Zaterdag 17 december 2011
de kerk zat nokvol en de stilte schoof langs de rijen als een engel zong: "bist du bei mir?" de dood voelde heel nabij in dit voltooide leve…
de kerk zat nokvol en de
stilte schoof langs de rijen
als een engel zong:
"bist du bei mir?"
de dood voelde heel nabij
in dit voltooide leven.
zijn vrouw en kinderen
en zoveel vrienden hielden
in hun open handen wat
nog overbleef. leegte of
de aanwezigheid van wat
nooit overgaat. wij stappen
alleen verder naar een leven
dat telkens herbegint en
telkens opnieuw sterft in
wat wij nooit bezitten.
Herman
Donderdag 15 december 2011
de schemering dekte de stad toe het water van de Dender golfde tegen de oude kaden. ik wandelde van de markt naar de vlasmarkt en ontmoette …
de schemering dekte de stad toe
het water van de Dender golfde
tegen de oude kaden. ik wandelde
van de markt naar de vlasmarkt
en ontmoette in deze koude
winteravond af en toe bekenden.
een zachte groet en verder stappen
met de herinnering aan vroeger.
de stilte in de abdijkerk
waar ik als kind schroomvallig
bad en zong, miste de tederheid
van vroeger. nu zoek ik God,
toen dacht ik deel van Hem te
zijn. ik bad zonder woorden
om de leegte te vullen die
mij plots overviel. als ik buiten
kwam brandden de kerstlichten
de kou uit mijn hart.
Herman
Donderdag 15 december 2011
rust en onrust wisselen elkaar af in elk leven. soms maak je van een mug en olifant en maak je het jezelf moeilijk. dat is ook aan mij niet …
rust en onrust wisselen elkaar af
in elk leven. soms maak je van
een mug en olifant en maak je
het jezelf moeilijk. dat is ook
aan mij niet vreemd. er is maar
één keuze: de juiste. alleen ervaring
kan je leren kiezen. psychische en
fysische ervaring lopen dooreen.
ze een plaats kunnen geven en
er niet meer achter zoeken dan
wat je voelt. nuchter blijven
en genieten van wat gebeurt.
weet je? ik hoop dat Janne en
haar mama's hier van gespaard
bijven. of is de botsing tussen
geest en lichaam precies
de essentie van het leven?
Herman
het eindejaar nadert met rasse schreden. je voelt de sfeer van kerstmis in de straten van de verlichte stad. de warmte van de mensen straalt…
het eindejaar nadert met
rasse schreden. je voelt
de sfeer van kerstmis in
de straten van de verlichte
stad. de warmte van de mensen
straalt je tegen. en het verlangen
naar vrede in mezelf versterkt.
vriendschap verzacht de woorden
en de korte dagen lijken intenser
met zoveel beloften. ik vouw
mijn handen meer tot een gebed
om heling binnen mezelf en voor
allen die het nodig hebben.
Herman
ik wens je goede morgen een zalig uur waarin je zomaar heel gelukkig bent en geniet van wat je overkomt. ik wens mezelf dit ook want als ik …
ik wens je goede morgen
een zalig uur waarin je
zomaar heel gelukkig bent
en geniet van wat je overkomt.
ik wens mezelf dit ook want
als ik gelukkig ben zijn anderen
dat ook. dat is een goed gevoel.
Herman
ik heb van de chaos genoten gisteravond in moderne jazz ik zag de harmonie in dissonanten en er doorheen mijn eigenheid. de ongerijmdheid va…
ik heb van de chaos genoten
gisteravond in moderne jazz
ik zag de harmonie in dissonanten
en er doorheen mijn eigenheid.
de ongerijmdheid van mijn
denken en mijn doen en hoe
ik doelbewust de foute weg
verkoos boven de waarheid
die ik vluchtte. hier stopt het.
ik herbegin. ik wil mezelf
herkennen in de verrijzenis
die nu begint. ik juich doorheen
mijn vloeken om mezelf en wil
de warmte voelen van verlies.
de dissonanten zullen sterker
dan voorheen de harmonie
doen klinken. morgen al als
ik ontwaak in het besef van
wie ik ben. de waarheid kan
in al haar kleuren herbeginnen.
ik wil het wonder dat ik ken
zoals ik ben vergroten!
Herman
Zaterdag 10 december 2011
oud worden is leren omgaan met verlies. is pijn ombuigen tot leefbare dagen die toch de warmte van de zomer behouden. oud worden is gelukkig…
oud worden is leren omgaan
met verlies. is pijn ombuigen
tot leefbare dagen die toch
de warmte van de zomer behouden.
oud worden is gelukkig zijn
om de doodgewoonste dingen
om de kanarie die fluit, om de
buurman die je genegen is.
oud worden is intenser het
verlangen naar geborgenheid
beleven. dromen van wat niet
is maar kan. vrienden koesteren
en niet bang zijn om al lachend
pijn en verdriet toonbaar in
woorden als stapgenoten zacht
toe te spreken en niet meer
dagelijks te vragen waarom.
Herman
Donderdag 8 december 2011
de zon vandaag bijt de winter stuk. ik weet niet hoe lang de zon schijnt. wel hoe lang de winter duurt. ik ril al bij het denken aan de kou.…
de zon vandaag bijt de winter
stuk. ik weet niet hoe lang de
zon schijnt. wel hoe lang de
winter duurt. ik ril al bij het
denken aan de kou. ik wil
een zonnekind zijn ergens
op een eiland met een
eindeloos strand en in
de warme wind van
lieflijke dromen. een
palmboom en een
zomerhuis met schaduw.
schrijven, lezen en beminnen
en slapen in de zon. mij
koesteren in in een zorgenloos
land waarin ik kan zijn
wie ik ben
of graag zou zijn.
Herman
regen en wind en donker en koud en geen zon en wakker worden omdat het moet. langzaam dromen en slaap weg spoelen onder water dat masseert e…
regen en wind en donker
en koud en geen zon en
wakker worden omdat
het moet. langzaam
dromen en slaap weg
spoelen onder water
dat masseert en alle
nieuws in de krant bij
het ontbijt verkeerd begrijpen.
niet weten waarom
donkere wolken in je
hoofd kruipen en zich
nestelen. een morgen om
niet vast te houden. de donkere
dagen van december
worden korter en gaan vlugger
voorbij. kerstmis is al de belofte
van een ander leven, dat begint
met de hoop die ik al in mijn
tikkende vingers naar letters
voel zoeken om anders
te herbeginnen.
de komst van janne vroeg bij mij opnieuw naar de oorsprong van denken en zijn. wie komt verzamelt wat vroeger bestond in zoveel generaties v…
de komst van janne
vroeg bij mij opnieuw
naar de oorsprong
van denken en zijn.
wie komt verzamelt
wat vroeger bestond
in zoveel generaties
voorheen. de eigenheid
voegt zicht toe en ook
de dood. is nieuw leven
alleen een begin en een
geweten einde met allles
wat daar tussen ligt.
of huist er meer eeuwigheid
in de zichtbare tijdelijkheid
van wie wij zijn. is dit dan
het wonder dat zich telkens
vernieuwt en vegroot?
Herman
Paul Willox