Naar de inhoud

Altijd in beweging met van alles en nog wat...

akke.beakke.be

Archief

Donderdag 31 augustus 2017

plagen

Plagen
 
De plagen in het leven
Ze worden je vanzelf gegeven
Je zoekt het niet op
Menigeen zit op je kop
Het zijn de mensen
Die voor zichzelf veel wensen
Ze gunnen je het licht in de ogen niet
Er zijn er die zien nimmer jouw verdriet
En dan weet je elke keer
Als er iemand iets schiet
Dat het te midden komt in je verdriet
Je verdriet is wel geheeld
Maar de littekens blijven voelbaar
De mens onrein van hart
Kent niet die innerlijke smart
Die hebben over eigen
zonden niet eens smart
De mens die niet kan begrijpen
Zal nimmer echt rijpen
Die mens heeft alleen een ik gevoel
En hiervan zie je veel plagerig gekrioel
Want ze zetten zomaar je innerlijke boel
Niet echt ondersteboven maar ze raken
je in de knop
En je vindt zo’n mens een flop!
Want elke mens heeft een innerlijke knop
Ook al vindt men dat niet top
Sommigen zetten de knop op uit
Dan zie je hoe men een vrolijk deuntje fluit!
 
Geschreven door Dora om 12:00 Reageer op dit bericht
Donderdag 20 juli 2017

sukkel

Sukkel
 
Ik ben een sukkel in het veld
Maar soms wordt de sukkel
Bij het haardvuur geveld
Heel sukkelig en stuntelig
Maar soms denk je hier
wordt de sukkel gespeeld
Het is te hopen dat de pijnen
na de val zijn geheeld
Het vogelen is misschien alleen
voor sukkels
Veel mensen kunnen zich
er niet in vinden
Maar menig vogel kan een
vogelaar opwinden!
 


2056918-e804628bcc8fc7e7ce5986d68f87eb1b.JPG

Geschreven door Dora om 21:49 Reageer op dit bericht
Woensdag 19 juli 2017

zomertijd

Zomertijd
 
Rare tijd die zomertijd
Soms ben je in de dagelijkse gang
de weg een beetje kwijt
Het weer is broeierig
Ineens is er een plensbui
Je wordt eigenlijk van dit alles
een beetje lui
De dagen zijn lang
De mens zoekt overal vertier
Is het niet hier dan is het aan het strand
Of misschien wel in een bos
Maar daar vind je veel groen en ook mos
Misschien wel om op een bankje neer te strijken
En je leest in de krant over de dagelijkse lijken
Die verongelukken of men rijgt ze aan stukken
Nee, dat is niet iets wat moet lukken
Maar de mens is soms een vreemd wezen
De één houdt van het leedwezen
De ander wil zich er in kwijt
Ja, en dan zie je de wereld is wel wijd
Maar de mens raakt soms zichzelf kwijt
Dit verschijnsel is er ook in de wintertijd
Maar in de zomer verliest de mens zomaar tijd
Vanwege de vakantie
De vakantie is voor bezinning
Maar dit wordt niet meer waargenomen
Men wil liever in vertier omkomen
De mens heeft maar één wens
En dat is de moderne slavernij
Men voelt zich daarin geheel vrij
Terwijl je er flink in vast kan lopen
En dan is het te hopen
Dat men de bezinning gaat ervaren
Hoewel de mens komt niet zomaar tot bedaren
Want vaak zijn er geen gevoelige snaren
En dit alles wil nu die drukke zomertijd baren!


2056738-4d88643267f364d3ef45139b56cd15af.JPG
Geschreven door Dora om 23:01 Reageer op dit bericht
Zondag 2 juli 2017

Gedenken…
 
Gisteren ging men gedenken
Dat eens de slavernij werd afgeschaft
Maar men heeft vergeten
Dat men te lang van de verkeerde
zaken heeft gegeten
Zodat de slavernij van de zonde
De weg heeft geopend naar een brute samenleving
Het heeft allemaal niets met kleur of ras te maken
De mens had andere zaken aan moeten raken
Maar men leeft liever in venijn
Want ook gisteren kon het niet gedenkwaardig zijn!
Overal gaan we gedenken
Maar de mens kijkt niet naar de wenken
Die elke dag worden geopenbaard
Zo is de mensheid weinig waard
Men holt of holde achter allerlei flauwekul aan
Zo ging men nu reizen in de verkeerde trein
Omdat men altijd in alles meedogenloos wil zijn!
 
 
Geschreven door Dora om 17:46 Reageer op dit bericht
Vrijdag 30 juni 2017

wereld

Een gedicht van Albert Verwey 1856-1936

De schone wereld

Iedre morgen na het nachtlijk slapen 
Ligt mijn wereld nieuw door mij geschapen. 

Iedere dag heb ik haar weggegeven, 
Telkens één dag meer van 't eigen leven. 

Telkens een kortstondiger bewoner 
Zie ik haar belanglozer, dus schoner. 

Schoonst zal ze eenmaal zijn als ik ga scheiden 
En de grenslijn wegvalt van ons beiden.

De weg van het licht  (1922)

schrijver

Geschreven door Dora om 23:05 Reageer op dit bericht
Donderdag 29 juni 2017

al

Een gedicht van Jan Krul 1602-1644

Al zijt Gij vert, Nooit uit het hart.

Lief! al zijt gij vert gescheiden;
Liefde zal mijn hert geleiden:
Liefde (Lief) die drijft mij voort;
Liefde komt u Liefd' aan boord:
Lief is liefde, zoet is minne:
Liefde doet mij dit beginnen:
't Is al Liefde, Liefd' is ‘t al,
Die ik u betonen zal.

Door de Liefde lijd ik vrese:
Liefde zoekt uit vrees te wezen,
Even als de Schipper doet,
Als hem treft een tegenspoed,
Van de woeste storm Winde,
Tracht hij goede ree te vinden:
Veile Haven, anker-strandt,
Daar hij schadeloos belandt:
Even gaat het mij in 't minne,
Ik zoek uwe gonst te winnen.
Die mij van de bitse nijdt,
In mijn Liefdens vrees bevrijd.

Eerlycke tytkorting (1634)

schrijver

Geschreven door Dora om 21:36 Reageer op dit bericht
Woensdag 28 juni 2017

vriendschap

Een gedicht van Lucas Pater 1707-1781

DE VRIENDSCHAP

Hoe zoet is 't, waar de Vriendschap woont!
Zij is oprecht van aard.
Zij word met mirt en palm bekroond.
Haar glans is prijzenswaard'.
Zij spoort het al tot blijdschap aan.
Wie kan haar invloed wederstaan?
Geen mens. Geen mens. Geen mens.

De Vriendschap neemt de harten in:
Nooit toont ze een stuurs gelaat.
Zij is de Zuster van de Min.
Zij schuwt de twist en haat.
Ze is altoos vergenoegd van geest.
Men roem' haar op dit vrolijk Feest
Met Zang! Met Zang! Met Zang!

De Vriendschap mint gezelligheid:
Nooit vindt men haar alleen.
Zij-zelf heeft deze dis bereid:
Zij bracht ons hier bijeen.
Elk roep' dan vrij met hart en mond:
'k Verzoek uw vriendschap, in het rond.
Hoezee! Hoezee! Hoezee!

schrijver

Geschreven door Dora om 21:58 Reageer op dit bericht
Dinsdag 27 juni 2017

trouw

Een gedicht van Jacob Cats 1577-1660

Eerste Trouw

Als van twee gepaarde schelpen
D’ene breekt, of wel verliest,
Niemand zal u kunnen helpen —
Hoe men zoekt, hoe nauw men kiest
Aan een, die met effen randen
Juist op d’ ander passen zou.
D’oudste zijn de beste panden,
Niets en gaat voor d’ eerste trouw;
D’eerste trouw, die leert het minnen,
D’eerste trouw is enkel vreugd,
D’eerste trouw, die bindt de zinnen,
Zij is ’t bloempje van de jeugd.
Naar mijn oordeel: twee-maal trouwen
Dat is veel niet zonder pijn;
Drie-maal kan niet als berouwen,
Want hoe kan der liefde zijn?
Houd uw eerste lief in waarden,
Eertse met een vollen zin;
’t Is een hemel opter aarden,
Zo je paart uit rechte min.

schrijver

Geschreven door Dora om 22:11 Reageer op dit bericht
Maandag 26 juni 2017

schoon

Een gedicht van Jacobus Revius 1586-1658

Schoon is het goud

Schoon is het goud, het schoonste der metalen,
Schoon 't alebast, en 't luchtige kristal,
Schoon is het licht wanneer de zon gaat dalen,
Schoon 't elpenbeen, en 't rozenrood koral,
Schoon is de mei met bloemen zonder tal,
Schoon is de zeeg' met haar bekranste zweerden,
Maar, die de kroon moet dragen bovenal,
Schoon is de vreê, de schoonste op der eerden!

Over-Ysselsche sangen en dichten

schrijver

Geschreven door Dora om 19:53 Reageer op dit bericht
Zondag 25 juni 2017

sneeuw

Een gedicht van René de Clercq 1877-1932

De witte sneeuw

De witte sneeuw, waarmee de vlakten pronken,
Boelt met de zonne tot haar schade en schand. 
Ze ligt en lacht en tintelt, wonnedronken,
Totdat ze smelt en slijk maakt op het land. 

De witte sneeuw, waarvan de bergen vonken,
Wanneer de hemel stooft en staat in brand, 
Die zonnelach weerkaatst, en zonnelonken,
Blijft eeuwig hoog en eeuwig diamant. 

Al eveneens, vergaat of staat de Minne:
Die niets beoogt dan 't laag genot der zinnen,
Ziet zijn geluk verslijkt eer hij 't vermoedt;

Veel hoger wil ik mijne liefde plaatsen,
Waar ze ongedeerd het zonlicht kan weerkaatsen,
En rein blijft in des hemels hoogste gloed.

Echo's (1900)

schrijver

Geschreven door Dora om 21:46 Reageer op dit bericht

Meer van Altijd in beweging met van alles en nog wat...

↑ Terug naar de berichten