Berichten van 1 september 2007 tot 30 september 2007

Aan de voorzitter en de leden van het

Comité P

Wetstraat 52

1000 Brussel

Antwerpen, 13 september 2007

Geachte Voorzitter,

Heren Raadsleden,

Sta mij toe hiermee de aangifte te bevestigen die ik op dinsdag 11 september 2007 omstreeks

13u. deed aan de heer Walter Peeters, raadslid. Ik ontmoette raadsheer Peeters in de gangen

van het Parlement (Huis der Parlementsleden) en vertelde hem op welke brutale, ja zelfs

beestachtige (met gebruik van honden) manier de politiediensten op vooral Vlaamse

manifestanten had ingebeukt even voordien.

De heer Walter Peeters verzekerde mij dat de enquêteurs van uw dienst ter plaatse aanwezig

waren, ik meen deze trouwens gezien te hebben, en bovendien zou hij onmiddellijk de heer

Henri Berkmoes, hoofd van de dienst enquêtes inlichten. Deze brief is dan ook een

bevestiging van de eerdere aangifte.

1. In de feiten:

Alhoewel de feitelijke omstandigheden van deze spijtige brutaliteiten van de politie U

ongetwijfeld gekend zijn, indien niet door de rapporten van uw onderzoekers ter plaatse dan

toch via de ontelbare foto’s en video’s die op het wereldwijde net met de regelmaat van een

klok worden vertoond ( zelf de Arabische televisie Al Jazeera had beelden van deze

incidenten, de commentator gaf wel blijk van enige sympathie voor de Brusselse

burgemeester) toch wil ik deze feiten hier nog even schetsen.

Rond 12u. ’s middags kwamen enkele parlementsleden aan het Brusselse Schumanplein

bijeen, het was de bedoeling om een petitie af te geven aan een afgevaardigde van de

Europese Commissie. Op het plein stonden hooguit een 200-tal mensen met enkele

spandoeken en vlaggen. Er waren parlementsleden uit Italië en Frankrijk, uit Vlaanderen en

enkele Scandinavische landen.

Zonder enige directe aanleiding, terwijl Filip Dewinter een interview gaf aan de VRT, gaf de

bevelvoerende officier opdracht tot een charge en beval hij de ééntalige Luikse politieinspecteurs

om zoveel mogelijk mensen en vooral de parlementsleden hardhandig op te

pakken.

Frank Vanhecke, Europarlementslid werd samen met twee van zijn collega’s uit het Europese

parlement op een brutale manier opgepakt en zelfs in de geslachtsdelen geknepen. Filip

Dewinter werd van de camera weggerukt terwijl hij een interview gaf, op de grond gesmeten,

gestampt en geslagen waarbij vooral de nierstreek werd geviseerd door de Luikse

politieinspecteurs. Herhaaldelijk werd door deze politieambtenaren naast andere

scheldwoorden en schunnigheden “sale flamin” geroepen.

Ikzelf stond naast Filip Dewinter net voor het interview vermits ik samen met hem met een

wagen van het Vlaams Parlement was aangekomen. De bewuste officier kwam na de aanval

op Filip Dewinter terug en stak een ganse tirade in het Frans af. Ik wees hem erop dat hij in

het tweetalig gebied Brussel het Nederlands moest gebruiken ten overstaan van Vlamingen,

hij vertaalde zijn ganse tirade in twee woorden namelijk: “weg of mee”.

Omdat ik blijkbaar te traag wegging naar de zin van deze man stuurde “ de officier” een

vijftal inspecteurs met blaffende honden achter mij aan. Een Oekraïens journalist die trachtte

enkele woorden van mij op te vangen werd toen overigens door één van deze honden gebeten.

Samen met enkele vrienden wandelde ik gevolgd door een viertal overvalwagens van de

politie, de ganse Wetstraat door, voorbij uw kantoren, tot in het parlement. Daar volgde de

politie ons niet meer.

Tijdens een onderhoud in de hal van het nieuw gebouw van het Brussels Parket werd mij

bevestigd dat de “gevangenen” zich niet onder de hoede van de Procureur des Konings of een

ander magistraat bevonden maar wel in het justitiepaleis in de handen van de Brusselse

Burgemeester, die moest beslissen over de administratieve aanhouding.

Aanvankelijk wilde de Brusselse Burgemeester de volledige maximumduur zijnde 12u.

uitputten en de 162 gevangenen zolang in de kerker laten.

Vanaf 17u. begon blijkbaar de kostprijs van deze grap te zwaar door te wegen, immers vanaf

18u. diende aan de meeste van de politieambtenaren overuren te worden uitbetaald. Ik wees

de bevelhebber van de gevangenis er ook op dat zij moesten zorgen voor medische verzorging

en voedsel voor de gevangenen. Dit gebeurde slechts erg sporadisch. Vanaf 17u. werden de

162 gevangenen van Thielemans druppelsgewijs vrijgelaten, de laatste, een Nederlandse

dame, werd zowat uit de gevangenis geworpen rond 20u..

Vele vrouwen bekloegen er zich over dat zij verplicht werden hun BH uit te doen en af te

geven, deze ontkleding gebeurde bovendien terwijl er mannelijke agenten in dezelfde zaal

aanwezig waren. De vrouwelijke commissaris vroeg deze mannelijke collega’s dan wel om

zich even om te draaien. Volgens sommige dames zouden enkele van deze, Franstalige,

politie-inspecteurs schunnige opmerkingen hebben gemaakt op dat ogenblik.

Over het algemeen werd de behandeling in deze gevangenis als relatief goed beschouwd

vooral in vergelijking met de brutaliteiten die deze gesekwestreerden in de autobus en de

overval wagens hadden moeten doorstaan. De Luikse inspecteurs vonden het namelijk prettig

om hun slachtoffers van de ene kant van de wagen naar de andere kant te laten vliegen,

uiteraard waren deze slachtoffers dan geboeid! In de auto’s werd door sommige van deze

Luikse inspecteurs uiterst ijverig omgegaan met een of andere spuitbus waarbij zij zelfs

enkele van hun collega’s kwetsten, waardoor zij bijna met mekaar op de vuist dreigden te

gaan. Sommige gevangenen hebben trouwens van deze incidenten gebruik kunnen maken om

langs het hondenluik in de achterdeur van de gevangenenbus te gaan lopen.

Ondanks de bijzonder harde manier waarop de handboeien waren aangesnoerd, ten bewijze

daarvan de vele littekens bij de gevangenen, konden de meeste van deze ontsnapten hun

boeien losmaken en gaan lopen.

Ik vraag mij af wat er gebeurt wanneer er echte misdadigers met dergelijke bussen door

dergelijke politieambtenaren worden vervoerd. Tot daar de feiten.

2. De normovertredingen en de disfunctionering van de politie:

Vooraf:

Bij de toetsing van dit politieoptreden aan de wettelijke bepalingen wens ik vooraf te stellen

dat de grootste schuld uiteraard bij het bevel van deze operatie ligt. Het was niet alleen

tactisch een gigantische stommiteit maar ook, communautair een uitdaging om ééntalige

jonge, niet erg goed geïnformeerde en opgeleide inspecteurs uit Luik, op de manifestatie af te

sturen. De vraag is waarom de opgevorderde pelotons uit Antwerpen en Gent ergens aan één

of andere afgelegen station moesten posteren terwijl de ééntalige Luikse politiediensten op het

Schumanplein post vatte. Voeg hierbij dat voor de manifestatie er een afspraak was met de

Brusselse politie dat een statische manifestatie op het Schumanplein zou gedoogd worden met

afgifte van een petitie aan de Europese Commissie, dan zal U begrijpen dat deze tactische zet

van het commando door velen als laffe onbetrouwbaarheid wordt beschouwd.

Ik kom hier later in het onderdeel racisme en partijpolitieke beïnvloeding op terug.

De Europese commissaris Bruno Frattini, stak daarom trouwens ook zijn ongenoegen niet

onder stoelen of banken, vermits hij verwachtte dat eenvoudigweg een petitie zou worden

afgegeven.

2.1. De wet op het politieambt:

Artikel 1 van de wet van 5 augustus 1992 op het politieambt zegt: “de politiediensten

vervullen hun opdrachten onder het gezag en de verantwoordelijkheid van de overheden die

daartoe door of krachtens de wet worden aangewezen. Bij het vervullen van hun opdrachten

van bestuurlijke of gerechtelijke politie, waken de politiediensten over de naleving en dragen

zij bij tot de bescherming van de individuele rechten en vrijheden, evenals tot de

democratische ontwikkeling van de maatschappij. Om hun opdrachten te vervullen, gebruiken

zij slechts dwangmiddelen onder de voorwaarden die door de wet worden bepaald.”

Het hoeft geen betoog dat de politie helemaal niet bijgedragen heeft tot de bescherming van

de individuele rechten en vrijheden en tot de democratische ontwikkeling van de

maatschappij, maar wellicht dient dit eerder verweten te worden aan de verantwoordelijke

overheid die deze rechten manifest heeft geschonden.

De laatste paragraaf van dit artikel is echter herhaaldelijk geschonden namelijk het gebruik

van dwangmiddelen onder de voorwaarden die door de wet worden bepaald. Immers artikel

37 van dezelfde wet stelt zeer duidelijk: “bij het vervullen van zijn opdrachten van

bestuurlijke of gerechtelijke politie kan elke politieambtenaar rekening houdend met de

risico’s die zulks meebrengt, geweld gebruiken om een wettig doel na te streven dat niet op

een andere wijze kan worden bereikt. Elk gebruik van geweld moet redelijk zijn in een

verhouding tot het nagestreefde doel. Aan elk gebruik van geweld gaat een waarschuwing

vooraf tenzij dit gebruik daardoor onwerkzaam zou worden.

Uit de feiten, de verklaringen, de foto’s, de video’s, blijkt overduidelijk dat het geweld niet

redelijk was en nog veel minder in de verhouding stond tot het nagestreefde doel.

Het wettig doel van het verhinderen van een manifestatie waarbij de vrees werd uitgedrukt

voor de voortrukkende Islam, kon worden nagestreefd op een andere wijze. Indien de

bevelvoerende officier eenvoudigweg enkele parlementsleden de mogelijkheid had gegeven

om de petitie af te geven aan de Europese Commissaris dan zou de manifestatie onmiddellijk

na de afgifte van deze petitie als beëindigd beschouwd worden en hadden alle manifestanten

Brussel zo snel mogelijk verlaten. Bovendien is er geen enkele waarschuwing gegeven voor

geweld zodat ook dit aspect van het artikel manifest is overtreden.

In verband met het gebruik van het geweld dient toch nog verwezen te worden naar de

rechtsleer die zeer duidelijk stelt: “naast het legaliteitsbeginsel wordt het gebruik van

dwangmiddelen ook beheerst door een evenredigheidsprincipe en een opportuniteitsprincipe.

De regering opteert duidelijk voor het gebruik van dwangmiddelen als “ultima ratio”, in de

gevallen en de maten dat ze onontbeerlijk zijn voor de uitoefening van de opdrachten van de

politiediensten” (De nieuwe politiewetgeving in België, eindredactie C. Fijnaut en F.

Hutsebaut, artikel van S. Eeckhout pagina 228 en volgende.) Deze auteur stelt trouwens

terecht: “ Men kan zich de vraag stellen in hoeverre de praktijk van de bestuurlijke

aanhouding verenigbaar is met de fundamentele rechten en vrijheden van de burgers in een

democratie. In de Belgische context betekent dit concreet dat een toetsing dient te gebeuren

aan artikel 7 van de Grondwet en artikel 5 van het Europees Verdrag over de Rechten van de

Mens” (op cit. pagina 229).

Daar waar de toetsing aan artikel 7 van de Grondwet nog kan worden aanvaard volgens de

auteurs blijft echter het ontbreken van een gerechtelijke controle bij de bestuurlijke

aanhouding niet sporen met artikel 5 van het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens.

Een reden te meer om het geweld dat bij deze activiteiten wordt gebruikt duidelijk te kaderen

in een legitiem kader rekening houdend met de opportuniteits- en het subsidiariteitsbeginsel.

Daar waar misschien kan gesteld worden dat de bevelen van Burgemeester Thielemans het

legitieme kader schetsen kan in geen enkel geval gezegd worden dat deze manier van

optreden opportuun was, de vele verontwaardigde commentaren in de media en ook bij de

politiediensten, althans toch de Vlaamse, bewijzen dit maar zeer zeker is het

subsidiariteitsbeginsel op een schromelijke manier geschonden.

Het weze herhaald, ik spreek dan nog niet over de tactische flaters die door de bevelvoerder

op deze manier worden gevoerd.

“De aangehouden personen moeten te drinken en te eten krijgen krachtens de wet op het

politieambt, het EVRM en het Europees Verdrag ter Voorkoming van Foltering en

Onmenselijke of Vernederende Behandelingen of Bestraffingen van 14 november 1993. De

verantwoordelijkheid van de diensten die tot aanhouding zijn overgegaan is hierop toe te zien.

Het krijgen van een gepaste maaltijd heeft betrekking op zowel de bestuurlijk aangehouden

personen als op degene die het voorwerp uitmaken van een gerechtelijke aanhouding. De

diensten die de maaltijdkosten voor hun rekening moeten nemen alsmede de terug te betalen

bedragen zijn opgenomen in de omzendbrief betreffende de bevoorrading van personen in

arrest, met uitzondering van degene die het voorwerp uitmaken in een strafinrichting van 3

januari 2003.” (De wet op het politieambt , het handboek van de politiefunctie, Gilles L.

Bourdoux, Politeia nv, 2003, pagina 315 onder het nummer 12-6.)

De opgeslotenen hebben nauwelijks te drinken gekregen en slechts na lang aandringen een

suikerwafel. Dit kan moeilijk aan de bevelvoerende commissaris aangerekend worden vermits

zij blijkbaar niet de mogelijkheid kreeg van haar hoofdcommissaris de heer Vanreuzel,

rechterhand van de Brusselse Burgemeester, om de gevangenen van dit essentieel recht te

laten genieten.

Artikel 31, 5e lid van de wet op het politieambt zegt zeer duidelijk: “Elke persoon die het

voorwerp uitmaakt van een bestuurlijke aanhouding mag vragen dat een persoon in wie hij

vertrouwen heeft hiervan verwittigd wordt.”

Daar waar samen met Gilles L. Bourdoux (op cit. pagina 315) kan worden aangenomen dat

“men niet mag verwachten dat de politie iemand in Zuid-Afrika verwittigt of bij massale

aanhoudingen 200 personen in België op de hoogte brengt” toch kan men verwachten van

deze politiediensten dat zij minimaal aan de niet aangehouden parlementsleden, die hun

collega’s en de overige gevangenen proberen op te sporen, zou bevestigen waar deze

gevangenen zich bevinden. Het is potsierlijk dat, wanneer ik mij vanuit het Parket van de

Procureur des Konings, waar mij gezegd werd dat de gevangenen zich in het gerechtshof

bevonden onder het bevel van de politie van Brussel en de Burgemeester, de politie nog

probeerde aan te houden omdat ik mij met een drietal andere parlementsleden naar de poort

van het gerechtshof begaf. De bevelvoerende officier van de Brusselse politie had zelfs het lef

om te vragen waar ik naartoe ging alsof ik in een democratie aan de politie zou moeten gaan

zeggen waar ik precies naartoe ga.

Ook dit artikel van de wet werd dus zeer duidelijk overtreden.

Waar zeer vele dames aan tillen, en m.i. terecht, is het feit dat zij verplicht werden hun BH uit

te doen, sommige mannen werden trouwens ook op het lichaam gefouilleerd en diende zich

uit te kleden. Een dergelijke vernedering is voor niets nodig en wijst toch op een gevaarlijke

mentaliteit van de politie-inspecteurs en sommige van hun officieren.

Veiligheidsfouillering dient toch om zich ervan te vergewissen dat een persoon geen wapen

draagt of enig ander voorwerp bij zich heeft dat een gevaar vormt voor de openbare orde.

Ondanks het feit dat nog niemand met een BH is doodgeschoten, zou men eventueel met heel

veel verbeelding kunnen aannemen dat men zich met een BH zou kunnen ophangen. Al moet

dit wel bijzonder moeilijk zijn in een cel waar men met 12 mensen is ondergebracht en men

dus kan aannemen dat indien per impossibile, één van de dames zich zou willen ophangen

met haar BH, de anderen dit wel zouden verhinderen.

Bovendien stelt zich de vraag in hoeverre de openbare zeden niet geschonden werden door de

verplichting die deze dames hadden hun BH uit te doen in een ruimte waar ook mannelijke

politie-inspecteurs aanwezig waren. Het bevel gegeven aan deze mannen om “zich om te

draaien” is potsierlijk, de schunnige commentaar van sommigen Franstalige agenten bewijst

dit trouwens.

2.2. De wetgeving op het racisme:

Artikel 4 van het VN-rassendiscriminatieverdrag van 7 maart 1966 dat reeds 9 jaar later in

1975 door België werd geratificeerd, zegt dat: “De staten die partij zijn bij dit verdrag alle

propaganda veroordelen en alle organisaties die berusten op denkbeelden of theorieën die

uitgaan van de superioriteit van een bepaald ras of groep personen van een bepaalde

huidskleur of etnische afstamming, of die trachten rassenhaat en rassendiscriminatie in enige

vorm trachten te rechtvaardigen of te bevorderen, en nemen de verplichting op zich

onverwijld positieve maatregelen te nemen die erop gericht zijn aan elke vorm van aanzetting

tot of aan elke uiting van een zodanige discriminatie een einde te maken en met het oog

daarop, met inachtneming van de beginselen van de Universele Verklaring van de Rechten

van de Mens en van de rechten uitdrukkelijk genoemd in artikel 5 van dit verdrag

onderanderen:

a)….

b)….

c) Niet toe te staan dat overheidsorganen of overheidsinstellingen, hetzij op nationaal hetzij

op plaatselijk niveau, rassendiscriminatie bevorderen of daartoe aanzetten.

Weliswaar heeft het “Koninkrijk België” een voorbehoud gemaakt in relatie tot de vrijheid

van meningsuiting, de vrijheid van vergadering en vereniging maar dit neemt niet weg dat

sinds de laatste wijziging van deze wet door middel van de wet van 20 januari 2003, ook de

discriminatie op basis van taal naast afstamming, strafbaar moet gesteld worden maar ook het

opdracht geven tot discriminatie als equivalent aan discriminatie wordt beschouwd (artikel 1

lid 2).

Het is dus overduidelijk dat, wanneer de politie-inspecteurs Vlaamse parlementsleden en

Vlaamse burgers uitschelden voor “sale flamin”, zij deze antiracismewet overtreden. Indien

dit niet het geval zou zijn dan is het iedereen toegelaten om een ander volk in te vullen in

plaats van “flamin”, zonder dat er enige mogelijkheid tot bestraffing zou kunnen bestaan.

Vermits er reeds duidelijke straffen zijn uitgesproken in deze zin kan moeilijk worden

volgehouden dat Vlamingen wel zouden mogen worden uitgescholden, want dan zou dit een

discriminatie inhouden wat dan weer verboden is door het verbod op

nationaliteitsdiscriminatie. (zie handboek discriminatierecht, Dajo De Prins e.a. pagina 122.).

De politie-inspecteurs die deze scheldwoorden hebben geroepen hebben zich schuldig

gemaakt maar ook diegene die hen daartoe hebben de opdracht gegeven of aangezet zijnde de

zonechef van de lokale politie te Brussel en/of de Burgemeester van Brussel.

2.3. De taalwetgeving:

Politiebeambten in het Hoofdstedelijk Gewest Brussel dienen tweetalig te zijn. Er is enkel een

overgangsperiode voorzien van 5 jaar om deze tweetaligheid te bekomen.

Men dient zich dan ook de vraag te stellen in hoeverre het spoort met de taalwetgeving dat in

het tweetalig gebied Brussel ééntalig Franse politiegroepen worden ingezet, terwijl de

opvorderende Burgemeester perfect weet dat deze agenten en inspecteurs de taalwetten per

definitie zullen overtreden en dus niet kunnen voldoen noch aan de taalwetgeving maar ook

niet aan de wet op het politieambt die hen opdracht geeft om de burgers te beschermen. Men

kan moeilijk iemand beschermen en zijn rechten verdedigen wanneer men zelfs zijn taal niet

verstaat.

Wat dit laatste betreft is het trouwens erg merkwaardig dat een aantal Franse deelnemers aan

de manifestatie, die vergezeld waren van een Vlaams Parlementslid, niet werden verontrust

nooit werden bedreigd, maar opvallend beleefd werden behandeld. De Franse deelnemers

konden rustig interviews geven, zij konden gaan en staan waar zij wilden en pas helemaal op

het einde wanneer alle Vlamingen opgepakt waren werd zeer vriendelijk verzocht om weg te

gaan.

Deze Fransen zijn bereid steeds te getuigen. Hetzelfde geldt trouwens voor Engelstaligen die

eveneens nooit werden verontrust alhoewel zij zich op dezelfde wijze gedroegen als de

Vlamingen die werden aangehouden. Ook deze Engelstaligen zijn bereid om dit alles

schriftelijk te bevestigen. Het is dan ook overduidelijk dat de Luikse politiediensten in

opdracht van de Brusselse Burgemeester en diens korpschef de Vlamingen viseerden. De wet

op het racisme en de taalwetgeving werd dan ook manifest genegeerd.

Besluit:

Reeds in het verslag van de bendecommissie werd duidelijk gesteld dat er een interne controle

op de politie nodig was. Deze controle later geconcretiseerd in het Comité P en zijn

enquêtedienst, moet dienen om de democratische plaats van de politie te garanderen.

In casu heeft de Brusselse politie en vooral haar zonechef en het administratieve hoofd, de

Burgemeester, dit manifest niet gedaan.

Daar waar het uiteraard de bevoegdheid van de Burgemeester is om een betoging al dan niet

toe te laten, zelfs wanneer de mening van deze Burgemeester zeer sterk vooringenomen en

partijpolitiek beïnvloed is, daar moet toch aanvaard worden dat het politieoptreden niet door

deze arbitraire voorkeur van de burgemeesters mag worden beïnvloed.

Nochtans is dit in deze gebeurd. Onwettige bevelen mogen niet worden uitgevoerd zo had de

plaatsing van het Luiks detachement dat ééntalig Frans was, niet mogen gebeuren zelfs

wanneer de Burgemeester dit heeft bevolen. Het hardhandig optreden kan niet worden

gemotiveerd zoals enkele politiemensen probeerden met het principe “Befehl ist befehl”

aangezien ook daarin duidelijk voorzien is in de wetgeving op het politieambt waarbij een

immoreel bevel kan worden geweigerd.

Ik hoop, geachte voorzitter, raadsleden dat het Comité P deze ontaarding van een

politieoptreden, weliswaar onder druk van de politieke verantwoordelijke, zal willen

onderzoeken. Een verder afglijding van de politie naar een totalitaire machine ten behoeve

van gelijkaardige overheden moet ten alle prijzen vermeden worden

Met voorname achting,

Hugo Coveliers


In antwood op de vragen : deze tekst is vrij op internet, ik zou niet weten waarom hij niet mag verspreid worden.  Deze tekst is m.i. niemands eigendom, hij gaat over publieke feiten die iedereen heeft kunnen aanschouwen.  "Ze" zouden misschien graag hebben dat alles in duistere kantjes en hoekjes kon afgewerkt worden zoals vroeger maar er is wel een en ander veranderd op dat vlak.  De mentaliteit van ht regime niet, het sadisme van simpelen van geest die politieke macht verwerven evenmin.

Die laatste mijnheer ken ik.  Benieuwd wie er na hem komt.

De brandweer en sleepdiensten van de haven zijn ingeschakeld om het gezonken Spiritschip terug zeewaardig te krijgen. "Alles is aanwezig opdat het zou kunnen lukken, er zijn voldoende leeghoofden en windbuilen in de voorplecht maar het knelpunt is het overgewicht" aldus de havencommandant.






(met dank aan Roger voor de inspiratie)

Bedenkt u de onderteksten ?

Onze piloot vloog tamelijk hoog van vanmorgen : "Leedies ans chentlemenenne, this is gries.  Nice, hein ?"

Maar omdat we zo hoog zaten, zagen we de affiches niet die overal uithingen met lachende koppen van zwartbesnorde kandidaten : ook in de bakermat van de democratie wordt om de zoveel jaar de schijn hoog gehouden.  De namen van Griekse politici lijken voor een buitenstaander allemaal op mekaar ; van in mijn jonge jaren ben ik overtuigd dat de premier Karamanpoulos heet en de president Papadopoulos, maar dat kan niet, want die venten zouden dan al in de honderd moeten zijn.  Misschien zit het ginder ook in de familie ?

Alleszins is er een partij, LAOS, die nadrukkelijk zegt dat zij tegen de toetreding van Turkije tot de EU is.  Zij hebben nog nooit de kiesdrempel van 3% gehaald en als ze die mochten doorbreken, dan is het al geweten, hoe dat komt : door de bosbranden.  Dat schrijven namelijk de Griekse regimekranten. Als rechts een verkiezing wint is dat toe te schrijven aan een natuurramp en voor velen is het er trouwens zelf een.

De man van Laos heet Karatzaferis en hij is een felle orthodox-gelovige.  Hij schijnt ook de kerktaal te gebruiken.   Als hij wint, vrees ik dat we niet meer op reis mogen naar dat aparte, vriendelijke land.  Maar die kans is erg klein.  Wij kunnen niet elke keer op de winnende kandidaat inzetten, nietwaar Erik ?

Ik weet niet of Janice iets op haar blog zal vertellen over deze gebeurtenis die dit jaar zaterdag 15.09  plaatsgrijpt : de optocht van de reuzen van Borgerhout (wij zeggen "reuskens" met een verkleinwoord, want erg groot zijn ze niet).  Uiteraard was de belangstelling van de allochtone medemensen overrompelend. 

Er staat een intressante fotomontage bij de Gazet van Antwerpen.  En voor de rest wil ik met die vooringenomen slechte journalisten niets te maken hebben.  Geudens, Molenaar ... geen dertiende maand, zelfs geen tiende.

Wij hebben altijd een goed oog gehad op de huidige minister-president  van Wallonië, Rudy Demotte.  We hebben hem allen leren kennen toen hij zich ontfermde over ons aller Belgische Gezonheid en daar straffe uitspraken over deed.  Ik weet niet of u het zich nog herinnert maar tegen het einde van de legislatuur zei Rudy op een zonnige zomermorgen in april : "Voilà, er is geen verschil meer in de uitgaven tussen W en VL : mijn inspecteurs hebben dat weggewerkt". Alstubelieft !  Rudy is een straffe minister, met straffe inspecteurs.





Op een keer was hij samen met zoon Tobback op misie in het buitenland, ik weet niet meer welk buitenland.  De vlieger landt, de trap wordt voorgeschoven, de luchtwaardin (ja, je mag ook kotszakophaalster zeggen, maar dat klinkt onvriendelijk) opent het slot van de kofferdeur en daar staan onze twee Belgische ministers, een beetje bedremmeld rond te kijken.  Ik dacht nog, ze moeten terug naar binnen, ze hebben hun tutteke vergeten, maar neen hoor, moedig kwamen zij de trap af en de missie startte. Straffe ministers, als Rudy er bij is.

Rudy is zo trouw aan de Parti Socialiste als een Egyptische mummie aan haar lijk : niet te separeren.  Als ge de textiel begint los te maken, wikkelt hij hem terug op. Inséparable. Ik moet er geen 800.00 zegt de Waalse minister-president, ik moet er maar één, en het zal Elio zijn.

Daarom is het zo goed vandaag te kunnen lezen in le Standard, dé kwaliteitskrant  van over de taalgrens,  wat volgt :

NAMEN - (Belga) Wallonië moet het heft in eigen handen nemen om de welvaart en het welzijn van zijn inwoners te verhogen, maar dat moet binnen het huidige Belgische kader. Dat was de toon in de toespraak die Waals minister-president Rudy Demotte (PS) hield naar aanleiding van de Waalse feesten.

Wallonië wil zelfstandig worden, zolang de Vlamingen maar betalen, daar komt het op neer.  Qua benadering is dit niet erg origineel.

Ray

Spirit moet een zelfstandige koers varen : dat is het advies van de partijraad aan de zeventien leden.

Onmiddellijk werd een nieuw partijlokaal aangeschaft

In de lijst van de rijkste mensen van het land B staat Christian van Thillo op de 17de plaats met zowat 463 miljoen euro. 

Daar is niet veel bijgekomen, Christian !  Hebben we wuft geleefd en alles er door gedraaid ?  Hebben we  de zorgeloze  en mooie oude dag uit het oog verloren ?  Gaan we van nu af aan terug ons best doen en enkele centjes opzij zetten ?  In de zwarte kous ?  Via allerlei technische superconstructies in bandieteneilanden van de Stille Oceaan ? 

Mooi.

En dan nu iets compleet anders.  Voor wie het mocht vergeten zijn, Van Thillo, de kleinzoon van flamingant Bill, is de grote Vlaamse Berlusconi met in zijn krantenrek de Morgen, Het laatste Nieuws,  het Parool, De Nieuwe Gazet, VTM en Kanaal 2. Het Parool kan afgesprongen zijn, maar hij was er alleszins mee bezig, eentje meer of minder, het komt er niet op aan.  "Boss, you not want Angels ?"

Uit The Brussels Journal van maart 2006 knippen wij enkele passages die geschreven werden naar aanleiding van het onthullende boek van Guido van Liefferinge over diens wedervaren in dienst van de Van Thillo's en vooral de laatste telg , Christian : 

Marcel Wilmet, hoofdredacteur van het succesrijke Het Laatste Nieuws krijgt de ene dag de hartelijkste gelukwensen en staat de dag daarna op straat. Eric Claeys, die zichzelf de profeet van Van Thillo noemt, zorgt ervoor dat VTM de dieperik ingaat door de programmabudgetten te halveren. De kijkcijfers dalen vreselijk, maar de kosten ook en dus stijgen de dividenden van de twee grote aandeelhouders (De Persgroep van de Van Thillo’s en Roularta van De Nolf). Van Thillo geeft zijn profeet in het openbaar de sleutels van een Porsche en 6 maand later mag Claeys ziek worden en zijn “loopbaan een andere wending geven.”

Van Thillo moeit zich niet met de redactionele inhoud, want dat is niet nodig omdat zijn knechtjes-hoofdredacteurs plus politiek commentator Luc van der Kelen perfect aanvoelen wat de baas wil en vooral niet wil lezen of zien: bv. geen enkele kritiek op het De Nolf imperium, want in ruil krijgt Van Thillo de vrije hand bij VTM. Ontluisterend zijn de voorbeelden die Van Liefferinge geeft over het gedrag van Yves Desmet, de hoofdredacteur van De Morgen, onafhankelijk (ahahaha!!!) dagblad. In ruil voor zijn kruiperigheid mag Smetje mee met het yacht van de baas op cruise in de Stille Zuidzee. Hilarisch is een afgedrukte mail van Koen Clement, directeur van De Morgen, over de rotzooi die men in de maag van de “weldenkenden” (hij gebruikt dat woord echt) moet splitten.

Dat is dus allemaal heel leuk en het boek wemelt van de anekdotes over de omkoopbaarheid en het geritsel van BV’s, met naam en toenaam en het bedrag erbij. Maar dat zal Van Thillo een zorg wezen. Het zal alleen zijn reputatie versterken van keiharde zakenman die voor niets terugdeinst en in sommige zakenkringen is dat eerder een pluspunt.

Waar de familie Van Thillo echter niet zal mee lachen zijn de uitgebreide analyses van hun financieel gesjoemel aan en feitelijk over de rand van het legale. Van Liefferinge toont aan dat een reeks financiële constructies de grote bedrijfswinsten zodanig spreiden dat men er verscheidene keren in slaagt langs de kas van de overheid te passeren en honderden miljoenen overheidssteun binnen te rijven. Dat zijn de gevaarlijke hoofdstukken die de politici ertoe kunnen brengen om in de toekomst geen belastingsgeld naar deze schatrijke financiers te dragen. En je weet maar nooit dat Strihou dit leest zodat le roi de Wallonie zijn trouwe dienaar Christian – de belgicistische kleinzoon van de flamingant Bill – de fel gesmaakte barontitel onthoudt.

Overigens zijn zelfs deze hoofdstukken bijzonder goed geschreven. De vlotte stijl van het boek valt op en past niet helemaal bij Van Liefferinge. Ik wil er vergif op innemen dat het boek voor een goed deel geschreven is in samenwerking met Mathias Danneels, de lievelingsmedewerker van de auteur; iemand die exact één dag later de ezelsstamp kreeg bij de uitgeverij Sparta nadat Van Liefferinge was buitengewerkt. Maar Danneels zal er zich wel voor hoeden om zijn naam op het titelblad te zetten. Hij is Van Liefferinge gevolgd toen die een tijdje hoofdredacteur van Het Nieuwsblad werd en hij zit er nog; maar je weet maar nooit.

-----------------------------------------------------------------------


Als u mij vraagt, ik vind dit heerlijke berichtgeving en let wel,  op de reputatie van The Brussels Journal valt niets af te dingen. En weet u wat die simpele en brave mijnheer van Thillo nog doet (als luttele bijverdienste) maar wel zeer eervol ? Een schril contrast na de bankroversverhalen van hierboven. Aan de foefelaar en vooral berichtenvervalser verleent dit land een eervolle benoeming bij de Nationale Bank : wij leven, vrienden, in een corrupt maffialand.

sinds 29 maart 2005

Geboren te Antwerpen, op 25 maart 1962

Beroep

Gedelegeerd bestuurder van De Persgroep nv

Diploma's

Licentiaat in de Rechten - Katholieke Universiteit Leuven
Master of Business Administration - Duke University, North Carolina, U.S.A.

Andere lopende functies of mandaten

Antwerpse Televisiemaatschappij nv
Gedelegeerd bestuurder

Mediafin
Bestuurder

Vlaamse Mediamaatschappij nv
Gedelegeerd bestuurder

Carlton Capital Partners
Non-executive Director: vanaf januari 2005

Ray

Uiteraard heb ik als derde generatie Antwerpenaar niets af te dingen op de gerechtvaardigde eisen  van deze stad.  Wij zijn mijn ganse leven samengebleven, A. en ik en zoiets schept meer dan een band.  De schetterende, scherpe  Antwerpse klanken, waar anderstaligen huilend gaan van lopen, zijn mijn dagelijkse poëzie, de Groenplaats is de voortuin van het huis waar  Rubens zijn Helena beminde en de O.L.-Vrouwekathedraal  (ook voor wie nooit een voet in de kerk zet) is nondedju zo schoon dat de paus  overweegt om ze te verplaatsen naar Rome.  Om te zwijgen over 't Scheld, de màchtige, pràchtige vloed ... ***

Maar ik kan onmogelijk àlles kritiekloos aanvaarden : deze stad verdient veel betere bestuurders, zeker dan diegene die we nu hebben. Een gewetenskwestie die bij velen van ons knaagt overal in Vlaanderen : onze gemeente, dorp of stad is iets anders dan de burgemeester en zijn bende die de plak zwaaien.  Behalve voor wie in Dessel woont bij  burgemeester Kris van Dijck van de NV-A, dàt is het paradijsje : wie in Dessel woont, is overal bij ; de anderen wachten buiten. (knipoog ?)

Als economisch hart van Vlaanderen (en daarbuiten) heeft Antwerpen heel wat opdrachten, lasten en lusten die buiten het normale bereik van een gemeente liggen.  De haven met haar circa 70.000 arbeidsplaatsen,  waar de chemische en petrochemische wereldnijverheden zich gevestigd hebben, de duizenden nevenbedrijven, transporteurs, rederijen, enz.  vergen extra aandacht op het vlak van mobiliteit, leefbaarheid en milieu.    De noden zijn groot, elke minister die hier op bezoek komt, is onder de indruk van de activiteiten en er worden kredieten vrijgemaakt.  Alleen moet Antwerpen  leren om zich, als het iets wil gedaan krijgen, wat charmant en dankbaar  op te stellen ... en niet als een onbeschofte boertige bende de geldschieters de deur te wijzen.  Ik heb het natuurlijk over het BAM-project, waarbij in een eerste fase ruim 12 miljard vrijgemaakt wordt en het nogal evident is, dat de leden van het Vlaamse Parlement inzage eisen en daar recht op hebben.  Zeker  in Visa-stad.

Welnu met het MAS gaat het niet dezelfde weg op, het dossier is financieel veel becheidener maar de achtergronden zijn weer typisch Antwerps, veel grootspraak en geen centen.  "Ik heb deurst,betaalt eens een pintje veur mij".

Met zulk een affiche krijgt ge elke Antwerpenaar met een beetje historisch besef plat.

In 2004 werd het MAS geraamd op 53 miljoen €,  wat vrij bescheiden is en het ergste laat vermoeden voor de eindafrekening.  18 miljoen zouden op tafel geflikkerd worden door de gulle stedevaderen die als ze niet toekomen discreet hun Visa bovenhalen en 35 miljoen komt uit de toverhoed van Spiritvriend Anciaux.

In 2005 werd 2,4 miljoen van de beloofde 35 vrijgemaakt, waarvan 1,7 vastgelegd.  In het begin hoor je  altijd ronde volle cijfers met oneindig vele nullen, als het op afdokken aankomt, rollen de koperen muntjes van na de komma over het bureau van de boekhouder.  Ook typisch.  In het Vlaams Palement bestaat  slechts een gering enthousiasme om de resterende 33,3 miljoen vlot uit te betalen.

Wat de inbreng van de Royale Sinjoren betreft, dat loopt evenmin over een weg vol rozenblaadjes.  De bedrijvensponsoring kent geen succes (steeds dezelfde firma's voor steeds gelijkaardige doelen, bedrijven zijn dat beu vooral omdat er nauwelijks sprake is van return), sponsoring van particulieren is zo mogelijk nog triester, want niet elke burger met centen wil zijn naam koppelen aan een initiatief dat een zoveelste uitgave lijkt van een lawaaiconcert in de oude stad.  Het concept is onduidelijk en niemand zit er op te wachten.  Het enige waar zekerheid over bestaat zou de verkoop zijn van het gebouw op de Suikerrui van het huidige Volkskundemuseum.  7 miljoen moet dit opbrengen, geen peulschil.

Wat in de loop der jaren op de achtergrond verdwenen is, zijn een aantal argumenten waarom deze armlastige stad met haar gigantische tekort, haar grote behoeftes, haar uitgesproken zwakke bestuursprofiel, haar respectloze behandeling van 35.000 illegalen en ontkenning van multiculturele problemen, het lef vandaan haalt een nieuwe luxemusem op te richten. Alsof Sheherazade aan het Willemdok klaarzit voor haar nachtverhaal van Ali Baba en de veertig rovers.

Los van de techniciteit om collecties te groeperen (volkskunde, specifiek ethnische objecten) dacht men ten tijde van Anthonis, de wonderschepen   en verruimingskandidaat             twee vliegen in een klap te vangen : Antwerpen, de multiculturele hoofdstad waar iedereen zich thuis voelt én tegelijk het Vlaams Blok/Belang een kopje kleiner maken door dit indrukwekkende project.

Of de weduwe van Dr Paul Jansens de Inca beeldjes, waar zoveel over te doen is geweest, naar het MAS zal verhuizen, valt nog te bezien ; het is alleszins iets om mee uit te pakken.   Of de grote massa -om wie het toch te doen is- dit ook ook vindt, zal vlug blijken.   Er zijn gelukkig nog wat oude hoofdjes van de koppensnellers, pygmeesperen, peniskokers en een negertje van de missiewerken dat met zijn kopje knikt als je er een cenje insteekt, om desnoods voor veel volk te zorgen.

Ray


PS : Enige tijd geleden schreef Bert Verhoye in het Nieuwsblad een column over ditzelfde probleem.  Langs andere wegen komt Bert Verhoye en ik tot eenzelfde conclusie, ook als hij er niet gelukkig mee is.

Nog een PS aub ?  Dank u : voor diegenen die soms verwijten dat wij de spreekbuis zijn van het VB, in deze zaak ken ik gewoonweg hun finale standpunt niet. Ik denk dat ze geworsteld hebben in de gemeenteraadsfractie met de vrees een etiket van xenofobie opgekleefd te krijgen, mochten ze tegenstemmen.  Maar dat etiket  hebben ze sowieso.

*** (drie asteriksen om nog iets te zeggen) : mochten er personen zijn die graag een extra-lovende beschijving zouden ontvangen van hun gemeente, dorp of stad, dat ze het laten weten.  Mits een kleine vergoeding is dat zo gefikst.  Uitsluitend over Vlaanderen. Over Sidi-Bel-Abbès en Oran valt veel te vertellen maar weinig goeds. Althans door mij.

In mijn stad (en die van allah) lopen er sommigen rond met de "gloriol", ook als u dit laatste woord niet in het groene boekje tegenkomt, begrijpt u het ongetwijfeld.  

Ze willen van alles voor hun stad om aan de weireld te bewijzen hoe "groots" ze zijn, hoe "weirelds" ze zijn,maar er  is nooit geld.  Vandaar dat ze van oordeel zijn, dat diezelfde weireld mee moet afdokken voor de geniale invallen van de Sinjoorse Notabelen.    Op de Grote Markt heerst de mentaliteit van "Ik heb deurst, betaal mij eens een pintje". Kijk, dit wil men : een MAS (een Museum aan de Stroom), waarvan de bouw vorig jaar in september één maand voor de gemeenteraadsverkiezingen van start ging en dat tegen 2010 geopend moet zijn (zie foto)


Het gebouw ligt niet aan de Schelde maar aan het oude Willemdok, het vroegere Schipperskwartier met de danspaleizen, de meisjes van plezier, het uitgangsparadijs voor de zeemannen en de naar een speciaaltje hunkerende Sinjoren.  Momenteel, naar analogie met andere havensteden, is de oude wijk behoorlijk gerenoveerd, oude pakhuizen worden vakkundig verbouwd tot luxe-flatgebouwen, en ook het Archief vindt hier een onderkomen in het erg mooie Felix Pakhuis.


Dit mag u verwachten van het Museum aan de Stroom (weggeplukt van hun vrij onpraktische webstek) :

De missie van het MAS is duidelijk. Het museum wil vertellen over de stad, haar inwoners, de stroom en de haven. Maar het verhaal dat het MAS vertelt, is niet exclusief Antwerps. Het heeft ook een universele dimensie. Het gaat over allerlei fenomenen, tendensen en processen die de groei en het functioneren van een stad bepalen. Daarom moet het museum ook een rol spelen bij een (Chinees) nieuwjaarsfeest, de aankomst van Sinterklaas, een reuzenoptocht, het Suikerfeest, oorlogsherdenkingen enz. Het moet aanzetten tot het weer aanknopen bij oude stedelijke tradities of tot het ontwikkelen van nieuwe. Het MAS wil ook een foyer zijn voor officiële ontvangsten, plechtigheden, bruiloften en geboorteaangiften.

Het MAS heeft bovendien de ambitie om het debatcentrum van de (een) stad te worden. Publieke discussies over actuele thema's en "hot items" moeten een plaats krijgen in het museum, net als buitenlandse toptentoonstellingen. Ook daarom is het MAS tegelijk Antwerps en internationaal of universeel. Het is er voor de verschillende gemeenschappen van Antwerpenaars en Vlamingen, als ontmoetingsplaats en als ankerpunt van identiteiten. Het is de plaats waar de (culturele) biografie van een stad gelezen én gemaakt wordt… door de bezoeker zelf. Het buitenlandse publiek kan er kennismaken met en inzicht krijgen in alles wat Antwerpen en Vlaanderen "zijn". Dat wordt de internationale dimensie van het MAS: meer Vlaanderen in Europa en in de wereld, maar ook meer wereld in Vlaanderen.

Deel 2 volgt hieronder

Vandaag : 15 september 2007 rustdag

Guy Peeters: de macht van een kaviaarsocialist ©Trends

12/09/2007 15:20

Hij doet het voor de macht, niet voor het geld. Dat is te horen over Guy Peeters. Trends licht het doopceel van de man achter de schermen van het socialisme in Vlaanderen. Hij dreigt het gerecht in te schakelen.

Guy Peeters, de kaviaarsocialist, mutualist, P&V-verzekeraar, VRT-topman, logebroeder. In Antwerpen heeft hij bovendien meer dan een stem in het kapittel van het hoger onderwijs en de gezondheidszorg. De rode topman heeft voorts een mooi netwerk in de ondernemerswereld -vooral in de vastgoedsector.

Ondernemer en lobbyist Koen Blijweert ligt aan de oorsprong van dat vastgoednetwerk. Hij bracht Peeters in contact met twee grote namen uit de Vlaamse bouwwereld: Eric Verbeeck (Interbuild) en Dirk Cavens (Kempense Vastgoed- en Holdingmaatschappij).

De politieke rol van Peeters is moeilijk te onderschatten. Als samensteller van de verkiezingslijsten heeft hij menig politieke carrière gemaakt en gekraakt. Van zichzelf zegt hij: "Ik was geen Stalin." Peeters behoudt de allerbeste relaties met veel toplui uit de SP.A en uit andere politieke partijen. Met partijgenoot en Antwerps burgemeester Patrick Janssens loopt het iets stroever. Wat niet belet dat Peeters wordt beschouwd als een brugfiguur tussen de oude en de nieuwe generatie.

Aan de kust heeft hij een buitenverblijf naast dat van oud-minister Luc Van den Bossche. Toen diens dochter Freya het in haar jeugdjaren heel moeilijk had, verbleef ze naar verluidt lange tijd in de familie Peeters. "Freya is een quasi aangenomen kind," zegt een vriend. "Ze zijn zeer close, ook al zie je ze bijna nooit samen. Ook dat is een kenmerk van Peeters: hij schermt delen van zijn netwerk af voor anderen in dat netwerk."

Peeters heeft veel vijanden, die hem zwart maken, en veel vrienden, die zeggen dat hij zich nooit inlaat met corruptie. "Daar is hij veel te intelligent voor," luidt het bij sommigen cynisch. "Peeters heeft het grote geld niet nodig. (...) Hij zal zich niet laten gaan aan weelderigheid."

Marijke Seresia, zijn vrouw

"Je kunt geen zaken doen met Guy Peeters zonder iets te geven aan Marijke Seresia," luidt het bij velen die Trends ondervroeg. Het vastgoednetwerk van Guy Peeters speelt alleszins een grote rol in de zakelijke en sociale activiteiten van zijn echtgenote Marijke Seresia (54), die als fotografe heel wat bouwondernemers als klant heeft. Volgens een goede vriend heeft Seresia een zeer grote invloed op haar man.

Menig zakenman zou in zijn kelder een hoop fotoboeken van Peeters' vrouw hebben liggen. "Je was dat niet verplicht. Het was het steunen van Marijke," zegt een bevriende ondernemer. "Later werd dat spoor meer en meer verlaten en werd je gevraagd om de culturele vzw's Piazza dell'Arte of Gynaika te sponsoren. Op zich is daar niets tegen, want dat zijn goede initiatieven." Piazza dell'Arte probeert kunst naar kansarme jongeren te brengen en Gynaika werkt rond vrouwelijke kunstenaars.

Een uitgebreid portret en een interview met Guy Peeters leest u deze week in Trends.

Tjenne heeft het in een van zijn laatste reacties over de webstek van Björn Roose waar u een volledige montage vindt van de "Beelden der Schande" op dinsdag 11 september in Brussel.

Wie is dat arrogante zwijn, vermomd als persfotograaf, die een jonge man dreigend wegduwt met de opmerking : "U bent een Vlaming : u moet achteruit" en de daad bij het woord voegend., de aangesprokenen brutaal wegduwt.

 Wat zijn dit voor nazi-praktijken ?  Wat zijn dit voor mensen ?  Waar sluiten ze zulke exemplaren op ?  Hoe bereiden ze die voor op hun onmenselijke optreden ?  Is er in dit land ergens een geheime opleiding voor regime-smeerlappen ?

Ik heb het deze week vaak gehoord van vriendelijke, aardige mensen zoals bijvoorbeeld onze Tjenne en anderen : wij hebben nooit haat gevoeld tegen niemand, maar nu is er iets gewijzigd in ons.  Ik deel volkomen die gevoelens.

Volgende week hopelijk vrolijker gebeurtenissen ! Hier kan u ook terecht voor de film :

http://bertdeckers.skynetblogs.be/

Zo kan een politie-agent er ook uitzien. 

Het schijnt dat de redacteurs van Het Nieuwsblad die vraag gesteld hebben in een van hun kranten. aan de lezers  Ze hebben het niet gevraagd aan  hun directie, zover gaat de zogenaamde eerlijkheid niet.

Al die opgefokte openhartigheid begint mijn keel uit te hangen : Hoe oud bent u ?  Hoeveel geld bezit u ? Hoe vaak doet u seks ?  Wat gaat er door u heen als Martine Tanghe het nieuws leest ?  Als de kroonprins tegen zijn Houten Klara in het Brussels-Vlaams praat? Als het tien graden is in juli ?

We worden ondervraagd ddor de kranten, we worden thuis getelefoneerd, beslopen langs internet, bespied door de camera's van de 000 maar o wee, als wij eens iets moeten weten, dan rijst  plots een dreigende muur voor ons op : Privacy, niet schenden ! 

We moeten heel ons financieel, materieel, seksueel, sanitair leven op de keien etaleren maar als we zelf wat willen weten, worden onze ogen gesloten.  Dat er slechts een gemutileerde  vrijheid van mening rondstrompelt in dit land weten we, dat het regime bestaat uit een harde kern smeerlappen is ook gebleken. Onze persoonlijke levenssfeer wordt voortdurend aangetast maar onze échte gevoelens en gedachtes mogen we niet tot uiting brengen.  Want daarmee wijken we af van het regime ... en het regime is zoals het dieet, je valt er van af en je wordt het kotsbeu.

Onze welwillende en goede collega's van de frut van de koekestad http://www.defrut.be/  hebben naar aanleiding van de centenvraag een leuk antwoord gevonden :
3 dagen werken als volksvertegenwoordiger levert 14.844 euro op.  Ook voor die van de oppositie maar die gunnen wij het.

Ray

In Zwitserland (waar op 21 oktober confederale verkiezingen plaatsgrijpen) is er nogal wat te doen omtrent het voorstel van de Zwitserse Volkspartij (SVP of UDC) over het uitzetten van vreemde criminelen.

De betrokkenen evenals hun rechtstreekse gezinsleden mogen wuif-wuif met het handje doen als zij Zwiterse onderdanen aftuigen, beroven of op een andere manier het normale sociale verkeer storen.  Neen, niet bij fout parkeren.

Zonder op de details in te gaan, hoe vinden wij zoiets ?  Er moet wel bij verteld worden, dat de Zwitsers minder gul omspringen met hun nationaliteit en deze moeilijker te verwerven is dan de onze.  Tenzij men ook hier terug zou gaan in de tijd door het ontnemen van de nationaliteit bij nieuwe Belgen ?

(Bijkomend probleem : u woont in een land met 10,6 miljoen inwoners van wie er plots 6 miljoen afzwaaien.  Gaat u een wervingscampagne voeren om nieuwe landgenootjes te kweken  als bloemkolen ?  In te voeren met de ooievaarsexpres ?   Te ontwerpen door de Meesters van het Creationisme ? )

Ray

Door het klassieke geluksbriesje kwam op ons bureau zonet een pampiertje binnengewaaid, afkomstig van de Verkenner Hijzelf.

Na de "onvrijwillige" (ahum, ahum, ahum) inkijk die Jean-Luc aan de fotografische pers bood onder zijn christelijke gordel nog wel, zou ook dit incident kunnen duiden op de wil om enige doorbraak te realiseren ...

Waarom uitgerekend wij ?  Omdat het vrijdagnamiddag is en de collaborerende Vlaamse media zich aan het opmaken zijn voor het vrijdaggebed, of de nodige voorbereidingen treffen voor het Waalse Feest dat uitgebreid in de Koekestad van Allah zal gevierd worden.  Eerst klinken met de Walen die ons al 175 jaar onder de knoet houden en dan schnell-schnell naar de Ramadanmarkt om onze aanhankelijkheid en onderdanigheid te betuigen aan de aanhangers van de islam. Er ligt wel een week tussen die initiatieven maar we zaaien bewust verwarring.

Op ons kan men altijd rekenen : in weer en wind, dag en nacht, altijd vals en slechtgezind.

Ziehier de oplossing van Van Rompuy voor BHV :

1950-luvu alkupuolella brel sai alkupuolella jonkin verran menestystä Belgiassa esitettyään omia laulujaan. Pian ilmestyi 78 kierroksen levy La foire/Il y a. Vuodesta 195 brel pyrki tosissaan kansainväliselle laulajanuralle. Hän irtisanoutui työpaikastaan ja muutti  teki lauluja ja esiintyi kaupungin kabar-ravintoloissa sek mus, joiden näyttämöillä hän esitti laulujaan hyvin eläytyvästi. Tammikuussa 1955 hän esiintyi Ancienne Belgiquessa Brysselissä belgialaisen pop- ja varietee-musiikin uranuurtajan Bobbejaan Schoepenin kanssa. Kun menestystä alkoi tulla, perhe muutti hänen luokseen Ranskaan. 1956 hän kiersi Eurooppaa ja levytti laulunsa "Quand on n'a que l'amour", jonka ansiosta hän sai ensimmäisen kerran merkittävää huomiota. Hän esiintyi yhdessä taurice phevalierin ja  Legrandin kanssa.

-------------------------------

De tekst handelt over het "oude België", Ancienne Belgique en voorgesteld wordt om Bobbejaan Schoepen te benoemen tot President.  Alleszins de moeite om te volgen, die piste.

Zijn wij met zijn allen lezers, reageerlezers, schrijvende lezers, verbolgen lezers, gekwetste, gelukkige, verliefde, aanminnige, gulzige lezers, moslimjossen inbegrepen,  slimmer dan de goedbetaalde journalisten en politiekers van dit land ? 

I don't think so. Wij hebben veel meegemaakt en halen onze kennis niet uit  boekjes of rafelige filmjournaals noch uit vergeelde archieven op internet,  maar velen van ons hebben de tijd nog gekend dat mannen altijd  een das omhadden en een hoofddeksel droegen.  En men begroette mekaar met  "Dag Mijnheer U",  in plaats van "Hoi" of "Niets".  

Is het daarom dat wij precies de enigen lijken die al geruime tijd aanvoelen dat de Walen (u weet wie ik bedoel) alles willen in de politiek behalve Leterme als premier ? Ik ben ervan overtuigd, mocht de keuning in pure wanhoop morgen Frank Vanhecke aanduiden als formateur, de franstaligen zouden zeggen "Wel ja, is dat die krullenjongen die afgetroefd  werd vorige dinsdag ?  Zag er een  erg sympathiek man uit, : die willen wij wel als eerste minister".  Zolang het maar niet Leterme is. 

Diep in de Ardense wouden, waar de traditie van verzet en weerstand zorgvuldig in ere wordt gehouden, bestaat een geheim opleidingskamp door de minister van Oorlog opgericht waar poppen staan in zwarte uniformen die alle de kop hebben van Yves Leterme.  "Het is om beter te kunnen mikken" zegde desgevraagd de plaatselijke abdis van het trappistenklooster (die eigenlijk een nicht is van Lizin, senator en burgemeester van Hoei en PS-cheerleader)  en die tricolore kousenbanden verkoopt aan de toeristen in een donker achteraf huisje waar 's avonds verdachte geluiden  uit weerklinken die zij beschrijft als recent ontdekt Gregoriaans koorwerk.

Vanuit Zuid-Amerika heeft Napoleon Gucht meegedeeld dat hij geen zin heeft het over enkele jaren in Vlaanderen op te nemen tegen een Leterme die een politiek martelaar zal zijn, als de Walen voortgaan met hun behandeling.  Het zelfverklaarde en door de mama en papa gediplomeerde baasje van de Morgen/le Matin beweert zelfs achter den tjeef te staan.  Dat is niet maatgevend, want je kan beter geen reptielen als medestanders hebben.

De polorisatie neemt toe en de Walen schijnen niet te begrijpen dat hun geflikflooi met Van Rompuy die man in een onmogelijke  positie brengt.  Wat wij alleen maar toejuichen. Maar wij zijn duidelijk : wij spelen geen doorzichtige spelletjes met de politiek.  Op dat vlak lijken de Vlamingen veel meer op Nederlanders : rechtdoor is nog altijd de kortste weg.  En die van de onafhankelijkheid is een verdomd lange weg geweest. 

Wat we thans meemaken is naar onze bescheiden mening, het gevolg van tientallen jaren knoeien, toegeven, vooruitschuiven van problemen, uitstellen en schaamteloos profiteren en afkopen van problemen met puur geld, macht en mandaten.  De gevolgen van de overgang van een parlementaire democratie naar een beschamende particratie, daar zitten wij mee.  Het is geen toeval dat een stad als Brussel van na de oorlog nauwelijks een burgemeester heeft gekend die op enigerlei manier representatief was : het waren onveranderlijk ofwel ijdeltuiten (genre Cooremans die heel de dag rondliep in zijn carnavalpak) of dronkenlappen zoals Brouhon en de huidige sadist.  Ook dat heeft te maken met de algehele sfeer.

Leterme kan mij eerlijk gezegd gestolen worden, evenals zijn kartel.  Hij is nog steeds, met zijn Sancho Pancha, het Vlaanderen dat lonkt met een zware geldbeugel om  iets af te kopen waar je normaal niet moet voor betalen.

Ray

Bij dit portret van Helena Fourment schrijft vandaag Le Standard (de onwaardige die wij op de index geplaatst hebben) dat het niet van Rubens is, maar vermoedelijk een voorstudie uit zijn werkplaats.  Het werk is vandaag te zien in een tentoonstelling in het Brusselse Musea voor Schone Kunsten.





Ofwel is iets juist ofwel is het een kwakkel.  Met de summiere mededeling waarmee we het moeten stellen, ben je als geïntresseerd lezer niets, zeker niet als je de stoethaspels kent die zich bezighouden met de culturele informatie.  En naar Brussel gaan  ?  Wij ?

De Brugse socialisten hebben het ordewoord van hun vroegere voorman en gewezen Belgische premier, Achilles van Acker terug in de praktijk gebracht (uit de tijd dat de dieren Frans praatten) : "J'agis, puis je réflechis" (Ik handel, vooraleer na te denken).   

sp.a Brugge kiest De Bruyn als nationaal voorzitter

BRUGGE - (Belga) De algemene vergadering van de sp.a-afdeling Brugge heeft donderdagavond beslist Eric De Bruyn te steunen als kandidaat-nationaal voorzitter.

BELGA  (binnenkort Flandria ?)

4 Beleidsmedewerkers (m/v)
voor de portefeuilles:
- Binnenlandse Zaken (nadruk op: politie) en Defensie;
- Vreemdelingen en Immigratie;
- Volksgezondheid en Onderwijs (nadruk op: volksgezondheid);
- Financiën en Economische Zaken.

Functie omschrijving:
In samenwerking met het verantwoordelijke kamerlid zal de beleidsmedewerker zich bezig houden met beleidsvoorbereiding. Tevens woont de beleidsmedewerker debatten bij en ondersteunt hij/zij hierbij het kamerlid. De functie is in een dynamische omgeving waar men politieke veranderingen en processen van dichtbij meemaakt. De beleidsmedewerker dient goede schriftelijke uitdrukkingsvaardigheid te hebben, snel de relevantie van informatie in te kunnen schatten en deze helder en bondig schriftelijk te kunnen verwerken.

Functie eisen:
o moet kunnen functioneren op HBO of academisch niveau;
o goed kunnen analyseren;
o goede beheersing van de Nederlandse taal;
o goede sociale vaardigheden;
o ervaring in/of interesse voor de politiek;
o affiniteit met de doelstellingen van de PVV;
o geen 9 tot 5 mentaliteit;
o de beleidsmedewerker dient op basis van opleiding en/of relevante ervaring goed thuis te zijn op één van de beleidsterreinen of onderdelen daarvan;
o de communicatiemedewerker dient relevante ervaring en/of opleiding in de journalistiek/communicatie te hebben

Arbeidsvoorwaarden:
o Voltijds dienstverband; 
o een goede beloning, in overeenstemming met de zwaarte van de functie;
o 24 verlofdagen per jaar

Tijdens de sollicitatieprocedure zal worden gevraagd:
o 2 professionele referenties;
o Verklaring omtrent het Gedrag

Solliciteren:
Wil je een uitdagende baan in het kloppende hart van de Nederlandse politiek bij een groeiende fractie? Stuur je sollicitatiebrief met cv naar: r.deroon@tweedekamer.nl of naar: PVV-fractie, t.a.v. mr. R. de Roon,

Wij zoeken het niet uit, het staat in de Libre Belgique : de jong-NV-A heeft op 21 juli ter viering van de nationale feestdag een Belgische vlag verbrand ... Het was ook een kille nacht.

In Wallonië wordt daar niet mee gelachen en als Beulemans het in zijn versufte hersens laat doordringen stuurt hij een compagnie zatte sadisten naar om het even waar, want de eer van het vaderland moet gewroken worden, dat wil zeggen, breek de geesten, de armen en de benen en veeg alles op een hoopje.

Zo staat het in de krant van Milquet :

Les jeunes N-VA brûlent le drapeau belge

D.R.

Le week-end du 21 juillet, alors que d'aucuns fêtaient dignement la Belgique, les jeunes partisans de la N-VA (Jong N-VA) brûlaient le drapeau belge lors d'un barbecue festif. Quelques jours plus tard, ces photos souvenirs étaient postées sur Internet. On y voit des jeunes, dont certaions portent le tee-shirt de la N-VA, rassemblés autour d'un feu de joie et brûlant fièrement des drapeaux belges.

Du côté de la N-VA, on confirme que ces jeunes seront convoqués, mais on ajoute "que l'affaire n'est pas urgente étant donné que cet acte n'est pas considéré comme un délit en Belgique". On ajoutait également que "tout le monde a été jeune un jour".

- - - - - - - - - - - 

Er zijn foto's van het gebeuren op internet terechtgekomen, zegt het artikel waarin je jonge mensen ziet met een NV-A T-shirt.  De partij bevestigt dat de jongeren zullen opgeroepen worden, maar men voegt er aan toe, dat het niet dringend is, gezien deze daad in België geen misdrijf is.  En  iedereen is jong  geweest.

----------------------

U mag gerust zeggen dat wij vooringenomen zijn, ik vind het een snertprobleem. En een typisch dom en dubbelhartig antwoord van de directie van de solopartij.  "We zullen  onderzoeken en  we zullen ondervragen ..."  Hebben ze daar krijgsauditeurs bij de NV-A ?  Is Bourgeois in zijn vrije tijd SS-officier van Justitie ? Is dat daar een soort Hitlerjeugd soms ?  Hoe kan de NV-A in vredesnaam verantwoordlijk zijn tijdens de vakantie voor een paar enthousiaste studenten en jongeren die een vlag in brand steken tijdens een barbecue ? Gedreven door angst om in het separatistisch hoekje terecht te komen, zouden ze bij de NV-A hun huizen in de tricolor zetten.

Ray

DOORSTUREN - DOORSTUREN - DOORSTUREN - 

 Vroeger was De Standaard /Le Standard een objectieve Vlaamse kwaliteitskrant.
 Nu is De Standaard/Le Standard (Nieuwsblad, Het Volk) een Belgische regimekrant geworden.

 Le Standard laat regelmatig in de rubriek 'opinie & analyse' uitgesproken belgicisten artikels schrijven tegen de Vlaamse strijd en onafhankelijkheid :
Kris  Deschouwer, Philippe Van Parys, Rudy Aernoudt, Gaston Eyskens, Walter Zinzen, Geert Van Istendael...
 
Een wederwoord komt onvoldoende aan bod.

 Daarom roepen we alle Vlamingen op om deze belgicistische krant buiten te gooien.
 __________________________________________________________
 DOORSTUREN - DOORSTUREN - DOORSTUREN

Graag gedaan !  Nog iemand een boodschap door te geven ?  Ruzie met schoonmoeder ?  Harde aardappelen ?  Beenhouwer Frans heeft een taaie biefstuk meegegeven ?  U kan gebruik maken van onze GRATIS boycot-rubriek ! Fluister uwe klachten in de schelpjes (van de oortjes) van onze Juffrouw Ellen.  We zullen in de stockkamer nog eens uitkijken voor een fotootje voor onze nieuwe lezertjes. U gaat ons gelijk geven : desnoods boycotten wij de gehele wereld, behalve onze Juffrouw Ellen.

Leon de Winter

Afkeer

De gevolgen van de immigratie van moslims uit niet-westerse ontwikkelingslanden vormen het urgentste maatschappelijke probleem in Nederland. De consequenties van het nieuwe leven tussen christenen en ongelovigen werden door de eerste generatie islamitische immigranten volstrekt onderschat. Zij werden omringd door politici en hulpverleners die evenmin beseften dat een landverhuizing alleen kan slagen als de immigrant door de nieuwe omgeving wil worden opgenomen. Immigratie en hard werken zijn synoniem met elkaar. Niet in Nederland. De immigratiestromen van de afgelopen dertig jaar vormen de duurste in de menselijke geschiedenis, en zijn uniek omdat het ontvangende land per saldo op iedere immigrant vele tienduizenden euro’s heeft toegelegd. Ofwel: de gevolgen, in zowel kosten als maatschappelijke onrust (zoals criminaliteitscijfers), vallen negatief uit.

Deze immigranten zijn niet alleen onevenredig aanwezig in criminaliteits- en werkloosheidscijfers, zij hebben een levenswijze geïntroduceerd die in het land van oorsprong al als achterhaald werd beschouwd, laat staan in een postmoderne omgeving als de Nederlandse. Onderdeel van die levenswijze zijn de minderwaardige positie van vrouwen, de verwaarlozing van onderwijs, en het vasthouden aan culturele en religieuze patronen van het land van afkomst.

Een Brussels zwijn

Burgemeester Freddy Thielemans (PS) nam contact op met de politiediensten en verbood de optocht uiteindelijk omdat hij vreesde voor rellen met allochtonen.

Datzelfde PS-individu was enkele jaren geleden betrokken in een zaak die ik u niet wil onthouden. Straalbezopen, net als zijn goede vriend hoofdcommissaris Roland Vanreusel (PS) van de Brusselse politie die hem vergezelde, bevond hij zich in een hoerenkot in de circusstraat te Brussel. Na de vleselijke geneugten, overgoten met de nodige Champagne en whisky( op kosten van de belastingsbetaler uiteraard), vond de man met de 45 mandaten, en zijn Chef de police, het nodig  stenen te gooien naar de voorbijrijdende auto’s.  De gealarmeerde politie stond uiteraard machteloos tegen die twee heerschappen die hun bazen waren.

Uiteindelijk werd de Federale Politie ingeschakeld, die de twee voorbeeldige jongens hun roes lieten uitslapen aan de Leuvenseweg. Stichtend verhaal, niet.

Die Thielemans is gewoon een zwijn, met mijn excuses bij de zwijnen.

Roeland (met dank voor het ontlenen aan je blog, Roeland !)

Ik kan dit verhaal niet bevestigen, noch ontkennen maar ik heb alleszins met eigen ogen begin jaren '90 , Thielemans in een Brussels restaurant meegemaakt toen hij nog schepen voor cultuur was van zijn stad.

Hij was in gezelschap van de toenmalige intendant van de KVS, Franz Marijnen,  die een mooie madame bij zich had.  Thielemans kwam veel te laat binnen en duidelijk met een rode kop en boven zijn theewater. Zijn optreden intresseerde mij en de andere aanwezigen slechts matig, maar hij viel wel op door zijn luide geroep en de "schalkse" opmerkingen tegen de vrouw die daar helemaal niet mee opgezet leek.  Iets is mij bijgebleven in de stijl van "vrouwen uit het theater  die zijn niet moeilijk".  Imiddels weet heel Brussel wat voor onsmakelijk personage Thielmans is : als hij de koning ziet, bibbert hij gelijk een espenblad, vrouwen werken onmiddellijk op zijn onfatsoenlijk libido en als het op machtsuitoefeing aankomt, is hij een ordinaire wellusteling en sadist.

Hij zal nog lang in mijn gedachten aanwezig zijn.

Ray.

  Teneinde versprekingen en misverstanden onzerzijds niet  uit te te sluiten (zoveel als mogelijk) hebben we na overleg beslist het integrale vraaggesprek met Bart de Wever uit Le Soir  niet over te nemen in de oorspronkelijke versie.  Op een Vlaams-nationale blog een integraal frans artikel over een lauw Vlaamsgezind politicus, daar beginnen we niet aan.  Trouwens ik heb Bart eens Frans horen spreken en dat was erbarmelijk, qua zinsstructuur en uitspraak.  Dus we doen zoals steeds : l'Etat c'est nous !

Tegelijk zou dit artikel een mooi afscheid kunnen betekenen : de wegen van de NV-A en Angeltjes scheiden zich hier.  Het Vlaams Belang opteert nadrukkelijk in deze crisis voor de voorbereiding van een eigen Vlaamse staat. Niet alleen Filip Dewinter, zoals Bart dit zegt, vermoedelijk omdat hij in zijn eigen partij alles alleen beslist, maar de ganse fractie, het partijbestuur, de partijraad, enz.   Dit gebeurt niet in een pre-revolutionaire stijl, er zijn geen opstootjes (toch niet van onze zijde !), de democratische structuren en kanalen  worden gebruikt en gerespecteerd.  Het buitenland kijkt geïntresseerd toe, want hen werd holala, wijsgemaakt door de minister die zijn onderdanen uitschold voor mestkevers, dat de Vlaams-nationalisten rechtse fascistische ordeverstoorders zijn ... neen dus. 

Bart Dewever zegt duidelijk en nadrukkelijk dat hij een andere weg wil bewandelen dan het VB.  Gisteren had ik een lang gesprek met een oude vriend over ondermeer Hugo Schiltz die ook nu weer opduikt in de reacties . Bart noch Hugo zijn nooit wakker gesprongen met de idee, vandaag ga ik mijn idealen verloochenen, mijn land verraden.   Vele beweegredenen van mensen op de meest uiteenlopende terreinen, beginnen dikwijls met het Eigen Grote Gelijk.  In de politiek meent men  zich "slimmer" dan de rest,  het eigen talent mensen te overuigen wordt gekoesterd en  men geniet van de eigen superieure strategie.  Het wegvallen van medestanders en getrouwen wordt als een onvermijdelijk iets beschouwd .  Het is psychologie, zelfoverschatting en zéér jammer dat het zich nu weer eens voordoet in de Vlaamse Beweging.  Het gaat om het Eigen Gelijk en op de lange duur gaat men revolutie maken met een volgeling en een vlag.  Zo is het Hugo overkomen, zo dreigt het scenario te zullen verlopen voor De Wever.

Ik heb het al eens gezegd : Bart mag op zijn buikje gaan, hij zal de kleine separatist blijven die op geen mededogen moet rekenen en wat hij ook moge beweren over Filip Dewinter, de Franstaligen zullen hem en Filip blijven beschouwen als een tweeling.  Vergeet niet, dat hoe vervelend dit ook moge klinken, Schiltz wel in een hogere divisie speelde dan de Wever.

De bittere opmerking van de NV-A voorzitter over de "grote" groep  VB-volksvertegenwoordigers die allemaal rijkelijk leven van hun mandaat op kosten van België, is een typische Yves Desmet sneer die Bart beter niet zou gebruiken.  Als je zo graag de grote democraat uithangt, gebruik dan geen fascistische redeneringen.   

Aan mijn Hof heb ik geen vacature voor een hofnar. Doe hem maar in de vergeetput.

Ray

Bart de Wever: "Ik ben Milosevic niet"

13/09/2007 09:00

N-VA-voorzitter Bart De Wever zegt in een interview in Le Soir dat hij niet aan de onderhandelingstafel zit om de Franstaligen te vernederen of op de knieën te dwingen. "Zelfs voor BHV pleit ik voor onderhandelingen. Ik ben geen Vlaamse Milosevic." (1)

De Wever geeft toe dat de N-VA er alle baat bij zou hebben als de onderhandelingen mislukken en zegt dat dit "geen ramp zou zijn". Toch ligt dit scenario niet in zijn bedoelingen. "Ik heb geen verborgen agenda. Ik ben geen voorstander van chaos. Maar als de Franstaligen elk debat blijven weigeren, zijn ze zelf verantwoordelijk voor het mislukken van de onderhandelingen", aldus nog De Wever.

N-VA-voorzitter Bart De Wever pleit in het interview ook "voor een evolutie naar een Europese staat waar men op een dag zal beseffen dat het huidige niveau van België geen toegevoegde waarde heeft".

"Brussel laatste obstakel"

"Tien jaar geleden had België een voetbalploeg, de monarchie, Brussel en de Belgische frank. Vandaag is er alleen nog Brussel. Het laatste obstakel", zegt De Wever.

De N-VA-voorzitter zegt ook dat zijn partij, in tegenstelling tot Philip Dewinter (Vlaams Belang) die "nog in de tijd van de Guldensporenslag leeft", "probeert overeen te komen met de niet-separatistische fracties en haar communautaire eisen op tafel legt: dat is de enig mogelijke weg".(2)

Belga (met dank aan Knack)

(1) Natuurlijk is Mijnheer De Wever Milosevic niet, maar volgens sommigen zijn er toch overeenkomsten.  Angeltjes, objectief als steeds, laat de lezer zijn eigen oordeel vellen.

(2) Van Filip Dewinter -die dreigde met zijn goedendag- werden wij aangemaand "der Bart schnell von Antwort zu dienen", wat wij helaas pas morgen zullen doen  U mag intussen wel enkele spuwbakjes vullen : ze zijn ervoor.

Wij, Vlaams-nationalisten, hebben inderdaad leedvermaak dezer dagen met de structurele problemen van dit land,  dat met de dag meer onbestuurbaar lijkt, en met de bestaansvraagstukken van sommige politieke partijen, zoals de socialisten.

Waarom zouden wij ons moeten inhouden en huichelachtig "Ho, wat erg ..." mompelen als we de verdeeldheid zien die ontstaat, zowel bij een overwinning (gemeenteraadsverkiezingen oktober 2006) als bij een flinke onverwachte nederlang (parlement juni 2007).  De socialisten hebben ons NOOIT de hand gereikt, zij omschrijven ons als een maffiabende, zij verkleuren informatie, zij weigeren halsstarrig de regels van de gangbare democratie toe te passen (Hoboken) en een ruim percentage van wat ooit hun kiezers waren,  zit bij het Vlaams Belang genesteld !  Wij weten meer over de Socialistische Partij dan het doorsnee geïntresseerd bestuurslid.

De wanhoop, de verdeeldheid is groot en laat ze dan inderdaad allerlei nevenorganisaties hebben, ze ploeteren rond in  chaos momenteel !  Dat is ook normaal : na jaren als een zuiver jobaanbiedingsbureau gefunctioneerd te hebben, speel je vooral in op gemakzucht en hebzucht.  Het beeld van de ideale wereld  wordt vervangen door louter politieke macht en iedereen begluurt iedereen.  Bovendien hebben de roden al hun mensen die afkwamen met klachten over de vreemdelingen en de moslims, brullend de deur gewezen  en uitgekreten voor racisten.  Dié analyse wordt ook gemaakt door Erik de Bruyn, die veel slimmer is dan heel het verwaande Partijbureau bij mekaar. Voor de rest is hij natuurlijk een voorstander van de diversiteit.  Wij ook.  Maar niet hier.

Ik ben veel te lang aan het uitwijden , want eigenlijk gaat het over de gelijklopende toestand tussen  de scoialisten in de Partij van de Arbeid in Nederland, die ook met voorzittersverkiezingen zitten.  Het ziektebeeld van het socialisme in Europa is  hetzelfde :

- vér weg van de gewone vrouw en man ;

- langzamerhand volstromend met mensen uit culturen die andere normen en waarden huldigen en  de onze verwerpen ;

- ijverend voor een ideaal dat niemand echt wil ;

- vergroeid met macht, geld en corruptie uit naam van "medebeheer" ;

- verblind door kleine stukjes decadentie die hen voorgehouden worden als "de nieuwe maatschappij".

'Pronk voorzitter? Geen goed idee'

donderdag 13 september 2007 09:17

Minister Ronald Plasterk van Onderwijs en een drietal andere PvdA-prominenten zien Jan Pronk als nieuwe partijvoorzitter niet zitten. Dat meldt de Volkskrant vandaag.

Jan Pronk is populairder bij de PvdA-leden dan bij de partij-prominenten

Naast Plasterk vrezen oud-voorzitter Ruud Vreeman, voormalig fractievoorzitter en oud-burgemeester van Kerkrade Thijs Wöltgens en senator Klaas de Vries dat Pronk de partij en de regeringscoalitie in gevaar brengt.

Problemen
Volgende week kiezen de zestigduizend PvdA-leden een nieuwe partijvoorzitter. De populaire Pronk maakt een goede kans. Op 25 september is winnaar bekend.

In het cultuurblad Hollands Diep zei Plasterk gisteren dat Pronk niet de ambitie heeft de partij te versterken. In hetzelfde blad zei de minister het verbod op Hitler’s Mein Kampf op te willen heffen.

Vreeman, Wöltgens en De Vries voorzien grote problemen als Pronk tot voorzitter wordt gekozen.

Leugenaar
Wöltgens zei eerder al Pronk's kandidatuur als een 'motie van wantrouwen' tegen partijleider en minister van Financiën Wouter Bos te beschouwen.

‘Hij wil boven partijleider Bos en fractievoorzitter Tichelaar uittorenen; hij wil de boventoon voeren,’ voegde Vreeman daaraan toe in een interview met de Volkskrant.

De oud-partijvoorzitter vindt dat Pronk een te hoog politiek profiel heeft met zijn kritiek op het regeerakkoord en de komende begroting. Het uitmaken van premier Jan Peter Balkenende (CDA) voor leugenaar draagt daaraan bij.

We hebben een bindende persoon nodig, en dat is Pronk niet,’ aldus Vreeman.

Populair
In de peilingen staat Pronk ver voor op de andere kandidaat voorzitters. De voormalige minister voor Ontwikkelingssamenwerking is populair bij veel PvdA-leden en Jonge Socialisten.

Heerlijke lectuur is het  op mooi blinkend papier uitgegeven maandblad (tweemaandelijks blad ?) van Vonk ;  gisteren zat nummer 227 in de brievenbus.

Vonk heeft als verklarende ondertitel "Marxistisch blad voor de arbeidersbewging", 12 pagina's  gortdroge theorie, waarin ditmaal de aanstaande presidentsverkiezingen van de SP-a centraal staan.  Erik de Bruyn van SP-a Rood geniet  niet alleen de steun van Angeltjes, nu heeft ook Vonk zich achter hem geschaard.  Gennez zal het van haar weelderige boezem kunnen afschudden en haar Sancho Pancha, Dirk Van der Maelen, wordt genadeloos ontmaskerd als een "valse linkse rat". Hij heeft er de fysiek voor.  Even citeren : "Van der Maelen staat erom bekend een socialist te zijn die steeds kiest voor het haalbare ... De grenzen van het haalbare worden bepaald door het kapitaal..."  Dag, Dirk !

Over de aardappelschillengazet de Morgen worden er ook uit strikt socialistisch oogpunt enkele behartenswaardige vaststellingen gedaan :

" Aan hetgeen de Morgen schrijft, hecht ik al jaren geen geloof meer.  Die krant verdedigt het neo-liberale denken".

De critici van onze vijanden zijn niet per se onze vrienden, maar we kunnen er wel mee opschieten. Komaan, Erik, de rode postbodes en  het NMBS-personeel steunen je ! En wij zitten allemaal met onze pas aangekochte lidkaart te wachten.  Nadien geven we die aan Van der Maelen, die zal wel iets haalbaars recupereren.

Ray

In Frankrijk hebben enkele getalenteerde ondernemers een smoezenclub opgericht, bij wie u terecht kan voor een uitvlucht. 

Een smoezenclub kan van pas komen bij uw volgende poezenclub-bezoek.  Het is simpel : u heeft een afspraak met uw secretaresse om samen wat dossierwerk door te nemen (wink,wink, knipoog) maar uw jaloerse echtgenote ligt op de loer om u een loer te draaien.  U schakelt de smoezenclub in, zij telefoneren uw vrouw, zeggende dat zij naar u op zoek zijn voor een héééél dringende bijeenkomst waar u niet kan ontbreken.  Uw vrouw telefoneert u stante pede en zij beveelt u als het ware, dat u die avond om dat uur (met uw sexy secretaresse) een afspraak heeft.  U betaalt vervolgens een kleine bijdrage aan de smoezenclub.
 
Wat doen wij ?   Beginnen wij ook iets dergelijks ?  Op ons kan u rekenen, wij hebben mannen- en vrouwenstemmen te leen, achtergrondmuziekjes, aardbevingen, watervallen, vliegtuiggeronk (enkel voor de clubleden van de 10.000 meter  hoogteliefdesvluchten), rolstoelgepiep,  valse tandengesmak,  hete koffieslurpgeluiden (Senseo !) allemaal voor onze lezertjes en lezeresjes... Desnoods staat hier nog een campingbedje op de redactie voor de sukkelaars zonder fantasie.

Denk erom : zorg dat uw partner thuis is als de smoezenclub telefoneert !  Verwittig haar : "Schat, vanavond word je door de smoezenclub opgebeld, zorg dat je thuis bent !".

De Graaff op woensdag 12 september 2007 01:28

Allei, het is volkomen logisch dat de rijkswacht De Winter heeft ingerekend.
Dan moet hij ook maar niet demonstreren tegen islamisering.
Islamisering is leuk. Af en toe Boeing tegen gebouw aan laten knallen of keel afsnijden, maar verder best gezellig.

Gaan we "de tijd"  wat aanporren om vannacht de stad Brussel te "verslinden "?

(de simpele geesten van het Spionnencentrum kunnen nu een ganse nacht mekaar de oren van de kop zeuren wat de betekenis zou zijn van deze cryptische boodschap : de tweede strofe, onnozel -aars !)

Wij, mijn man en ik, hebben inmiddels contact gezocht met een bekende advocaat in de omgeving van Brussel! Wij gaan een procedure starten tegen burgemeester Thielemans en Belgische Justitie!

Hierbij roep ik een ieder op, die met ons samen gevangen hebben gezeten (wij zaten in cel 212 en 203), in welke cel dan ook, om contact met ons op te nemen om een gezamenlijke klacht in te dienen. Hierover niet reageren op deze site, maar gelieve mij te mailen. xxxxx (weggelaten - Angeltjes)

Door onze redactie Buitenland - De Italiaanse regering heeft bij de Belgische overheid geprotesteerd tegen het oppakken van een Italiaans europarlementslid. Gisteren werd Mario Borghezio van de regionalistische partij Lega Nord opgepakt tijdens een demonstratie tegen het verbieden van een demonstratie tegen de islamisering van Europa.

De Europarlementarier, die samen met collega’s uit Frankrijk en Belgie werd opgepakt, werd korte tijd na zijn arrestatie vrijgelaten, maar de regering in Rome vindt dat zijn parlementaire onschendbaarheid is geschonden. Lega Nord maakte voorheen deel uit van de regering van Silvio Berlusconi, die nu echter geen premier meer is.

Met dank aan www.laatstenieuws.nl

Rond 11.30 liepen mijn man en ik richting het verzamelpunt, Place du Luxembourg. Met stijgende verbazing aanschouwden wij de hoeveelheid 'oproer'politie, arrestatie-teams en materieel. Bij aankomst op het plein, werd ons duidelijk dat de grote menigte mensen bestond uit hier en daar een kleine groep demonstranten, omringd door de sterke arm van Brussel, die duidelijk een zero-tolerance beleid hanteerde en veel, heel veel internationale pers.
 
Al zoekende naar vrienden, maakten wij hier en daar foto's van de organisatoren van de demonstratie, en van de mensen die werden geinterviewd. Ondertussen zagen we dat de arrestantentaxi's de deuren openden voor de mensen die her en der vanuit de menigte werden opgepakt. Wij werden op dat moment zelf geinterviewd door een reporter van een Vlaams nieuwsblad. Naast ons werd een groepje mensen tijdens het interview aangehouden door politie en afgevoerd naar onbekende bestemming. Op dat moment werd het rumouriger en kwam er een colonne arrestantenbusjes, met loeiende sirene, het plein opgereden.
 
Wij hadden ondertussen onze vrienden Newilé en Dave gevonden, alsmede kennis gemaakt met Will en Marij. Er stroomden steeds meer mensen toe op het plein, het was echter moeilijk te onderscheiden of dit demonstranten waren of niet, daar er nagenoeg geen doorkomen was door de meute pers en politie. Onze aandacht werd getrokken door een man aan de overkant van de straat, die op het midden van het plein stond met een houten kruis dat hij boven zijn hoofd hield. Tegenover hem zat een man, geknield, te bidden. De pers dook er meteen op af, evenals wij zelf om foto's te maken.
 
De organisatoren van de demonstratie, Graven en Gash werden continue geinterviewd en gefotografeerd, onze indruk was dat zij daardoor geen bewegingsvrijheid hadden. Eerlijk gezegd kregen wij de indruk dat ook zij niet wisten wat hen overkwam. Wij staken de straat over om ons bij de rest van de demonstranten te voegen, met het idee om voordat de demonstratie echt zou beginnen, nog even op het terras wat te drinken.
 
Die kans kregen wij echter niet, want voordat we het in de gaten hadden, werden pers en omstanders letterlijk hardhandig naar achteren geduwd en politie sloot een cordon om mij en mijn man, tezamen met andere demonstranten/toeschouwers om ons vervolgens zeer hardhandig te boeien d.m.v. ty-rips. Wij werden, nog steeds in dat cordon, met het begeleidende woord 'volgen', geduwd naar het gebouw links van ons, alwaar wij met onze gezichten naar de muur moesten gaan staan en gefouilleerd werden.  De ty-rips werden strakker aangetrokken en wij hoorden zeggen dat we niet om mochten kijken. Wat wij overigens wel deden, want achter stond een media-muur! Wij hebben daar zeker 10 minuten gestaan, en herhaaldelijk gevraagd waarom wij gearresteerd werden. Het enige antwoord wat wij kregen was: 'wij hebben jullie in de gaten gehouden, U bent gewoon op de verkeerde plaats, op de verkeerde tijd, het is een adminstratieve aanhouding".
 
Met ongeveer 12 man tegelijk werden we in een arrestantenbusje gestopt, om afgevoerd te worden naar het Paleis van Justitie. Daar aangekomen, moesten we wederom tegen de muur gaan staan, gecommandeerd door een ijverige agent die ons zijn bevel in het Frans toeschreeuwde. Het duurde niet lang, wij stonden nog steeds tegen de muur, eer Philip de Winter en Bart de Bie van het Vlaams Belang, eveneens geboeid, naast ons tegen de muur werden gezet. Philip draaide zich om, zich niets van het bevel aantrekkend en riep dat er in het Nederlands moest worden gesproken, volgens de wet.
 
Per tweetal werden wij naar boven gebracht, waar de cellen zich bevonden. Allereerst zat ik met één Frans meisje in de cel, maar na de eerste keer fouilleren werd ik in een andere cel gestopt met Jennifer, een vrouw uit Rotterdam en 2 Franse meisjes. Mijn man zat elders in het blok, tesamen met 6 andere strijders voor het vrije woord. Het leek niet op te houden, de stroom arrestanten. Verbijsterd aanschouwden wij het tafereel. Pubers, oude van dagen, Parlementsleden, demonstranten en toeschouwers, vrouwen in mantelpakjes op naaldhakken, werden naar binnen gedreven alsware het gevaarlijke terroristen.
 
Één voor één werden we uit de cel gehaald om naar een 'lege' cel te worden gebracht, alwaar we werden gefouilleerd. De veters moesten uit de schoenen, de sieraden werden ingenomen en persoonlijke bezittingen werden in een tas gestopt waarop 'jouw' nummer kwam te staan. Sommige mensen werden 2x gefouilleerd, onbegrijpelijk waarom dat was. Na het fouilleren werd er een mugshot van ons gemaakt. Het was een komen en gaan van mensen, en de hoeveelheid agenten was verbazingwekkend, temeer omdat zij zwaarbewapend waren. Onder de cel waar ik zat, werd een man op de koude vloer gelegd. Deze man kreeg een hartaanval en lag daar zeker een half uur. We hebben gezien dat de man werd gereanimeerd en op het moment dat de man op brancard weg werd gedragen, viel het op dat hij er erg stil bij lag. Er werd geroepen in het cellencomplex door verschillende mensen dat de man was overleden.
 
Na een paar uur, werd er nog een vrouw in onze cel gestopt, nu waren we met vijf personen in een cel van 1.50 bij 2.50 meter. Één vrouw zat er vanaf een uur of 11, omdat zij met een groep vrienden, bij aankomst op het CS-station te Brussel, vrijwel direct werden opgepakt door politie, nadat een agent had gezegd: 'oh, jullie moeten naar het Luxemburgplein, stap maar in, de rest is daar ook". Vervolgens hebben zij een half uur rondgereden, alvorens zij in de cel werden gestopt!
 
De meeste mensen hebben ruim 7 uur doorgebracht in de cellen van het Paleis van Justitie. In die 7 uur werd ons meegedeeld dat het mogelijk zou zijn dat we er 12 uur moesten zitten. We hebben allen 1 flesje water en 1 Brusselse wafel gekregen, oh ironie!

Wat begon met de inperking van ons grondwettelijk recht de vrijheid van  meningsuiting door Burgemeester Thielemans, is geëindigd met de fysieke inperking van ons grondwettelijk recht op vrijheid van meningsuiting. Wij hebben slechts 7 uur gezeten, maar onze vrijheid van meningsuiting heeft levenslang!
 
 
Mvg,
Monique
www.rookgordijn.org
http://eurabia.punt.nl

  Op deze manier behandelen de SA-troepen, ten dienste van de socialistische & islamitische dictatuur in Brussel de Vlaamse volksvertgenewoordeger van het Vlaams Belang, Luk van den Nieuwenhuyzen.

In onze doorverwijzing naar het interview op Ketnet met Leterme, heeft de kandiaat-premier  het over extra geld voor het Franstalig onderwijs. 

Eerlijk gezegd, knulliger kan het bijna niet  :  de grijze man met het charisma van een veldmuis op een voor kinderen aangepaste toon horen praten over een regeerprogramma dat nooit besproken werd, is bespottelijk.  Leterme moet beter dan wie ook beseffen dat elke pas die hij zet, het voorwerp  zal uitmaken van kritiek.  Hij imiteert het Vlaams Belang op zijn eentje : wat die  mensen doen, is ook altijd verkeerd gedaan.  Gelukkig is de publieke opinie verstandig genoeg om op te maken  uit zichzelf  wat écht is. 

Dat Leterme onmiddellijk en zonder verwijl (zoals hij het graag heeft) tegen zijn kar wordt gereden door Milquet onderstreept voldoende dat de overkant met een agenda zit waarin Leterme al lang niet meer past : de Walen hebben er terug smaak in gekregen !  Gisteren de Vlaams-nationalisten afgetroefd, vandaag de Führer Leterme van de 1 naar de 9 geslagen en volgende keer daagt er een formateur op die hun goedkeuring wegdraagt. Zo willen zij het en zo zal la Belgique opdraven.

Of dit allemaal lang gaat duren, mogen we betwijfelen.

Ray

 

De Pretoriaanse Wacht van Beulemans op zoek naar nieuwe recruten.

Het zit in de familie, zegt men en dan wordt er meestal  vergoelijkend geglimlacht : zo ook in het noeste Wervik, waar een krasse 74-jarige en zijn 80-jarige verwant én buurman samen op vrije(rs)voeten komen.  Zolang het maar geen VB-ers zijn.

Dames (of is het heren ?) opgelet :

Bejaarde verkrachters vrij onder voorwaarden

WERVIK - De raadkamer van Ieper heeft gisteren de twee bejaarde Wervikanen J.L. (74) en G.L. (80) onder voorwaarden vrijgelaten. Ze zijn familie van elkaar en wonen in dezelfde straat in Wervik

Na door de RTBF in het nauw gedreven te zijn met onverwachte, smerige vragen over historisch-musicologische onderwerpen heeft onze toekomstige Premier beslist een stage te zullen  lopen als televisie-persoonlijkheid bij Ketnet, de kinderafdeling van de 000 (Onvlaamse Openbare Omroep, alias de 3 Nullen, u mag het ook omdopen tot Overbodige Onkundige Omroep)

Uiteraard juichen wij dit rijke initiatief toe : Heer Yves, die toevallig in zijn val onze favoriete Vlaamse Ministergirl Inge Vervotte meesleurde, zal dankzij de opleiding door jonge welbespraakte journalisten, leren hoe zich een ontspannen, slappe en "kust-mijn-botten" houding aan te nemen.  Vas-y, Yves !


 http://www2.vrtnieuws.net/cm/vrtnieuws.net/nieuws/politiek/090712_Leterme_Opening_FTOnderwijs

Zwarte kas heeft invloed op werking stad Charleroi'

Het is mooi vandaag, niet alleen het winterzonnetje en de heftige temperatuur van tegen de elf graden (thank you, mister vice-president) maar ook de berichtgeving doet dit oude hart roffelen.  (Niet té snel, want de Spoed ligt vol moslimmannen die moeten bevallen).

Neem nu onze minister van oorlog, André Flahaut, de kleine, ronde dikke Belg, die wel een beetje op zijn halfbroer lijkt, de burgemeester van Broekzele, alleszins hebben zij een zelfde snorrenkapper.  En een zelfde dommig uiterlijk, maar ze zijn wél machtig, die Franstalige socialisten.  Kunnen zomaar burgers laten aframmelen door hun sadistische geuniformeerde rotzakjes.  Ik zou dat ook wel willen : zo'n elite bende voor mijn huis, grommend, martiaal, matrak in de aanslag, schuim op het bakkes ... en ik dan in een zwart kostuum, met een bles voor mijn ogen ... 

Ik zal maar stoppen, want er zijn mensen in "deze weireld van iedereen" die zoiets nog geloven.  Flahaut dus, zal nog vlug een aantal benoemingen doordrukken in het leger voor PS-vriendjes.  Ondermeer de eerste vrouwelijke generaal, de rosse Danielle Levillez, die apothekeres is, wordt brigade-generaalse.  Geef Acht !  En een militaire vriend van het kabinet Verhofstadt, met de dubieuze naam Vindevogel (Vlaams-nationalisten weten waar die vogel te vinden is) krijgt ook een een structurele en financiële opslag. Poltiek is : de tegenpartij een pak rammel laten geven, ze oplsuiten en de vriendjes centjes geven.  Politiek is voor primairen van de PS : een officiële toelating om onrecht te bedrijven, te stelen en te kloppen. Au nom du Roi.

Als het mogelijk mocht zijn, Excellentie van Oorlog, kan u iets doen voor Papa Beest, de blonde officier van politie die zich gisteren als een sadist te buiten ging aan de Vlaams-Belangkopstukken ?  Hebt u geen graad voor smeerlappen-in-uniform ?  Opperbeul, als een vriendendienst : ik zal een fotootje sturen.

Flahaut bevordert nog snel getrouwen in het leger

12/09/2007 08:36

Aftredend minister van Landsverdediging André Flahaut (PS) bereidt in stilte een laatste bevorderingsronde voor. Het is maar de vraag of dat in lopende zaken nog kan. Hij wil op 28 september nog snel enkele getrouwen bevorderen tot generaal. Dat schrijft De Tijd woensdag.

Een van hen is Luc Marsia, kapitein-ter-zee en adviseur op het kabinet van minister Flahaut. Ook zijn broer, Jean Marsia, wil Flahaut bevorderen. Hij is kolonel militair administrateur en directeur bij de Koninklijke Militaire School.

Flahaut heeft ook aan Danielle Levillez gedacht. Zij staat aan het hoofd van de Medische Component van het leger en van het militair hospitaal in Neder-Over-Heembeek. Ze bereikte eind 2005 als eerste vrouw de graad van brigadegeneraal. En ze was de eerste vrouwelijke kolonel in het Belgische leger.

In legerkringen is te horen dat Flahaut nog een keer zijn gang kan gaan omdat ook de militaire adviseur van premier Verhofstadt, brigadegeneraal Harry Vindevogel, bevorderd wordt.

Belga

"Sale Flamin"

http://www.vlaamsbelang.be/0/3683/

Ik lees dat er in Geel nu ook straffe moslims wonen, niet dat zoiets veel zal veranderen aan de  algemene toestand.  In  het landelijke Geel was de gezinsverpleging eigenlijk een integratieproject  lang voor die term uitgevonden was door Yves Desmet en andere uitverkopers van onze cultuur.

Nu is niet alleen de gezingsverpleging op de helling gezet, neen, de verpleging in  haar geheel : dokters, verpleegsters, hulp, verzorging, genezing, dat wordt opnieuw een verhaal van unisex.  Dankzij een Pakistaanse moslim.  Wat die in Geel komt uitzoeken, zal tot de mysteries van de Grote Migratiegolf blijven behoren en daar ben ik blij om, want het zal me een zorg wezen.

Hoe dan ook, de seksuele omgang blijft normaal doorgaan, hoe zijn we zelf in dat soort dingen ?  Always and forever. En Mevrouw heeft prijs, ten derde male.  De twee eerste keren was er telkens een doodgeboorte. Nu wilde de verpleging geen risico's lopen en een verloskundige arts werd erbij geroepen.  De bijna-vader kreeg toen een bijna-hartaanval, want die blanke ongelovige hond mocht de intieme delen van zijn echtgenote waar zijn aanstaande kindje zou uit te voorschijn komen toch niet aanschouwen ... Heibel ! (Tegelijk groet ik de jongens van het tijdschrift met die naam, die ergens in de contreiën vertoeven : dag Robin Hannelore, dag Frans de Peuter,  dag Heibel !).

De brave dokter heeft vanachter een deur tegen de verpleegsters staan roepen, wat er moest gedaan worden en uiteindelijk is een nieuw kindeke geboren in Geel.  Een Pakistaantje, een Vlaminkje, alleszins een administratieve Belg zolang dit land nog bestaat.

Intussen zou het tijd worden dat overal in het openbare leven een scheiding wordt  aangebracht tussen mannen en vrouwen.  Het heeft nu lang genoeg geduurd die flauwe kul  over gelijkheid en emancipatie.  De profeet heeft het nog gezegd.

http://www.gva.be/nieuws/Antwerpen/default.asp?art={654B98CA-1C22-4537-A089-DDABD098F563}

  In de Mogen/le Matin zingt Yves Desmet de lof van Freddy Thielemans en zijn politie die "de meest ervaren ter wereld is" in het begeleiden en behandelen van allerhande manifestaties.  Onder de pompeuze titel "Vrijheid" beschrijft deze gazet van de vooringenomen leugen en onwaarheid de feiten van gisteren alsof er een staatsgreep verijdeld werd en de smeerlappen van het Belang uit naam van de heilige vrijheid gestopt werden.   Verder heeft de man het over "de mediatieke aanhouding van Filip (met Ph natuurlijk) Dewinter, wiens "mening dom en verwerpelijk is". 

We dreigen weer eens terecht te komen in een "ja-neen" gescheld en dat lost niets op.  De vooringenomen lieden van de Morgen zullen altijd felle tegenstrevers blijven van de onafhankelijkheidsgedachte voor Vlaanderen en tegelijk grote aanhangers van een veelvoudig gemengde maatschappij, waar de socialisten een grote greep kunnen op uitoefenen.  Zo lagen de kaarten en zo blijven ze liggen.

Thielemans heeft ons geplaatst in de rol "die het Vlaams Belang het liefst speelt, die van de underdog, het slachtoffer, de heraut van de vrije meningsuiting" schrijft Desmet met een brede grijns op zijn gelaat.  Het is alleen geen rol die het VB spéélt, het is een houding die wij moeten aannemen !  Wij worden inderdaad behandeld als tweederangsburgers en  de informatie die uit naam van de vrije meningsuiting ondermeer de progressieve de Morgen steevast verspreidt over het Vlaams Bealng lijkt op de berichtgeving over de  Cosa Nostra in Napels : de grootste politieke formatie uit Vlaanderen bestaat uit maffialeden, boosaardige slechte mensen, aanhitsters tot racisme.  Valsaarden zonder een greintje goedheid, bovendien aartsdom maar wel een beetje geslepen.  Al wie alleen de Morgen/le Matin leest heeft dat beeld.

 Vrije meningsuiting ?  Wij kunnen er over meepraten.  Wat deze gazet voor onderontwikkelden verder ook moge beweren : als journalist zou ik niet graag uitpakken met de "mediatieke" aanhouding  in mijn land van verschillende volksvertegenwoordigers door de beestachtige ordetroepen van een burgemeester met een groot probleem naast dat van de drank.  De wereld oordeelt en niet een fanatiek man op een redactie. Ook in eigen land keren de burgers zich meer en meer af van van de traditionele politici en de kranten : gelukkig hebben we internet en voor een stuk de beelden van de waarheid die ook die van de schande en de oneer kunnen zijn.  Een een gazetje zoals dat van Yves Desmet bestaat over tie jaar niet meer.  Dan laat ik door hem mijn schoenen poetsen op het Schumannplein.

Ray

Onmiddellijk na het zien van het televisiejournaal van 13 uur, dat slechts schoorvoetend met de beelden van de schande tevoorschijn kwam, was de reactie  hier zeer emotioneel : verontwaardiging, gekwetstheid en ongeloof... Dit kan toch niet ?  We hebben onze angst en afschuw uitgedrukt met een groot lettertype zoals we ons voelden,  in een korte hartenkreet "De Gestapo is terug".

Het duurde  lang vooraleer de eersten onder jullie afkwamen gezakt en je kan je niet voorstellen hoe we daar zaten op te wachten.  Op de lange duur denk je, dat je een fata morgana gezien hebt en dat het wellicht de eigen fantasie is die opspeelde.  Nu denk ik, dat heel wat mensen hun reactie eerst wilden verwerken maar achteraf zijn jullie met zovelen hier geweest en iedereen zegde het op zijn manier maar we voelden allemaal hetzelfde : woede  ongeloof, verdriet en samenhorigheid !

 Onze eigen Tom van Brussel  (Tom, we adopteren je maar ineens) was er bij, stond er middenin,  zoals hij het ons beschreef in zijn ooggetuigenverslag, hij werd alleen maar tegen de grond gegooid ...  Later is het bericht  van onze Stradi binnengelopen, die ook aanwezig was en die behoorde tot de 154 die kilweg als misdadigers opgepakt, gekneveld en ondervraagd werden.  Als dit met een Marokkaan gebeurt, staat de wijk in rep en roer : hier worden Vlamingen, in het gezelschap van hun volksvertegenwoordigers in vrachtauto's gedumpt als verontreinigd slijk en afgevoerd.

Het beeld van die dikke blonde officier die zich naar voren buigt als een boer over zijn rund vooraleer het te kelen, zal ik nooit vergeten.  Ik noem hem papa Beest, want vermoedelijk heeft de man kinderen die hopelijk 's avonds op televisie hun vader aan het werk zien.  Hij was het ook (ik herkende zijn bonkige gestalte als een massieve rots) die Frank Vanhecke terug uit de bus sleurde toen die zijn medestanders nog iets toeriep.  Papa Beest.  Frank, ik herken die man voor je, als je dat nodig mocht vinden.

 Vandaag stromen er tientallen reacties binnen  ook in de persoonlijke mailbox. Ik zie kalme vriendelijke vaders en grootouders verbolgen reageren, ik lees kwade tussenkomsten, scheldpartijen door mensen die gewoonlijk kalm en waardig reageren of niets zeggen ... Op de 000 weten ze het nu al : dit is  wat het VB wilde !  Neen, volksverlakkers, dit is niet wat het Vlaams Belang wilde, dit is ons zeer onterecht overkomen. 

Waar jullie wel gelijk kunnen hebben, is dat de Franstaligen van de PS die dit scenario in mekaar gestoken hebben, totaal geen enkele affiniteit hebben met de Vlaamse volksziel en daardoor compleet over het hoofd zien, dat er momenteel heel wat Vlamingen zijn die dergelijke beestachtigheid niet over zich heen laten gaan.  Beulemans wilde na het overlijden van de vorige paus, drinken op diens dood, dat werd hem niet in dank afgenomen, ik hoop uit de grond van mijn hart dat zijn hedendaags concentratiekamp-optreden hem zijn dikke politieke varkenskop moge kosten. 

Ray