Berichten van 1 januari 2015 tot 31 december 2015

beweging.net Beveren-Leie viert Rerum Novarum
Op donderdag 14 mei vierde beweging.net (vroeger ACW), afdeling Beveren-Leie Rerum Novarum. De dag begon met een eucharistieviering gevolgd door een receptie.

In de namiddag stonden twee activiteiten op het programma. Het jaarlijks Rerum Novarum petanquetornooi en de vinkenzetting. Ondanks het minder goede weer vonden zo’n 60 personen hun weg naar OC De Kernelle. Zij het om deel te nemen aan het petanquetornooi, de vinkenzetting, een handje toe te steken, of om er gewoon bij te zijn.
Bij de petanquers schreven twintig spelers schreven zich in, trotseerden de regen en konden hun drie partijen Meli-Melo afwerken. Bij de Vlaamse Leiezangers daagden 26 vinkeniers op. Spijtig genoeg moest de zetting na een half uur afgeblazen worden voor de regen.

De petanquers speelden Meli-Melo (bij dit spel wordt er voor elke partij geloot op welk plein en met wie er moet gespeeld worden). Ondanks de regen beleefden de aanwezigen alsnog een heel aangename namiddag. Uiteindelijk waren er 5 spelers die al hun partijen wonnen. De punten moesten dus uitsluitsel geven.
André Devos speelde het meeste punten bij elkaar en mag zich Rerum Novarum kampioen 2015 noemen. Christiane Goesaert nam de tweede plaats in en ex aequo Jonius Vansteenkiste en Sylvere Vanhoutte op de derde plaats.
Ook voor de rode lantaarn viel er een ex aequo te noteren. Zowel Eric Vuylsteke als André Lietaert wonnen geen enkele partij. Voor hen geen cava dus. Maar... Claude Rommens kwam met het lumineus idee aandraven om hen allebei een fles water te geven, wat heel wat bijval kende.
De flessen water bleven dicht, doch de cava werd ontkurkt om samen te klinken op dé kampioen, waarna nog een plezierige nababbel volgde.

De weken van het woord
Van 18 mei tot 4 juni komen 'De weken van het woord' er terug aan. Na lang zwoegen en vooral veel repeteren zijn de leerlingen van de stedelijke kunstacademie, afdeling Beveren-Leie, er klaar voor.

APPLAUS.....
Iedereen kan in deze weken ervaren hoe je met veel goesting, humor en lef vanuit verschillende hoeken theater maakt.
Het zal een week worden van proeven van beweging, theater, poëzie, kleine en grote voorstellingen, toonmomenten en experimenten die in de klassen woord en toneel gemaakt werden.
Elkeen is welkom om te genieten van de optredens. Deze kaderen in de permanente evaluatie van de leerlingen.

Locatie: OC 't Klokhuis, Kerkdreef 23, 8791 Beveren-Leie.
Deuren: 10 min voor de voorstelling begint.
Onthaalkost: €1

Afdeling Beveren-Leie:
Hilde Vanderstraeten: woord 
Natalie Steelandt: toneel 
Ilse Vanommeslaeghe: woord 
Katelijn Peirs: Afdelingshoofd 
Afdeling St-Eloois-Vijve:
Ilse Vanommeslaeghe: woord
Evelyne De Leersnijder: Afdelingshoofd
In bijlage is het volledig programma te vinden.

Het Jaarboek 2013-2014 van UNIZO is uit
"De afgelopen twee jaar werden op het secretariaat van UNIZO Waregem honderden persartikels verzameld over gebeurtenissen, verenigingen, figuren, bedrijven, scholen, … uit Waregem. Het zal u niet verbazen dat we hiermee enkele honderden bladzijden zouden kunnen vullen. In dit boek tonen we u een kleine selectie van wat er allemaal in onze stad gebeurt.

Tijdens de jaren 2013 en 2014 zijn er in het Waregemse straatbeeld heel wat veranderingen uitgevoerd. Denk maar aan de werken aan de Zuidboulevard, die nog steeds volop aan de gang zijn. Ook de nieuwe tribune van het voetbalstadion zorgt voor een prachtig uitzicht langs de Ring.

Op sportief vlak beleefde Waregem enkele ‘boerenjaren’. Zo was er een gigantisch feest naar aanleiding van de match Essevee - Anderlecht, waarbij Zulte-Waregem nipt de titel uit handen moest geven. Een jaar later trokken duizenden supporters naar de Heizel om de bekerfinale bij te wonen. Het BK Veldrijden op de Hippodroom bracht heel wat volk richting Waregem. Beide edities van Waregem Koerse waren eveneens een regelrecht succes. We zetten enkele jonge, beloftevolle Waregemse wielerbeloften in beeld. Ook andere sportdisciplines komen aan bod: badminton, basketbal, sport voor andersvaliden via Somival,…

De vele verenigingen zijn niet te tellen. Er werden tal van acties voor het goede doel op poten gezet. Honderden Waregemnaars zetten zich belangeloos in voor hun vereniging door het organiseren van tal van evenementen die onze stad doen bruisen.

In maart 2014 schreef Waregem geschiedenis: de Amerikaanse President Barack Obama kwam zijn gesneuvelde landgenoten op het Flander Fields Cemetry eer betonen. Een gebeurtenis die ongetwijfeld in het collectieve geheugen van de stad geschreven staat, zeker aangezien ook die dag de aankomst van Dwars door Vlaanderen in Waregem op het programma stond.

De deelgemeenten hadden eveneens een goed gevuld programma, met verschillende verenigingen, jeugdbewegingen, bouwprojecten,…

Dit jaarboek bewijst dat Waregem een bijzonder druk bedrijfs- en verenigingsleven kent. Wat we publiceren is slechts een kleine samenvatting van wat er allemaal te beleven valt. De redactie benadrukt dat het al dan niet selecteren van een onderwerp zeker geen waardeoordeel inhoudt. Alles wat er gebeurt is waardevol. En hopelijk blijven honderden vrijwilligers zich ook in de toekomst inzetten voor hun stadsgenoten", aldus Liesbeth Deman.

Het Jaarboek is sinds 12 mei te koop voor 18 euro in volgende zaken:
- Waregem: standaard boekhandel, Press Shop, Joclarama, Boetse en dagbladhandel Demuynck 
- Beveren-Leie: Papyrus 
- Desselgem: Meyhui 
- Sint-Eloois-Vijve: Goeminne

De ijspiste verhuist van park Casier naar Markt
Al 11 jaar lang is de ijspiste in park Casier tijdens de eindejaarsperiode een vertrouwd beeld. Daar komt dit jaar verandering in met een verhuis naar de Markt. Het stadscentrum zal zo nog meer dan andere jaren in een echte eindejaarssfeer baden! Bovendien wordt de ijspiste zo veel zichtbaarder in het straatbeeld en komt ze meer tot haar recht. 

De nieuwe locatie komt er deels door de herinrichting van het park. De vaste locatie aan het kasteel is immers niet meer zo geschikt om een maand lang een ijspiste te plaatsen en achteraf te herstellen. Daarnaast speelt het stadsbestuur hiermee ook in op de vraag van handelaars en horeca om het stadscentrum tijdens de eindejaarsperiode nog aantrekkelijker en levendiger te maken.

De ijspiste komt voor winkelcentrum Het Pand en zal een groot deel van het plein innemen. Daarnaast voorziet de stad ruimte voor nog een aantal kindvriendelijke kermisattracties. Ook is het de bedoeling dat de Waregemse verenigingen nog steeds voor één dag een chalet langs de piste kunnen uitbaten om hun vereniging te promoten.

Omdat de Markt dus gedurende een maand zal ondergedompeld worden in een heuse Kerst- en eindejaarssfeer, is het de bedoeling om de wekelijkse zaterdagmarkt tijdelijk te verhuizen naar de parking aan de hoek Olmstraat – Processiestraat. Onze marktkramers zullen we gedurende deze periode ondersteunen met flankerende maatregelen, zoals specifieke bewegwijzering, extra animatie en extra parking via de speelplaatsen van de centrumscholen.

Het stadsbestuur is ervan overtuigd dat deze nieuwe opstelling een echte opwaardering zal zijn voor de kerst- en nieuwjaarperiode in Waregem. Op deze manier zullen we tijdens deze eindejaarsperiode – samen met Waregem Winkelstad – zorgen voor extra beleving en echte funshopping. Dit moet een extra stimulans zijn voor veel mensen uit de regio Waregem om naar de winkels en de horeca in het centrum van Waregem af te zakken.

Verdere details omtrent de ijspiste zelf worden later bekend gemaakt. De aanbesteding voor de plaatsing en uitbating moet immers nog worden opgestart.

Het is de bedoeling om begin 2016 deze nieuwe opstelling van de ijspiste te evalueren met alle betrokken partijen.

Moederdag bij KWB Beveren-Leie
Naar jaarlijkse gewoonte werden de moeders bij KWB Beveren-Leie terug culinair in de bloemetjes gezet.

Voor moederkesdag hebben de mannen opnieuw gekookt voor de vrouwen. Op zaterdag 9 mei omstreeks 13.00 uur zijn de koks aan de slag gegaan met de voorbereidingen. De vrouwtjes mochten dan om 19.00 uur aanschuiven voor een driegangenmenu.

Op het menu
Eerst was er een aperitief met hapjes, daarna als voorgerecht een appel-en aspergeslaatje met een warm geitenkaasje, en als hoofdgerecht een kabeljauwhaasje met een trio van puree en groentjes dit alles voorzien van het nodige hemelse vocht.
Als dessert werd een aardbeientrifle opgediend waarna nog een koffie met pralines werd geserveerd.
Met dank aan Luc voor de foto's

Beachvolleybal in Beveren-Leie
Na één jaar onderbreking zal het in Beveren-Leie terug genieten worden van beachvolleybal. Een organisatie van Dames Volleybal Beveren-Leie

Deze editie gaat door op 26-27 en 28 juni 2015, tijdens het weekend van Beveren-ommegang. De place to be zijn de terreinen achter OC De Kernelle, Kerkdreef, Beveren-Leie

Minitornooi voor verenigingen
Net zoals de voorbije jaren is er op zaterdagavond, omstreeks 18.00 uur een minitornooi voor verenigingen van Beveren-Leie en Desselgem voorzien. Het is de bedoeling om leute en sportiviteit aan elkaar te koppelen. Competitie is even minder belangrijk. Per ploeg mogen er 4 deelnemers op het veld. U kan eventueel reservepersonen voorzien. Een vereniging kan slechts met 1 ploeg deelnemen. Naast het veld zal er een tent staan om voor, tijdens en na de match gezellig bij te praten.

Inschrijven minitornooi
Wenst u deel te nemen met uw vereniging, dan kan u bevestigen, per mail via Paul Van Tieghem klik hier.
Of u brengt de inschrijving (zie bijlage) binnen bij apotheek Brusselmans in de Sint-Jansstraat 20, Beveren-Leie.
De deelnameprijs bedraagt 15 euro per ploeg. Bankrekeningnummer: (BE08) 7380 1809 9313 t.a.v. VBC (= volleybaldames beveren-leie).
Omwille van de verzekering moeten de namen van de deelnemers tegen 10 juni worden doorgegeven.

Vijf jaar Let’s Dance Beveren-Leie
In 2010 startte Louise Castel (Leeds – UK) met enkele danslessen in zaal ’t Fonteintje. Intussen zijn die lessen uitgegroeid tot Let’s Dance, een dansstudio met een volwaardig programma voor jong en oud. 

Louise en twee danseresjes na de dansschow in 2014

Dansshow in OC 't Klokhuis
Om het 5-jarig bestaan van Let’s Dance in de kijker de zetten verhuist de dansshow van zaal ’t Fonteintje naar OC ’t Klokhuis in Beveren-Leie. Niet alleen werd de zaal en het podium in zaal ’t Fonteintje te klein. OC 't Klokhuis bied ook meer mogelijkheden om de show beter te verzorgen en er een echt spektakel van te maken.

Op zaterdag 16 mei komen dus alle groepen hun kunnen tonen voor hun ouders, familie en vrienden. Ook het showteam komt optreden en er staan nog enkele verrassingsacts geprogrammeerd. Nadien kan nog even nagepraat worden.

Showteam
Er werd dit jaar dus ook een Showteam opgericht. Kids met een hart voor dans die zich verschillende uren per week inzetten om optredens te verzorgen, mee te doen aan wedstrijden en showcases… Ze mochten al proeven van het echte werk voor basket Desselgem en basket Waregem. Deze zomer volgen verschillende optredens en in het najaar volgt de apotheose met een optreden in Her Majesty’s Theatre in London (UK). Wens je de show van Let’s Dance bij te wonen of heb je gewoon interesse in dans? Neem dan contact op met Louise Castel: info@letsdance-bl.be klik hier.  
Tickets voor de show kosten 6 euro. Er is een show om 14.30 uur en een show om 19.30 uur.

Om nog even te genieten van de dansshow in 2013 klik hier.

N-PART Studio nieuw in Beveren-Leie
"Naast mijn artistiek werk als monumentaal kunstenaar en glaskunstenaar wil ik mensen rond mij op een eenvoudige speelse manier helpen hun creativiteit te ontplooien. Voor kunstnieuws, neem een kijkje op mijn vernieuwde website: www.pontegniesart.be en klik dan ook even door op N-Part studio waar u meer te weten komt over mijn aankomende nieuwe workshops en ander meer gepersonaliseerde activiteiten.

Wat kan ik voor u doen?
Glas : U kan bij mij terecht voor een uniek glasobject, juweel …of misschien nog beter, Uw eigen idee door mij laten uitvoeren.
Wie weet een mooi moederdag cadeau! Alles is te bekijken in mijn atelier of op website.
Lijsten : laat Uw eigen kunstwerk op een gepersonaliseerde manier inlijsten.
Workshops : Maak kennis met glas en onderga zelf de ervaring in een van de aankomende workshops. Maak je eigen glasjuweel – 6 juni, werk et pate de verre – 20 juni of maak naar eigen ontwerp een glazen schaal – 4 juli.
Ik werk in groepjes van 6 zodat iedereen zeker een resultaat heeft. Schrijf nu snel in op info@pontegniesart.be of vraag info voor een individuele workshop of een leuke avond met vrienden.
Art projects : laat Uw artistieke droom uitvoeren op maat, zoals een muurschilderij of een lichtobject dat uw interieur uniek maakt", aldus Nathalie Pontegnies.

De workshops gaan door van 10.00 tot 17.00 uur. Kostprijs per workshop 75 euro. Daarin zijn alle materialen, een broogmaaltijd, dranken en versnaperingen inbegrepen.
Inschrijven : N-PART Studio Nathalie Pontegnies, Sint-Jansstraat 23, 8791 Waregem, tel. 0472 56 67 09 

Okra petanqueclub Beveren-Leie 
De Okra petanqueclub in Beveren-Leie is een goed draaiende vereniging. De laatste maanden werd er echter meer en meer geklaagd over de slechte staat van de pleinen. Die waren nodig toe aan een laagje dolomite. Dit viel niet in dovemansoren bij het bestuur dat besloot om er stad Waregem eens over aan te spreken. 

Carlos Verkaemer nam deze taak op zich. Hij sprak er schepen Rik Soens over aan. Ondertussen polste hij ook of er geen mogelijkheid bestond om een klein stukje grond bij uit te graven. Door herschikking van de pleinen zouden er dan 10, in plaats van 8 pleinen kunnen gerealiseerd worden.

Schepen Soens zag dit voorstel wel zitten. Er werd toen besloten dat stad Waregem de voorbereidende werken zou uitvoeren en de petanqueclub van Okra voor de herschikking en afwerking zou instaan. Een paar weken daarna, op 16 april, ging de technische dienst van stad aan de slag. Na een paar dagen was de klus geklaard.

Op dinsdagmorgen, 28 april, werd een paar duizend kilo dolomite gestort en gingen enkele vrijwilligers van de Okra petanqueclub aan de slag met het effenen van de vlakte. De club kocht zelf nieuwe haringen en touwen aan, om de pleinen af te bakenen en op woensdagnamiddag 29 april konden de 42 aanwezige leden de vernieuwde pleinen inspelen.

De Okra petanqueclub dankt hierbij stad Waregem, schepen Rik Soens en de vrijwilligers die geen moment onverlet lieten om de pleinen speelklaar te krijgen voor de competitiematch.

Nieuwe leden zijn steeds welkom.
Voor meer informatie neem gerust contact op met één van de bestuursleden: Christiane Goesaert, Carlos Verkaemer, John Vervaecke of André Lietaert.

Missiebond Beveren-Leie viert 50 jaar bestaan
Op zondag 26 april vierde de Missiebond Beveren-Leie haar 50 jaar bestaan. Op vraag van het bestuur, om een fotoreportage te maken van deze viering, gingen we met plezier in op één van de luiken.  Namelijk de receptie aangeboden door stad Waregem. Meer weten over het onstaan en het huidig bestuur klik hier.

Het eerste luik van dit gouden jubileum begon om 10.30 uur met een eucharistieviering waar tal van missionarissen voorgingen. De homilie werd vervangen door een presentatie op het scherm, over het leven en werk van de missionarissen. Omstreeks 12.15 uur volgde een receptie in OC ‘t Klokhuis aangeboden door het stadsbestuur. Schepen Pietro Iacopucci wist tijdens zijn speech een aantal anekdotes te vertellen. Zo vertelde hij onder andere dat medestichter en eerste secretaris Henri Velghe, aanwezig op de receptie, goed was voor het binnenhalen van sponsoring.

"Henri schreef in 1966 een brief aan de firma Damart om tegen fabrieksprijs twee gemoltoneerde onderbroeken te ontvangen van het type Thermolactyl dubbele sterke, kleur marineblauw, maat 51. Toen dat lukte vroeg hij er meteen vijf zodat alle paters in het barre noorden konden vermijden dat er lichaamsdelen zouden bevriezen die ook paters van tijd tot tijd nodig hebben“, aldus de schepen.

De aanwezigen kregen een extra jubileum-edtie van de Missiepost aangeboden. Daarin staat de geschiedenis van de vereniging en ook de beschrijving van de 22 Beverse zendelingen. Op vandaag is Zuster Leen Mestdagh nog de enige ’echte’ Beverse missiezuster.

Na de receptie werd dit gouden jubileum afgesloten met een diner voor genodigden.

Ben je geïntereseerd in de Missiepost?
Neem dan gerust contact op met één van de bestuursleden. Een gewoon abonnement kost 8 euro, een steunabonnement 12.50 euro.

Talentenfeest in de Vrije Basisschool Beveren-Leie
Op zondagnamiddag 26 april ging het schoolfeest in de Vrije Basisschool Beveren-Leie door. Dit jaar stonden de optredens en activiteiten in het teken van het jaarthema, ‘Wauw, ik ben een krak!’, centraal.  

In tegenstelling tot vorig jaar, toen het podium moest afgespoten worden voor de warmte, was het dit jaar dweilen met de kraan open. Net voor het optreden begon, begon het te druppelen. En naar mate de optredens vorderden begon het ook meer te regenen. Maar iedere klas kon het podium op om hun act op te voeren. Enkel de finale, die alle kinderen op het podium zou brengen, om samen het themalied te zingen werd afgelast. In snel tempo werd ook de winnaar van de ballonwedstrijd, die doorging op de kermis, bekend gemaakt. De ballon van Laura legde maar liefst meer dan 900 km af en kwam in Denemarken terecht.

De regen schrikte blijkbaar niemand af en ieder bleef verder genieten, zij het onder de opgezette tenten, in de eetzaal, onder de galerie of gewoon onder een regenscherm. Iedereen genoot van de heerlijke natjes en droogjes. Verder was er een klas ingericht als sminkstand, in de turnzaal was een volksdansgroep aan het werk en in nog een andere klas kon men een goochelshow gaan bekijken.

Voor Beverse Weetjes was het moeilijk om een deftige videoreportage te maken van het optreden. Zoals directeur Stefaan Desramault in zijn welkom zei “ ik zie een zee van paraplu's”, zo zagen wij er een zee voor de camera voorbijgaan of zelfs stilstaan. Knippen was dus de boodschap!. Maar net zoals de school er het beste van maakte, zo probeerden ook wij toch nog, zij het in moeilijke omstandigheden, er nog iets van te maken.

Schoolfeest in Stedelijke Basisschool Beveren-Leie
Het schoolfeest in de Stedelijke Basisschool te Beveren-Leie, dat doorging op 25 april, stond volledig in het teken van milieu en natuur. Na de fietstocht waar meer dan 200 deelnemers voor inschreven viel er nog van alles te beleven op en rond de speelplaats.

Tijdens de Groene ridder fiets- of wandeltocht waren een paar halten voorzien. Op deze plaatsten konden de deelnemers al een paar stempels verdienen op de stempelkaart. Eenmaal terug aan het startpunt stonden tal van spelletjes met een vleugje natuur op het programma. Er werden onder andere bloemzaadjes in bolletjes gedraaid die later zullen uitgezaaid worden, er was een kruidenhoekje. Men kon er het afvalhoekje bezoeken, het blotevoetenpad bewandelen. Peter Depodt van Natuurpunt Zulte-Waregem was er aanwezig met een informatieve stand. Er kon gespeeld en kennis gemaakt worden met duurzaam speelgoed aan de stand van Christophe Toye enz.
Spelenderwijs kon de stempelkaart aangevuld worden en in ruil voor een volle kaart kreeg iedereen een drinkbus.

"Al enkele jaren trekt de school de kar van een duurzaam milieu. Het schoolfeest van 25 april 2015 wou dit beklemtonen. Even de auto laten staan en met de fiets naar school komen om in familieverband een fietstochtje (15 km) te maken via fietsknooppunten en langs rustige wegen op het grondgebied van Beveren-Leie en Desselgem. Er was ook een kortere tocht (6 km) die men ook te voet kon afleggen. De kinderen konden spelletjes spelen bij de groene plaatsen op het schooldomein... om achteraf een drinkbus als aandenken mee naar huis te nemen. Het weer was die dag wisselvallig, maar de zon brak in de namiddag door het wolkendek heen en het schoolterras liep vol. Het nieuwe MOS-bord werd onthuld door Henk Avet en Sofie Vandeputte van de WG milieu. Schepen van onderwijs Jo liet omstreeks halfzes een duif uit haar kooitje los... daarmee werd de zitarena plechtig ingehuldigd. Burgemeester Kurt, de schepenen Rik en Pietro en gemeenteraadslid Marc namen met enkele schoolkinderen plaats in de zitarena. Geike uit het vijfde leerjaar las bij die gelegenheid het mooie gedicht 'de troostboom' voor - verwijzend naar de zomereik die bij de zitarena voor wat schaduw en bescherming zorgt...", aldus directeur Stefaan Dewaele.

Onthulling Mos-bord en inhuldiging zitarena
Omstreeks 17.30 uur werd het mos logo onthuld en werd de zitarena met *troostboom ingehuldigd in aanwezigheid van enkele leden van het stadsbestuur. 
*Op het bord aan de troostboom staat te lezen: 
Kom maar onder mijn taken. Verschuil je in mijn groen net zoals de vogeltjes ook bij mij wel doen. 
Is er even niemand anders die zijn armen om je heen kan slaan. Leg je armen om mijn stam en laat je tranen dan maar gaan. 
Neem een blaadje van mij mee. Droog daarna je laatste traan. En weet dat er een boom is die voor jou zal blijven staan.

Kadetten VBC Beveren-Leie halen kampioenstitel binnen

^{Achter v.l.n.r. coach Lindsy Desmaele, Jara Vandermeulen, Loes De Smet, Griet Deboiserie, Desimpele Eline en Alexine Coeman. Vooraan Marte Coussement, Febe De Clercq, Rune Coussement, Leonie Delodder en Maud Peirs}

Op zaterdag 25 april wisten de kadetten van VBC Beveren-Leie de kampioenstitel op hun naam te schrijven. Ze wonnen hun thuiswedstrijd tegen DIVO Ingelmunster en wisten met gemak, de laatste wedstrijd van het seizoen, in drie sets af te werken met een score van 25-10, 25-17 en 25-16.
In het klassement staan ze op de tweede plaats na DV Hernieuwenburg Wielsbeke (+). Gezien deze ploeg, reglementair, met een + statuut speelt vervallen alle uitslagen en kan dan ook geen aanspraak maken op de titel.
Na de wedstrijd bouwden de Beverse meisjes nog een feestje samen met hun supporters.

Tentoonstelling ‘DE WERF’ in Beveren-Leie
Op vrijdagavond 24 april vond de opening van de tentoonstelling 'DE WERF' plaats. 
Mieke Callewaert (58) uit Beveren-Leie en Joke Maes (60) uit Kortrijk stellen hun werk op een niet alledaagse locatie tentoon. De in opbouw zijnde woning van Jan De Vlaminck, zoon van Mieke, is gebruikt als expositieruimte.
Tentoonstelling ‘DE WERF’ is te vinden in de Wagenaarstraat 92 te Beveren-Leie en doorlopend gratis te bezoeken op 25 en 26 april van 11.00 tot 18.30 uur. 
Meer weten over het werk van de twee kunstenaressen klik hier.

Hierbij enkele sfeerbeelden van deze unieke tentoonstelling, meer dan een bezoek waard! 

Bevernaar zet radiostation op naar aanleiding van 100 jaar ANZAC 
Beverse Weetjes was deze week te gast bij Philippe Verhelst (54). Hij woont in Beveren-Leie en als jonge knaap van ongeveer 16 jaar is hij begonnen als radioamateur. Wereldwijd zijn er ruim 3 miljoen mensen die regelmatig bezig zijn met hun radioliefhebberij. In België zijn er zo’n 3000 radioamateurs.

<  Bemerk het logo op het T-shirt van Philippe met opschrift: 'I Support Brothers-In-Arms Memorial'

Passie voor telecommunicatiemateriaal uit de Eerste Wereldoorlog
Daarnaast heeft Philippe altijd een grote interesse gehad voor WOI en dan specifiek in alles wat toen met communicatie te maken had. Zo’n 20 jaar geleden is hij begonnen met het verzamelen van zendmateriaal uit WOI. In de loop der jaren bouwde hij dan ook een indrukwekkende, unieke collectie telecommunicatiemateriaal uit de Eerste Wereldoorlog op van ongeveer 150 stuks. Achter ieder stuk gaat een verhaal schuil en daar weet de Bevernaar ook honderduit over te vertellen. En waar hij de achtergrond niet van weet, dat zoekt hij met engelengeduld op.

Herdenking 100 jaar ANZAC 
ANZAC Day is een van Australië's belangrijkste nationale gelegenheden. Het markeert de verjaardag van de eerste grote militaire actie gevoerd door de Australische en Nieuw-Zeelandse troepen tijdens de Eerste Wereldoorlog. ANZAC herinnert aan het Australisch en Nieuw-Zeelands Army Corps dat op 25 april 1915 vanuit Gallipoli verder optrok naar Europa tijdens de Eerste Wereldoorlog. De Koninklijke Unie van Belgische Radio Amateurs organiseert op deze dag, vanuit het Belgische Zonnebeke/Passendale, aan het historisch Polygoon bos, een internationale herdenking.

Onder verantwoordelijkheid van Bevernaar Philippe zal er een speciaal radiostation, dat de naam OP0PPY draagt, opgezet worden om wereldwijd uitzendingen te verzorgen en 100 jaar ANZAC Day te herdenken.
Samen met Johan Vandewalle van ‘Brothers in Arms’  zullen de radioamateurs van UBA uit erkentelijkheid en met respect voor allen die voor onze vrijheid streden exact honderd jaar later deze gebeurtenissen in eer houden. Verschillende historische communicatietoestellen en voorwerpen uit de Eerste Wereldoorlog zijn die dag te bezichtigen en worden voor de eerste keer tentoongesteld, waarbij ter plaatse doorlopend informatie wordt verstrekt.

Iedereen is welkom om op 25 april 2015 ter plaatse deze uitzonderlijke gebeurtenis mee te beleven. Dit evenement gaat door in café-taverne De Dreve, Lange Dreve 16, 8980 Zonnebeke.

Diamant voor Norbert en Monique Soens-Blauwblomme
Norbert en Monique Soens-Blauwblomme werden op zondag 19 april, naar aanleiding van hun diamanten huwelijk, ontvangen op het gemeentehuis. Schepen Rik Soens was de uitgelezen persoon om de levensloop van zijn ouders, doorspekt met anekdotes, uit de doeken te doen.

Norbert werd geboren op 6 mei 1930 in Bavikhove, in een gezin van 8 kinderen. Na zijn schooljaren te hebben volbracht in Bavikhove, mocht hij naar het college Notre-Dame de la Tombe in Kain om er frans te leren. Toen het Engels leger de school innam als hulppost, moest Norbert verhuizen naar Jemappe. Eenmaal de oorlogsjaren voorbij bleef Norbert thuis om er in het vlas te helpen. Na een aantal jaren thuis te hebben gewerkt vervulde hij 21 maanden zijn legerdienst. Eerst in Flawinne, dan in Euskirchen om te eindigen in Doornik. Na zijn soldatentijd volgde Norbert avondles in automechanica in Brugge en slaagde met een nooit gezien resultaat van 99 op 100.

Monique werd geboren te Kortrijk op 6 december 1931 in de kloosterhoeve op Sint Anna in Kortrijk in een gezin met 12 kinderen. Monique doorliep de kleuter en lagere school in Don Bosco, juist naast de grote boerderij. Daarna mocht ze nog een paar jaar verder studeren in het O.L.V. van Vlaanderen Instituut te Kortrijk en zat ze een 2-tal jaar in Avelgem op pensionaat. Om dan thuis te helpen in het huishouden en op de boerderij.

Op het huwelijk van André, de oudste broer van Monique, leerden ze mekaar kennen en ’t was onmiddellijk de juiste keuze. Zelf huwden ze op 16 april 1955 en gingen in Bavikhove wonen. In 1956 werd Hilde geboren. In 1957 begon Norbert met het vervoer van vlas en kwam het gezin zich in Beveren vestigen. Ze kregen er nog een dochter Linda, en twee zonen Philip en huidig schepen Rik bij.

In 1963 sloeg het noodlot heel hard toe. In een auto-ongeval verloor Norbert zijn vader, 2 zussen en een nichtje. In 1967 ging hij aan de slag als testpiloot bij Berliet in Lyon. Hij nam vaak het vliegtuig van Rijsel naar Lyon om met een nieuwe vrachtwagen terug te komen en in te voeren in België. Na een 2-tal jaar werd hij verkoper van auto’s. Eerst bij NSU, daarna bij BMW om tot slot een succesvolle carrière uit te bouwen bij Paul Ghistelinck als vrachtwagenverkoper. Hij verkocht er zo’n goede 4.000 zware vrachtwagens en behaalde verschillende nationale titels. Deze werden bezegeld met een aantal reizen naar Amerika. Hij stichtte er de ‘Powerliner Club’. Tot aan zijn 65 jaar bleef hij er aan de slag. Daarna was hij nog een aantal jaren actief om zijn vele klanten ten dienste te zijn.

Monique is al altijd een bezige bij geweest. Toen ze in Beveren kwamen wonen baatte ze 6 jaar een kruidenierszaak uit en hielp ze ondertussen ook bij Norbert. Daarna hield ze nog 12 jaar café het 'Oud Sportpaleis’ open. Uiteindelijk is Monique huishoudster geworden en stond ze in voor de opvang van de kinderen, klein- en achterkleinkinderen. De hobby’s van Norbert waren en zijn voetbal, zijn werk en er gaarne bijzijn. Vroeger was hij actief bij Hulste Sportief. Nu is hij iets passiever, maar met sport en in het bijzonder voetbal op TV kan hij uren vullen. De hobby van Monique is bezig zijn. Ze bakt en kookt als geen ander, fietst graag en zowel in de sier- als moestuin tuiniert ze met plezier.

Oehoe neergestreken in Beveren-Leie
Op 16 april is een oehoe neergestreken in Kleurvinge Beveren-Leie
Toen John en Linda Vervaecke-Sabbe deze middag thuiskwamen was het dak van hun woning bezet door een oehoe (een van de grootste uilensoorten ter wereld) Deze uitzonderlijke gebeurtenis kreeg heel wat bekijks zowel van omwonenden als door spotters die de weg vonden naar Kleurvinge. Omstreeks 21.30 uur heeft de oehoe de biezen gepakt en is de nacht ingevlogen.
Update: Op woensdag 22 april is de oehoe gespot in de Hoonakkerdreef.

Enkele videofragmenten

Okra petanqueclub Beveren-Leie
Op woensdag 15 april werden Eric Vuylsteke, de stichter van de Okra petanqueclub, en zijn echtgenote Agnes Dutoit in de bloemetjes gezet. Na 10 jaar nam Eric de beslissing om de fakkel door te geven. Hij zal voortaan samen met Agnes genieten van de club die hij tien jaar geleden oprichtte. Speciaal voor deze gelegenheid werd hen een fotoboek overhandigd met heel wat foto's en wetenswaardigheden vanaf het begin tot op heden.
Na afloop van deze speeldag werden wat voorbereidende werkjes gedaan en is de technische dienst van de stad op 16 april begonnen met het aanpassen van de pleinen. Enkele Okra-leden zullen daarna zorgen voor de afwerking en herindeling van het terrein waardoor er dan 10 volwaardige pleinen zullen beschikbaar zijn.

Van trio naar kwartet
Het trio dat jarenlang het bestuur vormde wordt een kwartet. Christiane Goesaert en Carlos Verkaemer worden vervoegd door André Lietaert en John Vervaecke.

Korte historiek van een decennium Okra petanqueclub
Door de aanleg van vier petanquepleinen achter OC de Kernelle, waren enkele Okra-leden (vroeger KBG) gebeten om regelmatig eens te petanquen op deze pleinen. Eric Vuylsteke vond dat het een en ander moest georganiseerd worden, en nam het initiatief om een petanqueclub, onder Okra, op te starten. We spreken hier in de periode mei-juni 2005. Sindsdien wordt elk jaar een competitie georganiseerd voor de Okra-leden. De petanqueclub groeide gestaag en op heden zijn er een vijfigtal petanquers actief in de club.

Ondertussen zijn er ook dubbel zoveel pleinen en beschikken we nu over acht volwaardige pleinen. Frans Depraetere kreeg vervanging van André Lietaert om de pleinen piccobello in orde te leggen voor de wedstrijden. Er wordt tweemaal per maand gespeeld, telkens op woensdag. Tijdens de zomermaanden wordt er slechts éénmaal gespeeld. Sinds 2007 wordt niet alleen de kampioen gevierd, maar is er ook een bekertornooi ingericht en vieren we de vrouwelijke kampioen.

Tot de percolator zijn intrede deed zorgde Agnes Dutoit dat er steeds verse koffie was tijdens de pauze. Herna Vanhoutte zorgde tot 2014 voor de maaltijden op de kampioenenviering. Op speeldagen ontfermde ze zich ook over de bediening en afwas. Sinds 2014 nam Martine Françoys deze taak van haar over.

Carlos Verkaemer neemt zorgvuldig de uitslagen op, en houdt de stand bij. Ook de website neemt hij voor zijn rekening. Samen met Christiane Goesaert zorgt hij dat het lokaal netjes wordt achter gelaten. Voorzitter Eric Vuylsteke houdt de kas zorgvuldig in het oog en zorgt ervoor dat alle activiteiten vlot en eerlijk verlopen.

Boomplantactie bij BOSS paints Beveren-Leie 
Op vrijdagvoormiddag 3 maart organiseerde BOSS paints in Beveren-Leie een boomplantactie. Deze actie werd gelinkt aan leiderschap. BOSS paints staat in voor de ontwikkeling, de productie en de verkoop van verfproducten en stelt 265 mensen tewerk.Jaarlijks produceert BOSS paints ongeveer 3 miljoen liter verf voor professionele en particuliere klanten en biedt het bedrijf ook verfgerelateerde producten en decoratieve technieken aan.

Samen dromen waarmaken
Naast klantgerichtheid, een hoge focus op kwaliteit en milieubewust zijn, hecht BOSS paints veel belang aan zijn medewerkers. Mensen en hun talenten staan centraal in het familiebedrijf. De firma wil een goede werkplek zijn en houdt de vinger aan de pols via de "Great place to work"-enquête. Deze wordt door de medewerkers ingevuld en de resultaten geven een goede kijk op wat goed loopt en wat nog kan verbeterd worden. Een van de werkgebieden is hoe ze nog beter kunnen samenwerken binnen het bedrijf. Naast een aantal andere initiatieven werd daartoe een visie op leiderschap ontwikkeld. Toon Bossuyt (CEO van het bedrijf) is samen met een aantal mensen op zoek gegaan om op basis van eigen inzichten, externe bronnen en concrete cases een eigen BOSS paints visie op leiderschap te ontwikkelen. Als vergelijking voor deze visie werd het beeld van een boom gebruikt. Zowel kruin, wortels als de aarde zijn gelinkt aan kernwoorden uit de visie "samen dromen waarmaken". Deze visie wordt nu gecommuniceerd doorheen het bedrijf, zodat elke medewerker mee is in het verhaal.

Boomplantactie
Een aantal medewerkers, Ann De Muynck, Kurt Dekeyster, Stefaan Geeraert en Johan Hoste dachten mee hoe ze deze visie konden doen leven binnen het bedrijf. Ze namen dit redelijk letterlijk op en bedachten een boomplantactie. In aanwezigheid van een goede 100 medewerkers, en muzikale luister, werden dan ook een aantal appelbomen als levende herinnering aan deze visie geplant. CEO Toon Bossuyt had de eer om de eerste appelboom te poten, waarna elke afdeling haar boom plantte. Daar werd op geklonken met een passend appelsapje.
Maar er was nog meer. Na het traktaat mocht de CEO het driekleur doorknippen en werd een naamplaat onthuld. De rijweg tussen de bedrijfsgebouwen, waar de fruitbomen werden geplant, heeft als toepasselijke naam ‘de BOSSdreef’ meegekregen.
Meer weten over het bedrijf BOSS paints klik hier.

Missiebond Beveren-Leie viert zilveren jubileum één jaar na datum
Zondag 21 april 1991 viert Beveren-Leie een merkwaardig jubileum: een kwarteeuw Missiebond. Maar er is nog meer merkwaardigs aan die Beverse missiebond: 450 mensen zijn geabonneerd op het tweemaandelijks tijdschrift, de Missiepost.
"Een unicum is wellicht ook dat de Beverse missiebond zich niet alleen bekommert om de vijf eigen missionarissen - waaronder aartsbisschop Jan Schotte - maar evengoed om een aantal 'aangenomen' zendelingen, verspreid over de vijf continenten", vertelde ondervoorzitter Jan Meersman, sinds 20 jaar verantwoordelijke uitgever en sinds 5 jaar hoofdredacteur van de Missiepost. Eigenlijk werd de Beverse Missiebond op 22 april 1965 gesticht, ten huize van de toenmalige medepastoor, e.h. Michiel Gheeraert. De viering die verleden jaar was gepland - evengoed met mgr. Schotte als eregast- diende in allerijl te worden afgelast door het overlijden van pastoor Baert.

Missiepost
Om het beoogde contact met de missionarissen levendig te houden, werd vanaf de stichting een blad gedrukt. "Oorspronkelijk bestond de inhoud uit een persoonlijke brief, geschreven door een lid van de bond, uittreksels- uit brieven van zendelingen en een historische bijdrage", weet verslaggever Gilbert Vanderhauwaert, die grasduinde in de geschiedenis van de Missiebond. Tot einde 1976 werd het contactblad gratis toegestuurd aan de gegadigden, alleen een vrijwillige bijdrage was welkom. De oplage bedroeg toen 500. "Nadien werd een abonnementsactie opgestart. Het eerste jaar werden er 375 mensen ingeschreven voor een bedrag van 108.000 fr,", aldus Jan Meersman.

"Met de medewerking van de heemkundige kring werd de uitgave van de Missiepost aantrekkelijker gemaakt. Om diverse redenen kwam er in 1987 een einde aan de samenwerking met de heemkundige kring. Het was in Beveren-Leie een goede gewoonte wanneer een missionaris met verlof kwam een Vlaamse kermis te organiseren", aldus de ondervoorzitter. "Met de stichting van de Missiebond werd besloten die feesten tweejaarlijks te organiseren ten bate van al de aangenomen missionarissen. Zo vielen missionarissen die nooit of bijna nooit verlof namen, niet meer uit de financiële boot. Enkele jaren terug werd om organisatorische redenen overgeschakeld op een jaarlijks Breugelmaal, in Beveren bekend als 'de kaasavond'.

Mooi feestprogramma
Zondag 21 april 1991 viert Beveren-Leie het zilveren jubileum van de Missiebond. Momenteel is Jacques Callens voorzitter en het bestuur telt een tiental leden. Eregasten op het feest zijn, naast mgr. Jan Schotte, de missionarissen die zich vrij kunnen maken. Van de mensen die er vanaf het eerste uur bij waren, zijn er maar twee meer actief: de twee "van Spriete", Robert Meersman en André Lavens. Het kan niet anders of ze zullen beiden in de bloemetjes worden gezet. Aan zuster Clemence zal posthuum het gulden ereteken van St.-Donatianus worden verleend. Ze was een kwarteeuw bestuurslid van de jubilerende bond en ruim 50 jaar kloosterzuster.

Om 10u30 wordt de viering ingezet met een plechtig geconcelebreerde eucharistieviering waarin aartsbisschop en rechterhand van de paus, Jan Schotte, zal voorgaan. Hij wordt bijgestaan door een tiental priesters, w.o. deken André Vannecke, Omer Tanghe, pastoor-emeritus Arthur De Pourcq, e.h. Gillioen en pastoor Luc Suys. De viering wordt opgeluisterd door de St.- Gregoriuszanggilde. Omstreeks het middaguur verplaatst het hele gezelschap zich naar meer profaner oorden in de St.-Jansstraat 149. "Daar bij de missiebond elke frank naar de missionarissen gaat, ligt het voor de hand dat elke genodigde zijn bijdrage in de kosten betaalt", aldus. ondervoorzitter Jan Meersman. Wie de receptie wil meemaken, betaalt 200 fr. ; voor receptie én feestmaal 1000 fr. Dat er op het menu ook "Schotse" zalm wordt geserveerd zal wel toeval zijn zeker. (S.O.)
^{_{Bron: Uit krantenknipsel van woensdag 3 april 1991,samen met foto's gekregen van wijlen zuster Paula Callewaert.}}

Tentoonstelling ‘DE WERF’ in Beveren-Leie
Op 25 en 26 april stellen Mieke Callewaert (58) uit Beveren-Leie en Joke Maes (60) uit Kortrijk hun werk op een niet alledaagse locatie tentoon.

_{V.l.n.r. Joke Maes en Mieke Callewaert in de expositieruimte}

Mieke legt zich vooral toe op de schilderkunst en mixed media. Joke die onder de artiestennaam ‘Inside Joke’ aan de slag is, heeft het dan meer gezien op assemblage- en recyclagetechnieken. Twee verschillende vormen van kunst zou je zo zeggen. Doch de ideeën van beide kunstenaressen lopen parallel. Ze leerden elkaar kennen op de kunstacademie in Harelbeke en zijn het roerend eens dat er met wegwerpmateriaal iets moois kan tot stand komen.

Jan, de oudste zoon van Mieke, is samen met zijn vriendin aan het bouwen op een plek waar een andere woning stond. Van de afbraak tot het heropbouwen van de nieuwe woning nam Mieke heel wat foto’s en dat alles was een bron van inspiratie voor haar. Hoe langer hoe meer speelde de idee bij Mieke om de bouwwerf als tentoonstellingruimte te gebruiken. Toen ze haar plannen uit de doeken deed aan Joke, was ook zij er onmiddellijk voor te vinden. De kunstwerken van beide vrouwen leunen immers heel dicht aan bij de locatie.

De in opbouw zijnde woning zal dus als expositieruimte gebruikt worden. Van veel opkuisen voor de tentoonstelling is geen sprake. Zo zullen de werken van beide dames te vinden zijn op ladders, bierbakken, paletten. Er komt zelfs wat bouwafval van buiten terug naar binnen. Dat zal de ruimte nog meer cachet geven als bouwwerf. De tentoonstelling kreeg dan ook niet voor niets de toepasselijke naam ‘DE WERF’ mee.

Tentoonstelling ‘DE WERF’ is te vinden in de Wagenaarstraat 92 te Beveren-Leie en doorlopend, gratis, te bezoeken op 25 en 26 april van 11.00 tot 18.30 uur.

Paashaas op bezoek in Beveren-Leie
Op zondagnamiddag 29 maart was de paashaas in Beveren-Leie om een bezoek te brengen aan VZW Charity for Flandes. Om diverse redenen werd VZW Charity for Flandes kortgeleden heropgestart. Ondertussen is de vereniging goed op dreef en organiseerde haar eerste activiteit. De VZW, die zich uitstrekt over West- en Oost-Vlaanderen, telt 12 regioverantwoordelijken. Daar worden spullen ingezameld, gaande van herbruikbare kledij, klein huishoudelijk materiaal, knutselmateriaal, speelgoed…, kortom alles wat nodig is in een huishouden. Natuurlijk zijn sponsors ook van harte welkom.

De maatschappelijke zetel is gevestigd bij *Rita Kints, Nijverheidstraat in Beveren-Leie. Eefje Lambelin uit Avelgem nam het voorzitterschap op haar en Twiggy Brack uit Zwevegem ontfermt zich over het secretariaat.

“Minderbedeelden, in het bezit van de nodige papieren van officiële instanties, kunnen de ingezamelde spullen gratis bekomen. Maar niet alleen mensen die het moeilijk hebben kunnen lid worden van Charity for Flandes. Iedereen die het wenst kan lid worden, met dat verschil dat deze leden de spullen niet gratis kunnen bekomen. Dat brengt een beetje geld in kas om een of andere activiteit te organiseren”, vertellen de verantwoordelijken.

Zo konden ze zondag al een paasfeestje organiseren. Zo’n 70 personen genoten in Beveren-Leie van een gezellige namiddag. Voor de kinderen was er een doe-activiteit rond de paashaas terwijl de ouders genoten van een gezellig samenzijn met een kopje koffie of ander drankje.
En natuurlijk mocht de paashaas in eigen persoon niet ontbreken. Die had voor alle kinderen lekkere paaseitjes meegebracht.

“Onze volgende activiteit gaat door op 11 april”, weten de bestuursleden verder te vertellen. “Dan gaan we een appelboom planten bij Fruit Lambrecht-Baart in Sint-Eloois-Vijve. Als de tijd rijp is organiseren we dan met de kinderen een fruitpluk. Op 13 en 14 juni organiseren we ook onze eerste magazijnverkoop van kledij en speelgoed, waar we iedereen van harte welkom heten. Die zal plaatsvinden in de Varentstraat 29 te Kaster, telkens van 10.00 tot 17.00 uur. Er zal een hamburgerkraam en drankstand aanwezig zijn en voor de kinderen voorzien we een springkasteel en schminkstand”, sluiten de gemotiveerde bestuursleden.

Meer info over de VZW kan bekomen worden bij Rita Kints 0499 421265, Eefje Lambelin 0497 168311, via de website klik hier of via de facebookpagina van de WZW.
In de linker marge is een permanente link naar de website van de VZW te vinden.

*Update 5 april 2015
De maatschappelijke zetel is ondertussen gevestigd in de Kortrijkstraat 75, bus 1, 8580 Avelgem.

Kaartersclub café 't Saske in Beveren-Leie viert kampioenen
Op zaterdag 28 maart vierde de kaartersclub van café ’t Saske in Beveren-Leie, na 10 speeldagen, voor het zevende jaar op een rij haar kampioenen. Om in de prijzen te vallen, en dit geldt ook voor de rode lantaarn, moeten de kaarters op elke speeldag aanwezig geweest zijn. Die gaan door op iedere 4de zaterdag van de maand, met uitzondering van de maand juli. Ook in maart is er geen competitie, dan worden de kampioenen gevierd.

Voor de eerste keer kon een vrouw de kampioenstitel op haar naam schrijven. Michelina Rondelez, zittend op de foto, won 19 partijen en behaalde 2787 punten. Jan Tijtgat, linksachter, won er eveneens 19, maar vergaarde slechts 2637 punten. Daarnaast herkennen we Luc Putman die de rode lantaarn verdiende en Eric Baert die derde werd met 18 gewonnen partijen en 2633 punten.

Na de huldiging volgde er traditiegetrouw een heerlijk avondmaal met gezellig samenzijn, opgeluisterd door Frapant. Het achtste kaartseizoen gaat van start op 25 april. Nieuwe leden zijn steeds welkom in ’t Saske gelegen aan de Kortrijkseweg.

Deel 5 van: 'Michiel Gheeraert, we willen het eens zeggen'
Onderpastoor te Beveren-Leie
Kapelaan Gheeraert was reeds twaalf jaar te Koksijde toen het bisdom zorgde voor verandering van lucht. Het werd Leielucht dit keer. Rootlucht. Zoals hij ook in zijn kinderjaren had opgesnoven.

Op 3 september 1960 kwam hij in Beveren aan. Hij nam zijn intrek in het huis van Gerard Hyngheer, die kort voordien pastoor van Wulvergem geworden was. Het duurde niet zo bijster lang voor de nieuwe onderpastoor wegwijs werd in Beveren. Had hij hier immers Freddy Buyck niet als kollega en kende die de Bevernaars niet tot in hun fijnste streken en eigenaardigheden?

Samen met hem toerde hij de Parochie af. Ze hadden elk een bromfiets en meer dan eens hebben we ons hart vastgehouden toen we die twee rijders voor het Godsrijk, roekeloos zagen voorbijstuivenMichiel Gheeraert had algauw in de gaten dat hij hier minstens evenveel werk zou krijgen als in Koksijde. De mensen maken graag eens een praatje met een priester en waren daar ook niet de organisaties die in Beveren gedijen als vruchten op een goed bemeste akker?

Hij kreeg direkt de zorg voor de Boeren en Middenstandsorganisaties toegewezen en werd daarnaast ook proost van de Chiro-afdeling voor jongens. Onderpastoor Gheeraert was pas een jaar in Beveren toen de eerste Gezinsgroep van O.L.Vrouw er kwam. Hij werd aalmoezenier. Een paar jaar later ontstond een tweede groep. Ook hier werd hij de geestelijke raadsman. In die kern van een twaalftal Beverse gezinnen heeft hij bezielend werk verricht. Hij wist heel goed waar hij heen wilde, Sommigen zagen het hoofdschuddend aan dat hij zoveel van zijn tijd gaf aan zo weinig mensen. Hijzelf was er echter zeker van dat die kern op een dag zou openbreken en het parochiaal leven beïnvloeden. Hij heeft de bal niet zover misgeslagen onze onderpastoor. Onder zijn impuls werd in het jaar l965 de Missiebond opgericht. 'Het waren ongeveer allemaal mensen van de Gezinsgroepen die het pionierswerk hebben opgeknapt. Nooit zullen we de eerste vergadering vergadering bij hem thuis en de woorden waarmee hij het programma van de Missiebond uitstippelde. Onze missionarissen moreel en materieel steunen en zorgen dat die missionarissen hun parochie hier beïnvloeden en voor de problemen van de Wereldkerk openbreken. In naam is Michiel Gheeraert 'proost' van de Missiebond. Dat is echter een woord waar hij zelf niet zoveel om geeft. Het ruikt hem te veel naar 'ambt' naar 'aangesteld zijn-over'. En dat schuwt hij als de pest. Dat woord drukt ook niet uit wat hij voor de Missiebond werkelijk is. Mogen we het hier eens onbewimpeld zeggen?

Voor ons is hij de vriend. De man die schouder-aan-schouder meegaat met de anderen. Die met zijn vriendschap voor elk afzonderlijk de Missiebond tot een vriendenploeg heeft saamgesmeed. Die ons warm maakt voor de universele opdracht van de Kerk die wijzelf zijn. Ziezo, het staat er! Meer met het wierookvat zwaaien gaan we niet doen hoezeer hij het ook verdient. Hij wordt er kittelorig van en ware in staat dit nummer van de Missiepost uit de omloop te laten halen. Hij wete echter dat heel veel mensen hem dankbaar zijn voor het werk dat hij in 1965 in gang heeft gestoken. En niet alleen de missionarissen. Einde 1967 kreeg hij er nog een yereniging bij. Enkele Beverse gehandikapten waren aangesloten bij de Katolieke Vereniging voor Gehandikapten, afdeling Harelbeke. Het liep echter niet zo gesmeerd als men het wel had gewenst. Om diverse redenen werd toenadering gezocht met onze zustergemeente Desselgem en een K.V.G. afdeling Beveren-Desselgem werd opgericht. Onderpastoor Gheeraert werd verzocht de geestelijke zorg ervoor op zich te nemen. Ook die Bond voor Gehandikapten is met een stukje van zijn hart gaan lopen. Heeft hij immers niet altijd veel van zijn tijd gelaten bij zieken en gebandikapten , bij hulpelozen en bij mensen die het lastig hebben? Werk bij uitstek voor een priester eigenlijk. Wat heeft Kristus anders gedaan?

Allerwegen is men zich aan het beraden over de taak en het leven van een priester. En nochtans staat het in het Evangelie. Of schrikken zelfs de geestelijken voor de konsekwenties van dat Evangelie terug? Zieken, gehandikapten, mensen die het moeilijk hebben op een of ander gebied, zij zijn de beste remedie tegen de verburgelijking van het priesterleven. Onderpastoor Gheeraert heeft dit begrepen. Elke parochiegeestelijke wordt ook gekonfronteerd met de problemen van de jeugdzorg. Moeilijke problemen de dag van vandaag. Helemaal niet meer te vergelijken met de kopzorgen die kapelaans twintig jaar geleden hadden. Michiel Gheeraert heeft het terdege ondervonden. De jeugd loopt niet meer warm voor idealen die met 'de schone ziel van 't kind' te maken hebben. Och, kwalijk kunnen we het ze eigenlijk niet nemen. De jeugd heeft haar ogen niet in de zak. Ze heeft best in de gaten hoe verschrikkelijk rauw er soms met het idealisme van de jongeren omgesprongen werd. Toch heeft die jeugd haar idealen. Nu evengoed als vroeger. Ze liggen echter op een ander vlak. Dikwijls heb ik Michiel Gheeraert een tikje bitter weten vertellen over de slinkende belangstelling voor de Katolieke Burgers- en Middenstandsjeugd en later voor de K.J.H.

Hij zat daar dan bij ons aan tafel en rookte gespannen de ene sigaret na de andere. Steeds ' blauwe Davros'. Wie weet dit niet in Beveren! Zijn woord was scherp dan en de ontgoocheling maakte het soms snijdend. Dan kon hij plots glimlachen. Is er nog koffie in de kan? Graag nog een kopje. Het zal ergens deugd aan doen. Ik heb het nu eens afgespuwd. Morgen herbeginnen we en het zal weer beter worden. Zo heeft hij de hoogten en laagten van de K.B.H.J. en de K.J.M. meegemaakt. Ten nauwste erbij betrokken. Verdrietig als het niet wilde vlotten en vol van intense vreugd als de wind uit de goede richting woei. Ook voor de jongens van de Beverse Chiro-afdeling is hij steeds een goede proost geweest. Niet dat hij een van die wildebrassen van onderpastoors is die ze zich laten op voorstaan dat ze nog evengoed spelen kunnen als de jeugd. God nee! Dat moet je bij Michiel Gheeraert niet zoeken. Hij komt er zelfs vlakaf voor uit dat omgang met beginnende tieners niet zijn sterkste zijde is. Wat hij ze echter tracht mee te geven aan levensverdieping is steeds de rnoeite waard.
En is het nu heus zo broodnodig dat de geestelijke raadsman van een jeugdorganizatie in alles zijn speurende neus steekt en bij elke gelegenheid zijn bedillende stem laat horen? Onderpastoor Gheeraert is van mening dat je de leiders beter zelf laat beslissen en werken. Hij is er echter evenzeer van overtuigd dat je er ook moet bij staan om ze als oudere vriend te helpen.
Zo is eigenlijk de gehele mens Michiel Gheeraert. Iemand die zeer goed zijn eigen begrenzing kent. Die het feit aanvaardt dat hij geen alleskunnende muurbreker is. En die daarom zo graag zijn eigen bezieling doorgeeft aan anderen, waarvan hij weet dat ze wegen kunnen bewandelen die voor hem ontoegankelijk zijn.

Op 31 mei 1947 wordt het dus vijf en twintig jaar dat bisschop Henricus Lamiroy hem opnam in de rijen van Gods priesters. Vijf en twintig jaar! Een heel eind in een mensenleven. Gewis zal de bescheiden 'onderpastoor' dan een balans willen opmaken. Wie doet dit niet bij zulke gelegenheid? 

We kennen hem goed genoeg om te weten dat hijzelf daarbij meest oog zal hebben voor de kansen die hij in die periode misschien heeft gemist. Wellicht zal hij er een beetje droevig bij worden. Hij wete echter dat wij aan de andere kant van die balans onze dankbaarheid neerschrijven. Onze dankbaarheid om alles wat hij voor ons gedaan heeft en om alles wat hij voor ons betekent. En wees maar niet bevreesd voor de eindafrekening Michiel Gheeraert. Die dankbaarheid weegt zwaar door. Je zal het zien. Ze betekent immers dat we van je houden en je waarderen als mens, als 'priester, en als vriend, aldus het verhaal van Michel Debrouwere.

Michiel Gheeraert was onderpastoor in Beveren-Leie tot 1976. Tot in 1984 was hij pastoor in Ardooie, waarna hij op rust ging in Ingelmunster.
Gheeraert Michiel Jozef °Wielsbeke 18/03/1923  †Tielt, 11/11/1986

Weldra het laatste deel in aanloop van 50 jaar Missiebond Beveren-Leie. Daarin hebben we het over het uitgestelde zilveren jubileum.

Beverse Weetjes is jarig!
Op 21 maart 2006 ging Beverse Weetjes online. Ondertussen zijn we negen jaar verder en zal deze jaargang ongetwijfeld de analen ingaan als hét topjaar.

We danken dan ook iedereen die een beroep deed op Beverse Weetjes, iets instuurde, toestemming gaf om iets te mogen publiceren, een toffe reactie neerpende, een bezoekje bracht aan Beverse Weetjes... Kortom aan allen die Beverse Weetjes een warm hart toedragen!
Namen noemen is heel gevaarlijk, maar we willen hier Raf Demortier van 't Beverblaadje (zie permanente link naar 't Beverblaadje hierboven) toch wel bedanken voor de fijne samenwerking.  
En ja, we gaan nog een tijdje verder. Hoelang nog?, dat zien we wel!

Deel 4 van: Michiel Gheeraert, we willen het eens zeggen
Onderpastoor in Koksijde 
De jonge priester had de wens uitgedrukt direkt als onderpastoor in een parochie te worden ingezet. Hij wilde liever niet jarenlang in een of ander kollege begraven worden. Trouwens kon hij zijn moeder, zijn jongere broer en zijn kleine zus aan hun lot overlaten? Sedert het tragisch overlijden van zijn vader was hij zo een beetje familiehoofd geworden. Het bisdom hield rekening met die wens. Einde februari van het jaar 1948 werd hij als onderpastoor naar Koksijde gezonden. Koksijde bij de zee.

Thans telt die gemeente verscheidene parochies. De laatste jaren werd er immers veel gebouwd. Toen Michiel Gheeraert er arriveerde bestreek de parochie Koksijde-Dorp echter nog het hele gebied. Een flinke brok was het wel. Koksijde is ongeveer driemaal zo groot als Beveren. Ideaal eigenlijk voor een onderpastoor om er zijn aanloop te nemen. Jeugdig geweld uit zich nog het best in flink wat beweging. Onderpastoor Gheeraert heeft me dikwijls laten verstaan dat hij het ginder niet zo gemakkelijk had in het begin. Een ander soort mensen dan hier. Koeler. Geslotener. Een vreemdeling moet eerst door een pantser van wantrouwen heenbreken. Als ze je echter eenmaal aanvaarden, dan doen ze het met de warmte die onder hun stugge uiterlijk schuilgaat. MichieI Gheeraert heeft dit ondervonden en het behoort tot zijn mooiste herinneringen.

Nu nog vertelt hij vaak met een soort heimwee over de ' goede oude tijd' in Koksijde. Hij had er de handen vol met alle soorten verenigingen. Het nauwst schijnt hem daar de arbeidersorganisatie aan het hart gelegen te hebben. Niet dat hij het altijd zo gemakkelijk had met de bestuursleden. God nee. Het waren onbevangen kerels, die van hun hart geen moordkuil maakten. Je kwam er echter nooit bedrogen aan uit. Wedden op twee paarden kenden ze niet.

Ook de vrouwengilde had zijn grote bekommernis. In Koksijde kenden ze geen twee soorten vrouwen. Of je welstellend was of niet, je behoorde zusterlijk tot dezelfde organisatie. En geloof maar niet dat een dame met veel duiten een bescheidener gildezuster op de kop had kunnen zitten als ze het al gewild had. De vereniging zou het niet genomen hebben. De Koksijdse vrouwen keken naar wat ze bond, niet naar bijkomstigheden waarin ze verschilden. Verstandig bedacht eigenlijk, maar je moet er heel wat ouderwetse vooroordelen kunnen voor op zij schuiven.

Toen kapelaan Gheeraert ginder enkele jaren was, kreeg hij ook de nieuw opgerichte Bond voor Gepensioneerden onder zijn hoede. Algauw werd die bond een van zijn troetelkinderen. Waren er immers niet veel mensen bij waarmee hij vroeger reeds dikwijls en met graagte een praatje gemaakt had? Je moet eens horen hoe hij nu nog vol warme genegenheid vertellen kan over de Koksijdse 'petjes en metjes' , en over hun eigenaardigheden. Die mensen moeten in al hun eenvoud een diepe indruk gemaakt hebben op hem.

In Koksijde had Michiel Gheeraert ook de zorg over de parochiale bibliotheek. Een kolfje naar zijn hand eigenlijk, maar dan een kolfje dat nogal wat tijd vraagt. Je bent er immers niet vanaf met het invullen van fiches en registers en het schoon houden van de boekenkasten. Een goed bibliotekaris moet zo ongeveer alles lezen wat zijn inboedel bevat. Als de mensen je vragen stellen moet je immers, kunnen antwoorden. Het ligt derhalve voor de hand dat hij dikwijls zal gelezen hebben tot de nacht reeds een heel eind over het slapende Koksijde voorbij geschoven was. Ja, een kapelaan had het in Koksijde wel druk in die dagen, vooral ' s winters. Dan hadden de mensen immers tijd. Dan konden ze eens aan iets anders denken dan aan de boterham die er bij de vakantiegangers te halen viel.

Ja die vakantiegangers. Kapelaan Gheeraert wist ervan mee te spreken. Je kwam er van soorten tegen. Allen hadden ze echter dit gemeen dat ze uit het jachtige leven in een soort paradijs van rust waren terecht gekomen. Sommigen gingen in die rustige omgeving aan het nadenken en wilden dan wel eens even met een priester spreken. Nadenken heeft blijkbaar nooit iemand kwaad gedaan.

Omwille van die vakantiegangers had Michiel Gheeraert eens een klein incidentje met zijn pastoor. Die wilde dat hij in het Frans zou sermoenen terwille van zijn Brusselse gelegenheidsparochianen. Je ziet van hier! Wie onderpastoor Gheeraert enigszins kent, weet dat een Brusselaar op hem werkt als een rode lap op een stierr. Waren het dan nog gewone Waalse mensen geweest. Maar Brusselaars. Arrogante Brusselaars! Nee mijnheer Pastoor, u zal naar iemand anders moeten uitkijken. Ik vertik het. De pastoor heeft toen niet verder aangedrongen. Hij zal evenwel spijtig gevonden hebben dat zijn kapelaan niet meer begrip opbracht voor de belangen van zijn kollekteschaal.

Weldra deel 5: 'Onderpastoor in Beveren-Leie'

Chiro Leieland Beveren-Leie
Op zaterdagmorgen 14 maart ging de Chiro van Beveren-Leie terug aan de slag met het wassen van voertuigen. Een jaarlijkse traditie ten voordele van Broederlijk Delen. Wie het wenst kan tot 16.00 uur op de parking van OC 't Klokhuis terecht om er zijn/haar wagen een grondige wasbeurt te laten geven. De bijdrage ervoor is vrijwillig. 

Huren van feestmateriaal kan voortaan bij Arjen en Valentine Saelens-Vercruysse
Meensesteenweg 66, 8500 Kortrijk, tel +32 56 37 42 56. 
Weldra komt ook een vernieuwde website online.

De nieuwe website staat online. 
Om de site te bezoeken klik hier.

Restaurantje in de Vrije Basisschool Beveren-Leie
Op dinsdag 10 maart waren we, voor het 10de jaar op een rij, te gast in het restaurantje van de derde kleuterklas in de Vrije Basisschool Beveren-Leie.

Alle ouders van het derde kleuter zijn er welkom, mogen de voetjes onder tafel schuiven en worden door hun kleine pagadder op hun wenken bedient. Dit jaar is het restaurantje 3 middagen open. De eerste middag was alvast een voltreffer. Alle beschikbare plaatsen waren volzet.

De kleuters hadden samen met hun juf Caroline al heel wat voorbereidingen gedaan. Ze maakten zelf hun onderleggers, servetten, leerden hoe de tafel te dekken…, en als volleerde obertjes gingen ze dolenthousiast aan de slag. Dat ging van het opnemen van de bestellingen, het serveren ervan en tussendoor ook afruimen. In de keuken kregen ze de hulp van enkele vijfdeklassers.

Op het menu stond er dit jaar een aperitief met een versnapering, soep, belegde broodjes met kaas of ham al dan niet belegd met groentjes. Als afsluiter werd een lekker fris fruitslaatje geserveerd.
Niet alleen de kleuters vonden het supertof om hun mama en/of papa te bedienen, maar ook de ouders genoten duidelijk van dit initiatief om door hun kleuter in de watten gelegd te worden!

Ben jij Elias?
Precies 10 jaar geleden was Beveren-Leie in de ban van: ‘Ben jij Elias?’. Heel wat Beverse vrijwilligers, van decorbouwers, naaisters… tot en met de vele spelers op de bühne werkten aan dit succesvol totaalspektakel mee. Wellicht zullen ook velen zich de stunt van 26 februari 2005 herinneren. Toen staken Bart Labeeuw en Germain De Vlaminck de klokkentoren in een fluogeel jasje. Bart Delombaerde zorgde voor de stof, geschonken door de firma Seyntex uit Tielt en DK Rental uit Waregem stelde gratis een hoogtewerker te beschikking om de klus te klaren. De voorstellingen gingen door in de Sint-Jan de Doperkerk op 4, 5, 6, 7 en 11 en 12 maart 2005. De overhandiging van de opbrengst en het daarop volgend slotfeest vonden plaats in OC 't Klokhuis op 22 april 2005.
Onderstaande nog nooit gepubliceerde foto's, Beverse Weetjes bestond toen nog niet, geven een beeld van de voorbereidingen, verschillende voorstellingen en het slotfeest.

"Ben jij Elias ?" anno 2005
De titel van dit totaalspektakel is ontleend aan een passage uit het evangelie die verhaalt hoezeer de mensen in de war gebracht waren door de opvallende verschijning van Johannes de Doper (patroonheilige van de parochie Beveren-Leie). Hij kondigde een historisch keerpunt aan, voor de ontwikkeling van de mensheid: "Hij die na mij komt, zal dopen met geest en vuur." In dit totaalspektakel maken we mee hoe Johannes het voorwerp van spot en woede wordt, zien we zijn kinderlijke pure houding, maar ook de confrontatie met het vuur van het braambos en de vlammenwagen. 

Alles ondersteund met knappe zelf gecomponeerde muziek en gebracht door plaatselijke musici. Maar er komt ook een volkszanger op en een 'meute' die wil stenigen, er zijn stekelige demonen en verheven engelen, zij allen wisselen elkaar af op de grote scène. Scharnierpunt in het geheel vormt het doopsel. Naast deze sterke symboliek zijn er zeven onuitroeibaar krachtige zinnen uit het evangelie, allemaal in de ik-vorm geformuleerd. 

Marcel Callewier situeert Johannes de Doper dit keer hoofdzakelijk in de periode voor hij inzicht verwierf. Een zoekende Johannes dus, net zoals ieder van ons. Zoekend naar de zin van het leven en symbolen helpen ons toegang te krijgen tot diepe ervaringen en begeleiden ons op onze zoektocht. De opbrengst ging naar de twee Beverse missionarissen, pater Frans Labeeuw en zuster Leen Mestdagh. De 15.000 euro die ze elk kregen zouden besteed worden aan onderstaande projecten.

Pater Frans Labeeuw is van plan om in Lidhar 11 klassen bij te bouwen en te voorzien van basis-meubilair. Zijn inzet voor deze St. Mary's School is heel belangrijk omdat degelijk onderwijs werkelijk dé ontwikkelingsmotor voor elke samenleving is. Pakistan is arm en de bevolking kan alleen zijn zelfredzaamheid vergroten door goeie scholing. Zo emancipeert de bevolking en krijgt de democratie een grotere kans om eisen te stellen aan de overheid. Om te kijken naar de echte noden van de bevolking in plaats van zoveel te investeren in het leger en in wapens. Pater Frans vertelt graag over kinderen die dankzij het onderwijs uit de miserie geraakten samen met hun familie. Want dat zijn lichtende voorbeelden voor andere families. In een nieuwe wijk waar Caritas Labore bouwde voor duizend allerarmste gezinnen, ontbrak het nog aaneen school. Met zijn parochie nam Pater Frans het initiatief om de school te bouwen. En in 2 jaar tijd is er een spectaculaire groei van de leerlingen, zodat nieuwe klassen nodig zijn. En daarin een minimum aan meubilair en didactische uitrusting.

Zuster Leen Mestdagh werkt in Oyem, in een kleine stad in het noorden van Gabon. Zij woont er aan de rand van het uitgestrekte woud dat bijna het hele land overdekt. Haar inzet is vooral voor het jeugdcentrum omdat zovele jonge mensen op zoek zijn naar 'hoop' voor hun toekomst. Daarom is er een vormingscentrum voor jonge vrouwen en kunnen de jongeren er hun naschoolse tijd op een leuke maar geïnspireerde manier doorbrengen (sport, spel, gesprek..) Maar de laatste tijd zijn er heel veel waterproblemen. Het regenwater moet beter opgevangen worden, maar daar zijn investeringen voor nodig : een grote dakgoot, een leiding en voorraadbakken. Zo zal er voldoende water zijn voor schoonmaak en onderhoud. Voor het drinkwater is er echter een filter nodig. (En over zuiver drinkwater kan zuster Leen meespreken, zij liep onlangs een zware vergiftiging op en moest hier serieus van herstellen !)

Zuster Leen schrijft: "In naam van de zovele jonge mensen wil ik u bij voorbaat danken. Het initiatief om de opbrengst van het massaspel te verdelen onder de twee Beverse missionarissen spreekt over dat blijvend elan van solidariteit dat onze Beverse Parochie kenmerkt. Weet dat deze tekenen van verbondenheid ons heel veel deugd doen..."

Deel 3 van: 'Michiel Gheeraert, we willen het eens zeggen'
Op weg naar het Priesterscchap
Als je aan een priester vraagt hoe hij ooit op de gedachte gekomen is die richting in te slaan kijkt hij je veelal een beetje verontschuldigend aan. Waarom ik priester geworden ben? Ik weet het niet zo precies. Het is in mij gegroeid. Aarzelend eerst en twijfelend, maar dan als een dwingende noodzaak. Ik heb er onderpastoor Gheeraert nooit naar gevraagd, maar ik ken hem goed genoeg om te weten dat ook zijn antwoord in die richting zou wijzen. Hij is een man bij wie iedere overtuiging langzaam groeit.

Met veel twijfels eerst, maar niet meer om te buigen daarna. Ook zijn priesterroeping zal vermoedelijk zo gerijpt zijn. Na de grote vakantie van het jaar 1941 trok hij naar het Klein Seminarie te Roeselare. Twee jaar lang hebben ze hem daar volgepropt met wijsgerige begrippen en stelsels allerhande. Wat een 'man Gods' toch al niet moet kennen zou je zo denken.

Roeselare moet voor alle kandidaat-priesters van toen zo een beetje een vagevuurtje geweest zijn. Zo iets tussen staan en hangen. De 'filozofen' waren te groot voor de gewone kollege leerlingen en te klein om in het eerwaardig gezelschap der teologanten opgenomen te worden. Ik kan me dan ook best indenken dat Michiel Gheeraert in september 1943 met een gevoel van bevrijding de weg naar het Groot Seminarie te Brugge insloeg. Het leyen aan het Groot Seminarie is nu heel anders geworden dan toen.

Luc Callewaert heeft er ons in de tijd zo smakelijk van verteld, dat je nog lust zou krijgen ook eens een jaartje op de banken te gaan zitten daar. Toen Michiel Gheeraert er zijn geleerdheid opdeed, lagen de kaarten echter totaal anders. Strenge tucht en een ruime mate van beslotenheid. Och, het hele leven was anders toen dan nu. Als je echter ziet hoe hij herleeft bij het ophalen van oude seminarie-herinneringen, moet je wel besluiten dat die mannen daar ook wel hun pretjes zullen gehad hebben. De studie mocht dan nog zo zwaar zijn en de tijdsomstandigheden nog zo hard.

In het jaar 1947 was het zover dat hij tot priester gewijd werd. Op 31 mei nam bisschop Henricus Lamiroy hem op in de 'orde van Melchisedech voor alle eeuwigheid'. Plechtige beeldspraak eigenlijk dat van die orde van Melchisedech. Het duidt op iets groots, iets verhevens. De oude schrijvers wisten werkelijk, hoe ze het moeten zeggen. Michiel Gheeraert zelf moet het echter eenvoudiger gezien hebben.

Op de gedachtenissen die uitgereikt werden bij zijn eremis op 2 juni te Wielsbeke kwam slechts deze sobere tekst voor "Heer Jezus, mocht dit offer U welgevallig zijn en een bron worden van beloning voor mijn dierbare vader in de hemel. Mijn priesterleven weze een zegen voor moeder, broer, zuster, familie en dorpsgenoten en ook voor allen die mij enig goed deden om Uw Naam. O.L. Vrouw van Vlaanderen, zegen mijn apostolaat bij mijn volk".

Weldra deel vier 'Onderpastoor in Koksijde'

Later als ik groot ben...
Op maandag 2 maart waren we op bezoek in de derde kleuterklas van de vrije basisschool in Beveren-Leie. Juf Caroline De Brabandere liet haar 25 kleuters vertellen wat ze later willen worden. 

Boven v.l.n.r.: Juf Caroline, Femke De Greef (dierenverzorgster), Nicolas Koudijzer (zwembadbouwer), Nuno Masto (voetballer), Lore Byttebier (dierenverzorgster) en Jules Claeys (bakker).

Midden v.l.n.r.: Juliette Tack (juffrouw), Sarah Cuvelier (politieagente), Louis Debrabandere (voetballer), Saartje Vandenborre (ballerina), Arthur Buset (politieagent), Lore Claerbout (ballerina - juffrouw), Alayah Wieleman (danseres), Elise Vandenberghe (juffrouw), Daan Vandendriessche (archeoloog) en Bruce De Muer (bakker).

Onder v.l.n.r.: Maud Hooghe (dansjuf), Kyara Noppe (juffrouw), Chelsea Noppe (schoonheidsspecialiste), Milan Vervaeke (buschauffeur), Milan Kindt (brandweerman), Jasper Deblaere (dokter), Lola Bossuyt (dokter), Henri Peeters (bakker) en Marie Verleyen (verpleegster). Cédric Vandeputte ontbreekt.

Deel 2 van: 'Michiel Gheeraert, we willen het eens zeggen'

De jeugd van Michiel Gheeraert in Wiesbeke
Het verhaal van ieder mens begint bij zijn wieg. Onontkoombaar. Ook Michiel Gheeraert kan daar niet onderuit. Hij werd geboren op 18 maart 1923 te Wielsbeke.

Zoals bij de meesten van ons heeft zijn wieg dus aan de Leieboorden gestaan, zij het een paar kilometer verder stroomafwaarts. Zijn vader was Hilaire Gheeraert die de langste tijd van zijn leven over het vlas gebogen stond, en zijn moeder de stille vriendelijke Elisa Vromman, afkomstig uit Meulebeke. Over de kinderjaren van een mens valt nooit veel te tekenen. Misschien als er een Ernest Claes in de buurt is. Maar anders? Michiel Gheeraert volgt ook hierin de algemene regel.

Als je er zijn moeder naar vraagt monkelt ze eens wijs en zegt dan dat ieder mens zo zijn eigen herinneringen heeft. Meer krijg je niet los. Maar of onze onderpastoor nu al een bradde bengel geweest is of een stil Jezuskindje, op school visten de onderwijzers al spoedig uit dat het kereltje een knap stel hersens bezat.
Het ware zonde, Hilaire, hem zo zonder meer de rootmeers op te jagen als hij hier zijn jaren uit heeft! Hilaire Gheeraert knikte eens bedachtzaam. Dat wist hij reeds. De uitslagen van zijn oudste logen er niet om. Toen er aan de Wielsbeekse Jongensschool voor hem niets meer te halen viel, trok Michiel Gheeraert dus naar het kollege te Tielt. Niet veel ouder dan twaalf was hij toen. Naar de begrippen van die tijd een bar jonge leeftijd om de humaniora te beginnen. Veel last heeft, hij echter nooit gehad met-Cornelius, Nepos, Caesar, Livius, Sallustius, Vergilius, Cicero, Tacitus en Horatius. Evenmin had hij schrik voor Xenophoon en diens Griekse kornuiten. Michiel Gheeraert gleed door de humaniora als een mes door, zachte boter. Alles met mate, was zijn devies, vooral het studeren. In het jaar 1941 zat de zaak erop en kon hij Tielt met een gerust hart de rug toekeren. Hij had er alles geleerd wat een mens van node heeft om zijn diploma middelbaar te halen. Thans word het bittere ernst. En dat wist hij.

Intussen echter had hij een drama meegemaakt. Het pijnlijkste wellicht wat hij in zijn leven ooit ervaren heeft. Tijdens de gevechten aan de Leie in mei 1940 , werd zijn vader door een granaatscherf gedood en hijzelf werd door de Duitsers weggesleept. Samen met enkele andere Wielsbekenaren werd hij in de gevangenis te Oudenaarde opgesloten. Het heeft in de ontvankelijke jongen een wonde geslagen die nu soms nog aan het schrijnen kan gaan.

Moeder Gheeraert heeft toen een moeilijke beslissing moeten nemen. Van de ene dag op de andere stond ze alleen met twee opgroeiende jongens en een meisje dat nog het kleuterstadium niet ontwassen was. En hoe zou het alles verder verlopen? De Duitsers waren oppermachtig en niemand die in staat bleek hun verwatenheid in te dijken. Moeders kunnen koppig zijn en hard zelfs als hun gezin in het gedrang komt. Elisa Vromman was niet anders. Hadden Hilaire en ik ons niet tot doel gesteld dat de kinders zouden studeren en iemand worden? Goed ! Ik sta er nu alleen voor, maar zo zal het gebeuren. - Niemand zal ooit weten wat het haar gekost heeft aan arbeid en tranen. Maar ze is er wijs door geworden, moeder
Gheeraert, en begrijpend voor mensen die ook met gebroken riemen moeten roeien.
^{Bron 'Het Bevers familiealbum' geschreven door Michel Debrouwere.}

Om het eerste deel te lezen klik hier.
Weldra deel 3 over 'Op weg naar het priesterschap'

Imog wint award ‘Lokale Overheidsorganisatie van het Jaar 2015'
Brussel, 3 maart 2015. EY, in samenwerking met De Tijd/L'Echo en BNP Paribas Fortis, kende de onderscheidingen van ‘Overheidsorganisatie van het Jaar®’ 2015 toe, in aanwezigheid van Eerste Minister Charles Michel, ministers-presidenten Rudy Demotte, Paul Magnette & Rudi Vervoort, Minister van Defensie, belast met Ambtenarenzaken, Steven Vandeput en Viceminister-president van de Vlaamse Regering Hilde Crevits. De awards van ‘Overheidsorganisaties van het Jaar®’ zetten organisaties en instellingen in de kijker die zich onderscheiden op het vlak van strategie, klantgerichtheid, effectiviteit, efficiëntie en duurzaamheid.

De Intergemeentelijke Maatschappij voor Openbare Gezondheid (IMOG), verantwoordelijk voor de geïntegreerde afvalverwerking van 11 gemeentes in Zuid-West-Vlaanderen, ontving de ‘Lokale Overheidsorganisatie van het Jaar 2015’-award voor Vlaanderen uit handen van Yvan De Cock, Head of Corporate & Public Bank Belgium bij BNP Paribas Fortis.

Deze intercommunale is een referentie geworden op het vlak van afvalpreventie, -ophaling en verwerking. Ook internationaal scoort de organisatie hoge toppen, onder meer door de hele keten van de afvalverwerking aan te pakken, met in het bijzonder de aandacht voor preventie. Het viel ook in de smaak van de jury dat de intercommunale geïnvesteerd heeft in externe benchmarking. Daardoor heeft het de jongste jaren een mooie evolutie kunnen voorleggen op vlak van efficiëntie, duurzaamheid en strategie. De intercommunale toont aan dat innovatie niet exclusief tot het domein van de privé-sector behoort, een sector waarmee ze bovendien intens samenwerkt.

Een award voor succesvolle Belgische overheidsorganisaties EY en haar partners, De Tijd/L’Echo en BNP Paribas Fortis, hebben in 2014 de ‘Overheidsorganisatie van het Jaar®’ in het leven geroepen om op zoek te gaan naar overheidsorganisaties die zich weten te onderscheiden in termen van strategie, klantgerichtheid, effectiviteit, efficiëntie en duurzaamheid. Het initiatief kadert EY in de tendens naar een meer klantgerichte, efficiënte en duurzame overheid in dienst van de burger. Met deze award willen de initiatiefnemers bijdragen tot een betere waardering en erkenning voor doeltreffende en innoverende initiatieven van overheidsorganisaties, instellingen en diensten die burgers en bedrijven ten goede komen. 

“Met de prijsuitreiking ‘Overheidsorganisatie van het Jaar®’ tonen overheidsorganisaties aan dat ze, net zoals privé-ondernemingen, in staat zijn om een efficiënt model en strategie uit te bouwen om een klantgerichte dienst aan de burgers te kunnen aanbieden. Net zoals ‘Onderneming van het Jaar®’, belonen wij met deze prijzen overheidsorganisaties die zich wisten te onderscheiden in hun domein en bestuursniveau. Via deze speciale awards willen wij onze waardering en steun aan deze organisaties geven.

Alle genomineerden leveren dagelijks een uitstekende dienstverlening aan de burgers en aan onze maatschappij. Meer dan terecht kunnen we ze dus beschouwen als een essentiële hefboom voor de Belgische economie”, zegt Rudi Braes, managing partner EY België. Juryvoorzitster en voorzitster van het VBO Michèle Sioen licht de keuzes voor de winnaars toe: “Deze organisaties zijn niet door winstbejag gedreven, maar zijn onmisbare hefbomen voor de groei en welvaart in ons land. Met ‘Overheidsorganisatie van het Jaar’ hopen we vanuit het bedrijfsleven onze waardering te tonen voor goed functionerende overheidsdiensten. De bekroonde organisaties hebben een voorbeeldfunctie en moeten een aanmoediging zijn voor alle openbare organisaties die aan een klantgerichte dienstverlening werken. Deze organisaties zijn een stimulans voor alle overheidsorganisaties om te werken aan een dynamiek van continue verbetering”.

50 jaar Missiebond Beveren-Leie
Het bestuur van de Missiebond Beveren-Leie is druk bezig met de voorbereidingen van de viering naar aanleiding van haar 50-jarig bestaan. Deze viering zal doorgaan op zondag 26 april. Op 7 maart wordt de Missiebond gehuldigd op het Feest van de Cultuurraad als jubilerende vereniging.

^{Het bestuur vooraan v.l.n.r. voorzitter Luc Pieters en de bestuursleden Marie-Louise D’Haene en Francine Defroidt. Tweede rij: Myriam Decock en Christine Vandorpe. Achter: José Dujardin, Liliane Defyter, Marie-Claire Deknudt, Jacques Callens, Karel Platteau en Marleen Bekaert.}

Stichter E.H. Michiel Gheeraert

Hoe alles begon
Eind april 1965 verzamelde de onderpastoor Michiel Gheeraert een aantal mensen in zijn huis, om een Missiebond te stichten. Die organisatie wou de Beverse missionarissen en missiezuster een hart onder de riem steken, door met hen te corresponderen, boeken toe te sturen en centen te bezorgen om hun projecten te ondersteunen.
Nu, 50 jaar later slaagt die Missiebond er nog altijd in om die beloftes in daden om te zetten.
Beveren-Leie is een gemeente die al vanaf 1903 missionarissen uitstuurde, de missiezusters pas na de Eerste Wereldoorlog. In totaal zijn er 22 geweest, van pater Joseph Vervaeke, tot zuster Leen Mestdagh anno 2015.
Om het laatste nieuws dat we van zuster Leen Mestdagh kregen te lezen klik hier.

In de loop der jaren organiseerde de Missiebond Vlaamse kermissen, kaasavonden en missiemaaltijden om jaarlijks financiële steun te verlenen. De band echter tussen het thuisfront en de missieposten was het tijdschrift De Missiepost. In dit blad liet Michael, in de volksmond Michel Debrouwere _{^{(+18-04-2011)}} genoemd, zijn pen de volle vrijheid en hij publiceerde vlot geschreven interviews met al wie in het missiewerk betrokken was. Hij wou ‘een kameraadschappelijke, eigen-Beverse sfeer, zonder enige gedwongenheid, ongeveer zoals we een ‘kouterke’ zouden slaan aan de kerkdeur na de Hoogmis’. Maar hij verzorgde ook een heemkundige rubriek, naast zijn leuke artikels vol nostalgie naar het Beveren-Leie van toen. Het tijdschrift verschijnt nog altijd en telt 180 abonnees.

Viering 50-jarig bestaan
De viering van de Missiebond op zondag 26 april omvat een eucharistie met meerdere paters missionarissen, en de homilie wordt vervangen door een powerpointvoorstelling als eerbetoon aan die bijzondere Bevernaars. Daarna is er een receptie in het Klokhuis, en daar zal er een overzichtstentoonstelling te zien zijn. Een jubileum-nummer van de Missiepost met een zeer rijke inhoud én tal van zeldzame foto’s zal ter beschikking zijn. Het wordt echt een uitzonderlijk exemplaar, dat elke Bevernaar zal interesseren.
Beverse Weetjes brengt binnenkort nog informatie over deze mijlpaal…

We gingen ook even grasduinen in eigen archieven
Daar vonden we wat informatie over de allereerste Beverse missionaris Joseph Vervaeke en de stichter van de Missiebond E.H. Michiel Gheeraert.
Pater Joseph Vervaeke werd op 24 mei 1877 geboren op de thans verdwenen hoeve langs de Koning Albertstraat, die laatst door de familie Casteele bewoond werd. Zijn vader was Frederik Vervaeke en zijn moeder Marie-Louise Donckele. Joseph Vervaeke overleed op 1 augustus 1932. Op zijn bidprentje staat te lezen:

TOT GODVRUCHTIG AANDENKEN
Ven den
Eerw. Heer JOSEPH VERVAEKE geboren te Beveren-Leie den 24 Mei 1877
trad in het Seminarie van Scheut, September 1899
wierd priester gewijd, Juli 1903
vertrok naar de Afrikaansche Missiën, (Belgisch Congo) 1903
wierd Pastoor in Port Lavaca Texas, en omliggende Missiën 1920
wierd Pastoor der Belgen in Sau Autonio Texas 1926
overleed te Sau Autonio, Texas den 1 Oogst 1932

Niemand, leeft zoo gerust, niemand sterft zoo veilig als de ware, godvruchtige en gehoorzame zendeling...                       Th. a K.
Want gelukkig is de mensch, die door God geroepen, om zijne bezittingen en bloedverwanten te verlaten, en alle banden te verbreken, bereidveerdig gehoorzaamt en zegt: Heer in de eenvoudigheid des herten breng ik U alles blijmoedig ten offer.
H. Petrus C.
O wat een zaligheid: Zijn eigen nietigheid aan Jesus te geven, om van Hem alles te krijgen, en Jesus Koningschap in zijn herte te vestigen ...
Geliefde FAMILIE, VRIENDEN en KENNISSEN gij allen die zoo goed zijt geweest naar mijn uitvaart mis te komen, vooraleer de kerk te verlaten, bidt voor mij het volgende gebed: tot mijne zielenlavenis. "Verleen o Heer, wij bidden U, dat de ziel van uwen dienaar Iosephus, dien Gij in de wereld met de priesterljjke weerdigheid bekleed hebt, in uwe heerlijke hemelsche woning zich eeuwig verblijde ;'dooronzen Heer Jesus Christus» Bermhertige Jesus, geef hem eeuwige rust.
R.I.P
Drukk. André Nolf, Beveren-Leie

Dankzij Michel Debrouwere en Etienne Ducatteeuw, die ons enige jaren geleden wat boeken toestopten, kunnen en mogen we onderstaande tekst publiceren, waarvoor onze dank. Het artikel over E.H. Michiel Gheeraert, geschreven door Michel Debrouwere, vonden we terug in het boek 'Het Bevers familiealbum', uitgegeven op 31 december 1974.

Deel 1 van: 'Michiel Gheeraert, we willen het eens zeggen'
Schier geen mens bij ons kan zonder aarzelen zeggen waar je de Pastoor Lebbelaan (nvdr nu Kerkdreef) kan vinden. Begrijpelijk is het wel. De naam is nieuw. Nieuw en jong als de boompjes die de weg bezomen. Vroeger heette die straat kortweg "Dorp" en we hebben ook nog de tijd geweten dat men ze de Barmstraat noemde. Barmstraat was een beroerd geval. Grint, putten en bultige stenen. Meer dan één fietsband heeft er zijn adem op uitgeblazen.

Nu is dat alles veranderd. De Pastoor Lebbelaan is een deftige straat aan het worden. Kerk, gemeentezaal, Gemeentehuis en Rijksschool liggen er langs. Van putten en knuistige stenen geen sprake meer. Je rijdt er over vlak beton. Aan de wegkant staan boompjes die groen en veel lommer beloven voor een niet al te verre toekomst. Kortom, een laan zoals de notabelen van een dorp ze graag hebben om er hun deftige woningen langs op te trekken. Aan die Pastoor Lebbelaan woont ook onderpastoor Michiel Gheeraert. Vlak naast de bij tijd en wijle lawaaierige Gemeentezaal en binnen gerieflijk bereik van onze nieuwe kerk.

Onderpastoor Michiel Gheeraert! Hij krijgt de kramp als je hem als 'mede-pastoor' durft aan te spreken. Waarheid moet er zijn, zegt hij, zelfs in de benamingen die je een mens geeft. Daarom blijf ik hem onbeschroomd "onderpastoor" heten. Ook 'kapelaan' mag je gerust zeggen. Want dit herinnert hem aan zijn verblijf aan de zeekant.

Weet je dat Michiel Gheeraert reeds twaalf jaar bij ons is? Hij arriveerde hier ergens in het jaar 1960. De mensen keken hem benieuwd na toen. Welk vlees zouden ze nu in de kuip krijgen. Voor een parochiaan is dat heel belangrijk. Nou, veel vlees was er niet aan, zo te zien. Een lange magere man. Een beetje zwijgzaam. Een beetje schuchter. Een van die soort die je eerst eens onderzoekend aankijkt vooraleer ze traag en bedachtzaam aan het glimlachen gaat.

Onderpastoor Gheeraert kwam hier Gerard Myngheer zaliger vervangen. Geen gemakkelijke taak als je het me vraagt. De goedige reus uit Zuidschote was hier ongemeen populair geweest en zo spoedig zouden de Bevernaars hem wel niet vergeten zijn. We vonden de verandering toen ook wel een beetje groot. Na zoveel joviaal geweld die stille man. Dachten ze in Brugge heus dat er teveel lawaai gemaakt werd in Beveren? Als we het achteraf bekijken, moeten we echter eerlijk toegeven dat het bisdom ons nog niet zo slecht bedeeld heeft toen.

We weten nu dat Michiel Gheeraert lang niet zo een Willem-de-Zwijger is als hij er uitziet. Dat hij, in weerwil van zijn schuchterheid, koppig vasthoudend is en niet zo gauw een idee loslaat. Dat hij wel niet zo vol geweld steekt als zijn voorganger, maar dat hij de dadendrift bij anderen kan losslaan en leiden. Dat hij... Och kom! Laten we er liever een ordelijk verhaal van maken. Het verhaal van de man die reeds vijf en twintig jaar eerlijk zijn best doet om priester te zijn voor de mensen die hij ontmoet.

Weldra deel 2 over de jeugdjaren van E.H. Michiel Gheeraert in Wielsbeke

Koninklijke Pijpesociëteit ‘Deugd en Vreugd’ uit Beveren-Leie sluit seizoen met Keizer
De Koninklijke Pijpesociëteit ‘Deugd en Vreugd’, die 48 leden telt, sloot seizoen 105 af. De kans dat er deze keer een keizer zou zegevieren zat er dik in.

^{V.l.n.r. bestuurslid Jan Moerman, Willy Devos. Annie Demeulemeester, Keizer Raf Vercautere, bestuurslid Jozef Bostoen en voorzitster Annie Olieux.}

Hubert Velghe

 Raf Vercautere, die bij benadering denkt nu 37 jaar lid van de club te zijn, heeft al heel wat titels op zijn palmares staan. Zo werd hij al meerdere malen kampioen, 3 maal Belgisch kampioen en dit seizoen kwam hij voor de derde keer in aanmerking om keizer te worden. En derde keer goede keer, Raf Vercautere bracht het ook tot keizer.

De laatste keer dat ‘Deugd en Vreugd’ nog een keizer mocht vieren is geleden van 1988. Toen wist Marcel Bazijn deze titel op zijn naam te schrijven. De nieuwe Keizer wist, over de 5 smoringen die een seizoen telt, 340 minuten de vlam in zijn pijp te houden.

Maar ook de dames hebben deze folkloristische discipline goed onder de knie. Zo werd Annie Demeulemeester tweede en tevens eerste vrouw met 306 minuten. Willy Devos die derde werd hield zijn pijp 285 minuten brandende.
Op één minuutje na moest Annie Demeulemeester de duimen leggen om ook de prijs van de langste smoring op haar naam te schrijven. Deze eer was voor Hubert Velghe die 99 minuten de vlam in zijn pijp wist te houden. 

Ontbijt je fit bij Gezinsbond Beveren-Leie en Desselgem
Op zondag 1 maart was het alle hens aan dek voor het bestuur van de Gezinsbond Beveren-Leie en Desselgem.

De inmiddels 90 jaar geworden (op 15 februari) Gezinsbond van Beveren-Leie organiseerde reeds voor de 15de keer een uitgebreid ontbijtbuffet ter bevordering van een gezond ontbijt. In 2004 sloegen ze de handen in elkaar met de afdeling van Desselgem en sindsdien zijn ze onafscheidelijk voor het organiseren van deze activiteit.
Ook deze keer was OC ’t Klokhuis het kloppend hart waar 285 aanwezigen genoten van een heerlijk ontbijt, met alles erop en eraan. Zij die het wilden konden een diëtiste raadplegen die uitleg gaf over de voedseldriehoek. Terwijl de volwassenen nog wat nagenoten konden de kinderen, onder begeleiding, in het knutselhoekje terecht.
Omstreeks 10.00 uur konden de liefhebbers een frisse neus halen op één van de twee uitgestippelde wandelingen. Er was keuze om ofwel richting Desselgem op te gaan, of een wandeling in Beveren-Leie te maken. Na 5,5 km bereikte men terug het startpunt waar nog gelegenheid was om gezellig na te praten.

Wielertoeristenclub Leie Cycling Beveren-Leie start nieuw seizoen
Op zondagmorgen 1 maart startte de wielertoeristenclub van Beveren-Leie het seizoen 2015 met een ontbijtrit. 

Op de eerste zondag van maart ging de wielertoeristenclub Leie Cycling van start met de eerste rit van een nieuwe seizoen. Voor 2015 mocht de club 61 leden inschrijven. 42 daarvan tekenden present voor de eerste rit die 65 km telde. 
Vooraleer ze vertrokken vanuit hun nieuw clublokaal ’t Neerhof, gelegen aan de Kortrijkseweg, werden ze verwend met een ontbijt, gepresenteerd door de lokaalhouders Marie-Paule en Johan. 

“We zijn blij dat onze twee pioniers Remi Pappijn en Camiel Demeyer terug van de partij zijn. We mogen ook drie nieuwe leden welkom heten, en we kregen ook de heuglijke mare dat ons lid Wim Peirs zopas de trotse papa van een zoontje Julot is geworden”, weet bestuurslid Dirk Lefevre te vertellen.

“Verder hebben we terug vier groepen, de A’s, de B’s, de C’s en de C+, dit naargelang het kunnen van onze leden. In totaal staan er dit jaar 39 ritten op het programma. Naast de wekelijkse zondagsritten hebben we natuurlijk ook enkele speciale ritten geprogrammeerd”, licht het bestuurslid Lefevre toe. “Zo staat er onder andere terug een daguitstap op het programma. Voor de eerste drie groepen gaat deze rit naar Cassel terwijl de C+ de Kemmelrit afhaspelen. Verder hebben we onze traditionele mosselrit, die steeds een verrassing is voor onze leden.
En dan is er nog de verrassingsrit zelf, in juli. We vertrekken dan met de bus naar een onbekende plaats waar we een rit afhaspelen, er eten en dan met de bus terug naar huis komen. Deze keer wil ik over deze rit wel een tipje van de sluier oplichten en laat ons zeggen dat het in 2015 de kanten van Borgloon zal opgaan. Meer details geef ik echter niet prijs”, laat het bestuurslid geheimzinnig los. “Op zondag 11 oktober sluiten we dan ons seizoen af met de kampioenenviering”, sluit ook het bestuurslid.

Slotevenement Beveren Koestert
Op zaterdagvoormiddag 21 februari ging het slotevenement van Beveren Koestert door. Dit met de overhandiging van de cheque aan Prof. dr. Yves Benoit. Hij mocht het gigantisch bedrag van 37.340,90 euro in ontvangst nemen.
In aanwezigheid van de medewerkers, waarvan een aantal verontschuldigingen wegens krokusvakantie, en een delegatie van het stadsbestuur werd het slotevenement geopend door voorzitter Jan Meersman. Daarna werd met spanning uitgekeken naar de onthulling van de cheque. De hoop om de kaap van 30.000 euro te benaderen, zoals Arsène Fleurent op het Benefietconcert opperde, werd ruimschoots overschreden. Ook Professor Yves Benoit was duidelijk aangeslagen door het gigantisch bedrag. Hij had er maar één woord voor, CHAPEAU!. Na het dankwoordje van de Professor werden de aanwezigen nog even getrakteerd met een miniconcertje. De try-out die zal gebracht worden in CC De Schakel tijdens de huldiging van Beveren Koestert op het Feest van de Cultuurraad. Na dit alles kon nog even geklonken worden op dit overweldigend succes van het derde Beveren Koestert project.

Nacht van de Geschiedenis bij Davidsfonds Beveren-Leie en Desselgem

Zuid-West-Vlaams landbouwleven tijdens de middeleeuwen
Deze keer heeft het Davidsfonds Beveren-Leie in samenwerking met de afdeling van Desselgem Philippe Despriet te gast.

Hij is archeoloog en hij komt vertellen over de middeleeuwse omgrachte hoeven in Zuid-West-Vlaanderen.
Hij bespreekt hoe er geleefd en gewerkt werd, op het opperhof en het neerhof.
Verder bekijkt hij welke voorname hoeven bewaard bleven, welke specifieke gebouwen er stonden en hoe ze gebouwd waren.

Een boeiend verhaal, teruggaand tot de eerste landbouwnederzettingen, de Romeinse villa's, de grote abdijen, de militaire ordes met hun hoeven...enz.
Deze voordracht wordt geïllustreerd met tal van dia's en luchtfoto's.
Toegang: 5 euro – met Davidsfonds cultuurkaart 3 euro
Waar en Wanneer: dinsdag 24 maart 2015 om 20.00 uur in OC 't Klokhuis, Kerkdreef 23, Beveren-Leie