaire zootje onderuit haalt. Stijlvol weliswaar.

Ray

De verrassing van Urbanus

Mijnheer Erik had het gisteren over Urbanus en diens commentaren op het progressieve front en de prangende maatschappelijke vraagstukken die onze samenleving verdelen.

Grasduinend langs de diverse politieke blogs (er zijn er heel wat met uitgesproken Vlaams-nationale en Vlaams Belang sympathieën) zijn de analyses en kritieken over Urbanus' uitspraken van dankbaar over onthutsend tot enthousiast.

Rechtvaardig rechts moet  proberen Urbanus niet te hevig aan de boezem te drukken, want de man zal onder zwaar artillerievuur komen te liggen. Met een gekwetste Urbanus die we moeten afstaan aan het Poco hospitaal zijn we niets.

  Links heeft zich even laten inpakken door Vlaanderen's komiek nummer één.  De Morgen dacht goed te zullen scoren met een vrije tribune aan te kondigen met de man van het Payottenland maar dat viel  ze zwaar tegen : er werd gelachen maar groen. Op de VRT waar flateren een blijk van beroepsernst is, schoven ze voor de zoveelste keer uit over de eigen vieze excrementen, in de overtuiging dat de domme kijker tuk is op stront.  De kop van Tim Pauwels werd speciaal voor dat doeleinde gebeeldhouwd door de rode vakbond : wat ruik ik ?

Elke actie ontketent een reactie, elke beweging van de slinger kent een tegenbeweging.  De druk in bijna gans West-Europa op de burgers om ze  tegen hun zin een maatschappij op te dringen die ze niet wensen, die druk door de diverse regeringen is zo overdreven, zo grotesk, dat dit vroeg of laat tot een hevige tegenbeweging zal leiden. 

In Vlaanderen hebben wij verknechting in onze genen maar ook stille rebellie tegen de bezetter. Tot hiertoe was het VB de enige die de stem van het volk aanhoorde en vertolkte. Laten we hopen dat langzaam maar zeker meer VIPS en BV's hun gezonde verstand  laten weerkeren.  Wij zullen hen niet doodknuffelen maar wel met open armen ontvangen.

Ray 

Urbanus rechtse rakker?

Urbanus is een van de weinige artiesten in Vlaanderen die, - een beetje zoals egeltjes paren - héél voorzichtig, het aandurft om een beetje kritiek te uiten op het politiek correcte etablissement. Hij was in gesprek met Barones Doornaert, Zure Tim Pauwels, Bart Eeckhout van de GOTV en de diepe décolleté - madame, Caroline sans gêne.

 

Maar Urbanus hoedt er zich wel voor om in het rechtse kamp geduwd te worden omdat hij maar al te goed weet  welke financiële gevolgen dit voor hem kan hebben.

Jammer dat hij die open doelkans niet heeft benut door het geval van ondermeer DeStrangers aan te halen.

 

Veelzeggend vond ik: “Wat ik denk dat bij de mensen leeft, ik zie dat toch ook bij collega -artiesten, een jaar of tien geleden hoefden wij geen twee keer na te denken om ons mening over iets te zeggen en nu wordt dat toch gevaarlijk. En ik weet er een hele hoop die zeggen: maar jong, wat trekt gij u over uwe kop, geef die mannen gelijk”

 

Waarbij BRT (BloedRood Timmeke) vlug overschakelt naar een citaat van Urbanus in Nooitgedacht  van 17-12-06 waarbij deze besluit,  dat hij schrik heeft van bepaalde gevestigde waarden binnen het mediawereldje.

 

Bart Eeckhout van de GOTV haast zich om te vertellen dat er hoegenaamd geen sprake is van zwijgverbod, politieke druk of wat dan ook.
Nu haasten is veel gezegd. Voor elk woord dat hij uitkraamt heeft hij twee seconden bedenktijd nodig maar hij krijgt van BRT het dubbele.
Daar waar de vlotte Barones, als het wat “moeilijk” ligt, door diezelfde neutrale  BRT niet vlug genoeg onderbroken kan worden.

 

Wat Eeckhout bedoelt met het volgende blijft mij een raadsel:”…niet zo zeer in de media, niet zo zeer in de politieke wereld want daar wordt er wel duchtig links en rechts van gedachten gewisseld..”

Deed me onmiddellijk aan Filip van Laenen denken en ik citeer hem: “En dat uitgerekend Yves Desmet dit dus moet overkomen, anders de vleesgeworden arrogantie en reïncarnatie van de inquisitie wanneer iemand geïnterviewd moet worden die nog maar een millimeter rechtser is dan zijn eigen extreem-linkserigheid, dat is toch wel het toppunt van ironie.”

 

Maar het is zijn enige kronkel niet want hij vindt dat er een soort manco is in de culturele wereld, er geen tegenstem is tegen het maatschappelijk denken dat ge eigenlijk links kunt noemen. “Noem mij eens een spraakmakende rechtse schrijver in Vlaanderen? Ik ken er geen” .  Er zijn uiteraard auteurs en artiesten met rechtse sympathieën, alleen zij weigeren het hoofd boven de korenaren uit te steken, goed wetende dat de pikdorsers klaar staan.  Daarom dat de voorzichtige stellingen van Urbanus (trouwens ook gisteren in de Morgen opgenomen) bijzonder moedig zijn !  En hopelijk de voorbode van een nieuw klimaat.

Ik hoorde de barones graag zeggen “dat de essentie van een democratisch debat is dat je het oneens bent en dat je elkaars opinies respecteert, dat je daar een discussie over hebt..” en hier onderbrak BRT haar voor de zoveelste keer.

 

Maar de beste uitspraak vond ik van Caroline sans Gêne.

“Als je tegenwoordig nog zegt dat er racisme in de samenleving is en dat er discriminatie is dan word je bijna gestigmatiseerd”

 

Of hoe de sossen de wereld op zijn kop kunnen zetten.

 

Erik

 N_061010_morgenBeter_v.jpg

Thuis, het multicul propaganda feuilleton

Het is wreed serieus begonnen vandaag op de Angeltjesblog.  Een klacht tegen de regering neergelegd, een droge les geschiedenis, een gastschrijver die verbolgen is ... straks komt Walter Pauli nog langs om aan te tonen dat we, zie je wel,  verdomme verzuurd zijn.

Er is ook aangenaam nieuws, gelukkig maar.  Het mini TeveBlad meldt bij de programma's van vandaag onder de titel "Thuis wordt multicultureler" het volgende : "In Thuis komt de kijker al drie Marokkanen, een Tsjetsjeen én een Pool tegen.  De VRT blijft duidelijk haar best doen om de multiculturele samenleving in Vlaanderen zo goed mogelijk in beeld te brengen". Bravo ! 

Zoiets fleurt mij op bij het begin van de dag.  Ik leef niet in het barre Vlaanderen van Cyriel Buysse of Koarele Van de Woestijne, wel in het Multiculturele Sidi-bel-Amberes, het Thuisland van Ali Baba en zijn veertig Rovertjes. Oef !

In dit paradijsje waren er onlangs drie jongeren, Arik, Manoud en Samir die hun Volkswagen Golf wilden laten herstellen bij Jos Van de Putte, een goedkope autoknutselaar een beetje verderop in de Multicultistraat.  De Jos (niet onze trouwe Jos die u allen kent) was klaarblijkelijk niet in zijn dagje want de drie jongeren werden vreselijk boos over de herstelling en de factuur.  En wat doe je dan, beschaafd zijnde in de multiculturele samenleving ?  De Jos zijn knie werd een beetje verbrijzeld, zijn dijbeen wat gebroken, zijn middenvingertje geknakt (hij had het niet moeten opsteken, nietwaar), een tandje uitgeklopt en een stukje van zijn neus gebeten.  Jennifer Aniston betaalt kapitalen voor een neuscorrectie, onze olijke drie speelse jongeren vol kattenkwaad doen zoiets gratis ! (De namen van de betrokkenen zijn  veranderd, het verhaaltje is waar want het stond gisteren op de rol in het Vlinderpaleis).

Er is een enorm verschil tussen de propaganda  die de openbare zender  ons opsolfert en de rauwe werkelijkheid.  Wij weten dat, onnozelaars ontkennen het.


Ray

De derde islamitische Invasie

De eerste islamitische invasie van het Iberische schiereiland en een deel van Frankrijk werd in 732 gestopt nabij Poitiers.  De kromzwaarden werden teruggedreven.

De tweede islamitische invasie kwam uit het Oosten met de Ottomaanse Turken die in 1683 voor de poorten van Wenen tot stilstand gebracht werden.

De derde islamitische invasie is een aantal jaren geleden begonnen en nu nog steeds aan de gang.  Er wordt (voorlopig) geen strijd geleverd, de schijtlaarzen van de verschillende West-Europese regeringen geven zich zonder slag of stoot over, openen de grenzen van hun landen en hun schatkisten en verbieden hun burgers zich te verzetten tegen  de gebruiken en zeden van de moslims, die zich krom lachen met die tolerante meegaandheid.

Zijn er precedenten in de geschiedenis van een dergelijke lafhartige overgave ?

Om de 20 jaar verdubbelt de moslimpopulatie in Europa, er verdwijnen jaarlijks miljoenen euro's naar Marokko e.a. thuislanden.  De oliestaten van hun kant pompen miljoenen in de verspreiding van de achterlijke godsdienst die gepredikt wordt door fanatici die de wetten en waarden van Europa verloochenen om ze te vervangen door deze van de woestijn.

Zijn er precedenten in de geschiedenis van een dergelijke  toegejuichte infiltratie ?

Het is een absolute noodzaak dat de bewuste burgers in de verschillende Europese staten zich verenigen, contacten met mekaar uitbouwen, mekaar steunen en samenwerken in Europees verband om deze derde invasie te laten stoppen. 

Op de nieuwe Nederlandse regering van christen-democraten, socialisten en bijbelneukers moet niet gerekend worden.  Zij kondigen een "algemeen pardon" aan voor alle illegalen, dat is weer eens de gemakkelijkheidsoplossing.  Gelukkig vinden de bewuste Nederlanders  mekaar in de Partij voor Vernieuwing van Geert Wilders.

Als de regeringen lafhartig zijn en zich overgeven, moeten de burgers van zich laten horen.  Het gaat over onze toekomst,  en die van onze kinderen en kleinkinderen.


Ray

IJsberg schuift rakelings langsheen het schip

Onze hoofdredacteur heeft met zijn polaroid, vandaar dat de foto's ook zo snel klaar zijn, een paar kiekjes genomen van een ijsberg die rakelings, ( 2 kilometer is volgens de schijtluis rakelings), langs het schip voorbij schoof.


9702.jpg


9703_thumb.jpgEn hier ziet u de foto in het klein



Hieronder in het groot.
9703.jpg
Hierboven ook

Landverraad en Collaboratie

Een invasie is een vijandelijke inval of een massale toevloed. 

Als je vrijwillig de grenzen openzet, je eigen wetten op het toelaten van vreemdelingen op je grondgebied overtreedt, je eigen burgers niet beschermt, de vreemdelingen met gulle gebaren onthaalt en ze de weg wijst naar de vele geldkoffers die je voor eigen noodgevallen gevuld hebt, dan heb je geen invasie maar doe je aan vrijwillig, opzettelijk landverraad.

Heel de Belgische regering,  het Braakmiddel voorop, klaag ik aan wegens Vrijwillig en Opzettelijk Landverraad.  De volksjury zal zich uitspreken op 10 juni over de schuldvraag.  Op landverraad staat een strenge straf : verbanning, verbeurdverklaring en aanslag van roerende en onroerende bezittingen.  Laat de juristen onder ons teruggrijpen naar de  jurisprudentie van na 1945 om als voorbeeld te dienen voor de huidige rechtspraak. 

Ik eis in afwachting van de monsterprocessen ( met Guynokkio  in de beschuldigdenbank is die term niet misplaatst) dat in afwachting :

de grenzen gesloten worden
de koppen geteld worden
de wetten nageleefd worden

En dat niemand de woorden incivisme of racisme in de mond neme  Ik eis de naleving van de wetten van mijn land, ik heb nog nooit op een medemens neergekeken omdat hij een andere kleur heeft of een vreemde godsdienst aankleeft. Ik eis wel dat mijn land en mijn medeburgers niet het slachtoffer worden van een invasie en ik eis derhalve dat de regering haar werk doet.  Of opkrast. 

Ik ben een degelijk burger, een democraat.  Mijn regering bestaat helaas uit collaborateurs.


Ray

Op het Gastenpodium bij de Angeltjes:
Luc van Balberghe!

Wegens het formidabele succes van Angeltjes worden wij bestookt met aanvragen van niet alleen wilde fans en amateur-leuteraars maar ook van de betere en andere auteurs, bloggers, journalisten en zelfs politici om toch maar eventjes vermeld of op zijn minst eens "gelinkt" te mogen worden.

Het is dan ook bijna niet meer te doen voor onze hoofdredacteur om zijn schare fans van de vrouwelijke kunne van zich af te schudden. (de sjansjaar)

Niettemin houden wij stand ondanks deze enorme druk.
Maar het vlees is zwak, vooral dat van....jaja, ge weet het ook wel zekers.

Wat te vrezen viel is dus gebeurd. Ene Kal van Brollenbergs of was het Knal Prottenberg, of nee Brol van Kallenberg... nu swat... Die vent, voor ons tot hier toe volslagen onbekend, is erin geslaagd onze hoofdredacteur het hoofd op hol te brengen door zijn amourette, ene Liesbeth Van Impe, op hem af te sturen.

Gedane zaken nemen geen keer en bijgevolg zijn wij contractueel verplicht volgende tekst te publiceren.

En met veel genoegen en overtuiging geven wij het woord aan Luc van Balberghe van "Vrij van Zegel"


LucVBportret.jpg


 

Ik had me voorgenomen er niets over te schrijven. Het klinkt namelijk zo ongeloofwaardig als je de verdediging opneemt van iemand waarmee je belangen deelt.

Het lijkt dan zo snel op een toffe-jongens-onder-elkaar-clubje, het ons-kent-ons dat ik de linkse kerk zelf verwijt, het mekaars-piemel-vasthouden dat zo kenmerkend is voor obscure figuren zoals de redactie van De Morgen, de leden van Blokwatch en de steuntrekkers van het Centrum voor Ongelijke Kansen en Racismeverspreiding.

Op aandringen van Karel De Gucht pleegde Yves Desmet niet alleen een ongegeneerde karaktermoord op prof. dr. Frank Thevissen van de VUB, maar veel erger nog: wetenschappelijk onderbouwde informatie wordt bewust achterstevoren gedraaid en ons leugenachtig in de maag geslitst.
De Stemmenkampioen is zijn stem kwijt.

Frank Thevissen is van bij de start lid van de Raad van Advies van het maandelijkse mediamagazine AchterhetNieuws, waarvan ik de uitgever ben. In het kader van deze professionele relatie, dacht ik eerst de verdediging van Frank aan de altijd zegevierende Waarheid over te laten.

Maar de situatie is zo gortig, zo kotsmisselijk makend, geworden dat ik niet langer meer mag zwijgen.

Wie nog een beetje stem heeft en van ont-stem-ming nog niet met verstomming is geslagen, zegt het voort.

Schreeuw het van de daken!

Dit weekend pakt Het Laatste Nieuws, zoals in het begin van elke maand, uit met de laatste peilingen van De Stemmenkampioen.

De eerste 14 dagen van januari werden 10.000 panelleden naar hun kiesintenties gevraagd. De manier waarop deze bevraging gebeurt, werd op punt gezet door prof. dr. Frank Thevissen van de VUB. Hij is niet alleen prof in politieke marketing, maar tevens statisticus. Professor Thevissen baseerde zijn systeem op zoveel mogelijk deelnemers (in tegenstelling tot andere peilingen die soms maar op basis van 500 getuigenissen geëxtrapoleerd werden, zoals die van De Standaard, of die geconcludeerd worden uit enkele toevallige straatinterviews aan de uitgang van de supermarkt in opdracht van een reclameadviesbureau, voor Terzake).

Naast het grote aantal deelnemers had professor Thevissen uiteraard, buiten een ingecalculeerde foutenmarge, ook nog een gemiddelde voorzien van de verschillende stemgerechtigde bevolkingsklassen. De peiling gebeurt echter bij een vast panel en houdt vooral rekening met de interne verschuivingen, waarvoor door POEMA, het Centrum voor Politieke en Electorale Marktanalyse, twee nieuwe instrumenten ontwikkeld werden, nl. de ImagoScan90 en de SwitchPoll.

Het is bijgevolg niet verwonderlijk dat De Stemmenkampioen telkens zowat het dichtst bij de werkelijke verkiezingsuitslag zit van allemaal.

Niet iedereen is daar gelukkig mee. Kort voor de gemeenteraadsverkiezingen vorig jaar werden de resultaten, op uitdrukkelijke vraag van Patrick Janssens, nog van het lokale ATV-scherm geweerd.

Omdat de resultaten van De Stemmenkampioen, precies zoals daarna de verkiezingsuitslag aantoont, de vrije val van de VLD en de steeds toenemende interesse voor (extreem-)rechts signaleerde, was de maandelijkse publicatie dus een doorn in de staalblauwe ogen van o.m. Karel De Gucht.

In de mediawereld is geweten dat De Gucht geen hoge pet op heeft van journalisten. Hij ontkende destijds niet alleen bepaalde uitspraken tegenover Jan Segers van Het Laatste Nieuws, hoewel de geloochende uitspraken op band stonden, hij zette ook al zijn krachten in om te proberen politiek hoofdredacteur Luc Van der Kelen bij die krant te laten ontslaan.

Het devies van ‘mestkever’ De Gucht is: als je geen argumenten hebt, schop dan als een dief in de nacht onder de gordel.

Professor Thevissen creëerde niet alleen De Stemmenkampioen. Als gastcolumnist publiceerde hij in juni vorig jaar een artikel in AchterhetNieuws over de berichtgeving over de Vlaamse Regionale Indicatoren (VRIND) en bewees wetenschappelijk de totale ongeloofwaardigheid van het dagblad De Morgen, dat als een likkend schoothondje aan de leiband van de overheid loopt en door Noël Slangen omgevormd werd tot het slaafse partijblad van de VLD.

Over mekaars-piemel-vasthouden gesproken…

Dat artikel schoot bij opperslaaf Yves Desmet begrijpelijk in het verkeerde keelgat. In de eerste plaats werd ik, als uitgever, daarvoor op gemene wijze aangepakt. Maar op mijn leeftijd ben je niet meer zo snel geïntimideerd door dergelijke slippendragers, die zelf elk ogenblik over hun eigen schuinsmarsjeerderij kunnen uitglijden. Ik bespaar me zelfs de moeite het toeval een handje te helpen en gebruik mijn energie voor nuttige dingen.

De volgende stap was het systematisch in de vernieling schrijven van De Stemmenkampioen. Op een uitnodiging van professor Thevissen om een omstandige uitleg te krijgen over het systeem en zo enig inzicht te bekomen in de wetenschappelijke waarde gingen de hournalisten van De Morgen uiteraard niet in. Als getrainde slaafjes luisterden ze alleen onderdanig naar 'dungeon master' Noël Slangen.

Deze Hasseltse advertentie- en gebakkenluchtverkoper, die ongetwijfeld zeer hoogstaande en gespecialiseerde opleidingen heeft gevolgd om met kennis van zaken over peilingen en statistieken te kunnen meepraten, vergeleek in zijn column in De Morgen (jaja,…) politieke peilingen met ‘het lezen van ingewanden van een vis’. Dat zijn eigen VLD-strategie op basis van een regelmatig bevraagd mini-internetpanel wordt geëvalueerd en bijgestuurd, houdt hij als belangrijke informatie achter. De lezer mocht maar eens kunnen besluiten dat de partijstrategie bepaald wordt door koffiedik kijken of het lezen van ingewanden…

Hoofdvolgzame Yves Desmet schakelt de hele brandmerkmachine in een hogere versnelling en bestookt professor Thevissen met scheldmails. Zijn eigen schoothondjes Walter Pauli, (logebroeder) Tom Cochez en Liesbeth Van Impe houden elke dag de plaat heet.

Helaas is er haast niemand die hun krant leest (ze wordt gekocht voor de goedkope boeken en films die je erbij krijgt) en ze wordt nog minder geloofd.

Karel De Gucht roept daarop Yves Desmet naar Straatsburg waar ze tijdens een etentje de ‘definitieve karaktermoord’ op professor Thevissen bespreken.

De pijlpunten worden met gif ingestreken, de boog wordt gespannen…

Maar de VLD vindt het onverstandig om enkele weken voor de verkiezingen de grootste krant van Vlaanderen (Het Laatste Nieuws) tegen de haren in te strijken. Dus wordt de executie nog even uitgesteld op advies van Slangen en met onmiddellijke instemming van Desmet.

Op 10 oktober verschijnt een ranzig stuk van broodschrijver Walter Pauli waarin hij zonder schroom op de man speelt: er wordt afgerekend met de persoon Frank Thevissen. Zoals we van De Morgen gewoon zijn, worden halve waarheden en hele leugens – ook uit het privé-leven van de professor – kwistig rondgestrooid. Er werd ook gelekt uit een vervalst personeelsdossier van professor Thevissen bij de VUB.

Op zichzelf niets om zich druk over te maken. Niemand leest noch gelooft deze riooljournalistiek. Maar… Karel De Gucht is, ten minste op papier, ook professor aan de VUB en in dit vrijzinnige logebastion begint zich het net rond professor Thevissen te sluiten. Zijn academische integriteit, zélfs zijn broodwinning komt in gevaar.

Walgend van zoveel kuiperijen, trekt Frank Thevissen zich terug uit De Stemmenkampioen. Hij torpedeert ‘zijn kindje’ niet, maar laat het grootmoedig en vol vertrouwen over aan zijn twee collega’s.

Veertien dagen later worden voor het eerst, zonder zijn medewerking, de nieuwe resultaten gepubliceerd: ‘Nieuwe Trend: VLD stijgt, VB zakt’.

Dat heet gelukkig zijn
wonen bij de racisten

Juist op het moment dat ik dacht even tot bij buurman Rachid te gaan om die wat te pesten, komt er een dringende vraag uit West-Vlaanderen van Mijnheer Erik om onverwijld een artikel te maken over het Geluksgevoel der Marokkanen.  ("Onverwijld" ... hij heeft weer in Izegem gezeten).

't Levensgeluk van de Marokkaanse medemens is wetenschappelijk gemeten door de Universiteit van Groningen (Friesland) en wat blijkt ?  In Antwerpen en Rotterdam wordt 7,4 punten gescoord (ik hoop dat het geen procenten zijn) en in de steden met overwegend Franstalige sfeer, Brussel 6,4 punten en Luik 6,2 punten.

Op zich verbaast het me niet die uitslag : er worden zeer veel inspanningen geleverd om het de moslims naar de zin te maken.  Ze kunnen onbekommerd zichzelf zijn en blijven, moeten zich niet aanpassen, er wordt hen geen strobreed in de weg gelegd, alle sociale en financiële kanalen worden hen met hand en tand getoond en ze worden er doorheen geloodst, het naleven van Belgische wetten en decreten wordt met geloken oogjes nagegaan, iedereen vindt het normaal dat ze geen smeet loyauteit opbrengen voor België of Vlaanderen, kortom, wie in deze voorwaarden geen geluksgevoel ontwikkelt is een ondankbare hond of een gore hoer, om terminologie te bezigen die hen vertrouwd klinkt.

Voor de poco's is dit  alweer slecht nieuws : hun Marokkaanse vriendjes gedijen het best in racistisch bestempelde steden.  Antwerpen, waar Filip Dewinter de plak van de oppositie zwaait en Rotterdam waar Leefbaar Rotterdam  in het college zetelt. 

 Ik nodig Birgit van Mol met haar schraapstem en haatkop uit het in de komende journaals uitgebreid te hebben over het sluimerende racisme bij vissen en vogels, want daar is het ook wreed onrechtvaardig.

Ray

Allochtonen gepest door socialisten
Allee gaai !

Het stond gisteren in de pocokrant bij uitstek, De Fuck you Morgen, dat senator Bousakla zou gezegd hebben er weet van te hebben dat haar Marokkaanse vriendjes op politieke kabinetten gepest worden.  De positieve discriminatie waar Marokkaanse Belgen  van genieten, keert zich tegen hen op de werkvloer.

Het zijn binnenkort verkiezingen dus Mevrouw de senator moet even op het Marokkaanse gaspedaal duwen om de concurrentie een stapje voor te blijven.  Concurrentie ?  De talrijke moslims die aan de rand van politieke partijen meezweven of een politieke job vervullen, dromen ervan om op basis van hun exotisch klinkende namen een mandaat te verwerven in Kamer of Senaat.  Voorheen volstond het soms Bernadette, Carmencita of Broccolia te heten om uitverkorene des volks te worden, vandaag is Fatima of Achmed-del-Zandbak een quasi garantie.

Eigenlijk is mevrouw Moussaka een deugnietje, want enerzijds komt zij op voor haar vrienden die de  woestijngolfjes in hun gelkopjes imiteren, anderzijds zet zij de politiek-correcte maatregelen in een schuin verdacht daglicht. Een beetje zalven naar onderen, een beetje kopstootjes langs boven.  Ze was toch weer niet bezopen mevrouw de senator ?

Gelukkig hebben wij de hier gisteren reeds in het zonnetje geplaatste Gazet van Allah en van Pètrick, de socialist met de status van Heilig Onderlijf, om ons opnieuw op de rechte weg te brengen.

Bousakla was verkeerd, zegt de Antwerpse Pravda want wij kennen vier (4) allochtone medewerkers op het stadhuis en die zijn tevreden.  Voilà !  Afgehandeld.  En besluit de Gazet met de discrete oplage : "Laten we verder gaan met ons leven en doen alsof de senator niets heeft gezegd".

Weet je wat ?  Wij  doen gewoon alsof de Gazet van Antwerpen nooit heeft bestaan.

 Ray

Is 30% opslag voldoende ?

Onze Noorderburen kennen er ook wat van : de tijd dat wij, de morsige broertjes uit het Zuiden, bewonderend opkeken naar de zwierige, welbespraakte Randstadbewoners is lang vervlogen. 
 
Verfomfaaide figuren die menen alles te weten over wat de maatschappij beroert en dit in een schabouwelijk kauwgomnederlands op de buis met een air van kouwe kak komen uitbazuinen, zijn door de nuchtere Vlamingen allang ontmaskerd en  door de minder nuchteren als quantité négligeable terzijde geschoven.

Nederland-Gidsenland vaart al enige tijd zonder kompas in de oude schuit van de Vliegende Hollander over de woelige Noordzee, want de wereldzeeën liggen buiten bereik.  Het in stand houden  van eigen cultuur, taal, gebruiken werd steeds geschuwd en  minimale aandacht  voor een van deze aspecten was een blijk van ijdelheid en overbodigheid. 

Men effaceerde zichzelf en vermomde zich als een nufje 
om  de hele wereld te kunnen  afblaffen.  Een tactiek als een andere die jarenlang stand heeft gehouden en zeker in Vlaanderen aandachtig en eningszins adorerend gevolgd werd. Onze grote broers durven nogal, hé ...

 Tolerantie tegenover de meest aberrante afwijkingen en  aanvaarding van misdadige praktijken heeft geleid tot een slappe en onwaarachtige maatschappij van mensen die alles slikken zolang het maar niet zweemt naar iets van eigen aard. 

Er zijn gelukkig heel wat Nederlanders die er anders over denken maar ook zij lopen gemuilkorfd rond, alhoewel een gunstige kentering op komst is.

Dat in dergelijke cultuurloos en stuurloos  maanlandschap de nieuw te vormen regering van christen-democraten, socialisten en christelijke kerkgangers zichzelf een loonsverhoging toekent van dertig procent (30%) is een anekdote in de marge van een natie die voortdurend de politiek-correcte richting aanwijst.


Ray

Exit Vivant !

Duchatelet, de uitvinder van Melexis-chips en de oprichter van Vivant stopt er mee.  Van vandaag af. Niet met Melexis.

Hoe je een hoogtechnologisch bedrijf met honderden medewerkers, beursgenoteerd nota bene, kan oprichten, leiden en tegelijk een politieke beweging aan de gang houden met een origineel programma, heb ik steeds vreemd gevonden.  Een kapitalistische idealist ?  Ook een bescheiden man, volgens de kranten, want hij besteedde grote brokken van zijn vermogen aan zijn partij en leefde inmiddels sober en gewoontjes in een rijhuis. Een rijke zonderling.

De grondidee van Vivant, om iedere burger een basisinkomen te bezorgen dat naargelang je talenten, activiteitsgraad  of zin om te presteren kan aangevuld worden, kon op nauwelijks aanhang rekenen behalve bij  artiesten.  Hun jarenlange zweven op het koord van de bohémien zonder bestaanszekerheid, noch overeenstemming tussen het sociaal en fiscaal statuut, dreef hen als het ware naar de verlokkingen van Vivant.  Frank Aendenboom was een van de partij-uithangborden.

Duchatelet ontdekte een ander speeltje : voetbal.  En politiek-structureel dook hij onder bij de schuchtere blauwen.  Exit de artiesten die  tegen heug en meug onder de vleugels van Bert en zijn Marokkaanse aanhang zitten te morren.  De kabinetschef van Bert is vele jaren voorzitter geweest van de Vereniging voor Directeurs van de Podiumkunsten en zakelijk leider van het Toneelhuis. Allicht een betere pleitheer dan de rijke voetbalfan met bizarre ideeën die niemand boeien.  Zeker Guynokkio niet, die alleen gefascineerd is door het eigen spiegelbeeld.

De VLD kondigt vandaag een grote opsmukoperatie aan, vermoedelijk geïnspireerd op de vertrouwelijke nota die wij hier gisteren publiceerden.  Een van de elementen van de nieuwe aanpak is de appendix, Vivant wegknippen, vervolgens het letterwonder VLD behouden aangevuld met een adjectief.  Ik weersta de verleidingen die in mij opwellen om de blauwe vrienden weer eens te inspireren : hun eigen put delven ze beter zelf en tegen Mijnheer Schlangen kan ik niet op. 


Ray

Nog eens over oliebol aarde

Voor ik enkele bedenkingen en uitspraken noteer eerst dit: ik beschik niet over een dikke turf over het klimaat zoals onze hoofdredacteur maar ben wel  gaan rondneuzen op het wereldwijde web.

 

Het valt op dat de wetenschappers er nog lang niet uit zijn.

Er zijn de pro’s, de twijfelaars en de contra’s.

En dan wat te denken over fenomenen als El Niño en La Niña of vulkaanuitbarstingen als die van de Pinatubo.?

Maar volgende brief verraste mij toch wel even:

“Aanzienlijke klimaatverandering waarneembaar in de poolstreken. De ijsbarrière, die door de hevige kou al eeuwen lang de zeeën op de hogere breedtegraden omringt als een onneembare vesting, is de laatste twee jaar grotendeels aan het afnemen”. 

“2000 vierkante zeemijl ijs, dat tot voor kort de Groenlandse Zeeën tussen de 74e en de 80e breedtegraad bedekte, is in de laatste twee jaar geheel verdwenen”. 

“De overstromingen, veroorzaakt door rivieren die ontspringen in de besneeuwde bergen en die gedurende de gehele zomer al die delen van Duitsland deden onderlopen, geven voldoende bewijs dat er een nieuwe opwarmingsbron in het spel moet zijn…”.

Heu, efkes niet goed opgelet want:

Dit is niet het allerlaatste onheilsbericht van de broeikasindustrie, maar het zijn fragmenten uit een brief van de President van de Royal Society, tot de Britse Admiraliteit, met de aanbeveling om een schip naar de Arctische wateren te sturen om de dramatische veranderingen te onderzoeken. 

De brief is niet geschreven in het jaar 2007, maar in 1817, 2 jaar nadat Napoleon in de pan werd gehakt in Waterloo... 

Maar een nog groter reden om toch sterk te twijfelen over de menselijke impact op de verwarming van de aarde kunt u zien in deze grafiek.

groenland%20wintertemp.%20[klein].gif




















Deze grafiek toont de temperatuur op Groenland tijdens de laatste 10.000 jaar "gemeten" aan de hand van ijsboringen waardoor de vorsers tot 120.000 jaar terug in de tijd kunnen kijken.
Het ziet er eerder logisch uit dat de aarde nog zal opwarmen, alleen in hoeverre heeft de mens daar mee te maken. Voor wie meer wil weten: Stichting Klimaat.

 

Maar nu, in uitgesteld relais, De Zeverende Dag van 04-02-07.

De moderator van dienst citeert de VN als volgt: "de opwarming van de aarde is alarmerend en de oorzaak daarvan ligt bij ons zelf."

Wat er mij weer eens zo mateloos ergerde: het was wéér eens een "discussie" onder gelijkgestemden. Mogen wij de klok niet horen van de andere kijk op dit fenomeen?
Typisch politiek correct: wij vinden en dus zeggen wij dat het zo is. Commentaar?

Want wie waren de gasten? Luc Debontridder van het KMI en Jan Turf van de BBL.

Luc Debontridder was mijn inziens gematigd en relativerend maar die Turf is een turf, wat zou je anders verwachten, van de hardste soort ?

Dergelijke mannen maken me ook bang met uitspraken als: “We gaan de mensen hun auto niet afpakken…maar…” En wie beweert dat, als we onze woning volledig opnieuw en beter gaan isoleren, we die investering na 3-4-5 jaar terugwinnen is m.i. een leugenaar. Maar, meneer Turf mag zich altijd komen aanbieden om het aan “die” prijs bij mij thuis te komen doen.

Meneer Turf geeft ook volgende bedenking mee: “Vlaanderen is een zeer slechte leerling in de klas, een zéér slechte leerling” Lap, ’t zijn weer de Vlamingen die de boel naar de verdoemenis helpen. Over de Chinezen met al hun steenkoolcentrales niets dan lof?

Mag ik mijn wenkbrauwen fronsen als Turf zegt: “Gebruik je wagen waarvoor hij dient : namelijk om je te verplaatsen”Iemand een  idee waarvoor je een wagen gebruikt? Als rusthuis voor vogelgriepkalkoenen ? Geen idee. Turf heeft ook geen alternatief gegeven.

En dan mocht, bij monde van Alain Coninx, Tobback junior zijn intrede doen met de gevlerkte woorden: “Ik weet wat ik moet doen maar dan raak ik niet meer verkozen”

Wat Turf hierop antwoordde interesseert mij niet maar wel de impact van het geciteerde zinnetje uit de GOTV van Brunootje.

Want wat zegt Brulaap junior hier eigenlijk?

“Luister naar mijn woorden maar kijk niet naar mijn daden. Waarmee ik duidelijk wil maken dat wij, traditiegetrouw, de kiezer beliegen en bedriegen dat het geen aanzicht meer heeft. Mijn vet betaald postje is, als sos logisch toch, belangrijker dan het welzijn van dat hatelijk Vlaams klootjesvolk, nietwaar?”

Ondanks deze zeer pijnlijke vaststelling ben ik verheugd met Bruno’s openhartigheid.

Zoals Pim in "Truken van de Foor"  alludeerde lijkt heel dit broeikasgedoe sterk op politieke manipulatie waarbij hier de bedenking van Clark Kent hierover en zijn bewijs dat er geen bewijs is van een gevaarlijke klimaatopwarming.

 

Erik

Benieuwd of dit te lezen zal zijn.

Mijn slecht karakter heeft het weer eens gehaald op mijn goed hart en ik heb een venijnige reactie geplaatst bij HLN op "Verboden wapenbezit neemt toe"

Ik werd daar ook relatief schreeuwerig toe uitgenodigd:

Jouw mening telt

In mijn naïeve overtuiging dat HLN dit werkelijk meent schoot ik uit mijn sloffen om vast te stellen, dat ik ze toch beter aanhield.

Niettemin plaatste ik volgend bericht:

Prachtige foto van in-beslag-genomen wapens.

 

Ik wacht alleen nog op de foto's van de in beslag genomen wapens van die staatsgevaarlijke extreemrechtse organisatie Blood and Honnor.

 

Misschien moet ik wachten tot halverwege mei 2007 of zoiets?

 

Steek het in uw zakken.


Na diverse pogingen,( het is niet alleen bij Angeltjes dat het vaak frustrerend is om uw gedacht kwijt te raken), krijg ik van HLN volgende mededeling:

Beste Nomen ,

 

We hebben uw reactie goed ontvangen en zullen ze zo snel mogelijk verwerken.                     

 

De redactie behoudt zich het recht om reacties in te korten en te herformuleren.

De redactie is niet verplicht alle reacties te publiceren.



Breek nou mun klomp, zou een Ollandees zeggen.

Wel, ik krijg van zo'n manier van schrijven het vliegend schijt.
Niet dat ze alles moeten publiceren wat er geluld wordt, integendeel.
Wij van Angeltjes zijn daar zelfs veel strenger in. Wij verwachten dat iedereen ons credo leest voor hij/zij het ook maar in zijn/haar hoofd haalt hier een reactie te plaatsen en wij deinzen er niet voor terug deze zonder  commentaar weg te kieperen.

Maar...... Wij zijn dan ook duidelijk.

HLN "schreeuwt" zijn lezers toe om te reageren.
Eenmaal die onverlaten dit  gedaan hebben  zegt de redactie na te gaan of het wel voor publicatie vatbaar is. Dat is niet echt mijn ergernis maar wel dat ze dit niet duidelijk maken op voorhand.

Waar ik mij mateloos aan erger, wat ik heel bedenkelijk vind, wat  ruikt naar totalitair regime-gatlikkend machtsmisbruik is dat ze mijn tekst naar eigen goeddunken aanpassen en er blijkbaar nog niet de moeite voor zullen doen om dit desgevallend te melden. Van manipulatie gesproken.

Het was dan ook maar het laatste nieuws.
Alhoewel, onze hoofdredacteur heeft altijd het laatste woord.

Erik

Tussendoortje : actualisering Zuidpool

Tot onze tijd 21.30 uur blijft het schip ter plaatse, dat is zowat 17.30 uur Zuidpooltijd.  Dan wordt kalmpjes afgevaren tot zonsondergang, bij ons zal dit tot iets na middernacht zijn.  Morgen : een ganse dag traag lanschapsvaren.  Bij open en zonnig weer, kan dit mooie beelden opleveren. 

Voor wie dit allemaal minder intressant vindt : woensdagavond  is het gedaan !

Steun voor Freddy van Gaever
Kelder de Gazet van Antwerpen

Gazet van Antwerpen heeft het vertrouwen van velen geschonden : op een totaal onbegrijpelijke manier heeft de redactie een ommezwaai van 180° gemaakt.  U, de lezers van deze blog, weet dit. Veel abonnees haken af, de oplage dendert in sneltreinvaart naar beneden en dat is niet uitsluitend te wijten aan de internationale achteruitgang van gedrukte kranten.

Waar er voorheen door de Frut van streng  katholiek en Vlaams,  succesvol omgeschakeld werd naar een neutrale stadskrant waarvan de lezer wel wist wat de achtergrond was, sloeg na de fusie met het Belang van Limburg de wijzer compleet op tilt en naar links. 

De redactie werd door mekaar geschud.  De huidige hoofdredacteur -die wel het jongere broertje van Noël Slangen lijkt- is een man zonder veel ervaring en helaas een botte pen (het eerste kan je leren, het tweede kan je niet aanscherpen). De man heeft wel een Opdracht : Antwerpen behoeden voor een Val voor het Vlaams Belang.

Veel redacteuren kiezen eieren voor hun geld en aanvaarden de non-talenten met een politieke agenda in hun professionele midden.  Lex Molenaar is een van die nieuwkomers :  als er ergens een cijfer moet uitgebeeld worden, staat hij te jengelen "Ik wil de nul zijn".  Vandaar dat de rode kiekens van ATV, dat andere propagandamiddel van de sossen hem kritiekloos in hun studio's ontvangen : vele nullen samen maken een grote bubbel.

In deze door mij relatief gewaardeerde gazet  las ik zonet om 16.30 uur dat Freddy van Gaever van het  Vlaams Belang en van de luchthaven van Antwerpen (voor de domoren Brussels North) zijn plannen voor een rechtse krant niet opgeeft !  Freddy van Gaever doet voort : velen in Vlaanderen geloven in hem en nog meer in een degelijke gazet !  Een die niet als hoofdopdracht heeft de publieke opinie te nekken.  Go, Freddy, go !

En als het geen rechtse krant is, is een neutrale gazet ook een verademing waar velen zitten op te wachten.


Ray

Die Arabieren toch ...

Zweepslagen, dat noem ik nog eens een straf. 

Hier bij ons,  de cel in (zonder slot in Dendermonde) en het gezeur begint : het beeld van de tv is niet goed, de programma's ook niet, de bewaker is niet vriendelijk, de celmaat is té vriendelijk, de patatten hebben ogen en de muren oren, het is koud, ik ben hier niet graag, etc.

Dan zijn die Arabieren in hun modelstaat heel wat consequenter. Westerse muziek ?  Verboden  : zweepslagen.  Alcohol ?  Niet toegestaan : met de zweep er op. Dansen ?  Zedde zot.  Rugje ontbloten. Zingen ? Alleen vanop de minaret.  Homo ? Vanaf de minaret.

Als dat de geplogenheden zijn in dat land, dan moet je je daar bij neerleggen.  Vind je dat achterlijk en niet leuk ?  Dan moet je het ergens anders gaan proberen.  Binnenkort ook niet meer bij ons natuurlijk, want de mentaliteit van de woestijn begint hier op te rukken.  Eerst het klimaat.  Dan de gasten.  En de zweepslagen volgen vanzelf.

Ik ga nog wat naar de Zuidpool staren.  Lekker fris en alleen walvissen, zeeluipaarden, pinguïns, albatrossen.  Misschien iets voor Laurent, de dierenvriend, om stiekem een eigen rijk te stichten en een neus te zetten naar broereman ?


Ray

Van wie is de Zuidpool ?

In 1961 werd het Antarctisch Verdrag afgesloten door twaalf landen, waaronder dit federale koninkrijk en inmiddels is dit clubje uitgegroeid tot 26 landen (voor de liefhebbers van leuke weetjes : Papoea Nieuw-Guinea hoort er ook bij).  Zij zijn niet de eigenaars van de Zuidpool, maar wel de managers.

Het Verdrag behelst hoofdzakelijk dat dit continent ,dubbel zo groot  als Europa, enkel voor wetenschappelijk onderzoek zal betreden worden. Niet voor militaire doeleinden zoals atoomproeven.  Voorlopig houden de algemene en vage bepalingen stand, want er is geen feitelijke structuur, noch administratie, noch budget om controverses aan te wakkeren.  Verleidelijk, niet ?

Zeven landen maken aanspraak op "het bezit, geheel of gedeeltelijk" van Antarctica, onder wie Argentinië en Chili : het is hun kille en bevroren achtertuin maar ook de onvermijdelijke Britten en de imperialistische Fransen staan aan te schuiven.  Wij niet. We zijn tevreden met enkele onderzoekers en de herinnering aan de ingevroren Belgica van Adrien de Gerlache en enkele geografische benamingen. Al goed, want bij de splitsing is dat alweer minder last.

Gelukkig blijft het allemaal  nogal theoretisch en overheersen milieu-overwegingen en wetenschappelijke onderzoeken.  Tot er waardevolle mineralen zouden ontdekt worden, dan gaan de poppen aan het dansen.  Of als  interne politieke spanningen een beroep op patriottische territoriale revendicaties vereisen.  Denk aan de Malvinas (enkele honderden kilometer boven de Zuidpool) die een uitgelokte  oorlog veroorzaakten tussen Argentinië en Groot-Brittannië, om enkele rotsen met meer schapen dan inwoners. 

Wat zijn trouwens de grenzen van Antarctica ?   Geografische ?  Legale ?  Er woont geen mens.  Wat als je een pinguïn-bespieder bent die een sigaret wil roken en je bent Belg of Amerikaan ?   Die van bij ons mag dampen, de yankee mag afgunstig toekijken of hysterisch roepen dat er geen asbak is...  Wat als die twee mekaar de kop inslaan ? 

Ray

Actualisering Rechtstreekse beelden Zuidpool

Maandag 05.02.07 - 14 uur Vlaanderen - 10 uur Zuidpool

Het schip is nu voor anker en zal vermoedelijk een aantal uren blijven liggen - door de stroming draait het schip vermoedelijk wat rond, zodat niet steeds hetzelfde zicht geboden wordt.  U ziet alleszins dat er passagiers aan boord zijn die even op de boeg komen rondkijken.


Maandag 05.02.07 - 12 uur Vlaanderen - 08 uur Zuidpool

De overtocht van Kaap Hoorn naar Antarctica is rustig verlopen, men verwacht vandaag bewolkt maar geen mistig weer en temperaturen van iets boven het vriespunt. Rustige zee, kortom een fijne zomerdag... aldaar.  Het weer kan echter plots omslaan.

Vandaag vaart men naar het Amerikaanse biologische Onderzoekscentrum PALMER STATION gelegen op het Zuidelijke schiereiland ANVERS.  Inderdaad, genoemd naar de stad van A(llah) door de Gerlache eind 19de eeuw. Ik zou het ook graag in het Nederlands hebben, maar ja, om zulk een naamswijziging op gang te krijgen, moet er aan internationale bomen geschud worden, herdruk van atlassen, encyclopedies, enz.  Anvers klinkt vijandig in de oren maar toch beter dan Sidi-bel-Amberes.

Vermoedelijk komen wetenschappers aan boord van het schip : voor deze mensen, die hier vaak jaren vertoeven, is dit een welgekomen afleiding.

Aan land gaan op de Zuidpool is trouwens verboden voor toeristen en in vele gevallen ook onmogelijk, omdat er geen aanlegfaciliteiten zijn.  Kleinere schepen gaan soms met rubber bootjes aan wal, steeds onder begeleiding van gidsen en mits voorafgaande toelating.  Het "landschapsvaren" door toeristenschepen, zoals de Crystal Serenity dit zal doen,  gebeurt met loodsen en dan nog kunnen zich ongevallen voordoen zoals op 31 januari ll. toen een Noors schip vastgelopen is.

Later nog wat meer over het "statuut "van de Zuidpool en de fauna. 

Ray

HOOGDAG !

Op de poco-redacties wordt er  vandaag geglimlacht, geknipoogd, olijk in borsten geknepen en over dijen gestreeld : vandaag is een hoogdag, want we mogen weer op het Blok kappen !

Open de sluizen van haat en nijd, laat het galvocht vloeien, het maagzuur oprispen, schuif schaamteloos het hek van de dam en roep in de taal die we ook niet beheersen maar graag gebruiken : Fuck them, the bastards !

Verontschuldigt u me, alstublieft, bevangen worden door de pocokoorts is  een niet te onderschatten  opwindende ervaring.

Voor het assisenhof  in Gent verschijnt een ex-gemeenteraadslid van het Vlaams Blok en dat is vanzelfsprekend een Heuglijk Feit, een Grote Gebeurtenis,  een Moment in de Geschiedenis. Het gaat hem niet zozeer om wat de man gedaan heeft, dat zal wel best niet door de beugel kunnen, maar laat het nèt een Blokker zijn ... Er is nog onrechtvaardigheid in de wereld.

Vervolg in de kranten, op de televisie, op de radio : uw beste bronnen voor onjuiste en verdraaide info. 

Islam vernietigt Europa


Raphael Israeli gelooft dat Europeanen een zware prijs gaan betalen voor hun - in zijn ogen - naïviteit.

Verdimme, denk ik dan, ons, rechtvaardig rechts,  wordt door de poco's al jaren van alles naar de kop geslingerd als wij het migranten- en inzonderheid het islamprobleem aan de kaak stellen en nu - om het even in poco-taal uit te drukken - komt  een Joodse mijnheer ons gelijk geven.

Maar natuurlijk wordt die man niet geloofd door Europa's grote schijnleiders, die in  Auschwitz verschijnen,  Guynokkio op kop, maar in hun verwaande dwaasheid alle kritiek de grond in boren met een stompzinnige vooringenomenheid waar, zo valt te vrezen, geen zinnig mens tegen op kan.
Zij wanen zich de grote roergangers - eigenlijk verras ik mezelf dit Maoïstische woord te gebruiken maar u zult wel begrijpen waarom - die blindelings de Eurotanic de dieperik in jagen.  "Ik ben Piet Piraat, waar is die ijsberg ?"

Hier enkele markante uitspraken van professor Islamoloog Israeli in een vraaggesprek met Alfred Muller, journalist in Israel.

Heel interessant is zijn beknopt lesje geschiedenis.

De eerste invasie vond plaats in de zevende eeuw, vertelt de islamoloog in zijn kantoor op het Harry S. Truman Instituut van de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem. De moslims veroverden toen Spanje, Portugal en het zuiden van Frankrijk. In 732 stopte Karel Martel de opmars bij Portiers. Als dat niet was gebeurd, zou Europa vandaag islamitisch zijn geweest. Achthonderd jaar later werd de islam uit het zuiden van Europa verdreven. In 1492 werd de terugtrekking afgerond bij Granada onder de druk van de Spaanse reconquista .

De tweede invasie vond plaats in de vijftiende eeuw, toen de Ottomaanse Turken Europa vanuit het oosten aanvielen. Ze veroverden de Balkan en trokken op tot de poorten van Wenen, waar ze in 1683 werden verslagen. De terugtrekking verliep langzaam. Pas in de Eerste Wereldoorlog werd de Turkse heerschappij helemaal verbroken.

De derde invasie vindt volgens Israëli plaats op een totaal andere wijze. Hij gebruikt het Arabische woord ' dawa '. De islam rukt volgens hem op door penetratie, propaganda, bekering en demografische veranderingen. De gezinnen van de autochtone Europeanen zijn klein. Ook in rooms-katholieke landen is de groei van de bevolking teruggelopen. ,,De Europeanen plegen demografische zelfmoord'', luidt zijn conclusie.


En verder:

In Groot-Brittannië bijvoorbeeld nam het aantal immigranten met een miljoen toe gedurende de tien jaar van Tony Blair. Ongeveer driekwart van hen zijn moslims. Velen van hen zijn niet geregistreerd en tellen dus niet mee in de officiële statistieken. Inmiddels zijn de immigratiewetten in Groot-Brittannië zwaar verscherpt. Als Turkije bij de Europese Unie komt, komen er direct 75 miljoen moslims bij.

De onverholen verholen slinkse wijze waarop de islam hier als een gifangel binnendringt lijkt me in het volgend stukje ook heel herkenbaar.

? MÅ SVARE: Muslimer demonstrerer i Oslos gater etter trykkingen av Muhammed-karikaturene i januar. Striden reiser spørsmålet om vi skal innføre et «totalitært styre» i Norge eller kjempe for vårt verdslige demokrati, mener Hege Storhaug i Human Rights Se

,,Mijn vrouw komt uit Zweden. Als ik naar de markt ga in Malmö, spreek ik Arabisch met de marktkooplui. Ze zijn dik tevreden. Ze zeggen: 'Het gaat goed, we zijn volledig beschermd.' Maar een van hen vertelde me: 'Er is één ding dat we niet leuk vinden. We zijn nu Zweden, en we hebben dezelfde rechten als anderen. Maar we kunnen niet accepteren dat er een kruis staat op de Zweedse vlag. Daardoor worden onze gevoelens gekrenkt'.''

,,Ik zei: 'Ze waren aardig voor jou, ze gaven je bescherming. En nu wil je zeggen dat ze hun nationale symbolen moeten veranderen? Toen je hier kwam, wist je dat die er waren. Als dat je tegenstaat, kom hier dan niet.' Hij stond er echter op dat ze zijn gevoelens niet mogen bezeren, omdat hij en de zijnen dezelfde rechten hebben als anderen.''

En hier waarom ik vrees dat Frankrijk al een vogel voor de kat is.


,,Maar ik ben bang dat het in de meeste gevallen anders gaat. Als een moslimman een Franse vrouw trouwt - en dat gebeurt duizenden keren - zijn de kinderen volgens de moslimtraditie eveneens moslim. Ook als de vrouw zich formeel niet bekeert, beschouwen moslims haar als opgenomen in de moslimtraditie. Maar als een moslima met een Fransman omgaat, wordt zij als verraadster beschouwd. Als zij met hem trouwt, wordt ze onrein door het seksuele contact met een niet-moslim.''

En tot slot zijn - voor de poco's - naïeve angst:

Europese politici zullen in toenemende mate rekening moeten houden met de moslimkiezers. Die zullen weer hun eigen eisen stellen, bijvoorbeeld op het gebied van de familiehereniging. Israeli wil geen tijdpad geven, maar hij verwacht dat een groeiend deel van de bevolking de invoering van de sharia (islamitische wetgeving) gaat eisen. ,,Het is niet zo dat je van de ene dag op de andere overgaat van de grondwet naar de sharia. De sharia kan langzamerhand invloed gaan krijgen op de wetten die een land aanneemt. Je kan de sharia niet helemaal naast je neerleggen, omdat je rekening moet houden met een groeiend deel van de bevolking. Er zijn al hele gebieden waar niemand bij de verkiezingen kan winnen, als hij niet de steun heeft van de moslims.''

Lees het volledig vraaggesprek hier.

Erik

Rolverdeling VLD voor a.s. Verkiezingen

Dankzij al het klimaatgedoe ontvingen wij via een verkeerd gerichte wind op onze redactie de rolverdeling bij de VLD voor de aanstaande verkiezingen.

  In onze haast u democratisch te dienen, publiceren wij dit belangwekkend document met verzoek er discreet mee om te springen.  Het is niet de bedoeling de Verliezende Liegende Drukdoeners meer dan 50% te laten achteruitboeren.  Ons streefdoel is 45% en lijkt haalbaar dankzij deze strategisch knappe opstelling.



Amici,

Wij wensen in eenszgezindheid naar de kiezers te stappen, hoe moeilijk dat ook moge zijn in een partij die kreunt onder de verdeeldheid.  Om de schijn op te houden en de schade te beperken zullen de diverse boodschappen als volgt gebracht worden :

- Grote theatrale leugens en niet haalbare beloftes : door onze geliefde Premier (en voor de dames eeuwige jeune premier) Guy Verhofstadt !  Guy, pakt ze !

- Valse schijnheilige verdachtmakingen met giftig spionagegehalte zullen geslist worden door Noël Schlangen, de schlechtste mensch van de partij !  Noël, smeriger dan jij is er geen !

- Onnozelheden, ouwewijvenpraat, lachwekkende onwaarschijnlijkheden, onbenullige prietpraat : Bart Somers ! Voorzitter-om-te-lachen, vervul uw taak !

- Schelden, schimpen, beledigen, kwetsen : Karel Geducht, onze werelddiplomaat !  Broek af en schijten, Karel !

- Romantische leugens, gefezel over vrouwenproblemen, showbizz-nieuwtjes : Dirkske Sterkske, onze man met langoureuze blik en even betrouwbaar als Judas.

- Linksige progressieve leugens en ontkenningen van de waarheid, valse cijfers : Dewael, minister van lingerie, netkousen en loense blikken.

Nu wij verlost zijn, amici, van kwatong Dedecker kunnen we rustig de instructies opvolgen van onze algemene Partijvoorzitter, Johan Vande Kapotte die GEEN communautaire zever wil. Hij zal u verder instructies geven.  Luister niet naar Somers !

Pro forma zullen wij beloven onze principes gestand te blijven, wat er op neerkomt : weest aardig voor di Rupo en probeer tot 10 juni van mekaars vrouwen en aanhoudsters af te blijven.

Onze slogan : Zij die verliezen, winnen ook !

Eindelijk hoop in Vlaanderen!

eglise0.jpg


Onze spion in het Vlaams Parlement kon beslag leggen op volgend ontwerp van decreet.

Zorg dat ge goed stevig zit zodat ge niet omvervalt. Wij van Angeltjes kunnen een dergelijk initiatief alleen maar toejuichen.

 

De kop van het decreet luidt:

 “NORMEN EN STANDAARDEN IN VLAANDEREN.”

 

Ik citeer hier slechts enkele artikels uit de ontwerptekst:

 

Onze vrouwen

 

Volgens ons zijn mannen en vrouwen evenwaardig. Dit gezegd zijnde, vinden we dat vrouwen mogen: rijden met een auto, stemmen, cheques ondertekenen, voor zichzelf beslissen, voor zichzelf mogen spreken, zich kleden zoals ze willen, binnen de democratische fatsoensnormen, alleen wandelen in publieke plaatsen, studeren, werken, hun eigen bezittingen hebben en alle andere dingen die ook een man mag. Dit zijn onze standaarden en onze manier van leven.

 

Het doden van vrouwen door stokslagen of steniging of het levend verbranden van vrouwen maken echter géén deel uit van onze standaarden.

 

 

Onze kinderen

 

Onze kinderen moeten naar een publieke of een private school om hun sociale ontwikkeling te verzekeren en hen te helpen integreren in onze maatschappij. Geen enkele vorm van geweld tegen kinderen wordt geaccepteerd.

 

 

Onze festiviteiten

 

We beluisteren muziek, drinken alcohol op publieke en private plaatsen, dansen en op het einde van ieder jaar decoreren we een boom met ballen, slingers en lichtjes. Deze worden normaal aangeduid als “kerstversiering” en “kerstboom” en betekenen voor ons een nationaal erfenis en niet noodzakelijk een religieuze feestdag. Deze festiviteiten zijn toegelaten op openbare plaatsen, scholen en instellingen en ook op private plaatsen.

 

Ons onderwijs

 

In onze scholen geven daartoe gediplomeerde mannen en vrouwen les aan onze kinderen. De vrouwelijke en mannelijke leraren kunnen les geven aan jongens en meisjes, zonder enige discriminatie naar geslacht. Ze hoeven zich niet anders te kleden om die taak te vervullen.

 

 

Sinds een paar jaar proberen we religieuze invloeden en oriëntering weg te halen uit het onderwijs en stellen we geen lokalen ter beschikking voor enige vorm van gebed of aanbidding. Meer nog, in veel van onze scholen is gebed niet toegelaten. We leggen de nadruk op meer wetenschap en minder religie.

 

In onze scholen, publiek of privé, zal u aan het einde van het jaar wellicht “kerstversieringen” en “kerstbomen” zien opduiken. De kinderen zullen, als ze dat willen, wellicht ook kerstliederen zingen.

 

Veel van onze scholen hebben refters waar traditioneel voedsel wordt opgediend. Studenten zijn vrij in hun beslissing elders te eten.

 

In onze scholen wordt de geschiedenis van Vlaanderen onderwezen, net zoals biologielessen.

 

 

Tot ik wakker schiet en het, jammer genoeg, slechts een van mijn mooiste dromen was.

 

Maar zo onwerkelijk is mijn droom niet want dat is net wat ze gedaan hebben in Hérouxville, een stad, dorp eigenlijk, in Québec, Canada.

De originele teksten kunt u hier (Engels) of hier (Frans) nalezen.

Met dank aan Björn Roose , niet alleen voor de inspiratie maar ook voor de vertaling, wat u hier vindt.

 

Onze hoofdredacteur had het er hier en hier al over. Wat u van een onland als den Belziek zou verwachten is verbijsterend genoeg de bon ton in gans de Westerse Wereld. Zeker ook dit eens lezen.

 

Hadden onze “leiders” – verraders van hun eigen volk, natie en continent – maar de moed en het inzicht om trots te mogen zijn.



Erik

Het klimaat in poco-perspectief. + Actualisering 11.45 uur

Met de kenmerkende zelfoverschatting "Ik kan alles leren door er een boekje over te lezen", heb ik me jaren geleden een turf aangeschaft over het klimaat.  Hoe het tot stand komt, welke de invloeden zijn, hoe het samenhangt met het ontluiken van de planeet en nog veel meer.  Het is een complexe materie.

Dat is de reden dat er hier weinig gezegd wordt over de aan gang zijnde discussies over de opwarming van de aarde en het smelten van poolkappen en gletsjers.   Zelfs  het chagrijnige smoelwerk van Guynokkio die op de tv verschijnt als een akelige wederuitgave van Eddy de Mey om ons te adviseren op de fiets te kruipen, inspireert tot niets. Integendeel : elk woord van die verwrongen haatbom wordt op hoongelach ontvangen. Wat zou hij er van af weten ?

De menigvuldige tegenspraken door wetenschappers, de bemoeizucht van politici die zelden kampioenen zijn inzake gelooofwaardigheid, de grove economische belangen die de publieke opinie manipuleren met vele geheime agenda's, dit alles herleidt het gecompliceerde klimaat tot een laagdrempelig caféonderwerp waar  wellicht pinten mee te verdienen zijn maar weinig punten.

De poco's, alias de lemmings van deze wereld, hebben in hun geloofsboek de opwarming als een Verderfelijk Politiek Feit opgenomen : de schuld bevindt zich bij de kapitalistische landen.  Misschien hebben ze voor een keer gelijk, best mogelijk maar de wetenschap is er nog niet uit.  Voor de poco's is het al lang in orde.  Als ergens een zweem van schuld op te rapen valt, zij laden hem op hun (en  vooral onze) bult.  Poco-tactieken zijn doorzichtig en goedkoop.

Gisteravond vertoonde de VTM een Amerikaanse rampenfilm  over enorme klimaatwijzigingen met alle voorspelbare ingrediënten, acteurs die bij de Amerikaanse werklozenbeurs  opgepikt waren en een conclusie die mij nog meer liet schuddenbollen als Bartje de leugenaar van Mechelen : die van het Noordelijk halfrond (wij dus, de valseriken) worden gered door de genereuze hulpverleners van het Zuidelijk halfrond, die ons de eeuwenlange uitbuiting vergeven en samen zullen wij een Mooie Nieuwe Wereld opbouwen zonder onrecht. 

Berichten over klimaatwijzigingen moet u hier niet vaak  verwachten : wij zijn niet bevoegd en de wetenschap wordt stelselmatig ingepalmd door de lemmings. Hopelijk blijft de aarde nog enkele miljaren jaren stand houden maar geraken we wel de poco's kwijt.

Ray

ACTUALISERING 11.45 UUR

Een vriend mailt me dat het Rode Antwerpse ATV zendertje een gesprek uitzendt over dit onderwerp met de grote expert Polspoel !  Die bij gebrek aan kennis over het onderwerp beweert, dat als het Vlaams Belang aan de macht komt, het nog erger zal worden met het klimaat en de opwarming. Denken die onvolwassen en zelden gewassen idioten nu echt dat "de mensen" zulke onzin blijven geloven ?

Lezing door Roger Scruton voor het Vlaams Belang

Deze tekst werd overgenomen van de webstek van Gerolf Annemans en hier geplaatst omdat ik er niet in slaagde een rechtstreekse link naar toe te leggen.
Print
donderdag, 31 augustus 2006

Toen mijn oude vriend Paul Belien mij uitnodigde om deze toespraak te houden, was mijn eerste reactie er één van genoegen, omdat een politieke partij in België zich bleek te interesseren in mijn ideeën. Nog nooit vroeg een politieke partij in West-Europa mij haar toe te spreken en lang geleden concludeerde ik dat een stem als de mijne blijkbaar irrelevant is in de Europese politieke praktijk en hoogstens moet gezien worden als een vaag gemompel in de stratosfeer van het denken zonder klare toepassing in het rijk van politieke feiten. Ik had al gehoord van het Vlaams Belang en zijn voorganger, het Vlaams Blok, als een controversiële partij met wijdverspreide steun onder de Vlaamse bevolking van België. Ik wist dat de partij het doelwit was van het liberale establishment, beschuldigd werd van ‘racisme en xenofobie’, en in zijn vorige incarnatie verboden werd door het Belgische gerecht. Maar ieder zijn waarheid en onder de verklaringen voor de beschuldigingen leek het mij aannemelijk dat de bedreiging van de gevestigde belangen van de Europese Unie de werkelijke overtreding van het Vlaams Belang was.

 

Dit vermoeden werd in zekere mate bevestigd toen ik e-mails begon te ontvangen van verontruste Belgische ‘collega’s’ – mensen die voordien nooit interesse toonden in mijn ideeën, maar die me nu verzochten deze afspraak te annuleren en geen geloofwaardigheid te verschaffen aan een gevaarlijke rechtse partij. Ze waarschuwden voor de schade die mijn reputatie zou oplopen, indien ik geassocieerd zou worden met een partij van extremisten. Het werd meteen duidelijk dat de controverse rond het Vlaams Belang recht naar het hart van de Belgische politiek gaat en dat de tegenstanders van het Vlaams Belang de partij niet enkel wensen te verslaan in eerlijke en vrije verkiezingen, maar ook als politieke kracht willen vernietigen. Omdat ze de partij niet kunnen wegvagen met democratische middelen daar ze de gewoonte heeft de meeste stemmen te krijgen in parlementaire verkiezingen, willen ze hun doel bereiken via rechtbanken en door degenen die de inspanningen van de partij zouden legitimeren het zwijgen op te leggen en te intimideren. Precies de suggestie dat ik mezelf op de één of andere manier met het Vlaams Belang associeer door de partij toe te spreken – al dan niet instemmend of afkeurend – wijst op de intentie van de tegenstanders, namelijk de partij ver weg van alle dialoog houden.

Mijn instinct zegt mij de kant van het slachtoffer te kiezen als het over intimidatie gaat. Als men me vertelt dat ik niet met Jim mag omgaan omdat alle fatsoenlijke mensen hem boycotten, dan zegt mijn instinct om wel met Jim om te gaan. Misschien ontdek ik heel goede redenen om Jim te boycotten maar als ik geen inspanning heb gedaan om hem te kennen en hem terug in de schoot van de humane samenleving te brengen, heb ik gefaald in mijn plicht als christen. En wat geldt voor individuen geldt ook voor politieke partijen. Ik ontken niet dat er partijen zijn die buiten de wet moeten worden geplaatst – zoals de nazi partij buiten de wet werd gesteld, vele miljoenen doden te laat, zoals de communistische partij buiten de wet werd gesteld, en zoals bepaalde islamitische partijen vandaag in Europa onwettig verklaard worden.

Volgens mij zijn partijen zoals mensen: ze moeten zich schikken naar de categorische imperatief . Ze mogen niet moorden of moord goedpraten en ze mogen niet aanzetten tot haat tegenover eender welke minderheid of herkenbare sub-gemeenschap binnen de staat. Als ze die dingen wel doen, heeft de staat het recht en de plicht om hen buiten de wet te stellen. Natuurlijk, en dat is waar ik mee wil beginnen vandaag, ben ik ervan overtuigd dat het niet nodig is dit te zeggen.

Er moet echter op gewezen worden dat socialistische partijen de basisregel tegen ophitsing niet altijd opvolgen. Jarenlang teerde onze eigen Labour Party op een dieet van klassenhaat dat niet veel verschilt van de haat als een hoeksteen van de communistische ideologie tussen de oorlogen. Het meest opvallende kenmerk van de linkse bewegingen uit de jaren zestig – bewegingen waartoe velen uit de hedendaagse politieke elite behoorden – was de hevigheid van de haat die ze uitten tegenover de bourgeoisie, met name naar eenieder die eigendom had. Ophitsing is nooit ver weg in de politiek, en ieder van ons moet voortdurend zijn geweten onderzoeken om zeker te zijn dat deze misdaad, waarvan het zo makkelijk is de tegenstanders te beschuldigen, er geen is waar we zelf ook schuldig aan zijn. Per slot van rekening is het enkel in een conditie van kalm beraad dat we kunnen starten met de dringende taak waarmee Europeanen vandaag de dag mee te maken hebben, namelijk het tot stand brengen van een nieuw onderhandelde regeling die alle burgers, oud en nieuw, van staten die onomkeerbaar veranderd zijn door de immigratie, zal opnemen. Daarom is de tenlastelegging van ‘racisme en xenofobie’ waarvan uw partij beschuldigd werd, zo ernstig. De aanklacht is bedoeld om te suggereren dat het Vlaams Belang geen deel kan uitmaken van een dergelijke onderhandelde overeenkomst en dat de partij niet enkel zondigt tegen de basisregels van de democratische politiek, maar ook tegen het voornaamste doel van het Nieuwe Europa, met name de inlijving van grote populaties immigranten in een vorm van burgerschap dat ras, cultuur, religie en overtuiging overstijgt. Als we deze vorm van burgerschap niet invoeren, kunnen we uitkijken naar een conflictueuze en onwaarachtige toekomst met intergemeenschappelijk strijd als norm. En als ‘racisme en xenofobie’ deze nieuwe vorm van burgerschap in de weg staan, zijn er hele goede redenen om te denken dat ze onaanvaardbare kenmerken zijn van elke partij die ze uit.

Echter, wanneer ik sommige aanvallen op het Vlaams Belang lees, moet ik terugdenken aan die tijd, twintig jaar geleden, toen ook ik beschuldigd werd van ‘racisme en xenofobie’ door de links-liberale media in Groot-Brittannië en schandelijk vernederd werd voor mijn collega’s van de universiteit. Mijn misdrijf was dat ik in de Salisbury Review, dat ik uitgaf, en in mijn wekelijkse column in de London Times betoogde dat het officiële beleid van ‘multiculturalisme’ een vergissing was en dat de toekomst van Brittannië niet afhangt van het aanmoedigen van immigranten om apart in culturele getto’s te leven, maar wel van hen te integreren in een gemeenschappelijke cultuur van de bestaande natie. Uitgerekend ditzelfde establishment dat toen met verontwaardiging reageerde op mijn argumenten, heeft ze sindsdien stilletjes aanvaard en de heersende opvatting vandaag is dat we een cultuur nodig hebben van ‘Brits-zijn’ (Britishness), waarin al onze burgers kunnen delen. Zelf het onderwerp geweest te zijn van deze beschuldiging, waarvan ik weet dat ze in mijn geval fout is, verplicht mij om sceptisch staan tegenover hen die de beschuldigingen maken en dit schijnbaar zo goedkoop en met zulk een zelfingenomen tevredenheid omdat het de Ander is en niet zij Zelf die schuldig zijn. In plaats van uw geval te onderzoeken, stel ik daarom voor om meer algemeen over de betekenis van de beschuldiging te spreken, en over de omstandigheden die geleid hebben tot het uiterste retorische belang ervan, zodat de aanklacht het equivalent geworden is van een beschuldiging van ketterij ten tijde van het middeleeuws Europa, of van hekserij in koloniaal Massachusettes, of van deviationisme in de Stalinistische staat.

Iemand die in een fase van ontkenning zit ten opzichte van zijn terminale ziekte, de ontrouw van zijn vrouw of de delinquentie van zijn kind, zal zich boos keren tegen diegene die verwijst naar de verboden waarheid. Evenzo zal een politieke cultuur dat een ernstig sociaal probleem verloochent, degenen veroordelen die het willen bespreken en alles proberen hen het zwijgen op te leggen. De Europese politieke klasse ontkent nu reeds een hele tijd de problemen die ontstaan als gevolg van de grootschalige immigratie van mensen die zich niet inschrijven in onze Europese manier van leven. De politiek heeft zich boos gekeerd tegen degenen die gewaarschuwd hebben voor de ontwrichting die zou volgen of die het recht van de autochtone gemeenschappen hebben bevestigd om toegang te weigeren voor mensen die niet kunnen of niet willen assimileren. En één van de wapens die de politieke elite heeft gebruikt om zich te verzekeren dat ze nooit verontrust wordt door de waarheden die ze ontkent, is het beschuldigen van degenen die het probleem wensen te bespreken van ‘racisme en xenofobie’. Mensen van mijn generatie zijn grootgebracht met de angst voor deze beschuldiging, net zoals mensen van Salem opgroeiden met de angst om als heks beticht te worden. We zagen wat er gebeurde met Enoch Powell, als resultaat van een publieke toespraak waarin hij waarschuwde voor de gevaren. Ik zeg niet dat Powells lezing, waarin hij verwees naar ‘de rivier Tiber, schuimend van veel bloed’, wijs of nuttig was. In tegendeel, het was te gemakkelijk om hem te beschuldigen van paniekzaaierij, en zijn citaat uit de Cumean Sybil in Aeneid Bk VI - wat natuurlijk niemand herkende - werd onmiddellijk herschreven als ‘rivieren van bloed’ en hij werd onmiddellijk afgedaan als een gevaarlijke gek. Dat was vrijwel de laatste keer dat een Brits politicus het aandurfde om te waarschuwen voor het effect van grootschalige immigratie. Sindsdien heerst er een ongemakkelijke stilte op het politieke vlak, terwijl de discussie op elk ander niveau verhinderd wordt door de periodieke showprocessen van hen die schuldig bevonden zijn aan ‘racisme’ – bijvoorbeeld, omdat ze ervoor pleitten dat immigrantengemeenschappen zich moeten integreren en dat gettovorming intrinsiek gevaarlijk is: de mening die door The Salisbury Review onder mijn redactie werd aanvaard, en de oorzaak was van mijn eigen kastijding.

Door een probleem te ontkennen, voorkom je het debat erover, totdat de discussie te laat komt. Doorheen de jaren dertig leefde de politieke elite in ontkenning van de Duitse herbewapening. Tegen de tijd dat de waarheid niet langer meer verborgen kon worden, was het onmogelijk om Hitlers inname van Tsjecho-Slowakije te verhinderen. Indien we nadenken over zulke voorbeelden, is het ongetwijfeld redelijk te concluderen dat we nu een plicht hebben om de aanklacht van ‘racisme en xenofobie’ te trotseren en elk aspect van de immigratie te bespreken. We zijn dat niet enkel verschuldigd aan de autochtone bevolking van Europa, maar ook aan de immigranten zelf, die een even groot belang hebben in vredig coëxistentie als de rest van ons. Ik zie de zaak als volgt:

Elke samenleving hangt af van een ervaring van het lidmaatschap: een gevoel van wie ‘we’ zijn, waarom we samen horen en wat we gemeen hebben. Deze ervaring is pre-politiek: het gaat vooraf aan alle politieke instituties en bezorgt ons een reden om ze te aanvaarden. Het brengt iedereen samen, zowel links als rechts, arbeiders en bedienden, mannen en vrouwen, ouders en kinderen. Deze ‘eerste-persoon meervoud’ (first-person plural) ondermijnen, is de weg openen naar versplintering, als mensen ophouden om het even welke algemene plicht tegenover hun buren te erkennen en zich opmaken om de geaccumuleerde bezittingen te plunderen. Zonder lidmaatschap riskeren we een nieuwe ‘tragedy of the commons ’, daar onze overgeërfde sociale activa worden aangegrepen voor hedendaags gebruik.

Lidmaatschap wordt op verschillende manieren gedefinieerd op verschillende tijdstippen en plaatsen. Voor veel samenlevingen is religie een belangrijk deel ervan, zodat de ongelovige uitgesloten of gemarginaliseerd wordt zoals in de traditionele islamitische samenleving. Hoewel religie een belangrijk deel van de Europese identiteit geweest is, werd het geleidelijk onder invloed van de Verlichting naar de achtergrond geduwd door nationaliteit en vervolgens door de opkomst van de natie-staat. En het is dankzij de natie-staat dat we kunnen genieten van de vrijheden en de wereldlijke jurisdicties die zo aantrekkelijk zijn voor immigranten – en vooral voor die immigranten die hun pre-politiek lidmaatschap eerder definiëren in religieuze termen dan in nationale. Want nationale loyauteit is een vorm van goed nabuurschap: het is loyauteit aan een gezamenlijke woonplaats en aan de mensen die het opgebouwd hebben. Het heeft geen specifieke eisen van religieuze of ideologische aard en is tevreden met een gemeenschappelijke gehoorzaamheid aan een seculier recht en een gemeenschappelijk gevoel tot het land te behoren, tot zijn gebruiken en gewoontes van vreedzaam samenleven. Gemeenschappen eerder gebaseerd op een nationaal dan op een religieus concept van lidmaatschap zijn intrinsiek open voor nieuwkomers, op een manier dat religieuze gemeenschappen dat niet zijn. Een immigrant in een religieuze gemeenschap moet bereid zijn zich te bekeren, een immigrant in een nationale gemeenschap moet enkel de wet gehoorzamen.

De Europese natie-staten hebben geprobeerd om het pre-politieke idee van nationale loyauteit in wettelijke criteria voor burgerschap in te kapselen. De relatie van de burger met de staat wordt uitgedrukt in termen van wederzijdse rechten en plichten. Aanspraak maken op de status van burger is de macht van de staat inroepen tegen boosdoeners en ook zijn hulp te beloven als de staat in gevaar is. Het genieten van de staat-beschermende rechten maakt iemand wettelijk gesproken de gelijke van alle andere burgers in om het even welk conflict en evenzeer gebonden door de plicht van gehoorzaamheid als de andere.

Vandaar dat wij, als burgers van een natie, gebonden zijn door wederzijdse verplichtingen aan iedereen die aanspraak maakt op onze nationaliteit ongeacht familie en ongeacht geloof. Godsdienstvrijheid, gewetensvrijheid en vrijheid van meningsuiting vormen geen bedreiging – geloven we – voor onze gemeenschappelijke loyauteit. Onze wet geldt voor een welomschreven territorium en onze wetgevers worden gekozen door en voor de eigen gemeenschap. De wet bevestigt dus ons gemeenschappelijk lot en wint onze gemeenschappelijke gehoorzaamheid voor zich. Gezagsgetrouwheid wordt een deel van het schema der dingen, deel van de manier waarin het land gevestigd is. Ons volk kan zich snel verenigen voor een bedreiging, aangezien ze zich verenigen ter verdediging van een zaak die noodzakelijk is voor hen allemaal – hun grondgebied. De symbolen van nationale loyaliteit zijn noch militant noch ideologisch, maar bestaan uit vredevolle beelden van het vaderland, van de plaats waar we thuishoren. Bijgevolg helpen nationale loyaliteiten de verzoening tussen klassen, interesses en geloofsovertuigingen, en vormen de achtergrond voor een politiek proces dat gebaseerd is op consensus eerder dan op macht. In het bijzonder stellen nationale loyaliteiten de mensen in staat om de soevereiniteit en de rechten van het individu te respecteren.

Voor deze en gelijkaardige redenen, komt nationale loyauteit niet louter voort uit democratische staatsbestuur maar is het er diepgaand door toegeëigend. Mensen gebonden door een nationaal ‘wij-gevoel’ hebben geen probleem om een regering te aanvaarden met wiens opinies en beslissingen ze het oneens zijn; ze hebben geen probleem om de legitimiteit van de oppositie te aanvaarden, of de vrije expressie van schijnbaar buitensporige standpunten. Samenvattend, ze zijn in staat om te leven met democratie, en om hun politieke verzuchtingen te uiten via de stembus. Geen van deze goede dingen wordt teruggevonden bij staten gebaseerd op een ‘wij’ als stamverband of een ‘wij’ van geloof. En in moderne omstandigheden zijn alle dergelijke staten in constante staat van conflict en burgeroorlog, zonder authentieke gerechtigheid, noch een duurzame democratie.

Het is niet nodig jullie te vertellen dat het verslag van nationale loyaliteit dat ik daarnet ten berde bracht niet gemakkelijk past in het geval van België, aangezien modern België een staat is waarin twee naties samen worden gehouden, grotendeels tegen de wil van één van hen. Het Belgische staatsburgerschap is niet geworteld in een gedeelde nationale loyaliteit en is een puur juridisch privilege geworden, dat kan worden gekocht en verkocht via een paspoort. Dit kopen en verkopen van burgerschap, vaak door mensen die het alleen maar zien als een recht en nooit als een plicht, is iets heel gewoon binnen Europa. De politieke elite ziet geen graten in mensen die paspoorten verzamelen zoals ze lidmaatschappen van clubs verzamelen. Maar blijkbaar is de handel in Belgische paspoorten in het bijzonder populair, misschien omdat er geen pre-politieke loyaliteit is wat het paspoort vertegenwoordigt.

Voor dezelfde reden worden er geen inspanningen gedaan om te garanderen dat immigranten in België loyaliteit voor de seculiere staat verwerven, of respect voor de gewoontes die het gevormd hebben. Belgisch burgerschap is wat de immigranten zoeken, en Belgisch burgerschap werd door de politieke klasse behandeld als een handelsartikel, om te worden gekocht en verkocht net als gelijk welk ander product.

Ten slotte heeft de Belgische politieke klasse zich gefixeerd op Europa, als de collectieve onderneming die al deze oude nationale loyaliteiten zal uitwissen en vervangen door een kosmopolitische onverschilligheid. De Europese Unie heeft veel betekend voor de Belgische elite. Het plaatst hen in het hart van het continent, transformeert Brussel van een provinciale stad in Vlaanderen tot de hoofdstad van Europa en verschaft een project dat de aandacht afleidt van de groeiende desintegratie van het land en van de problemen die ze hoe dan ook vastbesloten ontkennen. Geen wonder dat ze boos worden wanneer een populaire partij de afscheiding van Vlaanderen vraagt en de reconstitutie ervan als een zelfbesturende natie-staat. Zelfs als er geen grond is voor de aanklacht van ‘racisme en xenofobie’, kan je er zeker van zijn dat het plan is om ze klem te zetten. Stel je even voor wat er zou gebeuren met de Europese Unie als Vlaanderen een natie-staat zou worden! Wat een enorme stap achteruit zou dit zijn - een stap richting loyaliteit, verantwoordelijkheid, democratie en al de andere afgedankte dingen die de EU wil laten verdwijnen.

Nu twijfel ik er niet aan dat er zoiets bestaat als racisme, dat het immens destructief is en dat onze autoriteiten er goed aan doen om methoden te zoeken om de expressie ervan te voorkomen. In de Engelse wet impliceert racistisch geïnspireerde misdaad een bijkomende straf en aanzetten tot raciaal geweld wordt aanzien als een zwaar vergrijp. Maar, de aanvaarding van zulke bepalingen zou ons niet blind mogen maken voor de vele dubbele standaarden die rondwaren in de discussie over dit onderwerp.

Eerst de dubbele standaard over ‘racisme’: een beschuldiging die voortdurend wordt uitgebracht tegen onschuldige leden van de autochtone meerderheid en bijna nooit tegen schuldige leden van allochtone minderheden. Dit is niet enkel een Europees fenomeen. Integendeel, er is een soort van collectief schuldgevoel dat vandaag elke discussie over raciale verschillen in het Westen doordrenkt.

Onlangs had ik nog reden om een academisch artikel te bestuderen in het magazine van de American Psychological Association, dat zijn officieel beleid ten opzichte van multiculturalisme en de behandeling van minderheden verklaart. Ik was stomverbaasd toen ik de volgende zin las: ‘Alle blanken zijn racisten, al dan niet bewust’. Daar heb je het, als de officiële doctrine van een prestigieus academisch en professioneel orgaan: alle blanken zijn racisten, al dan niet bewust. Dat is volgens mij een racistische uitlating van het laagste soort, één die aan mensen met een bepaalde huidskleur een enorme morele fout toeschrijft, één waaraan men niets kan doen om ze te overwinnen aangezien men ze onbewust bezit. Deze uitspraak is indicatief voor de wijdverspreide aanpak van raciale en culturele relaties in de moderne wereld. Racisme wordt gedefinieerd als een ziekte van de autochtone meerderheid, waarvoor immigrerende minderheden genetisch immuun zijn zelfs wanneer ze het diepgewortelde antisemitisme uit de Arabische wereld met zich meebrengen, of de Maleisische haat tegenover de etnische Chinees. Waarom is onze politieke elite zo happig om hun eigen mensen van racisme te beschuldigen en de ogen te sluiten voor het racisme van immigranten? Het antwoord is te vinden in een andere dubbele standaard, ingekapseld in de beschuldiging zo vaak geassocieerd met deze van racisme - de aanklacht van xenofobie.

Ik twijfel er niet aan dat er zoiets bestaat als xenofobie, hoewel het iets is dat erg verschilt van racisme. Etymologisch betekent de term angst voor (en daardoor aversie van) de vreemdeling. Precies het gebruik ervan impliceert een onderscheid tussen degene die er bij hoort en degene die er niet bij hoort en door ons uit te nodigen onze xenofobe politici te verwerpen, nodigt men ons uit om mensen anders dan onszelf welkom te heten - een welkom gebaseerd op de erkenning van hun anderszijn. Nu is het makkelijk voor een ontwikkeld lid van de liberale elite om zijn xenofobie van zich af te gooien: voor het grootste deel helpen zijn contacten met vreemdelingen hem om zijn macht te versterken, zijn kennis uit te breiden en zijn sociale expertise bij te schaven. Maar het is niet zo eenvoudig voor een ongeschoolde arbeider om deze attitude te delen als de immigrerende vreemdeling zijn job wegneemt, vreemde gewoonten en een leger van personen ten laste in zijn buurt binnenbrengt en hem uiteindelijk omringt met exclusieve beelden en geluiden van een getto.

Opnieuw is er echter een dubbele standaard die de beschrijving beïnvloedt. Leden van onze liberale elite mogen dan immuun zijn voor xenofobie, maar er is een gelijkwaardige fout waarvan ze in overvloed blijk geven, namelijk de verloochening van en aversie voor de bakermat. Elk land vertoont deze ondeugd in zijn eigen binnenlandse versie. Niemand grootgebracht in het naoorlogse Engeland kan verzuimen zich bewust te zijn van de aangeleerde spot gericht op onze nationale loyaliteit door zij wiens vrijheid om te bekritiseren al jaren geleden zou vernietigd zijn, hadden de Engelsen niet bereid geweest om voor hun land te sterven. De loyaliteit die mensen in hun dagelijkse leven nodig hebben, en die ze bevestigen in hun onbezonnen en spontane sociale acties, wordt nu doorgaans geridiculiseerd of zelfs gedemoniseerd door de dominante media en het onderwijssysteem. Nationale geschiedenis wordt onderwezen als een verhaal van schaamte en degradatie. De kunst, literatuur en religie van onze natie werd min of meer uit het onderwijsprogramma weggesneden en traditionele gedragspatronen, lokale tradities en nationale ceremonies worden routinematig afgekraakt.

Deze verwerping van het nationale idee is het resultaat van een eigenaardige gemoedsgesteldheid dat zich in het Westen voordoet sinds de Tweede Wereldoorlog, en die vooral gangbaar is binnen de intellectuele en politieke elites. Er bestaat geen adequaat woord voor deze attitude, hoewel de symptomen onmiddellijk herkend worden: namelijk, de neiging om in elk conflict de kant te kiezen van ‘hen’ tegen ‘wij’, en reële behoefte om zich denigrerend uit te laten over gewoonten, cultuur en instituties identificeerbaar voor ‘ons’. Ik noem de attitude oikofobie – de aversie voor de eigen thuis – door de sterke relatie met xenofobie te benadrukken, van wat het het spiegelbeeld is. Oikofobie is een fase waar het denken van de adolescent normaal doorheen moet. Maar het is een stadium waarin intellectuelen neigen te worden vastgehouden. Zoals George Orwell al aangaf, zijn vooral linkse intellectuelen hiervoor vatbaar en dit heeft hen vaak gewillige agenten voor vreemde mogendheden gemaakt. De Cambridge spionnen – opgeleide mensen die binnendrongen in onze buitenlandse dienst gedurende de oorlog en onze Oost-Europese bondgenoten bij Stalin verraadden – bieden een treffende illustratie van wat oikofobie betekend heeft voor mijn land en voor de westerse alliantie. En het is interessant om te vermelden dat een recent BBC-‘docudrama’ opgebouwd rond de Cambridge spionnen, niet de werkelijkheid van hun verraad onderzocht, noch zich richtte op het lijden van de miljoenen van hun Oost-Europese slachtoffers, maar slechts de oikofobie bevestigde die ervoor zorgde dat ze zich zo gedroegen.

Oikofobie is niet specifiek Engels en nog minder een specifiek Britse tendens. Toen Sartre en Foucault hun beeld van de ‘bourgois’-mentaliteit uittekenden, de mentaliteit van de ‘ander’ in zijn ‘anders-zijn’, beschreven ze de gewone, fatsoenlijke Fransman en uitten ze hun misprijzen voor zijn nationale cultuur. Een chronische vorm van oikofobie heeft zich verspreid over de Amerikaanse universiteiten in de gedaante van politieke correctheid en kwam luid aan de oppervlakte in de nasleep van 11 september door minachtend te spreken over de cultuur die zogezegd de aanvallen uitlokte en impliciet partij te kiezen voor de terroristen. En oikofobie kan overal in de aanvallen gericht tegen het Vlaams Belang gelezen worden.

De dominantie van onze nationale parlementen en de EU-machine door oikofoben is gedeeltelijk verantwoordelijk voor de aanvaarding van gesubsidieerde immigratie en voor de aanvallen op gewoontes en instituties geassocieerd met traditionele en inheemse levensvormen. De oikofoob verwerpt nationale loyaliteiten en definieert zijn doelen en idealen tegen de natie, propageert transnationale instituties boven nationale regeringen, accepteert en keurt wetten goed die opgelegd zijn uit de hemel door de EU of de VN en definieert zijn politieke visie in termen van kosmopolitische waarden die gezuiverd werden van alle verwijzingen naar de specifieke toebehoren van een echte historische samenleving. De oikofoob is, in zijn eigen ogen, een verdediger van verlicht universalisme tegen lokaal chauvinisme. En het is de opkomst van oikofobie dat geleid heeft tot de groeiende legitimiteitscrisis in de natie-staten van Europa. Want we zien een massieve expansie van de wetgevende last op de Europese onderdanen en een meedogenloze aanval op de enige loyaliteiten die het hen mogelijk zou maken om het vrijwillig te dulden. Het explosieve effect hiervan is reeds gevoeld in Holland en Frankrijk, en wordt nu natuurlijk ook in België gevoeld.

Maar er is een derde dubbele standaard die kan waargenomen worden in het officiële beleid van de EU wanneer het over nationaliteit gaat. Waar nationale sentimenten een bedreiging vormen voor de centralisatie van de macht, is de Europese machine vastbesloten hen te brandmerken als racist en xenofoob en hen die ze uiten, te beschuldigen van een misdaad. Dit is het geval wanneer het gaat over Vlaams-nationalisme, dat precies het hart van de machine bedreigt. Maar daar waar nationale sentimenten dienen om rivaliserende machtscentra af te breken, bekrachtigt de Europese machine ze met plezier. Het heeft mijn land behandeld als ware het een complete artificiële creatie zoals België, het heeft het Schotse en Welse nationalisme aangemoedigd en heeft ons een officiële kaart opgelegd waarin Schotland en Wales bestaan, maar Engeland niet vermeld wordt, zijnde louter de arbitraire som van vier onafhankelijke ‘regio’s’, door dewelke het uiteindelijk is te vervangen. Engeland won de oorlog en vestigde daarmee zijn onwrikbare plaats in onze affecties, een plaats die het niet kan opgeven aan een machtshongerige bureaucratie gesitueerd in een land dat ooit bezet was. De enige manier om Engeland te vernietigen, is bijgevolg de rivaliserende loyaliteiten te benadrukken die het uit elkaar zullen blazen.

Het is in het licht van deze dubbele standaarden dat de beschuldiging van ‘racisme en xenofobie’ moet geëvalueerd worden. Het is een beschuldiging nagenoeg onveranderlijk gericht tegen leden van de autochtone gemeenschappen van Europa, en in het bijzonder tegen diegenen aan de onderkant van de sociale ladder voor wie massale immigratie een kost is waarvoor ze niet geschoold zijn (en niet door eigen fouten) om te dragen. Het is ook gericht tegen politieke partijen die proberen om deze mensen te vertegenwoordigen, en die hen enige steun beloven inzake een probleem dat geen enkele andere partij blijkt te willen aanpakken. Zij die de beschuldiging uitbrengen, zijn nagenoeg onveranderlijk in de greep van oikofobie. Hun gevoel van er bij te horen is fragiel of onbestaande. Ze kijken naar de oude vormen van de Europese gemeenschap, en in het bijzonder naar oude nationale identiteiten die ons continent gevormd hebben met nauwelijks verhulde afkeer. En door te focussen op hun kosmopolitische visies op politiek, zijn ze in staat een oogje toe te knijpen voor het feit dat Europese staten een groeiend aantal mensen omvat die noch nationale loyaliteit hebben, noch de idealen van de Verlichting die daaruit voortkomen. Het is dus op deze manier dat we de beschuldiging van ‘racisme en xenofobie’ zouden moeten uitleggen: het komt van het slechte geweten van een liberale elite die leeft in ontkenning.

Welnu, zou je kunnen antwoorden, waarom zouden ze niet in ontkenning leven als het hen aangenamer maakt? Laat me tot besluit zeggen wat ik denk wat er verkeerd is aan dit soort van existentiële oneerlijkheid. De gewone mensen van Europa zijn nu ten zeerste bezorgd over hun toekomst: ze zoeken naar iemand die hun bezorgdheden wil vertegenwoordigen en maatregelen nemen om deze te verminderen. De recente islamitische wreedheden en de algemene staat van alarm tegen terrorisme, hebben niets gedaan om hen gerust te stellen. En wanneer mensen in een bezorgde toestand zijn, vormen ze een bedreiging zowel voor zichzelf als voor diegenen die ze vrezen. Het is vitaal dat de Europese staten een effectieve integratie van hun immigrantengemeenschappen bereiken; maar als de liberale elite de zaak niet wil bespreken en alle schuld voor de groeiende ongerustheid blijft leggen bij de xenofobie van de autochtone bevolking terwijl ze de oikofobie, die een gelijke medebepalende oorzaak is, negeert, dan zal het waarschijnlijke effect op lange termijn een volksexplosie zijn, waaruit niemand voordeel zal halen en de immigrantengemeenschappen al helemaal niet.

Dit brengt mij terug bij mijn initiële opmerkingen. Ik kwam hier om te praten over iets wat van essentieel belang is voor u en ook voor mij. Maar er zijn blijkbaar veel mensen in dit land die geloven dat ik helemaal niet met u zou moeten praten en dat door dit wel te doen ik besmet geraak met juist dezelfde beschuldiging dat tegen u gericht werd: de beschuldiging van ‘racisme en xenofobie’. Door te praten over die beschuldiging, hoop ik ze af te ketsen. Ik ben noch racist noch xenofoob; ik heb de gewoonte aan te nemen dat hetzelfde waar is bij anderen tot zij bewijs van het tegendeel getoond hebben; en ik ben verheugd dat er een partij bestaat die de beschuldiging wil trotseren, teneinde te discussiëren over het probleem dat vandaag in de hoofden is van alle gewone Europeanen. Aan zij die me schreven om te zeggen dat ik het Vlaams Belang moet boycotten, antwoordde ik : waarom nodigt u me niet uit? Waarom start u de discussie niet waar we allemaal zo’n nood aan hebben, als u het niet aan hen kan toevertrouwen? En natuurlijk heeft niet een van hen geantwoord.

Actualisering OP WEG NAAR DE ZUIDPOOL - 03.02.07 - 10 uur

Over korte tijd (vandaag zaterdag 03.02.07) legt de Crystal Serenity aan in Ushuaia (Argentinië) en zal hier de ganse dag aangemeerd blijven.  Met het tijdsverschil van 4 uur, zie je momenteel de rede opdoemen : men heeft klaarblijkelijk vlug gevaren deze nacht.

Deze meest Zuidelijk gelegen stad ter wereld is ontstaan als een kleine nederzetting waar de kolonisten zich kwamen bevoorraden en er soms bleven rondhangen.  Momenteel is het vooral een pleisterplaats voor avontuurlijke toeristen en de uitvalsbasis voor rederijen die Antarctica bezoeken, evenals de plaats van waar charter luchtvluchten boven de Zuidpool aangeboden worden.

Eens aangemeerd valt er niet veel meer te bekijken.  Verder actualiseringen volgen vandaag of morgen, afhankelijk van de omstandigheden. De temperatuur beloopt zo'n 10 graden.  Het is hier wel hartje zomer !

Maandag alleszins wordt er rondgevaren in de wateren omheen het continent van de Zuidpool. 

U weet inmiddels waar u onze webcam kan vinden.  We overwegen om hem tegen maandag terugbovenaan te plaatsen, zodat u er onmiddellijk tegenaan kijkt bij het binnentreden van deze blog.  Voor onze lezers : ALLES !  Voor onszelf : NIETS !
Anders klik HIER, zodat het beeld van de Crystal Serenity bovenaan komt te staan.
At your service.

Jesus loves Dutroux.

3b94a939-e553-4dc3-a843-1092c1f846da.jpgIn  Australië wonen onze tegenvoeters : ze wandelen daar met hun hoofden naar beneden, dachten wij vroeger en daar moesten we erg om lachen, want humor was in die dagen ook niet alles.

Ik begin te twijfelen of het toch niet waar is over dat op zijn kop lopen en de medische gevolgen voor het denkvermogen, althans voor sommigen. De protestanten uit Sydney voeren een campagne en hebben borden opgehangen aan hun kerken met de tekst JESUS LOVES OSAMA.  En het land staat in rep en roer : "Zijn jullie gek geworden ?" roept iedereen die niet behoort tot de volgelingen van Luther, noch moslim is, want die laatsten zwijgen.  Als zij niet brullen noch anderszins opvallen, kijk dan uit.  Dan beraden ze zich en dat loopt vaak slecht af.

Opvallend is dat de premier, Howard, zich moeit in het debat en zich schaart aan de opgewonden kant van zij die vinden dat zulke wervingsboodschap niet kan.  En dat is voor ons ongebruikelijk : een politicus, een eerste-minister dan nog, die zich afzet samen met een groot deel van de bevolking tegen een politiek-correct initiatief.

In Australië is dat echter normaal.  Als de imams te luid van de minarettorens roepen, worden ze naar beneden gefloten door de regering : "Lads, dit is hier ons land en als het jullie niet aanstaat, de deuren staan open om betere oorden op te zoeken, in islamitische contreiën waar het  bijzonder lekker wonen is".  Duidelijke taal.

Misschien kan Guynokkio in Sydney zijn politiek batterijtje gaan bijladen ?  Wel opletten bij de afspraak : niet op een dag dat de gemeenteraad van Gent vergadert.

Ray







Klop er op ! Het mag !

Geweld normaal in relaties allochtonen - Kamervragen

 

 

 

 

 

 

 

woensdag 31 januari 2007

 

Vragen van het lid Fritsma (PVV) aan de Minister van Integratie, Jeugdbescherming, Preventie en Reclassering, inzake het door allochtonen normaal vinden van geweld in relaties.

 

 

1.)

Heeft u kennis genomen van het bericht "Geweld in relatie normaal voor allochtonen" ?

 

2.)

Hoe beoordeelt u het dat de acceptatie van seksueel en fysiek geweld in relaties zorgwekkend groot is onder allochtone mannen, en dat de meesten zelfs begrip hebben voor plegers van eermoord?

 

3.)

Realiseert u het zich dat het gedrag van deze bijzonder grote groep allochtone mannen (vnl. moslims) de kernwaarden van onze samenleving, zoals de gelijkheid van man en vrouw, het afkeuren van geweld etc., ondermijnt? Deelt u -in het verlengde hiervan- de mening dat het zinloos is om begrip op te brengen voor de barbaarse (islamitische) cultuur, en dat we hoe dan ook onze betere westerse cultuur tegen de opmars van deze achterlijkheid moeten beschermen?

 

4.)

Hoe groot acht u de kans op succesvolle integratie in onze samenleving van bevolkingsgroepen waarbinnen de volgende uitspraken gemeengoed zijn?

-'Als een vrouw vreemd gaat dan geef ik de man gelijk als hij haar doodt'

-'Als je getrouwd bent, is seks het recht van de man en de plicht van de vrouw. Dan kun je toch niet praten over verkrachting'

 

5.)

Deelt u de mening dat het van groot belang is om de zeer grote groep van allochtone mannen die deze gewelddadige ideeën aanhangen keihard aan te pakken, en niet langer in bescherming te nemen door de enorme problemen te ontkennen of zelfs te bagatelliseren? Zo ja, wat gaat u hiertoe ondernemen?

 

----------------------------------------------------------

 

Op deze wijze worden vragen gesteld in de Nederlandse Tweede Kamer.  Als dit bij ons gebeurt, staat het land op zijn kop.

Integratie niet langer in de gratie.

9475.jpg


Wie is er als eerste op de proppen gekomen met de term "politiek correct" ?  Een aanhanger van die verdwazing zoals de Zuurste Mens ter Wereld, Joske Geyssels of een tegenstander zoals Frank van Hecke, die een gooi doet naar de titel van Rustigste en Evenwichtigste Mens ter Wereld ?  Wie mij durft beschuldigen van vooringenomenheid, heeft gelijk maar krijgt er niets voor.

Feit is dat er in het poco-kamp zeer veel vangers zitten, ongeneeslijk gestoorden, jammerlijke mislukkingen van moeder-natuur,  personen met versteende herseninhoud en een onstuitbare drang naar zelfvernietiging.   Kortom, mensen die het betreuren niet als lemming geboren te zijn.

Het begrip "integratie" is een soort toverwoord geworden dat je rustig in de mond kan nemen zonder opgeknoopt te worden, er zelfs geen boosaardige blikken moet voor trotseren, kortom je bent geen racist, integendeel een goedbedoelend, braaf flutpersonage van wie niemand wakker ligt. 

Probeer het.  Stel je op aan de uitgang van het parlement en zeg : "Het zou allemaal beter worden als er wat meer integratie kwam."  Den Baard van Palermo a/d Noordzee, Dictator Onderlijf van de stad van Allah, Guynokkio het Braakmiddel, het smalend Verraad Leterme met loodgieter Deurzen en schandknaap Bartje in zijn kielzog, allen, zullen ze je goedkeurend toeknikken :en zeggen :"Braaf, en nu naar huis".

Ik tover nu de aap uit de mouw van een politicus van over de grenzen, de ex-premier Lubbers, poco-aanhanger van het eerste uur en kordaat kontenknijper bij knappe madammen. Wat zegt deze fameuze fan van het stevige achterwerk?  "Integratie suggereert dat wij beter zouden zijn en zij inferieur".

Van zulke uitspraken word ik krijtbleek, ongezond en moet ik gaan zitten.

Er is van integratie nauwelijks sprake, er bestaan omzeggens geen initiatieven die enig succes boeken, er is geen allochtoon die er een fluim minder voor wegpruimt, en het begrip wordt al op stal gezet als zijnde "onvriendelijk tegenover die mensen".

Multicultuur moest vervangen worden door diversiteit, integratie moet de zolder op voor participatie en waar het uiteindelijk heen moet nadert met rasse passen : wij moeten de plaats ruimen voor de vreemden.

Wij, van de angeltjes zullen wel integreren.  Ten bewijze bijgevoegde foto's van Mijnheer Erik, algemeen Directeur en zijn onderdanige redacteur, de ondergetekende.  Wij hopen het alzo nog lang te kunnen volhouden : onopvallend als ondergedokenen in de Islamitische Dictatuur der Lage Landen.

De Ondergetekende.

Sint Niklaas heeft last met Zwarte Piet.

Een stad met de naam Sint Niklaas waar een incident ontstaat met een zwarte schepen, dat is vragen om evidente woordspelingen.  Op uitlokkingen ga ik graag in.

Weet je, wie verantwoordelijk is voor die onprettige toestand ?  Willockx, door mijn helaas te vroeg gestorven vriend de acteur Anton Peters, in menige conférence betiteld als de ET van het Waasland.

Een burgemeester moet streven naar rust en verdraagzaamheid onder zijn gemeentenaren en hij moet daarvoor over veel   wijsheid, ervaring en relativeringsvermogen bechikken.  Willockx dénkt dat hij slim is want lelijkaards zijn intelligent, is zijn uitgangspunt.  Ik ken heel wat domme onaantrekkelijke griezels.  Ervaren is hij wel, in biljarten en pinten pakken en relativeren is iets voor Einstein,  niet voor de Freddy.

Sint Niklaas genoot  begin vorige eeuw de dubieuze reputatie de snelste messentrekkers van het Waasland te bezitten en nu door het onwijze asielbeleid en de ridicule familieherenigingspolitiek  van dit land zijn er regelmatig allerlei incidenten met vreemdelingen en onaangepaste Belgen die trots verkondigen dat ze Marokkaan, Turk of God-weet-wat zijn. Sint Niklaas is Antwerpen in het klein.

Iemand met ervaring en wijsheid zal in die omstandigheden geen zwarte naar voren schuiven als schepen die voortdurend in contact komt met de bevolking.  Dat is uitdagen, dat is om problemen vragen, dat is de mensen tegen mekaar opzetten, dat is de integratie misbruiken en de tegenstellingen aanscherpen. Als je per se een allochtone schepen wenst, zet die man of vrouw uit de wind vooraleer de storm opsteekt. Neem hem op in het midden van je college en loop er niet mee rond als in de Sinterklaasstoet.  Mijnheer Willockx, u begaat een stommiteit, herschik het college en laat Mijnheer Van Bellinghen een ander departement leiden.  Zo bevordert u wellicht de rust in de stad, want uw inwoners zijn niet gebaat bij de gevolgen van uw domme, ondoordachte politiek. 

Een burgemeester is er niet om conflicten uit te lokken, zijn bewoners te verdelen maar om behendig te zorgen dat hij in vrede en rust zijn beleid kan voeren en op die manier zijn politiek gelijk halen, wat mij betreft.  Wie de polarisatie nastreeft zou verplicht op pensioen moeten gestuurd worden en daar kent Freddy iets van, hij was minister van dat departement.

Uiteraard vlogen al de poco's er gisteren weer zwaar in : "Racisme in Sint Niklaas", "de Vlamingen zijn racisten "de smoelen stonden op zure storm en de burgemeester liep schuimbekkend door zijn stadhuis, eerbiedig gevolgd door sidderende camera's.  Ik dacht nog : misschien hebben ze een geheime microfoontje aan Freddy vastgehaakt zodat we kunnen meeluisteren wat hij binnenskamers te melden heeft. Dat doen ze alleen bij Dewinter. 

Je kan nog veel vertellen over dit gebeuren, allerlei assumpties maken en filosoferen over een ideale wereld.  

Freddy Willockx, de man die zijn riolen verpatste aan een Amerikaans bedrijf, die van zijn Grootste Markt van het land een stenen woestijn heeft gemaakt, de does die tegen zijn burgers staat te schreeuwen tijdens een politionele actie "Maakt dat ge weg gaat, bende onnozelaars", die man heeft  weer eens bewezen dat hij een ongeleid haatprojectiel is.  Een messentrekker zoals zijn voorouders. Uiteraard is ook voor dit gebeuren het Vlaams Belang verantwoordelijk.


Ray

Meer van Angeltjes

↑ Terug naar de berichten