Naar de inhoud

dwaallicht

het is beter het raadsel te vergroten
seniorennet.beseniorennet.be

God

ik wandel met God door de straten
van mijn herinnering. de straten van
de oude stad. ik heb gebeden in
de kerken die daar in veelvoud

hun deuren openhouden en sluiten
als je het niet meer weet. ik heb
gesmeekt en gevloekt, gebleit
en God naar de Hel verwenst.

Nu wandel ik door een stad
zonder God. Er blijft weinig
over van gisteren. het doet
pijn om dat te weten en te

voelen. God woont niet meer
in die kerken. wij hebben zo
nutteloos gebouwd. alhoewel
dat bouwen zelf misschien

toch bidden was. God heeft
geen stenen maar mensen
nodig, net zoveel als mensen
Hem nodig hebben. alleen

ken ik geen woorden voor Hem.


Herman
Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Karin19 augustus 2011 om 10:30

Mooi Herman

Niet alles hoeft een naam te hebben, als je maar Weet.
Mens zijn is belangrijk voor mensen en dat vanuit Hem.
Wees liefde voor elkaar
soms dat hele kleine gebaar
er is zoveel meer he
Fijn weekend, Karin
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

fietstocht

ik heb genoten van een fietstocht
naar de stad door de oude straten
waar ik mijn jeugd doorbracht.
ik zong van binnen een toverlied

over verlangen en verdriet
die anders klonken omdat ik wist
dat wat ik nu als pijn ervoer
een zacht ontdekken wordt

van hoe het anders kan als
ik naar morgen ga met wie
ik diep van binnen tegenkwam
om anders nu te leven.

Herman



Reageer op dit bericht

tussen het puin

pillen zijn wondere dingen
maag-en tandpijn zijn verdwenen
en morgen gaan ze mijn zere
tandje splinternieuw maken.

en volgende week misschien
gaan ze in mijn maag op zoek
naar wat daar mis zou kunnen
gaan en dan eindelijk genezen!

of zal er wat anders
komen daarna? gelukkig ouder
worden zeggen ze dan. dat
gebeurt òòk tussen de afbraak

door. intenser dan vroeger
vult het een leegte die ik
niet zag in mijn geregeld
alledaagse leven. de merel

fluit nu anders en mijn huis
lijkt groter omdat tussendoor
mijn glimlach zich breder
uitspreidt over wie binnen

kwam en licht ontstak en
ik plots nieuwe schoonheid
zag in al wat mij omringde.
ik zal blij naar morgen gaan!


herman



1 reactie Reageer op dit bericht

momenten

er zijn van die momenten
dat je alles kan en alles wil
en er zijn van die momenten
dat alles kleurloos is.

de regen miezert langs de straten
en mijn maag rebelleert erger
dan de franse revolutie, ik zal
dringend een revisie nodig hebben.

twee familiefeestjes dit weekend
één bij mijn jongste broer
en één bij mijn schoonbroers
dochter en ik krijg niets binnen!

daarenboven doen mijn tanden pijn
want één van hen heeft het begeven.
maar tussen al die knagende miserie
juicht mijn ziel in alle kleuren


om alles wat me zingen doet
van puur geluk.



herman
1 reactie Reageer op dit bericht

vrijdag

de vrijdag heeft zich aangediend,
voor de zoveelste keer sluit
hij een week af waarin ik leefde
en anderen begraven werden.

ik heb veel gekregen en ook
veel gegeven. ik heb de zevende
hemel ontdekt en de intensiteit
van echte gevoelens. de pijn

weegt iets meer door dan vroeger.
maar die hemel verzacht en geneest
soms. ik ben gewoon blij vandaag
omdat gisteren er was. morgen

blijft vooralsnog morgen.



herman



1 reactie Reageer op dit bericht

prachtig toch?

ik las deze tekst van Luc Verbeke op de categorie cultuur met als nick: 'lucenmaria!
ik vond deze tekst zo indringend dat ik hem aan de passanten en vrienden hier niet wilde onthouden. dus geniet er van!



In het bewogen
heelal van jouw ogen
lees ik angst en verdriet
om de dag die vervliet
en het vlees dat verdort.
Maar je lacht en je praat
of er niets aan jou schort
en je zingt als een vink
in z'n blinde kooi
 - hoe lang reeds gevangen
in het net van eigen verlangen -
doch enkel een wijl
overstemt jouw lied
het trieste klagen
van dieper verdriet,
en ik zie door het raam
van jouw glanzende ogen
de hoge muur
van de zwijgende nacht
wijl jij lustig praat
en zorgeloos lacht.

                 Luc Verbeke
                 1956

1 reactie Reageer op dit bericht

oneindigheid

ik las net Hans Küng in Knack
hij gelooft in een oneindige
werkelijkheid waarin alle
dingen hun verklaring vinden.

zelfs het evolutieproces.
waarom zou ons bestaan
moeten eindigen in het niets?
die mogelijkheid bestaat

maar wellicht ook de laatste
werkelijkheid in een reële
dimensie oneindigheid, voorbij
ruimte en tijd, de eeuwigheid.

dit te lezen van een man die
heel zijn leven midden de storm
van een zwalpende kerk nadacht
over God en de mensen


geeft mijn denken hoop!



herman
1 reactie Reageer op dit bericht

snoeien

de dag opende zich heel vroeg
ik voelde mij loom en onzeker
mijn gedachten doemden
negatief over mijn welbevinden.

ik moet niet alleen willen zijn
wie ik graag zou zijn. ik moet
dat ook doen en wat mij hindert
en mij toch steeds overvalt

uit mijn leven bannen. 
dat is moeilijk en mijn
weerstand laat meestal te wensen
over omdat ik meer mens ben

dan die God in mijn gedachten.
ik zal vandaag beginnen om de
chaos wat te ordenen en in
mijn lichaam en mijn geest

de wildgroei snoeien.



Herman


1 reactie Reageer op dit bericht

jouw goeie week

de week begint met maandag
zoals elke week.  alleen weet
ik niet wat die zeven dagen
mijn gaan brengen. ik hoop

een gezondheid die verbetert
de klik der klikken in mijn ziel
de zon voor mijn geliefden
en voor de anderen ook.

een hart vol verrassingen
met een stralende zon
en een zachte wind
die beloften inhoudt.

als je hier langskomt wil
ik je gezel zijn. je trouwe
kameraad op moeilijke wegen
die luistert en je hand vastneemt.

en ik wens je uiteraard
een week waarin je de
zachte vreugde van diepe
vrede en liefde ontmoet!


herman


4 reacties Reageer op dit bericht

zondag

ik wil worden wie ik graag wil zijn
ik wil worden wie ik werkelijk ben
ik weet niet met welke zin  ik mijn
toekomst wil uitbouwen! ik draai

en keer wat ik ken en niet ken
en pas dat in beide zinnen in.
de tweede zal het worden
denk ik toch. als ik kies begint

de twijfel opnieuw. ik neem
een pauze en ga genieten van
deze zonnige zondag en dat wens
ik jou, lieve bezoeker, ook toe!!


herman
1 reactie Reageer op dit bericht

ik heb een ziel ontmoet

de deemstering die mij
de laatste maanden plaagde
is gisteren opgelost. ik heb
een ziel ontmoet die ik herkende.

wij hebben urenlang gepraat
genoten van de woorden en
de sfeer en ook het beeld
dat wij daar anders zagen.

dit was een zeldzaam samenzijn
dat duurt. zal blijven duren omdat
niets meer herbegint, maar voortgaat
in een nieuwe tijd, een nieuwe ruimte.

nu begint nu. ik stap binnen
met veel schroom, verlangen
en nieuwsgierigheid. mijn leven
wordt voltooid in wat me overkomt.


herman

2 reacties Reageer op dit bericht

vrienden

voor jan en son

jan en son zijn vrienden.
heel intiem en lief elkaar
ergens tegengekomen en
het klikte wonderbaarlijk

goed. zij kenden geen
woorden. alleen warmte
en aantrekkingskracht.
de liefde wrong zich ertussen

en bleef. jan en son
vierden kermis en feest
en genoten. maar hun water
was veel te diep. ze keerden

naar hun dorp terug. met
veel liefde denken ze nog
aan elkaar en het heimwee
wordt steeds maar groter.


Herman
2 reacties Reageer op dit bericht

God denken

ik kan geloven en niet geloven
ik heb geen argumenten om
beiden af te wijzen of te aanvaarden
ik weet niets met zekerheid.

twijfel hoort nu eenmaal
tot mijn eigenheid. ik kan niet
vatten wat niet tot mijn
wereld hoort. God is anders.

Hij leeft buiten mijn denken.
ik heb geen taal om Hem te
benoemen. mijn denkkracht
schiet hier schromelijk te kort.

Tenzij ik opnieuw geboren wordt
in een wereld waarin ik de andere
niet vermoordt maar er voor sterf.
dit is een absurde gedachte

in mijn denken. en toch formuleer
ik haar. ik ben dus in staat om
absurditeit te verwoorden en
er een andere wijze van leven

tot nieuw leven te creëren.



herman





Reageer op dit bericht

de man die over God sprak

ik zag hem denken toen hij sprak
over God. hij keek naar de leegte
die hij met woorden moest vullen
en tegelijkertijd de honger 

van de godzoekers. ik was één 
van hen. hij schilderde geen portret
van God, noemde geen plaats
en geen tijd. er was geen verhaal

dat hij kende. aanwezigheid en
aandacht, zoals Bodifée al zei,
volstonden om het onzegbare
te laten vermoeden in het denken

van mijn tochtgenoten vandaag.
en wat niet kan zal ik morgen
in letters omvatten om God
herkenbaar en voelbaar te maken.



herman

 

Reageer op dit bericht

de kip of het ei

dus pillen en een probleemloze
zaterdag waarin ik genoot
van de bloemen in mijn tuin
van de mensen die ik tegenkwam.

vandaag iets minder
trachten te nemen
en zien hoe mijn verdomde
lijf daarop reageert

en blij zijn als het zich
laat vangen. hier werken
geest en lichaam broederlijk
samen. één pil minder

en ik voel mijn lijf of voelt
mijn lijf mijn geest? hier
kom ik nooit uit. dezelfde
vraag als de kip of het ei.



herman
3 reacties Reageer op dit bericht

zaterdagmorgen 30 juli

zaterdagmorgen en niet al te best
niettegenstaande beloofde beterschap
pillen of geen pillen, ik weet het
niet meer. misschien wachten
of morgen geen zon-dag wordt.

wakker worden en voelen dat
je lijf niet goed zit en je gedachten
niet al te positief de dag inkijken
met een ijl hoofd dat zich niet

wil concentreren op de mooie dingen
die zouden kunnen gebeuren vandaag
is een rot gevoel dat je meesleurt
van minuut tot minuut. en toch hopen

dat het weer voorbij zal gaan.


herman
1 reactie Reageer op dit bericht

weggeweest

even weggeweest van hier
om elders te vertoeven.
soms ligt mijn dag zo overhoop
dat ik vergeet mijn blog

nog aan te klikken. ik vergeet
dan langs te komen of heb
gewoon geen zin om
hier alleen te zijn.

het kan om vreugde gaan
of om verdriet. de beiden
gaan soms samen. iets
of iemand komt dan

binnen in mijn huis
dat open staat. de donder
en de bliksem slaan dan
binnen. en de zon straalt


al mijn muizenissen weg.


herman


1 reactie Reageer op dit bericht

binnenkant

er staan gedichten in de mensen
hun zielen te wachten op een
pen die wil schrijven wat diep
binnenin zich nooit vertoont.

ook bij mij kleeft een bolster
ergens in een plooi van mijn
ziel. ik weet van zijn bestaan
maar ga er bewust aan voorbij.

en toch zal ik ooit moeten
kijken in de spiegel voor mij
en de binnenkant zien van
mijn echte weg naar voltooiing.


Herman

1 reactie Reageer op dit bericht

kern

hoe kan nu op één weekend
je lichaam juichen en huilen
bruisen en inkrimpen tot
een pijnlijke grimas van wat

het binnen voelt. er zijn uren
dat ik blaak van energie en
daarop volgen uren van ellende
ik kan dat met pillen maskeren

maar wat verandert dat aan
de bron. ik moet gewoontes
bannen, denk ik, want ik weet
dat niet; ik voel het aan

en meestal klopt dat innerlijk
gevoel van waar je pijn vertrekt.
dus deze week moet ik dag per dag
weerkeren naar de kern van wie

ik ben.



herman
2 reacties Reageer op dit bericht

morgengebed

de nacht bracht rust
als ik neerlig en nog even
buiten tijd en ruimte
op zoek ga naar een God

die ik herken, komen
de miskleunen van de dag
ook in beeld. dan tracht ik
orde te brengen in de chaos

en mezelf te herkneden
in wie ik morgen zou willen
zijn. alleen al de flits van
zo te zijn als ik zou willen

brengt rust en nieuwe hoop
op een ommekeer die blijft
en geen plaats meer laat
voor wat mij zo erg stoort

en die dag zal komen ooit!



Herman
1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van dwaallicht

↑ Terug naar de berichten